©Iwan Baan

Geçtiğimiz günlerde hizmete açılan, SelgasCano tarafından tasarlanan Second Home Hollywood -diğer ismiyle holLA- bir tür ofis projesi. HolLA, kendilerini dünyanın dört bir yanında ortak çalışma alanları tasarlayarak yaratıcılığa ve girişimciliğe destek verme misyonuna sahip bir sosyal işletme olarak tanımlayan Second Home (İkinci Ev) adlı şirketin Amerika’daki ilk lokasyonu. José Selgas ve Lucía Cano tarafından kurulan ofisin tasarımı ekip için “California Kokteyli’nin çeşitli tarifleri ve malzemelerinden bir araya gelmiş bir çeşit koleksiyon mekan”.

©Iwan Baan

Hollywood’un güneyinde yaklaşık 8.436 metrekarelik alan yayılan proje, arazide varolan ve Los Angeles’ta bilinen en eski Afro-Amerikan mimar Paul Williams tarafından 1964 yılında tasarlanmış iki yapıyı da projede tekrar değerlendiriyor. Yeni Sömürgecilik (Neocolonialism)* akımının örneklerinden biri olan ilk yapı, oldukça geniş olan bu arazinin ana ve giriş binasını oluşturuyor. Second Home Hollywood projesi kapsamında bu mevcut yapının zemin katında 320 gezici yeri (ofis kiralamadan ortak alanlarda serbest çalışan kimseler için); birinci katında ise kafe, bar, restoran, etkinlik ve konferans salonu, dinlenme alanları, açık teraslar ve kendi çalışma alanına sahip 200 ofis bulunuyor.

©Iwan Baan

Alandaki yapılardan bir diğeri ise yıkılmış. Bunun sebebi projenin en dikkat çeken kısmına yer açmak: 60 adet renkli, oval ofis kütlesine. Second Home Hollywood projesinde arazide varolan yeraltı park alanının üstü 60 adet kendine özgü oval şekli olan, tamamı camla kaplı, 700 kişiyi ağırlayabilecek bireysel ofis ve toplantı odalarıyla doldurulmuş. Bütün bu ofislerin ve toplantı alanlarının arası ise bahçe olarak kullanılıyor.  Ekip bu ofisleri yaratırken 4 farklı oval form oluşturmuş. Bu farklı formlar, farklı büyüklükteki ofisleri oluşturuyor. Elde edilen ofisler,  otoparkın üstünün yaklaşık 1.2 metre kalınlığında toprakla örtülmesinden sonra Second Home Hollywood’un bahçesine dağıtılmış: sarı tavanlarıyla aralarından yeşil fışkıran farklı büyüklükte sarı noktalar.

©Iwan Baan

Dikkat çekici sarı tavanlı, oval bahçe ofis kütleleri ile ilgili Second Home kurucularından Sam Aldenton: “Tasarım, SelgasCano ile paylaştığımız ortak bir fikre dayanıyor: Bizim en iyi ve en yaratıcı işlerimiz doğal ve organik formlardan geliyor; zoraki şekilde elde edilmiş insan geometrisinden değil.”

En büyüğü 25 kişiyi barındırabilen ve şekil ve büyüklük olarak değişen bahçe ofisleri, bahçeye bir masa yüksekliği kadar gömülmüş. Böylece ofislerin bu şekilde yalıtım kalitesi arttırılmış. Toprak seviyesinden itibaren bütün bu ofiler şeffaf akrilik kaplama ile örtülü. Bu şekilde ofislerin içine yeterli miktarda güneş ışığı alınabiliyor ve projede yaratılan bahçe ile kullanıcıda doğanın içinde çalışıyormuş hissi yaratıyor.

©Iwan Baan

Oval ofis podları çapraz lamine ahşap (cross-laminated timber – CLT) ile yapılmış. Bu malzeme, birbirine yapıştırılmış kereste katmanlarından oluşan işlenmiş bir ahşap. Ekibe göre Second Home Hollywood, bu malzemenin Kaliforniya’da onaylı olarak ilk kullanıldığı ilk proje. Ofislerin iç kısımda ise, arazinin sismik kuvvetleri nedeniyle, büyük kesitli çelik kirişlerle strüktür desteklenmiş. Bu çelik kirişler, tavanın ve parlak epoksi yer kaplamasıyla uyum içinde olması nedeniyle sarıya boyanmış. Corian (adını markasından alan bir kaplama türü) kaplı masalar bireysel ofislerin çevresini sararken toplantı hacimlerinde orada büyük bir toplantı masası oluşturuyor. İçeride sandalyeler için kırmızı ve turuncu kumaşlar seçilerek ofislere daha dinamik bir hava katılmış.

