©Hufton+Crow

Coal Drops Yard, Thomas Heatherwick tarafından kurulan Heatherwick Studio’nun 2018 yılında Londra’da gerçekleştirdiği bir iyileştirme projesi. Londra’nın mimari mirasının bir parçası olarak nitelendirilen iki demiryolu binasının yenilemesini kapsayan projeyle eski yapılar, yıllardan sonra kamusal bir alan olarak tüm halka açıldı. Heatherwick Studio’nun projesiyle alan Londra’nın yeni alış veriş bölgelerinden biri haline getirildi.

©Luke Hayes

King’s Cross adıyla anılan bölgedeki Coal Drops Yard, ekibin Londra’da gerçekleşen ilk büyük projesi. Yaklaşık 60 adet birimi barındıran proje, 1850’lerden kalma iki büyük yapıyı topluma kazandırıyor. Bu nedenle 2018 yılında İngiltere’de yankı uyandıran projelerden biri oldu. Proje ilk olarak 2014 yılında King’s Cross Central Limited Ortaklığı’nın ekibi görevlendirmesiyle başlamış. Heatherwick Studio’dan alanı tamamen yeniden düşünmesi, programlandırması ve buna uygun planlaması istenmiş.

©Hufton+Crow

Londra’nın oldukça eski yapıları kapsayan proje radikal bir planlamayı içeriyor. Önceden Kuzey İngiltere’den kömür alıp depolamak ve sonrasında el arabalarıyla Londra’ya dağıtım yapmak için kullanılan Viktoryen tarzı depolar, yıllar içinde kullanılmamaya başladı. 1990’lara kadar hafif endüstriye, depolamaya ve gece kulüplerine dönüşen ve sonrasında terkedilen bu dökme demir ve tuğla yapılardan ikisi için yeniden planlama öngören proje,  birtakım mimari zorlukları da beraberinde getirmiş: harap olmuş, uzun ve açılı yerleştirilmiş yapıları halkın toplanıp dolaşabileceği hareketli bir alış veriş mekani haline getirmek.

©Luke Hayes

Ekibin tasarımı, alandaki viyadükleri bağlayarak ortak bir alan oluşturmak ve bu alanda akışkan sirkülasyon şemaları oluşturabilmek için, varolan yapıların beşik çatılarını birbirine doğru uzatıyor. Böylece iki yapının arasında, çatıalrın birleşim yerlerinde darlaşan, bu yapıları birbirine bağlayan açık/kapalı mekanlar oluşturulmuş.

Yeni çatılarla Heatherwick Studio aynı zamanda tasarıma bir ikoniklik katmış. Tipik beşik çatıları uzun kenarlarından kıvrımlarla birbirlerine uzanıyorlar. Daha dalgalı ve akışkan formlarla yeniden kurgulanan çatılar, altlarında kalan alan için yeni bir kamusallık tanımlayan örtüler tasarım için.

©Hufton+Crow

Bu miras dokusu arasındaki modern, kıvrımlı çatılar birbirlerine dokunana kadar uzatılmış. Yeni formlara sahip bu çatılar, oldukça nitelikle teknik aşamalardan getirilerek, kendi kendini taşıyabilecek şekilde kurgulanmış. Bu büyük konsollar, çelik strüktürle destekleniyor. Yapılardan bağımsız strüktür sayesinde Hetherwick Studio, çatıların altında kapalı ve açık mekanlar oluşmasına olanak sağlamış. Çatı altında akışkan bir forma sahip olan kapalı alan, alt kotta üstü örtülü bir kamusal alan ve alan için yepyeni bir odak noktası yaratıyor.

