Wikimedia Commons

Brutalist mimarinin önemli örneklerinden biri olarak gösterilen Pirelli Tire Building ya da Armstrong Rubber Building, Marcel Breuer tarafından tasarlandı. 1920’lerde Bauhaus’ta Walter Gropius’un öğrencilerinden biri olarak yetişen Macaristan doğumlu Breuer, Bauhaus modernizminin önde gelen temsilcilerinden biri. Wassily Chair, Cesca Chair gibi tasarladığı sandalyeler ile adını duyuran ve dünyaca tanınırlık kazanan Breuer, müze, kütüphane, üniversite ve konut projeleri ile de bilinen bir mimar. 

Wikimedia Commons

Breuer’in çoğu mimari projesinde brutalist bir karakter görmek mümkün. Amerika’nın Connecticut eyaletinin en büyük ikinci şehri olan New Haven’da bulunan Pirelli Tire Building modernist mimarın en dikkat çeken tasarımlarından. 

New Haven’da şehirde yapılaşmanın başladığı, kısmen yeşil bir yerde bulunan yapı geniş yeşil alan üzerindeki bir heykeli andırıyor. Fonksiyonel olarak farklı elemanların birbirinden ayrılması ve mekanların birbirine eklemlenmesi gibi Breuer’in mimari prensiplerinin kolaylıkla izlenebildiği yapı iki bölümden oluşuyor: iki katlı bir depo-araştırma alanı ve yerden yükseltilmiş bir ofis bloğu.

Wikimedia Commons

Pirelli Tire Building oldukça monolitik bir yapı. Ofis binasının bu kadar anıtsal bir karaktere sahip olmasının en büyük nedeni ise binanın kütlesel organizasyonu. Breuer binayı yatay olarak ikiye bölmüş. Yapının en üst 5 katı ile zemindeki iki katı arasında büyük bir boşluk bulunuyor. Birbirinden koparılan iki hacim yalnızca sirkülasyon kovaları ile birbirine bağlanmış durumda. Tasarımın bu kütlesel aykırılığı, binanın büyük bir kısmının havada duruyor izlenimi kazanmasını sağlıyor. Yapının pre-kast beton cephesi binanın uzun dikdörtgensel kütleye derinlik hissi katarken aynı zamanda güneş ışığından koruyucu etkiye sahip. 

2003 yılında yıkılan depo kısmının görüldüğü 1973 yılından bir fotoğraf. © New Haven Redevelopment Agency

Bina ve üzerinde bulunduğu arazi 2003 yılında IKEA tarafından satın alınmış ve binanın iki katlı depo kısmının bir bölümü özellikle mimarlık dünyasının ve AIA (American Institute of Architects)’in tepkilerine rağmen yıkılmış. İki katlı kısmın yıkılmasıyla birlikte Breuer’in yarattığı asimetrik görsel denge bozulmuş olsa da yapı hala anıtsal özelliğini koruyor. Günümüzde binanın büyük bir kısmı kullanılmayan binanın otele dönüştürülmesi konuşuluyor. 

The post Pirelli Tire Building appeared first on Arkitektuel.

Modern sanatın en ünlü figürleri 20. yüzyılın başında kurulan Bauhaus okulunun üyelerinden Walter Gropius, Ludwig Mies van der Rohe, Marcel Breuer, Paul Klee ve Josef Albers gibi isimler. Bu isimler gibi Bauhaus’ta eğitim almış, ezberbozan tasarımlara imza atmış kadın tasarımcılar ise gölgede kalıyor. Kadınlar, okula alınsa da o zamanlar manifestosu “cinsiyet ve yaşa bakmadan düzgün itibara sahip herkese kapılarını açan kurum” olan Bauhaus’ta oldukça güçlü cinsiyet önyargılarını yapısında barındıran bir eğitim içindeydi. Kadınların erkeklerin gidebildiği ressamlık, oymacılık ve mimarlık atölyeleri yerine dokumacılığa devam etmesi teşvik ediliyordu. Bauhaus’un kurucusu Walter Gropius’un savunduğu bu ayrımcılığın sebebi mimarın ‘erkeklerin 3 boyutlu düşünebilme yeteneğinin yanında kadınların yalnızca 2 boyutta düşünebilmesi’ düşüncesi. 2019’da 100. yılı kutlanacak olan deneysel Alman sanat okulu Bauhaus bünyesindeki kadın dokumacılar, endüstri ürünleri tasarımcıları, fotoğrafçılar ve mimarlar Bauhaus hareketine ve daha sonra tüm modernizme büyük katkılar yapmış. Okulun sanat ve fonksiyonu bir araya getiren yaklaşımını bir adım öteye götüren Anni Albers, Marianne Brandt ve Gertrud Arndt gibi isimler kendilerinden soranki nesiller için de birer ilham kaynağı olmaya devam ediyor. Bu makalemizde Bauhaus’un mirasına katkısı olan 10 kadından bahsedeceğiz.

