Mimar: Thom Mayne ( Morphosis), Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

Yer: 7132 Hotel, Vals, İsviçre

Yapım yılı: 2017

House of Architects (Mimarlar Evi), Vals’te bulunan 7132 Hotel’e eklenen yeni bir bölüm. Projeye dünyaca ünlü 4 mimarın tasarımlarıyla katkı sağlaması istenmiş: Thom Mayne (Morphosis Architects), Tadao Ando, Kengo Kuma ve son olarak otelin bünyesinde olan Therme Vals’in tasarımcısı Peter Zumthor. Otelin ek kısmı olan House of Architects yine Morphosis tarafından tasarlanmış bir giriş, lobi alanı ve tek bir materyal üzerinden şekillenen tasarıma sahip 7 otel odasından oluşuyor.

Thom Mayne, Taş Otel Odası 2 / ©Global Image Creation

Bu 7 otel odasının 4’ü Morphosis ekibi tarafından tasarlanmış. Ekip bu 4 odadan ikisinin tasarımında ahşap üzerine; diğer ikisi için de taş üzerine odaklanıyor. Ahşap odalar baştan aşağı ahşap kaplanmış duvarlar, döşeme ve tavandan oluşuyor. Bu odalarda mobilyalarle araya sokulan renklerle ahşabın ön plana çıkması sağlanmış. Taş materyali üzerine yoğunlaşan odalar ise yerel madenlerden çıkarılmış kuvarsit taşıyla kaplanmış -kuvarsit, Zumthor’un alandaki ikonik tasarımı Therme Vals’te de kullanılan yerel bir taş. İki taş oda , taşın farklı kullanımlarını gözler önüne seriyor. Morphosis’in taş ve ahşap olan dört otel odası da odanın merkezinde farklı renklerde cam bir duşakabin ve Vals’in dağlı peyzajına bakan bir balkon barındırıyor. Cam duşakabinler, iki odada da merkezi niteleyecek dikkat çekicilikte öne çıkan tasarım ögeleri. Yine Morphosis’in tasarımı, yeniden tasarlanmış lobi ve giriş alanı da bir rampa, merdiven ve girişi kapayan üstü açık pavyondan oluşuyor. Üstünde amorf bir delik olan pavyon, gelenleri karşılıyor ve dağ manzarasını çerçeveliyor.

Kengo Kuma, Ahşap Otel Odası 2 / ©Global Image Creation

Diğer 3 mimar da yine belirli bir materyale odaklanan, Morphosis aksine tek bir oda tasarımı gerçekleştirmiş House of Architects’te. Tadao Ando’nun tasarımı olan otel odası, beklenen gibi yine ahşap üzerine odaklanmış. Ando’nun bu küçük ahşap otel odası tasarımıyla amaçladığı, Japonların çayevlerini hatırlatması. Kengo Kuma da Tadao Ando gibi ahşap üzerine odaklanıyor. Kuma’nın ‘meşe ağacı kozası’ olarak nitelendirilen otel odası, Japon marangozluğunun inceliğini vurguluyor. Bu odaların dışında son olarak Peter Zumthor’un tasarımı da İtalyan Rönesansına kadar uzanan bir sıva tekniği olan karanlık Stucco Lustro’ya yoğunlaşıyor. Zumthor’un tasarımında duvarlar ve tavanlar tamamıyla bu sıva tekniğiyle kaplanmış.

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor appeared first on Arkitektuel.

Trellick Kulesi / © Flickr – IK’s World Trip

Brutalizm kelimesi, İngilizce’de gaddar, acımasız anlamına gelen brutal kelimesinden değil, Fransızca bir tabir olan béton brut, yani işlenmemiş betondan gelmektedir. Akımın ortaya çıkmasındaki en büyük sebeplerden biri de II.Dünya Savaşı sonrasında halkın konut yetersizliğinden kaynaklı ihtiyaçlarının karşılanmaması ve  ekonomik sıkıntılardır. Bu malzemenin kullanılma sebebi ise o dönemde ortaya çıkan parasal sıkıntılardan dolayı malzemenin ucuz olması ve savaş sonrası ortaya çıkan konut yetersizliğini hızlı işlenmesinden dolayı çözmesidir. Diğer yandan bazı kaynaklara göre ise betonun yoğun olarak uygulandığı büyük yapılar bazı kesimlerce politik ve siyasi gücün göstergesi olarak inşa edilmişlerdir. Bir takım diğer kesimler ise bu yapıları çirkin ve hissiz yapılar olarak yorumlamışlardır.