©Iwan Baan

Second Home Hollywood projesinde odak, iç mekanlar yerine dış mekanda. Fakat bu ekibin tam da istediği şekilde, Los Angeles’ın dış mekanlarda geçen yaşam tarzına uyan bir tutum. SelgasCano’nun hedefi ”behçeyi ofise getirmek yerine ofisi bahçeye getirmek”. Bu nedenle bu ofisler (projede pots yani saksı olarak anılıyor) 6500 adet bitki saksısı (planter pots) ile sarılmış. Projenin bütün bu ‘saksıları’ yaklaşık 10.000’in üzerinde bitki, ağaç, kelebek, böcek, arı, sincap ve tabiki insan tarafından kullanılıyor. Second Home Hollywood ofisleriyle insanı da içine dahil eden, yepyeni ve kendine ait ekosistemini yaratıyor da denebilir. 

©Iwan Baan

Aldenton: “Burada yeni bir doğa yaratma konusuna odaklandık. Biz ekosistemleri ve çevreleri iyileştirme konusunda önemli role sahibiz” diyor ve HolLA için ekliyor “Bunun bir yolu burada yapılan gibi yeni bir sürü bitki çeşidi ekmek olabilir. Burası, Kaliforniya’daki en yoğun yeni ekim alanı.”

Bahçede dolaşım için ise ofis hacimleri ve onu saran geniş doğa arasında ahşap patikalar kurgulanmış. Ara ara bu patika rotasının üstünde de küçük ahşap bahçe avluları düşünülmüş. Second Home’un felsefesine de uygun olarak bu rota, ofisleri kiralayan insanlar ve şirketler arasında etkileşimi teşvik eden bir öge.

©Iwan Baan

SelgasCano Secon Home Hollywood’u aynı zamanda ortalama bir ofis çalışanı için bir deney olduğunu söylüyor: her gün insanlardan başka yaşayan canlılarla beraberce var olma. Ekibin bu yaklaşımı sürdürebilirlik açısından da büyük önem taşıyor. Projede bitkiler sıcaklığı azaltıyor ve bahçede gölgelik alanların oluşmasına olanak sağlıyor. Bunlara ek olarak; tamamı cam kaplı ofisler yapay aydınlatma ihtiyacını azaltıyor ve doğal havalandırmaya olanak sağlıyor, arazideki tüm su 2 sarnıçta toplanıyor ve sulama için kullanılıyor. Sürdürülebilirlik açısından projedeki en önemli noktalardan biri de bu koca sert zemini tekrar doğaya kazandırması. Daha önce park yeri olan alan şimdi bahçe olarak kullanılıyor. Bu bağlamda Second Home Hollywood, doğal çevrenin ayak izinin azaltılıp yapılı çevreye katıldığı bu zamanlarda bunun aksini sağlayan birkaç özel gelişmeden birini ortaya koyuyor.

©Iwan Baan

“Biz 21. yüzyılda yaratıcı girişimciliğin evi olma hedefindeyiz.” diyor Sam Aldenton ve ekliyor “21. yüzyılın evinin neye benzediğini ve nasıl hissettiğini düşünmeye çalışırken, olabildiğince yaratıcı olmaya kendimizi adıyoruz ve buna göre mekanlar yaratmayı amaçlıyoruz.”. Sürdürülebilir bir özgün çalışma alanı kurgusu olarak Second Home Hollywood, SelgasCano’nun renkli ve heyecan verici diğer işleri gibi dikkat çekici bir tasarım ortaya koyuyor.

*Yeni Sömürgecilik: Neocolonial, Georgian Revival veya Neo-Georgian olarak da bilinen mimari akım, ABD ve Kanada’da milliyetçi bir tasarım hareketi olarak ortaya çıkmış. Yeni Sömürgecilik akımı mimari stil, bahçe tasarımı ve Amerikan sömürge mimarisinin (Avrupa’nın çeşitli ülkelerinden Amerika kıtasına göç edenlerin yerleştikleri yerlere aktardıkları, kendi mimarlık anlayışları) iç tasarım öğelerini yeniden canlandırma hedefinde olan bir mimari akımdır.

The post Second Home Hollywood appeared first on Arkitektuel.

