©Flash Card Machine

Torres de Satélite (Satélite Towers – Satélite Kuleleri), Mexico City’de ikonik bir proje. Proje, mimar Luis Barragán ve sanatçı Mathias Goeritz arasında ünlü bir işbirliğyle tasarlanmış. Yapı şehir plancısı Mario Pani’nin Ciudad Satélite kentinde modern Meksika’ya ait ikonik bir tasarım istemesiyle ortaya çıkmış.

©Flickr: piccach

1930 ie 1950 yılları arasında Meksika’da kırdan kente yoğun bir nüfus göçü vardı ve bu göç sonrası nüfus üç katına çıkmıştı. Bu hızlı büyüme, sonucunda kapsamlı şehir planlaması gerektiriyordu. Bu noktada Mario Pani (mimar ve kent plancısı, 1911-1993), mimarlığın ve kentin, Latin Amerika’daki ilk çok aileli yapıya sahip modern bir Meksika’ya hayat verme düşüncesiyle şehir planlama çalışmalarına başladı. Planlama gerekliliğinin ana destekçisi olarak Pani, University Şehri (Ciudad Universitaria, 1952) ve Satellite Şehri’ni (Ciudad Satélite) tasarladı. Ciudad Satélite planlamasının gerekliliği üzerine de Luis Barragán ve Mathias Goeritz’den ikonik bir yapı tasarlamalarını istemiş.

©Sean Moro

Farklı disiplinlerden gelen tasarımcılarıyla Torres de Satélite’ın tasarımı, mimarlık ve sanat arasındaki ilişkiden yola çıkıyor. Kentsel bir heykel olan yapı, günümüzde gelişime erişim sağlayan ve ana renklerin hacimlerini içeren, açık alanı kucaklayan, ana cadde ile sınırlandırılmış bir meydanda yaşayan beş üçgen prizmadan oluşuyor. Etraftaki yollar yapı için önemli bir rol oynuyor. Örneğin trafik hızı kulelerin ona göre bir tasarıma sahip olmasını sağlamış: bu nedenle kuleler güneye doğru üçgenler oluşturuyor. Böylece fikir olarak arabadaki gözlemcinin hızla, kısa sürede diğer yola geçtiğinde yapı, kaybolan bir sele dönüşüyor. Torres de Satélite, güneyden kuzeye anıt gibi görünen güzel kotlar, kuzeyden güneye ise bir noktada birleşen bütün bir yapı olarak aldatıcı bir etkiye sahip.

©Flickr: jubilo haku

Farklı yüksekliklere ulaşan beş üçgen prizma, orijinal tasarımda en yükseği 200 metreye ulaşacak yedi kuleden oluşuyordu. Ancak mali problemler nedeniyle beş adet kuleyle inşa edilebilen heykelin şu an en yüksek ve beyaz yapısı 52 metre; en alçak ve sarı olanı ise 30 metre yüksekliğe ulaşıyor.

Her bir kulenin şekli tasarımcıları içlerini boş bırakmaya zorlamış; ancak içerdiği havanın hacmi kentin ortasında kuleleri sağlam, güçlü gösteriyor. Kulelerin kaba dokuları da onlara karakter kazandırır. Kueler her adımda betonarmeye eklenmiş ahşap formlarla inşa edilmişler.

©Domestika

İlk başta Mathias Goeritz kulelerin her birisinin turuncu renginin farklı tonlarına boyanmasını istemiş; fakat yatırımcıların ve inşaatı gerçekleştirenlerin baskısı ile sonradan fikrini değiştirmek zorunda kalmış. En sonunda kulelerin ana renkler olan kırmızı, mavi ve sarıya; ek olarak da beyaza boyanmasına karar verilmiş. Yeni ve modern olması arzulanan Ciudad Satélite bölgesinin simgesi olan Torres de Satélite, Mart 1958’de resmen açıldı. Yapı, Luis Barragán 1948 yılında Meksiko’da inşa ettiği evi ve stüdyosu gibi (Barragan Evi) 2004 yılında UNESCO Dünya Mirasları listesine konulup korunmaya alınmıştır.