50’li, 60’lı ve 70’li yıllarda en popüler dönemini geçiren brutalizm, 1980’lere gelindiğinde, etkisini yavaş yavaş yitirmeye başladığı gözlenmektedir. Yapılara yapılan eleştiriler sebebiyle, kurucu mimarların akımın 1980’lere doğru silinmemesi adına, yapılara farklı hatlar ve çeşitli renkler katarak o dönemde gelişen çağdaş modernizmden kopmamasını sağlamışlardır.  Brutalizmin en popüler döneminde ortaya çıkan en ünlü yapılarından biri Le Corbusier’in 50’li yılların başında tasarladığı Unite d’Habitation yapısıdır. Bu konut biriminin inşaatı sırasında beton kalıbından çıkartıldığı gibi kullanmıştır. 

©Paul Kozlowski

Brutalizm sözcüğünün ilk olarak kullanıldığı ülke olan İngiltere’de, Alison ve Peter Smitshson tasarladıkları okulda donatı borularını ve elektrik hatlarını açıktan geçirme kararı alarak bu akımı yapılarında  kullanmışlardır.  Bu akımın en çok kullanılan malzemesi beton olmasına rağmen, cam ve çelik gibi farklı malzemelerin de bir arada kullanıldığı örneklere rastlanmaktadır. Örneğin; yapımına 1971 yılında başlanan adını Fransa Cumhurbaşkanından alan Centre Pompidou. Kullanılan malzemelerin tamamen açıkta bırakılarak binanın tamamına modern bir görüntü vermeyi amaçlayan yapının mimarları Renzo Piano ve Richard Rogers bu özellikleri kullanarak yapının hala popülerliğini korumasını amaçlamışlardır. 

©RPBW / Michel Denancé

Günümüzde bu akımı yapılarında kullanan ve  en önemli  mimarlardan biri olan Tadao Ando’nun Church of Light isimli yapısını bu bağlamda inceleyebiliriz. Cephelerde kullanan ham beton yapıya kaba görüntüden ziyade zarif ve narin bir görüntü vermektedir. Aynı zamanda brutalizm, dış mekanın yanı sıra, iç mekan tasarımı yaparken de yapının doğallığını koruyabilicek bir akım olarak göz önünde bulundurulabilir. Mimari elemanların apaçık ortaya çıkarıldığı durumda, mekan tasarımında kullanılan mobilyalar mekanla iç içe girip harmoni oluşturabilir. Kullanılan elemanlar çok fazla öne çıkmadan, mekanla bütünleşebilirler. 

©ArchiTravel

Kısaca, Louis Kahn’ın da önceden tanımladığı üzere “Mimari bir mekan, nasıl yapıldığı aşikar olandır”. Bu açıklamada özellikle vurgulanan brutalist mimari yapılar, gizlenecek bir detayın olmadığı, tüm çıplaklığıyla ortaya çıkan dolayısıyla hatasız görünmesi gereken içi ve dışı bir mimari ürünlerdir. Adolf Loos’un da vurguladığı bir konuşmasında, “İyice düşünülmüş, muhayyile ürünü mimarlığın biçimini herhangi bir süs sistemi altında saklaması gerekmez.” Bu bağlamda tasarlanan yapılar, çıplak ve kusursuz görünürde olması gerektir. Bunu sağlayabilen mimarlar, kariyerinde en büyük başarılardan birine imza atmış demektir. 

Esma Dolgun Dağdelen

Kaynaklar

1. http://www.filozof.net/Turkce/nedir-ne-demek/16803-brutalizm-akimi-mimari-   nedir-ne-demek-hakkinda-bilgi.html
2.  MİMDAP,Brütalizmin Güzel Yanı,New York Times. http://www.mimdap.org/?p=34818
3.  ARSLAN D.,Brütalist Mimari    https://www.homify.com.tr/yeni_fikirler/7497/bruetalist-mimari
4. RÜZGAR E., Paris’te bir modern sanat müzesi:Centre Pompidou      http://www.milliyetsanat.com/yazar-detay/eser-ruzgar/paris-te-bir-modern-sanat-    
5. muzesi–centre-pompidou/13865) https://www.archdaily.com/151227/ad-classics-trellick-tower-erno-goldfinger
6. SALGIN B; Brüt Beton, Brütalizm ve Türkiye Örnekleri, 2007

The post Brutalizm Akımının Geçmiş ve Günümüzdeki Durumu appeared first on Arkitektuel.

