© Shunji Ishida

Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi (California Academy of Sciences), Renzo Piano ve Stantec Architecture tarafından ortak olarak tasarlanan bir bilim ve araştırma merkezi binası. Kaliforniya Bilim Akademisi, 1853 yılında eyaletin San Francisco şehrinde kurulan bir enstitü ve Amerika’nın en prestijli araştırma kuruluşlarından bir tanesi.

© Tim Griffith

Renzo Piano tarafından tasarlanan akademinin müze binası yaklaşık 28 metre yüksekliğindeki her biri cam bir kubbeye sahip iki önceden var olan binanın bir araya gelmesi ile oluşuyor. Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi bünyesinde bulundurduğu planetaryum, akvaryum, sergi alanları ve geniş bir yeşil çatısı ile dikkat çekiyor. Yeşil çatının altında yer alan tüm bu mekanların kütlesel kurgusu çatıya şeklini veriyor.

© Tom Fox, SWA Group

3,500 metrekarelik kompleks, yerden kopartılarak 10 metre yükseltilmiş bir parkı andırıyor. Yapının üzerinde 1.7 milyon doğal bitki bulunan yeşil çatısı doğal bir topografya gibi hareket ediyor. Yapının köşelerine doğru bir düzlük gibi davranan çatı, kompleksin ortalarına doğru yükselerek müzenin ana iki kubbesini oluşturuyor. Biri planetaryumun, diğeri ise yağmur ormanı sergi alanının üzerinde bulunan bu kubbeler, doğal tepecikleri andırıyor. Kubbelerin üzerinde ise yuvarlak tavan pencereleri bulunuyor ve bu pencereler açılıp kapanarak müzenin içinde doğal hava sirkülalsyonu sağlıyor.

Plan

Sürdürülebilir mimari bu projenin en temel özelliklerinden bir tanesi. Piano, bu tasarımı ile LEED tarafından verilen en iyi tasarım ödülüne layık görülmüş. Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi, pek çok yeşil stratejisi ile bu ödülün hakkını veriyor. Yeşil çatının altında yer alan doğal toprak tabakası çok etkili bir yalıtım katmanı olarak görev yapıyor. Binanın ısı korunumu ve bu yolla sağlanırken müzenin içinde yapay klimalandırma sistemlerine ihtiyaç duyulmuyor.

Çatının transparan kanopisine yerleştirilmiş fotovoltaik paneller ile güneş enerjisi elektrik enerjisine dönüştürülüyor. Müzenin elektrik ihtiyacının %5’inden fazlası bu şekilde sağlanıyor. Materyal tercihi, geri dönüşüm stratejileri, doğal ışık kullanımı, su kullanımı, yağmur suyu toplama sistemleri ve enerji kullanımı gibi unsurlar da bir bütün olarak Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi’nin sürdürülebilir bir müze binası olmasına katkı sağlıyor.

© Tim Griffith

San Francisco’da Golden Gate Park’ta bulunan müze dünyanın en büyük doğa tarihi müzeleri arasında yer alıyor. Sergi, eğitim, koruma ve araştırma konseptlerini tek bir çatı altında toplayan müze yılda 1.5 milyona yakın ziyaretçi ağırlıyor. Müzenin içinde bulunan akvaryumda köpekbalıkları ve denizin derinliklerinde görülen çeşitli canlılar yaşıyor.

© Tim Griffith

Yapının bir diğer dikkat çekici noktası ile iki binanın ortasında yer alan tamamen cam kaplı meydan(piazza). 22 metreye 30 metre genişliğindeki bu meydanın üstünde hafif bir açıyla yükselen cam bir tavan parçası var. Üçgen cam panellerin oluşturduğu bu cam tavan çelik kirişler ve kirişlere bağlı yatay destek elemanları ile taşınıyor. Beton yeşil çatı da yine kimi noktalarda eğimli üretilen çelik kiriş kolon sistemi ile taşınıyor. Bu strüktürel sistem ile müzenin bazı noktalarında 29 metreye varan açıklıklar geçilmiş.

The post Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi appeared first on Arkitektuel.

© Iwan Baan

Diller Scofidio + Renfro tarafından tasarlanan ve 2019 yılında tamamlanan The Shed, New York’un yeni kültür odaklarından bir tanesi. Yapı tamamen gönüllü amaçlar ile tüm disiplinlerden sanat eserlerini toplamayı ve farklı kesimlerden insanlar ile buluşturmayı amaçlayan bir kurumun merkezi. Bloomberg Binası olarak da adlandırılan yapı Hudson Nehri’nin kıyısında, Heatherwick Studio tarafından tasarlanan Vessel’in hemen yanında yer alıyor.

