Mimar: UNStudio

Yer: Amsterdam, Hollanda

Yapım yılı: 2019

UNStudio tarafından gerçekleştirilen The Looking Glass, Amsterdam’da bir dükkan için cephe yenileme projesi. Kentte Stedelijk Müzesi gibi önemi müzelerinin bulunduğu bölge (Museumplein) ile Vondelpark (büyük bir kent bahçesi) arasında Flemenk tasarım kültürü ve yaratıcı mirası gözler önüne seren dükkanlarla dolu bir cadde olan P.C. Hooftstraat’taki dükkan için yeni cephe tasarımı, vitrin fikrini yeniden yorumlayarak benzersiz bir amiral mağaza için zemin hazırlıyor. Cephe, hem biçim hem de işlev olarak moda ve mimarlığı bir araya getiriyor: üç dalgalı cam panel, kıvrımlarıyla şeffaf bir kumaşa benziyor. Cephe tasarımı, estetik algı ve işlev arasında bir uyum yakalamayı ve tekstilin işçiliğini ve geometrisini yansıtmayı hedefliyor. UNStudio bunu geleneksel bir Amsterdam konutunun üç pencereli dikey bölümlenmesine sadık kalarak gerçekleştiriyor.

Yapının cephesi bütün katları birbirine bağlayan tuğla duvarla çevrili cam kutulardan oluşuyor. Bu cam kutuların her biri prefabrik üretim sürecine sahip. Aralarında paslanmaz çelik kenar profilleri bulunan düz ve eğimli bitişik lamine cam paneller, demir profillere yapısal silikonlar ile bağlanıyor. Böylece cephedeki iki katmanlı cam kutuyu oluşturuyor. Daha sonra her cam kutu sahaya tek bir ünite olarak monte ediliyor. Kurulumdan sonra paneller üzerine ve yanlarına bir yalıtım katmanı ekleniyor. Cilalı paslanmaz çelik kenar profilleri ve cam paneller arasındaki 8 mm’lik silikon dikişler, kavisli camda imalat işlemi sırasında oluşabilecek herhangi bir toleransa izin verirken, camın kenar çelik profillerini de hasara karşı koruyor. Oyunlu cam cephe, göz seviyesinde açılış alanları yaratıyor.

The post The Looking Glass / UNStudio appeared first on Arkitektuel.

©Spectrum

Jan Benthem ve Mels Crouwel önderliğinde kurulan Benthem Crouwel ekibinin Stedelijk Müzesi Amsterdam ismiyle anılan projesi, Amsterdam’da dünyanın en geniş çağdaş sanat koleksiyonuna sahip fakat eski, hatta demode olarak nitelendirilen Steledijk Müzesi için bir renovasyon ve genişletme projesi. Amsterdam’ın Museumplein (müze meydanı) isimli bölgesinde Rijksmuseum, Van Gogh Müzesi, Moco Müzesi ve Concertgebouw gibi kentin en önemli müzelerinin yanında bulunan yapı, orijinali belediye mimarı A.W. Weissman tarafından tasarlanan eski bir binanın eki.

©Jannes Linders

Stedelijk Müzesi’nin var olan binasını,  Weissman 1895 yılında tasarlamış. Yapı tasarlandığı yıldan itibaren görkemli merdiveni, büyük odaları ve doğal aydınlatması ile ünlenmiş. Benthem Crouwel ekibinin tasarımı da orijinal yapının bu güçlü noktalarını ve eski müze direktörü Willem Sandberg tarafından müzeye kazandırılan beyaz rengi koruyor. Ekibin yaklaşımı müzenin eklentisinin daha önceki ikonik tasarımla aynı çizgide ilerlemeyip müzeye çeşitlilik katmak ve sergi anlamında yeni olasılıklar kazandırmak. Benthem Crouwel, mevcut yapıyı koruyup ek yapı ile yeni bir bütün oluşturmayı; yapıya entegre bir ek yaratmayı hedefliyor. Bu bağlamda ekibin tasarımda en dikkat ettiği noktalardan biri karmaşık olmayan bir sirkülasyon ve sergi düzeni yaratmak. Tasarımda eskiyle yeni arasındaki kontrast dışarıdan gözler önüne serilirken; içeride ziyaretçiler farklı yapılarda dolaştığını fark etmiyor.

