©Ateliers Jean Nouvel

Serpentine Gallery için 2000 senesinden beri her yıl yapılan pavyon, 2010 yılında Jean Novel tarafından tasarlanmış. Kırmızı Güneş Pavyonu (The Red Sun Pavilion) olarak da anılan tasarım, Serpentine Gallery’nin 40. yılını kutluyor ve müze için inşa edilen pavyonların 10.su. Jean Nouvel’in tasarımı, alanda yapılan diğer pavyonlar gibi bir mimari deneme ortaya koyuyor: cesur renklerle işlenmiş geometrilerden oluşan kurgu.

©Ateliers Jean Nouvel

Jean Nouvel’in 2010 Serpentine Pavyonu tasarımı, hafif materyaller ve oldukça etkileyici büyüklükte konsollara sahip metal strüktürler arasındaki zıtlığı işliyor. Nouvel’in tasarımı canlı kırmızı renkle kaplı. Bunun sebebi hem tasarımın kurgusundaki zıtlığı göz ardı edilemez kılmak hem de bu zıtlığı, parkın yeşiline de zıtlık oluşturan bir komposizyonda aktarmak. Nouvel tasarımı için seçtiği renk konusunda İngiltere için ikonik olan telefon kulübelerinden ve otobüslerden esinlenmiş.

©John Offenbach

Pavyon ana hatlarıyla cesur geometriler, geniş toplanabilir güneşlikler ve çimenlik alanın 12 metre yukarısına ulaşan, eğimli haliyle adeta yerçekimini reddederek kendi kendini taşıyan bir duvardan oluşuyor. Açılan brandalarıyla etki alanını genişletebilen strüktür yine göz alıcı kırmızı renkte cam, polikarbonat ve kumaş strüktürleriyle de birden çok noktaya yönelebilen bir kurguyla tasarlanmış. Nouvel, pavyonun etrafında da vakit geçirilebilecek alanlar yaratmış. Nouvel’in tasarım bu yönüyle geleneksel Fransız parklarını hatırlatıyor.

Pavyonu Genişleme Diyagramı

2010 Serpentine Pavyonu, kurulu kaldığı yaz boyunca yarattığı dış mekanlarda masa tenisi, dama, satranç, frizbi ve uçurtma gibi oyunlara imkan sağlamış. Bunun dışında Nouvel, pavyonun içerisinde de esnek bir oditoryum tasarlamış. Canlı kırmızı strüktürün iç kısmı, Serpentine Gallery yapısının kafe kısmına ve yaz boyunca müzenin yapacağı akşam etkinliklerine (Gallery’s Park Nights) ev sahipliği yapabilmek üzere düşünülmüş.

Nouvel’in Serpentine Gallery Pavyonu tasarlayan isimler arasında olmasının sebebi küratörler için mimarın tasarımlarının inovasyon ve ürün yelpazesi açısından benzersiz olmasıymış. Bu bağlamda birçok materyali çakıştıran ve bunları kurgusal olarak da birleştirebilen 2010 Serpentine Pavyonu, mimarın genel estetikten ziyade kavramsal bir arkaplanla şekillenen tasarımlarına örneklerden biri.

©Ateliers Jean Nouvel

Jean Nouvel ise pavyonu şu şekilde anlatıyor: “…İngiliz parkları İngiliz kentleri için karakteristik. Herkesin eğlenmesi için geniş çimenlik alanlar…Biri bu kadar basit parkların, bu büyük boşlukların neden kentlerde bu kadar nadir görüldüğünü merak edebilir. Bu kadar büyük alanı herkes için boş bırakmak. Biri onu korumak için harcanan enerjiyi düşünebilir…Böylece herkes bu huzurlu alanda dolaşabilir ve evlerinde, şehirlerinde, parklarında, dünyadaki en doğal şey olduğunu hissedebilir. Böylece ruh halim ne olursa olsun, dışsallık arzum, yalnız olarak, bir çift olarak, ailemle veya arkadaşlarımla, yaşım ne olursa olsun, Hyde Park’ta birkaç dakika ya da birkaç saat geçirme fikri barışçıl bir cazibe olmaya devam ediyor…

©Ateliers Jean Nouvel

…Bir park bize seçme özgürlüğü veriyor. Koruduğumuz ev ile bizi koruyan şehir arasında kalan bu miras uyumunun tadını çıkarmayı seçiyoruz. Yürüyoruz, çimin veya bankın üzerine oturuyoruz, sohbet ediyoruz, düşünüyoruz, oynuyoruz, arkadaşlarımızla zaman geçiriyoruz. Hepimizin kendine ait rutinleri var. Günlük? Haftalık? Büyük bir ihtimalle mevsimlik. Benim idealim Serpentine Pavyonunun Hyde Park’ın Londralılarına uyması, rutinlerini rahatsız etmemesi gerektiği; ancak onları kendisine çekecek, kendisini tamamlayıcı bir deneyim olarak sunacak. Onların seçimi. Artan merak ve yaz duygularını keşfetme arzusu, günlük konuşmayla doğal olarak yayılması mükemmel olurdu…

