© Rasmus Hjortshoj

Faroe Adaları’nın başkenti Tórshavn’da bulunan Glasir Tórshavn Koleji (Glasir Tórshavn College), BIG’in en güncel projelerinden. 2018 yılında tamamlanan üniversite binası Faroe Adaları İşletme Koleji’ni, Tórshavn Teknik Okulu’nu ve okulun spor salonunu tek bir yapı altında toplayan; 1,750 öğrenci, akademisyen ve çalışana ev sahipliği yapan bir eğitim kompleksi.

© Rasmus Hjortshoj

Tasarım geleneksel bir üniversite yapısından oldukça uzak. Üç farklı okulu bir araya getiren yapıyı tasarlarken BIG her bir kolejin kendi özel kimliğini korurken, ortak çalışma ve öğrenme alanları ortaya çıkarmayı hedeflemiş. Tasarıma şekil veren en önemli detay öğrenci ve akademisyenlerin bina içindeki hareket ve ihtiyaçları.

Kat Diyagramları / © BIG

Kütlesel olarak bakıldığında Glasir Tórshavn Koleji, bir avlu etrafına yerleştirilmiş beş farklı katın üst üste gelmesi ile oluşuyor. Bu beş kat fonksiyonel olarak birbirinden ayrılmış. Spor, işletme ve teknik okulların her biri bir kata yerleşirken öteki iki kattan biri akademisyen ofisleri ve yemek alanlarına; diğer kat ise fiziksel egzersiz mekanları ve öğrenci buluşma alanlarına sahip. Bir girdap şekline sahip binanın üst katları yapının üzerine yerleştiği dağ topoğrafyasına doğru 30 metreye kadar uzanıyor.

© Rasmus Hjortshoj

Dağlık ve eğimli bir arazide bulunduğu için binaya giriş dramatik bir köprü ile sağlanıyor. Burada kullanıcıları geniş dairesel bir giriş avlusu karşılıyor. Bu avlu tüm katlar ile bağlanan merkezi bir buluşma noktası. Binanın 32 metre çapa sahip ana avlusu ile doğal peyzajın bir devamı olarak düşünülmüş. Kademeli basamakların bulunduğu bu avlu grup toplantıları, sosyal etkinlikler ve öğrencilerin zaman geçirmesi için fırsat sağlarken basamaklı yapısı sayesinde burada bir oditoryum düzeni de kurulabiliyor.

Yapının merkezinde bulunan avlu oldukça büyük cam bir tavan ile kapatılmış durumda. Böylece avlu Faroe Adaları’nın sert, rüzgarlı ve yağışlı ikliminden korunurken avlunun açık ve aydınlık karakterinden ödün verilmemiş. Sınıfların avluya bakan cephelerinde ise renkli camlar tercih edilmiş. Bu sayede binanın içindeki değişik fonksiyonlar belirgin hale getirilmiş.

© Rasmus Hjortshoj

BIG’in eğimli topoğrafya ile uyum sağlayan tasarımı sayesinde bina bu zor araziyi etkili bir şekilde kullanabiliyor. En üst katlar dağ eteklerine doğru konsol çıkarak binanın şehrin tüm yönlerine doğru uzamasını sağlıyor. Avlu, sınıflar ve spor salonundan eşsiz Faroe manzarası izlenebiliyor.

© Rasmus Hjortshoj

Okulun içinde yalın bir mimari dil tercih edilmiş ve malzeme olarak taş, dökme beton ve ahşap kullanılmış. Binanın dışında ise tasarımın heykelsi duruşunu vurgulayacak cam ve alüminyum kullanılmış. Keskin cam ve alüminyum sayesinde yapının dairesel şekli ön plana çıkarılmış.

The post Glasir Tórshavn Koleji appeared first on Arkitektuel.

Cornell Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nin yeni stüdyo binası olan Milstein Hall, 2011 yılında Rem Koolhaas ve Shohei Shigematsu’nun ortaklığını yaptığı OMA tarafından tasarlandı. Milstein Hall, Amerika ve dünyanın en prestijli mimarlık fakültelerinden biri olan Cornell AAP kampüsünde 100 yıldan beri inşa edilen ilk yeni bina olarak da tarihe geçti.

