©Cemal Emden

İstanbul’un Pendik ilçesindeki Garanti BBVA Teknoloji Kampüsü, Sabiha Gökçen Havalimanı’nın yakınında bulunan eski bir endüstriyel kimyasal fabrika arazisini bir teknoloji kampüsüne dönüştürüyor. Proje, arazi çevresindeki doğal topoğrafyadan hareketle çevresindeki organize olmamış kentsel dokuya net bir kontrast yaratma arzusundan yola çıkan bir tasarım anlayışına sahip. Bu bağlamda kampüs yapının hacimlerini örten birkaç yapay tepenin üzerine hafifçe yerleşen ve çalışma mekanlarını barındıran ‘kristal’ bir ana hacimle tasarlanmış.

©Cemal Emden

Birçok işlevi bünyesinde barındıran kampüs, eski arazisinde, yaklaşık olarak 142.000 metrekarelik bir alana yayılıyor. Yapının programı ise üç ana bölüme ayrılmış: 53.500 m² açık ofis, 16.000 m²  konferans salonu, eğitim alanları ve kafeteryalar; 72.500 m² ise otopark alanı, veri merkezi, spor merkezi, ortak alanlar, arşivler ve servis alanları. Bütün bu kompleks 4000’den fazla çalışan için esnek ve etkileşimi cesaretlendiren bir çalışma alanı oluşturmayı hedef ediniyor. Bu bakış açısıyla Garanti BBVA Teknoloji Kampüsü bünyesinde iş ve sosyal anlamda birçok işlevi harmanlayarak çalışanları teşvik eden bir kampüs yapısı yaratıyor.

©Cemal Emden

Garanti BBVA Teknoloji Kampüsü’nün ana hacmi kampüs içinde bölümlendirilmiş. Bu ‘kristal’ hacmin farklı bölümleri farklı yapay tepeler üzerine oturtulmuş ve her bölüm birbirine asma köprüler ve giydirme cam duvarlar ile birbirine bağlanmış. Sonucunda 30 metreden fazla olan açıklıklarla bölünmüş tek bir kütle yaratılmış. İki adet oditoryum (600 ve 200 koltuklu), eğitsel toplantı alanları, kafeteryalar, oturma salonları, veri merkezi gibi işlevleri barındıran ana hacim böylece alanın farklı noktalarında asma köprüler ve tepelerle çevrili avlu benzeri açık alanlar yaratıyor. Bu yapıyı elde edebilmek için yapının ana strüktürü ofis katlarında betonarme plak döşeme; alt katlarda ise açıkta bırakılmış çerçeve strüktür olarak kurgulanmış. Yapının dış çeperini kaplayan ofis mekanları ise 4,5 ila 11 metre arası değişen uzunluklarda konsol çalıştırılmış.

©Cemal Emden

Yapının ofis hacimlerinden en geniş konsol çıkılmış alanlar, yapının betonarme strüktürüne ek olarak  çatıya yerleştirilmiş büyük kompozit kirişlerle desteklenmiş. Bu kısımların ek bir strüktür ile desteklenme sebebi dört katlı ofis bloğunun, zemindeki yapay tepelerden birinde bulunan oditoryuma geniş açıklıklı hacmi sağlamak için ana strüktürle kısmi olarak desteklenmesi. Yapı böylece hem büyük açıklıkları hem de dayanıklı bir taşıyıcı sistemi sağlıyor.

Kampüsün çalışma alanları için en önemli kriterler esneklik, gün ışığının en verimli düzeye çıkarılması ve şeffaflık. Bunları sağlayan bir kurgu olarak; yapıda ofis alanlarına erişim, kullanıcıların dolaştığı ve aynı zamanda vakit geçirip sosyalleşebilecekleri bir dizi açık avlu ile düzenlenmiş. Açık avluların etrafı da köprülere yerleştirilmiş, bu nedenle yapıya ilginç manzaralar veren, dinlenme mekanları ile kurgulanmış. Şeffaflık ise çalışma alanlarını şehirle bütünleştirmek; kullanıcıların etkileşime girmelerini sağlamak ve yıl boyunca yapı içinde farklı deneyimler yaratmak için benimsenmiş.

©Cemal Emden

Yapıya kullanıcı yaklaşımı ise yapay tepeler arasında dalgalanan bir yol aracılığıyla sağlanıyor. Dış mekandaki bu kıvrımlarla ilerleyen sirkülasyon şeması, iç mekanda da devam ettiriliyor. Yapının içerisi de aynı yolculuk deneyimine izin verecek şekilde tasarlanmış. Topoğrafya üstündeki ana hacmin bölümlendirilmesi bu sirkülasyon şemasına olanak sağlayacak bir kurguyla düzenlenmiş. Yapı zemin kotunda yapay topoğrafya arasında avlularla duraklar yarattığı serbest sirkülasyon şemasını, ana cam kütlenin iç mekanında bölümler arası köprüler ve avluya bakan sosyal hacimlerle yaratıyor.