©Jannes Linders

Orijinal yapının giriş kısmı müzenin yeni kurgusu için elverişsiz olduğundan tasarımda yeni bir giriş kurgulanmış. Ekip, bir 21. yüzyıl müzesinin belirli yeni bileşenleri ve geniş spektrumda kamusal işlevi bünyesinde barındırması gerektiğine inanıyor. Bu nedenle de buna tamamen elverişsiz olan eski giriş kısmını, mevcut yapının tüm güçlü yönlerini koruma yaklaşımlarına aykırı olsa da, ek binada sıfırdan tasarlıyor. Giriş, orijinal yapının simetrisine uygun olarak, eski girişin tam karşısında tasarlanıyor. Bu aslında müze girişinin Museumplein’a yönelen bir girişi olmasını zorunlu kılmış. Böylece müze, asıl girişi Museumplein üzerinde olan tek müze haline gelmiş. Müzenin zemin kotu bu meydanın bir parçası olabilmeyi hedefliyor.

©Jannes Linders

Müzenin ek hacmi zeminden yükseltilmiş bir hacim algısına sahip. Orijinal yapıdan tamamen koparılmış bir ek oluşmasına katkı sağlayan yaklaşım olarak giriş alanını oluşturan ve bütün kamusal işlevleri barındıran zemin kotu, tamamen şeffaf cepheyle tasarlanmış. Böylece bu şeffaf hacimle müzenin baktığı meydan yapının içerisine sızıyor. Girişin üzerinde cephenin devamı gibi ilerleyen geniş konsol kanopi de meydandan yapıya geçişi vurguluyor.

Müzenin pürüzsüz ve bembeyaz yüzeyine sahip, aynı zamanda ‘küvet’ olarak da anılan, ek hacmi elyafla güçlendirilmiş kompozit ile yapılmış. Müzenin kendine özgün formu ise içerideki fonksiyonların dışarıda sıkı bir şekilde cephe ile sarılmasıyla oluşturulmuş. Giriş üstündeki çıkıntı ise formu hareketlendirirken müzeye güneş ve yağmur koruması sağlıyor. Eski binanın fonunda bu çatı ve ‘küvet’, Stedelijk Müzesi’nin yeni güçlü görüntüsünü oluşturuyor.

©Jannes Linders

Yapının girişinden itibaren ziyaretçiler farklı rotalarla sergileri gezebiliyor. Yapının program ağıyla şekillenen sirkülasyon rotası, çoğu müze aksine, içeride tek bir rota değil birden çok rota imkanı tanıyor. İlk olarak ziyaretçiyi eski yapıya yönlendirerek başlayan bu rotalar buradan sonra farklı bölümlere dağılıyor; orijinal yapının anıtsal merdiveni de yeni müze ve sirkülasyon kurgusunun önemli düzenleyicilerinden biri. Yeni giriş holü de yeni sergi salonlarından geçen bir rotayı takip etme imkanı sağlıyor. Yapının yeni hacmi aynı zamanda geniş bir çatı katına sahip. Buradan bütün alt sergi salonlarına giden rotaları gözlemlemek mümkün kılınmış.

©Jannes Linders

Müze dükkanı, restoran gibi kamusal işlevleri barındıran girişin, yani müzenin meydanının altında kalan kotta Stedelijk Müzesi’nin  bilgi merkezi, kütüphanesi ve 1100 metrekarelik büyük bir sergi salonu bulunuyor. Binadaki bu en düşük seviyeden, ekin yüzen hacim seviyesine geçmek mümkün. Bu iki kot arasındaki geçiş, kapalı bir tüp içerisindeki iki yürüyen merdiven ile sağlanmış. Yeni giriş holünün bulunduğu hacmi kesip geçen bu tüp, iki sergi salonunu birbirine bağlıyor. Bu şekilde ziyaretçilerin müze atmosferinden kopmaması için sergi yolundan ayrılmadan ve kamusal işlevlerden rahatsız olmadan giriş alanını geçmesi sağlanmış. Yüzen hacimdeki sergi salonu da, eski binanın şeref salonu isimli sergi mekanına direkt olarak bağlanmış. Böylece yapının içindeki sirkülasyon dairesi tamamlanmış oluyor.