© Matthew Carbone

Milstein Hall, kampüsün iki önemli binası Sibley Hall ve Rand Hall arasında bağlantı sağlıyor. Özellikle Ithaca gibi, kış aylarında -30 santigrat derecelere çıkan soğukların yaşandığı bir yerde kampüs içinde yaratılan kapalı geçişler oldukça önem kazanıyor. Ancak OMA’nın tasarımının kampüse kattıkları, bir geçiş yapısından çok daha fazlası. Milstein Hall, yeni ve çarpıcı tasarımı ile mimari ve tasarımın önemini vurguluyor.

© Matthew Carbone

Yapı, iki etkileyici konsol strüktürü ile dikkat çekiyor. Bu konsollar, toplam 1,200 ton ağırlığındaki çelik truss sistemi ile ayakta duruyor. Konsol yapı, yol kotundan yaklaşık 15 metre yüksekte bulunuyor ve kampüsteki bir başka yapı olan Foundry ile bu kotta ilişki kuruyor. Çelik kafes sistemin çevrelediği geniş hacim, 16 tasarım stüdyosunu içinde bulunduruyor. Bu kütle, döşemesinden çatısına kadar cam ile kaplanmış. Yapının çatısının bir kısmı yeşil çatı olarak tasarlanmış ve üzerinde 41 adet içeri ışık girmesini sağlayan açıklık bırakılmış.

© Matthew Carbone

Shigematsu, Milstein Hall’u mimarlık, şehircilik ve sanat öğrencileri arasında etkileşim ve tartışma ortamı yaratabilecek bir pedagojik bir platform olarak tanımlıyor. OMA, bu çarpıcı kütle ile yapının içinde farklı bir hayat kurgulanmasını amaçlamış. Yapıyı kullanan öğrenci ve profesörlere, yapıya farklı işlevler ve kullanım şekilleri kazandırma özgürlüğü verilmiş.

Cornell Üniversitesi kampüsünün kuzey ucunda yer alan Millstein Hall, kampüste tek başına duran, yeni bir bina olarak tasarlanmamış. Yapı, mimarlık fakültesinin mevcut 4 binasıyla farklı kotlarda ilişki kuran ve fakülteyi bir bütün haline getiren bir ek yapı. Millstein Hall sayesinde okulun mimarlık fakültesi 47,000 metre kare ek stüdyo alanı, galeri alanları, jüri alanları ve 253 kişilik bir oditoryum kazanmış.

© Matthew Carbone

Yapı sürdürülebilirlik ilkeleri doğrultusunda tasarlanmış. Yerleştirilen açık konfor modülleri sayesinde yapının yapay havalandırma ihtiyacı büyük ölçüde azaltılmış. İç mekanların soğutulmasında kullanılan su, yerel bir gölden sağlanıyor. Binanın tüm cephesini kaplayan camlar ise izole edilmiş, düşük E değerlerine sahip. Yapı Leed Gold sertifikasına sahip.

© Matthew Carbone

Stüdyoların konsol çıkan güneydoğu kısmına AAP Forum adı verilmiş. Bu konsol stüdyoların tamamen şerit bant ile kaplanmış olması, mimari stüdyoların 24 saat canlı olduğunu kampüsün geri kalanına gösteriyor. Cam kaplamanın alt ve üst kısımlarında ise Türkiye’den getirilen mermerler kullanılmış. Yapının alt kısımlarında, yukarıdaki konsol plakanın cam ve çelik karakterine tezat oluşturacak şekilde yalın beton yüzeyler tercih edilmiş.

© Matthew Carbone

OMA, yapının bodrum katından yukarı çıkarak, konsol yapıyı destekleyen küçük bir kubbe tasarlamış. Çift katlı beton sistem ile yükselen kubbenin altında ana kritik alanları bulunuyor. Beton, elektrik tesisatı ve sprinkler sistemini içine alacak şekilde dökülmüş ve kubbenin iç yüzeyinde şerit aydınlatma elemanları yerleştirilmiş.