© Whitaker Studio

Kaliforniya eyaletinde dağlık bir arazide bulunan Joshua Hill Evi (Joshua Hill Residence) Londra tabanlı tasarım ofisi Whitaker Studio tarafından tasarlanmış. James Whitaker, bu projeyi orijinal olarak Almanya’da dağlık bir bölgede inşa edilmek üzere tasarlamış ancak proje gerçeğe dönüşememiş. Ancak Whitaker’ın Los Angeles’ta yaşayan ve film endüstrisinde çalışan müşterilerinin isteği üzerine Almanya’da inşa edilemeyen proje Kaliforniya dağlarının eteklerinde hayat bulacak.

© Whitaker Studio

Joshua Hill Evi, adını proje alanının üzerinde bulunduğu Joshua Hill Doğal Parkı’ndan alıyor. Proje, Güney Kaliforniya’da bulunan ve Los Angeles’a arabayla üç saat mesafede bulunan bu doğal parkta 36 hektarlık bir alan üzerine yerleşecek.

© Whitaker Studio

Evin ‘yıldız yağmuru’ şeklindeki formu farklı boyutlardaki konteynerların değişik açılarla bir araya gelmesiyle oluşuyor. Her bir konteyner çevredeki çöl peyzajını evin içine taşıyacak şekilde yerleştirilmiş. Farklı açılarla çevredeki manzaraya yönelen konteynerlar hem eşsiz birer ‘bakış penceresi’ oluşturuyor hem de evin içindeki mahremiyeti koruyor.

Toplam 200 metre karelik bir alan üzerine oturan Joshua Hill Evi betonarme ayaklar üzerinde duruyor ve evin zemininin toprak ile teması bulunmuyor. Tamamen parlak beyaz bir boya ile boyanan ev içinde üç adet en-suite yatak odası, geniş bir salon, mutfak ve bir garaj bulunduruyor. Garajın üstüne yerleştirilen solar paneller sayesinde ev güçlü çöl güneşini avantaja çeviriyor.

© Whitaker Studio

Joshua Hill Evi’nin kristale benzer çok açılı formu evin iç atmosferini de oldukça etkiliyor. Yapının dış cephesindeki parlak beyaz karakter evin iç tasarımına da taşınmış durumda. Evin içinde beton zemin döşemesi, tamamen beyaz duvarlar ve minimal dekorlar tercih edilmiş. Mobilya olarak ise sade ahşap oturma elemları ve İngiliz-İsrailli tasarımcı Ron Arad’ın tasarladığı Misfits oturma takımı kullanılmış.

The post Joshua Hill Evi appeared first on Arkitektuel.

© MOCA

MOCA (Museum of Contemporary Art) Los Angeles, 2019 Pritzker ödüllü mimar Arata Isozaki tarafından tasarlandı. Los Angeles’ın en önemli müzelerinden biri olan MOCA, şehir merkezinde, Grand Avenue caddesi üzerinde bulunuyor ve Walt Disney Konser Salonu ve Broad Müzesi gibi şehrin diğer önemli müzelerinin komşusu.

© Arata Isozaki

Postmodern mimarinin önemli temsilcilerinden olan yapı 1987 yılında tamamlanmış. Los Angeles’ın çelik ve cam kompozisyonuna sahip yüksek yapılarıyla bilinen Bunker Hill bölgesinde bulunan yapı, yalın ve mütevazı ölçeği ile çevresindeki yüksek yapılarla tezat oluşturuyor. Isozaki, müzenin yedi katından yalnızca dördünü sokak kotunun üstünde tasarlamış. Böylece büyük bir kısmı yerin altında bulunan yapı üzerinde bulunduğu bölgenin kentsel niteliğini sorguluyor.

© MOCA

Isozaki’nin tasarımı, kırmızı kumtaşı kaplaması ile dikkat çekiyor. Müzenin girişi teraslı bir avluya çıkan kemerli yapıdan sağlanıyor. Galeri alanları bu avlunun etrafına yerleştirilmiş. Avlunun altında kalan galeriler, birbirini takip edecek şekilde tasarlanmış ve her bir galeri tavan pencereleri ile aydınlanıyor. Müzenin idari birimleri ve ofis alanları ise cadde kotunun üzerinde yer alan silindirik çatılı kütlenin içerisinde yer alıyor.

Isozaki, tasarımında soyut formlar tercih etmiş. Ancak tasarımın genelinde üstü kapalı bir geleneksel tutum da mevcut. Pozitif mekanlar ile (müze) negatif mekanlar (avlu) arasındaki geçişler Doğu Asya kültürüne referans veren mimari oyunlar. Isozaki’nin yarattığı geometrik kompozisyonun ying-yang felsefesi ile örtüştüğü söylenebilir.

