İki katlı ve teraslı bir konut olan Bebek Ev,  İstanbul’un boğaz köylerinden Bebek’te bulunuyor. Kerim Miskavi liderliğinde kurulmuş olan MAS (Miskavi Architecture Studio) ekibinin tasarımı Bebek Ev, klasik apartman dairesi olan konuta yeni bir soluk getiriyor. Mevcut yapının iç mekanını baştan aşağı değiştirerek yeni bir yaşam alanı kurgulayan tasarım, Bebek’te modern ve ferah bir yaşam alanı yaratıyor.

Bebek Ev projesinin tasarım süreci için MAS ekibinin ana kriterlerinden biri mevcut yapının deniz ve doğal ışık ile ilişkisinden mümkün olduğunca fazla yararlanmak olmuş. Ekip bu bağlamda var olan ve geleneksel yaşam biçimine göre kurgulanmış olan plan düzeninde, yeni ve kaliteli bir yaşam alanı düşüncesiyle, bölme sayısını azaltıp daha geçirgen bir alan yaratmayı hedeflemiştir. Konut projesi için plan düzlemindeki bu sınırlayıcı engeller kaldırılarak, evin iç mekanı ferahlatılmış. Bebek Ev aslında bu kurgusuyla modern mimarinin getirilerinden biri olan, kaliteli yaşama için “daha açık” tasarımını benimsiyor diyebiliriz.

©Emre Dörter

Üç yatak odası, geniş ve konforlu yaşam alanları, küçük iki teras ve üst katta tüm İstanbul manzarasını evin içine davet eden geniş terasıyla Bebek Ev’in tasarımında en dikkat çeken noktalardan biri de evin içindeki yeni merdiven. Geometrisi ve detayları ile başlı başına mimari bir öğe olarak tasarlanan bu dairesel merdiven, yatayda yaratılan geçirgenliğin katlar arası dikey ilişkiye de yansımasını sağlıyor. Bu bağlamda evin içerisinde ufak bir galeri boşluğu da yaratan merdiven tasarımı, gün boyunca değişen doğal ışığı iç mekânın vazgeçilmez bir parçası haline getiriyor. Evde yaratılan ferah yaşam alanları arasında farklı fonksiyonları da birbirine bağlamak ekip için önemli bir nokta olmuş. Yaşam alanları arasında bu iletişimi sağlayan bağlayıcı öge olarak şömine, özgün tasarımı ile dikkat çekiyor.

©Emre Dörter

Konumu itibariyle sahip olduğu manzarasıyla Bebek Ev, geniş açıklıklarla tasarlanan cephe hattına sahip. Bu şekilde evin her iki katından da panoramik manzaraya erişim hedeflenmiş. Balkon ve teraslar şeffaf cephelerle aynı zamanda evin devamı niteliğinde tasarlanmış ve yıl boyunca dış mekan kullanımı hedeflenmiştir. Dışarıya taşan iç mekanda ise özgün detay ve işçiliği ön plana çıkaran yalın malzeme ve sabit mobilyalar ile evde yakalanması hedeflenen mekansal kalite vurgulanmıştır.  Mekanın mevcut yapısından esinlenen bir tasarım yaklaşımı ile yenilenen ahşap çatı kirişleri sayesinde iç mekanda mimari bir ritim yakalanmış ve bu ritim evin tümünde seçilen zemin malzemesi ile vurgulanmış.

©Emre Dörter

Bebek Ev kurgusu ve yaratılan iç mekan kalitesiyle İstanbul’da dikkat çeken konut projelerinden biri diyebiliriz. Bebek’te panoramik şehir manzarasına açılan ev, var olan bir apartman dairesinin dönüştürmesiyle ve bu dönüştürme sürecine yaklaşımla da oldukça ilgi çekici bir konut tasarımı ortaya koyuyor.

The post Bebek Ev appeared first on Arkitektuel.

©Fernando Guerra | FG+SG

Brezilya’nın São Paulo dışındaki tepelerinde, Brezilyalı mimarlık firması Studio MK27 tarafından tasarlanan bu 10.763 metrekarelik çağdaş ev, büyük bir çim çatı ile peyzaja karışıyor. Düzlemsel Ev (Planar House), stüdyonun birçok projesinde de sıkça araştırılan ve denenen “yataylıkta radikal bir alıştırma” olarak tasarlanmış. Düzlemsel Ev, varlığı hacimsel olmaktan daha çok uzun bir ayak izine sahip, açık peyzajda geniş bir çizgi. Doğaya entegre edilmiş, iki beton plaka arasına sıkıştırılmış modern ev, beş kişilik bir aile ve misafirleri için bir hafta sonu evi olarak tasarlanmuş.