Kesit / © wikiarquitectura.com

Milstein Hall’un giriş katından çıkan yaklaşık 20 metrelik beton bir köprü ziyaretçileri içeri alıyor ve oditoryuma veya ana merdivenlere çıkarıyor. Cephede olduğu gibi, köprünün taşınmasında da betonarme truss sistem kullanılmış. Bu sayede kubbenin üzerinden geçen köprü, kolonsuz bir şekilde 20 metre açıklık geçebiliyor.

© Matthew Carbone

Milstein Hall’un inşa edilmesiyle birlikte Mimarlık Fakültesi ilk defa bir oditoryuma sahip olmuş. Oditoryum, olabildiğince esnek ve farklı amaçlarla kullanılabilecek şekilde tasarlanmış. Oditoryum mekansal olarak ikiye bölünmüş. Üst kısımdaki sandalyeler yere sabitlenmişken, alt kısımdaki sandalyeler serbest bir düzene sahip. Bu sayede oditoryumun tamamı kullanılmıyorken, alt kısım jüriler veya küçük toplantılar için kullanılabiliyor.

Milstein Hall, bazı mimari prensipleri ile Vilanova Artigas’ın Sao Paulo Üniversitesi Mimarlık ve Şehircilik Fakültesi binasını hatırlatıyor. Artigas’ın ilham verici projesine de göz atabilirsiniz.

The post Cornell Üniversitesi – Milstein Hall appeared first on Arkitektuel.

1975 yılında Bertrand Goldberg tarafından tasarlanan Prentice Kadın Hastanesi (Prentice Women’s Hospital), alışılagelmiş hastane mimarisinden oldukça uzak. İki farklı kütlenin bir araya gelmesiyle oluşan hastane binasının üst kısmı, dört yapraklı yoncayı andıran bir plan şeması üzerinde yükseliyor. Prentice Kadın Hastanesi, brutalist mimarinin en önemli örneklerinden biri olarak inşa edildiği 1975 yılından yıkıldığı 2013 yılına kadar Şikago şehrinin ikonlarından biri oldu.

Wikimedia Commons

Bertrand Goldberg, tasarladığı tüm medikal yapılarda benzer mimari özellikleri tercih etmiş ve tecrübe ettiği bazı ilkeleri Prentice Kadın Hastanesi’nde de uygulamış. Goldberg, iç mekan gereksinimlerinin yapının genel formunu şekillendirmesine izin vermiş. Bu nedenle hastane iki farklı hacimden oluşuyor: hastanenin fonksiyonel alanlarının bulunduğu dikdörtgen prizma şeklindeki hacim ve onun üstünde yükselen hasta odalarının bulunduğu yonca şeklindeki kule.

Model

Hastanenin dikdörtgen prizma kısmında ameliyat odaları, araştırma laboratuvarları, yemek yerleri ve teknik odalar bulunuyor. Goldberg, tıp dünyasının her geçen gün yeni gelişmelere ve değişime açık yapısını göz önünde bulundurarak, hastanenin bu kısmındaki mekanların mümkün olduğu kadar esnek ve değişken olabilmesini istemiş. Bu nedenle hastanenin bu kısmı hasta odalarından ayrılmış ve bura daha esnek kurgulara uyacak dikdörtgensel bir şema ile çözülmüş. Öte yandan, hastanenin ana görevi olan ‘hasta bakmak’ hiçbir zaman değişmeyeceği için Goldberg hastanenin kule kısmında aynı prensiplerle tasarlamaya gerek duymamış.

Kule kısmının dört yapraklı plan şeması her bir katı dört ufak bölüme ayırıyor. Her bir mekanın çembersel olarak konumlandırılması, kat içinde pek çok alternatif rotanın oluşmasını sağlıyor. Böylece hastanede dolaşan insanlar birbirleriyle daha sık karşılaşıyor ve Prentice Kadın Hastanesi diğer hastanelere kıyasla çok daha sosyal mekanlar üretiyor. Dolayısıyla Goldberg tipik düz koridor oda sistemini reddetmiş. Her bir hasta odası, merkezde bulunan hemşire istasyonunun etrafına, aralarındaki mesafeler eşit olacak şekilde yerleştirilmiş. Bu hasta bakımın çok daha kolay olmasını sağlıyor.