© Iwan Baan

The Shed, mimari olarak sanatçıların tüm isteklerini karşılayabilecek bir yapı olarak tasarlanmış. Toplam sekiz katlı merkezde iki kat galeri alanı, Griffin sahnesi adı verilen çok amaçlı bir tiyatro salonu ve prova alanları, yerel sanatçılar için çalışma alanları ve bir etkinlik alanına sahip olan Tisch Skylights bulunuyor.

© Iwan Baan

Tasarımın en dikkat çekici özelliği ise The McCourt. Yapının üzerini kaplayan ETFE kabuk, zeminde bulunan raylar ile binanın yanındaki meydana doğru hareket ederek geniş çaplı performansların gerçekleşebileceği, enstalasyonların ve etkinliklerin yer alabileceği büyük bir yarı kapalı alan oluşturuyor. 37 metre yüksekliğindeki bu kabuk çelik diagrid sistemden oluşuyor. Tamamı yarı saydam teflon bazlı bir polimer olan ETFE (tetrafluoroethylene) ile kaplanan kabuk bir cam malzemenin sağlayabileceği termal yalıtım değerlerine sahip. Uzunluğu kimi noktalarda 21 metreye kadar çıkan üçgen ETFE birimler şu ana kadar üretilen en büyük ETFE paneller.

© Timothy Schenck

Elizabeth Diller, 3 Nisan 2019’da, The Shed’in açılış töreninde yapıyı şu sözler ile anlatmış: “Yapı boyut ve istek ölçeğinde değişebilecek kadar esnek olmalıydı. Ancak esnek olurken jenerikten kabullerden de kaçmalıydı. Yeni bir grup sanatçı gelecek ve binayı bizim bile hayal etmediğimiz yeni şekillerde kullanacak. Sanatçılar geldikçe tasarımı değiştirecekler ve yapacak pek çok yeni şey bulacaklar.”

The Shed, esneklik ve çok amaçlılık göz önünde bulundurularak tasarlanmış bir sanat merkezi. Yapının açık strüktürel sistemi, gelecekteki sanatın ve sanatçıların ihtiyaç duyabileceği ölçek, medya ve teknoloji değişimlerine ayak uydurabilecek bir karaktere sahip. Kabuğun kinetik sisteminde New York High Line’ından ve West Side Rail Yard’dan ilham alınmış. Tren yollarında ve limanlarda kullanılan gezer vinçlerde kullanılan bir ray sistemi kullanılmış.

© Timothy Schenck

Diller Scofidio + Renfro’nun önem verdiği bir diğer nokta ise yeni sanat merkezinin sürdürülebilir ve doğa dostu bir mimari karaktere sahip olması. LEED Silver sertifikasına sahip olan The Shed, New York enerji korunumu koşullarının %25 altına inmeyi başarmış. Tasarlanan kabuk, hareket etmediği durumlarda binanın içi için büyük bir yalıtım malzemesi olarak görev yapıyor.

*ETFE, yalıtımlı cam, betonarme ve çelik kullanılarak inşa edilen The Shed ile ilgili detaylı bilgiye ve strüktürel görsellere Diller Scofidio + Renfro’nun websitesi üzerinden ulaşabilirsiniz.

The post The Shed appeared first on Arkitektuel.

© Max Touhey

Massachusetts Üniversitesi – Amherst’te bulunan Isenberg İşletme Fakültesi’nin (Isenberg School of Management) yeni binası BIG tarafından tasarlandı. Business Innovation Hub (İşletme İnovasyon Merkezi) ismi verilen yapı Isenberg İşletme Fakültesi binasının kısmen yenilenmesi ve mevcut yapıya yeni bir ek bina yapılmasıyla ortaya çıkmış. Yapı kampüsün en merkezi noktalarından birinde 6500 metrekarelik bir alan üzerinde bulunuyor.

© Laurian Ghinitoiu

Isenberg İşletme Fakültesi, lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimi gören 5,000‘i aşkın öğrencisi ve akademik görevlileri ile Amerika’nın en saygın işletme okullarının arasında yer alıyor. Yeni proje ile birlikte fakülte binası iki kat büyümüş ve kolektif çalışmayı teşvik eden modern bir eğitim kompleksine dönüşmüş.

