©Yerçekim Architectural Photography

bAKSM (Beylikdüzü Atatürk Kültür ve Sanat Merkezi) SO? Mimarlık ve Fikriyat ekibi tarafından Beylikdüzü Belediyesi için tasarlanmış büyük bir renovasyon projesi. Proje kapsamında ekip, mevcut 20.000 metrekarelik bir kültür merkezini yeniden tasarlıyor. Özellikle cephe ve kültür merkezine ek hacimlerin tasarımını da içeren bAKSM projesi, tamamlandığı 2018 yılında Beylikdüzü’ne eski kültür merkezini modern bir halde geri kazandırıyor.

©Yerçekim Architectural Photography

Proje, binanın tüm iç ve dış cephesi yeniden tasarlanmasını gerektiren bir tasarım sürecine sahip. Bu nedenle yapının tümü hem yapısal hem de mimari bir renovasyondan geçirilmiş. Bu renovasyona ek olarak bAKSM projesinde SO? ekibi tarafından yeniden çözülmüş ve tasarlanmış kütüphane, çocuk kütüphanesi, çok amaçlı salon, oyun alanı, atölyeler, stüdyolar ve sinema salonları da bulunuyor. 317.000 nüfuslu bir ilçede bulunan kültür merkezinin, kent nüfusunu bünyesine çeken bu canlı mekanları ile Beylikdüzü’nde büyük bir kamusal alan olarak hizmet vermeye devam etmesi sağlanmış.

©Yerçekim Architectural Photography

Beylikdüzü Atatürk Kültür ve Sanat Merkezi’nde mevcut mimari düzene ana müdahale, dikey bir bahçe görevi gören, ahşap uzantılı ve çelik strüktüre sahip bir merdiven eklenmesiyle gerçekleştirilmiş. Merdiven yapının dev atriyumunu (yaklaşık 2.000 metrekare) yeniden yapılandırıyor. Yapı için yeni kurgulanmış olan bu sirkülasyon elemanı, kullanıcı için güçlü bir giriş görüntüsü sağlarken; cam bir çatı ile örtülmüş atriyum etrafına dağılmış farklı mekanlar ve bahçeler arası iç sirkülasyon için de bir çeşit kısayol yaratıyor. bAKSM’nin yeni atriyumu, merdivenler ve yaya köprülerini barındıran farklı kotlara dağılmış bir bahçeler dizisi.

©Yerçekim Architectural Photography

Yapıda tüm iç cepheler ve tavanlar, kontrplak ve opak cam ile kaplanmış, bu sayede mimari dokuda güçlü bir devamlılık ve iç mekanda iyi bir akustik sağlanmış. Dış cephe, aktivite alanları için gerekli fiziksel gereklilikleri göz önünde bulundurularak yeniden tasarlanmış; çünkü mevcut cephe doğal havalandırma ve güneş ışığı için herhangi bir açıklık içermiyormuş. Dış cephede aynı zamanda çağdaş bir görüntü sağlamak amacıyla, mevcut cephe duvarları ince bir corten çelik (hava koşullarına yüksek mukavemeti olan “paslı” ya da “paslandırılmış” çelik de denebilir) tabakası ile kaplanmış. Yeni cephe ile kütüphane, çok amaçlı salon ve atölyeler dahil olmak üzere tüm ana aktivite mekanları doğal havalandırılabilir ve aydınlatılabilir hale getirilmiş.

©Yerçekim Architectural Photography

Tasarım, çeşitli kullanımlara imkan sağlayan programıyla nüfusun her bölümünü karşıladığından, tüm sirkülasyon alanları halkın toplanma yerleri olarak kabul edilmiş. Böylece kurgulanan yeni sirkülasyon insanların bina içinde, herhangi bir ticari faaliyete mecbur kalmadan, vakit geçirebilmelerini sağlıyor. Atriyum etrafına dağıtılmış oturma ve dinlenme alanları, binanın programının sağladığı canlı atmosferi beslemesi amacıyla tasarlanmış. Eskiden büyük bir boşluk iken, atriyum şimdi binanın çekirdeğinde cam çatıdan gelen gün ışığı ile aydınlatılan bir vaha gibi davranmaya başlıyor.

©Yerçekim Architectural Photography

Beylikdüzü Atatürk Kültür ve Sanat Merkezi projesi, yeni tasarımı ve kent halkına odaklanarak geliştirilen yeni program ağıyla İstanbul’un en kalabalık ilçelerinden birine gerçek anlamda bir kültür merkezi kazandırıyor. Bir renovasyon projesi olarak özgün yaklaşımlarla geliştirilen tasarım, küçük fakat köklü dokunuş ve fikirleriyle örnek bir yenileme sürecine sahip.

The post bAKSM / SO? mimarlık ve fikriyat appeared first on Arkitektuel.

©flufoto

Koç ailesinin kurduğu Koç Vakfı’na bağlı bir kurum olan Arter, İstiklal Caddesi’ndeki yerinden sonra Dolapdere’deki yeni binasına taşındı. Arter’in yeni evi, 2013 yılında açılan uluslararası bir proje yarışması sonucu birinci olan Grimshaw Architects tarafından tasarlandı. Grimshaw Architects ekibi, yapıyı ziyareçilerin sanatı keşfedebileceği bir yer haline getirmesi için tasarımlarını iki tema etrafında şekillendiriyor: açıklık ve akışkanlık. Ekibin hedefi Arter’in yeni binasının bulunduğu çevreyle güçlü ilişkiler kuran bir sanatsal bir buluşma noktası haline gelmesi olmuş.

©Cemal Emden

Grimshaw Architects ekibinin projedeki odak noktalarından bir tanesi, Arter’in ziyaretçilerinin şehirden kopmuş hissetmeden yeni binanın içinde farklı sanatsal ve hatta mekansal deneyimler elde edebilmesi olmuş. Bu yaklaşımla Arter, ekip tarafından bir çeşit dinamik mekanlar dizisi olarak kurgulanmış. Eski binasından sonra birçok programı ve imkanı bünyesinde barındırabilecek ve İstanbul’un kültürel yapıları arasında önemli bir yere oturan Arter için Grimshaw Architects’ten Kirsten Lees: “İzleyicinin bakış açısına göre sürekli değişkenlik gösterebilen, çok katmanlı, iç içe geçmiş, disiplinler arası bir kamusal yapı. Müzenin zengin programı ise çeşitli sanat dalları arasında yeni sinerjilerin geliştirilmesi ve yaşatılmasının yanı sıra çağdaş sanatla fiziksel ve entelektüel ilişkilendirmelerin yapılması için yeni bir odak noktası olacaktır.” 

©Cemal Emden

Dinamik mekanlar dizisi olarak Arter, görsel olarak birbirine bağlana ve fiziksel olarak birbirine açılan mekanlardan oluşuyor. Bu kurgu farklı disiplinleri bir araya geitrebilecek bir program ağı ve mekanların her biri ile yaratıcılığa ve etkileşime teşvik eden bir yapıya yol açıyor. Yapının 6 kata yayılmış 6 galeriden oluşan ana foksiyon alanlarının merkezi bir atrium etrafında kurgulanışı da bu hedefi destekler nitelikte. Arter bu özelliğiyle İstanbul’un en önemli kültürel odak noktalarından biri haline gelmeye başladı bile. Yapı, aynı zamanda herkesin ücretsiz olarak 300’ü aşkın sanatçıdan 1300 işi görebileceği, Türkiye’de çağdaş Türk sanat eserlerinden oluşan ilk kalıcı sergiyi oluşturmasıyla da İstanbul kültür hayatı için oldukça büyük bir öneme sahip diyebiliriz.