©Philippe Ruault

Ne zamandayım? Yazın. Ağaçlar yeşil, yapraklarıyla ağır. Çalıların bir kısmı çiçekli. Çimin üzerinde insanlar dolaşıp uzanıyor, spor yapıyor, oyunlar oynuyor. Serpentine Gallery ve Wolfgang Tillmans sergisini her zamankinden daha fazla insan ziyaret ediyor. Yaz pavyonu açılmak üzere. Biçimi hala belirsiz, algılaması zor…

Renkler yazın daha cesur ve yoğun hale geliyor. Yeşiller daha yeşil; çiçekler daha parlak. Yaz pavyonu ise buların ortasında bir fener gibi, yazı kutluyor. Parka aşırı bir karşıtlık alıyor. Tamamlayıcı. Parka ve Serpentine Gallery’nin tuğlasına tamamlayıcı. Kırmızı. Mevsimsel.

©Ateliers Jean Nouvel

Kırmızı, yaz sıcağını anlatıyor. Yeşili tamamlıyor. Kırmızı parlak, canlı, güçlü. Kırmızı, kışkırtıcı, yasak ve gürültülü. Kırmızı, kırmızı gül, Londra’nın yerleştiğimiz geçici yerleri olan ikonik objeleri; çift katlı otobüsleri ve telefon kulübeleri kadar İngiliz. Kırmızı sürekli değil. Sıcaklık yaz ile kayboluyor…Gül, yapraklarını kaybeder ve güneş, göründüğü ve kaybolduğu zaman; şafak ve alacakaranlıktaki kısacık ateşinde, kırmızıdır. Kırmızı, hiçbir zaman sonsuz olamayacak tutkunun, kırılgan sevginin rengidir. Bu nedenle onu işler, bir ateş gibi yakar, korur ve sürdürmeye çalışırız. 2010 Serpentine Pavyonu yaz ve göz kamaştırıcı sıcak güneşini kutlamak için kırmızıya dönüştü. Pavyon yaz ve güneşi ağırlamak, onlarla daha iyi oynamak için var.”

©Philippe Ruault

Kurgusunu bu sözlerle anlatan Nouvel, pavyonla parkın işlevlerini tamamlayacak ve yazı vurgulayacak bir obje yaratmayı amaçlamış. Bütün materyalleri de birbirleriyle uyum içinde bu amaca hizmet etmesi uğruna tek bir renkte birleştirmiş. Tasarımın, kurgusal olarak da güçlü bir karşılığı olan en dikkat çekici Serpentine Pavyonlarından biri olduğunu söylemek yanlış olmaz.

The post 2010 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

©BowerBird

Serpentine Gallery için 2000 senesinden beri her yıl yapılan pavyonu, geçtiğimiz sene tasarlayan 17. mimar Francis Kéré olmuş. Berlin temelli Kéré Architecture stüdyosunun kurucusu ise her yaz büyük ilgi toplayan pavyon serisine, ağaç yapısının esinlenen bir strüktürle katkıda bulunmuş. 2017 Serpentine Pavyonu, mimarın geldiği şehirden esinlendiği bir çok ögeyi yansıtan özgün bir pavyon.

©Kéré Architecture

“2017 Serpentine Pavyonu için önerilen tasarım bir mikro evren olarak üretildi -Kensington Gardens’da geldiğim yer olan Burkina Faso’ya kültürel referanslar yapan ve bunu deneysel yapım teknikleriyle birleştiren bir topluluk mekanı. Geniş bir çölün ortasında büyümüş olmam bende tasarımın sosyal, sürdürülebilir ve kültürel sonuçları konusunda büyük bir bilinç oluşturdu. Ben mimarlığın toplum, ekoloji ve ekonomi arasında bağdaştırıcı rolü üstlenirken hepimizi şaşırtma, birleştirme, hepimize ilham verme gücüne sahip olduğuna inanıyorum.”

©Kéré Architecture

“Burkina Faso’da ağaç, insanların bir araya geldiği ve dallarının altında günlük aktivitelerin gerçelştirildiği bir mekandı. 2017 Serpentine Pavyonu için tasarımımda da çelikten yapılmış asılı büyük bir çatı örtüsü ve güneş ışığını içeri alırken yağmuru engelleyen saydam bir kaplama. Bu kanopinin altında pavyonun iç kısmında dinamik gölge efektleri yaratması amacıyla ahşap gölge elemanları kullanıldı. Pavyonda farklı karakterlerin kombinasyonu bir tür özgürlük ve topluluk hissi oluşturuyor: ağaç dallarının gölgeleri gibi pavyon, insanların buluştuğu ve günlük deneyimlerini paylaştığı bir mekan haline geliyor.”