©Hufton+Crow

“Bizim için en zorlayıcı nokta, bu Viktoryen altyapıyı, onları özel yapan şeyi kaybetmeden, modern kentsel gereksinimleri karşılayacak şekilde yeniden yaratmaktı.” diyor Lisa Finlay, Heatherwick Studio’nun grup lideri, ve ekliyor, “Bunu yapmak için, yeni elemanlar eklerken bu yapıyı nası koruyacağımızı ve varolan dokuyu nasıl tekrar kullanabileceğimizi anlamak adına, orijinal fonksiyonu ve bunu zaman içinde ne şekillerde yeniden kullanıldığını anlamaya odaklandık. Bu yeni elemanlardn biri tamamen kendi kendini taşıyan ve tarihi binalara örülmüş, yükseltilmiş kat yaratan yeni stüktür.”

©Luke Hayes

Heatherwick Studio’nun Coal Drops Yard tasarımı, Viktoryen endüstriyel mimarisini ve yarattığı dokuyu kente hatırlatıyor. Bunu yaparken de Londra’ya yeni ticari alan ve geniş bir kamusal mekan kazandırıyor. Böylece, Coal Drops Yard, King’s Cross’un yaşama, çalışma ve eğlenme merkezlerinden biri haline getirilme çabalarına büyük bir katkı sağlamış oluyor.

The post Coal Drops Yard appeared first on Arkitektuel.

©Adam Mørk

Experimentarium, aslen bir fabrika binasıymış. Tuborg bira fakrikasının şişeleme birimi olarak hizmet veriyormuş yapı. 1900’lü yılların başında açılan asıl yapı, daha sonra kendi alan yetersizliği nedeniyle 1932 yılında genişletilmiş.1980 yılında birkaç yıl boyunca atıl kaldıktan sonra Erik Møller ve ekibi tarafından yapının yenilenmesiyle bir bilim merkezi açılmış: Danimarka Bilim Merkezi (Danish Science Centre). Şimdi gördüğümüz Experimentarium, CEBRA tarafından 2001’de uluslararası bir yarışmanın kazanılması sonucu bilim merkezinin yenilenmesiyle ortaya çıkmış. 2017 yılının başlarında biten proje, yılın her günü kullanılabilecek bir kamusal alan yaratıp bilim merkezi fonksiyonunu koruyor.

©Adam Mørk

‘’Yeni yapıda tasarım hedefi Experimentarium’un mimari söyleminde radikal bir değişiklik. Yapının önceki içedönüklüğünü, şu an daha dışadönük, merak uyandırıcı, çekici bir atraksiyon haline getirmek.’’ diyor CEBRA’nın kurucu ortağı Kolja Nielsen. ‘’Merak, Experimentarium’u ortaya çıkaran ana eleman. Tasarımımızla çocuklar ve genç beyinlerde bir ışık yakmak, onlar için dünyayı keşfetmeye iten bir ilham kaynağı olmak istiyoruz. Şimdi bu merak, yeni ve esnek bir çerçeveye sahip. Sergi alanlarımız iki katına çıkmış durumda, yeni planlanan çatı terası da Experimentarium’u yıl boyunca çekici bir nokta olmasını sağlayarak güçlendiriyor.’’ diye ekliyor Experimentarium yönetici müdürü Kim Gladstone Herlev.

Aksonometrik

Bilim merkezinin farklı fonksiyonları küçük dikdörtgen kutular halinde kurgulanmış. Bu kutular şehre karşı tamamen şeffaf hale getirilmiş dışa bakan geniş cam cepheleriyle. Experimentarium’un tabanın yükselen bu kütleler içerideki mekanı dışarı, şehre bağlıyor bu bağlamda.

Dikdörtgen kutular perfore alüminyum panellerle kaplanmış. Bu modern dille yakalanmak istenen Experimentarium’un orijinali korunmuş olan tuğle taban kısmıyla bir kontrast oluşturması. Böylelikle, yeniyle eskinin buluşması vurgulanmış. Genel karakteriyle yeni Experimentarium, geçmiş ile geleceği ve bilim ile mühendisliği birleştiren bir yapı olma arzusunda.