Kule Planı

Kulenin strüktürel yapısı inşa edildiği zamanın ilerisinde bir teknolojiye sahip. Yük taşıyıcı dış duvarlar, havacılık alanında kullanılan bilgisayar programlarının yardımıyla yapının merkezinde bulunan çekirdekten konsol çıkacak şekilde tasarlanmış. Böylesi bir mühendislik çalışmasının o dönemde bir benzeri bulunmuyor. Hatta yapının mimarının oğlu Geoffrey Goldberg’e göre, bu tarzda bir strüktürel çözümün dünya genelinde aynısı yok.

© bertrandgoldberg.org

Sonuç olarak, insan ilişkilerini temel alan yapısı, etkileyici beton formu ve çağının ötesindeki strüktürel çözümleri ile Prentice Kadın Hastanesi 70’li yılların başında pek çok mimarı brutalizm ve hümanizm ile tanıştıran bir yapı. Her ne kadar mimari olarak oldukça büyük bir öneme sahip olsa da, yapı sonsuza kadar Şikago sokaklarındaki yerini koruyamadı. Pek çok mimar ve vatandaşın itirazlarına rağmen, 2013 yılında yapının güncel biyomedikal araştırma tesislerinin ihtiyaçlarını karşılayamadığı gerekçesiyle sahipleri tarafından yıkılmasına karar verildi.

The post Prentice Kadın Hastanesi appeared first on Arkitektuel.

Paul Rudolph tarafından 1971 yılında tasarlanan Orange County Hükümet Binası (Orange County Government Center) dünyanın en ünlü resmi yapılarından bir tanesi. Paul Rudolph’un geçmiş yıllarda tasarladığı onlarca evdeki deneyimlerini çok daha büyük bir ölçeğe aktarması sonucunda ortaya çıkan tasarım oldukça dikkat çekici bir mimariye sahip. Brutalist mimarinin belirgin özelliklerini gösteren binanın tasarımda, Rudolph’un bir zamanlar birlikte çalıştığı Mies van der Rohe’nin etkilerini görmek mümkün.

© jschumacher

Orange County Hükümet Binası, New York eyaletinde bulunan Orange County bölgesinin tüm resmi kayıtlarının tutulduğu bir devlet dairesi. Bu nedenle yapı hem mimari özgünlüğüyle hem de işlevsel olarak bulunduğu şehir için büyük bir öneme sahip.

© U Mass Dartmouth

Yapının çizimlerine bakıldığında oldukça karışık bir iç mekan kurgusu ile karşılaşılsa da, yapının dış görüntüsü ve fotoğraflarından bunu anlamak olanaksız. Yapının dış görüntüsü binanın basit bir strüktürel sisteme sahip olduğu izlenimini veriyor. Binayı ayakta tutan kolonlar düzenli ve eşit aralıklarla yerleştirilmiş. Havalandırma üniteleri ve aydınlatma armatürleri, kablolar gibi yapının estetik algısını bozabilecek elemanlar taşıyıcı sistemin içine saklanmış.

Kesit & Aksonometrik Çizim / © Paul Rudolph

Binanın konsol çıkan bölümlerinde betonarme taşıyıcı kirişler kullanılarak yapının dayanıklılığı arttırılmış. 1.5 metre eninde ve 60 cm kalınlığındaki her bir kiriş birbirine 5 metre aralıklarla yerleştirilmiş ve bu hacmen büyük kirişlerin yaklaşık 12-15 metre açıklıklar geçmesi hedeflenmiş.

Paul Rudolph, tüm tasarımlarında olduğu gibi Orange County Hükümet Binası’nda da doğal ışığın önemine dikkat çekmiş ve tasarımını bu kriter etrafında şekillendirmiş. Rudolph, iç mekanların daha çok ışık alabilmesi için yapının kuzey ve güney kısımlarına pencerelerle kaplanmış asma katlar tasarlamış. Binanın merkezinde bulunan avlu, yapıyı iki kısma ayırması için tasarlanmış. Bir kısım eyalet mahkemesine ayrılırken binanın diğer kısmı ise idari şubelerin kullanımına bırakılmış. Böylece devlet dairesine gelen kullanıcı tipleri birbirinden ayrı tutulmuş.