© MOCA – Elon Schoenholz

MOCA, Arata Isozaki’nin Amerika’da gerçekleştirdiği ilk projesi. Isozaki’nin tasarımı pek çok mimar tarafından eleştirilmiş. Özellikle yapının Grand Street caddesine bakan cephesinin açıklıksız, düz ve sağır bir duvar olması büyük eleştiri almış. Ancak bu Isozaki’nin bilinçli olarak verdiği bir karar. Isozaki, yapının içeriye, California Plaza tarafına yönelmesini amaçlamış.

© MOCA – Brian Forrest

Amerika’nın en önemli çağdaş sanat müzelerinden biri olan müze oldukça geniş bir koleksiyona sahip. Müzede Jasper Johns, Jackson Pollock, Marc Rothko, Andy Warhol, Alberto Giacometti ve pek çok dünyaca ünlü sanatçının eserleri sergileniyor. Müzede ayrıca geçici sergiler, özel etkinlikler, dersler, söyleşiler ve atölye programları da gerçekleştiriliyor.

The post MOCA appeared first on Arkitektuel.

©VHF

Sheats-Goldstein Evi veya yalnızca Sheats Evi (Sheats-Goldstein Residence), adı bilinmese de aşina olunan bir yapı. The Big Lebowski-1998 gibi ünlü filmlerin, Charlie’s Angels gibi ünlü dizilerin sahnelerinin çekildiği, birçok fotoğraf, klip çekimlerinin yapıldığı bir nevi ünlü bir konut. Sheats Evi, Beverly Hills’in tepelerinde mimar John Lautner tarafından tasarlanmış. Evi bu kadar ünlü yapan da mimarının yenilikçi tasarımı ve detaycı işçiliği denebilir.

©Tom Ferguson Photography

Ev, ilk olarak 1963 yılında Paul ve Helen Sheats ve 5 çocukları için tasarlanmış. Daha sonra evi James F. Goldstein, Sheats ailesinden satın almış ve iyi durumuda olmayan evi yeniden biçimlendirmek ve genişletmek için yapının mimarı John Lautner’i görevlendirmiş. Bunun üzerine Lautner, 1989 yılında tasarımı üzerine tekrar çalışmaya başlamış. Bulunduğu alanda tüm şehri kuşbakışı gözlemleyebilen Sheats Evi, özellikle yapılan birçok değişiklikten sonra, Los Angeles’ta mimari bir simge haline gelmiş.

©WikiArquitectura

Sheats Evi, kumtaşı bir kaya parçasının içinde tasarlanmış. Lautner, tasarıma evin zeminden kendisinin oluştuğunu öngören bir konseptle başlıyor. Alanda dökülmüş beton ile dramatik bir şekilde eğimli, üçgensel bir çatı kullanıyor. Tepeden dışarıya açılan bir karaktere sahip olmuş bu şekilde ev. Bu özgün şekli evin diğer noktalarında da görebiliyoruz. Evde Frank Lloyd Wright’tan da birçok iz görmek mümkün -Lautner şaşırtmasıyla. Bunun sebebi John Lautner’in akıl hocalarından birinin Frank Lloyd Wright olması.

Planlar

Yapı, Lautner’e göre ‘içeriden dışarıya doğru’ tasarlanmış. Sheats Evi, doğayı ve manzarayı kucaklamak üzere açılan bir mağara-ev. Etrafındaki doğal çevrenin bir uzantısı olmayı amaçlayan formu ile bir organik mimari örneği. Tepenin bir parçası haline geliyor ev. İçerisinde de açık bir plan şemasına sahip.

Sheats Evi, bulunduğu alanın zorluklarını çözümlemeyi amaçlayan fikir ve strüktürden doğan bir yaklaşım Lautner’e göre. Mimar, yalnızca evin kendisi değil; iç mekanını, pencerelerini, aydınlatmasını, halılarını, mobilyalarını da evin estetiğini yansıtan çizgisiyle tasarlamış. Bu iki nokta da Lautner’in akıl hocasını hatrılatıyor.

©VHF

Ev, 5 yatak odası, 4 banyo ve terasa tamamıyla açık bir oturma odası barındırıyor. İç mekan ve teras yalnızca bir hava perdesiyle ayrılmış. Bu şekilde evin sınırları da bulanıklaştırılmış. Oturma odasının kaset döşemeli tavanı Louis Kahn’ın Yale University yapısını hatırlatan bir karaktere sahip. Evin giriş kısmı ise, ortak alanı ve özel odaları ayıran bir nokta olarak tam ortadan. Evin alt katında da Helen Sheats’in stüdyosu bulunuyor. Güney Kaliforniya iklimi sayesinde her cephenin camla kaplanabilmesi, aşağı kattan yukarıdaki odaların da gözlemlenebilmesini sağlamış.