1. Anni Albers (1899-1994)

Anni Albers ve Knot 2 İsimli Eseri

Annelise Fleischmann, daha sonra Anni Albers, rahat yetiştirilme tarzına bir çeşit ayaklanma olarak Hamburg Sanat ve El Sanatları Okulu’nda (School of Arts and Crafts in Hamburg) başladığı eğitiminden sonra en yoksul dönemlerinde Bauhaus’a gitti (1922). Albers okulda, bir kadın öğrenci olarak seçenekleri dar olduğu için, dokuma atölyesine devam etti. Hızlı bir şekilde tenikleri ve estetik zorlukları kavrayarak dokuma sanatında deneysel teknikleri ve modern tasarım anlayışıyla bir nevi devrim yarattı. Paul Klee’den ve “onun çizgi, nokta veya bir fırça darbesiyle yaptıklarından” etkilenen Albers, dokuma sanatında keskin hatlı çalışmalarıyla kendine özgü görsel bir dil oluşturdu. İlk çalışmalarından olan duvar kilimleri daha sonra sanatta geometrik soyutlama akımına büyük katkı sağladı.

Albers, kumaşların fonksiyonel özelliklerini keşfeden çalışmalara da imza attı: pamuk ve selofandan sesi emen ve ışığı yansıtan bir perde tasarladı. Anni, 1931’de Bauhaus’un dokumacılık atölyesinin başı olarak okulda bu mevkilere gelebilen ilk kadın oldu. 1933’te Nazi yönetiminin gelmesi nedeniyle Amerika’ya giden ve burada bir stüdyo kuran tasarımcı, dikkat çeken çalışmaları nedeniyle Knoll gibi ünlü ve büyük firmalara kumaş tasarlamaya başladı. Aynı zamanda Anni Albers MoMA’da (Museum of Modern Art) solo sergisi olan ilk tasarımcı oldu (1949).

2. Marianne Brandt (1893-1983)

Marianne Brandt ve Tasarımı Çay Servis Seti

László Moholy-Nagy bir hayli etkilenen Brandt, 1924’te Nagy’nin kendisine yer açmasıyla daha önce kadınlara yasaklanan metal atölyesine dahil oldu. Atölyede Bauahus ile anılan en ikonik tasarımlara imza attı. Bunlardan bir tanesi ikiye bölünen bir metal top gibi olan küllük ve öğrenciyken ilk tasarımı olan gümüş demlik ve süzgeç. Bauhaus’taki yılları boyunca Brandt, Almanya’nın en meşhur endüstriyel tasarımcılarından oldu. 1928’de Moholy-Nagy’nin okuldan ayrılmasıyla da metal atölyesinin başı olarak onun yerini aldı -erkek ve buna karşı olan meslektaşlarını yenerek. Aynı yıl okulun ticari anlamda en başarılı objelerinden birini tasarladı: Kandem başucu lambası. Marianne, 1929’de Bauhaus’tan ayrılarak madeni eşya şirketi Ruppelwerk Metallwarenfabrik GmbH’nin tasarımd departmanın direktörü oldu.

3. Gertrud Arndt (1903-2000)

Gertrud Arndt ve Gropius’un Odasındaki Halı Tasarımı

Gertrud Arndt’un en büyük arzusu mimar olmaktı fakat 1923’te Bauhaus’a ilk geldiğinde okulda henüz mimarlık derslerinin olmadığını gördü. Bunun üzerine Arndt, kendini dokumacılık atölyesinde kendini geometrik desenlere sahip kilimler tasarlarken buldu. Bunlardan bir tanesi Bauhaus’un kurucusu olan Walter Gropius’un odasını süsleyen ikonik halı. Dokuma tezgahındaki başarısına rağmen Gertrud Arndt, okulun programının dışında fotoğrafçılığıyla modern sanatçılar için en ilham verici figürlerden biri halie geldi. Bu dalda kendi kendini eğitin Arndt, fotoğrafçılığa etrafındaki yapıları ve kentsel alanları çekerek başladı. Daha sonra kendi kocasının mimarlık şirketi için yaptıkları yapıları fotoğrafladı. Fakat “Mask Portraits” isimli hayalperest otoportre serisi Gertrud Arndt’ın asıl mirası denebilir. Arndt’ın birçok geleneksel kadın figürü rolüne girdiği ve peçe, dantel ve şapka giydiği bu portreler şimdilerde feminist sanatçıların öncülerinden biri olarak değerlendiriliyor.

