1. Rietveld Schröder Evi

©MidMod-Design / ©Time Travel Turtle

Usta modernist mimar Gerrit Rietveld tasarımı ev, Truus Shröder ve üç çocuğu için tasarlanmış. Daha sonra Gerrit Rietveld bu evde kendi de oturmuştur. Rietvelt ve Truus Schröder’in ev için kurgusunun soyut ressam Piet Mondrian’ın prensiplerini 3. boyuta taşımak olduğu söylenir. Ev, Suprematizm* akımını da hatırlatan bir tasarıma sahip. Normal bir modernist eve göre birçok renk ve fonksiyondan bağımsız birçok detayı barındıran ev, modernist mimarinin önde gelen cesur denemelerinden biri. Rietveld Schröder evi hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

2. Melnikov Evi

© Enso / ©Igor Palmin

20. yüzyıl mimarlarının çoğu kendi evlerini tasarlamış, Sovyet mimarlar dışında. Bunun sebebi tek başına duran konut birimlerinin güçlü sosyalist eğilime karşı bir sözünün olması. Sovyet bir mimar olarak Konstantin Melnikov’un 1927 yılında bu kısıtlamayı yok sayan evini nasıl tasarladığı bir gizem. Ev, petek şeklinde açıklıklara sahip iki silindirden oluşuyor. İçeride bütün aile için yalnızca bir yatak odası düşünülmüş. Melnikov Evi, mimari bir başyapıt olarak anılan bir eser ve Moskova’nın en çok ilgi çeken noktalarından biri.

3. Gropius Evi

© Enso / ©The Wood House

Walter Gropius, modernizmin en önemli mimarlarından. 1930’larda ABD’ye taşınması da mimarlık tarihine önemli bir yapı kazandırmış. Bundan sonra ABD, yenilikçi mimarlığın öncüsü haline gelmiş. Gropius, Harvard Tasarım Okulu’nda öğretim görevlisiyken bu tasarımını da öğretici bir konu olarak işlemiş. Ev, Amerika’ya Avrupa’dan gelen yeni uluslararası üslubun (international style) sembolü haline gelmiş zamanla. Bunun sonucunda da Frank Lloyd Wright dahil olmak üzere birçok kişinin eleştirisine maruz kalmış. Gropius Evi hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

4. Cam Ev

©Eirik Johnson / ©Bill Pierce

1949’da New Canaan’da Philip Johnson tarafından tasarlanmış olan ev. Johnson, New York’ta “Uluslararası Üslup: 1922’den beri Mimarlık (The International Style: Architecture since 1922)” isimli Amerika’yı modernist Avrupa’ya tanıtan şovundan sonra kariyerine kendi evini tasarlayarak başlamış. Cam Ev, modernizmin vücut bulmuş hali. Ev açık, minimum mekana, yine minimum mobilya kullanımı ile dış duvar ve içerde hiçbir ayırıcı öge olmadan havaya ve etrafını saran yeşile karışan bir tasarım. Johnson’ın tasarımı nerdeyse materyal olmayan bir ev fikri. Cem Ev hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

5. Cabanon de Vacances

©Rogi Andre / ©L’express

1951 yılında Fransa, Roquebrune-Cap-Martin’de Le Corbusier tarafından tasarlanmış, kendisine ait tatil evi. Mimarların en büyüğü, kendine en küçük evlerden birini tasarlamış. Corbusier, duvardan duvara ulaşabileceğin, bir uçağınki kadar küçük tuvaleti olan, mobilya olarak yalnızca iki tabureye sahip küçük mekanlarda yaşamanın en iyisi olduğunu düşünmüş. Bir evden ziyade bir tür baraka (Fransızca ‘cabanon’). Arkadaşının sahip olduğu restoranın yanındaki evde Corbusier’in bir mutağa ihtiyacı yok: bir kapıyla direkt restorana ulaşıyor. Baraka dışarıdan bir odunluk gibi gözükse de tesisat ve havalandırma sistemlerine sahip. Yapının içerisi renkli duvarlarla kurgulanmış.