©Kéré Architecture

“Benim mimarlık yaklaşımının en temel ögelerinden biri açıklık. 2017 Serpentine Pavyonu’nda bu, prefabrik ahşap blokların küçük boşluklarla üçgensel modüller oluşturduğu duvar sistemiyle gerçekleştirildi. Bu sistem, yapıyı saran duvara bir haflik ve açıklık veriyor.”

“Pavyonun kıvrımlı duvarı yapıyı, 4 noktadan yarılıyor ve pavyona 4 farklı girişin olmasını sağlıyor. Kurgulana duvar sistemi çatı kanopisinden bağımsız bir strüktür. Birbirinden bağımsız ve bol açıklı elemanlar pavyonun içindeki hava sirkülayonunun da maksimum olmasını sağladı.”

©Kéré Architecture

“Pavyonun merkezinde, kanopide, büyük bir açıklık var; doğaya sürekli bir bağlantı yaratan geniş bir açıklık. Yağmur zamanlarında çatı, bir tür huni gibi, suyu strüktürün kalbine yönlendiriyor. Bu yağmur toplama sistemi sembolik olarak, suyun insan yaşamının devamlılığı ve refahı için en önemli kaynaklardan biri olduğunu belirtiyor.” Huni benzeri yağmur toplama sistemi, yağmurlu günlerde içeriden gözlemlenen bir tür şelale yaratıyor ve mekanın etkisine katkı sağlıyor.

©Kéré Architecture

“Akşamları ise kanopi bir tür aydınlanma kaynağı olarak rol değiştiriyor. Duvar sistemiyle yaratılan delikler dışarıdakilere, içerideki aktivite ve hareketle ilgili ipuçları veriyor. Benim geldiğim Gando köylerinden Burkina Faso’da, akşamları her zaman bir kutlamanın yerini tespit etmek oldukça kolay olurdu; biraz üstteki bir noktaya çıkar ve etrafı saran karanlık içinde bir ışık kaynağı arayarak. Bu küçük ışık insanlar etkinliğe katılmak üzere geldiğinde gittikçe büyürdü. Bu şekilde 2017 Serpentine Pavyonu bir fener, öykücülüğün ve birlikteliğin bir sembolü olacak.”

©Kéré Architecture

Ağaçtan esinlenen ve bir buluşma mekanı kurgulayan 2017 Serpentine Pavyonu, kullanıcılarını doğaya ve birbirlerine bağlamayı amaçlıyor. Kéré’nin BIG’ ekibinin pavyonundan bir sene sonra yapılan pavyonu, Londra iklimini ve ziyaretçilerini kucaklayan, mimarı sayesinde sosyal ve ekolojik kaygıları olan bir strüktür.

The post 2017 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

©Luke Hayes

Serpentine Gallery için 2000 senesinden beri her yıl tekrar tasarlanan Serpentine Pavyonu, 2007’de Olafur Eliasson ve Kjtetil Thorsen işbirliği ile tasarlanmış. Danimarkalı sanatçı ve Snøhetta ekibinin kurucularından olan Norveçli mimarın ortak tasarımı olan 2007 Serpentine Pavyonu, fırıldığa benzeyen tasarımıyla oldukça dikkat çeken bir pavyon olmuş.

©John Offenbach

2007 Serpentine Pavyonu, sürece bir sanatçının dahil olduğu ilk pavyonlardan. Serpentine Gallery’nin bir sanatçıyı pavyon tasarımına sahil etme isteğinin sebebi tüm projeye yepyeni bir bakış açısı getirebilmek ve pavyon tasarımlarında çeşitliliği genişletmek. Format bir önceki yıl Rem Koolhaas ve Cecil Balmond’un Arup ve sanatçı Thomas Demand ile ortak tasarımı olan 2006 Serpentine Pavyonu ile başlamış ve direktörler yaklaşımın mimarlık pratiğinde yenilikler için özgün bir nokta olduğuna inanıyor. Serpentine Gallery yönetmeni İngiliz kuratör Julia Peyton-Jones da bu pavyonun bu bağlamda amaçlarına ulaşan bir tasarım ortaya koyduğunu belirtiyor.

©Luke Hayes

Eliasson ve Thorsen pavyonu, ahşap kaplanmış strüktürü dışarıdan saran spiral bir rampa ile yaratmış. Rampanın kenarları, bir dizi burulmuş beyaz örtü şeritlerle süslenmiş. Pavyona gelen ziyaretçiler rampada yukarı doğru çıkarken şeritlerin arasından pavyonun bulunduğu Kensington Parkı’nı gözlemleyebiliyor. Şeritlerin kıvrılan yapısı pavyon içerisinde ilerledikçe farklı açılardan farklı görünürlük durumları yaratabiliyor.

