© Rasmus Hjortshøj

Türkçe’ye Aarhus Liman Banyosu olarak çevrilebilecek Aarhus Harbor Bath BIG (Bjarke Ingels Group) tarafından 2018 yılında tasarlandı. Proje, Danimarka’nın en büyük ikinci şehri olan Aarhus’un kıyı bölgesinin yenilenme projesinin bir parçası. Aarhus Liman Banyosu, BIG’in tasarladığı ilk liman havuzları değil. Grup, 2002 yılında Kopenhag’da da benzer bir proje inşa etmiş.

© Rasmus Hjortshøj

Projenin temel amacı, Aarhus halkının yılın tüm ayları boyunca su ve denizin tadını çıkarabilmesini sağlamak. BIG, Jan Gehl ile birlikte çalışarak olabilecek en az müdahale ile maksimum hareket ve canlılığı bölgeye kazandırmak istemiş. Toplam 650 kişinin kullanabileceği şekilde tasarlanan komplekste 50 metre uzunlupundaki bir olimpik havuz, bir çocuk havuzu, dairesel bir dalış havuzu ve iki adet sauna bulunuyor. Yapının sahil kotundan yükselerek kıvrılan uzantısı ise deniz üzerinde iki katlı bir platform oluşturuyor. Böylece kompleksin ıslanmak istemeyen kullanıcıları bu platformların üzerinde güneşin ve denizin tadını çıkarabiliyor.

© Rasmus Hjortshøj

Aarhus Liman Banyosu, bulunduğu bölgedeki yaşamı yeniden kurgulayan bir proje. Yapının hemen arkasında restoran, çocuk tiyatrosu gibi işlevlere sahip bir dizi kulübe bulunuyor ve burada yeni bir liman kültürü ortaya çıkıyor. Kıyının hemen arkasında ise Aarhus’un kentsel dönüşüm projesinin bir sonucu olan konut blokları yükseliyor.

© Rasmus Hjortshøj

Yapımı 2018 yılında tamamlanan kompleks, Ağustos ayının sonuna kadar açık kalmak üzere açılmış. Ancak, uzun vadede bu bölgenin tiyatrolar, oteller ve restoranlar ile canlı bir liman hayatına sahip olması planlanıyor.

The post Aarhus Liman Banyosu appeared first on Arkitektuel.

©Dennis Borup Jakobsen

Sonsuz Köprü (The Infinite Bridge), Gjøde & Povlsgaard Arkitekter tarafından uluslararası bir etkinlik olan Kıyıda Heykel (Sculpture by the Sea) sergisi çerçevesinde tasarlanan bir köprü. Sculpture by the Sea Bienali, Aarhus kentinin kıyı bölgeisini bir müzeye dönüştürüyor. Sonsuz Köprü de 2015 yılındaki bienal için tasarlanmış bir enstelasyon.

©Aarhus | Billeder

“Etrafındaki çevreyi deneyimletme ve şehir ile kıyının etkileyici peyzajı arasındaki ilişkiyi gözler önüne sermeyi amaçlayan bir heykel yarattık. Köprünün üzerinde yürürken ziyaretçiler değişen peyzajı sonsuz bir panoramik kompozisyon olarak deneyimliyor ve aynı zamanda aynı panoramayı deneyimleyen diğer insanlarla sosyal bir etkileşim içerisinde oluyor.” diyor Sonsuz Köprü tasarımı için Gjøde & Povlsgaard Arkitekter ekibinin kurucu ortağı Johan Gjøde.

©Dennis Borup Jakobsen

Sonsuz Köprü, 60 metrelik bir çapa sahip. Köprü, yarısı kıyı yarısı ise deniz üzerinde duracak şekilde konumlandırılmış. 60 adet birbirinin aynısı ahşap elemandan oluşan köprü, toprağa yaklaşık 2 metre gömülen çelik ayaklarla kurgulanmış. Köprünün yürünen kısmı sudan, değişen deniz seviyesine göre, yaklaşık 1 veya 2 metre yükseklikte bulunuyor. Köprünün kıvrımları ekibe göre peyzajın kontürlerini takip eden bir karaktere sahip. Kıyıda küçük bir nehir vadisine oturan köprü, karadaki ormanı kumsala doğru uzatan bir tasarım.

©Peter Hastrup Jensen

Bütün bunların yanında Sonsuz Köprü aynı zamanda bulunduğu alanın geçmişi ve şu anki hali arasında bir bağlantı kuruyor. Bunu eskiden alanda bulunan, bir seyir noktası bulunduran iskeleyi sahile bağlayarak gerçekleştiriyor. “Köprü, eskiden insanların şehirden buharlı gemilerle gelip indikleri iskeleye dokunuyor…”

“…Tepeye oturan tarihi Varna Pavyonu, burada oldukça popüler bir destinasyon oluşturuyordu. Ormanın köşesinde denize bakan pavyon, bu eski iskeleden görülebilmesi için bu noktaya konumlandırılmış. Sonsuz Köprü şimdi bu bağlantıyı tekrar kuruyor ve kent ile peyzaj arasında yeni bir bakış açısı getiriyor.” Gjøde & Povlsgaard Arkitekter ekibinin kurucu ortağı Niels Povlsgaard.