©Cemal Emden

Yapı, aydınlatma ile entegre dinamik güneş kırma özelliğine sahip tek ve çift cidarlı cephe sistemlerinden, iç mekanlara yüzde yüz temiz hava sağlayan özel ısıtma ve soğutma sistemlerine kadar, genel anlamda sürdürülebilirlik prensiplerini tasarımın bir parçası haline getirmiş. Cepheler, kampüs yoğun trafiğe sahip karayolları ile çevrelenmiş olduğu için, yüksek seviyede ısı ve ses yalıtımı sağlayacak şekilde düşünülmüş. Son olarak avlularda bulunan havuzlar da, yapının vistalarını geliştirirken, sıcak mevsimlerde ısı kazanımını azaltmak; dış mekanda ve cam cephelerde soğutma etkisini arttırmak için kampüse entegre edilmiş. Proje aynı zamanda yağmur suyunu toplayıp peyzaj sulaması için kullanıyor.

©Cemal Emden

Eski kimyasal fabrika arazisinde toprağı kirlilik açısından detaylıca kontrol edilen ve kalıntıları geri dönüşüme gönderen süreçlerle ilerleyen kampüs tasarımı, bu bağlamda yalnızca sürdürülebilir bir yapı olmaktan öte çevre dostu bir tasarım sürecine de sahip. Aynı zamanda Garanti BBVA Teknoloji Kampüsü, Türkiye’deki en büyük yeşil çatı sistemi uygulamalarından birini barındırıyor. Çevre dostu yaklaşımlarla şekillenen tasarım anlayışı ve tasarımın kendisiyle bütünleşen sürdürülebilir yapı sistemleri ile kampüs, LEED Gold sertifikasına layık görülmüş.

The post Garanti BBVA Teknoloji Kampüsü appeared first on Arkitektuel.

©ZM Yasa Photography

Jeoloji Mühendisleri Odası İzmir Şubesi (JMO İzmir Şubesi), cephesiyle dikkat çeken bir ofis binası. Dürrin Süer ve Metin Kılıç önderliğinde kurulan M artı D Mimarlık ekibi tarafından tasarlanan yapı, 2017 yılında tamamlanmış. Yapı, İzmir’in önemli merkezlerinden biri olan Alsancak’ta oldukça dar bir sokakta bulunan dar arazisinde, bu araziyi maksimum ölçüde kullanan bir ofis mekanı hedefliyor.

©ZM Yasa Photography

JMO İzmir Şubesi’ni tasarlarken M artı D ekibi, hem sosyal bir alan hem de bir çalışma ortamını bir arada bulundurabilecek bir kurgu üzerine gidiyor. Jeoloji Mühendisleri Odası İzmir Şubesi Yönetim Kurulu’nun ekibi görevlendirmesiyle ortaya çıkan proje için odanın isteği de odanın bürokratik işlerini bu binada yürütebilmek ve üyelerine birbirleriyle etkileşime geçebilecekleri bir ortam sağlamak. Bunun üzerine Alsancak’ın en canlı sokaklarından biri olan Kıbrıs Şehitleri Caddesi’ni dik kesen dar bir sokak üzerindeki arsada ekip kamuya açık alanlar, toplantı ve çalışma mekanlarını bir arada bulunduracak bir yapı kurguluyor.

©ZM Yasa Photography

Yapı için ilk olarak M artı D ekibinden halka açık bir kafe, kütüphane, toplantı ve çalışma mekanlarının bir bütün olarak çalışması doğrultusunda istekte bulunulmuş. Bunun üzerine yalnızca 6,65 metre cephe genişliği ve 15 metre derinliğe sahip arsada bu bütüncül mekan kurgusunu sağlayabilmek için çalışmalara başlanmış. Daha sonra bu bitişik nizamlı, 5 kat imarlı ve yalnızca 428 metrekarelik alandan oluşacak yapı için yönetim kurulu bu bütüncül mekan isteğinden vazgeçmiş ve binanın birbirinden bağımsız katlara sahip bir ofis binası olması istenmiş.

©ZM Yasa Photography

Bağımsız 4 ofis katı ve zeminde yine bağımsız bir kafeteryanın bulunması yönetim kuruluna göre odaya daha esnek bir işletim imkanı sağlıyor. M art D ekibi bu güncel istek doğrultusunda zemin katta tüm yapının girişinden bağımsız bir girişe sahip kafeterya üst katlarda işe tek bir sirkülasyon çekirdeğine bağlı 4 farklı ofis katı tasarlıyor.