4. Alma Siedhoff-Buscher (1899-1944)

Alma Siedhoff-Buscher ve Mobilya Tasarımı

Siedhoff-Buscher, Bauhaus’un dokumadan erkek egemenliğindeki ahşap heykel atölyesine geçen az kadından biri. Burada Siedhoff-Buscher birçok başarılı oyunca ve mobilya tasarımına imza attı -şu an hala üretimine devam edilen ‘küçük gemi inşa etme oyunu’ gibi. Oyun, Bauhaus’un prensiplerini şekillendiren doktrinlerini yansıtıyor: ana renklerde bir tekne şeklini oluşturabilen ve birçok yaratıcı deneye olanak veren 22 adet blok. Boyama kitabı tasarımları da olan Siedhoff-Buscher’ın işlerinin en dikkat çekeni tasarımcının Haus am Horn’da tasarladığı çocuk odası. Haus am Horn, Bauhaus üyelerinin akımın estetiğini örnekleyen ev tasarımı. Siedhoff-Buscher evdeki odayı modüler, yıkanabilir beyaz mobilyalarla doldurdu. Her bir parçayı çcocukla beraber büyümesi için tasarladı -kitap raflarına dönüşebilen bir kukla tiyatrosu, çalışma masasına dönüşen bir bebek alt değiştirme masası gibi ögelerle.

5. Gunta Stölzl (1897-1983)

Gunta Stölzl ve Halı Tasarımı

“Nothing hinders me in my outward life, I can shape it as I will,”

1919’da 22 yaşında okula gelen Stölzl, Bauhaus’un en eski üyelerinden. Sanatçı aynı yıl kaleme aldığı cesur günlük yazıları daha sonra çağın en önemli tasarımcılarından biri olarak alınan Stölzl’e bambaşka bir ün de kazandırmış. Bauhaus’taFarklı farkı disiplinlerle ilgilenen Stölzl 1926-1931 yılları arasını dokuma ile uğraşmış ve kısa sürede oldukça başarılı olmuş. Bu atölyede dalgalı çizgilerden oluşan ve değişerek mozaiklere ve renkli karelere dönüşen, yamalarıyla yaptığı karmaşık desen kullanımıyla dikkat çekmiş. Bu karmaşık dokumalar daha sonra halılara, duvar kilimlerine ve Marcel Breuer’in tasarımı olan sandalyelerin kaplamalarına dönüşmüş. Bir Yahudi ile evlendikten sonra Naziler tarafından Almanya’dan sürüldükten sonra Stölzl, Bauhaus’tan arkadaşıyla kendi el dokumacılığı şirketini kurdu. 1967 yılına kadar şirketini kendi yönetti ve sayısız halı ve dokuma kumaş tasarımları yaptı. Tasarımları için: “Biz çağdaş ilgiye sahip yaşayan nesneler yaratmaya çalıştık. Bizim için deneyimlerimizi materyal, ritim, orantı, renk ve formla şekillendirmek için hayal gücümüzü tanımlamak çok önemliydi.” demiş bir keresinde Gunta Stölzl.

6. Benita Koch-Otte (1892-1976)

Benita Koch-Otte ve Tasarımı

Bauhaus’a katılmadan önce de kızlara özel ortaokulda el sanatları ve çizim dersleri veren Koch-Otte, katıldıktan sonra Bauhaus’ta dokumacı ve ressam arkadaşı Stölzl ile soyutlama akımına yeni yaklaşımlar için kumaşları kullandı. Daha sonra Bauhaus’taki fotoğraf departmanının başı Heinrich Koch ile evlenip Nazi rejiminden kaçmak için 1929’da Prag’a taşındı. Daha sonra tekrar Almaya’ya dönen Koch-Otte, burada bir tekstil atölyesinin başı oldu ve dersler vermeye başladı. Yenilikçi dokuma sanatı anlayışıyla akıllara kazınmış olan Benita Koch-Otte’nin tasarımı olan kumaşlar bugün hala üretimde.

7. Otti Berger (1898-1944)

Otti Berger ve Halı Tasarımı

Berger, Bauhaus’tayken dokuma atölyesinin en yaratıcı üyelerinden biri olarak anılırmış. Daha dışavurumcu ve düşünsel bir yaklaşıma sahip olan tasarımcı, dönemin akımına göre çağdaş tasarımlara da imza atmış. 1931’de Stölzl dokuma departmanını başı olarka görevini bırakınca, Berger pozisyonu almış faat 1 yıl sonra kendi tasarımlarını özgürce yapmak için okuldan ayrılmış. Daha sonra Otti Berger, Berlin’de kendi tekstil atölyesini açmış. Otti, eskiden Bauhaus üyesi olan Moholy-Nagy’nin Chicago’da açtığı Yeni Bauhaus okulu bünyesine katılmak için başvuru değerlendirmesi beklediği sıralarda Hırvatistan’a geri dönmüş ve burada Naziler tarafından tutuklanıp Auschwitz’e götürülmüş. 1944 yılında burada ölen Berger’in eserleri Met ve Chicago Sanat Enstitüsü’nde (Art Institute of Chicago) sergileniyor.