©VHF

Sheats Evi, yoldan yaklaşırken görünmeyen bir karaktere sahip, doğanın ve tepenin içine gömülü. Kullanıcı evin ilk olarak garajın yanındaki üçgensel beton duvar ile içeriye giden yola yönlendiriliyor. Evin içerisi de kullanıcıyı yönlendirecek şekilde tasarlanmış. Evin giriş holü dahi hiçbir kütlesi kapalı bir hacim gibi hissettirmiyor. Giriş kısmı üstten yalnızca bitkilerle ve bir giriş saçağı ile örtülü. Garaj kısmından gelen kullanıcı açık giriş koridorundan ilerleyerek yapay bir göle ulaşıyor, buradan eve giriyor. Evin yatak odaları, arka tarafta. Ana alandan ve girişten yalnızca yemek odasından üçgen duvarlarla yaratılan farklı perspektiflerle ayrılmış.

©Yellowtrace

Evin ana mekanı olan oturma odası, bulunduğu tepenin en yüksek noktası ve aşağıdaki ana yatak odasına ulaştıran yol arasında bulunuyor. Grişiten bir yapay göl önde de bir havuzla sınırlanmış. Bu odanın etkileyici tavanı, bütün mekanı şehre ve önde bulunan havuza doğru hareketlendirmiş. Geniş oturma odası, önündeki Los Angeles manzarasına doğru uzanıyor.

Evin yeniden düzenlenmesi sonucu, alçı tavanlar kızılağaç ahşap malzemeyle, çelik dikmeler de çerçevesiz camlarla değiştirilmiş. Cam duvar, havuz ile odayı ayıran tek eleman. Eğimli çatının başlangıcı içeride bir şömineyle belirtilmiş. Dışta ise doğayı ve havuzun bir kısmının çerçevesi olarak düşünülmüş. Oturma odasındaki ilginç noktalardan biri tavandaki 750 adet delik. Ağaçlardan gelen ve içeriyi etkileyici bir şekilde aydınlatan açıklılar, beton duvarda camla kaplı küçük delikler.

©Tom Ferguson Photography

Sheats Evi tekrar bi düzenlemeye gidildiğinde evin mutfağı, mutfaktaki tava açıklıları, bahçesi, ışıkları ve yatak odaları tekrar gözden geçirilmiş. Bahçe için peyzaj mimari Eric Nagelmann ile çalışılmış. Nagelmann, Bali ve Tahiti’den esinlenen bir peyzaj tasarımı gerçekleşmiş -alanın kuru tropikal iklimine uyacak şekilde. En çok değişsen kızım ise ebeveyn yatak odası. Yerden aşağı cam kaplı, beton oda 3.66 metre çapta, raysız bir cam ile tamamen dışarı açılıyor.

©VHF

Ev şu anda LACMA (Los Angeles County Museum of Art) kuruluşuna bağışlanmış ve müze olarak kullanılıyor. Zamanına göre oldukça yenilikçi bir estetiğe ve kurguya sahip bir ev Sheats Evi. Kendi mimarıyle yeniden modellenmesiyle de karakteri korunmuş olan ev, Los Angeles’ın simgelerinden biri olması ve ilginç, mimari dehaları hatırlatan yaklaşımlarıyla dikkat çeken bir eseri John Lautner’in.

The post Sheats Evi appeared first on Arkitektuel.

© Gehry Partners, LLP

Frank Gehry tarafından tasarlanan Walt Disney Konser Salonu (Walt Disney Concert Hall), 2003 yılında Los Angeles’ta açıldı. Los Angeles Filarmoni Orkestrası’na kalıcı olarak ev sahipliği yapan Walt Disney Konser Salonu, ikonik mimarisi ve kusursuza yakın akustik performansı ile dünyanın en önemli konser salonlarının arasında yer alıyor. Frank Gehry ile özdeşleşmiş geniş alanları kaplayan, kıvrımlı yüzeylere ve metal bir kabuğa sahip olan yapı Gehry’nin en bilinen işlerinden bir tanesi.

© Philipp Rümmele

Yapının temelleri Lilian Walt Disney’in, vefat eden kocasının anısına 1987 yılında 50 milyon dolar bağışlaması ile atılıyor. Los Angeles’ta müzik, sanat ve mimarlık odaklı bir kültürel referans noktası oluşturmak için yapılması planlanan konser salonunun tasarımı uluslararası bir yarışma sonucunda seçiliyor. Frank Gehry’nin projesi, 70’e yakın proje arasından birinci oluyor. Böylece, First Street ve Grand Avenue caddelerinin kesiştiği noktada, dünyanın en önemli kültür merkezlerinden biri yükseliyor.