Yapının tasarım sürecinin zorluklarından biri de her katın 75 metrekarelik bir alana sahip olması. Bu nedenle bu kısıtlı alanda ekibin en çok dikkat ettiği nokta kullanıcılar için maksimize edilmiş kat kullanımını sağlayabilmek. M artı D bu soruna şöyle bir çözüm getiriyor: sirkülasyon ve servis çekirdeği parselin dar kenarlarından birine yaslamak.

©ZM Yasa Photography

JMO İzmir Şubesi’nin tasarım sürecinde dar parselin getirdiği başka zorluklar da olmuş. Yapının doğal ışık alabilecek, sokakla görsel bağ kurulabilecek tek cephesi kuzey cephesi. Başka bir deyişle aslında kuzey cephesi, M artı D’nin bu yeni ofis binasının imza tasarımında, kütle karakterini de yansıtabilecek tek yüzey. Bu nedenle aslında yapı için önemi büyük. M art D, bu cephede yapı kullanıcılarının mesleklerinden ilham alıyor. Cephe tasarımında topoğrafya ve yüzey ilişkisini referans alarak yapıya kendini gösteren bir rölyef yüzey tasarlıyor. Yapının sembolü olan bu geometrik rölyef cephe, aynı zamanda farklı ışık kırılmalarıyla iç mekanda da gün boyunca dinamik bir etki oluşturuyor.

©ZM Yasa Photography

M artı D ekibi JMO İzmir Şubesi projeleri için: “Her binanın bir öyküsü vardır, başlarken de sonrasında yaşarken de. Aslında tasarlamak bir müdahale ve var etme öyküsüdür. Müdahaledir çünkü ‘yeni’ konumlandığı yeri değiştirir, dönüştürür. Bu kimi zaman sessizce, usul usul olur kimi zaman bağıra çağıra gelir oturur. Başlarken kullanıcısının, talep edenin, işverenin hayalleri, istekleri vardır ki yapının bunları karşılamasını bekler. Mimar da bu istekleri, verileri kurgular, tasarlar.” diyor.

The post JMO İzmir Şubesi appeared first on Arkitektuel.

©Iwan Baan

Geçtiğimiz günlerde hizmete açılan, SelgasCano tarafından tasarlanan Second Home Hollywood -diğer ismiyle holLA- bir tür ofis projesi. HolLA, kendilerini dünyanın dört bir yanında ortak çalışma alanları tasarlayarak yaratıcılığa ve girişimciliğe destek verme misyonuna sahip bir sosyal işletme olarak tanımlayan Second Home (İkinci Ev) adlı şirketin Amerika’daki ilk lokasyonu. José Selgas ve Lucía Cano tarafından kurulan ofisin tasarımı ekip için “California Kokteyli’nin çeşitli tarifleri ve malzemelerinden bir araya gelmiş bir çeşit koleksiyon mekan”.

©Iwan Baan

Hollywood’un güneyinde yaklaşık 8.436 metrekarelik alan yayılan proje, arazide varolan ve Los Angeles’ta bilinen en eski Afro-Amerikan mimar Paul Williams tarafından 1964 yılında tasarlanmış iki yapıyı da projede tekrar değerlendiriyor. Yeni Sömürgecilik (Neocolonialism)* akımının örneklerinden biri olan ilk yapı, oldukça geniş olan bu arazinin ana ve giriş binasını oluşturuyor. Second Home Hollywood projesi kapsamında bu mevcut yapının zemin katında 320 gezici yeri (ofis kiralamadan ortak alanlarda serbest çalışan kimseler için); birinci katında ise kafe, bar, restoran, etkinlik ve konferans salonu, dinlenme alanları, açık teraslar ve kendi çalışma alanına sahip 200 ofis bulunuyor.

©Iwan Baan

Alandaki yapılardan bir diğeri ise yıkılmış. Bunun sebebi projenin en dikkat çeken kısmına yer açmak: 60 adet renkli, oval ofis kütlesine. Second Home Hollywood projesinde arazide varolan yeraltı park alanının üstü 60 adet kendine özgü oval şekli olan, tamamı camla kaplı, 700 kişiyi ağırlayabilecek bireysel ofis ve toplantı odalarıyla doldurulmuş. Bütün bu ofislerin ve toplantı alanlarının arası ise bahçe olarak kullanılıyor.  Ekip bu ofisleri yaratırken 4 farklı oval form oluşturmuş. Bu farklı formlar, farklı büyüklükteki ofisleri oluşturuyor. Elde edilen ofisler,  otoparkın üstünün yaklaşık 1.2 metre kalınlığında toprakla örtülmesinden sonra Second Home Hollywood’un bahçesine dağıtılmış: sarı tavanlarıyla aralarından yeşil fışkıran farklı büyüklükte sarı noktalar.