© Max Touhey

Bjarke Ingels’in önerdiği yeni ek bina 1964’te inşa edilen mevcut fakülte binasını, yapıya kuzey ve doğu kanadından bağlanan dairesel bir hacim ile genişletiyor. Eklenen dairesel kütle yangın yçnetmeliğine uygun olması amacıyla mevcut binadan koparılmış durumda. Ancak iki kütle üst kotlarda birleşerek binalar içindeki katları birbirine bağlıyor. Ek bina sayesinde hem Isenberg İşletme Fakültesi’ne güçlü bir görsel kimlik kazandırılmış hem de akademik personel ve çalışanlar tek bir çatı altında toplanabilmiş.

© Max Touhey

Eklenen yeni kütlenin en dikkat çekici kısmı tasarlanan üçgen cam giriş. Domino taşlarını andıran giriş binaya özgün bir karakter kazandırıyor. Akordiyon şeklinde açıklıklara sahip olan bu kısımda aydınlık ve ferah bir yüksek tavanlı giriş oluşturulmuş. Fakültenin kalbi olarak düşünülen bu alanda çalışma, yemek ve sosyalleşme alanları bulunuyor. Yapının içindeki mekanlar hem dış cepheden hem de dairesel kütlenin ortasındaki geniş avludan ışık alıyor.

Isenberg İşletme Fakültesi’nde bulunan mevcut derslik ve konferans mekanlarına ek olarak yeni binada 15 mülakat odası, farklı boyutlardaki konferans odaları, inovasyon laboratuvarları ve akademik ofisler bulunuyor. Bjarke Ingels’in fakülteye kazandırdığı önemli mekanlardan bir diğeri ise dairesel kütlenin merkezinde yer alan avlu.

© Laurian Ghinitoiu

Yapının dış cephesinde dayanıklı ve sürdürülebilir bir malzeme olan bakır kaplama tercih edilmiş. Yapının LEED Gümüş sertifikası alması hedefleniyor. Yapının dairesel şekli fakülte içinde erişilebilirliği de kolaylaştırıyor. Yeni bina ile mevcut fakülte binası birbirine iki köprü ile bağlanıyor. Avluya giriş bakır kaplı büyük köprünün altından sağlanırken, küçük olan ikinci köprü tamamen cam ile kaplanmış.

© Max Touhey

Yapının içindeki tüm mekanlar öğrencilerin etkileşim kurması ve takım çalışması yapması göz önünde bulundurularak tasarlanmış. Koridorlar ve ortak alanlara pek çok çalışma masası ve rahat oturma elemanları yerleştirilmiş. Sınıflardaki sandalyelerin tamamı farklı ders düzenlerine uygun ayarlanabilecek şekilde seçilmiş.

The post Isenberg İşletme Fakültesi appeared first on Arkitektuel.

© Thomas Mayer

Emre Arolat Architects tarafından tasarlanan Maslak No. 1, Büyükdere Caddesi üzerindeki bir ticari manifesto. İstanbul’un yeni ticarı aksı olan Mecidiyeköy-Maslak aksında bulunan yapının inşaatı 2014 yılında tamamlanmış. Yapı adını cadde üzerindeki bina kapı numarasının 1 olmasından alıyor. Üç farklı holdingin merkezlerinin bulunduğu ofis binası, sıradışı mimarisi ile bölgedeki diğer yapılardan ayrılıyor. 

© Thomas Mayer

Maslak No. 1, kıvrımlı formu ile dikkat çeken bir gökdelen. Yapının bu formu, müşterinin tasarlanacak ofis binasının prestijli bir tasarım olması isteğinden ortaya çıkmış. Mal sahibi, bu ticarı aks üzerinde görkemli yeni bir bina istemiş ancak proje alanının üçgensel alanı ve imar yönetmeliğindeki kısıtlamalar, Maslak No. 1’in tasarımının belli ölçülerin üzerine çıkmasını engellemiş. Emre Arolat Architects, bu sorunla başa çıkabilmek için yapıyı ikiye bölmüş: dikdörtgensel ofis hacmi ve bu kütleyi saran kıvrımlı cam kabuk. Tasarlanan kabuk katmanı sayesinde hem bina olduğundan daha büyük gözükebilmiş hem de binanın içinde farklı bir atmosfer yaratılmış.

Zemin Kat Planı

Ofis bloğu, 8,25’e 8,25 bir grid üzerine yerleştirilmiş. Betonarme kullanılarak inşa edilen bu kısımda kullanılan malzemeler inşaat maliyetini düşürme amacıyla seçilmiş. Ofis bloğunu saran kıvrımlı kabuk bazı noktalarda ana kütleden 17 metre kadar uzaklaşıyor. İki cephe sistemi arasındaki bu boşluk bir ara bölge olarak değerlendirilmiş ve yapının akustik korunum ve enerji korunumu imkanları sağlamış. Buna ek olarak cephenin içine yerleştirilen dikey bahçeler ile iç mekanın daha canlı ve yeşil bir görünüm kazanması hedeflenmiş. Bu dikey bahçelere her 4 katta bir tasarlanan platformlar ile ulaşılıyor. 