©Fernando Guerra | FG+SG

Düzlemsel Ev, bulunduğu alanın en yüksek noktasına gizlice yerleştirilmiş ve yapının mevcut topografyaya uyum sağlamasına özen gösterilmiş. Tepede bulunan arsaya yapılan bu tip bir yapı, binanın beşinci cephesi olan çatı katının tasarımına özen ve ekstra dikkat gösterilmesini gerektirmiş. Bu, güneş panelleri ve tavan pencereleri gibi, oraya yerleştirilecek ekipman seçiminde ve kompozisyonunda Studio MK27 ekibinin özenli bir süreç geçirmesini gerektiriyor. Evin sahip olduğu yeşil çatının, çevredeki çim alanı taklit etmesi hedeflenmiş ve evdeki termal konforun da bu şekilde artması sağlanmış. Yeşil çatı, eve ek bir  merdivenle erişilebilir olarak tasarlanmış.

©Fernando Guerra | FG+SG

Düzlemsel Ev’de yapısal olarak, kirişler tarafından desteklenmeyen ancak doğrudan üç eksende modüler olarak dağıtılan sütunlar tarafından desteklenen, sağlam bir platform döşemeyi oluşturuyor. Haç şeklindeki metalik sütunların, Mies van der Rohe tarzı mimarinin zarif oranlarına saygı göstermesi önemsenmiş. Tasarım sürecinde 1920’lerin modernizminden esinlenen yapı, evin zıt uçlarındaki metal sütunlar dışında tamamen betonarme, yerinde dökme betondan yapılmış.

©Fernando Guerra | FG+SG

Çatının altında, birinde hizmet alanları, spor salonu, tv ve oyun odalarının olduğu, diğerinde beş adet yatak odası bulunduğu, bu şekilde programların dağıtıldığı iki kutu oluşturulmuş. Oturma odalarına evin en uç noktalarında yer verilmiş ve tüm evi bir terasa dönüştüren, sürgülü cam kapılarla tamamen açılabilir veya kapatılabilir olacak şekilde tasarlanmış.

Kuzey-güney doğrultusunda uzayan koridorlarıyla programatik olarak doğu ve batı şeklinde ikiye ayrılan ev, tamamıyla açılabilen cepheleriyle dışarıya her noktadan açılabiliyor. Mimarlar, “Fikir, iç ve dış arasında tam bir entegrasyona sahip olmaktı” diyor. “Bu nedenle evin, iki tarafı, kapı çerçeveleri açıldığında üstü kapalı teraslara dönüştürülmüş oturma odalarına sahip.”

©Fernando Guerra | FG+SG

Düzlemsel Ev’in iç mekanında alçak ve masif ahşap mobilyalar kullanılmış. Evin mekan düzenlenmesi, mobilyalarla paneller arasında serbest dolaşım için yeterli bir alan bırakmış ve bu sayede evin içerisindeki her bir parçanın tekil olarak okunabilmesi sağlanmış. Bütün bu hacmin içinde tekil algılanabilen, iç mekan ödelerinin en dikkat çekeni ise döşemeden sarkan yarı saydam çok renkli bir sandalye. Bu sandalye, içeride dikkatin odağı haline gelerek; sarkan haliyle evin yataylığına tezat bir dokunuş yaratıyor.

©Fernando Guerra | FG+SG

Düzlemsel evin dikkat çekici noktalarından biri de evin dışarısında evi saran tuğla duvar. Doluluk ve boşluk oluşturacak şekilde düzenlenmiş bu tuğla duvar, dikey bir rüzgar kesici. Duvar binanın formal ve sert kompozisyonunu, araziya yayılan uzun, yatay ve keskin açılı hacmini çevrelemiş. Bu duvar Studo MK27 ekibine göre, paradoksal olarak, iç ve dış alanlar arasındaki farklı ilişkileri tanımlıyor. Rüzgar kesici tuğla duvar, vvin dik köşelere sahip hacmini dışarıda kıran bir öge olarak görülebilir. Tuğla duvara daha fazla denge sağlamak için duvarın iç kısmına da beton ve çelik donatılar yerleştirilmiştir.

©Fernando Guerra | FG+SG

Genelde bölünme ve izolasyon sembolü olan duvar, bu projede, zaman zaman içbükey ve bazen dışbükey olarak, giriş bahçesini kucaklamış ve şeffaflık yaratmanın yanı sıra caddeden koruma sağlamış. Estetik bir ögeye dönüşen duvarın yanında tuğla dokusu sıcak bir atmosfer yaratırken gün içinde evin iç mekanına kinetik etkilere sahip ışık filtreleri oluşturuyor.

The post Düzlemsel Ev appeared first on Arkitektuel.