Vaziyet Planı

Gehry’nin önerisi, Los Angeles’ın merkezinde bulunan proje alanını kamusal kullanıma açan, ve üzerinde açık bahçeler sunan bir proje. Yapı, temel olarak bir dizi birbirine bağlanmış mekanlardan oluşan bir kabuk. Binanın içinde hem dik açılardan oluşan, taş ile kaplı mekanlar hem de daha kıvrımlı çizgilerden oluşan, metal ile kaplı mekanlar bulunuyor. Farklı hacimlerin arasında ise köprü görevi gören cam kaplı yüzeyler bulunuyor. Bu nedenle Walt Disney Konser Salonu’nun bütünü simetri ve uyum kurallarına meydan okuyor.

© Dave Toussaint

Yapının en önemli birimi olan konser salonu tek bir kütle olarak tasarlanmış; orkestra ve seyirciler aynı mekanda bulunuyor. Sahne, salonun ortasına yerleştirilmiş, böylece sahnenin dört tarafında da koltuklar bulunuyor. Böylece localar ve balkonlar gibi seyirciler arasında hiyerarşik bir düzen kuran mekansal kurgulardan kaçınılmış, salonun içinde mekansal ayrımlardan uzak durulmuş.

Salonun çelik çatısının strüktürel yapısı salonun tüm açıklığını geçebiliyor. Böylece konser salonunun içinde herhangi bir kolona ihtiyaç duyulmamış. Salonun girişinde ise devasa bir organ bulunuyor. Frank Gehry ve Manuel J. Rosales’in ortak tasarımı olan organ 6134 borudan oluşuyor ve neredeyse tavan seviyesine kadar yükseliyor.

© 2013 Los Angeles Philharmonic Association

Frank Gehry, Walt Disney Konser Salonu’nun tasarımı sırasında bir numaralı önceliği olarak akustik performansı belirlemiş. Konser salonunun mimarisi oldukça ihtişamlı olsa da, Gehry akustik performansı estetiğin önünde tutmuş. Akustik danışman Yasuhisa Toyota ile birlikte çalışan Gehry, salonun mekansal özelliklerini ve salonda kullanılan malzemeleri içerideki sesin en yüksek kalitede çıkmasını sağlayacak şekilde seçmiş. Salonun akustik performansını ölçmek adına, oditoryumun 1:10 maketi yapılmış ve her bir koltuktan duyulan sesler test edilmiş. Konser salonunun çatısının dalgalı yapısı da akustik performansın yükselmesi için verilen mimari kararlardan bir tanesi.

© 2013 Los Angeles Philharmonic Association

Walt Disney Konser Salonu’nun hareketli, iniş çıkışlı ve farklı açıların bir araya gelmesiyle oluşan dış yapısı müziksel hareketliliği yansıtmakta. Gehry, çoğu tasarımında olduğu gibi WDKS’nin son şekline eskizler çizerek ve çizdiği eskizleri kağıt modeller ile üç boyutlu hale getirerek ulaşmış. Yapının olağandışı kıvrımlı şekli, bu sıradışı tasarıma özgün geliştirilmiş bir taşıyıcı sistem kurgusu ile üretilebilmiş. Çelik iskelet sistem ile ayakta duran yapının kuzey kısmında 17 derece eğimine kadar ulaşan kolonlar bulunuyor. Yapının bazı kısımlarında strüktürel sistem çıplak bırakılmış, ziyaretçiler binayı taşıyan çelik sistemi görebiliyor.

© Jayson Oertel

Yapının 12,500 oluklu metal levha ile kaplanmış cephesi ışık ile doğrudan ilişki kuruyor. Cephenin kıvrımlı metal yüzeyleri ışığı farklı yönlerde yansıtıyor. Gehry ilk olarak Walt Disney Konser Salonu’nun cephesini taş ile kaplamayı düşünse de, Guggenheim Bilbao Müzesi’nin tamamlanmasının ardından daha şekil verilebilir bir malzeme olan oluklu metal panelleri tercih ediyor. Binanın cephesinde opak metal yüzeylerin altında binanın zemin katını saran asimetrik bir cam bant bulunuyor. Konser salonu bu cam bantlar ve geçiş bölümlerindeki açıklıklardan ışık alıyor.