6. Casa de Canoas

©Arquivo Publico do DF / ©TheFunambulist.com

Oscar Niemeyer’in 1953’te Canaos, Brezilya’da kendi için tasarladığı ev. Gençken Le Corbusier ile çalışmış biri olarak Niemeyer, Corbusier’in fonskiyon ve teknolojiye dayalı çizgisine tamamen zıt bir yönelime sahip. Niemeyer’in mimarisi, heykeli, yumuşak ve şiirselliği arıyor. Betonun sert ve ağır olduğu algısını yapılarıyla değiştiriyor Niemeyer. Mimarın evi, onun lirik modernizminin manifestosu. Büyük projelerinde kaçamadığı keskin açıların yerini, bu evde esnek konturlara bırakıyor.

7. Albert Frey’in Evi

©Don Buckner / ©Yellowtrace

Palm Springs’te mimarın kendi için 1964 yılında tasarladığı ev. 20. yüzyıl mimarlarının geniş cam sevgisini belirgin olarak görebileceğimiz bir ev. Böylece evin içine doğanın karışmaması kaçınılmaz olduğunu savunuyorlar. Albert Frey’in evi kayalık bir alanda bulunuyor. Evin kırılgan kabuğundan geçip içine işleyen kayalık alanla kurulan ilişki, mimari de doğal ve insan eliyle yapılmış olanı karşılaştıran en dramatik örneklerden bir tanesi. Evi yapmadan önce Frey, bir yıl boyunca araziye güneşin nasıl düştüğünü, gölge açılarını etüt etmiş. Bu çalışmaları evin konumunu, planını ve yüksekliğini belirlemiş. Evin strüktürü de doğal çevre dikkate alınarak tasarlanmış ki dışarıdan gözlemlendiğinde peyzajın bir parçası gibi algılanabilsin.

8. Can Lis

©Ole Haupt / ©Ake Eson Lindman

Can Lis, Jorn Utzon’un 1973’te Mayorka’da tasarladığı evi. 1960’lara kadar mimarlar ya olabildiğince modern ya da hayali bir gelecekte tasarlanmış evler tasarlamaya çalıştılar. Daha sonra bir grup mimar farklı bir tavra yöneldi ve tarihin dışında varolan veya binlerce yıl önce yapılmış hissi veren yapılar yaratmayı denedi. Jorn Utzon’un Can Lis’i de bunun örneklerinden biri. Ev, doğal oluşumların sadeliği esas alınarak tasarlanmış. Yapımında çimento kullanılmamış ve içeride asla bir süslemeye gidilmemiş. Ev, çıplak taşın, güneşin ve kurduğu oranların birleşimi yalnızca. 

9. Shigeru Ban’ın Evi

©world-architects.com / ©Hiroyuki Hirai

Ban şu anda oturduğu evi Tokyo’nun Hangei Ormanı bölgesinde 2007 yılında tasarlamış. Ev, ormandaki tek bir ağacı bile kesmeden onların etrafında tasarlanmış. Bu da en zorlayıcı yanı olmuş sürecin. Yapı, bunu garçekleştirmek için oval şeklinde boşluklarla tasarlanmış. Bu boşluklar aynı zamanda güneş ışığından faydalanmayı da arttırıyor. 

10. Zaha Hadid’in Londra’daki Stüdyosu

©and-re.pt / ©Davide Pizzigoni

Kendi işlerindeki gibi bembeyaz, aydınlık bir stüdyoya sahip Zaha Hadid. Hadid’in Londra’daki stüdyosunda en dikkat çeken kısım mimarın bütün kariyerini anlatan işlerinin bulunduğu alan. İç mekanı süsleyen bir başka öge de mimarın kariyerinin önceki dönemlerinde yöneldiği Suprematist* çizimler. Mimar, bunlara karşılık olarak imzası haline gelmiş kıvrımlı, parametrik tasarıma kayan son dönem işlerini de bir başka noktada sergiliyor.