©Iwan Baan

Dikkat çekici sarı tavanlı, oval bahçe ofis kütleleri ile ilgili Second Home kurucularından Sam Aldenton: “Tasarım, SelgasCano ile paylaştığımız ortak bir fikre dayanıyor: Bizim en iyi ve en yaratıcı işlerimiz doğal ve organik formlardan geliyor; zoraki şekilde elde edilmiş insan geometrisinden değil.”

En büyüğü 25 kişiyi barındırabilen ve şekil ve büyüklük olarak değişen bahçe ofisleri, bahçeye bir masa yüksekliği kadar gömülmüş. Böylece ofislerin bu şekilde yalıtım kalitesi arttırılmış. Toprak seviyesinden itibaren bütün bu ofiler şeffaf akrilik kaplama ile örtülü. Bu şekilde ofislerin içine yeterli miktarda güneş ışığı alınabiliyor ve projede yaratılan bahçe ile kullanıcıda doğanın içinde çalışıyormuş hissi yaratıyor.

©Iwan Baan

Oval ofis podları çapraz lamine ahşap (cross-laminated timber – CLT) ile yapılmış. Bu malzeme, birbirine yapıştırılmış kereste katmanlarından oluşan işlenmiş bir ahşap. Ekibe göre Second Home Hollywood, bu malzemenin Kaliforniya’da onaylı olarak ilk kullanıldığı ilk proje. Ofislerin iç kısımda ise, arazinin sismik kuvvetleri nedeniyle, büyük kesitli çelik kirişlerle strüktür desteklenmiş. Bu çelik kirişler, tavanın ve parlak epoksi yer kaplamasıyla uyum içinde olması nedeniyle sarıya boyanmış. Corian (adını markasından alan bir kaplama türü) kaplı masalar bireysel ofislerin çevresini sararken toplantı hacimlerinde orada büyük bir toplantı masası oluşturuyor. İçeride sandalyeler için kırmızı ve turuncu kumaşlar seçilerek ofislere daha dinamik bir hava katılmış.

©Iwan Baan

Second Home Hollywood projesinde odak, iç mekanlar yerine dış mekanda. Fakat bu ekibin tam da istediği şekilde, Los Angeles’ın dış mekanlarda geçen yaşam tarzına uyan bir tutum. SelgasCano’nun hedefi ”behçeyi ofise getirmek yerine ofisi bahçeye getirmek”. Bu nedenle bu ofisler (projede pots yani saksı olarak anılıyor) 6500 adet bitki saksısı (planter pots) ile sarılmış. Projenin bütün bu ‘saksıları’ yaklaşık 10.000’in üzerinde bitki, ağaç, kelebek, böcek, arı, sincap ve tabiki insan tarafından kullanılıyor. Second Home Hollywood ofisleriyle insanı da içine dahil eden, yepyeni ve kendine ait ekosistemini yaratıyor da denebilir. 

©Iwan Baan

Aldenton: “Burada yeni bir doğa yaratma konusuna odaklandık. Biz ekosistemleri ve çevreleri iyileştirme konusunda önemli role sahibiz” diyor ve HolLA için ekliyor “Bunun bir yolu burada yapılan gibi yeni bir sürü bitki çeşidi ekmek olabilir. Burası, Kaliforniya’daki en yoğun yeni ekim alanı.”

Bahçede dolaşım için ise ofis hacimleri ve onu saran geniş doğa arasında ahşap patikalar kurgulanmış. Ara ara bu patika rotasının üstünde de küçük ahşap bahçe avluları düşünülmüş. Second Home’un felsefesine de uygun olarak bu rota, ofisleri kiralayan insanlar ve şirketler arasında etkileşimi teşvik eden bir öge.

©Iwan Baan

SelgasCano Secon Home Hollywood’u aynı zamanda ortalama bir ofis çalışanı için bir deney olduğunu söylüyor: her gün insanlardan başka yaşayan canlılarla beraberce var olma. Ekibin bu yaklaşımı sürdürebilirlik açısından da büyük önem taşıyor. Projede bitkiler sıcaklığı azaltıyor ve bahçede gölgelik alanların oluşmasına olanak sağlıyor. Bunlara ek olarak; tamamı cam kaplı ofisler yapay aydınlatma ihtiyacını azaltıyor ve doğal havalandırmaya olanak sağlıyor, arazideki tüm su 2 sarnıçta toplanıyor ve sulama için kullanılıyor. Sürdürülebilirlik açısından projedeki en önemli noktalardan biri de bu koca sert zemini tekrar doğaya kazandırması. Daha önce park yeri olan alan şimdi bahçe olarak kullanılıyor. Bu bağlamda Second Home Hollywood, doğal çevrenin ayak izinin azaltılıp yapılı çevreye katıldığı bu zamanlarda bunun aksini sağlayan birkaç özel gelişmeden birini ortaya koyuyor.