8. Ilse Fehling (1896-1982)

Ilse Fehling ve Çizimi

Heykeli formlar ve tiyatro tasarımı gibi konularda kendi adını duyurmuş bir tasarımcı olan Fehling, Bauhaus’tayken (1920-1923) ressam Paul Klee ve heykeltraş Oskar Schlemmer’den dersler almış. Ilse Fehling’in tasarımı olan tiyatro setleri ve objeler fonksiyonellik ve mizahı bir araya getiren bir yaklaşıma sahip. Sanatçı 1922’de kendi tasarımı olan çubuk kukla gösterilerinin yapıldığı dönen sahnenin patentini aldı. Bauhaus’tan ayrıldıktan sonra Berline taşınan tasarımcı, serbest olarak sahne tasarımları, kostüm tasarımları ve heykeller üzerinde çalışmalar yaptı. 1927’de Fehling eserleriyle Fritz Gurlitt Gallery’de bir solo sergiye sahip oldu. Roma’da geçen yıllarından sonra (1930’ların başı) Almanya’ya dönerek metal ve taşla kübizm ve maddesellik akımını birleştiren heykeller yaptı. Sanatçının tasarımları zamanında ‘dejenere’ eserler olarak anıldı. Fehling, uzun yaşamı boyunca tasarımlarına devam etti ve oldukça çeşitli bir koleksiyona sahip oldu.

9. Margarete Heymann (1899-1990)

Margarete Heymann ve Çay Seti Tasarımı

21 yaşında Heymann, kadın akranları gibi Bauhaus’un dokuma atölyesine katılmayı reddetti. Gropius’u kendisine seramik atölyesinde yer açması için ikna ederek bu atölyeye katıldı. Burada genç ve özgür düşünceye sahip sanatçı üçgenlerden, dairelerden meydana gelen ve pullarla konstrüktivist desenlerle süslediği açılı objeler yaramaya başladı. Öğretmeni Gerhard Marcks ile çatışmaları nedenyile 1 yıl sonra departmandan ayrıldı. Bundan sonra Heyman kendi tasarımlarını üreten kendi atölyesini kurdu -Haël-Werkstätten. Oldukça hızlı bir şekilde ünlenen tasarımlar Avrupa ve Amerika’da şık mağazalarda satılmaya başlandı. 1934 yılında Yahudi olması nedeniyle şirketini bırakmak zorunda kaldı ve Nazilerden kaçak için İngiltere’ye gitti. Burada yeni bir şirket kurdu -Grete Pottery. Daha sonra hayatını resim yapmaya adadı.

10. Lou Scheper-Berkenkamp (1901-1976)

Lou Scheper-Berkenkamp ve Çocuk Kitabı için Çizimi

Bauhaus’taki birçok çağdaş sanatçı gibi Scheper-Berkenkamp tutkulu bir koloristti. Bauhaus’un duvar resmi atölyesinde bu ilgisini bastıran sanatçı, bu atölyedeki çok az kadından biriydi. İşleri sayesinde Moskova’ya giden Scheper-Berkenkamp, burada başka bir Bauhaus sanatçıcı olan kocası Hinnerk Scheper ile Mimarlıkta ve Kent Peyzajında Renk için Danışma Merkezi’ni (Advisory Centre for Colour in Architecture and the Cityscape) kurdu. Böylece Moskova’da bina cepheleri ve iç mekan tasarımları için renk şemaları oluşturmaya başladı. 

1933’te Bauhaus’un kapamsının ardından Scheper-Berkenkamp, ressam olarak kariyerine devam etti, çocuklar için mizah kitapları ve fantastik maceraler içeren kitaplar çıkardı. Garip hikayelerle sürrealist resimleri birleştiren ilk kitaplardan birine (The Stories of Jan and Jon and their Pilot Fish-1974) imza atan sanatçı, kocasının ölümüyle renk tasarımı işini devraldı. Hans Scharoun’un Berlin Filarmonik’i, Berlin’deki Mısır Müzesi ve Tegel Havalimanı Binası gibi işlerde renk şemalarını düzenledi.

The post Bauhaus Kadınları appeared first on Arkitektuel.

© Archdaily

Karl ve Martha Lemke Obersee çifti Berlin-Hohenschönhausen bölgesinden bir arsa alır ve Şubat 1932’de Ludwig Mies van der Rohe’yi burada bir konut yapmak için görevlendirir. 1932 yılında Mies’in projesine izin verilir ve Lemke Evi (Landhaus Lemke ya da Lemke House), 1933 yılının Mart ayında tamamlanır.

© Archdaily

Mies, 1938 yılında ABD’ye göçmek üzere Almanya’yı terk etmiştir ve Lemke Evi, Mies’in Almanya’da tasarladığı son evdir. Aynı zamanda Lemke Evi, Bauhaus’un Dessau ve Berlin’de kapatıldığı dönemde inşa edilmiştir. Mies, bu yığma yapıyı oldukça basit ve fonksiyonel detaylar kullanarak tasarlamış. L şeklindeki plan kurgusuna sahip olan ev bir açık avluya ve Obersee Gölü’ne bakan bir terasa sahip.