11. David Chipperfield’in Evi

©Hitch Mylius / ©Simon Menges

İngiliz mimar 2008 yılında tamamlanmış olan Berlin’deki Neues Museum yenileme projesi için Berlin’e gelmiş. Proje sonrasında da burada kalmaya devam etmiş. Mimarın stüdyosunu da barındıran üç katlı ev, Chipperfield’in şehiriçin tasarladığı yarı kamusal avlu kantinin yanında bulunuyor. Evin içi, sade ve süssüz beton duvarlarla kurgulanmış. Bu soğuk beton iki renk kullanılarak dengelenmiş: mutfağı ve oturma odasını ayıran yeşil kadife koltuk ve turuncu kitaplık.

12. Libeskind’in Evi

©Ilan Besor / ©Nicola Tranquilino

Dünyanın birçok noktasında çalışmış olan Daniel Libeskind, New York’ta kalışını kalıcı hale getirmiş. Libeskind bir rezidansta oturuyor. Onun için evi Manhattan’ın koşuşturmasından kaçtığı bir sığınak. Evde mimarın dikkat ettiği özellik aydınlık olması olmuş. Libeskind evin içini, Le Corbusier sandalyeleri, koltukları ve sehpası ile dekore etmiş.

Suprematizm Sanat Akımı: Sınırlı sayıda renk kullanarak daire, kare, çizgiler ve dikdörtgenler gibi temel geometrik formlara odaklanan anlayış. 1913’lerde, Rusya’da Malevich tarafından kurulan bir sanat akımıdır.

Kaynaklar:

1. Artem Dezhurko. “HOUSES BUILT BY ARCHITECTS FOR THEMSELVES” Enso Magazine. <http://enso.readymag.com/architects-own-houses/22/>
2. Komal Sharma. “Inside the Homes of Eight Famous Architects” 03 Mart 2014. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/481879/inside-the-homes-of-eight-famous-architects/>

The post Dünyaca Ünlü Mimarlar ve Evleri appeared first on Arkitektuel.

© Wikimedia Commons

Gropius Evi (Gropius House), Bauhaus’un kurucusu Walter Gropius’un kendi ailesi için tasarladığı, Lincoln Massachusetts’de bulunan evi. Gropius’un Harvard Üniversitesi’nde çalıştığı dönem boyuncu ailesinin konaklaması için tasarladığı binanın inşaatı 1938 yılında tamamlandı. Gropius Evi, 2000 yılında New England eyaleti tarafından yüksek öneme sahip tarihi bir eser olarak kabul edildi ve günümüzde Bauhaus ile ilgili Almanya dışında bulunan materyallerin sergilendiği bir müze olarak kullanılıyor.

Walter Gropius ve Bauhaus akımı ile ilgilli daha detaylı bilgi edinmek için Bauhaus’un Kurucusu: Walter Gropius makalesini okuyabilirsiniz.

Gropius Evi, Gropius’un o zamanlar görev yaptığı Harvard Üniversitesi’ne 1 saatlik mesafede, Boston şehrinin dışındaki Lincoln kasabasında bulunuyor. Ormanlık bir yerleşim yerinde bulunan proje alanının çevresinde tarlalar ve çiftlik evleri var. Gropius, kendi evini tasarlarken, çevrenin doğal niteliğini, New England’ın vernaküler mimarisini ve Bauhaus’un seri-üretim ve prefabrike malzemeler gibi modern ilkelerini harmanlamış.

© Wikimedia Commons

1938 yılında, II. Dünya Savaşı’nın ortasında ve modernizm akımının Amerika’da yayılmaya başlandığı bir dönemde tasarlanması, Gropius Evi’nin mimari özelliklerini oldukça etkilemiş. Çevresindeki evlerin malzemelerine ve ölçeğine uygun olarak tasarlanmış ev oldukça gösterişsiz bir yapı. Evin cephesinde geleneksel tuğla, ahşap, şerit pencereler ve cam bloklar kullanılarak materyal bakımından eski ve yeni, geleneksel ve modern, New England ve Avrupa arasında bir denge kurulmak istenmiş. Gropius, geleneksel malzemeler ile bir bağ kurarken bile estetik değerlerden ödün vermemiş. Evi tamamen beyaza boyayarak ve cam ağırlıklı cephe elemanları üreterek eve modern ve Le Corbusier benzeri bir kimlik kazandırmış.