©Luke Hayes

Olafur ve Kjetil’in tasarımı, bir çeşit fırıldağı andırıyor. Bu bağlamda pavyon o yıla kadar tasarlanan pavyonlar arasında dikkat çeken bir tasarıma sahip. Bunun sebebi pavyonun parka farklı bakışlar yaratacak bir araç kullanan ilk strüktür olması.

2007 Serpentine Pavyonu, içerisinde farklı etkinliklerin gerçekleşebileceği çanak biçiminde bir oditoryumu barındırıyor. Oditoryum, koltuk sıralarıyla pavyonun merkezine, yer seviyesine doğru alçalan bir kütle.

©Deborah Bullen

Pavyonun kurguladığı odistoyuma ek olarak üst noktada, ziyaretçilerin oturup bir şeyler içebilecekleri bir alan yaratılmış. Bu kısımla 2007 Serpentine Pavyonu, arkasında bulunan Serpentine Gallery seviyesine kadar yükseliyor. Böylece pavyon, o yıla kadar tasarlanan pavyonlardan sonra, tek seviyede ilerleyen pavyon strüktürlerine yepyeni bir dikey dinamik katıyor. Geniş, spiral rampa yapının tüm çeversini iki kere dönerek en üst noktadaki ziyaretçileri oditoryum benzeri kütleye indiriyor.

©Luke Hayes

Olafur Eliasson ve Kjtetil Thorsen: “2007 Serpentine Pavyonu’nda ortak çalışmamız, ikimizin de kamusal veya özel mekanları oluşturan elemanlar olarak mekan deneyimine ve geçiciliğe odaklanan yaklaşımımızla tanımlanan bir süreç oldu. İkimiz de sanat ve mimarlık arasında konseptsel farkları yorumlamak amacıyla mekansal deneyler yapan alanlarda çalışıyoruz. “ diyor tasarım süreçleri hakkında. Olafur Eliasson mekansal deneyler yapan bir stüdyo olan SOS ekibinin başı ve Kjtetil Thorsen da kurucusu olduğu Snøhetta’nın yanında Innsbruck Üniversitesi’nde Mimarlıkta Mekansal Deney Çalışmaları adlı enstitüde bir profesör.

©Luke Hayes

Pavyon projelerinde en önemli nokta her bir strüktürün parkla, kamuyla ve asıl yapıyla kendine özgü bir ilişkisinin olması. 2007 Serpentine Pavyonu da Serpentine Gallery direktörleri Julia Peyton-Jones ve Hans Ulrich Obrist için bunun en başarılı örneklerinden birini ortaya koymuş.

The post 2007 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

Serpentine Gallery için 2000 senesinden beri her yıl yeniden yapılan Serpetine Pavyonu’nu 2002 yılında Koreli Toyo Ito ve Cecil Balmond tasarladı.  2000’de Zaha Hadid ve 2001’de Daniel Libeskind’in ardından tasarlanan üçüncü Serpentine Pavyonu için Toyo Ito ve Cecil Balmond, Londra merkezli mühendislik firması Arup birlikte çalışmış.

© Sylvain Deleu

Düz çelik barların oluşturduğu kafes sistemi ile ayakta duran 5.3 metre yüksekliğindeki tek katlı pavyon beyaz alüminyum panel ve cam ile kaplanmış. Pavyonun esas amacı, hiçbir ortagonal grid sistemine ve taşıyıcı kolona bağlı olmayan, açık plan düzenine sahip kolonsuz ve ferah bir mekan yaratmak. Böylece Hyde Park’ın ortasında, Kensington Bahçeleri’nde bulunan yapı yazın bir kafe ve etkinlik yeri olarak kullanılabilmiş.

2002 Serpentine Pavyonu’nun oldukça rastgele gözüken formu, bir bilgisayar programı ile; tek bir karenin döndürülmesi sonucu ortaya çıkan algoritmik hesaplara göre tasarlanmış. Pavyonu oluşturan her bir parça birer taşıyıcı kiriş görevi görüyor ve oluşan titreşimlerin sönümlenmesini sağlıyor. Bu sayede pavyon, birbirine bağlı taşıyıcı ve estetik parçaların birlikte çalışması sonucunda ayakta duruyor. İlk bakışta parça parça olarak algılanan yapı, strüktürel açıdan bir bütün olarak davranıyor.

© Sylvain Deleu

Pavyonun parçalara dağılmış görüntüsü Toyo Ito’nun deneyciliğinin bir kanıtı. Yapı mimarın kendi alışıldık üslubundan çok farklı bir mimari dile sahip. Her ne kadar pavyon genel olarak dikdörtgensel bir form üzerinden kurgulanmış olsa da, mekanın içerden daha farklı bir algısı var. Cephelerdeki kesikler yapının içinde havada uçuyormuş izlenimi yaratıyor. Aynı zamanda bu kesikler ve beyaz tercihi sayesinde pavyonun içinde oldukça parlak, ferah ve neşeli bir hava var.