© Thomas Mayer

Maslak No. 1’in en dikkat çeken mimari özelliği kuşkusuz çelik ve cam cephesi. 1,5 metreye 2 metrelik cam panellerin balık pulu şeklinde bir araya gelmesiyle oluşan cephe Büyükdere Caddesi üzerinden bakıldığında özgün bir görsel etki yaratıyor. Üzerlerinde güneş ışığından koruyucu film katmanı bulunan paneller içeri giren güneş ışığını kontrol ediyor ve boşluklu yerleştirilmeleri sayesinde bina içinde doğal hava akışı sağlanıyor. Panellerin her biri farklı opaklık seviyelerine sahip. Güney cephede daha opak paneller tercih edilirken yapının kuzey cephesi daha geçirgen bir kimliğe sahip.

Emre Arolat Architects, yapının tasarımında ekonomik çözümlere ağırlık vermiş. Otopark katları, lobiler, sirkülasyon alanları ve tuvaletler olabildiğince basit ve ucuz malzemeler ile tamamlanmış. Ofis alanlarının büyük bir kısmındaki beton yüzeyler çıplak bırakılmış. Yalnızca bazı alanlarda asma tavan gibi ana strüktürü kapatan çözümlere gidilmiş.

© Thomas Mayer

Tasarımına 2009 yılında başlanan yapı 2014 yılında tamamlanmış. LEED Altın sertifikasına sahip olan Maslak No. 1, komşusu olduğu yapılarla karşılaştırıldığında sürdürülebilir mimarisi ile ön plana çıkmayı başarıyor. Isı geri dönüşümü sağlayan havalandırma sistemi ve VRV sistemi sayesinde Maslak No. 1, benzer bir yapıya oranla %40 daha fazla enerji korunumu sağlıyor. Islak hacimlere su tasarrufu sağlayan armatürler yerleştirilmiş ve kendi enerjilerini üreten asansörler tercih edilmiş. Bunlara ek olarak, yapının cephesi tasarımın en güçlü çevre dostu çözümlerinden biri.

© Thomas Mayer

Maslak No. 1, oldukça özel ve dışarıya kapalı bir yapı. Tasarım zemin katta bile kamusal bir alan oluşturmayı reddediyor ve binanın içindeki alanlar yalnızca ofis çalışanlarına hitap ediyor. Ayazağa metro ve otobüs duraklarına oldukça yakın bir mesafede bulunan yapı Maslak’taki yüksek binaların en güncellerinden biri. Maslak No. 1’in, şehir planlaması açısından tartışmaya açık Maslak’ın en çarpıcı elemanlarından biri olduğu söylenebilir.

The post Maslak No. 1 appeared first on Arkitektuel.

©Hufton+Crow

Tam ismi KAPSARC (King Abdullah Petroleum Studies and Research Centre) olan Kral Abdullah Araştırma Merkezi, Zaha Hadid Architects tarafından tasarlandı. KAPSARC, Bir enerji hammadesi olarak petrolün potansiyellerini araştırmak ve petrolün efektif bir şekilde kullanılmasını sağlamak üzere kurulmuş. Bu merkezdeki araştırmalar sayesinde enerji üretiminin daha doğa dostu bir yaklaşım kazanması ve petrol işlenirken ortaya çıkan maliyetlerin düşürülmesi amaçlanıyor.

©Hufton+Crow

KAPSARC, Enerji Araştırma Merkezi, Enerji Bilişim Merkezi, 300 kişilik bir konferans salonu, 100,000 eseri barındıran bir araştırma kütüphanesi ve Musalla adı verilen bir ibadet yeri olmak üzere toplam beş yapıdan oluşan, 70,000 metre kare genişliğindeki bir kampüs. KAPSARC’ı oluşturan bu beş unsur, bir bütün gibi davranıyor ve böylece yapıya genel bir bütünlük algısı kazandırılıyor.

©Hufton+Crow

Yapının kütle organizasyonu hücresel, yarı-modüler bir sistemin yapının farklı departmanları ile birleşmesi ve tek bir kütle oluşturması ilkesine dayanıyor. Bu parçaların birleştiği kesişim noktalarında kamusal alanlar yaratılmış.