©Javier Callejas

Sonsuzluğun Evi (The House of the Infinite), Alberto Campo Baeza’nın 2014 yılında tasarladığı konut yapısı. Ev, dünyanın üzerinde cennetten bir parça olarak anılan Cadiz, İspanya’da bulunuyor. Ekibe göre tasarımları sonsuz denize bakan sonsuz bir düzlem yaratmak. Atlantik Okyanusu’nun kıyısındaki lokasyonunda kaya bir platformla kurgulanan ev olağanüstü bir manzaraya sahip.

©Javier Callejas

Sonsuzluğun Evi, denize uzanan bir iskele fikriyle tasarlanmış. Evin sahile basan podyumundan yükselen bu uzun, süssüz düzlem güneşin battığı ufuk çizgisine doğru uzatıyor evi. Traverten kütlenin birinci katı evin yaşam alanını barındıran kısım -asıl teras için söylenen ‘sonsuz düzlem’ kısmının bir alt katı. Evin tüm kütlesi 20 metre genişliğe ve 36 metre derinliğe sahip. Yaşam alanının altında kalan kayalar oyularak, ilk 12 metrelik kısımda, evin yatak odaları konumlandırılmış. Sonsuzluğun evi, sahile konuşu kayalık kısma gömülmüş bir kütle aslında. Yapı üst katlarına doğru içine gömüldüğü kayadan kurtulup ‘sonsuz’ olmaya başlıyor.

©Javier Callejas

En üstteki ‘sonsuz platform’a da daha güçlü bir etki katmak için bütün bir arazi, evin giriş kısmını gösteren ve araziyi caddeden ayıran duvara kadar, bu platformda birleştirilmiş. Yine bu kısımda da Roma traverteni kullanılmış. Caddeden ayıran duvarın iç tarafına geçtiğimizde eve asıl giriş, merdivenle aşağı inilen bir çeşit çukurla sağlanıyor. Sonuç olarak sonsuza uzanan teras kısmında yalnızca evin gömüldüğü kayanın içine sizi çeken bir çukur ve bir havuz bulunuyor.

©Javier Callejas

Sonsuzluğun evi kayandan uzanan iki duvar ve onların arasındaki üçüncü bir duvar ile kurgulanmış. Evin dikkat çeken yanlarından bir tanesi de açıklıkların boyutları ve konumları. Ekip için ev, Cadiz’in kıyılarında hakim olan güçlü rüzgarlara karşı koruyucu duvarlar.

İspanya’nın Cadiz kenti oldukça güçlü esen rüzgarlarıyla ünlüymüş. Bu nedenle evin açıklıkları boyut, konum olarak ve aslında bunun sebep olduğu masifliği bilinçli bir tercih. Bu masifliği hem gömülü olmasından hem de yine rüzgardan dolayı kalın duvarlara sahip olması da arttırıyor.

©Javier Callejas

“Rembrandt’tan, 1655 yılından, çok sevdiğim bir gravür var: ‘Christ Presented before the people’, beni her zaman çok etkilemiştir. Bu eserde Rembrandt, düz yatay bir düzlem çizer. Mükemmel düzlük ve yataylıkta. Burası güçlü bir sahnenin geçtiği yerdeki podyumun, konuşma kürsünün sınırıdır. Orada, Mies’in da sık yaptığı gibi, düzlemi çizgiye dönüştürür. Bu nedenle aslında Rembrandt’ın ve Mies’in bizim bir podyumdan, yalnızca sade, dümdüz bir podyumdan oluşan evimizi seveceğini düşünüyorum. Tıpkı Adalberto Libero’nun Capri’deki Villa Malaparte‘deki gibi. Eve sahilden baktığımızda bütün bu insanlar aklımıza geliyor. “ Alberto Campo Baeza ve ekibi Sonsuzluğun Evi üzerine.

©Javier Callejas

Ekibin aynı zamanda tasarımda tarihten esinlendiği yanlar da mevcut. Baeza, evin bulunduğu alanda asırlar önce Romalıların bulunduğunu söylüyor. Romalıların Bolonya’daki balık fabrikaları ve tanrıları için yaptıkları tapınaklardan bahsediyor. Alanın tarihi mirasını da aslında onurlandırmak için evi, Roma traverteniyle kaplı, kayaya gömülmüş bir akropol gibi kurguluyorlar.

©Javier Callejas

“Biz evin, yalnızca zamanı durdurme yetisine değil aynı zamanda insanların kalbinde ve aklında kalabilme yeteneğine sahip olmasını istedik.” Alberto Campa Baeza, burada evin aslında ne kadar çok zaman geçerse geçsin etkisinden bir şey kaybetmeyeceğinden bahsediyor. Hem kullanılan malzeme hem de tarihe atıfta bulunan, sonsuza uzanan kurgusu sebebiyle.