Karbon / ©Cemal Emden

Yapı, genel olarak merkezdeki iki performans salonu etrafında kurgulanmış. Bunlardan ilki 168 koltuklu ve teleskopik koltuk sistemiyle Sevgi Gönül Oditoryumu. Esnek bir oditoryum olarak tasarlanmış olan Sevgi Gönül Oditoryumu, esnek zemini ve aynaya dönüşen duvarlarıyla farklı birçok etkinliğe elverişli bir mekan yaratıyor. Bu oditoryumda sinema gösterimleri, konferanslar ve dans/konser performansları da yapmak mümkün.

Arter’deki diğer salon ise tam teşekküllü bir ‘Black Box’ olarak tasarlanmış Karbon. 332 kişilik esnek oturma alanına sahip Karbon, salonun ihtiyacı olan ekipmanların asılabileceği ve istendiği zaman istenen şekilde teknik değişiklerin yapılabilmesine imkan sağlayan çelik gergi halatlarıyla oluşturulmuş bir tavana sahip. İki salon da tamamen düzayak hale gelebilecek koltuk sistemiyle donatılmıi ve böylece büyük enstalasyonlar ve çok kanallı projeksiyon gerektiren işlere de hizmet edebilecek salonlar.

©Cemal Emden

Bunların dışında Arter bünyesinde atölyeler, kütüphane, kafe, kitabevi ve bir bahçe bulunduruyor. Atölyeler de yapının bünyesindeki oditoryumlar gibi esnek mekanlar; kullanılan modüler sistemler sayesinde buluşma, konuşma, atölye çalışması gibi farklı programlara kullanım alanı sağlıyor. Yapının bünyesinde kurgulanmış olan bahçe de açık hava performanslarına ev sahipliği yapabilecek şekilde tasarlanmış. Ek olarak yapının terasları da heykel sergi olarak kullanılabilecek alanlar olarak düşünülmüş. Farklı pek çok programa cevap verebilecek nitelikte mekanlar yaratan Arter, çok yönlü ve multidisipliner bir kültürel nokta.

©kultur.limited

Arter’in en dikkat çekici noktalarından bir tanesi yapının cephesi. Arter’in cephesi, cam takviyeli betondan yapılmış düzemlerden oluşuyor. Bu düzlemler de üçboyutlu konkav ve konveks şekilde baklava formunda birçok panelin biraraya gelmesiyle oluşturulmuş. Cephenin bir kısmı bu düzemlerden oluşurken; bu harekete zıt bir dil olarak bir kısmı da el yapımı sırlı seramik yüzeylerle kurgulanmış. Cephe gün boyunca değişen ışıkla farklı ışık-gölge oyunları yaratıyor. Güneşin hareketiyle ışık ve gölge her bir düzlemin farklı yüzeylerinde toplanıyor. Sırlı seramik yüzeyler de güneşin hareketiyle şehrin dinamiğini ve gökyüzünü yansıtıyor. Böylece yapı dışarıdan gözlemlendiğinde, bir çeşit renk-doku-ışık-gölge paleti haline geliyor. Bir mozaik gibi dokunmuş cephe aynı zamanda Türk kültür tarihine de referans veriyor.

©Cemal Emden

İstanbul’un yeni çağdaş sanat mekanı Arter, şehrin en hareketli ve gürültülü noktalardan biri olan Dolapdere’de adeta başka bir dünyaya açılan kapı: göz alan cephesiyle, Joseph Beuys, Geta Bratescu, Mona Hatoum ve Sophie Calle gibi dünyaca ünlü aydınların eselerini barındıran oldukça geniş koleksiyona sahip bir kültür odağı. Grimshaw Architects liderliğinde Thornton Thomasetti, Max Fordham ve Neill Woodger Acoustics’in imzasını taşıyan Arter, 2015 yılında başlayan inşaatından sonra geçtiğimiz ay kapılarını açtı.

The post Arter appeared first on Arkitektuel.

İki katlı ve teraslı bir konut olan Bebek Ev,  İstanbul’un boğaz köylerinden Bebek’te bulunuyor. Kerim Miskavi liderliğinde kurulmuş olan MAS (Miskavi Architecture Studio) ekibinin tasarımı Bebek Ev, klasik apartman dairesi olan konuta yeni bir soluk getiriyor. Mevcut yapının iç mekanını baştan aşağı değiştirerek yeni bir yaşam alanı kurgulayan tasarım, Bebek’te modern ve ferah bir yaşam alanı yaratıyor.

Bebek Ev projesinin tasarım süreci için MAS ekibinin ana kriterlerinden biri mevcut yapının deniz ve doğal ışık ile ilişkisinden mümkün olduğunca fazla yararlanmak olmuş. Ekip bu bağlamda var olan ve geleneksel yaşam biçimine göre kurgulanmış olan plan düzeninde, yeni ve kaliteli bir yaşam alanı düşüncesiyle, bölme sayısını azaltıp daha geçirgen bir alan yaratmayı hedeflemiştir. Konut projesi için plan düzlemindeki bu sınırlayıcı engeller kaldırılarak, evin iç mekanı ferahlatılmış. Bebek Ev aslında bu kurgusuyla modern mimarinin getirilerinden biri olan, kaliteli yaşama için “daha açık” tasarımını benimsiyor diyebiliriz.

©Emre Dörter

Üç yatak odası, geniş ve konforlu yaşam alanları, küçük iki teras ve üst katta tüm İstanbul manzarasını evin içine davet eden geniş terasıyla Bebek Ev’in tasarımında en dikkat çeken noktalardan biri de evin içindeki yeni merdiven. Geometrisi ve detayları ile başlı başına mimari bir öğe olarak tasarlanan bu dairesel merdiven, yatayda yaratılan geçirgenliğin katlar arası dikey ilişkiye de yansımasını sağlıyor. Bu bağlamda evin içerisinde ufak bir galeri boşluğu da yaratan merdiven tasarımı, gün boyunca değişen doğal ışığı iç mekânın vazgeçilmez bir parçası haline getiriyor. Evde yaratılan ferah yaşam alanları arasında farklı fonksiyonları da birbirine bağlamak ekip için önemli bir nokta olmuş. Yaşam alanları arasında bu iletişimi sağlayan bağlayıcı öge olarak şömine, özgün tasarımı ile dikkat çekiyor.

©Emre Dörter

Konumu itibariyle sahip olduğu manzarasıyla Bebek Ev, geniş açıklıklarla tasarlanan cephe hattına sahip. Bu şekilde evin her iki katından da panoramik manzaraya erişim hedeflenmiş. Balkon ve teraslar şeffaf cephelerle aynı zamanda evin devamı niteliğinde tasarlanmış ve yıl boyunca dış mekan kullanımı hedeflenmiştir. Dışarıya taşan iç mekanda ise özgün detay ve işçiliği ön plana çıkaran yalın malzeme ve sabit mobilyalar ile evde yakalanması hedeflenen mekansal kalite vurgulanmıştır.  Mekanın mevcut yapısından esinlenen bir tasarım yaklaşımı ile yenilenen ahşap çatı kirişleri sayesinde iç mekanda mimari bir ritim yakalanmış ve bu ritim evin tümünde seçilen zemin malzemesi ile vurgulanmış.