©Hufton+Crow

Kral Abdullah Araştırma Merkezi, Zaha Hadid Architects’in ilk LEED Platin sertifikası alan yapısı. Riyad Platosu’nun coğrafi koşulları göz önüne alınarak tasarlanan yapının detayları, kullanılan enerji ve kaynakları minimuma indirme prensibi doğrultusunda çözülmüş.

Yapının altıgen prizma şeklindeki bal peteğini andıran strüktürel yapısı az malzeme kullanımı ile bir kafes sistemi oluşturulmasının önünü açıyor. Bu strüktürel sistem, çöl peyzajından yola çıkılarak oluşturulan kristalize formların bir araya gelmesini kolaylaştırıyor ve bu şekilde yapı son formuna ulaşıyor.

©Hufton+Crow

KAPSARC’ın futuristik mimarisi, bir araştırma merkezinin sahip olması gereken vizyon ile de örtüşmekte. Yapı hem mimarisi hem de fonksiyonu ile geleceğe dönük olarak tasarlanmış. Yapının altıgen modüler tasarımı, pek çok kullanım alternatifini de beraberinde getiriyor. Dikdörtgensel plan şemalarının sunduğu daha kısıtlı ve belirli birleşim detayları yerine, altıgenin sunduğu daha çeşitli kesişim noktaları ve bu noktalardan üreyen değişik karakterdeki mekanlar tercih edilmiş.

©Hufton+Crow

KAPSARC kampüsünü oluşturan beş bina da boyut ve işlev açısından farklılık gösteriyor. Her bina, farklı çalışma biçimlerinin gerektirebileceği değişikliklere uyumlu olacak şekilde tasarlanmış. Araştırma Kampüsü’nün başka bir eklentiye ihtiyacı olması halinde, bal peteği şeklindeki hücrelere yeni eklemeler yapılabilir.

©Hufton+Crow

Araştırma Merkezi, kamu kullanımına açık geniş bir avluyu çevreliyor. Bu avlu, tasarlanan metal kolonların oluşturduğu kanopi ile Riyad platosunun kavurucu sıcağından korunuyor. Yapının güney cephesinde katı bir kabuk tasarlanmış. Böylece yapı güneyden gelen sıcağa karşı korunurken, açıklıklar batı ve kuzey cephelerine yerleştirilmiş. Bu sayede kampüsün kuzeyden gelen serinletici rüzgarlardan faydalanması amaçlanıyor.

©Hufton+Crow

Kampüsü oluşturan beş binaya da bu ortak avludan giriliyor. Bu avlu ayrıca kısmen soğuk havalarda bir buluşma noktası olarak düşünülmüş. Bu beş yapı aynı zamanda yer altından da birbirlerine bağlanıyor. Bu sayede, yaz aylarında, avlunun bile kullanılamayacak kadar sıcak olduğu durumlarda kampüsün içinde dolaşım hava sıcaklığından etkilenmiyor.

©Hufton+Crow

KAPSARC, dış cephesinde katı ve koruyucu bir kabuğa sahip olsa da, yapının içinde delikli ve geçirgen bir tabaka da bulunuyor. Her bir binanın yüzeyine yerleştirilen altıgen prizma hacimler yapının içinde korunmuş küçük avlular oluşturuyor ve gün ışığının yapının içine daha kontrollü bir biçimde girmesini sağlıyor. Yapıların güney cephelerindeki çatı profillerine yerleştirilen ‘rüzgar yakalayıcılar’ kuzeyden esen serinletici rüzgarların avluları serinletmesini kolaylaştırıyor.

©Hufton+Crow

LEED Platin Sertifikası

KAPSARC’ın sahip olduğu birçok doğa dostu strateji, yapının LEED Platin sertifikasına sahip olmasını sağlıyor.

• Yapının kütlesel organizasyonu, cephe tasarımı, sistem tercihleri ve yapının cephesine yerleştirilen güneş enerjisi sağlayan paneller sayesinde enerji tüketimi %45 oranında azaltılmış.
• Yapıda kullanılan tüm içilebilir sular geri dönüştürülerek yapıda tekrar kullanılıyor. Sulama için kullanılan suların tamamı geri dönüştürülmüş.
• Yapının inşaatında kullanılan malzemelerin %40’ı yerel malzemeler ve kullanılan malzemelerin %30’u geri dönüştürülmüş malzeme.
• Kullanılan ahşap elemanların %98’i FSC sertifikalı.

The post KAPSARC – Kral Abdullah Araştırma Merkezi appeared first on Arkitektuel.