Su Üzerindeki Kilise (Church on the Water), Tadao Ando (Pritzker, 1995) tarafından tasarlanmış. Yapımı 1988’de tamamlanmış olan kilise,  Japonya Tomamu’da bulunuyor. Su Üzerinde Kilise, Tadao Ando’nun mimarlıkla ilgili felsefesini yansıttığı, yapının içini, dışını doğasıyla birlikte kurguladığı ilgi çekici örneklerden yalnızca biri.

© The Pritzker Architecture Prize

Su Üzerindeki Kilise, küçük bir nehrin yanında hafif eğimli, kayın ağaçlarıyla çevrili açık bir alanda bulunuyor Tomamu’da. Kilise, batıda tepeler ve ağaçlarla çevirili. Doğusunda da bir otelle sınırlanan kilise, önünde bu nehirden oluşmuş, nehrin devamı olan küçük bir göle yönelmiş durumda. Kiliseyle otel arasında da bu iki yapıyı ayrımak için güney ve doğu yönlerinde ilerleyen L şeklinde bir duvar kurgulamış Tadao Ando. Bu uzun duvar da gölün kenarıyla sınırlandırılmış.

© The Architects Newpaper

Bulunduğu arazinin doğasını tasarımda kullanmayı amaçlayan Su Üzerinde Kilise, birbiri üstüne binen iki büyük küpten oluşturulmuş. Bir diğerinden daha büyük olan küp, şapelin bulunduğu kısım. Burası, diğer kendinden daha küçük küpte bulunan giriş alanında kullanıcılarını yarı dairesel, spiral bir merdivenle karşılıyor ve şapele yönlendiriyor.

Su Üzerindeki Kilise’ye ziyaretçiler cam ve çelik olarak tasarlanmış kübün  içinden geçerek giriyor. Burası yapının en kuzeyindeki alan. İçeride tam dört tane büyük beton haç var. Beton haçlar ziyaretçinin dikkatini çeken ögeler olarak düşünülmüş. Haça yönelen bakışlar buradan daha sonra diğer haçlara ve en son ziyaretçileri aşağıdaki kübe, şapele götürecek karanlık spiral merdivene yönlendiriyor. Bir nevi görsel bir rota oluşturuyor Su Üzerindeki Kilise’ye ilk girişte.

© Ji Young Lee

Girişteki kübün transparan tasarımının nedeni, kiliseye gelenleri şapeli kısmının önündeki göl, etrafı saran tepeler ve ağaçların eşsiz manzarasıyla karşılaştırmak. Bunun yanında şapeli oluşturan küp de tamamen bu doğaya açılıyor. Burası da üç masif duvar ve bir tamamen açık duvar ile kurgulanmış. Ziyaretçiler şapele girdiği anda geniş bir açıklıkla karşılaşıyor ve burada bütün bu eşsiz manzarayı şapelin içinden, masif duvarlarla çervelenmiş şekilde izleyebiliyor. Görünüşte sınırsız olan doğa ile kilisenin ziyaretçileri birleştiriyor. Suyun tam ortasındaki çelik haç da bir fotoğraf gibi çerçeveleniyor manzara ve baton duvarlarla.

Eskiz © Melisa Marina

Ando Su Üzerindeki Kilise’de alışılmadık ritualistik ve dolambaçlı giriş ve kiliseyi arkasındaki yapılardan ayıran, koruyan L şeklindeki beton duvar ile kutsal bir mekan yaratma isteğini başarıyor. Tadao Ando, mekanın içindeki kullanıcı deneyimini de doğayla şekillendiriyor, daoğayla destekliyor. Bu da yapıya özgün ve yoğun atmosferli bir karakter sağlıyor. Özellikle kış aylarında etraf tamamen karla kaplı iken.

© The World Architecture Map

‘’Bir yere yeni bri şeyi basit bir şekilde koyamazsınız. Etrafınızda gördüklerinizi bu mekanın içine almak durumundasınız. Arazide ne bulunuyorsa yapınıza katıp, doğadan aldığınız bilgiyi, doğada gördüğünüzü yapınızdaki çağdaş, modern düşünme ile yorumlamalsınız.’’ Ando’nun bu felsefesi Su Üzerindeki Kilise’de oldukça görünür ve doğaya kattığı anlam, doğayı dikkate alınışı ile ve yapıyı doğayla tasarlıyışıyla da oldukça değer verilen bir eser.

The post Su Üzerindeki Kilise appeared first on Arkitektuel.