Plan / ©wikiarquitectura.com

Gropius, evin içini tasarlarken vernaküler New England mimarisini göz önünde bulundurmamış. Evin iç mimarisinde Bauhaus tarzından gelen fabrike parçalar ve Marcel Breuer’in tasarladığı mobilyalar tercih edilmiş. Avrupa’da aynı yıllarda yapılan eserlere benzer olarak, Gropius Evi’nde de açık bir mekan organizasyonu ve evin içine yeterli ışık girmesini sağlayacak geniş pencereler kullanılmış. Evin içinde de, cephesinde olduğu gibi minimalist bir renk paleti tercih edilmiş. Eve siyah, beyaz, gri, toprak tonları ve bazı yerlerde kırmızılar hakim.

Bauhaus ilkeleriyle bağlantılı olarak, Gropius Evi’ni ve çevresini oluşturan tüm etkenler maksimum işleve ve sadeliğe sahip olması amacıyla tasarlanmış. Gropius, evin peyzaj düzenlemesiyle de oldukça uğraşmış. Evin çevresinde, güney cephedeki verandaya kadar uzanan uzun ömürlü bitkilerden oluşan bir bahçe oluşturulmuş. Ev düz bir arazi üstünde bulunsa da, Gropius evi çevreleyen ormanlık alanları koruyarak evin güney, doğu ve batı cephelerinin doğa manzarasına sahip olmasını sağlamış.

© Flickr – geneva_wirth

Evin taşıyıcı sistemi, geleneksel New England evlerinde de kullanılan ahşap iskelet sistem. Evin içinde ve cephesinde de tercih edilen ahşap, dikey olarak kullanılarak yükseklik algısı yaratıyor. Gropius Evi, açık plan şemasına sahip bir oturma odası, yemek odası, mutfak, ofis, dikiş odası, üç yatak odası ve dört banyoya sahip. İşlevselliği arttırmak amacıyla evdeki tüm ıslak hacimler evin kuzey batı tarafına yerleştirilmiş ve hepsinde aynı tesisat sistemi kullanılmış.

©wikiarquitectura.com

Gropius Evi Uluslarası Üslüp (International Style) adı verilen mimari akımın ilk temsilcilerinden biri olarak kabul ediliyor. Ayrıca Gropius Evi’ni çevredeki evlerden ayıran en temel özelliklerden biri teras çatıya sahip olması. Amerika’nın bazı bölgelerinde ve Avrupa’da teras çatılar yaygınlaşmaya başlasa da, 1930’lu yıllarda Lincoln’de hiçbir evde teras çatı görülmüyordu.

Fagus Fabrikası, Dessau Bauhaus gibi Bauhaus akımının önemli yapıları arasında yer alan Gropius Evi, mimarlık tarihi açısından oldukça büyük bir öneme sahip.

The post Gropius Evi appeared first on Arkitektuel.

© Wikimedia Commons

Walter Gropius’un ilk mimari tasarımı olarak bilinen Fagus Fabrikası aslında Walter Gropius ve Adolf Meyer’in ortak tasarımı. Modern mimarinin ilk örneklerinden olduğu için mimarlık tarihi açısından çok büyük değere sahip olan Fagus Fabrikası, modernizm akımının yayılmasına öncülük eden bir eser. Yapının tasarımında kullanılan rektalinear (dikdörtgensel) hacimler ve yapının üç kat boyunca uzanan cam cephesi, mimarlık tarihi açısından devrim niteliğinde adımlardır.