©Jannes Linders

Stedelijk Müzesi’nde mevcut ve yeni binaların içindeki detaylandırma ve renk skalası aynı çizgiye sahip. Bu da eski ile yeni arasındaki belirgin kontrastı müzede yürürken zor farkedilir hale getirmiş. Weissman binası yeni ilavesi sayesinde çeşitliliği, zengin sergi ve deneyim imkanları ile Museumplein’a bakan yeni bir hayata başlıyor. Benthem Crouwel’in eki ve mevcut içindeki kurgusu yapıyı ekiyle birlikte eski ihtişamlı haline geri getirilmiş oluyor.

The post Stedelijk Müzesi / Benthem Crouwel Architects appeared first on Arkitektuel.

© MVSA Architects

Hollanda tabanlı ING Grubu’nun Amsterdam’da bulunan merkez binası Hollanda’lı mimarlık ofisi MVSA Architects tarafından tasarlandı. Yapımı 2002 yılında tamamlanan ING Evi (ING House), Amsterdam A10 otoyolunun kenarında, 20,000 metrekarelik bir arazi üzerinde bulunuyor. Yapı yalnızca ING’nin merkez binası değil; aynı zamanda dünyanın onlarca ülkesine yayılmış bir kurumun en önemli sembollerinden birisi.

© MVSA Architects

A10 otoyolu ile Niewue Meer isimli bir gölün arasında yer alan yapı Amsterdam’ın güneyinde yer alan ticari aksın başlangıcını oluşturuyor. Üzerinde bulunduğu dar araziye yatay bir şekilde yerleşen ING Evi, şehre bakan cephesiyle yüksek ve gösterişli bir bina profili çizerken, göle bakan cephesiyle daha düşük profilli bir yapı izlenimi veriyor.

© MVSA Architects

Yapı, yükseklikleri 9 metre ile 12 metre arasında değişen ters V şeklindeki kolonlar üzerinde duruyor. Tasarlanan bu strüktür hem otoyol kullanıcılarının binanın içerisinden arkadaki yeşil peyzajı görebilmesini sağlıyor hem de ofisin tüm çalışanlarını otoyol kotunda bulunan bir mekanda çalışmaktan kurtarıyor.

© MVSA Architects

Binayı yerden yükseltme kararının bir diğer getirisi ise zemin katta geniş ve ferah bir giriş mekanı ortaya çıkması. Cam ile kaplanan giriş lobisinin çevresi de peyzaj düzenlemeleri ile yeşillendirilmiş. Ayrıca binanın altından taksilerin, otobüslerin ve ofis araçlarının kullanımına ayrılmış bir araçyolu da geçiyor. Yerin altında ise otopark ve bisiklet parkları bulunuyor.

ING Evi’nin oditoryumu ve fuaye alanı yapıdan bir miktar koparılmış durumda. Ayrı bir girişe ve asansörlere sahip olan bu iki alan tüm çalışanlar tarafından kullanılabiliyor. Ofis binasının içinde açık ve yarı-açık mekan kullanımları ile oldukça renkli bir atmosfer yaratılmış. Yapının farklı katlarına yerleştirilen galeri boşlukları, bahçeler ve avlular sayesinde iç mekanda çeşitli vistalar oluşturan tek ve uzun bir mekan karakteri var.

© MVSA Architects

Binanın içinde panoramik manzaralar sunan restoran, konferans odası ve oditoryum gibi mekanlar da, daha içe kapalı, izole çalışma alanları da mevcut. Sıradan bir ofis binasına kıyasla ING Evi’nde pek çok konferans alanı bulunuyor.