©Iwan Baan

“Biz 21. yüzyılda yaratıcı girişimciliğin evi olma hedefindeyiz.” diyor Sam Aldenton ve ekliyor “21. yüzyılın evinin neye benzediğini ve nasıl hissettiğini düşünmeye çalışırken, olabildiğince yaratıcı olmaya kendimizi adıyoruz ve buna göre mekanlar yaratmayı amaçlıyoruz.”. Sürdürülebilir bir özgün çalışma alanı kurgusu olarak Second Home Hollywood, SelgasCano’nun renkli ve heyecan verici diğer işleri gibi dikkat çekici bir tasarım ortaya koyuyor.

*Yeni Sömürgecilik: Neocolonial, Georgian Revival veya Neo-Georgian olarak da bilinen mimari akım, ABD ve Kanada’da milliyetçi bir tasarım hareketi olarak ortaya çıkmış. Yeni Sömürgecilik akımı mimari stil, bahçe tasarımı ve Amerikan sömürge mimarisinin (Avrupa’nın çeşitli ülkelerinden Amerika kıtasına göç edenlerin yerleştikleri yerlere aktardıkları, kendi mimarlık anlayışları) iç tasarım öğelerini yeniden canlandırma hedefinde olan bir mimari akımdır.

The post Second Home Hollywood appeared first on Arkitektuel.

1969’da ilaç firması Burroughs Wellcome, Kuzey Carolina’nın Durham kentinde yeni şirket merkezini ve araştırma tesisini tasarlamak için Paul Rudolph’u görevlendirmiş. Yale’ın Mimarlık dekanı olarak 6 yıl görev yapmış ve yine Yale bünyesindeki, bu yapıya kadar mimarın en tanınan işi olan, Rudolph Hall (Yale Mimarlık Fakültesi Binası) gibi önemli yapılara imza atmış olan Paul Rudolph, brüt beton kullanımı ve kompleks plan tipleriyle ünlenmiş bir modernist mimar.

Yapı Giriş Kısmı

Modüler bir kompleks olan Burroughs Wellcome Genel Merkezi, Rudolph’un imzası haline gelmiş özgün tarzıyla, fütüristik geometriler ve formların birbiri içinde erimesiyle oluşmuş. 1982’de ise Burroughs Wellcome, ofis alanını genişletmek ve tesisin 500 çalışanına yemek odası sağlamak için 120.000 metrekarelik bir ek bina tasarlaması için Rudolph’u yeniden görevlendirdi. Binanın modüler büyüme yönündeki eğilimine göre, ek bina da 1986 yılında tamamlanmış. Burroughs Wellcome’in gelmesiyle, hem büyük işletme faaliyetlerinin merkezi olarak Araştırma Üçgen Parkı’nın büyümesinde hem de Durham İlçesi’nin bir zamanlar kırsal olan köşesinin gelişiminde bir dönüm noktası olmuş.

©Flickr: bobistraveling

Rudolph’un mimarlık konusundaki başlıca endişeleri, mekan psikolojisi ve binalardaki doğal ışık oyununu içeriyordu. Her ikisinde de Frank Lloyd Wright ve Le Corbusier’in çalışmalarından etkilendi. Bir mimar, Rudolph için, etkin hatta bazen güzel bir şekilde inşa etmekle ilgilenen birinin aksine; anlamlı bir şekilde inşa etmekle ilgilenen biriydi. Kariyeri boyunca Rudolph, binaların farklı alan türleri ile donatılması gerektiğinden bahsetti: sessiz, kapalı, yalıtılmış alan; canlı ve keskin, hareketli alan; asfaltlanmış, geniş, görkemli, hatta ilham veren alan; gizemli alan; zıt karakterin yan yana yerleştirilişini tanımlayan, ayıran ve birleştiren geçiş alanı. Burroughs Wellcome Genel Merkezi, bu felsefenin mükemmel bir düzenlemesi olarak karşımıza çıkıyor.

Yapı Giriş Fuayesi

Rudolph bu projede çoklu formlar ile de ilgilenmiş. Ritmik bir biçimde bir araya getirilmiş olan benzer formlar, temel birimin ve laboratuvarların boyutlara göre düzenlenmiş olan sıradanlığını ortadan kaldırmış. Bu formlarla yapının fuaye alanında üç boyutlu cepheler ve dramatik aydınlatma, kullanıcılar için dışarıya doğrudan bir görüntü sağlayan pencerelerin içe doğru meyilli bantları en etkili haliyle gözler önüne serilmiş.