©Adam Mørk

Experimentarium bilim merkezinin en çok dikkat çeken yerlerinden biri de ofis tarafından Helix (sarmal) merdiveni olarak adlandırılmış merdiven. Experimentarium ziyaretçilerine ilginç bir sirkülasyon alanı deneyimi sunuyor. Yapıya girişte parlak bakır kaplı merdiven, ziyaretçileri üst kotlara yönlendiriyor. Dikkat çeken, özgün yapısıyla da merak uyandırıyor üst kotlar ve fonksiyonları hakkında Experimentarium’un. Helix merdiveni, yapıya gerçekleştirilen en etkileyici dokunuş olmuş.

©Adam Mørk

’’Merdiven, kotlar arasında bir birliktelik oluştururken mekanın tümünde sürekli bir akış sağlıyor. Aynı zamanda, yapının bilimi odak olarak aldığını da ispatlar nitelikte. DTU Nanotech (Danimarka Teknik Üniversitesi’nde nanoteknoloji araştırma enstitüsü)’te profesör Jakob Bohr ile yapılan bir atölye çalışması sonucu merdivenleri, DNA’nın sarmal strüktürünü soyut bir şekilde çalışma konusunda ilham almış olduk. Helix merdiveni için fikir bu şekilde doğmuş oldu.’’ diyor Kolja Nielsen Experimentarium’un merdiveni için. CEBRA ekibi tarafından da vurgulandığı gibi bu etkileyici merdiven, DNA sarmalından esinlenilerek tasarlanmış. Helix içeride yüzen, asılı merdiven etkisiyle aslında 10 metre uzunluğunda 160 ton çelik ve 10 ton bakır ile oluşturulmuş bir merdiven.

©Adam Mørk

Ekleme olarak yapıda eskisine göre arttırılmış sergi alanları, bahar aylarında çeşitli aktiviteleri barındırabilecek olan bir çatı terası, ziyaretçilerle göz teması sağlanmış modern personel alanları, geniş bir kafe, bir piknik alanı, toplantı merkezi, eğitim tesisleri ve atölye alanları bulunuyor.

The post Experimentarium appeared first on Arkitektuel.

ABC Müzesi, Madrid’in kültürel sembolü ve uluslararası bir sanat merkezi olması amacıyla Aranguren & Gallagos Architects tarafından tasarlanmış bir müze, çizim ve illüstrasyon merkezi. Aranguren & Gallagos Architects, eski bir fabrika binasını, yapının tarihi kimliğine zarar vermeden değiştirerek modern bir müze binasına dönüştürmüş.

© Jesús Granada

ABC Müzesi, 1,500 sanatçının toplam 200,000’i aşkın eserine ev sahipliği yapmaktadır. Genellikle çizimler ve illüstrasyonlardan oluşan müzenin koleksiyonunda modern zaman yazarlarının eserleri de bulunmaktadır. Müzenin iki temel amacı var: ABC Koleksiyonunu koruyup sunmak ve geniş bir kültürel program oluşturmak. Geçici sergiler, atölyeler, konferanslar, münazaralar gibi çeşitli sanatsal aktiviteler aracılığıyla müzeyi canlı, yaratıcı ve dinamik bir mekana çevirmek amaçlanmış.

Eski fabrika binasının olduğu ‘tekil’ bir alanı yeni bir sanatsal merkeze dönüştürmek için Aranguren & Gallegos çeşitli çözümler geliştirmiş. Bu mekanı kentsel çevreyi ve kullanım zenginliğini göz ününde bulundurarak yeniden modelleyen mimarlar şehrin tarihi dokusuna saygılı fakat mimari olarak yenilikçi bir tasarım üretmiş.