© U Mass Dartmouth

1990’lı yılların sonlarına doğru Orange County Hükümet Binası’nın işlevselliği sorgulanmış ve yeni bir ek yapının inşası gündeme gelmiş. Bu ek yapı, gecikmeler sonucunda inşa edilmiş.

Vaziyet Planı / © Paul Rudolph

Tüm yapı, farklı genişlikte tasarlanan mekanlardan oluşsa da binanın kendi içinde bir ritmi var; tüm yapı elemanları 3’e 1 oranı gözetilerek tasarlanmış. Bu 3:1 şablonu malzeme seçiminde de tercih edilmiş. Birbiriyle kesişen katı duvarlar ve pencere açıklıkları binanın büyük kütlesine bu ritme göre yerleştirilmiş. Farklı kotlardaki avlu yüzeyleri de bu örüntüyü takip ediyor. Binanın dökme beton cephesinde farklı yapım teknikleri ve mimari dokular bir arada kullanılmış. Binanın içinde ise brutalist mimarinin bir söylemi olarak çıplak bırakılan beton taşıyıcılar farklı renklerle boyanmış.

Wikimedia Commons

Orange County Hükümet Binası’nın dikkat çekici mimarisi pek çok eleştiriyi beraberinde getirmiş. Bölgede yaşayan vatandaşların bir kısmı binanın yıkılmasını bile talep etmiş. Yapının bakımına oldukça yüklü miktarda para harcanması, mevcut sorunlu binaya para harcamak yerine aynı parayla yeni bir bina yapma isteğini ortaya çıkarmış. Günümüzde bu şikayetler devam etse de, Orange County Hükümet Binası mimarlık tarihindeki yeri ve önemi açısından korunması gereken bir yapı. Zaha Hadid’in yapıyla alakalı düşüncelerini 7 Mimar Dünyaca Nefret Edilen Binaları Savunuyor makalesinde okuyabilirsiniz.

The post Orange County Hükümet Binası appeared first on Arkitektuel.

© Ensamble Studio

Hemeroscopium, Ensamble Studio tarafından tasarlanmış ve 2008 yılında tamamlanmış. Madrid’de bulunan Hemeroscopium yapımı 7 yıl sürmüş. Tasarımı 7 yıl alan projenin inşaat süresi bir hayli kısaymış. Bunun sebebi prefabrike elemanlar ve sistemlerle inşa edilen bir yapı olması.

© Ensamble Studio

Yapı tasarlanırken mimarların hayal gücü büyük rol oynamış. Ufuk çizgisi tanımlayacak, ışıkla şekillenecek ve zamanla gelişecek bir obje olarak görülmüş bu yapı. Hemeroscopium da Yunanca’da güneşin battığı yer anlamına geliyor. Çağrışımları bu şekilde ortaya çıkmış. Mimalar hayallerini anlatırken: ”Hemeroscopium, bir evi, uzaktaki ufuğu ve kendi içinde tuzakları barındırıyor” diyor.

© Ensamble Studio

Bunların sonucunda epey oynanmış bir strüktür görüyoruz. Üstelik bunu stabil gözükmeyen ve hisseitmeyen bir denge ile yapıyor grup. Mekanın şeffaflaşmasını da sağlamış bu yaklaşım. Ağır strüktürler ve bunları yerlerine getiren büyük işlemler ile adete yerçekimini hiç sayan bir tutuma sahip. Tüm mekan da böyle tanımlanmaya başlamış.

Bu büyük strüktürlerin bir yığın gibi üst üste gelmesiyle bir sarmal oluşturuyor yapı. Tek bir destek ve ana kirişten türüyor. Yukarılara çıkıldıkça strüktürün hafifledğini görüyoruz. En uç noktada bu sistemi ve dengeyi kapatan tekil bir taş var.

© Ensamble Studio

Yapıyı oluşturacak strüktürlerin bir araya gelmesi için de özel jointler tasarlanmış; bu devasa kütlelerin streslerine, itme-çekme kuvvetlerine dayanıklı jointler. Tabi bu jointler ciddi hesaplamalar gerektiriyor.