©E-Flux

Torres de Satélite, Meksika’nın 20 yıl içinde en hızlı büyüyen ve başarılı şekilde gelişimini kanıtlayan bir yapı olmuştur. Yerel halk, kuleleri kendilerine ait olduğu hissiyle, kuleleri amblemleri ve gururları haline getirmiş. Kentten arabayla geçenler bu kentsel heykeli şehir ölçeğinde bir referans noktası olarak alır. Yapının gerçek ölçeğini algılayan yayalar, yapıya gelen ziyaretçiler iki taraflarında yükselen kulelerin, bina ölçeğini hissederler. İnsanları saran bu kentsel heykel, kent halkı tarafından da kucaklanıyor. Bu, Goeritz’in mimarlık anlayışında sanata ve Barragan’a atıf ettiği duygusunu yapının da ortaya koyduğunu gösteriyor.

The post Torres de Satélite appeared first on Arkitektuel.

© Flickr User Pov Steve

‘’İnsan her zaman kendini endişe ve korkudan korumak ister. Yaşam alanlarını dinginlik içinde sürdürmek ister…Biz, işlerimizin insan yaşamını yücelten, insanlıktan uzaklaşılan durumlarla, bayağılıkla arasında engel koyan bir yolda ilerlemesini umut ediyoruz. Tasarımlarımız insanlığın problemlerini çözmese de, onları ümitsizlikten uzaklaştıran, insanın hayatını daha bütünsel, güzel ve katlanılabilir hale getirmekte yardımcı olmalı.’’ Luis Barragan’ın tasarım yaklaşımı anlatan en önemli cümlelerden biri.

© Taiyo Watanabe

Casa Gilardi, bir dizi modern konsept etrafında şekillenen, çevre ile kusuruz bir diyalog kuran bir tasarıma sahip. Evin renkleri Meksika kültürünün bir yansıması -tabiki Diego Rivera ve Frida Kalho gibi ünlü ressamlardan esinlenmenin yanında. Bu iki yaklaşımın en belirgin yansıması aslında Casa Gilardi eseri. ‘’Mimari işlerimde renk ve ışık esas önemli nokta oldu. Bunlar aslında birçok konsepte yön veren, bir mekanı yaratırken kullanılan en temel elemanlar.’’ Luis Barragan.

© WikiArquitectura

Casa Gilardi’de renk, Barragan’ın diğer işlerine kıyasla, çok daha önemli bir yönlendirici. Evin büyük kütlesi oldukça canlı bir mor. Kullanıcıyı karşılayan bu renk, evin içindeki yolculuğa hazırlıyor. Burada önemli bir noktaya yönlendiriyor eve gireni: süs havuzu bulunan yemek odası.

Evin dışındaki canlı mor burada havuzu bölen ve tavana ulaşan pembe bir duvarlar bir nevi devam ediyor. Bu pemde duvar, mekana yön veriyor; Barragan süs havuzu sakinliği ve tavana kadar yaran cart renkli duvarla bir gerilim yaratıyor mekan içerisinde. Tavandaki açıklıkla duvar ışıkla yıkanarak vurgulanmış.

© Flickr User Pov Steve

Yemek odasındaki pembe duvar ve onu saran mavi oda Chucho Reyes adlı ünlü ressamın resimlerinden esinlenilerek oluşturulmuş. Ressamın magentadan turkuaza geniş renk paletiyle yarattığı eserlerden bahsediyor evi anlatırken Barragan. Özellilkle renk değiştiren bir horozun resmedildiği eser. ‘’Chucho innaılmaz bir renk zevkine sahip. Her şeyi güzele ulaşmak için yapıyor…Bunu mekan yaratırken oluşturmak zor. Düzlemler bunu anlamıyor…Her şeyi yerine oturana kadar renkleri deniyorsunuz. Havuzun içinde ki duvarla ilgili size bir sır vereyim: o hiçbir taşıyıcılığı olmayan bir ‘gül’. Suyun içinde kullanıcıya zevk verecek bir parça yalnızca…’’

© Taiyo Watanabe

Casa Gilardi, küçük kentsel mekanında hem sokağa büyük bir katkı sağlıyor hem de samimi bir iç mekan kurguluyor. Küçük fakar güçlü hacim, kendini sokaktan ayırarak hem tamamen koruyor hem de iç mekanı bir avlu etrafında şekillendirerek kendini tamamen dışarı açıyor. Servis mekanlarını oluşturan öndeki hacimler ve diğer arka hacimler bir avlu oluşturarak çözülüyor. Bunun sebeplerinden biri aslında mal sahibinin özel bir isteği: avludaki ağacı korumak. Barragan da bu ağacı ‘resminin’ ayrılmaz bir parçası yapıyor.