© Sylvain Deleu

Toyo Ito ve Cecil Balmond, üç temel malzeme ile pavyonu tamamlamış. Yapının zemini kontrplak ile kaplı. Duvarlar ve tavanda ise 3mm beyaz alüminyum paneller tercih edilmiş. Duvarlardaki açıklıkların bazıları ise cam ile kapatılmış. Üç ay boyunca Hyde Park’ta duran pavyon, 600,000 poundluk bir bütçe ile inşa edilmiş.

The post 2002 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

Serpentine Pavyonu (Serpentine Pavilion), Londra’daki Hyde Park, Kensington Gardens içinde Serpentine Sanat Galerisi (Serpentine Galleries) için her sene yapılan pavyonları kapsıyor. 2015 yılında bu pavyon SelgasCano tarafından tasarlanmış. Renki hali, organik formu ile Londra’nın ortasında devasa bir hayali koza olarak anılan 2015 Serpentine Pavyonu, dolambaçlı koridorları oluşturan yapısıyla Instagram cenneti olan bir tünel olarak tasarlanmış. 

© Wikipedia

SelgasCano ekibi son zamanlarda da 2015 Serpentine Pavyonu dışında yaptığı oganik pavyon tasarımlarıyla gündemde bir ekip. Brüj’de yaptıkları yeni pavyonun tasarladıkları Serpentine pavyonuna bir tür referans olduğunu belirtiyor ekip. İspanyol mimar Jose Selgas ve partneri Lucia Cano bu renkli tasarım için en önemli şeyin beyaz bir renk olduğunu söylüyor: “Beyaz yer, pavyon için bir tuval; tüm renklerin güneş çıktığında üstünde dans edebileceği bir tuval.”.

© Iwan Baan

2015 Serpentine Pavyonu, Kensington Gardens ortasında parlayan bir nesne. Pavyonun tünelleri yalnızca güneş ışığıyla değil hem akşam aydınlatması hem de kullanılan malzeme ile renklerin göze çarpıcılığıyla tünellerinin parlaklığını yansıtıyor bulunduğu yerde. Pavyon, ETFE plastiği denilen bir malzemenin birkaç katman halinde dalgalı bir çelik kafesin etrafına sarılmasıyla oluşturulmuş.

Etfe (EthylenTetraFluoroEthylen) fluoro polimer özellikli bir malzeme. Aslen uçak sanayi için geliştirilmiş, ışık geçirgenliği ve hafifliğinden dolayı günümüz mimarisinde de kullanılan bir ürün haline gelmiş zamanla.

© Iwan Baan

Pavyonun kıvrımlı ilerleyen strüktürü, bir merkezi nokta yaratıp, çimlerle kaplı alanda, dört kola ayrılıyor. Bu özelliğiyle bazı noktalarda SelgasCano ekibinin tasarımı, yarılmış fakat daha sonra plastik bandajlarla tekrar bir araya getirilmiş bir kozayı andırıyor; tıpkı içeriden çıkan bir tırtılın dışarı çıkmak için kendine açtığı delikleri kapamak gibi. Başka noktalarda ise pavyon, renkli ve parlayan yapısıyla uzayda sizi ve paralel bir evrene çekmeyi bekleyen bir solucan deliği gibi. Rengarenk ışıyan pavyon içeriden gergin membranlarıyla oldukça farklı bir mekan deneyimi sunuyor kullanıcılarına. 

© Flickr User George Rex

Serpentine Pavyonlarının 15. yılında kuratörler bir çeşit parti pavyonu istemiş bu özel yıl için. Bu nedenle SelgasCano ekibi seçilmiş. Ekip, ucuz malzemelerle oynayan, farklı malzemeleri bir araya geitirip bir çeşit malzeme brikolajı yaratmasıyla nedeniyle dikkat çekiyor.

Bu nedenle kuratörlerin 2015 pavyonu için isteğini yerine getirecek bir ekip olarak düşünülmüş. Pavyon tasarlanmadan önce de ekip burayı önceden kalma parti balonları ve manşetleriyle bile parkta şenlikli bir karmaşa yaratabileceklerini ifade etmiş kuratörlere. 

© Flickr User George Rex

Mimarlar 2015 Serpentine Pavyonu’nun Londra’nın kaosu zar zor kontrol edilebilen metrosundan esinlendiğini dile getiriyor. Tüplerin labirent hissi yaratan bir etkisi var. Bu dolambaçlı tünellerde ziyaretçiler birden çok katmanlı plastiğin içinde bir döngüye giriyor; hangi geçitlerin birbirine nasıl bağlandığını anlayabilmek üzere. Böylece pavyon, insan ile yaşayan bir tasarım haline geliyor. Gölgelerin ve içinde gezinen kullanıcıların yansımalarının etrafta dolaştığı bir çeşit gölge dansı mekanı yaratıyor. Geceleri ise parkın ortasında parlayan fantastik bir cismini, renkli bir sabun köpüğü ilüzyonunu andırıyor.