Rudolph’un benzer birimlerin ve modüllerin çoğalmasıyla oluşturduğu bir başka yapısı olan Burroughs Wellcome, üçgen A tipi çerçevenin etrafına inşa edilen, 300 metrekarelik bir yapı. Yapı, üzerine inşa edildiği eğimli sırtın bir devamı olacak şekilde tasarlanmış. Ana kütleden çıkan modüler altıgen bölümler neredeyse organik görünen, simetri ve düzenden uzak bir karaktere sahip. Rudolph’un özgün tasarım anlayışının en görünür olduğu kısım, ofislerin de etrafında kurgulandığı, binanın odak noktası olan katedral benzeri üç katlı fuaye.

Yapı Giriş Fuayesi

Burroughs Wellcome kompleksi, Douglas Trumbull’un 1983’lü bilim kurgu filmi olan Beyin Fırtınası’nda, Christopher Walken’in binanın içinde bisikletini taşıdığı görüldüğü bir sahnede yer almış. Modernizm için önemli bir örnek ve Rudolp için simge yapılardan biri olarak anılabilecek Burroughs Wellcome Genel Merkezi, günümüzde kısmen kullanımda olmasına rağmen, modernist titizliğin ve organik çoğalmanın karışımı olmaya ve yapılı çevremizin ne kadar canlandırıcı olabileceğine dair düşünmeye ilham veren modernist güzellikte, ütopik bir alan yaratmaya devam ediyor.

©Flickr: tim bradley

“Bu kompleks, Kuzey Carolina’nın yeşil tepelerinde yukarı ve aşağı tırmanıyor ve mimari olarak alanın bir uzantısı gibi davranıyor. A tipi çerçeve en yüksek hacmin alt katlarda yer almasına ve yine de binanın en yüksek kısmındaki daha küçük mekanik sisteme bağlanmasına izin verir. İç mekanın köşegen hareketi, muhteşem fırsatlar yaratır. Büyüme ve değişim beklentisi, konseptte gizli.” Paul Rudolph.

1974’te Burroughs Wellcome Genel Merkezi

Burroughs-Wellcome, Glaxo ve biyoteknoloji şirketi United Therapeutics (UT) ile 2012 yılında birleştiğinde, bina el değiştirmiş. O zamandan beri, şirket tarafından, binanın bazı kısımları yıkılıp düzenlenirken bazı tarihi açıdan daha önemli bulunan kısımlar ise rehabilite edilmiş. Rudolph’un modern mimarinin mirası sayılabilecek olan yapısının bu şekilde değerlendirilmesi şirketin planlarından memnun olmayan mimari eleştirmenler ve savunucular tarafından oldukça eleştirilmiş.

The post Burroughs Wellcome Genel Merkezi appeared first on Arkitektuel.

©Aleix Bagué

Bilbao’daki yeni Basque Sağlık Departmanı Merkez Binası (Basque Health Department Headquarters in Bilbao), kentin iş merkezi bölgesinde boş kalan son arazide bulunuyor. 2004 yılında tamamlanan yapı, Coll-Barreu Arquitectos ekibi tarafından tasarlanmış. Yeni merkez binasının amacı, şu ana kadar şehirde birkaç binaya ayrılmış ve bu nedenle kent sakinleri tarafından git gide daha tanınamaz hale gelmiş kurumu tek bir çatı altında toplamak. Hem çalışanlarını hem de teknik elemanlarını zorlayan bu birden çok merkezli yapıya karşıt olarak yeni bina, kurumu tek merkezde toplayarak verimliliği arttırmak ve kimliğini daha görünür bir hale getirmek amacıyla tasarlanmış.

©Aleix Bagué

1862 yılındaki eski bir cadde üzerindeki arazide bulunan Basque Sağlık Departmanı Merkez Binası, şehrin kısıtlayıcı yapı düzenlemeleri nedeniyle komşu duvarların formunu tekrarlayan, kıvrımlı kurgusuyla çatı arası birimleri yok eden ve köşesinde bir kule ile tasarlanmış. Katlanmış birden çok yüzeyden oluşan cephesiyle de bu kısıtlamaların dışına çıkmayarak iş merkezi alanında oldukça akılda kalıcı bir görüntüye sahip merkez. Yapının cephesi, yapının dışarıdan farklı açılardan farklı görünümler sunmasını sağlayarak tanınır bir karakter oluşturuyor. En üst katlar da yine cephe sayesinde gökyüzünü yansıtarak, gökyüzünün bir parçası haline geliyor. Coll-Barreu Arquitectos ekibinin bu kurgusu, kuruma kent içinde bir canlılık ve özgünlük sağlamış.

