©Laurian Ghinitoiu

BIG (Bjarke Ingels Group) ekibinin Norveç’teki ilk projesi olan Twist Müzesi, Randselva nehrinin üstünden geçen yaşanabilir bir köprü şeklinde tasarlanmış ve Norveç’in Kistefos Heykel Parkı’nda yer alacak bir sanat eseri olarak düşünülmüş.Uluslararası bir yarışmada seçilen ve ilk olarak 2015 yılında ilan edilen yeni bina, müze ve heykel parkının doğal çevresine cevap niteliğinde. 1.000 m2’lik çağdaş sanat kurumu, Kuzey Avrupa’nın en büyük heykel parkından geçen kültürel rotayı tamamlıyor ve orman kenarındaki iki nehir kıyısını birbirine bağlayacak bir altyapı oluşturuyor. Böylesine karmaşık bir proje büyük bir işbirliğini gerektirmiş ve Element Arkitekter, AKT II, Rambøll, Bladt Industries, Max Fordham ve Davis Langdon Twist’in yapımında BIG’e ortaklık yapmış.

©Laurian Ghinitoiu

Tarihi bir kağıt fabrikasının yakınında inşa edilmiş olan Twist, heykelsi bir form oluşturmak için ortasından döndürülerek bükülen bir kiriş şeklinde tasarlanmış. Anish Kapoor, Olafur Eliasson, Lynda Benglis Yayoi Kusama, Jeppe Hein ve Fernando Botero gibi uluslararası sanatçıların sahaya özgü çalışmalarını içeren heykel parkını gezen ziyaretçilerin, sanat turunu tamamlamak için The Twist’ten geçmesi planlanmış. Köprü, heykel parkının karmaşık sirkülasyon şemasını düzenleyici bir köprü, bir sanat eseri olma düşüncesiyle tasarlanıyor. İkinci bir köprü ve parka doğal bir eklenti olan müze, Kistefos’un kapalı sergi alanını ikiye katlarken ziyaretçi deneyimine farklı bir yön veriyor. Projelerini, “Twist, birkaç geleneksel kategoriyi kapsayan bir hibrit: bir müze, bir köprü, ayrıca yaşanabilir bir heykel” diye belirtiyor BIG’in kurucusu Bjarke Ingels.

©Laurian Ghinitoiu

Binanın hacmindeki basit bir bükülme, köprünün güneydeki alçakta kalan ormanlık nehir kıyısından, kuzeydeki yamaç alanına kadar yükselmesini sağlamış. Peyzajda sürekliliği olan binanın her iki tarafı da ana giriş yaratma işlevine sahip. Güney girişinden itibaren ziyaretçiler,kuzey ucunun görünebildiği iki kat yüksekliğindeki alana ulaşmak için 16 m’lik alüminyum panellerle kaplanmış çelik bir köprüyü geçiyor. Müzenin çift kavisli geometrisi, hafif bir fan hareketine benzer şekilde birbiri üzerinden kayan bir kitap yığını gibi düzenlenmek istenmiş. Bu geometri 40 cm genişliğinde düz forma sahip, alüminyum panellerden oluşturulmuş. Geçici yerel ve uluslararası sergiler için zemin, duvar ve tavanı tek parça gibi göstermesi için, 8 cm genişliğinde beyaz, boyalı, köknar latalar iç mekanda kullanılmış. Her iki yönden de ziyaretçiler, bükülmüş galeriyi bir kamera deklanşöründen geçiyormuş gibi deneyimliyor.

©Laurian Ghinitoiu

Tasarım açısından, BIG, müzenin iç ve dış mekanları arasında görsel bir homojenlik oluşturmayı seçmiş. Binanın kuzey ucunda, yukarı doğru kıvrılarak 25 cm genişliğinde bir ışıklık şeridi oluşturan zeminden tavana uzanan pencereler kullanılmış. Ayrıca bu camdan duvarın kağıt hamuru değirmenine ve nehre panoramik görüntü sunması amaçlanmış.

Cam pencerelerin kavisli formu nedeniyle, müzeye giren gün ışığının çeşitliliği üç farklı galeri yaratmış: kuzey tarafında panoramik manzaralı geniş, doğal aydınlatmalı bir galeri; güney tarafında yapay ışıklandırmalı uzun, koyu bir galeri; ve arasında, bükülmüş bir tavan ışık şeridine sahip heykelimsi bir mekan.

©Laurian Ghinitoiu

Galeri alanlarının tek bir yapıda bölümlenmesindeki ve birleştirilmesindeki beceri, Kistefos’un küratöryel programlamasına da esneklik sağlamış. Binanın alüminyum alt yüzeyi, bodrum kat ve tuvalet için bir tavana dönüşüyor. Twist’in kuzey nehir setindeki bu alt kata cam bir merdivenle geçiş sağlanmış. Zeminden tavana uzanan başka bir cam duvar, ziyaretçileri aşağıdaki nehre daha da yaklaştırırken, Oslo’nun etkileyici pastoral görüntüler veren ormanlık alanlarında olmanın verdiği eşsiz deneyimini de tekrar gözler önüne seriyor. Temelde iki ögeyi birbirine bağlama düşüncesiyle ortaya çıkan tasarım, Kistefos’ta görülmesi gereken kültürel bir odak yaratıyor.