©Gjøde & Povlsgaard Arkitekter

Genç bir ekip olan Gjøde & Povlsgaard Arkitekter, projelerini yaratırken hitap edecekleri kitleyi sürece dahil etmeyi prensip haline getirmiş. Bu bağlamda Sculpture by the Sea de aslında onlar için özgün bir deneyim olmuş. Bunun sebebi kıyı koruma bölgesinde tasarlanan bir proje olması ve Sonsu Köprü olmadan buranın bir çeşit ulaşılmaz ve kullanılmaz bir arazı olarak kalacak olması. Stüdyo, aslında sanat ve mimari arasındaki bir noktada özelleşen bir ekip olarak tanımlıyor kendini. Bu nedenle Sonsuz Köprü’de gibi keşfedilmeyi bekleyen, mekansal potansiyeli yüksek olan projeler konusunda oldukça deneyimli hale gelmiş Gjøde & Povlsgaard Arkitekter.

©Aarhus | Billeder

“Biz sanat ve mimarlık diyarında oldukça çok çalıştık. Çoğu zaman olay geri adım atıp sanatın kendi kendine gelişmesine izin vermek. Bu gibi durumlarda insanların buluşabileceği ve eseri düşünüp taşınabilecekleri bir düzen yaratmak gerekiyor. Sonsuz Köprü’de de şehri saran payzajın deneyimlenebileceği bir ortam yaratmak istedik. Bu projede doğa, kentin ufuk çizgisi, liman ve suyla olan ilişki asıl sanat eseri.” Johan Gjøde.

The post Sonsuz Köprü appeared first on Arkitektuel.

© Rasmus Hjortshøj – COAST

OMA tarafından 2018 yılında tasarlanan BLOX, Danimarka Mimarlık Merkezi’nin (Danish Architecture Center) yeni yuvası. Bu nedenle yapı sergi alanları, ofisler, ortak çalışma alanları, bir kafe, kitaplık, fitness salonu, restoran, otopark ve 22 konut birimi gibi farklı işlevlere sahip pek çok mekanı bir arada bulunduruyor. Ancak, projeyi eşsiz kılan unsur yalnızca bu çeşitlilik değil. BLOX, üzerinde bulunduğu arazi ile kurduğu ilişki ile ön plana çıkıyor.

© Rasmus Hjortshøj – COAST

Yapı, Kopenhag’da, eski bira fabrika arazisi üzerinde yer alıyor. Bu alan Danimarka Mimarlık Merkezi tarafından statüsü değiştirilene kadar bir imar arazisi bile değilmiş. Nehir kenarında bulunan arazi, iki farklı kot arasında kamusal bağlantılar kuran bir konumda. OMA, tasarımlarında bu kentsel bağlantıları vurgulayarak yapıya kamusal bir değer kazandırmış. Böylece BLOX parlamento bölgesi ile kıyı şeridini birbirine bağlayan ve bölgeye kültürel bir değer katan bir yapı özelliği kazanmış. Öncesinde arabaların tanımladığı mekanı insanlar tanımlamaya başlamış ve yalnzıca geçiş için kullanılan bu araziye kalıcı bir kimlik kazandırışmış.

© Delfino Sisto Legnani ve Marco Capelle – OMA

Kopenhag’ın kıyı bölgesi, uzun bir endüstriyel ve askeri tarihe sahip. Proje alanında, 1960‘larda yanarak yıkılan eski bir bira fabrikası kompleksi bulunuyormuş. Sonrasında bu bölge, Danimarka’nın en önemli mimari ikonlarının inşa edildiği bir alan haline gelmiş. Günümüzde anıtsallık, sadelik ve naziklik ilkelerinin egemen olduğu Danimarka modernizmi bu bölgede cesurca sergileniyor.

© Richard John Seymour – OMA

Kopenhag’da bulunan bek çok içe kapalı ve erişimi güç kentsel bloğun aksine BLOX şehir hayatıyla iç içe bir yapıya sahip. Yapının içinden geçen kentsel rotalar şehir ve bina arasında beklenmedik ilişkilerin kurulmasına olanak sağlıyor. Bu rotalar, Slotsholmen bölgesindeki çeşitli müzeleri, kütüphaneleri ve tarihi alanları birbirine bağlıyor. Nehir kıyısına tasarlanan lineer park su boyunca ilerleyerek şehir içinde özgün bir kamusal alternatif oluşturuyor. Proje alanında bulunan eski oyun parkının bir kısmı inşa edilen binanın terasları ile kapatılmış. Böylece bu alan akşamları açık bir sinemaya dönüştürülebiliyor.

BLOX, benzer geometrik formların üst üste getirilmesiyle oluşturulan bir kütle. Zemin kattaki mekanlar farklı geometrik birimlerin içinde çözülmüş çünkü bu kot tamamen kamusal kullanıma ayrılmış durumda ve farklı kamusal alanları birbirine bağlıyor. Ofisler ve apartman hacimleri ise ayrı birimlerde çözülmüş. Yapının renkli dokusu, kıyıdaki suyun üzerine yansıyarak kıyı boyunca canlı bir atmosfer yaratıyor.

© Hans Werlemann – OMA

Danimarka Mimarlık Merkezi projenin merkezinde yer alıyor ve çalışma alanları, ofisler, konutlar ve otopark gibi işlevsel mekanlar ile çevrelenmiş durumda. Merkez için tasarlanan alan dikey mekanlar serisi olarak kurgulanmış. Bu dikey hacmin en üstünde ise şehrin manzarasına hakim bir kafe bulunuyor.

© Soren Svendsen

OMA’nın BLOX’u tasarlarken en önem verdikleri prensiplerden bir tanesi sürdürülebilirlik. Proje yalnızca az enerji ve kaynak harcayan bir tasarım değil, yapı aynı zamanda sosyal ve ekonomik bir sürdürülebilirlik kültürü üretiyor. Danimarka’nın düşük enerji kullanımı sınırlamaları sayesinde yapı, pek çok ülkedeki tesislere kıyasla çok daha az enerji harcıyor. Tasarım ve inşaat süreci, binanın kütlesel organizasyonu ve cephesiyle bir bütün olarak karbondioksit salınımını ve karbon kullanımını azaltmak üzere düşünülmüş. Buna ek olarak yapı yenilenebilir enerji kaynaklarını kullanıyor.