©Emre Dörter

Bebek Ev kurgusu ve yaratılan iç mekan kalitesiyle İstanbul’da dikkat çeken konut projelerinden biri diyebiliriz. Bebek’te panoramik şehir manzarasına açılan ev, var olan bir apartman dairesinin dönüştürmesiyle ve bu dönüştürme sürecine yaklaşımla da oldukça ilgi çekici bir konut tasarımı ortaya koyuyor.

The post Bebek Ev appeared first on Arkitektuel.

©Engin Aydeniz

Tarihi Bomonti Bira Fabrikası’nın ‘Bomontiada’ adı altında, İstanbul’un yeni kültür, sanat ve eğlence üssü olarak dönüşümünün önemli bir parçası olan Kilimanjaro, şehre yeni bir öneri getiren ‘casual’ yeme-içme projesi. 2016 yılında tamamlanan ve İç mekan tasarımı Autoban tarafından gerçekleştirilen projede, mekanın bulunduğu tarihi endüstriyel yapı, hacmi ve orijinal dokusu dikkate alınarak, fabrika tipolojisi içinde çağdaş bir sosyal alan olarak yeniden işlevlendirilmiş.

©Engin Aydeniz

Projede Autoban, yapının fabrika olarak kullanıldığı dönemin zanaat geleneğinin hala varlığını sürdürdüğü fikirden yola çıkarak, başta iç mimariyi oluşturan kabuk olmak üzere, tüm malzeme seçimlerini de bu fikir doğrultusunda gerçekleştiriyor. Kilimanjaro projesinin iki temel fonskiyonu var: bar ve yemek alanı. Bu iki fonksiyon, mekanda sosyal iletişimi destekleyecek sıcak ve samimi bir ortam yaratmak amacıyla, birbirlerine olabildiğince yakın ve hatta bazı noktalarda iç içe geçmiş şekilde kurgulanmış. Yine aynı bakış açısıyla bu iki fonksiyonu destekleyen alt fonksiyonlar, örneğin DJ kabini yine mekana yaklaşımı destekler nitelikte, yemek alanın bir parçası olarak algılanan fakat ayrı üniteler olarak tasarlanmış.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro’nun en dikkat çekici kısmı, restoranın barı. Projenin odak noktası olarak saptanan organik kıvrımlara sahip bar, form ve kütlesel hacim itibariyle tıpkı bir enstalasyon gibi mekanın merkezinde konumlandırılırken; yemek ve oturma alanları ile tüm diğer fonksiyonlar barın etrafında şekillendirilmiş. İçinde bulunduğu hacim ile olan iletişimi dolayısıyla “mekan içinde mekan” kavramını güçlendiren bar, Autoban ekibi için, kendi içinde farklı buluşma/yalnız kalma alanları yaratabilecek amorf bir formda. Tüm strüktürün sergilendiği üst kafes yapısı içerisinde yeşil bitkiler de barındıran bu amorf form, içerideki endüstriyel atmosferin sert etkisini de kırıyor.

©Engin Aydeniz

Autoban, iç mekan tasarımına çok katmanlı bir bakış açısına sahip. Ekibin imzası haline gelmiş bu yaklaşımın yeni bir yorumu olarak, yapının orijinal çıplak tuğla duvarları ile tezat oluşturması ve aynı zamanda mekana sıcaklık katması açısından Kilimanjaro, parapet hizasinda biten ahşap bir iç mimari kabuk ile çerçevelenmiş.

Bu iç kabuk, binanın geniş iç mekanı için aydınlatma ve mekanik işlevlerin çözümlendiği fonksiyonel bir katman görevi yapıyor ve ahşap yüzeylerinde Autoban tarafından projeye özel geliştirilmiş üç boyutlu, geometrik bir deseni barındırıyor. Ahşap zeminlerde ise, aynı desenin iki boyutlu yorumuna yer verilmiş. Böylede mekan içinde zengin bir bütünlük ve kimlik anlayışı yakalanmış.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro’nun tüm mobilya ve aydınlatma üniteleri, yine Autoban tarafından projeye özel tasarlanmış. Mekandaki ünitelerin tamamı da endüstriyel kimliği desteklemek amacıyla, ham malzemelere özel bitişler uygulanarak üretilmiş. Ağırlıklı olarak metal profilli mobilyaların kullanıldığı projede, mermer yüzeyler honlama, kumlama ve fırçalama gibi işlemlerden geçirilerek, malzemenin dokusu üzerinde yeni denemeler yapılımış malzeme potansiyeli arttırılması hedeflenmiş. İç içe geçmiş spirallerden oluşan metal aksamlı bar taburelerine uyumlu olarak; oturma alanlarında aynı form bu kez ahşapyle tekrar edilmiş. Aydınlatmalar için ise, yine endüstriyel dönemin izlerini taşıyan tasarımlar tercih edilmiş.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro projesinde iç-dış mekan ilişkisi, Bomontiada kompleksinin kamusal kullanıma  açık iç avlusuna giriş ve çıkışta yer alan teras alanında, kompleksin kamusallık yaklaşımın vurgu yapacak bir öge olarak bir kutu ile güçlendirilmiş. Ziyaretçiler Bomontiada’nın avlu kısmından, Kilimanjaro’nun dökme demir masa ve ağaçlar etrafına sarılan ahşap banklar kullanılmış bir dış mekan oturma alanına; oradan da rüzgarlık görevi gören, aynı zamanda iç mekandaki kabuk sisteminin devam ettirildiği bir kutu ile mekanın içine yönleniyor.

The post Kilimanjaro appeared first on Arkitektuel.

© Alican Aktürk

Teğet Mimarlık tarafından tasarlanan İstanbul Deniz Müzesi projesi 2005 yılındaki ulusal yarışma sonucunda birinci oldu ve inşa edilen yapı ziyarete 2013 yılında açıldı. Müze yapısı, Boğaz köprülerinin yapımından bu yana boğaz hattında inşa edilen ilk modern bina olma özelliğine sahip. Projenin zorlayıcı etkenleri arasında arazinin Beşiktaş merkezde sıkışmış bir bölge olması, tescilli bina ile iletişim halinde olma zorunluluğu, değiştirilemeyen yağmur suyu altyapısı aksı ve boyutları 3 ila 40 metre arasında değişen sultan kayıklarının kırılganlıkları nedeniyle binanın inşası sırasında alandan uzaklaştırılamamaları da var. Arazinin şehrin farklı durumlarıyla ilişki halinde olan üç cephesi bulunuyor: kayıkhane için ayrılmış Boğaz cephesi, şehirle ve ulaşım ağıyla ilişki içinde olması sebebiyle girişin yer aldığı Dolmabahçe Caddesi cephesi ve avlunun bulunduğu Beşiktaş Meydanı cephesi. Tüm bu cepheler tasarım için farklı veriler oluşturmuş ve yapının şehirle çeşitli durumlarda ilişki kurmasını sağlamış.