© Jesús Granada

Tasarlanan yeni müze binası toplam 3,000 metre karelik bir alana sahip, ikisi yer altında olmak üzere toplam altı kata dağılmış bir yapı. Yapının önünde oluşturulan kamusal bir meydanın altında tasarlanan yüksek tavanlı alan ana sergi alanı olarak tasarlanmış. Zemin kotunun altında tasarlanan ana serge alanı modern mimari unsurların fabrikanın tarihi dokusu ile birleştiği detayları içermekte. Odanın zemininde kullanılan oksitlenmiş demir zeminden yükselerek fabrikanın iç cephesini kaplıyor. Cephede açılan üçgen açıklıklar ise yapıya kendine özgü bir karakter kazandırmış.

© Jesús Granada

Giriş katı bir ‘karşılama mekanı’ olarak tasarlanmış. ABC Müzesi’nin ikinci katı ise müzenin idari mekanlarına ayrılmış. Sanat eserlerinin sakklandığı müzenin deposu ise üst düzey güvenlik ve korunma şartlarının sağlanabilmesi için bodrum katında bulunuyor.

Müzeye giriş, yapının bir cephesini kaplayan, üçgen camlar ve çelik fayanslar ile bezenmiş bir avludan sağlanmakta. Avluyu kaplayan cam ile kaplanmış üçgen açıklıklar, yapının bodrum katında bulunan, illüstrasyonlar ve çizimlerin sergilendiği galeri alanlarına ışık sağlamakta.

© Jesús Granada

Eski fabrika binasının bulunduğu zeminin yukarısındaki katta ise ikinci bir sergi alanı, atölye alanları, ofisler ve bir resepsiyon var. Müzenin tasarımında, eski binanın tarihi özellikleri korunmaya çalışılmış. Yapının sokağa bakan cephelerinde orijinal tuğla cephe korunmuş. Bu cepheye bitişik olarak tasarlanan tek katlı cam kafe ise giriş avlusunu örtmekte.

The post ABC Müzesi appeared first on Arkitektuel.

Osmanlı padişahı II. Abdülhamit’in terzisi ve modacı Jean Botter’in oturması için Raimondo D’Aronco tarafından tasarlanan Botter Apartmanı, Beyoğlu’nun en önemli mimari yapılarından. Dünyada 19. Yüzyılın sonlarına doğru filizlenen Art Nouveau akımının Türkiye’deki en belirgin temsilcilerinden biri olan Botter Apartmanı, günümüzde kullanılmıyor olsa da çok büyük bir mimari öneme sahip. Botter Apartmanı İstanbul’daki ilk Art Nouveau tarzındaki bina olarak bilinmektedir.

© listelist.com

19. yüzyılın sonlarında İstanbul’a göç etmiş Hollandalı bir terzi olan Jean Botter’in atölyesini ve evini içinde bulunduran apartman toplam 7 kattan oluşuyor. Dökme demir strüktür kullanılarak inşa edilen binanın dış cephesinde taş kaplama kullanılmış. Cephede kullanılan her bir taş yapının mimari D’Aronco tarafından ayrı ayrı çizilmiş. Apartmanın inşa edilmesi için İsveç Konsolosluğu’nun yanında seçilen arsa oldukça dar ve uzun. Yapının mimarisi de arsanın bu özelliğine göre şekilleniyor. Dar arsaya sığabilmek adına yapı bitişik nizam olarak inşa edilmiştir.

© Oğuz Topoğlu

Botter Apartmanı İstiklal Caddesi üzerinde olduğu için oldukça işlek bir zemin kotuna sahip. Bu nedenle apartmanın zemin katı ayrı bir önem kazanıyor. Cadde üzerinde bulunan, apartman girişinin sağa çekilmesi ile oluşan yüksek tavanlı, asma katlı mağaza, Botter Modaevi’nin prestij mekanı olarak ön plana çıkıyor. Yukarı katlarda ise 6 kişilik Botter ailesinin hayatlarını geçirdikleri evleri bulunmaktadır.