© Archdaily

Lemke Evi, Mies van der Rohe’nin diğer evleri ile kıyaslandığında oldukça sade ve basit kalmaktadır. Tuğladan yapılan bu bungalov tek katlı ve düz çatılı bir yapı. Evin en dikkat çeken mimari unsuru binanın bahçeye bakan cephesindeki açılı geniş cam açıklıklar. Bu cam açıklıklar sayesinde evin içinde ferah ve canlı bir atmosfer yaratılmış.

Evin göle bakan cephesinde geniş açıklıklar tercih edilirken, sokağa bakan cepheye iste küçük pencereler yerleştirilmiş. Bu sayede ev yaşamının mahremiyeti korunmuş oluyor.  Lemke Evi, bu bağlamda Mies’in tipik ev tasarımına oldukça benzer. Evin bahçesi ile iç mekan arasında opak bir sınır olmaması, yapının içindeki mekan algısını değiştirmektedir. Kullanıcılar, evdeyken hem içerde hem de dışarda hissedebiliyor.

© Archdaily

Lemke Evi, 1945 yılında sonra önce sırasıyla garaj ve çamaşırhane olarak kullanılmış. Yapı 2000-2002 yılları arasında restore edilmiş. Günümüzde Mies van der Rohe Haus adı verilen bina modern sanat sergilerine ev sahipliği yapıyor.

Kaynaklar:

• İzmir Mimarlık Merkezi Bauhaus Sergisi
• “AD Classics: Landhaus Lemke / Mies van der Rohe” 08 Aug 2011. ArchDaily. Accessed 18 Feb 2019. <https://www.archdaily.com/152464/ad-classics-landhaus-lemke-mies-van-der-rohe/> ISSN 0719-8884

The post Lemke Evi appeared first on Arkitektuel.

© Wikimedia Commons

Gropius Evi (Gropius House), Bauhaus’un kurucusu Walter Gropius’un kendi ailesi için tasarladığı, Lincoln Massachusetts’de bulunan evi. Gropius’un Harvard Üniversitesi’nde çalıştığı dönem boyuncu ailesinin konaklaması için tasarladığı binanın inşaatı 1938 yılında tamamlandı. Gropius Evi, 2000 yılında New England eyaleti tarafından yüksek öneme sahip tarihi bir eser olarak kabul edildi ve günümüzde Bauhaus ile ilgili Almanya dışında bulunan materyallerin sergilendiği bir müze olarak kullanılıyor.

Walter Gropius ve Bauhaus akımı ile ilgilli daha detaylı bilgi edinmek için Bauhaus’un Kurucusu: Walter Gropius makalesini okuyabilirsiniz.

Gropius Evi, Gropius’un o zamanlar görev yaptığı Harvard Üniversitesi’ne 1 saatlik mesafede, Boston şehrinin dışındaki Lincoln kasabasında bulunuyor. Ormanlık bir yerleşim yerinde bulunan proje alanının çevresinde tarlalar ve çiftlik evleri var. Gropius, kendi evini tasarlarken, çevrenin doğal niteliğini, New England’ın vernaküler mimarisini ve Bauhaus’un seri-üretim ve prefabrike malzemeler gibi modern ilkelerini harmanlamış.

© Wikimedia Commons

1938 yılında, II. Dünya Savaşı’nın ortasında ve modernizm akımının Amerika’da yayılmaya başlandığı bir dönemde tasarlanması, Gropius Evi’nin mimari özelliklerini oldukça etkilemiş. Çevresindeki evlerin malzemelerine ve ölçeğine uygun olarak tasarlanmış ev oldukça gösterişsiz bir yapı. Evin cephesinde geleneksel tuğla, ahşap, şerit pencereler ve cam bloklar kullanılarak materyal bakımından eski ve yeni, geleneksel ve modern, New England ve Avrupa arasında bir denge kurulmak istenmiş. Gropius, geleneksel malzemeler ile bir bağ kurarken bile estetik değerlerden ödün vermemiş. Evi tamamen beyaza boyayarak ve cam ağırlıklı cephe elemanları üreterek eve modern ve Le Corbusier benzeri bir kimlik kazandırmış.

Plan / ©wikiarquitectura.com

Gropius, evin içini tasarlarken vernaküler New England mimarisini göz önünde bulundurmamış. Evin iç mimarisinde Bauhaus tarzından gelen fabrike parçalar ve Marcel Breuer’in tasarladığı mobilyalar tercih edilmiş. Avrupa’da aynı yıllarda yapılan eserlere benzer olarak, Gropius Evi’nde de açık bir mekan organizasyonu ve evin içine yeterli ışık girmesini sağlayacak geniş pencereler kullanılmış. Evin içinde de, cephesinde olduğu gibi minimalist bir renk paleti tercih edilmiş. Eve siyah, beyaz, gri, toprak tonları ve bazı yerlerde kırmızılar hakim.