The post Sonsuzluğun Evi appeared first on Arkitektuel.

Maison Bordeaux, 1998’de Bordeaux, Fransa’da tamamlanmış bir konut projesi. Rem Koolhaas evi 1994 yılında bir çift ve ailesi için tasarlamış. Trafik kazası geçiren ve belden aşağısı felç olan bir yazar, eşi ve üç çocuktan oluşan bir aileye ait olan Maison Bordeaux, bu ailenin Rem Koolhaas’ı Bordeaux dışında bir ev tasarlamak için istemesiyle ortaya çıkmış. 

© Hans Werlemann

En basit ve dolambaçsız olan programları bile mekansal olarak dinemikleştiren ve sürekli yeniden tanılamaya açık hale getiren bir ofis OMA. Maison Bordeaux’da da “Ev, yaşamak için bir makinedir.” (A house is a machine for living.) düşüncesini yeniden tanımlıyor. Tasarımı böyle şekilleniyor evin. Tasarım sürecindeki bir diğer girdi de felçli kullanıcının durumuna rağmen dümdüz, basit bir ev istemeyişi. Aile evin kompleks bir tasarım olmasını istiyor ekipten: “Düşüncenizin aksine kompleks bir ev istiyorum. Çünkü bu ev benim tüm dünyamı tanımlayacak.”

© Hans Werlemann

Rem Koolhaas da bunların üzerine basit bir hacim içerisinde mekansal olarak karmaşık ve yenilikçi iç mekan organizyonu ve durumlarla karşımıza çıkıyor. Koolhaas’ın Maison Bordeaux için önerdiği tasarım üç evin birbiri üzerine derlenmesiyle oluşan bir tasarım. Ekip tasarıma kendine özgü karakterlere ve mekansal durumlara sahip üç farklı evin birleşimi olarak yaklaşıyor. Maison Bordeaux, üç farklı evin tasarımını barındıran tek bir ev aslında.

© Hans Werlemann

Maison Bordeaux, kullanıcısının işlevsel, fiziksel ve psikolojik gereksinimlerini çözmeye hedeflenen pratik bir proje. Bu nedenle tekerlekli sandalyeye bağlı bir adam ve ailesi için üç katında farklı üç dünya kuruyor; bunları da dikeyde ortak bir elemanla birbirine bağlıyor.

Birbiri üstüne konmuş üç evi bağlayan eleman bir asansör. Bu üç ev sahibi için her katında ortak olan bir alana sahip, bu da aslen haraketli bir platform olan bir asansör. Bu platform evin kalbinde bulunuyor ve hareketi evin mimarisini sürekli olarak değiştiriyor.

© Hans Werlemann

Maison Bordeaux, opaklık ve saydamlık arasında dalgalanan bir ev. Evin ilk katı bulunduğu tepeye gömülmüş bir kütle. İç mekan düzeni, mağaralı ve labirantle oluşuyor. Burası ailenin daha özel aktivitelerinin gerçekleştiği alan. Ortadaki hacim evin en saydam ve en çok kullanılan kısmı. Yaşam alanını barındıran bu kat, kütlenin içinde kurgulanmış fakat tüm Bordeaux’ya uzanan manzaralarla dışarıya açılıyor. Yaşam alanı aynı zamanda açık bir plan şemasına sahip. Buranın üstünde kalan kütle de en aşağıdakine benzer bir şekilde kurgulanmış. En üst hacim, yatak odalarını barındırıyor ve opak bir hacim. Burada gemi penceresine sahip alanlar yatak odaları; kullanıcıların yataklarından Bordeaux’yu izlemesine olanak sağlıyor.

© Hans Werlemann

Evde her kat doğal olarak birbirinden farklı; aslında bu evi daha da karmaşıklaştırıyor. Burada şaşırtıcı nokta engelli bir kullanıcının bu kompleks düzen içerisinde nasıl yaşadığıyla ilgili. Düzenli, tekrarlanan organizayonel sisteme sahip olmasa da hacimlerin ortak bir platforma sahip olması evi bütünleştiriyor. Bu platform yalnızca kotlar arası sirkülasyonu sağlayan bir asansör değil aynı zamanda ev sahibinin ofisini oluşturuyor.

Ofis, en alttaki mutfaktan en üst kattak yatak odalarına kadar gidebilen bir mekan. Ev boyunca dikey haraket edebilen bir ofis tasarlamak Maison Bordeaux’ya mekansal bir dinamizm katıyor. Sürekli değişen, sürekli durduğu yeri ve ofisin mekanını tekrar tanımlayan bir dinamizm. Bu platformun harekti de hidrolik pistonlarla sağlanıyor.