©Laurian Ghinitoiu

“Bir köprü olarak The Twist heykel parkını, park içerisindeki yolculuğu sürekli bir döngüye dönüştürerek yeniden yapılandırıyor. Bir müze olarak, iki ayrı mekanı birbirine bağlıyor -içe dönük dikey bir galeri ve nehrin panoramik manzarasına sahip dışa dönük yatay bir galeri. Bükülmeyi oluşturan bu iki galeri arasında üçüncü bir alan yaratıldı. Ortaya çıkan form, parkın heykelleri arasında bir başka heykel haline geliyor. ”Bjarke Ingels.

The post The Twist appeared first on Arkitektuel.

©Flash Card Machine

Torres de Satélite (Satélite Towers – Satélite Kuleleri), Mexico City’de ikonik bir proje. Proje, mimar Luis Barragán ve sanatçı Mathias Goeritz arasında ünlü bir işbirliğyle tasarlanmış. Yapı şehir plancısı Mario Pani’nin Ciudad Satélite kentinde modern Meksika’ya ait ikonik bir tasarım istemesiyle ortaya çıkmış.

©Flickr: piccach

1930 ie 1950 yılları arasında Meksika’da kırdan kente yoğun bir nüfus göçü vardı ve bu göç sonrası nüfus üç katına çıkmıştı. Bu hızlı büyüme, sonucunda kapsamlı şehir planlaması gerektiriyordu. Bu noktada Mario Pani (mimar ve kent plancısı, 1911-1993), mimarlığın ve kentin, Latin Amerika’daki ilk çok aileli yapıya sahip modern bir Meksika’ya hayat verme düşüncesiyle şehir planlama çalışmalarına başladı. Planlama gerekliliğinin ana destekçisi olarak Pani, University Şehri (Ciudad Universitaria, 1952) ve Satellite Şehri’ni (Ciudad Satélite) tasarladı. Ciudad Satélite planlamasının gerekliliği üzerine de Luis Barragán ve Mathias Goeritz’den ikonik bir yapı tasarlamalarını istemiş.

©Sean Moro

Farklı disiplinlerden gelen tasarımcılarıyla Torres de Satélite’ın tasarımı, mimarlık ve sanat arasındaki ilişkiden yola çıkıyor. Kentsel bir heykel olan yapı, günümüzde gelişime erişim sağlayan ve ana renklerin hacimlerini içeren, açık alanı kucaklayan, ana cadde ile sınırlandırılmış bir meydanda yaşayan beş üçgen prizmadan oluşuyor. Etraftaki yollar yapı için önemli bir rol oynuyor. Örneğin trafik hızı kulelerin ona göre bir tasarıma sahip olmasını sağlamış: bu nedenle kuleler güneye doğru üçgenler oluşturuyor. Böylece fikir olarak arabadaki gözlemcinin hızla, kısa sürede diğer yola geçtiğinde yapı, kaybolan bir sele dönüşüyor. Torres de Satélite, güneyden kuzeye anıt gibi görünen güzel kotlar, kuzeyden güneye ise bir noktada birleşen bütün bir yapı olarak aldatıcı bir etkiye sahip.

©Flickr: jubilo haku

Farklı yüksekliklere ulaşan beş üçgen prizma, orijinal tasarımda en yükseği 200 metreye ulaşacak yedi kuleden oluşuyordu. Ancak mali problemler nedeniyle beş adet kuleyle inşa edilebilen heykelin şu an en yüksek ve beyaz yapısı 52 metre; en alçak ve sarı olanı ise 30 metre yüksekliğe ulaşıyor.

Her bir kulenin şekli tasarımcıları içlerini boş bırakmaya zorlamış; ancak içerdiği havanın hacmi kentin ortasında kuleleri sağlam, güçlü gösteriyor. Kulelerin kaba dokuları da onlara karakter kazandırır. Kueler her adımda betonarmeye eklenmiş ahşap formlarla inşa edilmişler.

©Domestika

İlk başta Mathias Goeritz kulelerin her birisinin turuncu renginin farklı tonlarına boyanmasını istemiş; fakat yatırımcıların ve inşaatı gerçekleştirenlerin baskısı ile sonradan fikrini değiştirmek zorunda kalmış. En sonunda kulelerin ana renkler olan kırmızı, mavi ve sarıya; ek olarak da beyaza boyanmasına karar verilmiş. Yeni ve modern olması arzulanan Ciudad Satélite bölgesinin simgesi olan Torres de Satélite, Mart 1958’de resmen açıldı. Yapı, Luis Barragán 1948 yılında Meksiko’da inşa ettiği evi ve stüdyosu gibi (Barragan Evi) 2004 yılında UNESCO Dünya Mirasları listesine konulup korunmaya alınmıştır.

©E-Flux

Torres de Satélite, Meksika’nın 20 yıl içinde en hızlı büyüyen ve başarılı şekilde gelişimini kanıtlayan bir yapı olmuştur. Yerel halk, kuleleri kendilerine ait olduğu hissiyle, kuleleri amblemleri ve gururları haline getirmiş. Kentten arabayla geçenler bu kentsel heykeli şehir ölçeğinde bir referans noktası olarak alır. Yapının gerçek ölçeğini algılayan yayalar, yapıya gelen ziyaretçiler iki taraflarında yükselen kulelerin, bina ölçeğini hissederler. İnsanları saran bu kentsel heykel, kent halkı tarafından da kucaklanıyor. Bu, Goeritz’in mimarlık anlayışında sanata ve Barragan’a atıf ettiği duygusunu yapının da ortaya koyduğunu gösteriyor.

The post Torres de Satélite appeared first on Arkitektuel.