© Delfino Sisto Legnani ve Marco Capelle – OMA

Tasarımda dikkat edilen bir başka nokta ise ses yalıtımı. Yapının yanından geçen yolun ve şehrin gürültüsünden etkilenmemesi için bu yöne bakan cephelerde ses yalıtımına oldukça önem verilmiş. Ofis mekanları tamamen cam ile kaplanarak iç mekanların doğal olarak aydınlanması sağlanmış. Bunlara ek olarak binaya ısı enerjisi kazanımı sağlayan bir sistem entegre edilmiş. Böylece binanın klima sistemleri deniz suyunu ve elektrik enerjisini kullanarak ısıtma-soğutma yapıyor.

The post BLOX appeared first on Arkitektuel.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus (Fiyort Evi), Danimarkalı sanatçı Olafur Eliasson’un ilk binası. Danimarka’nın Vejle Fiyordu’nda suda yüzen bir kaleyi andıran binanın tasarımını Eliasson, mimar ortağı Sebastian Behman ile gerçekleştirmiş. Kirk Kapital isimli şirketin ofis binası olarak kullanılacak olan Fjordenhus, sanatçının özel tasarım mobilya ve aydınlatmalarıyla donatılan ofisi kamusal bir zeminle kurgulamış.

©Anders Sune Berg

Eliasson’un tasarımı, Vejle kentinin liman bölgesinde sudan yükselen bir kütle. Kentin kara parçasına bir köprü ve liman kısmına da zemin altında bir pasajla bağlanıyor. Yaya köprüsü yapının ziyaretçilerini yapının kamusal alanı olan zemin katına bağlıyor. Bu alan, tüm limana manzaraları olan ve Eliasson tarafından alana özel olarak tasarlanmış eserlerle donatılmış olan kısım. İki kat yüksekliğindeki kamusal alanın üzerinde 3 katlı bir ofis binası yaratılmış. 

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un özgün formu, Vejle Fiyort’unun eşsiz doğasına bir çeşit referans olarak tasarlanmış. Eliasson: “Müşteri bizden sahip oldukları uzun temelli şirkete yakışır bir çalışma ortamı tasarlamamızı istedi. Bunun üzerine yapıda bizler için önemli olan, şirketin görüşüyle de örtüşen, kaliteler doğa, ışık, hava, mevsim ve Vejle Fiyort’unun kendisini yansıtmak oldu.” diyor Dezeen isimli mimarlık ve tasarım dergisi ile olan röportajında.

©Anders Sune Berg

“Biz tasarımımıza başlarken müşteriye yapıyı suyun içinde inşa edip gelip geçici, organik bir dile sahip bir dile sahip olup olamayacağını sorduk. Suyla bütünleşik ve organik bir kütle başlangıç noktası olabilirdi. Müşteriyle konuşup yapının karadan suya atlamasına ikna etmeye çalıştık…”

“…Tek demeleri gereken ‘Hadi kara parçasından kurtulup suya, endüstriyel limanın içine atlayalım ve ışığı, rüzgarı, su kalitesini ve Vejle’yi tanımlayan atmosferini yansıtan, öven bir yapı yaratalım’ demekti.” diye devam ediyor Eliasson.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus aslında çok daha geniş ölçekli bir geliştirme projesinin parçası. Vejle limanını konu alan materplan doldurma alanları, konut alanları, yeni peyzaj alanları ve geniş bir meydanı barındırıyor. Birçok şehirde de olduğu gibi Vejle limanını canlandırmak için girişimler yapılmış yıllar içerisinde. Hepsinin ortak noktası şehir merkezine yoğunlaşan ilgiyi biraz limana kaydırabilmek ve liman bölgesinin canldırmasını sağlamakmış. Kirk Kapital isimli şirkietin katkılarıyla ilerleyen masterplana Eliasson’un alan katkısı da bir ofis binası olmuş.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un kurguladığı kamusal alanın, masterplan çerçevesinde tasarlanan meydanın devamı olması planlanmış. Şehrin merkezinden fiyorda uzanan bir promenad olarak tasarlanan rotanın son noktası yapının zemin katı. Bune ek olarak ekipten beklenen, yapının şehre yeni bir nokta kazandırmasıymış. Eliasson ve ekibi de tasarım süreçlerini limanın ve tüm kentin yeni bir simgesi haline gelebilmesi amacıyla sürdürmüş. Yapının özgün ve dikkat çeken formunun sebeplerinden biri de bu.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un geometrik şekli, birbiryle kesişen 4 çember ile oluşturulmuş. Daha sonra yükseltilen ve silindirleştirilen bu kütlelerin hepsi, oyulmuş. Oyuklar kütlelerin bir ucunda dairesel diğer uçunda ise eliptik bir kıvrım yaratıyor. 4 oyuklu silindir yer yer cam kaplı açıklıklara sahip. Açıklılar da kütleden kemer şeklinde yapılan boşaltmalar.

Yapı, beton strüktüre etrafında kurgulanmış. İç ve dış duvarları ise betonun üzerinde tuğla kaplanmış. Eliasson yapının iç ve dış kaplaması içn 15 farklı tonda tuğla seçmiş. Bunların için normal tuğla tonları, mavi, yeşil ve gümüş kaplı tuğlalar da mevcut.