© WikiArquitectura

Evin stüktürü, evi dışarıdan uçuyormuş gibi gözüken fakat masif ve ağır bir blok olarak gösterebilecek bir sistemle kurgulanmış. Ayrı üç kütlenin farklı hacim organizayonlarının getirdiği sorunlardan bir tanesi bu karmaşık düzenlerin birbirlerinin üzerine nasıl oturacağıyla ilgili olmuş. Örenğin; en üstteki kütlenin ortadaki saydam hacimden konsol çıkması akıllara bu kütlenin nasıl taşındığı sorusunu getiriyor. 

Diyagram

Evin konsol kısmı çelik bir tüp ile taşınıyor. İçerisinde spiral bir merdiveni barındıran tüp, evin tüm katları boyunca ilerleiyor. Bu çelik silindire ek olarak L profil taşıyıcılarla evin arka ucu desteklenmiş. Bu L kolonlar çatı boyunca uzanan çelik kirişlerle tamamlanıyor ve gergi kablolarıyla güçlendiriliyor. Bu kablo da toprağın altına gömülü; bunun amacı yanal yükleri toprak desteği ile sabitlemek. Bu taşıyıcı sistem Rem Koolhaas ve Cecil Balmond’un geliştiridiği, onlara özgü bir mimari bir karar.

Taşıyıcı Diyagramı

Strüktürel anlamda üç ana elemandan bahsedebiliriz: çelik bir portiko, çelik kiriş ve destekli bir betonarme çerçeve ve büyük betonarme kutu. Alan ise üç banda ayrılmış: en büyüğü teras, diğer ikisi ise evin ilk katını oluşturuyor.

Evin ilk bandı terasa tamamen açık. Opak ve saydam cam cepheye sahip bir kısım. Bir dizi yuvarlak kesitli, siyaha boyanmış metalik sütun döşemeyi taşıyor ve cam cepheler boyunca devam ediyor. Buranın köşesinde ise girintili çıkıntılı ve toprağa saplanan bir nevi perde duvar mevcut. Burası da strüktürel anlamda terasın oluşumuna katkı sağlıyor.

© WikiArquitectura

Sonuç olarak Maison Bordeaux teknolojinin mimarlıkla birleştiği ve OMA’nın basit olan ile yepyeni bir evren yarattığı tasarım. Beş kişilik aileye tasarlanmış olan ev, felçli Jean François Lemoine’nin ihtiyaçlarına cevap verecek ve tüm aileye hizmet edecek bir yapı. Bu anlamda ev, iki paralel hayatı birlikte kurgulayan bir yapı. Maison Bordeaux, tüm aile için farklı, çeşit çeşit, yaratıcı bir evren. Mimarlık tarihinde de yaklaşımı, tasarımı ve kurgusuyla önemli bir yere sahip.

Kaynaklar: 

1. Andrew Kroll. “AD Classics: Maison Bordeaux / OMA” 25 Ocak 2011. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/104724/ad-classics-maison-bordeaux-oma/>
2. “House in Bordeaux” WikiArquitecture. <https://en.wikiarquitectura.com/building/house-in-bordeaux/>

The post Maison Bordeaux appeared first on Arkitektuel.

© The Modern House

House VI, New York Beşlisi* mimarlarından biri olan Peter Eisenman tasarımı, geleneksel konut yapısı olarak düşünülenin tam tersinin yaratıldığı bir yapı. Eisenman, evi Richard Frank için tasarlamış. Yapının tasarlandığı zamana göre ilginç bir gelişme aslında; bunun sebebi Frank çiftinin yalnızca mimari kuramlarla çalışan ve o zamanlar ‘kağıt mimari’ olarak anılan Peter Eisenman’ın çalışmalarına hayran kalıp talep etmesi bu konut tasarımını. Eisenman’a kuramlarını pratiğe dökmesi için bir şans verilmiş denebilir. Bunun sonucunda da Amerika’daki en meşhur, zor evlerden biri ortaya çıkmış.

*New York Beşlisi / Beyazlar (New York Five / Whites): Richard Meier öncülüğünde başlayan 20. yüzyılın rasyonel mimari akımlarından biridir. Geometrik tasarımı ve beyaz renk kullanımını (idealler) esas alan bu akım Richard Meier’in etkisi altında kalan John Hedjuk, Peter Eisenman, Charles Gwathmey ve Micheal Graves’in de katılmasıyla New York Beşlisi adını almıştır.