© Wikimedia Commons

Walter Gropius, Peter Behrens’in öğrencisiydi. Fagus Fabrikası’nı tasarlamadan önce, Peter Behrens’in ofisinde çalışıyordu. Her ne kadar iki Alman mimar da endüstriyel tasarıma ilgi duysalar da, farklı düşündükleri noktalar vardı. AEG Tribün Fabrikası özelinde, Behrens, endüstriyel mimarinin  asil ve yüce olması gerektiğini savunurken, Gropius, dış cephe tasarımı yapının strüktürel elemanlarını kapattığı için yapının otantik kimliğinden uzaklaştığını düşünmekteydi. Gropius’a göre, dış cephe tasarımı, yapıda kullanılan strüktürel mantığı göstermeliydi.

Gropius’un endüstriyel mimariye bakış açısı Behrens’ten çok farklıydı. Tren istasyonları, alışveriş merkezleri ve fabrikalar gibi yapıların mimarisinin değişmesi gerektiğine inanıyordu. Bu yapılar, günümüz sosyal ve kültürel değişikliklere göre şekillenmeliydi. Bu nedenle Gropius projelerinde, sosyal nedenleri göz önünde bulundurarak işçiler için daha iyi çalışma ortamları sunan mimari çözümler öneriyordu. Gün ışığı, temiz hava ve temizlik gibi faktörler tasarımın önemli parçalarıydı ve böylece yapılan işin kalitesi de artıyordu.

Wikimedia Commons

Walter Gropius, ürettiği bu teorik temeli Fagus Fabrikası’nın inşasında kullandı. Bir ayakkabı fabrikası olan Fagus Fabrikası için dönemin endüstriyel mimarlarından Eduard Werner birkaç ekleme, yenileme ve yeni binalar tasarlamıştı. Ancak Gropius, fabrikanın sahibi Carl Benscheidt’i Werner’in tasarımlarının fabrikaya yeterli gelişmeyi kaydettiremeyeceğine inandırdı. Böylece 1911 yılında, Werner’in tasarladığı planlar üzerinden Walter Gropius ve Adolf Meyer fabrikanın tasarımına başladı.

Wikimedia Commons

Fagus Fabrikası, üretimhane, depo, ofis görevi gören bir binalar bütünü. Fagus Fabrikası’nın dış tasarımı en az içindeki faaliyetler kadar önemli. Binanın dikdörtgensel hacmi boyunca devam eden tuğla cephe, yapının en göze batan unsurlarından. Gropius, fabrikanın içerisindeki koşulları iyileştirmek adına, yapının dış tasarımına önem vermiştir.

Mimari olarak Gropius’un fabrikaya kattığı en önemli özellik ise ofis binası. Kompleksteki diğer binaların aksine, bu binanın cephesi tuğladan ziyade camdır. Geleneksel, yük taşıyan yığma dış duvarlar kullanmak yerine Gropius binanın içinde betonarme kolonlar kullanarak cepheyi serbest hale getirmiştir. Gropius’un bu denemesi devrim niteliğindedir. Ofis binasının üç katı boyunca devam eden cam cephenin demir iskeletine yerleştirilen metal paneller, betonarme döşemeyi gizlemektedir. Binada kullanılan en inovatif özellik ise, binanın kenarlarının tamamen cam detaylar ile hiçbir taşıyıcı eleman kullanılmadan çözülmesi.

Wikimedia Commons

Fagus Fabrikası 1911 yılında tamamlanmış olsa da, yapının iç mimarisinin tamamen bitmesi 1925 yılını bulmuştur. Yapı, 2011 yılında UNESCO tarafından modern mimarinin gelişmesinde rol oynadığı için dünya mirası seçilmiştir. Fabrika binasının geometrik şekli, ofis binasının cam cephesi ve hafif mimarisi, yapıyı modernizmin öncü eserlerinden biri haline getirmektedir.

The post Fagus Fabrikası appeared first on Arkitektuel.

©Thomas Lewandovski

Dessau Bauhaus, mimarlık, sanat, endüstriyel tasarım, grafik tasarım ve iç mimarinin kesişiminde ortaya çıkan yeni bir tasarım anlayışında, Walter Gropius tarafından tasarlanan bir yapı. Mimarlığı sonsuza kadar etkileyecek bir yapı olması ümidiyle tasarlanmış Dessau Bauhaus.