©Anders Sune Berg

Her bir dış cephe fakrlı kombinasyonlarda tuğla düzenine sahip. Cephelerdeki tuğlalar cephenin alacağı ışık miktarına göre koordine edilmiş. Örneğin, mavi cam tuğalalar daha çok yapının tabanın yakın; mavi tuğlalar ise en üst noktalarında kullanılmış. İç mekanda ise cephelerin tuğla koordinasyonunu belirleyen odanın kullanım amacı oluyor. Örneğin merdivenlerde yalnızca gri ve gümüş tuğlalar kullanılmış. İç mekanda kulllanılan tuğlaların bazıları delikli: hem yapının havalanmasını, hem iç ses ve sıcaklık kalitesini sağlama amacıyla tercih edilmiş. Yapıda görünür her bir tuğlanın yeri, Eliasson’un taktığı isimle, ‘minik sanatsal kompoziyonlar’ yaratmak amacıyle dijital olarak tek tek belirlenmiş.

©Anders Sune Berg

Toplantı salonları, yönetim kurulu birimleri, yemek hacimleri ve çatı terası barındıran Fjordenhus’un sandalyeler dışında tüm mobilyaları yine Eliasson tasarımıymış. Sanatçı yapıya, kendisi ve stüdyo için, birçok sanat eseri ve enstelasyon üzerinde kazanılan deneyimi büyük bir ölçeğe aktarımı olarak bakıyor. “Proje bizim bakış, fiziksel hareket, ışık, doğa ve mekan deneyimi üzerine yıllar süren araştırmalarımızı sanat eseri olan ve tamamıyla işleyen bir mimariye dönüştürmemizi sağladı. “ diyor Eliasson.

©Anders Sune Berg

Ekip gerisinin gelmesini umduğu mimari projeler için 2014 yılında Studio Other Spaces (SOS) isimli bir mimarlık ofisi kurmuş. Fjordenhus, daha önce karşımıza 2007 Serpentine Pavyonu ve Harpa Konser Salonu projeleriyle çıkan Studio Olafur Eliasson’un ilk solo tasarımı. SOS ekibi, Fjordenhus gibi etkileyici mimari projlerini ilerde daha sık görmenin mümkün olacağını belirtiyor.

The post Fjordenhus appeared first on Arkitektuel.

© Laurent de Carniere

Bjarke Ingels Group (BIG) tarafından tasarlanan Urban Rigger, Kopenhag’daki öğrenci nüfusuna yönelik geliştirilen yenilikçi bir konut prototipi. Özellikle geçtiğimiz yıllar boyunca eğitim için Danimarka’ya başvuran öğrenci sayısında büyük bir artış var. Bu öğrencilerin büyük bir kısmı ise başkent Kopenhag’ı tercih ediyor. BIG, bu artışın beraberinde getirdiği yerleşim yeri ihtiyacını kendilerine has bir mimari çözüm ile yeniden şekillendirmeyi amaçlamış. Urban Rigger, böylesine bir kaygının sonuç ürünü.

© Laurent de Carniere

Kopenhag’ın liman kısmı, her ne kadar şehrin göbeğinde bulunsa da şehrin geri kalanına kıyasla daha kullanılmayan ve geride kalmış bir yerleşim yeri. BIG, Urban Rigger ile şehrin liman bölgesindeki koşullara göre optimize edilmiş bir yapı tipolojisi geliştirmiş. Böylece hem dinamik bir nüfus olan öğrenciler şehrin merkezinde tutulmuş hem de büyük öneme sahip liman bölgesinin yeni bir kimlik kazanması amaçlanmış.

© BIG

Tasarlanan yeni prototipin sürdürülebilir olması Bjarke Ingels’in en öncelikli kriterlerinden bir tanesi. Hafif ve ucuz malzemeler kullanılarak üretilen birimler malzeme tercihi ve çevreyle kurduğu etki bakımından oldukça ‘naif’. Buna ek olarak, en üstte yer alan üç konteynerden bir tanesinin çatısına fotovoltaik güneş enerji panelleri yerleştirmiş. Böylece kompleks harcadığı enerjinin bir kısmını kendi içinde üretebiliyor. Diğer iki çatı ise öğrencilerin kullanımı için ayrılmış. Bir tanesine tamamen çim ekilirken diğer teras ahşap dek ile kaplanmış. Tüm birimler arasındaki sirkülasyon, konteynerları birbirine bağlayan üçgensel köprü/koridorlar sayesinde sağlanıyor.

Urban Rigger’ın ana malzemesi olan konteyner, yıllar boyunca deniz taşımacılığını kolaylaştırmış ucuz ve işlevsel bir malzeme. BIG, konteynerin kullanılabilirliğini mimari ölçekte deneyimlemeyi amaçlamış. Projenin tamamında standart konteyner sistemlerinin kullanarak ürettikleri yapı tipolojisinin oldukça esnek olmasını sağlamışlar.

© Laurent de Carniere

Proje, 9 konteyner biriminin bir çember etrafında üst üste gelmesiyle oluşuyor. Böylece ortaya farklı kotlarda 12 tane birbirine bakan stüdyo dairesi ve merkezlerinde de bulunan bir kış bahçesi çıkmış. Merkezde bulunan kış bahçesi öğrencilerin ortak olarak kullanabilecekleri bir sosyal mekan yaratıyor. Birimin ölçeği de oldukça önemli bir nokta. BIG, Urban Rigger’ı çok büyük bir kompleks olarak düşünmemiş. Bu sayede, içindeki 12 birim ile yapı küçük ve kendi içinde işleyen bir mikro-kömünite kurguluyor.