©Aleix Bagué

İki katmanlı cephe enerji, yangın dayanıklılığı ve akustik açıdan gereklilikleri de sağlıyor. Cephe kurgusuyla yapı içinde geleneksel havalandırma sistemleri kullanılmıyor. Saklanması gereken sistemler kullanımı olmadığı için de yapının içinde asma tavan kullanımı yok. Yapı böylece titreşim üretmeyen, aynı havayı tekrar sirküle etmemesi nedeniyle daha sağlıklı ve içeride kat başı hacmin azlığıyla kaynak açısından daha verimli bir tasarım.

Merkezin içerisindeki çalışma alanları da bu şeffaf, nefes alan ve içinden geçilebilen cephe tasarımından yaralanabiliyor. Cephenin iki katmanı arasındaki hacmi çalışanların nefes alabileceği, içerisi ve dışarı arasında bir mekan yaratıyor. Cephe sistemi, aynı bir evin dış kapısı gibi hem içeriye bakılabilen hem de dışarının gözlemlenebilriği bir eşik yaratmış.

©Sanidad Grande

Basque Sağlık Departmanı Merkez Binası’nın cephesi, Coll-Barreu Arquitectos’un önceki projelerinde başlattığı bir araştırmanın sonucu -sistem olarak yapı örtüsü. Bu sistemin içinde yapının işlemesi, kentle enerji değiş tokuşu ve tabiki estetik gibi kavramları inceliyor ekip. Bütün örtü yalnızca görünüşü etkileyecek bir eleman olarak değil; yapının tamamının işleyişine hizmet eden bir sistem olarak tasarlanıyor. Ekibe göre bu sistem, farklı durumlara efektif cevap verebilecek bir cephe. Aynı zamanda cephe yalnızca kentsel bir mekan haline gelmek ve arazide yapının sınırlarını belirlemek dışında kentte sosyal bir araç haline gelmeli.

©Aleix Bagué

Basque Sağlık Departmanı Merkez Binası, servis ve iletişim hacimlerini kulesinde toplamış. Kule kısmının 2 katı da kurul toplantı odasına hizmet ediyor. Kulenin altında 7 kat ofis mekanlarına; 2 kat da sunum ve toplantı hacimlerine ayrılmış. Yapının oditoryum ve fuayesi ilk bodrum katına konumlandırılmış. Bu kısmın altında da 2 katlık bir otopark ve bir arşiv katı bulunuyor. Bütün yapı, özgün kurgusuyla kentte bir eşik tasarlıyor.

The post Basque Sağlık Departmanı Merkez Binası appeared first on Arkitektuel.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus (Fiyort Evi), Danimarkalı sanatçı Olafur Eliasson’un ilk binası. Danimarka’nın Vejle Fiyordu’nda suda yüzen bir kaleyi andıran binanın tasarımını Eliasson, mimar ortağı Sebastian Behman ile gerçekleştirmiş. Kirk Kapital isimli şirketin ofis binası olarak kullanılacak olan Fjordenhus, sanatçının özel tasarım mobilya ve aydınlatmalarıyla donatılan ofisi kamusal bir zeminle kurgulamış.

©Anders Sune Berg

Eliasson’un tasarımı, Vejle kentinin liman bölgesinde sudan yükselen bir kütle. Kentin kara parçasına bir köprü ve liman kısmına da zemin altında bir pasajla bağlanıyor. Yaya köprüsü yapının ziyaretçilerini yapının kamusal alanı olan zemin katına bağlıyor. Bu alan, tüm limana manzaraları olan ve Eliasson tarafından alana özel olarak tasarlanmış eserlerle donatılmış olan kısım. İki kat yüksekliğindeki kamusal alanın üzerinde 3 katlı bir ofis binası yaratılmış. 

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un özgün formu, Vejle Fiyort’unun eşsiz doğasına bir çeşit referans olarak tasarlanmış. Eliasson: “Müşteri bizden sahip oldukları uzun temelli şirkete yakışır bir çalışma ortamı tasarlamamızı istedi. Bunun üzerine yapıda bizler için önemli olan, şirketin görüşüyle de örtüşen, kaliteler doğa, ışık, hava, mevsim ve Vejle Fiyort’unun kendisini yansıtmak oldu.” diyor Dezeen isimli mimarlık ve tasarım dergisi ile olan röportajında.