Bauhaus ilkeleriyle bağlantılı olarak, Gropius Evi’ni ve çevresini oluşturan tüm etkenler maksimum işleve ve sadeliğe sahip olması amacıyla tasarlanmış. Gropius, evin peyzaj düzenlemesiyle de oldukça uğraşmış. Evin çevresinde, güney cephedeki verandaya kadar uzanan uzun ömürlü bitkilerden oluşan bir bahçe oluşturulmuş. Ev düz bir arazi üstünde bulunsa da, Gropius evi çevreleyen ormanlık alanları koruyarak evin güney, doğu ve batı cephelerinin doğa manzarasına sahip olmasını sağlamış.

© Flickr – geneva_wirth

Evin taşıyıcı sistemi, geleneksel New England evlerinde de kullanılan ahşap iskelet sistem. Evin içinde ve cephesinde de tercih edilen ahşap, dikey olarak kullanılarak yükseklik algısı yaratıyor. Gropius Evi, açık plan şemasına sahip bir oturma odası, yemek odası, mutfak, ofis, dikiş odası, üç yatak odası ve dört banyoya sahip. İşlevselliği arttırmak amacıyla evdeki tüm ıslak hacimler evin kuzey batı tarafına yerleştirilmiş ve hepsinde aynı tesisat sistemi kullanılmış.

©wikiarquitectura.com

Gropius Evi Uluslarası Üslüp (International Style) adı verilen mimari akımın ilk temsilcilerinden biri olarak kabul ediliyor. Ayrıca Gropius Evi’ni çevredeki evlerden ayıran en temel özelliklerden biri teras çatıya sahip olması. Amerika’nın bazı bölgelerinde ve Avrupa’da teras çatılar yaygınlaşmaya başlasa da, 1930’lu yıllarda Lincoln’de hiçbir evde teras çatı görülmüyordu.

Fagus Fabrikası, Dessau Bauhaus gibi Bauhaus akımının önemli yapıları arasında yer alan Gropius Evi, mimarlık tarihi açısından oldukça büyük bir öneme sahip.

The post Gropius Evi appeared first on Arkitektuel.

© Wikimedia Commons

Walter Gropius’un ilk mimari tasarımı olarak bilinen Fagus Fabrikası aslında Walter Gropius ve Adolf Meyer’in ortak tasarımı. Modern mimarinin ilk örneklerinden olduğu için mimarlık tarihi açısından çok büyük değere sahip olan Fagus Fabrikası, modernizm akımının yayılmasına öncülük eden bir eser. Yapının tasarımında kullanılan rektalinear (dikdörtgensel) hacimler ve yapının üç kat boyunca uzanan cam cephesi, mimarlık tarihi açısından devrim niteliğinde adımlardır.

© Wikimedia Commons

Walter Gropius, Peter Behrens’in öğrencisiydi. Fagus Fabrikası’nı tasarlamadan önce, Peter Behrens’in ofisinde çalışıyordu. Her ne kadar iki Alman mimar da endüstriyel tasarıma ilgi duysalar da, farklı düşündükleri noktalar vardı. AEG Tribün Fabrikası özelinde, Behrens, endüstriyel mimarinin  asil ve yüce olması gerektiğini savunurken, Gropius, dış cephe tasarımı yapının strüktürel elemanlarını kapattığı için yapının otantik kimliğinden uzaklaştığını düşünmekteydi. Gropius’a göre, dış cephe tasarımı, yapıda kullanılan strüktürel mantığı göstermeliydi.

Gropius’un endüstriyel mimariye bakış açısı Behrens’ten çok farklıydı. Tren istasyonları, alışveriş merkezleri ve fabrikalar gibi yapıların mimarisinin değişmesi gerektiğine inanıyordu. Bu yapılar, günümüz sosyal ve kültürel değişikliklere göre şekillenmeliydi. Bu nedenle Gropius projelerinde, sosyal nedenleri göz önünde bulundurarak işçiler için daha iyi çalışma ortamları sunan mimari çözümler öneriyordu. Gün ışığı, temiz hava ve temizlik gibi faktörler tasarımın önemli parçalarıydı ve böylece yapılan işin kalitesi de artıyordu.

Wikimedia Commons

Walter Gropius, ürettiği bu teorik temeli Fagus Fabrikası’nın inşasında kullandı. Bir ayakkabı fabrikası olan Fagus Fabrikası için dönemin endüstriyel mimarlarından Eduard Werner birkaç ekleme, yenileme ve yeni binalar tasarlamıştı. Ancak Gropius, fabrikanın sahibi Carl Benscheidt’i Werner’in tasarımlarının fabrikaya yeterli gelişmeyi kaydettiremeyeceğine inandırdı. Böylece 1911 yılında, Werner’in tasarladığı planlar üzerinden Walter Gropius ve Adolf Meyer fabrikanın tasarımına başladı.

Wikimedia Commons

Fagus Fabrikası, üretimhane, depo, ofis görevi gören bir binalar bütünü. Fagus Fabrikası’nın dış tasarımı en az içindeki faaliyetler kadar önemli. Binanın dikdörtgensel hacmi boyunca devam eden tuğla cephe, yapının en göze batan unsurlarından. Gropius, fabrikanın içerisindeki koşulları iyileştirmek adına, yapının dış tasarımına önem vermiştir.