© Laurent de Carniere

Liman bölgesinde bulunan kompleksin en önemli özelliklerinden bir tanesi de su üstünde yüzmesi. Bir diğer deyişle, Urban Rigger üzerine inşa edilecek bir araziye ihtiyaç duymuyor. Bu sayede tasarlanan prototip inşaat alanı olmayan fakat öğrencilerin konaklaması için ucuz ve kolay çözümlere ihtiyaç duyan şehirlere uyarlanabilir.

The post Urban Rigger appeared first on Arkitektuel.

© BIG

Mountain Dwellings (Dağ Evleri), Bjarke Ingels (BIG) ve JDS’nin ortak olarak tasarladığı ikonik bir konut projesi. 2008 yılında tasarlanan evler, ‘kırsal yaşamın pırıltısı ile şehrin yoğun kimliği nasıl bir araya getirilebilir?’ sorusundan yola çıkılarak tasarlanmış bir proje. Danimarka’nın başkenti Kopenhag’ın Orestad bölgesinde bulunan yapı hem hareketli, telaşlı ve kentsel hem de sakin, huzurlu ve kırsal izlere sahip.

© BIG

Mountain Dwellings, BIG + JDS’nin ortak olarak tasarladıkları bir diğer proje olan VM Evleri’nin ikinci jenerasyonu olarak da adlandırılıyor. Aynı müşteriye, aynı boyutta,  aynı şehirde hatta aynı cadde üzerinde tasarlanan iki proje de birbirine benzer özellikler taşısa da iki proje program dağılımı açısından birbirinden ayrılıyor. Mountain Dwellings hacimsel olarak 2/3 otopark ve 1/3 konut olarak ayrılmış durumda.

© BIG

BIG, ihtiyaç duyulan park alanını ve konutları yan yana duran iki ayrı blokta çözmek yerine bu iki işlevi tek bir hacimde toplama kararı almış. İki hacmin de sorunsuz olarak işleyebilmesi için birtakım ihtiyaçları var. Mesela otoparkın sokak kotuyla bağlantı kurması gerekirken konutlar ise direkt olarak güneş ışığına gereksinim duyuyor. Yapının kütlesel konfigürasyonu bu ihtiyaçlara göre şekillenmiş. Alt kotta bulunan otopark, üstünde yer alan konutlar için bir tabanlık işlevi görüyor ve konutlar eğimli otopark hacminin üstünde yer alıyor. Her bir katın çatısının üstündeki birimin terasını oluşturduğu kademeli sistem 11. kattan zemine kadar iniyor ve böylece her bir ev, tasarlanan teras sistemi sayesinde güneşe, temiz havaya ve engelsiz bir manzaraya erişebiliyor.

Hacim Diyagramı

Adından da anlaşılabileceği üzere Dağ Evleri, bir dağ eteğine yerleşen bir mahalleyi andırıyor. Her bir konutun terası teker teker yeşillendirilmiş ve terasın evin bir parçası olması sağlanmış. Teraslardaki bahçelet ile konutların içini yalnızca kayar bir cam kapı ayırıyor. Tasarlanan bu bahçelere değişik mevsimlerde açan farklı çiçek türleri ekilmiş ve yapıya tüm bahçelerin bakımında kullanılacak son teknoloji bir sulama sistemi entegre edilmiş.

Mountain Dwellings’de yaşayan her bir apartman sakini, arabalarını direkt evlerinin önüne park etme şansına sahip. 480 park yerine sahip olan devasa otopark hacminin eğimli duvarının hizasına hareketli bir asansör sistemi yerleştirilmiş. Otoparkın bazı yerlerinde kat yüksekliği 16 metreye kadar çıkabiliyor.

© BIG

Yapının batı ve kuzey cephesi perfore alüminyum levhalar ile kaplanmış. Bu delikler sayesinde otopark içeri ışık ve hava alıyor. Bu delikler dışarıdan bakıldığında Everest Dağı’nın bir görüntüsünü oluşturuyor. Gündüz vakti alüminyum üzerindeki delikler siyah gözüküyor ve Everest bir fotoğraf gibi algılanıyor. Gece ise bu cephe ışıklandırılıyor ve cephede Everest, aynı fotoğrafın negatifi gibi gözüküyor.

© BIG

BIG’in 2018 yılında tasarladığı 79&Park projesi de, Mountain Dwellings ile oldukça ortak noktaları olan bir tasarım.

The post Mountain Dwellings appeared first on Arkitektuel.

©Iwan Baan

BIG – Bjarke Ingels Group’un dünyaca ünlü oyuncak firması Lego ile işbirliğiyle tasarladığı Lego Evi (Lego House) 2017 yılında tamamlandı. Klasik bir lego parçasının mimari ölçekte yeniden üretilmesi ve bu parçaların bir araya getirilmesiyle oluşan Lego Evi, bir lego müzesi olarak işlev görüyor. Yapı, Lego’nun da merkezi olan Danimarka’nın Billund şehrinde bulunuyor.

©Iwan Baan

Lego Evi, sıradışı tasarımı ile kısa sürede şehrin önemli ikonlarından biri haline gelmiş. Müze projesinin en büyük amaçlarından biri de Billund şehrini bir ‘Çocuk Başkenti’ haline getirmek. Buna rağmen, yapı tüm yaşlardan lego-severlere hitap eden bir müze. Billund Belediye Başkanı Ib Kristensen ve Lego firmasının üç jenerasyonunun da desteği ile 2014 yılında yapımına başlanan müze toplam 12,000 metre karelik bir alana, eski Belediye Binası arazisine inşa edilmiş.