© Daniel Portilla

Selgas’ın dediği gibi pavyon bitmemiş bir proje, “zoru deneyen ve materyallerin sınırlarını zorlayan bir süreç”. İşlenmiş ve son hali Hyde Park’a yerleştirilmiş bir üründen çok gelişigüzel koyulmuş hissi veren bir nesne: detayları ve birleşim noktaları ile.

Tasarımda rol oynayan bir başka nokta da içeride çekilecek fotoğrafların yaratacağı kompozisyonun düşülmüş olmasıymış. Bu nedenle çeşitli kaynaklarda Instagram kullanıcıları için cennet olarak anılıyor 2015 Serpentine Pavyonu.

© Divisare

SelgasCano ekibinin pavyonu 2014 yılında Şilili Smiljan Radic tarafından tasarlanmış beyaz uzay yumurtasını (2014 Serpentine Pavyonu) hatırlatıyor organikliğiyle. İki tasarım da Serpentine Pavyonları için anti-mimari bir yaklaşım geliştirdi; kendinden önce gelen anıtsal mekan yaratan pavyonların aksine bir manifesto yaratıyor. Bilinçli olarak birçok ünlü mimarın pavyonunun gittiği yönün aksine yönelen tasarımlar, Serpentine pavyonlarının en dikkat çeken örneklerinden şüphesiz.

Kaynak: Wainwright, Oliver. “Serpentine pavilion 2015: a rainbow wormhole ready to suck you into another dimension”. 22 Haziran 2015. The Guardian. <https://www.theguardian.com/artanddesign/2015/jun/22/serpentine-pavilion-2015-a-rainbow-wormhole-ready-to-suck-you-into-another-dimension>

The post 2015 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

2014 Serpentine Pavyonu, Şilili mimar Smiljan Radić tarafından tasarlanmış. Serpentine Sanat Galerisi’nin çimlik alanının 350 metrekarelik kısmını kaplayan yarı saydam silindirik pavyon, Park Geceleri (Park Nights) etkinlikleri için hem bir alan sağlıyor hem de görünümüyle etkinliklere bir ilham kaynağı. Yarı saydam, bombeli pavyon Serpentine Sanat Galerisi için yapılan pavyonların 15.si.

© Inexhibit

Serpentine Sanat Galerisi bahçesinde büyük kayalar üstüne oturtulmuş pavyonun tasarımı mimarın daha önceki bir çalışmalarından doğmuş. Kağıt hamur ile modellenmiş pavyon bu karakterini Oscar Wilde’nin bir hikayesinden ve imarın önceki çalışması ”Bencil bir Devin Kalesi”nden; büyük kayalarla desteklenen strüktürünü de kendi projesi olan Restaurant Mestizo’nun büyük taşlarla desteklenen yapısından almış.

© Iwan Baan

Serpentine Pavyonu kapsamındaki diğer tüm projeler gibi, 2014 Serpentine Pavyonu da içinde bir kafe ve etkinlik alanı barındırıyor. Esnek olarak tasarlanmış pavyonda amaç ziyaretçileri bu yapıyı deneyimlemeye çekecek özellikler yaratmak. Radić’in işlerini incelediğimizde çeşitli projelerinde bu karakteri yansıtacak ve pavyonu yaratırken yaklaşımını anlatacak çevreye, sosyal etkenlere duyarlılığı, tasarımda sınırları etrafında özgürce dolaşması, mimarın farklı istek ve ortamlara farklı cevaplar verebilmesini sağlıyor.

Pavyon tasarımında da bu mimari dili oldukça yardım ediyor Smiljan Radić’e. ‘’Projelerim finalde garip formlar alabiliyor; fakat her zaman ilk başlangıç noktam materyaller, onların tektoniği ve bunun belirli şekillerde nasıl çalıştığıyla ilgili oluyor. ‘’ diyor Radić tasarım yaklaşımı için, 2014 Serpentine Pavyonu’na da işaret ederek.

© John Offenbach

2014 Serpentine Pavyonu için Smiljan Radić;

Pavyonun alışılmadık formu ve duygusal karakteri ziyaretçinin üstünde güçlü bir etkiye sahip, özellikle klasik mimari örneği Serpentine Sanat Galerisi’nin yanında konumlanmışken. Dışarıdan ziyaretçiler, büyük taş ayaklar üstünde çember şeklinde kırılgan bir kabuk görüyor. Alanın peyzajının doğal bir ögesi gibi gözüken bu taşlar, destek olarak kullanılıyor; pavyona hem fiziksel bir ağırlık veriyor hem de kırılganlık ve hafiflikle tamamlanmış dış bir strüktür. [1]