©Gili Merin

Önce Weimer’da bulunan Bauhaus tasarım okulunun politik nedenlerle Dessau’ya taşınmasıyla ortaya çıkmış. Gropius, mimari prensiplerini yansıtacak bir yapı tasarlama umuduyla başlamış. Gropius’un o zamana göre daha futuristik olan tarzını ortaya koyan Dessau Bauhaus, neoklasik tarzın da izlerini barındırıyor.

©Thomas Lewandovski

Bir tasarım okulu olarak içinde eğitim-öğretim hacimler, öğrenci ve çalışanlar için konut alanları, oditoyum ve ofis alanları barındırıyor. Plan bir rüzgar gülü şeklinde yerleştirilmiş kütleler, arazi ölçeğinde bakıldığında Dessau bölgesinin çevresinde üretilen uçak pervanelerine referans veriyor.

Aksonometrik ©Dennis Sharp

Üç kanattan oluşan Bauhaus Dessau, köprülerle birbirine bağlanmış. İki katlı köprü kısımlarında atölye ve okul fonksiyonları bulunuyor. Alt katlarda ise ofisler var. Konut ve okul alanları ise bu üç kanattan biri ile bağlanmış. Bunun sebebi her yerden yemekhane ve toplantı salonuna erişimin kolaylaştırılmak istenmesi. Okul kanadı, sınıf, yönetim, personel odaları, kütüphane, fizik laboratuarı, maket atölyeleri ve depo bulunduruyor. Bunlar, iki normal kat ve bir yükseltilmiş zemin katta çözülmüş.

©Thomas Lewandovski

Mimarlık ve genel tasarım öğrencilerine yönelik kompleks olması nedeniyle Gropius, tasarımda strüktürel ve teknolojik yenilikleri de katmayı hedeflemiş. Bunlardan bazıları; cam, betonarme ve tuğla kullanımında yenilikler, mantar çatı ve üstünde yürünebilen asfalt karolu çatı kullanımı.

©Thomas Lewandovski

Dessau Bauhaus bina yapım aşamasına bünyesindeki öğrencileri de dahil ediyor; iç tasarımda duvar boyama atölyesi, aydınlatma metal atölyesi, bina yazıları ise basımevi tarafından yapılmış. Böylelikle, bu tasarımıyla Gropius, mimarideki total work anlayışını yansıtmış.

Total Work: Gropius’un tasarımda var olan disiplinlerin birlikte ve koordine bir şekilde çalıştığı, Bauhaus öğrencilerinin sürece dahil olduğu tasarım anlayışı.

©Thomas Lewandovski

Yapı, büyük ölçüde camla kaplı. Özellikle atölye kısımlarında bulunan devasa pencerelerle, şeffaflığı, yeni mimarlığın mekanik ve dışarıya açık karakterini vurguluyor. Binanın taşıyıcıları ise bunu sağlamak amacıyla cephenin gerisine çekilmiş.

The post Dessau Bauhaus appeared first on Arkitektuel.

Walter Gropius

18 Mayıs 1883’te doğmuş olan Walter Gropius, 20. yüzyılın en saygın mimarlarındandır. Modernizmin kurucularından olan Gropius, aynı zamanda Bauhaus‘u kurmuştur.

Dessau Bauhaus, 1925. ©Thomas Lewandovski

Bauhaus: bauen –inşa etmek-, ve haus –ev- kelimelerinden oluşmuş basit anlamıyla ‘inşaa etme’ okuludur. Sanat, mimarlık, grafik tasarım, iç mimarlık, endüstriyel tasarım ve tipografya dallarını yani  tasarım alanlarını tek bir çatı altında tolayan ve bunların değişim, gelişim ve üretimlerini destekleyen kurumdur. Bauhaus, tasarımda ”yerinde öğrenme, uygulama” anlayışını benimsemiş ve bu dallarda eğitim veren yetkin bir öğrenim alanı olmuştur.