© Carlos Eduardo Seo

Walt Disney Konser Salonu, pek çok önemli mimari esere komşu bir yapı. Salonun hemen yanında Dorothy Chandler Pavyonu ve Arata Isozaki’nin Çağdaş Sanatlar Müzesi bulunuyor. Caddenin karşısında ise Diller Scofidio + Renfro’nun tasarladığı Broad Müzesi var.

The post Walt Disney Konser Salonu appeared first on Arkitektuel.

Norton Evi, ressam Lynn Norton ve yazar William Norton oturması amacıyla Frank Gehry tarafından 1984 yılında tasarlanmıştır. Norton Evi, alışılmışın dışındaki formu ve yapımında kullanılan malzemelerin özgünlüğü ile bilinen bir bina. Yapı, bu bağlamda Frank Gehry’nin kendi ailesi için tasarladığı Gehry Evi ile benzerlikler göstermektedir. William ve Lynn Norton, Gehry Evi’nin görmüş ve Frank Gehry’nin mimari çalışmalarından etkilenmiş, ve Gehry’den kendileri için bir ev tasarlamasını istemişlerdir.

© Samuel Ludwig

Gehry, Norton Evi’nin tasarımında da günlük malzemeler kullandığı, düşük maliyetli ve ilginç şekillere sahip mimari deneylerine devam etmiştir. Norton Evi, içeriden ve dışarıdan merdivenler ile birbirine bağlanmış olan kutu şeklindeki hacimlerin bir araya gelmesi ile oluşan bir yapı. Los Angeles’taki Venice Broadwalk üzerinde bulunan evin bir cephesi direkt olarak okyanusa bakıyor. Evin giriş katında iki yatak odası, bir stüdyo ve bir garaj bulunuyor. Sokak duvarının hemen arkasında bulunan giriş katını oluşturan kutu mavi seramik ile kaplanmış.

Evin ikinci katında salon ve mutfak gibi ana yaşama alanları bulunuyor. Bu hacim, Norton’ların mahremiyeti de göz önünde bulundurularak, daha geriye atılmış durumda. İkinci katta ayrıca okyanus manzarasına açılan bir de teras bulunuyor. Üçüncü katta ise ayrı bir yatak odası ve yapının çatı terasına çıkan bir merdiven bulunmakta.

©LA Times (Tim Street-Porter)

Norton Evi’‘nin en dikkat çeken bölümü ise stüdyosu. Yalnızca dışarıdan bir merdiven aracılığıyla ulaşılan bu stüdyo, ana girişin ön kısmında, bir kolona asılmış şekilde duruyor. Evin okyanus tarafında bulunan stüdyonun dört tarafından da manzaraya bakmak mümkün. Stüdyonun geniş cam cephesinin üstünde ahşap güneş kontrol elemanları bulunuyor. Evin sahibi William Norton’un gençliğinde cankurtaranlık yapması ve stüdyonun  okyanusun sahile bakan kısmında bulunması sebebiyle, stüdyoya çoğu kişi tarafından cankurtaran kulübesi benzetmesi yapılmaktadır.

© Samuel Ludwig

Frank Gehry, Norton Evi’ni tamamlamak için oldukça mütevazi bir bütçe kullanmış. Gehry’nin daha önce ucuz ve standart malzemelerle deneyimler yapmış olması, günlük, her yerde bulunabilecek malzemeleri işlevsel hale getirebilmesi sonucunda ortaya ucuz ve özgün bir yapı çıkmış. Norton Evi’nde, evin tamamı boyunca devam eden hiçbir detay yok. Yapı belirli parçalara ayrılmış ve her bir parçada farklı bir mimari dil var. Bu sayede evin geneli bir bütün olabilmeyi başarıyor. Değişik ve birbirinin kontrastı olan detaylar bir araya gelerek uyumlu bir bütün oluşturuyor. Alçı duvarların her biri, geometrik şekillerine göre farklı renklere boyanmış. Kimi yerlerde kontrast renklerde seramik karolar kullanılmış. Evin içinden çıkan uzun kırmızı baca, önündeki cam kaplamanın ardından görülebiliyor ve evin üstünde bir kanopi görevi görüyor.

The post Norton Evi appeared first on Arkitektuel.

©Iwan Baan

Emerson College, 2005 Pritzker ödüllü Thom Mayne imzalı, Los Angeles’ta bir şehir üniversitesi. Şehir hayatının göbeğinde öğrenci yurtlarını, eğitim hacimlerini ve yönetim ofislerini tek bir kütlede toplayan Emerson College Los Angeles, ELA, Los Angeles’ta doğu sahil şeridinde bir noktaya konumlandırılmış. Yer itibariyle öğrencinin şehirle olan diyaloğunu arttırmayı ve öğrencilerin mesleki geleceklerini sürdürebilecekleri bir alanda bulunmalarını amaçlamış olan projenin bunu başardığı söylenebilir. Yapı, Pritzker ödüllü Thom Mayne imzalı bir yapı.