© WikiArquitectura

Tek giriş, geniş koridor, korkuluksuz bir merdiven ile kurgulanmış Casa Gilardi, duvardaki düzensiz yarıklarıyla dramatik bir etki yaratıyor. Barragan açıklıkların ışığı filtreleyecek ve kontrollü yerleden içeri alacak mimarın istediği etkiyi arttıracak şekillenmesini sağlıyor tasarımında.

Geniş koridorla varılan havulu yemek odasında da aynı etkinin devamını sağlıyor. Böylece tüm mekanı yarattığı açıklıklıklardan aldığı kontrollü doğal ışık ve tavan penceresinin yemek odasında yarattığı etkileyici atmosferle kurgulayabilmiş.

© Flickr User Mazda Kohei

Yemek odası Casa Gilardi’nin merkezi. Zeminin, masif-katı ve akışkan olan arasında sessiz bir geçiş oluşturduğu büyüleyici bir mekan. Su ögesi boyunca düşünülen yemek alanı ona dalan, bölen pembe duvarla bir bütünlük yaratıyor. Bu mekanın kurgulanışı mekanı oluşturan, gün boyu mekanı gün ışığı ile değiştiren geometrinin bir yansıması olarak düşünülmüş. Dışarıyla az bağlantısı olan bu alan, içeride keyifli bir yaşam alanının deneyimlenmesi ve içgözlemsel bir doğanın oluşması imkanını sağlıyor.

© Kent Wang

Casa Gilardi için ev sahibi geleneksel bir taşıyıcı sistem seçilmesini istemiş: yığma duvar. Bu yığma duvarlar şehrin ızgara sistemine uyan ve bu ızgara sistemi taklit edecek şekilde kendi içinde alt bölümlere ayrılan bir mekan istenmiş. Yığma duvarlar caddeye görüntü verecek şekilde küçük açıklılarla kurgulanmış. Bunun dışında bir de duvardan eksiltilerek bir teras kurgulanmış ikinci katta. Yüksek duvarlarla çevrelenen bu teras, kendini sokaktan duvarlarıyla koruyan bir mekan olarak düşünülmüş.

© Kent Wang

Tipik Mekika dokusuyla alçı dış kaplama ve tuğla duvar ile oluşturulmuş Casa Gilardi. İçeride kullanılan boya ise çok daha pürüzsüz bir yapıda, burada amaç ışığın ve gölgenin mekanı ele geçirmesini kolaylaştırmak. Böylece istenen mekanlarda göz alıcı bir aydınlık oluşturulabiliyor. Barraga, yine duygusal mimariyle tasarladığı özgün konutla büyük bir katkı sağlıyor mimarlığa.

Kaynak: ”Gilardi House” WikiArquitectura. <https://en.wikiarquitectura.com/building/gilardi-house/>

The post Casa Gilardi appeared first on Arkitektuel.

Barragan Evi (Casa Barragan), renk, ışık, gölge, form ve dokuya vurgu yapan mimari tarzıyla dünya çapında tanınmış Luis Barragan (Pritzker 1980) imzalı yapı. Ev, Barragan’ın mimari anlayışının kendine has özelliklerinin tümünü yansıtan, mimarlık tarihi açısından oldukça önemli bir yapı. Meksiko, Cuerámaro’da Luis Barragan’ın kendi yaşayacağı yer olarak tasarlanmış olan ev, 1948 yılında tamamlanmış.