© Oğuz Topoğlu

Botter Apartmanı, mimarı Raimondo D’Aronco’nun Avusturyada Filizlenen Viyana Sesesyonu’ndan ne kadar etkilendiğinin de bir göstergesi.  Birinci kattaki kavisli küçük balkon, üst katlardaki diğer balkoncuklar, terasın tüm demir korkulukları ve yüzeyi dolduran yoğun bitkisel bezemeler Sesesyon’un, Viyana dışındaki en önemli örnekleri arasında. 1960 yılında bir banka şubesine dönüşen Botter Apartmanı’nın alt katının merdivenleri, bu değişim yüzünden yıkılıyor. Günümüzde kullanılmayan Botter Apartmanı boş bir şekilde restore edilmeyi bekliyor.

The post Botter Apartmanı appeared first on Arkitektuel.

©Quang Tran

Vegan Evi, 1965 yılında inşa edilmiş bir apartmanın terasında bulunan evin sahibinin, eski ve kötü vaziyette olan evi kültürel bir alana dönüştürmek istemesiyle ortaya çıkmıştır. Ev, insanların buluşup konuştukları, çoğunluk geleneksel vegan Vietnam yemekleri pişirdikleri bir yerdir. Eski konut, böylelikle bir buluşma ve sosyalleşme noktası haline gelmiştir.

Eskiz

Evin sahibi, çevresinden ve arkadaşlarından bulabildiği tüm eski kullanılmayan eşyaları evinin restorasyonunda kullanmak için toplamıştır. Evin masa, sandalye, gardrop, penceleler ve avize gibi ihtiyaçları bu şekilde karşılanmıştır.

©Quang Tran

Sahibin, evin restorasyonu için çok fazla parası olmadığı için bu eski eşyalar değiştirilerek kullanılmış ve evin geleneksel havasını bozmadan mekana yeni bir kimlik kazandırmıştır. Ayrıca, evin restorasyonu geri dönüştürülebilir malzemelerin kulanımıyla ve eski malzemelerin değerlendirilmesiyle sürdürebilir bir süreç haline gelmiştir.

Vegan Evi’nin cephesinde kullanılan eski ahşap panjurlar yapıya genel karakterini vermektedir. Geleneksel Vietnam mimarisinde sıkça kullanılan ahşap panjurlar, yeni bir mimari kimlik kazandırılarak Vegan Evi’nin cephesine entegre edilmiştir. Böylece evin eski cephesi renkli bir kabuk ile örtülebilmiştir. Bu da eve hem görsel bir özellik hem de ev içinde istenen dışarıya karşı opaklık sağlamıştır.

©Quang Tran

Yapının restorasyonunda yeni ve eski uyumuna önem verilmiştir. Mimar, farklı kültürlerden pek çok misafire ev sahipliği yapacak bir ortam tasarlamak istediği için, eskiden var olan ve yeni eklenen parçaların uyumu evin içinde özgün bir atmosfer yaratmaktadır. Zaman geçtikçe binaya gelen insanların yapıya yeni ruhunu kazandırmaları istenmiştir.

The post Vegan Evi appeared first on Arkitektuel.

©GAD

Beşiktaş’ın en önemli sembollerinden biri olan Balık Pazarı, 2008 yılında GAD ve Gökhan Avcıoğlu tarafından yenilenmiştir. Eski balık pazarının kötü tasarımı ve bulunduğu konumun potansiyelini yansıtamaması sonucunda Beşiktaş Belediyesi tarafından bu yenileme kararı alınmış ve GAD & Gökhan Avcıoğlu ortak tasarımı ile yeni ve dinamik bir Balık Pazarı Beşiktaş’a kazandırılmıştır.

©GAD

Beşiktaş Balık Pazarı, Beşiktaş’ın en işlek yerlerinden birinde bulunduğu için, tasarımın insanları davet eden bir yapıda olması gerekmektedir. Balık Pazarı, yarattığı yarı ticari yarı kamusal alan ile, Beşiktaş’ın var olan insan trafiğini bölmemelidir. Bu nedenle, yeni tasarım üçgen şeklindeki alan üzerine 3 ayak ile yerleştirilmiştir. Tasarımın geçirgen ve dinamik olmasına özen gösterilmiştir.