©ArchiTravel

Işık Kilisesi, Japonya Osaka’da İbaraki kentinde bulunuyor. Tadao Ando’nun modern mimarlığa imzalarından biri olarak değerlendirilen kilise, Ando’nun doğa ve mimarlık arasında felsefik çalışmalarını kucaklayan bir yaklaşımla tasarlanmış. Bunu ışıkla ve yeni mekansal algılarla tanımlıyor yapı. Işık Kilisesi, Ibaraki’deki eski bir hıristiyan kompleksinin yenilenmesiyle ortaya çıkmış. Alandaki yenilemenin ilk aşaması olan Tadao Ando imzalı kilise 1999’da tamamlanmış.

©Liao Yusheng

Tadao Ando için Işık Kilisesi, ikilikleri konu alan bir mimariye sahip -varoluşun ikili doğası; katı cisim/boşluk, ışık/karanlık, şiddetli/durgun. Birbirleriyle var olan bu farklı kavramlar kiliseyi süsten uzak, sade bir boşluğa dönüştürmüş. İçeride ışığın ve katı cisimlerin kesişimleri ziyaretçilerin kendi içlerindeki dünyevi ve ruhsal karakteri fark etmelerini sağlayacak bir atmosfer yaratma amacında kullanılmış tasarımda.

©ArchDaily

Kullanılan materyeller de bu ikilik ilkesine katkı sağlıyor.  Beton strüktür geleneksel Hıristiyan mimarisi motifleri ve estetiğinden ayrılan bir öge haline geliyor Işık Kilisesi’nde. Yapının doğu cephesinde bulunan haç kısmının yanında, bina bir beton kabukla oluşturulmuş. Bu kabuk, ibadet yerine sakin, huzurlu ve mütevazi bir görünüm sağlarken kiliseye karanlık bir hava katıyor. Kilisenin minimalist mimarisine ithafen de dini sembol olarak yalnızca haç şeklinde bir duvar boşluğu görüyoruz.

©Naoya Fuji

Ando’nun Işık Kilisesi, minimal ve indirgeyici tasarımıyla kilise dinsel ögelerinin yerini zaman zaman boş; hatta oluşturduğu boşlukla tanımsız sayılabilecek basit, haç şeklinde bir kütleye bırakmış. Fakat, yalnızca 6 duvar ve bir çatıdan oluşan kütle, tasarım anlayışıyla estetik açıdan yepyeni bir seviye. Tadao Ando’nun tam anlaşılamayan ve yanlış yargılanan bir eseri olmuş zamanında kullanıcıları tarafından.

Tasarıma olan minimalist yaklaşmın getirdiği bir başka özellik de kilisenin detaylarında saklı olan sadelik. Betonarme hem boşluk, hem strüktür hem de kilisedeki dini öge. Oldukça kesin ve temiz bir şekilde çalışılmış olması gerekmiş bunun için. Boşlukların eklem ve bağlantı yerleri Japon doğramacılar ve Ando tarafından tertemiz bir şekilde pürüzsüz bir yüzey ve düzgün hizalanmış eklem noktaları elde etmek için özenle işlenmiş. Sonucunda, kilisenin doğusundaki haçlarla mükemmel uyum gösteren bir görüntü elde edilmiş.

©Blue Lapis Road

Asıl olarak Tadao Ando’nun basitlik ve minimalist estetiğine yönelik kullanılmış olan beton, dökülüşü ve şekillendirilişi ile doğal ışıkla karşılaştığında ışık oyunlarına izin veren bir hale getirilmiş Işık Kilisesi için. Kiliseye ışık, doğu cephedeki boşluktan sabahın erken saatlerinden gün ortasına kadar ulaşabiliyor, beton iç mekanı maddesel olmaktan çıkarıp karanlık bir hacimden aydınlanmış bir kutu oluşturuyor. Ando’nun başka projelerinde de gözlemlenebilen ışık ve betona yaklaşımı, algısal olarak materyali maddi olmayana, karanlığı ışığa, ışığı da bir mekana dönüştürüyor. Bu da yapıları bambaşka bir estetikte karşımıza çıkarıyor.

©Antje Verena

‘’Her projemde, ışık denetleyici önemli bir faktör. Bunun yanında betonu en kalın haliyle, mekanı yaratırken kullanıyorum. Başlıca sebep kişisel bir mekan yaratmak, toplumun içinde olan kişinin kendie özel bir mekan. Eğer içinde bulunduğu şehrin dış faktörleri binaya boşluksuz bir duvar yaratmak için baskı yapıyorsa, iç mekan özellikle dolu ve tatmin edici bir atmosferde tasarlanmalıdır.’’ Tadao Ando.

The post Işık Kilisesi appeared first on Arkitektuel.