Mimari olarak Gropius’un fabrikaya kattığı en önemli özellik ise ofis binası. Kompleksteki diğer binaların aksine, bu binanın cephesi tuğladan ziyade camdır. Geleneksel, yük taşıyan yığma dış duvarlar kullanmak yerine Gropius binanın içinde betonarme kolonlar kullanarak cepheyi serbest hale getirmiştir. Gropius’un bu denemesi devrim niteliğindedir. Ofis binasının üç katı boyunca devam eden cam cephenin demir iskeletine yerleştirilen metal paneller, betonarme döşemeyi gizlemektedir. Binada kullanılan en inovatif özellik ise, binanın kenarlarının tamamen cam detaylar ile hiçbir taşıyıcı eleman kullanılmadan çözülmesi.

Wikimedia Commons

Fagus Fabrikası 1911 yılında tamamlanmış olsa da, yapının iç mimarisinin tamamen bitmesi 1925 yılını bulmuştur. Yapı, 2011 yılında UNESCO tarafından modern mimarinin gelişmesinde rol oynadığı için dünya mirası seçilmiştir. Fabrika binasının geometrik şekli, ofis binasının cam cephesi ve hafif mimarisi, yapıyı modernizmin öncü eserlerinden biri haline getirmektedir.

The post Fagus Fabrikası appeared first on Arkitektuel.

©Thomas Lewandovski

Dessau Bauhaus, mimarlık, sanat, endüstriyel tasarım, grafik tasarım ve iç mimarinin kesişiminde ortaya çıkan yeni bir tasarım anlayışında, Walter Gropius tarafından tasarlanan bir yapı. Mimarlığı sonsuza kadar etkileyecek bir yapı olması ümidiyle tasarlanmış Dessau Bauhaus.

©Gili Merin

Önce Weimer’da bulunan Bauhaus tasarım okulunun politik nedenlerle Dessau’ya taşınmasıyla ortaya çıkmış. Gropius, mimari prensiplerini yansıtacak bir yapı tasarlama umuduyla başlamış. Gropius’un o zamana göre daha futuristik olan tarzını ortaya koyan Dessau Bauhaus, neoklasik tarzın da izlerini barındırıyor.

©Thomas Lewandovski

Bir tasarım okulu olarak içinde eğitim-öğretim hacimler, öğrenci ve çalışanlar için konut alanları, oditoyum ve ofis alanları barındırıyor. Plan bir rüzgar gülü şeklinde yerleştirilmiş kütleler, arazi ölçeğinde bakıldığında Dessau bölgesinin çevresinde üretilen uçak pervanelerine referans veriyor.

Aksonometrik ©Dennis Sharp

Üç kanattan oluşan Bauhaus Dessau, köprülerle birbirine bağlanmış. İki katlı köprü kısımlarında atölye ve okul fonksiyonları bulunuyor. Alt katlarda ise ofisler var. Konut ve okul alanları ise bu üç kanattan biri ile bağlanmış. Bunun sebebi her yerden yemekhane ve toplantı salonuna erişimin kolaylaştırılmak istenmesi. Okul kanadı, sınıf, yönetim, personel odaları, kütüphane, fizik laboratuarı, maket atölyeleri ve depo bulunduruyor. Bunlar, iki normal kat ve bir yükseltilmiş zemin katta çözülmüş.

©Thomas Lewandovski

Mimarlık ve genel tasarım öğrencilerine yönelik kompleks olması nedeniyle Gropius, tasarımda strüktürel ve teknolojik yenilikleri de katmayı hedeflemiş. Bunlardan bazıları; cam, betonarme ve tuğla kullanımında yenilikler, mantar çatı ve üstünde yürünebilen asfalt karolu çatı kullanımı.

©Thomas Lewandovski

Dessau Bauhaus bina yapım aşamasına bünyesindeki öğrencileri de dahil ediyor; iç tasarımda duvar boyama atölyesi, aydınlatma metal atölyesi, bina yazıları ise basımevi tarafından yapılmış. Böylelikle, bu tasarımıyla Gropius, mimarideki total work anlayışını yansıtmış.

Total Work: Gropius’un tasarımda var olan disiplinlerin birlikte ve koordine bir şekilde çalıştığı, Bauhaus öğrencilerinin sürece dahil olduğu tasarım anlayışı.

©Thomas Lewandovski

Yapı, büyük ölçüde camla kaplı. Özellikle atölye kısımlarında bulunan devasa pencerelerle, şeffaflığı, yeni mimarlığın mekanik ve dışarıya açık karakterini vurguluyor. Binanın taşıyıcıları ise bunu sağlamak amacıyla cephenin gerisine çekilmiş.

The post Dessau Bauhaus appeared first on Arkitektuel.

Walter Gropius

18 Mayıs 1883’te doğmuş olan Walter Gropius, 20. yüzyılın en saygın mimarlarındandır. Modernizmin kurucularından olan Gropius, aynı zamanda Bauhaus‘u kurmuştur.