© Iwan Baan

Beyaz kabuk, yarı saydam ve fiberglastan yapılıyor. Bu kabuk, zemin katta boş bir alan ile düzenlenmiş; tüm hacim yüzüyormuş hissi veriyor. Yapının kapalı ve açık hacimleri, pavyonu çevreleyen Kensington Bahçeleri ve pavyonun içi arasındaki ilişkiyi keşfe çıkarıyor. Döşeme, gri ahşap kaplama deck, bir iç mekandan çok teras algısı yaratıyor. Akşamları bu beyaz kabuk, kendi yarı saydamlığı ve hafif kehribar renginde aydınlatmasıyla, geçenlerin dikkatini çekmeyi amaçlıyor tıpkı lambaların etrafına toplanan güveler gibi.’’ [1]

Kaynaklar:

1. “Chilean architect Smiljan Radić designed the fourteenth Serpentine Pavilion, a semi-translucent, cylindrical structure that resembled a shell.” Serpentine Galleries.

The post 2014 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

© Dezeen

2016 yılında Serpentine Galerisi için yapılan pavyonun Bjarke Ingels tarafından tasarlanmasıyla ortaya çıkan pavyon, yarı saydam bloklarla oluşturulan duvarın kıvrımlı bir yapı haline gelmesi için bozulması ile oluşturulmuş. Fikir asıl olarak bu blokların bir fermuar gibi açılıp hem saydam hem opak, hem katı hem de akışkan bir form oluşturması. 2017 yılına kadar Hyde Park’ta kalmış olan 2016 Serpentine Pavyonu, açılmış bir fermuar.

© Luc Boegly, Sergio Grazia

Farklı bakış açılarına göre, dikdörtgen formdan daha kıvrımlı, serbest bir forma; opak yapısından daha saydam yapıya dönen pavyon, Ingels tarafından şu sözlerle anlatılmış: ‘’Biz ekip olarak, birbiriyle görünürde bağdaşmayan elemanları yeni bir bütünde karıştırma fikrini seviyoruz. Sanırım bu pavyonda, çabasız bir şekilde bir sürü farklılığı birleştiren bir yapı yaratmaya çalıştık. Bu, içeride oturma alanı oluşturan bir duvar, Serpentine Sanat Galerisi’ne bir kapı, aynı zamanda çeşitli etkinlikler için bir mekan. Bir yandan tamamıyla dik açılı ve saydan; bir yandan tamamıyla saydam ve kıvrımlı. ’’

© Luc Boegly, Sergio Grazia

Londra’da Kensington Bahçeleri’ndeki Serpentine Sanat Galerisi’nin dışında konumlanan Serpentine Pavyonu, yarı saydam fiberglas çerçevelerden oluşturulmuş. Fiberglas çerçevelerin tipik bir tuğla duvar gibi birbirlerinin üstüne konulmasıyla. İçi boş fiberglas bloklar, en alttan pavyonun en üst noktasına kadar kademeli bir şekilde öne veya arkaya konumlandırılmış. Bu da 2016 Serpentine Pavyonu’nun 2 tane dalgalı yüzeyinin olmasını sağlıyor. Birbirlerinden ayrılan duvarlar, kıvrımlı bir giriş alanı ve gözenekli bir merkez yaratmış.

© Iwan Baan

‘’Aslında ofis olarak biz bu fiberglas elemanlarla bir raf sistemi üstüne çalışıyorduk. Yani pavyon bir yapı ve bir mobilyanın karışımı. Duvar, iç mekanı yaratmak için koparılmış dev bir raf.’’  diyor Bjarke Ingels kendi tasarımı Serpentine Pavyonu için.

Yapının aynı zamanda kendi kahramanı olan Sdyney Opera Evi’nin mimarı Jørn Utzon’u anımsatan bir öge olduğunu da ekleyerek: ‘’Utzon, dikkatli bir şekilde tasarlanmış seri üretim ürünlerle hayal edilebilecek her türlü formun yaratılabileceği fikrine sahipti; neredeyse tekrardan bir farklılık yaratmak gibi. Burada yakalamak istediğimiz ruh da bu.’’

© Iwan Baan

2016 Serpentine Pavyonu’nda ziyaretçiler, dışarıda duvarın izin veridği noktaya kadar tırmanabiliyorlar. İçeride, ahşap döşeme Serpentine Sanat Galerisi’ne giden bir yol ve oturma elemanları oluşturuyor. Pavyon, bir kafeyi barındırıyor ve edebiyat, film, dans, müzik vb. etkinlikleri için sanat galerisine hizmet eden bir alan. ‘Fermuarı açılmış duvar’ pavyon, 2017’de kaldırıldıktan sonra da 28 Mart’ta Vancouver’da tekrar inşa edilmiş, kalıcı yerine kavuşmuş.