© Eisenman Architects

Connecticut eyaletinde Cornwall’daki yapı, dümdüz bir arazide yer alıyor. Bulunduğu alanda çevresindeki yeşilin ortasında bir heykel House VI. Evin tasarımı ızgara (grid) elemanla başlayan kavramsal bir süreç -Eisenman’ın özgün dilinin başlangıç ögesi. Bu sefer Eisenman bu gridi, evi dört farklı kesite ayıracak şekilde manipüle ediyor. Böyle başlayan tasarımın asıl amacı yapı tamamlandığında binanın kendiyapım aşamasını aktaran, kaydeden bir öge olabilmesi. Bunun getirdiği tasarım ilişkilerinden bir tanesi de strüktürel elemanların tamamen görünür fakat her zaman anlaşılır olmaması -süreci belli etmesi isteğiyle.

© Eisenman Architects

House VI böylece gerçek stüktür ve mimari kuram arasında bir çalışma ortaya koyuyor. Ev, basit bir kolon-kiriş sistemi kullanılarak inşa edilmiş. Gridin etkisini sağlamak amacıyla da taşıyıcı görevi olmayan kolon ve kirişlerde sisteme dahil ediliyor. Örneğin mutfaktaki bir kolon yemek masasının üstünde yere değmeden sallanıyor. Bazı noktalarda da kirişler buluşuyor; fakat birbirlerine bağlanmıyor. Bu şekilde bir nevi strüktür kümesi yaratılıyor ama asıl amaçlanan yapıyı ortaya çıkaran konseptin zayıflamaması.

© Eisenman Architects

House VI hakkındaki yazısında konut için mimarlık çalışmalarına kendini adamış sosyolog Robert Gutman: “Kolonların birçoğu yapının düzlemlerini desteklemiyor, fakat duvardaki ve tavandaki düzlemler ve yarıkları tanımılıyor. Eisenman’ın tasarım konsepitini devam ettiren bu sistemin parçaları, taşıyıcı görevi görmeyen elemanlar, Eisenman’ın notasyonal sisteminin geometrisini ve ritmini yansıtıyor.”

Grid Sistem

House VI strüktürü Eisenman’ın yarattığı gride yedirilmiş. İç mekanı oluşturan ve birbiri içinden geçen yüzeylerle yaratılan modüller yapı boyunca ilerletiliyor böylece. Eisenman mimarisinde kasıtlı olarak fonksiyonu takip eden, fonksiyonun oluşturduğu form (form following function*) fikrini reddediyor. Alışılmadık, iyi aydınlatılmış fakat yaşamak için alışılmadık mekanlar yaratıyor. Kullanıcıları için zor bir mekan yaratarak onların bu yeni mimariye alışacağı ve bu mimarinin her zaman farkında olacakları bir yer tanımlamayı amaçlıyor.

*Form Following Function: 20. yüzyıl modern mimarlığı ve endüstriyel tasarımıyla anılan bir prensip. Yapının veya objenin ilk olarak kendi fonksiyonu veya amacıyla ilişkilendirilmesi gerektiğini savunur.

© Eisenman Architects

Yukarıda bahsedilen bu yaklaşımın örneklerinden birini yatak odasında gözlemlemek mümkün. Yatak odasında odayı ikiye bölen yerde cam bir yarık bulunuyor. Burayı kullanacak çifte odanın iki tarafını ayrı ayrı kullanmaya itiyor -bu iki yarım parçada ayrı iki yatak kullanmak zorunda bırakarak. Evin dikkat çeken başka bir noktası tepetakla yerleştirilmiş merdiven. Evin aksını belirten bir eleman olan bu merdiven, dikkat çekmesi için kırmızı renge boyanmış. Tabiki Eisenman’ın oluşturduğu bu evde alışılagelmiş yaşam tarzını zorlayan bir çok ilginç durum mevcut: yemek yiyenleri ayıran masa üstünde sallanan kolonlar, yalnızca yatak odasından erişilebilen tek kişilik banyo gibi. Bu ‘garip’ durumların hepsi de kasti yaratılıyor House VI’da.

© Eisenman Architects

Sonuç olarak bu ev, oturmak, yaşamak için sinir bozucu bir mekanı tanımlıyor. Eisenman kullanıcılara sürekli olarak onları saran mimariyi ve bu mimarinin onların yaşayışını nasıl etkilediğini hatırlatıyor. Ünlü kuramsalcı mimar, hem bir sanat eseri hem de ev olarak işlev gören bir yer yaratmayı başarıyor. Önceliği değiştirerek fonksiyonun, bu oluşturulan sanat eserine göre şekillenmesini sağlıyor.

Kaynaklar:

1. Adelyn Perez. “AD Classics: House VI / Peter Eisenman” 04 Haziren 2010. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/63267/ad-classics-house-vi-peter-eisenman/>
2. “House IV” Eisenman Architects. <http://www.eisenmanarchitects.com/house-vi.html#images>

The post House VI appeared first on Arkitektuel.