© MVSA Architects

ING Evi, üzerinde bulunduğu arazi nedeniyle pek çok sorun ile başa çıkması gereken bir yapı. Güneş ışınlarını doğrudan alan güney cephesinde yüksek ısı ve ışınım, otoyola bakan kuzey cephesinde ise ses ve hava kirliliği gibi sorunlar var. Yapının cephesi akılcı tasarımı sayesinde binayı çevresi ile uyumlu bir hale getiriyor. Tasarlanan çift cidarlı cephe iç mekan ısısını optimum seviyede tutarken doğal havalandırma imkanı da sunuyor. Güney cephe boşluğuna yerleştirilen güneş kırıcı elemanlar ise bu cephede sıcak havayı yapının dışına atan bir baca görevi görüyor. Kuzey cephesinde ise cam ile kaplı cephe tamamen kapatılmış ve cephe boyunca temiz hava sirkülasyonu sağlanmış.

© MVSA Architects

Tasarlanan metal çatı sistemi sayesinde yapının içindeki mekanlar doğal yollardan havalandırılabiliyor. Bu sistemin çalışabilmesi için yerin 150-200 metre aşağısına kadar inen kuyular kazılmış ve yapı yer altındaki kuyulardan sıcak ve soğuk su temin ediyor. Bu sayede ING Evi oldukça enerji korunumu sağlayan, sürdürülebilir bir kimliğe bürünmüş.

The post ING Evi appeared first on Arkitektuel.

Gerrit Rietveld, Amsterdam’da bulunan Vincent Van Gogh Müzesi’ni tasarlamak için 1963 yılında görevlendirildi. Rietveld, 25 Haziran 1964’te, projeye başladıktan 1 yıl sonra vefat edince, Rietveld’le birlikte projede çalışan mimar Joan van Dillen projenin başına geçti ve Rietveld’in orijinal eskizlerindeki tasarımına büyük ölçüde bağlı kalarak Vincent van Gogh Müzesi’nin tasarımını tamamladı. Ancak, Joan van Dillen’in de 1966 yılında hayatını kaybetmesi sonucunda, tasarımın detay kısımlarını mimar Jan van Tricht üstlendi.

Rietveld’in Tasarımı

Vincent van Gogh’un ölümünden sonra, ressamın geniş resim koleksiyonu ailesinde kaldı. Ressamın abisinin oğlu olan Vincent Willem van Gogh, amcasının tüm koleksiyonunu topladı ve Hollanda Hükümeti ile işbirliği kurarak, van Gogh’un ulusal değere sahip koleksiyonunun sergilenmesi için bir müze projesi geliştirdi. Vincent van Gogh’un resimleri, bu müze projesinden önce Stedelijk Müzesi’nde sergileniyordu.

Wikimedia Commons

van Gogh’un resimlerinin milli bir değeri olmasından ötürü, Hollanda’nın mimari açıdan en önemli değerlerinden olan Gerrit Rietveld’in yeni müze projesi için seçilmesi sürpriz olmadı. Tasarım aşamasında Rietveld’den istenen iki ana kriter vardı: müze binasının çevredeki binalara (özellikle Stedelijk Müzesi’ne) göre dikkat çekici bir büyüklükte olması ve müzenin avlusunun doğal güneş ışığı ile aydınlatılması.

© Minke Wagenaar

Rietveld’in tasarımında yukarı çıkan her bir kat daha az alana sahip. Böylece müzenin ziyaretçileri avludan aşağı katlara baktıklarında diğer katlarda sergilenen resimleri de görebiliyor. Rietveld, De Zonnengof Müzesi tasarımında uyguladığı bu ilkeyi, çok daha kompleks bir şekilde Vincent van Gogh Müzesi’ne taşımış. Müzenin en ikonik elemanlarından biri de konsol bir şekilde avlunun merkezine doğru çıkan merdiven. Ziyaretçiler bu merdivenden yukarı çıkarken müzenin tamamına hakim olabiliyor.