© Alican Aktürk

Boğaz Cephesi

Tasarım sürecindeki en büyük avantajlardan biri arazinin Boğaz Kanunu’na göre Öngörünüm Alanı’nın dışında yer alması. Böylece çağdaş bir bina tasarımı mümkün olmuş. Deniz Müzesi boğaz siluetinde Dolmabahçe ve Çırağan Sarayı’nın arasında yer alıyor ve bu durum boğaza bakan cephe tasarımını hayli etkilemiş. Yapının bu cepheye bakan kütlesi kayıkların üzerine geçen bir eldiven gibi davranıyor. Aynı zamanda cephedeki açıklık-kapalılıkları ve malzeme kullanımını da belirleyen bu organizasyon, kayıkların denizden binaya girdiği bir tersane tipolojini de anımsatıyor.

Zemin Kat Planı

Mekan kurgusu, sergi materyaline fiziksel bir mekan yaratımının ötesinde, ziyaretçiye geçmiş ve şimdinin üst üste geldiği bir değerlendirme potansiyeli de sunuyor. Görkemli kayıkların arasında yürürken boğazla, vapurla ve vapura yetişmeye çalışan insanlarla, kısacası sokak kotunda günlük hayat durumlarıyla bağlantı kurmak mümkün kılınıyor. Tüm kütle galeriyi denize bağlayan alçak bir havuzun üzerinde yükseliyor. Özellikle vapurun üst katında oturup denizden müzeye bakan bir insan için müze önündeki su elementi cephede dikey bir hareket oluşturan cam ögesiyle birleşerek boğazla gökyüzünü birleştiren bir kurgu sunuyor. Havuz kentle müze arasında görünmez bir sınır kurgularken etrafında kentsel bir mekan da oluşturuyor.

Meydan Yaratma Girişimi

Müzenin en dikkat çekici tasarımı Dolmabahçe Bulvarı tarafında arazi üzerinde yaptığı geri çekilme. Mimarlara göre en önemli tasarım kararı müzeye nereden girileceği konusu olmuş ve diğer cephelerin aksine bulvarın kurduğu hareketli kentsel mekan sebebiyle burası seçilmiş. Barbaros Heykeli’nin bulunduğu alanın meydan kurucu özelliklerini yitirmesi bölgede alternatif bir buluşma mekanı ihtiyacı oluşturmuş. Bulvarın sahip olduğu hareketli doku bu ihtiyacı gidermek için iyi bir potansiyel sunduğundan bu cephede bir toplanma ve müzeye giriş alanı bırakacak şekilde “cömert” bir geri çekilme uygulanmış. Bu geri çekilme sayesinde yaratılan meydan müzenin kentsel yönünü vurgulamış.

© Alican Aktürk

Böylesine bir dış mekan yalnızca müzenin şehirden faydalandığı bir mekan değil, aynı zamanda müzenin bütün potansiyelini şehre sunduğu bir ara yüz de yaratmış. Her ne kadar bu ‘cömert mekan’ kütledeki geçirgen yüzeyler sayesinde boğaz manzarasını şehrin geri kalanına bağlasa da gerçekten yoğun akış içerisinde bir nefes alma mekanı yaratıp yaratamadığı bir tartışma konusu. Beşiktaş Çarşı’nın kentliyi itmekten çok çeken yapısı bu geri çekilme alanının anlık temasların oluşturduğu bir boşluktan öteye gidememesine sebep oluyor. Bu durum tabii ki kent dinamiğinin önceden tahmin edilemez çokça olasılığı barındırmasından ötürü salt mimarin suçu olarak değerlendirilemez. Ne yazık ki müze önündeki bu boşluk birçok kent senaryosu üretme imkanı sunsa da şehrin kaosu kentlilerin bu olasılıkları görmezden gelmesine sebep oluyor.

Müzeye Eklemlenen Bina

Yeni yapılacak binanın var olan tescilli müzeye eklemlenme zorunluluğu tasarım sürecinin en başından beri düşünülen bir problem olmuş. 2015 yılına kadar restorasyonu süren tescilli binada koleksiyonun kayıklar dışında kalan resim ve obje sergisi yer alıyor. En önemli tasarım girdisi yeni binanın eski binaya bağlanırken var olan binanın kütle algısının bozulmamasını sağlamak olmuş. Deniz Müzesi, tescilli binaya iki katlı kütlesiyle hiçbir zaman yaklaşmıyor, bulvar tarafında tek kata düşerek yapıyı ön plana çıkarırken arka planda yavaşça yapıyla buluşuyor. Barbaros Heykeli ve Türbesi, Sinan Paşa Camisi ve Saray Koleksiyonları Müzesi ile çevrelenen tescilli binayı başarılı bir şekilde ön plana çıkarıyor. Beşiktaş Meydanı tarafında ise transparan bir köprüyle iki bina birbirine bağlanıyor ve böylece içeride kurgulanan spiral sirkülasyon sistemi de kapanıyor.

© Alican Aktürk

Bütün strüktürünü altına saklayan köprü, şehrin günlük hayatıyla müzenin tarihsel dokusunu bir araya getiren ikinci bir sahne yaratıyor. Köprünün altında, iki yapının arasında kalan avlu bulvara ve meydana referans veriyor. Zengin kamusal mekanı rekreasyon için olası bir niş oluşturabilecekse de müzenin iklimlendirme mekanizmasının yarattığı gürültü buna engel olmuş. Müzenin etrafının duvarla çevrilmediği birçok yerde belirtilse de avluyla Beşiktaş Meydanı arasındaki parmaklılar bu söylemi tersine çevirip avlunun terk edilmiş bir alan gibi görünmesine sebep oluyor.

© Alican Aktürk

Gezi Kurgusu

Ziyaretçi Barbaros cephesindeki geri çekilme bölgesinden müzeye giriş yaptığında kendini, müzenin ana mekanı olan kayık galerisinde bulur. Yüksek tavanlı, kolonsuz geçilen bu geniş mekanda ilk olarak karşılaşılan tarihsel anlamda en önemli eser olan kadırgadır. Bundan sonra kayıkların boyları küçülürken kronolojik olarak da ilerlenir. Turun sonunda Atatürk’ün kullanmış olduğu sandal görülür. Zemin kattan asma kata bir rampa ile çıkılır. Üst katta bulanan 7 köprünün üzerinde sergilenen sultan kayıkları görülürken zemin kattaki kayıklara da buradan bakış imkanı tanınır. Uzunlukları 25 metre ile 55 metre arasında değişen köprüler iç mekanda güçlü bir etki yaratan 6 metre yüksekliğinde çelik kafes kirişli bir strüktürle taşınmaktadır. Üst kat dolaşıldıktan sonra karşılaşılan cam köprü ziyaretçiyi tescilli binaya götürür. Tescilli binanın merdivenlerinden inildiğinde ise bulvar tarafındaki girişe dönülür.

© Alican Aktürk

Dolaşım şeması kapalı bir sistem sunarken bu şemayı bozan tek mekan kayık galerisinin alt katında bulunan sergi alanı. Su seviyesinin altında bulunan bu alan yarışma projesinde yer almayıp sonradan eklenmiş. Şu anda geçici sergi alanı olarak kullanılıyor.

Malzeme Seçimi

Cephedeki açık-kapalı düzeni vurgulaması için beyaz bir yüzey ve bakır tercih edilmiş. İç ve dış mekanlarda malzeme sürekliliğinin korunabilmesi için tasarım projesinde çok yeşermeyen bir bakır tercih edilmiş olmasına rağmen uygulamada farklı bir bakır türü kullanılmış. İçeride sergilenen nesnelerin güneş ışınlarından korunması için ise Low-E cam kullanılmış.