© Dezeen

Serpentine Pavyon yapılarının 16.sı olan Bjarke Ingels imzalı pavyon, BIG ekibine Birleşik Krallık’taki ilk yapısını inşa etmesine olanak sağlamış. Aynı zamanda o yıl ilk defa, pavyona 4 çardak eşlik etmiş; bunlar Nijeryalı mimar Kunlé Adeyemi, Berlin temelli stüdyo Barkow Leibinger, Paris’ten mimar Yona Friedman ve İngiliz mimar Asif Khan tarafından tasarlanmış.

The post 2016 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

©Daniel Portilla

Serpentine Pavyonu, Londra’daki Hyde Park’ta Serpentine Sanat Galerisi için her sene yapılan pavyonları kapsayan bir proje. 2013 yılında ise Sou Fujimoto tarafından bir pavyon tasarlanmış parkta. Geçici bir yapı olan pavyon konusunda oldukça dikkat çekici tasarımlara imza atan Fujimoto’nun en ilginç eselerinden biri 2013 Serpentine Pavyonu. 6 Haziran 2013’te halka buluşan pavyona ilk açıldığı zaman ”bulut” ismi takılmış. Bunun sebebi şekli ve verdiği hafiflik hissi. 40 cm’lik çelik çubuklardan oluşan grid modüllerden yapılmış olan pavyon, bu modülün her köşede biçim değiştirmesi ile oluşturulmuş. Bu sürekli strüktür bazı yerlerde kırılmış; böylelikle hem insanların geçişine hem çeşitli yerlerde farklı kullanımlara imkan tanıyan bir karaktere evrilmiş pavyon.

©Daniel Portilla

Sou Fujimoto pavyonunu şöyle anlatıyor:

”2013 Serpentine Pavyonu ile yarı saydam bir mimari, insanların araziyi daha yeni ve çeşitli şekillerde keşfetmeye cesaretlendirecek bir alan yaratıım. Kensington Bahçeleri’nin doğası bağlamında, çevreyi saran yeşillik, inşaa edilmiş pavyonun geometrisiyle birleşiyor. Yepyeni formda bir çevre yaratıyor, insan eliyle yapılanın doğa ile kaynaştığı. 2013 Serpentine Pavyonu’nun tasarımında ilham kaynağı; yapılan formların geometrilerinin doğal çevre ve insanla karışması konsepti oldu…”

©Daniel Portilla

“…Kırılgan grid, güçlü bir taşıyıcı sistem yaratıyor; bu taşıyıcı sistem de genişleyebilen yapısıyla bulut benzeri bir şekle bürünüyor ve katı düzen ile yumuşaklığı harmanlıyor. Küçük, basit, insan ile ölçeklenmiş küpler, organik ve soyut arasında varolan bir form oluşturmak, içte ve dışta sınırları bulanıklaşan belirsiz, yumuşak köşeli bir strüktür yaratmak için bir araya geliyor…” [1]

©Daniel Portilla

”…2013 Serpentine Pavyonu, hassas, 3 boyutlu, örgü bir strüktür; her bir birimi yüksek kalite çelik çubuklarla oluşturulmuş. Pavyon, yarı saydam ve düzensiz bir şekil oluşturuyor. Bu haliyle ziyaretçilerini bir anlamda çevredeki bazı etkenlerden korurken payzajın bir parçası olarak kalmasını sağlıyor. Grid sistemin farklı yerlerde değişen derinliği, kalın duvarlar veya ince saydam yüzeyler oluşturuyor…” [1]

”…2013 Serpentine Pavyonu’nun kapladığı alan 357 metrekare, brüt iç alanı ise 142 metrekare. Pavyonun, bir dizi basamakla yer seviyesinden yükseltilmiş iki giriş terası var. Bu teraslar aynı zamanda bir oturma alanı oluşturuyor. Gridin topoğrafyası esnek bir yapıya sahip; aynı çelik küplerle çok amaçlı ortak alan, duvar, oturma alanı ve çatı oluşturuyor. Bu sayede pavyonun organik strüktürü, yeni koşullara uyarlanabilen bir arazi yaratıyor; her bir ziyaretçiyi kendilerine özgü deneyimleri için cesaretlendiriyor…” [1]

©Daniel Portilla

”…İster bir etkinlik için ister yalnızca dinlenme amaçlı Hyde Park’ta bulunan herkes, yapının içinde veya dışında kendine has bir alan bulmaya davetli. 2013 Serpentine Pavyonu gün boyu kafe ile herkese açık bir mekan, teras alanlarının en büyüğü bir etkinlik alanı olarak kullanılabiliyor. Diğer teraslar ziyaretçilerin keyfine yönelik kullanımlara açık. Belirli noktalarda kırılgan bulut pavyon, Serpentine Sanat Galerisi binasının klasik mimarisiyle birleşiyor.” [1]

Kaynaklar:

1. Portilla, Daniel. “Serpentine Pavilion / Sou Fujimoto.” ArchDaily. Haziran 7, 2013.

The post 2013 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.