© Minke Wagenaar

1931 yılında Theo van Doesburg’un ölümünden sonra, Hollanda temelli De Stijl akımı başında bir lider olmadığı için dağıldı. Rietveld’in tasarladığı Schröder Evi, De Stijl akımının en önemli temsilcilerinden olsa da, Rietveld 1931 yılından sonra De Stijl standartlarına göre binalar tasarlamayı bıraktı. Bu nedenle, Rietveld’in son eseri olarak sayılan Vincent van Gogh Müzesi, mimarın ilk tasarımlarından oldukça farklı. Vincent van Gogh Müzesi, Schröder Evi ve Kırmızı Mavi Sandalye’sine göre çok daha geometrik ve işlev esaslı bir tasarım.

© Luuk Kramer

Yeni Giriş

1999 yılında, Kisho Kurokawa Architect and Associates, Vincent van Gogh Müzesi için geçici sergilerin yer alacağı ek bir bina tasarladı. Kurokawa, müze için yeni bir giriş taslağı da oluşturdu. Hans van Heeswijk Architects, Kurokawa’nın taslağı üzerinden giderek, Rietveld’in ana müze binasını ve Kurokawa’nın tasarladığı binayı bir bütün haline getiren yeni bir giriş önerisi sundu.

© Ronald Tilleman

Tamamı cam olarak tasarlanan giriş 18 ay içinde tamamlanan bir yüksek kalite mühendislik işi. Yeni tasarımın ürettiği ferah cam fuaye alanı sayesinde müzeye daha ferah mekanlar, erişirebilirlik ve daha iyi bir lojistik sistem kazandırılmış. Yeni giriş sayesinde müzeyi birleştiren iki binaya da müzenin üstünde bulunduğu kamusal meydandan giriliyor.

© Ronald Tilleman

Heeswijk’in yeni girişi Hollanda’nın en büyük cam yapısı. 12 metre genişliğindeki cam kanatların bir araya getirilmesiyle oluşturulan transparan kabuk çelik strüktüre bağlanmış ve iki malzeme bir bütün gibi hareket ediyor.

Kaynaklar :

“Van Gogh Museum’s New Entrance / Hans van Heeswijk Architects” 05 Eylül 2015. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/772991/van-gogh-museum-hans-van-heeswijk-architects/>

Jules Gianakos. “AD Classics: AD Classics: Vincent van Gogh Museum / Gerrit Rietveld” 05 Ağustos 2011. ArchDaily.<https://www.archdaily.com/153568/ad-classics-rijksmuseum-vincent-van-gogh-gerrit-rietveld/> 

The post Vincent van Gogh Müzesi appeared first on Arkitektuel.

© Daria Scagliola & Stijn Brakkee

2017 Yılın Binası (Building of the Year) ödülüne layık görülen Kristal Evler, Hollanda kültürünün uluslararası mimari normlar ile birleştirilmesi sonucunda ortaya çıkmış bir konsepte sahip. Önceden ağırlıklı olarak evlerin bulunduğu fakat Amsterdam’ın en ünlü alışveriş caddesi olan PC Hooftstraat’ın üzerinde bulunan yapı, caddede geçmişte bulunan binaların modern bir mimari yorumu olarak ön plana çıkmaktadır.

© Daria Scagliola & Stijn Brakkee

MVRDV, bölgede yer alan mevcut binalarda kullanılan mimari yöntemleri cam bir cephe üzerine adapte ederek caddenin tarihi geçmişini korumayı amaçlamıştır. Görsel olarak yığma tuğla duvarları ve pencere boşluklarını andıran cam cephe, cadde üzerindeki orijinal binaların cephelerinin bir taklididir. Oluşturulan bu cam cephe, yükseldikçe terracotta yığma duvar ile birleşmekte ve binanın üst katlarının cephesini yığma taş duvarlar ve pencereler oluşturmaktadır.