Kaynaklar

• Gülhan, Doğa (2014). 1.Ödül, İstanbul Deniz Müzesi Ulusal Mimari Proje Yarışması (http://www.arkitera.com/proje/2784/http—arkivcomtr-proje-istanbul-deniz-muzesi-2784)
• Teğet (2014), “Boğazla Şehir Arasında Müze”, Serbest Mimar, Türkiye Serbest Mimarlar Derneği, issue 14-15, p. 121
• Istanbul Maritime Museum / TEGET, (14 Apr 2017). ArchDaily. https://www.archdaily.com/867961/istanbul-maritime-museum-teget/, ISSN 0719-8884
• Mehmet Kütükçüoğlu ile bir röportaj, (2014), Tersaneye Öykünen Müze Binası, https://xxi.com.tr/i/tersaneye-oykunen-muze-binasi
• Kahvecioğlu, H. (2014), “Deniz Müzesi Üzerine BirDeğerlendirme”, Serbest Mimar, Türkiye Serbest Mimarlar Derneği, issue 14-15, pp. 117-119
• Altınışık, B., (2016), Teatrel Bir Kırılganlı Olarak İstanbul Deniz Müzesi, , Mimarist, issue 55, pp. 25-29, https://www.academia.edu/16398144/K%C4%B1r%C4%B1lgan_Bir_Teatrallik_Olarak_%C4%B0stanbul_Deniz_M%C3%BCzesi

The post İstanbul Deniz Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Koray Erkaya

2004 yılında İstanbul’da iç mimar ve tasarımcı Yasemin Arpaç ve Sabahattin Emir tarafından kurulan Ofist ekibinin tasarımı olan Karaköy Loft, 2014 yılında tamamlanmış. Tek kişinin yaşayacağı, İstanbul’un merkezi noktalarından birindeki 180 metrekarelik çatıkatı, eski bir Ermeni kilisesi olan Getronagan ve Galata Kulesi’ne bakan cepheleriyle eşsiz bir lokasyona sahip. Karaköy Loft’u tasarlarken Ofist ekibi de evin bu özelliğine özellikle dikkat çekiyor.

©Koray Erkaya

Ekip bu iç mekan tasarımının ana parametrelerinin evin lokasyonuiburada yaşayacak olan 45 yaşındaki bekar müşterinin kişiliği, yaşam tarzı ve ihtiyaçları olduğunu söylüyor. “Karaköy her zaman İstanbul için ticaretin merkezlerinden biri olmuş. Şimdilerde bu eski mahalle, gün geçtikçe yeni sanat garileri, butikler, restoranlar, otellerle gittikçe daha modern ve aktif bir yer haline geliyor. Bu ev de tam da bu koşuşturmanın ortasında bulunuyor. Aynı zamanda müşterinin dışarıdaki kimliği ve hayatı da bizim makenı yaratırken ve materyal seçerken ana dürtülerimizden biri oldu.” diyor ekip. Karaköy Loft projesi için doğallık, nötrallik, rahatlık ve kullanışlılık anahtar kelimeler olmuş.

©Koray Erkaya

Projenin strüktürüne ilişkin yaklaşım evin açılıp daha fazla ışık ve manzara almasını sağlamak üzere olmuş. Eskiden evin ön cephesinde bulunan küçük pencere açıklıkları genişletilmiş ve tüm cepheyi kaplayan katlanabilir doğramalar kullanılmış. Böylece evin bütün yaşam alanı pencerelerin tamamen açılmasıyla bir balkona dönüşüyor -bu da eski evin eksiklerinden bir tanesi ekibe göre. Işık ve manzara dikkat alınarak çatının eğimli kısmına da yeni bir tavan penceresi eklenmiş. Böylece içerisi daha da aydınlık olabiliyor ve evin asma kat kısmının da manzaraya bakması sağlanabiliyor.

©Koray Erkaya

Karaköy Loft projesinde tasarım yaklaşımlarından biri de ‘çok fazla fikre sahip olmamak’ Ofist ekibine göre. Ekip bu bağlamda bütün evi bir bütün ve tek bir mekan olarak değerlendiriyor. Evin düzeni tek bir kişinin kullanacağı şekilde oluşturulacağı için bütün mekanlar birbirine geçecek şekilde düşünülüyor.

Ofist bu nedenle bütün evin birçok küçük hacme bölünmesini gereksiz bulmuş. Tüm ev tek bir mekanı tanımladığı zaman daha bütüncül bir tasarım yaklaşımına sahip olunabileceği düşünülmüş -her oda için farklı bir tasarıma kaymamak adına. Böylece birkaç önemli nokta tüm evin tasarımı yaklaşımını tanımlamaya yetiyor.

©Koray Erkaya

İlk olarak evin uzun duvarlarından birinin depolama olarak kullanılması kararlaştırılmış. bunun çin tüm ev boyunca uzanan ve iki kat boyunca yükselen demir çubuklarla oluşturulmuş bir raf alanı yaratılmış. Duvardan 12 milimlik demir çubuklar 16 milimlik dikey çubuklarla tüm ev boyunca mekan değişimini dikkate almadan depolamanın gerçekleşebileceği girdleri yaratıyor. Bu sistem için özel olarak raf üniteleri ve aksesuarlar da tasarlamış ekip: tek katlı, 2 katlı, veya 3 katlı raflar, dikey ayrıcı elemanlar veya bir şeyler asabilmek için kullanılan elemanlar gibi. Evin sahibi bu depolama kısmını istediği gibi düzenleyebiliyor -örneğin bir kitaplık, odunluk, mutfak dolabı veya giysi dolabı olarak.

©Koray Erkaya

Bu duvarın karışısında evin ikinci uzun duvarı da, yoğun depolama duvarına zıt olarak, oldukça sakin ve durgun olarak tasarlanmış. Duvar bu etkisine katkı sağlamak amaçlı, farklı büyüklerde doğal taşlarla kaplanmış. Bu duvar da bütü ev boyunca aynı şekilde sürdürülmüş. Diğer bir nokta da yer kaplamaları. Evin zemini, 60×60 santimetrelik doğal taş karolarla kaplanmış. Bu taşlar gelişigüzellik hissi vermesi açısından düzensiz açılarla yerleştirilmiş. Yine tüm ev boyunca devam eden bu yaklaşımın yerini ahşap kaplamaya bıraktığı tek nokta kuzeye bakan misafir yatak odası.

©Koray Erkaya

Evin asma kat kısmında ise bütün yüzeyler çimento esaslı materyalle kaplanmış. Çıplak ayak için daha hoş bir his yakalamak amacıyla kullanılan malzeme üst katta banyo zemini, yatağın durduğu kısım ve küveti oluşturarak bütün yüzeylerde kesintisiz olarak devam ettirilmiş.

Evin içinde daha samimi br atmosfer yakalamak için de tavanın ahşap düşünülmüş. KAraköy Loft’un ahşap kısımları için ekip, iroko ahşabını tercih ediyor. Duvardan tavana ilerleyen ahşap malzeme, aynı zamanda yaşam alanında kalabalık zamanlar için bir oturma alanı da yaratıyor.