© Ensamble Studio

Grup, yapın strüktürünün tasarlama ve hesaplarının 7 yıl; inşaasının ise yalnızca 7 gün sürdüğünü söylüyor. Bunun sebebi tamemn prefabrika sistemlerle kurulmuş bi yapı olması ve oldukça koordine çalışma yapılması. Özetle hayal edilen yapıyı elde etmek grup için büyük bir emek.

The post Hemeroscopium appeared first on Arkitektuel.

© Peter Aaron/OTTO

Paris’in Saint Cloud bölgesinde, şehrin büyüleyici manzarasını izleyen bir tepeye konuşlanan Villa dall’Ava, konut mimarisinin dünya üzerindeki en önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilir. OMA tarafından 1991 yılında yapımı tamamlanan villa, bulunduğu araziye konumlanışı ve topoğrafya ile kurduğu ilişki bakımından özel bir yapıdır.

© Hans Werlemann, OMA

Villa dall’Ava, bir ailenin bir tane kendileri için, bir tane de kızları için ev istemeleri sonucunda tasarlanmıştır. Aile aynı zamanda Paris ve Eyfel manzaralı bir havuza da sahip olmak istemişlerdir. Müşterilerinin bu istekleri OMA tarafından hayata geçirilmiştir.

Yapının üzerine oturduğu arazi, 3 unsur tarafından şekillenmiştir: garaj, villanın ana hacmi ve bahçe. Sokak kotunda bulunan garaj, eğimli araziye gömülmüştür. Villayı oluşturan ana hacim, üçüncü kat sayılabilecek, çatı katına ulaşılan kottan yükselmektedir.

© Hans Werlemann, OMA

Ailenin ortak kullanımı için tasarlanmış alanlar, villayı bahçe ile ayıran cam bir kutu içine yerleştirilmiştir. Bahçe katındaki duvarlar büyük cam bir cephe tarafından bölünerek, yaşam hacimlerinin doğa ile ilişki içerisinde olmasını sağlamıştır. Duvarlar, villanın içerisi ve dış dünya arasında geçici bir sınır oluşturmaktadır. Böylece yapıdaki iç-dış ilişkisinde geçirgenlik hedeflenmiştir.

Bahçe katında kullanılan bu cam cepheler tamamen transparan olarak tasarlanmamıştır. Güney cephenin kimi bölümlerinde yarı-opak, sadece güneş ışığı geçiren camlar kullanılarak yaşam alanlarının dışarısı ile görsel ilişkisi bir nebze kesilmeye ve daha kapalı ve özel alanlar oluşturulmaya çalışılmıştır. Kuzey cepheye yerleştirilen kontraplak tabaka ise içerideki yaşantının dışarıdan görülmesini engellemektedir.

© Hans Werlemann, OMA

Çatı katına yerleştirilen yüzme havuzu, bu katın hacmen büyük bir kısmını oluşturmaktadır. Aşağı katlardan görülemeyen bu havuzun su seviyesi, neredeyse çatı yüksekliğine kadar çıkmaktadır ve çatıda parapet duvar kullanılmamıştır.

Çatı kat planı / ©OMA

Müşterilerin özel odaları ise, villanın ana hacminden konsol olarak çıkarak, bahçenin üzerinde durmaktadır. Oluklu alüminyum levhalar ile kaplanan bu hacimler yapının ana hacmiyle bir contrast oluşturmaktadır. Bu konsolları, bahçe kotundan yükselen ince çelik kolonlar desteklemektedir.

OMA’nın bu modern villası, çeşitli özellikleri ile Le Corbusier’nin Villa Savoye’unu ve Mies van der Rohe’nin Farnsworth Evi’ni anımsatmaktadır.

The post Villa dall’Ava appeared first on Arkitektuel.

© galinsky

Hollanda genel olarak yoğun nüfus varlığı nedeniyle genç mimarları yenilikçi, özgün ve yaratıcı fikirler önermeye iten karakteriyle karşımıza çıkan bir yer. Bunlara örneklerden biri olan WoZoCo diğer adıyla Oklahoma, yoğun konut ihtiyacı sebebiyle ortaya çıkmış.