© Daria Scagliola & Stijn Brakkee

MVRDV’nin bu şekilde geçmiş mimari tekniklerine dönük bir strateji izlemesinin amacı, dünya genelinde oluşturulan alışveriş merkezlerinin ve caddelerin eski kimliklerini yitirmesidir. Globalleşen dünya, mimaride de standart ve birbirinin benzeri alışveriş caddelerinin oluşmasına sebep olmuştur. Bu standartlaşma sürecine dikkat çekmek amacıyla, MVRDV tarafından böyle bir mimari yol izlenmiştir.

Cephe Diyagramı

Dünya üzerinde benzeri olmayan bu cephe tasarımını hayata geçirebilmek için MVRDV, dünya üzerinden pek çok firma ile ortak çalışmalar yürütmüştür. Kristal Evler’in cephesinde kullanılan cam tuğlalar Venedik’te üretilmiştir. Delft Üniversitesi ve mühendislik firması ABT bir araya gelerak cam tuğlaların birbirine tutunmasını sağlayan yapıştırıcıyı geliştirmiş ve yapının strüktürel sistemi çözülmüştür.ü

© MVRDV

Bina proje alanında inşa edilmeden önce, laboratuvar ortamında yapılan birçok deney sonucunda cam tuğlalar ve yapıda kullanılacak diğer malzemeler test edilmiştir. Cam cephenin sağlam ve dayanıklı olduğundan emin olmak için pek çok deneyler yapılmıştır.

Kristal Evler’in zemin katı, Fransız moda markası Chanel’in bir mağazası olarak kullanılmaktadır.

The post Kristal Evler appeared first on Arkitektuel.

© galinsky

Hollanda genel olarak yoğun nüfus varlığı nedeniyle genç mimarları yenilikçi, özgün ve yaratıcı fikirler önermeye iten karakteriyle karşımıza çıkan bir yer. Bunlara örneklerden biri olan WoZoCo diğer adıyla Oklahoma, yoğun konut ihtiyacı sebebiyle ortaya çıkmış.

© Dirk Verwoerd

WoZoCo, MVRDV grubunun hayata geçirdiği ilk konut projelerinden. Amsterdam’da yer alan bu apartman kompleksi, Holanda’nın konut ihtiyacına çözüm getiren başlıca örneklerden biri haline geldi.

© Dirk Verwoerd

Projede iş veren şirket tarafından istenen, yaşlı insanlar için 100 yaşam ünitesi bulunduran, galeri tipi sirkülasyona sahip olan bir apartman kompleksi. Fakat bu kompleks, proje alanına istendiği gibi sığmadı; gün ışığı ile ilgili kısıtlamalar sebebiyle 100 konuttan yalnızca 87’si galeri bloğunun içine sığabiliyordu. MVRDV ise çözüm olarak bu galeri bloğunun içine sığmayan konutları hacmin dış kısmına yapıştırma fikrini ortaya koydu.

© Samuel Ludwig

Bloğa iliklenen bu 13 konut, konsol olarak çalışıp galeriye kuzey cephesinden bağlanıyor.

Şeffaf galeriye farklı kotlardan bağlanan konut alanlarının konsol oluşu proje alanının bir kısmının kullanılmamasını ve altlarında oluşan boşlukta sirkülasyonun kesintiye uğramamasını sağlıyor.

Konsol ve Taşıyıcı Sistemi Perspektif Çizimi

Bu konsolların bağlantısı, taşıyıcısı ise ana blokta gizlenmiş durumda. Konsolların kaplamasının cam, ince duvarlardan oluşan galeri kısmına karşılık olarak ahşap seçilmesi, projede bu iki kısım arasındaki değişkenliği vurgulamak amacıyla seçilmiş.

© galinsky

Konsolların aksine daha basit bir tasarıma sahip olan ana blok, güney cephesinde rastgele yerleştirilmiş ve boyutlandırılmış pencereler ve balkonlarla karşımıza çıkıyor. Bu durum aslında kuzey cephedeki durumu daha küçük ölçekte taklit etmek amacıyla ortaya çıkmış.

The post WoZoCo appeared first on Arkitektuel.