©Koray Erkaya

Son olarak ekip, mutfak tezagını yaratmak için Karaköy Loft’ta dökme beton kullanmış. İnce beton zemin mutfak tezgahını oluşturuyor ve bundan bir seviye aşağıda da ilerleyerek uzun bir yemek masası yaratıyor. Masanın bittiği nokta da ise beton bir kolon kaidesi benzeri kısım oluşturacak şekilde dökülerek yemek masasına ekstra oturma alanı ve şömine mekanı kurguluyor. Bu beton zemin mutfak kısmında demir bir çerçeveyle sınırlandırılmış. Yine kesintisiz dökme beton, mutfakta birden çok işlevi yaratan bir materyal.

©Koray Erkaya

2014 yılında tamamlanan Karaköy Loft hala oldukça dikkat çeken bir iç mekan tasarımına sahip. B mekan tasarımı için Yasemin Arpaç, Sabahattin Emir ve ekibi Avrupa Emlak Ödülleri’nde İç Mekan Tasarımı’nda (European Property Awards Interior Design 2017-2018) ödül almış.  Eşsiz manzara ve lokasyonuyla ev, İstanbul’daki evler için en ilgi çekici iç mekan tasarımlarından birini gözler önüne seriyor demek yanlış olmaz.

The post Karaköy Loft / Ofist appeared first on Arkitektuel.

© Thomas Mayer

Emre Arolat Architects tarafından tasarlanan Maslak No. 1, Büyükdere Caddesi üzerindeki bir ticari manifesto. İstanbul’un yeni ticarı aksı olan Mecidiyeköy-Maslak aksında bulunan yapının inşaatı 2014 yılında tamamlanmış. Yapı adını cadde üzerindeki bina kapı numarasının 1 olmasından alıyor. Üç farklı holdingin merkezlerinin bulunduğu ofis binası, sıradışı mimarisi ile bölgedeki diğer yapılardan ayrılıyor. 

© Thomas Mayer

Maslak No. 1, kıvrımlı formu ile dikkat çeken bir gökdelen. Yapının bu formu, müşterinin tasarlanacak ofis binasının prestijli bir tasarım olması isteğinden ortaya çıkmış. Mal sahibi, bu ticarı aks üzerinde görkemli yeni bir bina istemiş ancak proje alanının üçgensel alanı ve imar yönetmeliğindeki kısıtlamalar, Maslak No. 1’in tasarımının belli ölçülerin üzerine çıkmasını engellemiş. Emre Arolat Architects, bu sorunla başa çıkabilmek için yapıyı ikiye bölmüş: dikdörtgensel ofis hacmi ve bu kütleyi saran kıvrımlı cam kabuk. Tasarlanan kabuk katmanı sayesinde hem bina olduğundan daha büyük gözükebilmiş hem de binanın içinde farklı bir atmosfer yaratılmış.

Zemin Kat Planı

Ofis bloğu, 8,25’e 8,25 bir grid üzerine yerleştirilmiş. Betonarme kullanılarak inşa edilen bu kısımda kullanılan malzemeler inşaat maliyetini düşürme amacıyla seçilmiş. Ofis bloğunu saran kıvrımlı kabuk bazı noktalarda ana kütleden 17 metre kadar uzaklaşıyor. İki cephe sistemi arasındaki bu boşluk bir ara bölge olarak değerlendirilmiş ve yapının akustik korunum ve enerji korunumu imkanları sağlamış. Buna ek olarak cephenin içine yerleştirilen dikey bahçeler ile iç mekanın daha canlı ve yeşil bir görünüm kazanması hedeflenmiş. Bu dikey bahçelere her 4 katta bir tasarlanan platformlar ile ulaşılıyor. 

© Thomas Mayer

Maslak No. 1’in en dikkat çeken mimari özelliği kuşkusuz çelik ve cam cephesi. 1,5 metreye 2 metrelik cam panellerin balık pulu şeklinde bir araya gelmesiyle oluşan cephe Büyükdere Caddesi üzerinden bakıldığında özgün bir görsel etki yaratıyor. Üzerlerinde güneş ışığından koruyucu film katmanı bulunan paneller içeri giren güneş ışığını kontrol ediyor ve boşluklu yerleştirilmeleri sayesinde bina içinde doğal hava akışı sağlanıyor. Panellerin her biri farklı opaklık seviyelerine sahip. Güney cephede daha opak paneller tercih edilirken yapının kuzey cephesi daha geçirgen bir kimliğe sahip.

Emre Arolat Architects, yapının tasarımında ekonomik çözümlere ağırlık vermiş. Otopark katları, lobiler, sirkülasyon alanları ve tuvaletler olabildiğince basit ve ucuz malzemeler ile tamamlanmış. Ofis alanlarının büyük bir kısmındaki beton yüzeyler çıplak bırakılmış. Yalnızca bazı alanlarda asma tavan gibi ana strüktürü kapatan çözümlere gidilmiş.

© Thomas Mayer

Tasarımına 2009 yılında başlanan yapı 2014 yılında tamamlanmış. LEED Altın sertifikasına sahip olan Maslak No. 1, komşusu olduğu yapılarla karşılaştırıldığında sürdürülebilir mimarisi ile ön plana çıkmayı başarıyor. Isı geri dönüşümü sağlayan havalandırma sistemi ve VRV sistemi sayesinde Maslak No. 1, benzer bir yapıya oranla %40 daha fazla enerji korunumu sağlıyor. Islak hacimlere su tasarrufu sağlayan armatürler yerleştirilmiş ve kendi enerjilerini üreten asansörler tercih edilmiş. Bunlara ek olarak, yapının cephesi tasarımın en güçlü çevre dostu çözümlerinden biri.

© Thomas Mayer

Maslak No. 1, oldukça özel ve dışarıya kapalı bir yapı. Tasarım zemin katta bile kamusal bir alan oluşturmayı reddediyor ve binanın içindeki alanlar yalnızca ofis çalışanlarına hitap ediyor. Ayazağa metro ve otobüs duraklarına oldukça yakın bir mesafede bulunan yapı Maslak’taki yüksek binaların en güncellerinden biri. Maslak No. 1’in, şehir planlaması açısından tartışmaya açık Maslak’ın en çarpıcı elemanlarından biri olduğu söylenebilir.

The post Maslak No. 1 appeared first on Arkitektuel.

Metin Erginoğlu & Çalışlar Mimarlık sitesinden alınmıştır. Türkiye’nin en önemli internet sitelerinden sahibinden.com şirketinin ofisi, Erginoğlu & Çalışlar Mimarlık tarafından 2012 yılında tasarlandı.Teknoloji şirketinin ruhuna ve kurumsal duruşuna uygun olarak tasarlanmış sahibinden.com ofisi, çalışan verimliliğini ve bütünsel konforunu arttıracak çözümler düşünülerek ele alınmıştır. Projede sadece çalışılan değil sosyal aktivitesi de olan bir çalışma alanı yaratmak önceliklidir.Bu doğrultuda çalışanların iş dışında da vakit geçirebilecekleri farklı işlevler için mekanlar ayrılmış ve ayrıca şirketin uzun vadedeki büyüme öngörüsü incelenerek gerekli ofis kapasitesi sağlanmıştır.

© Emre Dörter

Yönetim kurulu,toplantı odaları ve çalışma alanlarının büyük çoğunluğunun yer aldığı 2. katın planlamasında binanın eliptik formu yönlendirici olmuştur. Geneli açık ofis olarak tasarlanan bu katın toplantı odası ve yönetici odası gibi kapalı mekanları yine bina formu gereği cepheyle ilişkilendirilmeden çözülmeye çalışılmıştır. 2. katın girişinde bulunan toplantı ve yönetici odalarına ait mekanlar planlanırken yerin verimli kullanılması amacıyla tercih edilen amorf formlar sağır duvarlarla oluşturularak ofis alanlarıyla ilişki koparılmaya çalışılmıştır.