© curtaindesigns.rosariouniversal.org

Perde-Duvar Ev, Tokyo’nun değerli konut arazilerine sezgisel bir yaklaşımı Shigeru Ban’ın. Mimarımız, işlerine kattığı eşsiz ‘gelip geçicilik’ hissi ile tanınıyor. Kariyerini eski eselerinden biri olan bu ev de bahsettiğimiz yeteneği kanıtlayan en önemli projelerden. Pritzker ödüllü mimar Shigeru Ban’ın bu tasarımı, 1990’lı yıllara göre oldukça sade fakat bir o kadar da aykırı bir yaklaşım sergiliyor.

© Hiroyuki Hirai

İtabashi-ku adlı mahallede küçük köşe bir alanda bulunan Perde-Duvar Ev, üç kattan oluşuyor. Zemin katı oldukça basit, açık bir garaj alanından oluşuyor, bir merdivenle yukarı bağlanıyor evin giriş alanından.  Bir üst kat olan ana katta, oldukça geniş bir yaşam alnı ve mutfak bulunuyor. Hacmine göre oldukça minimal ve basit dekore edilmiş bu iki alan. Perde-Duvar Ev’in 2. katı ise galer katı niteliğinde. Evin ve mahallenin gözlemelenmesine olanak sağlıyor. Mahalle manzarası mimari bir tavır olarak herhangi bir elemanla kesintiye uğratılmamış, yalnızca iki kenarda az ve dikkatli yerleştirilmiş kolonlar bulunuyor.

© Hiroyuki Hirai

Yapının cephesini, yapıya tanınmışlığını sağlayan özgün bir tavır olarak, iki devasa perde oluşturuyor. Açık ya da kapalı oldukça etkili bir karaktere sahip; açıldığında içerisinin mükemmel berraklığı gözle görülür hale geliyor, kapatıldığında ise rüzgar ile dansıyla evi, gizlenirken bile, izlenilecek bir yapı kılıyor. Bu ayırıcı eleman, geleneksel soji ekranından esinleniliş bir tasarım fakat Shigeru Ban’ın yorumu çok daha canlı bir karaktere sahip.

Perde-Duvar Ev Çizim

Bu örnekle anlaşılabileceği üzere Shigeru Ban, özel olmayan konut kavramının bir savunucusu. Tasarım, hem buna hem de zamanın yıllardır süregelen Japon mimarisine bir cevap. Genel küçük, minimum dekore edilmiş Japon konut mimari karakteriyle Perde-Duvar Ev, evin içindeki odalarının toplamıyla neredeyse aynı büyüklüğe sahip. Bu da herhangi bir ara duvar vb. eleman kullanılmaması nedeniyle. Ek olarak, yapı tabiki daha soğuk havalar ve güvenlik nedeniyle sürgülü cam duvarlarla isteğe göre odalara ayrılabiliyor.

Özel olmayan konut: Evin birincil işlevi olan içeriyle dışarıyı ayırma, içeriyle ilgili bilgiyi saklama, özeli koruma işlevi olmadan tasarlanan ev. Bu nedenle oldukça karşıt düşüncelere de sahip.

© Hiroyuki Hirai

Zamanın oldukça ötesinde bir yaklaşımla tasarlanan yapı, oldukça farklı mimari görüşe de göğüs geriyor tamamen açık konut yapısıyla. Sonuç olarak, eskimeyen tanınmışlığı, ünü ve aykırılığıyla oldukça önemli mimari bir eserdir.

The post Perde-Duvar Ev appeared first on Arkitektuel.

©Fernando Guerra

Texugueira Evi, 2013 yılında Portekiz’in küçük bir kenti olan Leiria’da tamamlanmış. Yapı, 2004 kuruluşlı Portekiz temellis Contaminar Arquitectos imzalı bir konut projesi. Bulunduğu araziyi yorumlama güdümüyle orta çıkmış olan proje değişik formu ve buna karşılık sadeliğiyle dikkat çeken bir konut.

©Fernando Guerra

Texegueira Evi, bulunduğu arazide toprağın üzerinde esneyen bir karaktere sahip. Bu form, evi destekleyen duvardan fırlayan üç farklı hacimle oluşturulmuş. Üç hacim de farklı ölçkelere sahip ve bu nedenle farklı deneyimler sunacak farklı alanlar barındırıyor. Sonuç olarak ortaya dinamik ve oyunlu bir komposizyon çıkmış. Tek düz duvardan çeşitli geometrileri içeren hacimler oluşturması da buna katkı sağlamış.