©Kim Christensen

Lego Evi’nin içindeki tüm mekanlar Lego’nun mottosu olan “oyun ile öğrenmek hayal gücünü ve yaratıcılığı arttırır” çerçevesinde tasarlanmış. Oyun kavramı Lego şirketinin temeli, bu nedenle Lego Evi de böylesine bir kimliğe bürünüyor. Yapının içindeki sergi alanlarından yapının dışındaki restoranlara kadar tüm mekanlar oyun ve yaratıcılık konsepti ile tasarlanmış. Bu sayede Lego Evi’nin ziyaretçileri, binanın içinde ne yaparlarsa yapsın oyun oynamış oluyorlar.

Kuzey ve Güney Görünüş

Billund şehrinin merkezinde bulunduğu için müze hem bir kamusal mekan hem de bir deneyim merkezi görevi kazanmış. Üst üste binerek yapıya şeklini veren 21 bloğun her biri bağımsız bir bina gibi yerleştirilmiş. Bu kütlenin ortasında blokların arasındaki boşluklardan  ışık alan 2,000 metre karelik bir meydan oluşmuş. Hiçbir görünür kolonun bulunmadığı bu meydan, Billund şehrinin sakinleri için şehir içinde bir kestirme yol görevi de görmekte.

Lego Evi tipik lego birimlerinin sınırsız potansiyelini ortaya çıkarıyor. Lego, sistematik yaratıcılık sayesinde çocuklara hayal ettikleri dünyaları gerçeğe dönüştürmelerini sağlayan bir araç. Yapının mimari Bjarke Ingels’e göre, lego ve mimarlığın ortak noktası tam olarak bu; insanların yeni dünyalar hayal etmelerini ve bunu gerçeğe dönüştürebilmelerini sağlamak. Lego Evi, bu manifestonun bir ürünü.

©Iwan Baan

Kafe, restoran, Lego store ve konferans mekanlarını bulunduran yapı şehirle bütünleşen bir kimliğe sahip. Yapıdaki iç içe geçen galeriler, sergi alanının sürekliliğini sağlıyor. Her bir galeri Lego’nun karakteristik renklerinden biri ile kodlanmış ve sergi alanları boyunca renkli  bir rota oluşturulmuş.

©Iwan Baan

Lego Evi’nin birinci ve ikinci katında yine renk ile kodlanmış dört farklı oyun alanı bulunuyor. Bu alanlar bir çocuğun öğrenme sürecinin dört farklı aşamasını temsil ediyor; kırmızı yaratıcılık, mavi kavramsal, yeşil sosyal ve sarı duygusal. 23 metre yüksekliğindeki yapının en üst katında ise Masterpiece Gallery var. Dünyanın dört bir tarafındaki Lego hayranlarının lego kullanarak ürettikleri sanat eserleri bu katta sergileniyor.

The post Lego Evi appeared first on Arkitektuel.

VM Evleri (VM Houses), cepheden fırlayan üçgen balkonlarıyla BIG + JDS = PLOT ekibinin dikkat çeken konut projesi. 2005 yılında tamamlanan yapı, BIG (Bjarke Ingels Group) ekibinin ilk projelerinden. Danimarka’nın Kopenhag şehrindeki VM Evleri’nin amacı farklı tipteki apartman dairelerini geliştiren bir proje olmak.

© JDS

Apartman blokları tasarlanırken hacimlerin doğal havalandırma ve ışıktan maksimum yararlanması ve her evin kendine özgü bir manzarasının olması hedeflenmiş -balkonlar da bu amaca hizmet edecek ögeler olarak blokların güney cephesinde kurgulanmış. Ayrıca iki bloktan oluşan projenin bloklarının -M bloğu ve V bloğu- formları birbirini kucaklayacak şekilde düşünülmüş.

© JDS

Apartman bloğunu dışarıya açık bir hale getirmek için de ön cephe tamamıyla cam perde duvar ile kurgulanmış. Böylece hem iç mekan dışarıdan gözlemenebiliyor hem de görsel açıdan güçlü bir dil ortaya koyuluyor.

Üçgen balkonlu cephenin ise yalnızca görsel bir efektten daha güçlü bir sözü var. Balkonlar her eve gelen güneş ışığına izin vermesi amacıyla cephede üçgensel formlarıyla yerini buluyor. Her bir balkon aynı zamanda dairelerin doğal havalandırmasını destekleyip birbirlerinin manzarasını engellemiyor.

© JDS

‘V’ ve ‘M’ formları apartman bloklarında yaratılmak istenen yeni konsepti, estetik yerine fonksiyonelliği temel alan yaklaşımı ortaya koyuyor. Bjarke Ingels ve Julien De Smedt, Le Corbusier’in Unité d’Habitation da ortaya koyduğu konsepti VM Evleri’inde yeniden yorumlayıp geliştirmeyi hedefliyor. Unité d’Habitation yapısına ek olarak kısa merkezi koridolarla apartman bloğuna koridorun uç noktalarından ışık alıp aydınlık bir apartman mekanı yaratmaya çalışıyor.

Kütle Diyagramı

VM, iki kanalla sınırlanan alanında aslen basit bir kare içerisinde şekillenmiş: iki uçta iki kutu hacim ve ortada ortak bir merkezi alan. Oldukça bast bir konsept fikirle ortaya çıkıp, bunu yenilikçi ve özgün bir dille yorumlamayı amaçlıyor proje.

Her bir birimi etraftaki pezajdan yararlanmak, yapının avlu tarafından doğan güneşe yönlenebilmek amacıyla açılı bir şekilde konumlandırıyor: M bloğu. İkinci blok için ise aynı yaklaşımla farklı bir çözüm üretiyorlar. PLOT ekibinden Julien De Smedt: “Binalar, insan ölçeğini esas alan barınma birimleriyle Tetris oyununun 3 boyutlu hali gibi düşünüldü.”