© Dirk Verwoerd

WoZoCo, MVRDV grubunun hayata geçirdiği ilk konut projelerinden. Amsterdam’da yer alan bu apartman kompleksi, Holanda’nın konut ihtiyacına çözüm getiren başlıca örneklerden biri haline geldi.

© Dirk Verwoerd

Projede iş veren şirket tarafından istenen, yaşlı insanlar için 100 yaşam ünitesi bulunduran, galeri tipi sirkülasyona sahip olan bir apartman kompleksi. Fakat bu kompleks, proje alanına istendiği gibi sığmadı; gün ışığı ile ilgili kısıtlamalar sebebiyle 100 konuttan yalnızca 87’si galeri bloğunun içine sığabiliyordu. MVRDV ise çözüm olarak bu galeri bloğunun içine sığmayan konutları hacmin dış kısmına yapıştırma fikrini ortaya koydu.

© Samuel Ludwig

Bloğa iliklenen bu 13 konut, konsol olarak çalışıp galeriye kuzey cephesinden bağlanıyor.

Şeffaf galeriye farklı kotlardan bağlanan konut alanlarının konsol oluşu proje alanının bir kısmının kullanılmamasını ve altlarında oluşan boşlukta sirkülasyonun kesintiye uğramamasını sağlıyor.

Konsol ve Taşıyıcı Sistemi Perspektif Çizimi

Bu konsolların bağlantısı, taşıyıcısı ise ana blokta gizlenmiş durumda. Konsolların kaplamasının cam, ince duvarlardan oluşan galeri kısmına karşılık olarak ahşap seçilmesi, projede bu iki kısım arasındaki değişkenliği vurgulamak amacıyla seçilmiş.

© galinsky

Konsolların aksine daha basit bir tasarıma sahip olan ana blok, güney cephesinde rastgele yerleştirilmiş ve boyutlandırılmış pencereler ve balkonlarla karşımıza çıkıyor. Bu durum aslında kuzey cephedeki durumu daha küçük ölçekte taklit etmek amacıyla ortaya çıkmış.

The post WoZoCo appeared first on Arkitektuel.

Toplam 6 farklı yapıdan oluşan Messner Corones Dağ Müzesi (Messner Mountain Museum) projesinin altıncı ve son yapısı olan Corones, Zaha Hadid ve Patrik Schumacher tarafından 2015 yılında tasarlandı. İtalya’nın Güney Tyrol bölgesinde bulunan Kronplatz platosunun zirvesinde bulunan yapı, mimari ve topoğrafya ilişkisinin en önemli örneklerinden birini sunmaktadır.

©inexhibit.com

Zaha Hadid tarafından tasarlanan dağ müzesi, sıradışı mimarisiyle ziyaretçilerine eşsiz bir deneyim sunmaktadır. Ziyaretçilerin dağların içindeki büyük mağaralarda dolaşması ve topoğrafyanın içini keşfetmesi konseptiyle yola çıkan Zaha Hadid, müzeyi Kronplatz platosunun en yüksek noktasına gömülmüş ve zirvenin iki ucundan konsol çıkacak şekilde tasarlamıştır.

©Werner Hurtmacher

Konsol platformlar, seyir terasları olarak tasarlanarak ziyaretçilerin Alpler’in eşsiz manzarasını deneyimlemesini sağlamıştır. Yapının içerisinde ise kot farklılıkları ve değişken kat yükseklikleri ile ziyaretçilerin mağara deneyimini yaşaması sağlanmıştır.

©inexhibit.com

Müze kompleksi toplam 3 büyük hacimden oluşmaktadır. Bu hacimler, Alpler’in taşlık, sert ve pürüzlü dokusuna karşı bir söz oluşturarak yumuşak ve organik bir yapıya sahiptir. Bu kavisli yapılarda cam elyaf takviyeli beton kullanılmıştır. Beton, yapının içinde bulunduğu peyzaj ile uyumu açısından da tercih edilmiştir.

Messner Corones Dağ Müzesi, haftanın 7 günü hizmet vermektedir.

The post Messner Corones Dağ Müzesi appeared first on Arkitektuel.