1908’de ünlü mimar ve endütriyel tasarımcı Peter Behrens’in yanında işe başlayan Gropius, burada ileride modern mimariye büyük iz bırakacak iki kişiyle beraber çalışmış: Le Corbusier ve Mies Van der Rohe. Behren’in yanındaki bu üç parlak mimardan biri, Gropius, ilk olarak çalışmalarına modernizmi adapte eden isim olmuştur. Adolf Meyer ve Gropius imzalı Fagus Fabrikası da bunun ilk örneklerinden.

Fagus Fabrikası, 1911. ©Wikimedia: Carsten Janssen

Sitemizde de bulabileceğiniz Fagus Fabrikası, cam ve çelik bir yapı. Modern mimarinin ilk icatlarından olan cam perde kullanılmış. Dönemindeki bir sürü modernist gibi mimaride makineleşme ve faydacılığı savunan Gropius, bunu yaptığı bu eserde de göstermiştir. Fagus Fabrikası hakkında detaylı yazıya buradan ulaşabilirsiniz.

”Her tasarım fonksiyonel fakat bir  o kadar da estetik olmalıdır.” düşücesine sahip mimarımız oldukça sade, gereksiz süs ve mimari elemanlardan arındırılmış bir tarza sahip. Bunu dışındaki eserlerinde de bu tarza dair birkaç şey daha öğrenebiliyoruz; bant pencere kullanımı, ışığa yapılan vurgu ve minimal tasarım.

Bauhaus’ta mobilya tasarımına da yönelen Gropius, burada sadece formunu ve eşyanın formla olan kullanabilirliğini ön plana almıştır. Anlaşıldığı üzere, genel olarak tasarımlarında Gropius, kendi tasarım anlayışının önüne güzelliğin, yaratıcılığın geçmesini istememiştir.

Bauhaus’ta Yönetim Ofisi Çizimi

1919’da Gropius, Grand-Ducal Saxon Tasarım Okulu’na öğretmen olarak gelmiş. Burayı da bir Bauhaus’a çevirmiştir. Bundan sonra 1933 yılına kadar Avrupa’nın en ilerici ve etkin tasarım okulu olmuş, modern sanat ve mimariyi etkileyen en önemli disiplinlerden biri haline gelmiştir. 1925’te ise Bauhaus Dessau’yı tasarlamış. Bu yapının da kendi öğrettiği prensipleri gösteren, anlattığı şeylerin mimari elemanlara dönüştüğü bir yapı olmasını hedeflemiştir. Bauhaus Dessau yazısına buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Dessau Bauhaus, 1925. ©Thomas Lewandovski

Gropius, yazıları ve makaleleriyle de Bauhaus prensiplerini tatrışmış ve aktarmıştır. Mimarın ve çevrenin mimarın eserine olan etkisin ve bu eserin çevreyle ilişkisi gibi konulara da değinen Gropius, 1925’te Amerika’ya göç etmiş ve makalelerinin yanında burada da Bauhaus prensiplerini aktarmaya devam etmiştir. Harvard’da öğretim görevlisi olarak çalışmıs ve bu sırada kendi tasarımı olan Gropius Evi’nde yaşamıştır. Çok geçmeden dersleri, anlatıları ve makaleleriyle Amerika’da da mimariye yön veren ve Avrupa mimarisini buraya taşıyan  isim haline gelmiş Walter Gropius. Bu gelişme, mimaride bazıları tarafından çok önemli bir gelişme olarak kabul edilir; bazılarıysa Amerikan mimarinin kötü etkilendiğini vurgular.

Gropius Evi, 1925. ©Wikimedia: Daderot

1933’te Naziler tarafından kapatılan fakat Gropius tarafından yapılan organizasyonlar ve sergilerle ayakta duran Bauhaus ve prensipleri, New York Modern Sanatlar Müzesinde uzun süre sergilerini sürdürmüş. 1969’da yani 86 yaşında hayatını kaybeden Gropius, Bauhaus’un öğretileri ve Bauhaus’un kendisiyle modernizmin yapıtaşlarından biri olmuştur.

The post Bauhaus’un kurucusu: Walter Gropius appeared first on Arkitektuel.