©Anders Sune Berg

“Biz tasarımımıza başlarken müşteriye yapıyı suyun içinde inşa edip gelip geçici, organik bir dile sahip bir dile sahip olup olamayacağını sorduk. Suyla bütünleşik ve organik bir kütle başlangıç noktası olabilirdi. Müşteriyle konuşup yapının karadan suya atlamasına ikna etmeye çalıştık…”

“…Tek demeleri gereken ‘Hadi kara parçasından kurtulup suya, endüstriyel limanın içine atlayalım ve ışığı, rüzgarı, su kalitesini ve Vejle’yi tanımlayan atmosferini yansıtan, öven bir yapı yaratalım’ demekti.” diye devam ediyor Eliasson.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus aslında çok daha geniş ölçekli bir geliştirme projesinin parçası. Vejle limanını konu alan materplan doldurma alanları, konut alanları, yeni peyzaj alanları ve geniş bir meydanı barındırıyor. Birçok şehirde de olduğu gibi Vejle limanını canlandırmak için girişimler yapılmış yıllar içerisinde. Hepsinin ortak noktası şehir merkezine yoğunlaşan ilgiyi biraz limana kaydırabilmek ve liman bölgesinin canldırmasını sağlamakmış. Kirk Kapital isimli şirkietin katkılarıyla ilerleyen masterplana Eliasson’un alan katkısı da bir ofis binası olmuş.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un kurguladığı kamusal alanın, masterplan çerçevesinde tasarlanan meydanın devamı olması planlanmış. Şehrin merkezinden fiyorda uzanan bir promenad olarak tasarlanan rotanın son noktası yapının zemin katı. Bune ek olarak ekipten beklenen, yapının şehre yeni bir nokta kazandırmasıymış. Eliasson ve ekibi de tasarım süreçlerini limanın ve tüm kentin yeni bir simgesi haline gelebilmesi amacıyla sürdürmüş. Yapının özgün ve dikkat çeken formunun sebeplerinden biri de bu.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un geometrik şekli, birbiryle kesişen 4 çember ile oluşturulmuş. Daha sonra yükseltilen ve silindirleştirilen bu kütlelerin hepsi, oyulmuş. Oyuklar kütlelerin bir ucunda dairesel diğer uçunda ise eliptik bir kıvrım yaratıyor. 4 oyuklu silindir yer yer cam kaplı açıklıklara sahip. Açıklılar da kütleden kemer şeklinde yapılan boşaltmalar.

Yapı, beton strüktüre etrafında kurgulanmış. İç ve dış duvarları ise betonun üzerinde tuğla kaplanmış. Eliasson yapının iç ve dış kaplaması içn 15 farklı tonda tuğla seçmiş. Bunların için normal tuğla tonları, mavi, yeşil ve gümüş kaplı tuğlalar da mevcut.

©Anders Sune Berg

Her bir dış cephe fakrlı kombinasyonlarda tuğla düzenine sahip. Cephelerdeki tuğlalar cephenin alacağı ışık miktarına göre koordine edilmiş. Örneğin, mavi cam tuğalalar daha çok yapının tabanın yakın; mavi tuğlalar ise en üst noktalarında kullanılmış. İç mekanda ise cephelerin tuğla koordinasyonunu belirleyen odanın kullanım amacı oluyor. Örneğin merdivenlerde yalnızca gri ve gümüş tuğlalar kullanılmış. İç mekanda kulllanılan tuğlaların bazıları delikli: hem yapının havalanmasını, hem iç ses ve sıcaklık kalitesini sağlama amacıyla tercih edilmiş. Yapıda görünür her bir tuğlanın yeri, Eliasson’un taktığı isimle, ‘minik sanatsal kompoziyonlar’ yaratmak amacıyle dijital olarak tek tek belirlenmiş.

©Anders Sune Berg

Toplantı salonları, yönetim kurulu birimleri, yemek hacimleri ve çatı terası barındıran Fjordenhus’un sandalyeler dışında tüm mobilyaları yine Eliasson tasarımıymış. Sanatçı yapıya, kendisi ve stüdyo için, birçok sanat eseri ve enstelasyon üzerinde kazanılan deneyimi büyük bir ölçeğe aktarımı olarak bakıyor. “Proje bizim bakış, fiziksel hareket, ışık, doğa ve mekan deneyimi üzerine yıllar süren araştırmalarımızı sanat eseri olan ve tamamıyla işleyen bir mimariye dönüştürmemizi sağladı. “ diyor Eliasson.

©Anders Sune Berg

Ekip gerisinin gelmesini umduğu mimari projeler için 2014 yılında Studio Other Spaces (SOS) isimli bir mimarlık ofisi kurmuş. Fjordenhus, daha önce karşımıza 2007 Serpentine Pavyonu ve Harpa Konser Salonu projeleriyle çıkan Studio Olafur Eliasson’un ilk solo tasarımı. SOS ekibi, Fjordenhus gibi etkileyici mimari projlerini ilerde daha sık görmenin mümkün olacağını belirtiyor.

The post Fjordenhus appeared first on Arkitektuel.