Tip Diyagramı

VM Evleri’ndeki her bir daire birbirini tamamlayan odaların etkileşimi düşünülerek karakterize edilmiş. Mutfağın ve yaşam alanının yanında iki kat yüsekliğine sahip stüdyolar ve istenirse daha küçük parçalara ayrılabilen büyük açık odalar kurgulanmış. Alışılagelmiş daireleri barındıran devasa hacimlerin aksine VM, ence ve boyca farklılaşan her biri kendine özgü loft daireler yaratan ve evin kullanıcısına evi kendi isteği doğrultusunda tasarlama imkanı veren bir proje. 

© JDS

Konut projesinin M bloğu kuzeye bakan V bloğu ise güneye bakan kütlesi. M kütlesi avluya ve manzaraya yönlencek daireleri kurgulamak adına daha karmaşık bir forma giderken V bloğu, merkezi bir noktadan iki doğrultu yaratıyor. V bloğu bu şekilde, projenin bulunduğu yerdeki geniş açık alana, diğer kol ise şehre bakan manzarayı hedefliyor. Karşılıklı dairelerin oluşumu da bu şekilde engellenmiş. Her daire kuzeyde iki kat yüksekliğinde alana ve güneyde panoramik bir görüntüye sahip.

© JDS

Kopenhag’ta bulunduğu mahallede ilk konut projesi VM. Ekip tarafından yapıların etrafında kamusal bir alan yaratmak hedeflenmiş bu nedenle. Blok arasındaki ortak alan şehre açılıyor.

Zemin kat bu nedenle V bloğunda 5 metre yükseltilmiş. İki blok arasındaki ortak alanın tüm şehre yayılması sağlanmış. Güneydeki parkla bir ilişki amaçlanmış. Bu kısmın cephesi de buna uyacak karakterde kurgulanıyor.

© JDS

VM Evleri, basit fakat kaliteli malzemelerle oluşturulmuş. Geniş cam cepheler ahşap, alüminyum, çelik ve çerçevelere oturtulmuş. Daireler ahşap döşemeler ve balkonlar da koyu ahşap ve çelik korkuluklarla düşünülmüş. Yapının kendisi ise beyaz beton. Yapının tüm dış duvarları ise cam. İç sirkülasyonu sağlayan koridorlarsa dikkat çekici renklerle boyanmış. Bu da Bjarke Ingels’in imzası haline gelmiş yaklaşımlarından bir tanesi haline gelmiş yıllar boyunca yaptığı konut projelerinde.

Kaynaklar: 

1. “VM Houses / BIG + JDS” 19 Mayıs 2008. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/970/vm-houses-plot-big-jds/>
2. “VM House”. WikiArquitectura. <https://en.wikiarquitectura.com/building/vm-house/>

The post VM Evleri appeared first on Arkitektuel.

©Adam Mørk

Experimentarium, aslen bir fabrika binasıymış. Tuborg bira fakrikasının şişeleme birimi olarak hizmet veriyormuş yapı. 1900’lü yılların başında açılan asıl yapı, daha sonra kendi alan yetersizliği nedeniyle 1932 yılında genişletilmiş.1980 yılında birkaç yıl boyunca atıl kaldıktan sonra Erik Møller ve ekibi tarafından yapının yenilenmesiyle bir bilim merkezi açılmış: Danimarka Bilim Merkezi (Danish Science Centre). Şimdi gördüğümüz Experimentarium, CEBRA tarafından 2001’de uluslararası bir yarışmanın kazanılması sonucu bilim merkezinin yenilenmesiyle ortaya çıkmış. 2017 yılının başlarında biten proje, yılın her günü kullanılabilecek bir kamusal alan yaratıp bilim merkezi fonksiyonunu koruyor.

©Adam Mørk

‘’Yeni yapıda tasarım hedefi Experimentarium’un mimari söyleminde radikal bir değişiklik. Yapının önceki içedönüklüğünü, şu an daha dışadönük, merak uyandırıcı, çekici bir atraksiyon haline getirmek.’’ diyor CEBRA’nın kurucu ortağı Kolja Nielsen. ‘’Merak, Experimentarium’u ortaya çıkaran ana eleman. Tasarımımızla çocuklar ve genç beyinlerde bir ışık yakmak, onlar için dünyayı keşfetmeye iten bir ilham kaynağı olmak istiyoruz. Şimdi bu merak, yeni ve esnek bir çerçeveye sahip. Sergi alanlarımız iki katına çıkmış durumda, yeni planlanan çatı terası da Experimentarium’u yıl boyunca çekici bir nokta olmasını sağlayarak güçlendiriyor.’’ diye ekliyor Experimentarium yönetici müdürü Kim Gladstone Herlev.

Aksonometrik

Bilim merkezinin farklı fonksiyonları küçük dikdörtgen kutular halinde kurgulanmış. Bu kutular şehre karşı tamamen şeffaf hale getirilmiş dışa bakan geniş cam cepheleriyle. Experimentarium’un tabanın yükselen bu kütleler içerideki mekanı dışarı, şehre bağlıyor bu bağlamda.

Dikdörtgen kutular perfore alüminyum panellerle kaplanmış. Bu modern dille yakalanmak istenen Experimentarium’un orijinali korunmuş olan tuğle taban kısmıyla bir kontrast oluşturması. Böylelikle, yeniyle eskinin buluşması vurgulanmış. Genel karakteriyle yeni Experimentarium, geçmiş ile geleceği ve bilim ile mühendisliği birleştiren bir yapı olma arzusunda.