©GAD

Tasarım aşamasında 350 metrekare genişliğindeki zemin ‘şişirilerek’ Beşiktaş Balık Pazarı’nın hacmi oluşturulmuştur. Daha sonra bu hacim, yüzey kenarlarından oyularak yapının geçirgen olması sağlanmıştır. Bu şekilde oluşturulan içbükey form, balık pazarının ticari kolunun ve meydanın kamusal karakterinin iç içe geçebilmesine olanak sağlamıştır.

İzometrik çizim – Yapı iskeleti

Beşiktaş Balık Pazarı’nı kaplayan beton kabuk, içerisinde kolon bulundurmadığı için balık pazarı için ideal bir yarı-kapalı mekan oluşturmaktadır. Balık pazarının içi farklı boyutlardaki 6 parçaya ayrılmıştır. Bu şekilde pazarın içinde sirkülasyonun akıcı olması amaçlanmıştır.

İç mekan bölümlenmesi

The post Beşiktaş Balık Pazarı appeared first on Arkitektuel.

©Helene Binet

Antwerp Liman Evi, Belçika’nın en önemli liman biri olan Antwerp’te Zaha Hadid Mimarlık Ofisi tarafından 2016 yılında tamamlandı. Proje alanında zaten var olan, eski ve terk edilmiş bir İtfaiye binasının restore edilmesi ve mevcut binaya yeni bir eklenti tasarlanması üzerine kurulu olan proje, Antwerp şehrinin liman işleri ile uğraşılan ofislerini tek çatı altında toplamayı amaçlamıştır.

©Hufton+Crow

Avrupa’nın en büyük ikinci liman şehri olan Antwerp limanı, toplam 12 kilometre boyunca Avrupa’nın konteyner trafiğinin %26’sına ev sahipliği yapmaktadır. Direkt ve dolaylı olarak toplam 150,000 iş imkanı oluşturan Antwerp Limanı, şehrin kuşkusuz en önemli unsurlarından biridir. Bu nedenle, tüm liman çalışanlarının tek bir ofis binası altında toplanması ve Antwerp için bir liman işleri merkezi yaratılması şehir adına çok önemli bir harekettir.

©Hufton+Crow

Şehre yeni inşa edilen İtfaiye İstasyonu ile birlikte, Meksika Adası İtfaiye İstasyonu’nun işlevsiz hale gelmesi sonucunda kullanılmayan İtfaiye binası, tasarımın bir parçası olarak projeye entegre edilmiştir. Zaha Hadid, tarihi ve saha analizi yaparak ve mevcut binanın konumunu inceleyerek bir tasarım üreterek, Belçika Hükümeti tarafından başlatılan yarışmayı kazanmayı başarmıştır.

©Helene Binet

Antwerp Limanı başkanı Marc van Peel, yarışmanın en önemli kriterlerinden bir tanesinin mevcut itfaiye istasyonunun korunması ve minimum müdahale ile yeni projenin tasarlanması olduğunu belirtmiştir. Zaha Hadid’in tasarımı, modern mimarisi ile birlikte bu kriteri uygulamayı başarmıştır. Mevcut itfaiye binasının ‘tepesinde’ konuşlanan yeni yapı, itfaiye istasyonunun avlusundan çıkan beton taşıyıcı ayaklar sayesinde ayakta durmaktadır ve tarihi binaya tek müdahalesi bu yöndedir.

©Hufton+Crow

Proje alanının ve şehrin analizleri sonucunda, kuzey-güney doğrultusunun limanı şehir merkezi ile bağlayan doğrultu olduğu görülmüş ve yeni yapı bu doğrultu üzerinde tasarlanmıştır. Buna ek olarak, proje alanının dört tarafı da sular ile çevrili olduğundan, yapının dört cephesinin de eşit önemde olduğuna karar verilmiştir. Bu nedenle yapının cepheleri arasında hiyerarşik bir ilişki kurulmamıştır.