© Emre Dörter

Bina cephesi ile taşıyıcı hat arasında kalan ve çevresi 250 m. eden eliptik alan koşu parkuru olarak düzenlenerek rekreatif işlevlerin çalışma alanları ile iç içe geçmesi fikri öne çıkartılmıştır. Bu katın planlanmasında önem verilen diğer bir konu da binanın tam merkezinde yer alan toplanma alanıdır.Mekan, çalışanların sosyalleşebileceği,aynı anda farklı toplantı modellerine mekan oluşturabilecek ,oyun odası ve TV köşesi gibi eğlenceli alanlarla güçlendirilmiştir.

© Emre Dörter

 

Kaynak: http://www.ecarch.com/works/sahibinden-com-gm/

The post Sahibinden.com Ofisi appeared first on Arkitektuel.

Hayati Tabanlıoğlu tarafından tasarlanan Atatürk Kültür Merkezi (AKM), bir dönem için İstanbul’un kültür ve sanat merkezi olmuştur. Orijinal olarak Feridun Kip ve Ruknettin Güney tarafından tasarlanan ve 12 Nisan 1969 tarihinde açılan Atatürk Kültür Merkezi, 1970 yılında bir oyun sırasında çıkan yangın sonucunda oldukça hasar gördü. Bu yangının ardından Hayati Tabanlıoğlu tarafından onarılan ve tekrar tasarlanan yapı, 1978 yılında tekrar kullanıma açıldı ve 2000’li yıllara kadar hizmet verdi.

Eskiz / © Atatürk Kültür Merkezi – Hayati Tabanlıoğlu

İstanbul Opera Binasından Atatürk Kültür Merkezi’ne

Hayati Tabanlıoğlu, AKM’yi yeniden tasarlama sürecinde pek çok sıkıntı ile karşı karşıya kalmıştır. Yalnızca bir opera binası olması amacıyla tasarlanan eski yapı, yeni projede bir kültür merkezine çevrilmek istenmiştir. Eski yapının bir opera binası düşünülerek yapılan betonarme karkası, kültür merkezi tasarımını sınırlayan bir faktördür. Ayrıca, orijinal projenin inşaatının 21 yılda tamamlanması da yeni proje için başka bir sıkıntı oluşturmaktadır çünkü eski projenin inşaatı sırasında çözülememiş pek çok sorun bulunmaktadır. Tüm bu sorunlara rağmen, İstanbul Opera Binası ismi ile açılan yapı, geçirdiği yangının ardından Atatürk Kültür Merkezi’ne dönüştürülmüştür.

© Reha Günay

Yapıya; oda tiyatrosu, çocuk sineması, sanat galerisi, otopark, dekor depoları, sahne ve yönetim blokları ve teknik hacimler eklenerek, yapının bir kültür merkezine dönüşmesi sağlanmıştır. Yapının ön cephesine, döneme uygun bir görünüm kazandırmak amacıyla yeni bir blok eklenmiştir ve mevcut sahnede iyileştirmeler yapılmıştır.

Büyük Salon

Hayati Tabanlıoğlu, Atatürk Kültür Merkezi’nde bulunan mevcut büyük salona iki yeni balkon eklemiştir. Böylece büyük salon, parter kısmında 892, birinci balkonda 230 ve ikinci balkonda 195 seyirciye evsahipliği yapabilmektedir. Yeni eklenen balkonlarda ve parter kısmında zemin kademelendirilerek seyircilerin sahneyi olabildiğince iyi görebilmesi amaçlanmıştır.

© Reha Günay

Yapının üçgen piramit şeklindeki, alüminyum elemanlardan oluşan tavanı özel ışıklandırma düzeni ile arkadan öne doğru açılmakta ve tasarlanan ışık penceresinden sonra sahneye kadar düz olarak devam etmektedir. Sahnenin orkestra kısmında, tavandan sarkan prizmatik maun elemanlar seyircilerin üstünde asılı durmaktadır. Büyük salonun iç duvarlarının kaplamasında, AKM’nin dış cephesinde de kullanılan seramik kullanılmıştır. Bu iç duvarlar, sahne görüşünü engellememesi amacıyla geri çekilmiş şekilde durmaktadır.

Sahne katı planı / © Atatürk Kültür Merkezi – Hayati Tabanlıoğlu

Büyük salonun sahnesi, çok amaçlı kullanıma uygun olarak tasarlanmıştır. Ön sahnenin yan duvarları ve yatay podyumları hareketlidir. Bu sayede, sahnenin genişliği 12 metre ile 17.2 metre arasında değişebilmektedir. Böylece büyük salon; opera, tiyatro, müzikal, konser ve küçük temsiller gibi değişik performans sanatlarının sergilenebileceği çok işlevli bir sahne özelliği kazanmıştır.

Konser Salonu

Atatürk Kültür Merkezi’nin konser salonu, büyük salonun altında bulunmaktadır. Konser salonuna giriş, AKM’nin ana girişlerinden konser salonu fuayesine inilerek sağlanmaktadır. 530 kişilik oturma ve 200 kişilik ayakta durma yeri olan konser salonu toplam 730 kişiliktir. Salonun podyumu 110 metre kare genişliğindedir. Konser salonunun ve fuayesinin tavan ve duvarları, meşe ağacı ile kaplanmıştır. İç mekanlardaki meşe kaplama ve tavandaki ışıklandırma, yapıya görsel bir devamlılık kazandırmaktadır.

Oda Tiyatrosu

© Reha Günay

300 kişi kapasiteye sahip oda tiyatrosu, konser salonu ve çocuk sineması ile aynı katta bulunmaktadır. Oda tiyatrosunun ayrı bir girişi, fuayesi ve kulisi vardır. Sahne, seyirci salonu ve fuayeler, konser salonunda olduğu gibi mekansal bir devamlılık göstermektedir.

Çocuk Tiyatrosu

© Reha Günay

Çocuk tiyatrosunun da ayrı bir girişi ve fuayesi vardır. Toplam 294 kişi kapasiteli bu salon, kukla, karagöz ve film gösterileri yapılmak üzere tasarlanmıştır. Çocuk tiyatrosunun içinde kullanılan ışıklandırma elemanları ve renkler mekanın fonksiyonuna uygun olarak seçilmiştir.

Sanat Galerisi

© Reha Günay

Atatürk Kültür Merkezi, toplam 1000 metre kareyi bulan büyük bir sanat galerisini içinde bulundurmaktadır. Yapının Taksim meydanı ve güneye bakan kısımlarında iki bölümde oluşan bu galeri alanlarına, diğer ünitelerden bağımsız olarak Taksim meydanından asansörler ve merdivenler ile ulaşılabilmekte.

Ana Giriş Cephesi

Yapının en göze çarpan mimari elemanlarından bir tanesi, Taksim meydanına bakan ana giriş cephesidir. 51 metre genişliğe ve 25.9 metre yüksekliğe sahip cephe, tamamen transparan olması amacıyla cam ile kaplanmıştır. Cephenin önünde, birer metre aralıklar ile yerleştirilmiş yatay çelik elemanlar bulunuyor. Koyu gri grinatal alüminyum kullanılarak üretilmiş bu kafesteki yatay elemanlar aşağıdan yukarı doğru sıklaşmaktadır.