©Adam Mørk

Experimentarium bilim merkezinin en çok dikkat çeken yerlerinden biri de ofis tarafından Helix (sarmal) merdiveni olarak adlandırılmış merdiven. Experimentarium ziyaretçilerine ilginç bir sirkülasyon alanı deneyimi sunuyor. Yapıya girişte parlak bakır kaplı merdiven, ziyaretçileri üst kotlara yönlendiriyor. Dikkat çeken, özgün yapısıyla da merak uyandırıyor üst kotlar ve fonksiyonları hakkında Experimentarium’un. Helix merdiveni, yapıya gerçekleştirilen en etkileyici dokunuş olmuş.

©Adam Mørk

’’Merdiven, kotlar arasında bir birliktelik oluştururken mekanın tümünde sürekli bir akış sağlıyor. Aynı zamanda, yapının bilimi odak olarak aldığını da ispatlar nitelikte. DTU Nanotech (Danimarka Teknik Üniversitesi’nde nanoteknoloji araştırma enstitüsü)’te profesör Jakob Bohr ile yapılan bir atölye çalışması sonucu merdivenleri, DNA’nın sarmal strüktürünü soyut bir şekilde çalışma konusunda ilham almış olduk. Helix merdiveni için fikir bu şekilde doğmuş oldu.’’ diyor Kolja Nielsen Experimentarium’un merdiveni için. CEBRA ekibi tarafından da vurgulandığı gibi bu etkileyici merdiven, DNA sarmalından esinlenilerek tasarlanmış. Helix içeride yüzen, asılı merdiven etkisiyle aslında 10 metre uzunluğunda 160 ton çelik ve 10 ton bakır ile oluşturulmuş bir merdiven.

©Adam Mørk

Ekleme olarak yapıda eskisine göre arttırılmış sergi alanları, bahar aylarında çeşitli aktiviteleri barındırabilecek olan bir çatı terası, ziyaretçilerle göz teması sağlanmış modern personel alanları, geniş bir kafe, bir piknik alanı, toplantı merkezi, eğitim tesisleri ve atölye alanları bulunuyor.

The post Experimentarium appeared first on Arkitektuel.

©Rasmus Hjortshoj

Danimarka Deniz Müzesi, 2013 yılında BIG ekibi tarafından Helsingor, Danimarka’da tamamlanmış. Müze, Helsingor’un tarihi bir bölgesinde yer alıyor. Etrafındaki yapılara ve konumuna sağlayacağı uyum da oldukça önemli bir nokta olmuş tasarım sürecinde bu nedenle. Sonuç olarak ortaya bu tarihi yapıyı ve etrafta yapılmış olan yeni yapıları yansıtan, eskiyle yeniyi aynı hacimde birleştiren özgün bir yapı ortaya çıkmış.

©Rasmus Hjortshoj

Özgün tarihi bir konumda, Danimarka’nın en önemli, meşhur binaları ve yeni, kendini gösteren bir kültür merkezi arasında dikkat çekecek bir tasarım olmak durumundaydı proje. Bu bağlamda, yapının tasarımı etrafında bulunan Kronborg Kalesi ve alanın karakteristiğini bütünüyle anlayarak başladı. Bu gibi tasarım parametreleriyle kendini gösteren bir proje ortaya çıkacaktı.

©Lucia Santiago Mora

Danimarka Deniz Müzesi bulunduğu yerdeki 60 yıllık eski liman duvarlarına dokunamadan, galeri alanları toprak altına yerleştirilerek yapılmış. Eski liman duvarları arasında  sürekli bir çember olarak ilerleyen tasarım, ziyaretçilerin bu duvarlar arasında galerileri gezerek gözlemlemeye iten bir yaklaşım.

Böylece, bahsedilen eski liman tasarımın merkezinde bulunan bir öge oluyor aslında -ziyaretçilere bir geminin ölçeğini hissettirecek açık bir mekan deneyimleme şansı tanıyan. BIG, mekan deneyimini öne çıkaran mimari anlayışıyla etkileyici bir yapı seriyor gözler önüne.

©Rasmus Hjortshoj

Eski liman alanının geniş açıklığını geçen üç köprü alanı içeriyor proje. Bu köprüler, ziyaretçilere müzenin farklı kısımlarına kısayollar sağlarken aynı zamanda kentsel bir bağlantı olma özelliği gösteriyor alanda. Bu üç köprüden eski limana ait olan köprü, limanı kapatan ve burayı gezdiren bir ağ görevi görüyor. Oditoryum kısmı da müzenin açık alanını Kronborg Kalesi ve çevresine bağlayan bir başka köprü. Son olarak zik-zak şeklinde, eğimli köprü de Danimarka Deniz Müzesi ziyaretçilerini girişe yönlendiriyor; gelenleri buraya çekerken hem üstte hem de altta çevrelerini saran tarihi ve yeni yapılmış yerleri gözlemleme imkanı sağlayan köprü, eski ve yeni birleştiren bir araç.

©Rasmus Hjortshoj

Danimarka Deniz Müzesi’nde Danimarka denizin uzun ve tarihi geçmişi, yerin 7 metre altında, limanın etrafında ve içinde süregelen bir hareketle ortaya çıkmış. Müzenin içini oluşturan her zemin, sergi alanını oditoryuma, sınıflara, ofislere, kafeye ve limana aynı hacimde bağlarken, hafif eğimli karakteriyle heyecan verici heykeli mekanlar ortaya çıkarıyor; oldukça güçlü bir tasarıma sahip olmasının nedenlerinden yalnızca biri olarak.

The post Danimarka Deniz Müzesi appeared first on Arkitektuel.