Mevcut tarihi istasyona minimum müdahale amacıyla, istasyonun herhangi bir cephesini kapatmamak amacıyla yeni yapı istasyon binasının üstünde hacimleşmiştir. İtfaiye istasyonunun orijinal tasarımda bulunan fakat inşa edilmeyen kulesi de bu yeni yapı ile temsil edilmiş oldu. Bu sayede tarihi yapının üzerinde ‘uçan’ bir bina tasarlandı.

©Helene Binet

Üçgen biçimli kristal yüzeyler kullanılarak üretilen yapının cam cephesi, yapının etrafını saran suları, dalgaları ve gökyüzünü yansıtması amacıyla pürüzsüz ve parlak tasarlanmıştır. Bu cepheyi oluşturan üçgen cam elemanlardan çoğu transparan olsa da bazıları güneş ışığını kontrol edebilmek için opak olarak tasarlanmıştır.

©Hufton+Crow

Işığı içeri alma özelliklerinin yanı sıra, tüm binayı saran cepheyi oluşturan üç boyutlu cam elemanlar aynı zamanda strüktürel olarak da bina boyunca farklılık göstermektedir. Güney cephesinde daha 2 boyutlu ve düz olarak tasarlanan bu elemanlar, kuzeye doğru ilerledikçe daha 3 boyutlu ve hareketli bir hal almıştır.

©Hufton+Crow

İtfaiye istasyonunun avlusu ise, cam bir çatı ile kapatılarak Liman Evi’nin resepsiyonuna dönüştürülmüştür. Tarihi yapının içerisindeki kütüphaneye ve okuma odalarına erişimin de bu avlu üzerinden gerçekleşmesi sağlanmıştır. Tarihi yapının üst katlarına ise, restoran, toplantı odaları ve konferans salonu gibi işlevler kazandırılmıştır.

©Luis Diaz Diaz

Liman Evi’nin gerektirdiği çalışma mekanlarının bir kısmını var olan tarihi istasyon içerisinde çözen Zaha Hadid, yeni yapının plan düzlemini daha serbest tutarak, ofis ve çalışma alanlarını bu serbest plan düzleminin içerisine yerleştirmiştir.

Kestiler

Modern ve göz alıcı mimarisinin yanı sıra, Antwerp Liman Evi sürdürülebilir çözümleri ile de öne çıkmaktadır. Mevcut yapıda ‘soğutulmuş kirişler’, yeni tasarımda ise ‘soğutulmuş tavan’ teknolojisi kullanılarak, yapının ısısının minimum enerji harcanarak kontrol altına alınması sağlanmıştır. Binanın cephe tasarımı sayesinde içeri alınan optimum güneş ışığı, minimum yapay ışık kullanılmasını sağlamıştır.

The post Antwerp Liman Evi appeared first on Arkitektuel.

Tabanlıoğlu Mimarlık, İstanbul’un en eski kütüphanesi olan İstanbul Beyazıt Devlet Kütüphanesi restorasyonunu 2015 yılında tamamlamıştır. İstanbul’un en önemli tarihi eserlerinden biri olan, eski adıyla Kütüphane-i Umumi-i Osmani olarak bilinen Beyazıt Kütüphanesi, şehrin dokusu ve yapının tarihi önemi göz önünde bulundurularak, özenle yenilenmiştir.

©Emre Dörter

Tarihi kütüphanenin çatısını oluşturan büyük kubbeleri ve strüktürel dokusu hassas bir biçimde restore edilirken, aynı zamanda kütüphanenin iç mekan kurguları da önemli bir biçimde zenginleştirilmiştir. Kütüphanede var olan eski beton çatı, daha hafif ve cam ile kaplı transparan bir yüzey ile kaplanmıştır. Böylece kütüphanenin içerisine gelen ışık miktarı ciddi oranda artarken, yapının avlusundan kütüphanenin içerisinin görünmesi sağlanmıştır.