©Fernando Guerra

Yapının ilk hacmi, zeminde bir boşluk bırakıyor. Burası evin ana girişine bakan bir alan ve otopark alanı olarak bırakılmış. Evin girişi ise taşıyıcı ayaklarla vurgulanmış bu bölgeden gözlemlendiğinde. Bu hacmin üst katında bir resim atölyesi ve müzük stüdyosu bulunuyor.

Evin etkileyici kısımlarından biri üstteki geceleri evin dışarıdan etkileyici bir şekilde gözlemlenebilmesini sağlayan teras. Kütlenin üst katında aynı zamanda hem tüm çevrenin gözlemlenebildiği hem de dışarıdan kütleye bakıldığında bir ışık yarığı oluşturan teras alanı bulunuyor.

Vaziyet Planı

Yapının ana kütlesi olan orta hacimde evin yaşam alanı ve ana girişi mevcut. Açıklıklarıyla yeşil çevre gözlemlenmesine ve bir nebze dışla içerinin bütünleşmesine olanak sağlayan bu alanda mutfak, salon vb. ortak hacimler bulunuyor. Bunun yanında Texugueira Evi’nin üçüncü ve bu duvardan fırlayan son kütlesi de daha özel hacimleri barındırıyor. Üç yatak odasının, kütleyi yaran seyir terasının bulunduğu bu hacim çesvresiyle ve yeşille bitişik. Bunların yanında yapının içi de oldukça sade dekora edilmiş. Beyaz, işlenmemiş ahşap ve bej taş kombinasyonlarıyla oldukça ferah ve yalın yapının içi.

©Fernando Guerra

Texugueira Evi’ne yaklaşıldığı andan itibaren eve yönlendiren ve bu üç kütleyi gezdiren sürekli bir tasarım bizi karşılıyor. Portekiz modern, genç mimarisinin imzası olan pürüzsüz, beya görünüm de buna katkı sağlıyor. Yapının en ilginç yanıalanda bir rota tanımlamaya yardımcı ve bahçe eğimiyle yolu ayırıcı olan beyaz duvarın evin hacimlerine evrilmesi ve farklı geometriler oluşturması.

The post Texugueira Evi appeared first on Arkitektuel.

©Bruce Demonte

Central Park ve Lincoln Towers arasında kalan 170 Amsterdam, genel mimarisi ve mimarisine yön veren taşıyıcı sistemi ile bu iki büyük şehre mal olmuş alandan tamamen ayrılan bir konut binası.

©Bruce Demonte

Yapının tasarımında ilk hedef aslında müşterinin bu dar inşaat alanında talep ettiği maksimize edilmiş kat kullanımı, geniş açıklıklara sahip fakat yine de enerji tasarrufu sağlayacak bir yapı elde etme fikri.

170 Amsterdam projesinin bu bağlamda taşıyıcısı tüm yapıyı dışardan taşımaya elverişli olan diagrid sistem olarak seçilmiş. Bu şekilde yapının iç mekanı tamamen kolon, kiriş vb. taşıyıcı elemanlardan arındırılabilmiş.

Diyagram

Yapı gözlemlendiğinde aslen diagrid taşıyıcı sistemin algılanması, cephe olarak da binaya farklılık kazandırmış. Asıl yapı cephesini kaplayan ve teras kısmında binadan taşan sistem, şehrin içinde etrafına göre küçük sayılabilecek bu yapıya fark edilebilecek hareketli bir görünüm kazandırıyor.

©Bruce Demonte

Dıştan taşıyıcılık sağlayan bu diagrid sistemin başka bir özelliği de geniş pencerelere sahip olan yapıya bir nevi güneş kontrol elemanı özelliği sağlaması.

Bina hacminin üstünde devam eden sistem, çatı terası için bir örtü de oluşturuyor. Teras mekanlarının daha keyifli ve nispeten dışa daha kapalı olmasını sağlayan bir özellik olarak düşünülmüş.

Taşıyıcı Diyagram

Dış iskelet sistem, prefabrike olan fiberglas kalıplara beton dökülmesiyle oluşturulmuş. Yuvarlak kesitli, kolonların kesiştiği yerde birbiri içinden geçen bu fiberglas kalıplar, tekrar kullanıma elverişli şekilde tasarlanmış. Bu da binanın sürdürülebilirliğine katkısı olan bir özellik.

©Bruce Demonte

170 Amsterdam, kullanılan beton karışımı, tekrar tekrar kullanıma elverişli taşıyıcı kalıpları, enerji tasarrufu sağlayan sistemlerin kullanımı gibi özellikleriyle LEED Standartları’nı karşılıyor.

The post 170 Amsterdam appeared first on Arkitektuel.