Kesit / © Atatürk Kültür Merkezi – Hayati Tabanlıoğlu

Yuvarlak Merdiven

AKM’nin ana giriş holünde, 7 metre dış çapa sahip yuvarlak bir merdiven bulunuyor. Merdivenin her bir basamağı, çelik halatlar ile tavana asılmış şekilde taşınmaktadır. Merdivenlerin çelik basamakları paslanmaz çelik ile kaplanmıştır. Merdivenin ortasından yere doğru inen, cam kürelerden oluşan düşey bir ışıklandırma elemanı geçmektedir.

© Reha Günay

The post Atatürk Kültür Merkezi (AKM) appeared first on Arkitektuel.

©Cemal Emden

“İstabul Boğazı, Avrupa ve Asya’yı ayıran en keskin sınır, üstünden geçen küçüklü büyüklü teknelerle ve onu saran dokusuyla korunması gereken yerlerden biri. Hatta, Boğazı saran bu dokuda, çıkarılması, kırpılması, temizlenmesi gereken şeyler var. Bu sebeple, en iyisi bu alanda yapılacak olan binaların oldukça kapsamlı, kendi halinde, Boğaz’dan geriye çekilmiş ve neredeyse görünmez yapılması olur. Bu yüzden Boğaz’ın kıyısında Sakıp Sabancı Müzesi arazisinde bulunan bir konser salonu tasarlarken görünmez bir yapı olması tasarlamamız gerektiğini biliyorduk. Gösterilmedikçe, bahsedilmedikçe, gidilmedikçe görülmemesi gereken bir yapı. Bu nedenle biz de yeraltında bir strüktür yapmaya karar verdik’’ The Seed Konser Salonu tasarım sürecini bu sözlerle anlatıyor Nevzat Sayın.

©Cemal Emden

Nevzat Sayın Mimarlık Hizmetleri tarafından tasarlanan yapı, Emirgan’da bulunan Sakıp Sabancı Müzesi (SSM)’ne hizmet eden bir konser salonu. 2009 yılında tasarlanmış olan yapının adı; The Seed Konser Salonu yani Tohum, yeraltında tasarlanmış olan elipsoid yapının bir tasviri; tasarıma başlarken görünmez bir yapı olması amacı güdülen The Seed Konser Salonu yeraltında bulunan dev bir tohum.

Vaziyet Planı

The Seed Konser Salonu, alanda varolan ağaçların kökleri, eski evin temeli ve SSM’nin terası arasında sıkışmış bir konuma sahip kampüste. The Seed’de, yapının içine girilmeden konser salonuyla ilgili fikir sahibi olunmaması hedefleniyor. Yapılacak yer kazılırken, tamamı çelikten oluşan taşıyıcı sistem, imal edilmeye başlanmış.

Bu taşıyıcı sistem hazır olan alanda formu dolayısıyla bir tekne gibi birleştirilmiş ve bu da doğal olarak projenin yapım sürecini bir hayli kısaltmış. Burda bir önemli nokta da SSM’nin işleyişini durdurmadan ve kısa sürede yapılması gerekliliği The Seed’in. Biraz da bu iki etken yön veriyor yapım sürecinin planlamasına.

©Cemal Emden

SSM arazisine girildiğinde ziyaretçiler müzeye ulaşmak için eski taş duvarları aşıyor. Bu duvarların arasındaki bir açıklık da The Seed Konser Salonu’na yönlendiriyor gelenleri. Alışılmışın dışı mimari tarzıyla konser salonuna ilk girildiğinde alttaki fuaye alanına ulaşılıyor. Fuaye alanında ziyaretçinin gözüne ilk çarpan şey sarı elipsoid şekilli bir kütle. Burdan ilerleyip üst fuayeye ulaşılıyor -elipsoid aynen yukarıda da devam ediyor. İnce uzun yapısıyla Boğaz’a referans veren üst fuayede bir teras alanı yaratılmış. Buradan hem müzeye geçiş alanı var hem de Boğaz manzarası. Sonucunda konser salonunun içine girene kadar alt ve üst fuayelerde The Seed’in küçük ipuçları ile yetiniyor gelenler, ancak içine girince algılanabiliyor asıl mekan.

©Doruk Kayalı

Konser salonu, oldukça iç bükeybir forma sahip önce yalnızca planda elips daha sonra ise bir elipsoid halini alan salon, yapının tohum kısmı. İçeride gelenleri, çok yüzeyli bir alan karşılıyor. Bu yüzeyler özel olarak üretilmiş, tırtıklı yapısıyle ses yansıtıcılığı sağlayan parlak siyah ahşap levhalar. Çok yüzlü elipsoid parlak yüzey, bir ayna gibi üzerine düşen görüntüleri de yansıtma özelliğine sahip -bu da salonun görsel etkisini güçlendiriyor.

Salonda bir başka dikkat çeken de her biri farklı desen ve renkteki 300 sandalye. Buradaki amaç salona girecek 300 farklı kişiyi vurgulamak. Salonun ilginç yanlarından biri farklı amaçlara hizmet edecek şekilde tasarlanmış olması; hidrolik sistemle döşeme kaldırılıp sahneyi büyütmek hatta bir toplantı odası elde etmek mümkün.

©Cemal Emden

The Seed Konser Salonu’nda 358 üçgen levha kullanılmış. QRD olarak adlandırılan levhalar sesi iki yönde yansıtacak şekilde The Seed Konser Salonu’na özel olarak tasarlanmış ve sesi farklı yönde yansıtan levhalar yanyana kullanılmış genelde. Yine de salonda yeterli seviyede yansıtıcılık sağlanamamış, bunun sebeplerinden biri yerde kullanılmış olan halı kaplamanın yutuculuk özelliği göstermesi. Bu nedenle ek olarak tavanda düz levhalar kullanılmış ve bunların bazıları da delikli. Bunlar sesin yansımasına katkı sağlıyor. Fuayede de akustiği sağlamak amacıyla çeliğin yangın dayanımını arttıran pütürlü boyadan faydalanmış. 40mm’den fazla sürüldüğünde ses yutuculuğu sağlayan boyayla, cephe ve döşemenin yansıtıcılığı biraz olsun önlenmek istenmiş.

©Cemal Emden

Yapıda dikkat çeken ögelerden bir başkası yapılmış olan dış taş duvarlar. Dış duvarlar önceden burada var olan duvarların yeniden yapılmasıyla ortaya çıkmış. İnşaat sırasında kaybolmuş olan duvarı yeniden yapmak yerine bu duvarın anısını taşıyan bir duvar yapmaya tercih etmiş NSMH. Bu yeni duvar, çok rastlanmayan tarzdaki yapısıyla yapıya girmeden ziyaretçinin dikkatini çekiyor.

©Cemal Emden

Eski eve, var olan taş duvarlara ve ağaçlara saygılı olan The Seed,  hem akustik hem de görsel açıdan oldukça etkileyici bir konser salonu. SSM’ye bağlı bu konser salonu, bir mimarın -özellikle performans salonlarında- proje sürecinde tasarım ve akustiği ayrılmaz bütün olarak değerlendirmesi gerekliliğini vurguluyor.

The post The Seed Konser Salonu appeared first on Arkitektuel.