©Emre Dörter

İç mekan kurgusuna eklenen en önemli özelliklerden bir tanesi ise Tabanlıoğlu Mimarlık tarafından tasarlanan siyah cam kutulardır. Kütüphanenin belirli bölümlerine yerleştirilen bu özel hacimler, eski el yazması kitapların saklanması için tasarlanmıştır. Her kutunun içerisindeki hava ve sıcaklık kontrol edilerek, önemli el yazması kitapların daha iyi korunması sağlanmıştır. Aynı zamanda bu anıtsal şeffaf  kutular, kütüphanenin tarihi yapısının içerisine modern bir dokunuş olmayı başarmıştır.

©Emre Dörter

Kütüphanenin ışıklandırması konusunda da önemli çalışmalar yapılmış ve içerideki yapay ışıklandırmanın kalitesinin arttırılması amaçlanmıştır. Siyah şeffaf cam kutuların içerisinde de özel bir ışıklandırma kullanılmış ve bu yapıların daha da dikkat çekmesi sağlanmıştır.

©Emre Dörter

Tabanlıoğlu Mimarlık, Beyazıt Devlet Kütüphanesi restorasyonunda minimum müdahale ilkesi ile hareket etmiştir. Yapılan her düzenleme, kütüphanenin tarihi yapısına saygılı bir biçimde gerçekleşmiş ve aşırı müdahalelerden kaçınılmıştır. Buna ek olarak, kütüphanenin kuzeydoğu cephesine küçük bir eklenti tasarlanmıştır.

AA kesiti

BB kesiti

Beyazıt Devlet Kütüphanesi’nin içerisindeki sirkülasyonun daha iyi işleyebilmesi için, giriş binanın avlusuna alınmıştır. Kütüphanedeki mekanlar da kitapların özelliklerine göre bölünmüştür. Çağdaş dönem Türk yayınları ikinci katta sergilenirken, periyodik yayınlar birinci katta, el yazması nadir eserler ise siyah şeffaf kutularda bulunmaktadır.

The post Beyazıt Devlet Kütüphanesi appeared first on Arkitektuel.

©Royal Ontario Museum

©Royal Ontario Museum

Tarihi müze binasına yapılan bu eklenti, eski ve yeniyi bir araya getirerek olağanın dışına çıkma amacındadır. Cesur ve vurucu mimarisi ile ilgiyi üzerine çekmek isteyen yapı aynı zamanda iç mekan çözümlemeleri ile tarihi müzenin eksikliğini hissettiği mekanları da üreterek fonksiyonel bir görev de üstlenmiştir.

©Steven Evans

Aynı zamanda, Libeskind bu tasarım ile Royal Ontario Müzesi’nin kimliğini de değiştirmeyi amaçlamıştır. Tarihi ve eski binası ile daha katı ve ciddi bir duruşa sahip olan müzeyi, günümüz şartlarına uydurarak biraz daha interaktif ve dinamik bir hale getirmek amaçlanmıştır.

©Michael Nastasi

Müzeye ‘takılan’ bu eklenti sayesinde, hem yeni bir ziyaretçi girişi oluşturulmuş, hem de müzenin içerisindeki sergi alanlarını ve galerileri, cephede transparan yüzeyler kullanarak sokak seviyesine çekmiştir. Aynı zamanda, giriş için tasarlanmış olan büyük avlu, eski müze binasını ve Kristal’I birbirinden ayırarak, restore edilmiş eski yapının cephesini de gözlemleme şansı sunmuştur.

©Sam Javanrouh

Bu avlu, ikiye bölünerek ziyaretçileri müzenin Doğa ve Kültür temalarının mimari ve mekansal olarak oluşturulduğu alanlara yöneltmektedir.

The post Royal Ontario Müzesi – Kristal appeared first on Arkitektuel.