Dessau Bauhaus, 1925. ©Thomas Lewandovski

Bauhaus: bauen –inşa etmek-, ve haus –ev- kelimelerinden oluşmuş basit anlamıyla ‘inşaa etme’ okuludur. Sanat, mimarlık, grafik tasarım, iç mimarlık, endüstriyel tasarım ve tipografya dallarını yani  tasarım alanlarını tek bir çatı altında tolayan ve bunların değişim, gelişim ve üretimlerini destekleyen kurumdur. Bauhaus, tasarımda ”yerinde öğrenme, uygulama” anlayışını benimsemiş ve bu dallarda eğitim veren yetkin bir öğrenim alanı olmuştur.

1908’de ünlü mimar ve endütriyel tasarımcı Peter Behrens’in yanında işe başlayan Gropius, burada ileride modern mimariye büyük iz bırakacak iki kişiyle beraber çalışmış: Le Corbusier ve Mies Van der Rohe. Behren’in yanındaki bu üç parlak mimardan biri, Gropius, ilk olarak çalışmalarına modernizmi adapte eden isim olmuştur. Adolf Meyer ve Gropius imzalı Fagus Fabrikası da bunun ilk örneklerinden.

Fagus Fabrikası, 1911. ©Wikimedia: Carsten Janssen

Sitemizde de bulabileceğiniz Fagus Fabrikası, cam ve çelik bir yapı. Modern mimarinin ilk icatlarından olan cam perde kullanılmış. Dönemindeki bir sürü modernist gibi mimaride makineleşme ve faydacılığı savunan Gropius, bunu yaptığı bu eserde de göstermiştir. Fagus Fabrikası hakkında detaylı yazıya buradan ulaşabilirsiniz.

”Her tasarım fonksiyonel fakat bir  o kadar da estetik olmalıdır.” düşücesine sahip mimarımız oldukça sade, gereksiz süs ve mimari elemanlardan arındırılmış bir tarza sahip. Bunu dışındaki eserlerinde de bu tarza dair birkaç şey daha öğrenebiliyoruz; bant pencere kullanımı, ışığa yapılan vurgu ve minimal tasarım.

Bauhaus’ta mobilya tasarımına da yönelen Gropius, burada sadece formunu ve eşyanın formla olan kullanabilirliğini ön plana almıştır. Anlaşıldığı üzere, genel olarak tasarımlarında Gropius, kendi tasarım anlayışının önüne güzelliğin, yaratıcılığın geçmesini istememiştir.

Bauhaus’ta Yönetim Ofisi Çizimi

1919’da Gropius, Grand-Ducal Saxon Tasarım Okulu’na öğretmen olarak gelmiş. Burayı da bir Bauhaus’a çevirmiştir. Bundan sonra 1933 yılına kadar Avrupa’nın en ilerici ve etkin tasarım okulu olmuş, modern sanat ve mimariyi etkileyen en önemli disiplinlerden biri haline gelmiştir. 1925’te ise Bauhaus Dessau’yı tasarlamış. Bu yapının da kendi öğrettiği prensipleri gösteren, anlattığı şeylerin mimari elemanlara dönüştüğü bir yapı olmasını hedeflemiştir. Bauhaus Dessau yazısına buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Dessau Bauhaus, 1925. ©Thomas Lewandovski

Gropius, yazıları ve makaleleriyle de Bauhaus prensiplerini tatrışmış ve aktarmıştır. Mimarın ve çevrenin mimarın eserine olan etkisin ve bu eserin çevreyle ilişkisi gibi konulara da değinen Gropius, 1925’te Amerika’ya göç etmiş ve makalelerinin yanında burada da Bauhaus prensiplerini aktarmaya devam etmiştir. Harvard’da öğretim görevlisi olarak çalışmıs ve bu sırada kendi tasarımı olan Gropius Evi’nde yaşamıştır. Çok geçmeden dersleri, anlatıları ve makaleleriyle Amerika’da da mimariye yön veren ve Avrupa mimarisini buraya taşıyan  isim haline gelmiş Walter Gropius. Bu gelişme, mimaride bazıları tarafından çok önemli bir gelişme olarak kabul edilir; bazılarıysa Amerikan mimarinin kötü etkilendiğini vurgular.

Gropius Evi, 1925. ©Wikimedia: Daderot

1933’te Naziler tarafından kapatılan fakat Gropius tarafından yapılan organizasyonlar ve sergilerle ayakta duran Bauhaus ve prensipleri, New York Modern Sanatlar Müzesinde uzun süre sergilerini sürdürmüş. 1969’da yani 86 yaşında hayatını kaybeden Gropius, Bauhaus’un öğretileri ve Bauhaus’un kendisiyle modernizmin yapıtaşlarından biri olmuştur.

The post Bauhaus’un kurucusu: Walter Gropius appeared first on Arkitektuel.