© Wikimedia Commons

Dıştan sert görünümüyle içine dair hiçbir ipucu vermeyen Barragan Evi’nin tasarımında öne çıkan yaklaşımlar düz yüzeylerin, doğal ve yapay ışığın kullanımı. Evde bu amaçla kurgulanmış tavan pencereleri ve pencereler gün boyu görsel olarak ışığın takip edilebilmesini sağlamayı amaçlamış. Mimara göre açıklıkların asıl amacı, doğal ışığın evin içine dolması ve doğa manzaralarının gözlemlenebilmesi. Bu doğrultuda evin arkadaki bahçesine açılan yüzeyi, arka bahçe ve evin zemin katı arasında güçlü bir fiziksel ve görsel ilişki kurmayı hedefliyor.

© Casa Luis Barragan

Eve girdiğinde kullanıcı karanlık bir koridordan ilerletiliyor. Buranın sonunda kullanıcıyı pembe bir duvar karşılıyor; Barragan’ın özgün stiliyle ilk karşılaşma. Odanın tek amacı telefon bulunduran kısım olması. Yine de karakteristik olarak dekore edilmiş ve aydınlatılmış Barragan tarafından.

Buradan Barragan Evi’nin ana odası olan kısıma geçiliyor. Dikkat çeken öge, bu büyük odayı ikiye ayıran yarım duvar. Mekanın aydınlığının iki alana da yayılmasına katkı sağlayan bir yaklaşım. Barragan, çatıda ahşap kullandığı ahşap kirişlerle de pencereleri vurguluyormuş bu mekanda.

© Casa Luis Barragan

Barragan Evi’nin dikkat çekici özelliklerinden biri de yapıda özel ve görünür mekanların oyunsal kurguları. Evin hem arka hem de ön bölümünde gözlemlenebiliyor. Önden bakıldığında yüksek pencereler kullanıldığını görüyoruz. Bunlar ışığı içeri alması fakat bir yandan mekanın gizliliğini koruması için kullanılmış. Evin arka tarafı da kamusal alan olan caddeye karşı konumlanmış özel alana açılıyor. Barragan da evin açıklıklarını buna göre manipüle ediyor tüm yapı boyunca.

© The Modern House

Luis Barragan kendi yaşayacağı Barragan Evi’ni birok hayvan motifi ve haç ile doldurmuş. Mimarın geldiği kültürü yansıtan bu yaklaşımı, Meksika kültürüne bir gönderme. Aynı zamanda canlı ve farklı renklerin kullanımı ve bu objelerle mekanı bir çeşit ruhani alan haline getiriyor Barragan.

Meksika kültürünün yansıması olarak da koyu pembe, sarı, lila renklerini seçilmiş Luis Barragan tarafından. Barragan Evi’ndeki her türlü detay ve yaklaşımı da düşünerek tasarlanmış minimalist yaklaşımının bir sonucu olarak; renkleri de bunu kullanıcıya gösteren öge olarak kullanmış.

© Casa Luis Barragan

Dilinde sadeliğe inanan Barragan’ın eseri evde renkler ve basit tasarım evin her hacminde ve noktasında görünür halde. Barragan mimari de bir çeşit şiirselliği keşfetmeyi amaçlayan bir mimar, standartların ve geleneksel tasarımların çizgilerinin dışına çıkmayı ve kendini mimar olarak ayıracak özgün bir tarz yakalamayı hedefliyor. Mimarın elde etmeye çalıştığı mekanlar, deneyimlerinden, hayallerinden ve anılarındna doğan alanlar. Bunları ilerideki birçok nesil ve kültürle fiziksel olarak yarattığı mekanlarında paylaşmayı ilke edinmiş.

© Steve Silverman

1980 yılında eşsiz tarzıyla Pritzker’e layık görülmüş Luis Barragan, 1988’de hayatını kaybetmiş. Bu tarihten sonra Barragan Evi de kamuya açık bir müze haline getirilmiş. 2004’te de ev UNESCO’nun Dünya Mirası (World Heritage) listesindeki yerini almış.

Kaynak: Megan Sveiven. “AD Classics: Casa Barragan / Luis Barragan” 10 Ocak 2011. ArchDaily. Accessed 11 Şubat 2018. <https://www.archdaily.com/102599/ad-classics-casa-barragan-luis-barragan/>

The post Barragan Evi appeared first on Arkitektuel.