217 öğrenciye yurt olanağı sağlayan dikdörtgen yapı, ELA’nın asıl eğitim hacimlerini taşıyan bir strüktür aynı zamanda. İçerideki bu dinamik kütle de yaratıcılık, öğrenme ve sosyalleşme hacimlerine ayrılmış durumda. Bir çerçeve içine alınmış olan bu kütle hem şehir silüetine hayat katıyor hem de kendini diğer yapılardan ayırıyor.

©Iwan Baan

Yurtları barındıran iki ince kuleyi ise köprü görevi gören bir platform bağlıyor, burası çok amaçlı kullanım için düşünülmüş. 10 katlı kuleler ile sınırlanmış bu platform alanı, açıkhava çok amaçlı salon olarak tasarlanmış.

Heykeli forma sahip üniversitenin asıl kütlesi, dalgalı şekliyle farklı kotlarda teras alanları ve ana mekanlar oluşturuyor. Bu alanlar, öğrencilere sosyalleşebilecekleri mekanlar sunuyor. İçe bakan odalar da kulelerin iç cephelerinde görebileceğiniz güneş kontrol elemanlarıyla gizlenmiş.

©Iwan Baan

LEED Gold Sertifikasını hedefleyen yapı, Emerson’ın sürdürebilir tasarıma olan bağlılığını destekliyor. Sertifika için binadaki birtakım özellikler; hava durumuna göre otomatik çalışan gölge elemanları ve yüksek performanslı cam perde duvar. Bu cam duvar, içeriye ısı alınımını minimuma indirerek maksimum güneş ışığı ile aydınlık sağlıyor.

©Iwan Baan

Bunun dışında yapıda geri dönüştürülmüş ve yenilenebilir yapı elemanları kullanımı, %40 oranında tasarrufu sağlayan armatür seçimleri, ısıtma ve soğutma sistemlerinde enerji tasarrufu sağlama, pasif sistemler kullanma ve tüm sistemleri gözlemleyip en uygun verimi sağlayacak bina yönetimi ve işletim sistemi kullanımı mevcut.

©The Los Angeles Chapter of the American Institute of Architects

Yapının öenmli özelliklerinden bir tanesi, dikey bir kampüs fikrini oluşturabilecek bir yapı kurguluyor olmasıdır. Bir benzerini Roy ve Diana Vagelos Eğitim Merkezi‘nde de görebileceğiniz yaklaşım, geleneksel kampüs fikrine özellikle az alana sahip şehir içindeki eğitim alanlarında yeni bir bakış açısı getiriyor.

The post Emerson College Los Angeles appeared first on Arkitektuel.

© Benny Chan

Eli ve Edythe Broad isimli iki toplumsever tarafından yaptırılan Broad Müzesi, Los Angeles’ta bulunan sanat müzelerinden yalnızca bir tanesi. Broad ailesi tarafından kurulan sanat vakfında ve Broad ailesinin özel koleksiyonunda bulunan yaklaşık 2,000 sanat eseri, 2015 yılında inşa edilen bu müzede sergilenmektedir. Müzenin iki katı, bu sanat eserlerini sergilemek için galeri alanları olarak tasarlanmıştır. Müze binası aynı zamanda Broad Vakfı’nın merkez ofisi görevi de görmektedir.

12 bin metre karelik Broad Müzesi’nin binasının yanına tasarlanan 2200 metre kare genişliğindeki yeşil alan, müzenin üzerinde bulunduğu Grand Avenue caddesi üzerinde önemli bir kamusal meydan yaratmaktadır.

© Jeff Duran – Warren Air

© Diller Scofidio + Renfro

Broad Müzesi’nin mimarisi ‘veil-and-vault’ adı verilen, kelime anlamı örtmek ve depo olan bir konsept üzerinden şekillenmektedir. Müzenin iki temel programı olan kamusal sergiler ve Broad Sanat Vakfı’nın geçici olarak gerçekleştirdiği aktiviteler, bu konsept ile mimari bir çözüm aracılığıyla bir araya getirilmiştir. Bu geçici aktiviteler için tasarlanan depo alanlarının arka planda kalması, bu konsept ile engellenmiştir.

© Diller Scofidio + Renfro / Konsept Diyagramı

‘Atlama’ konsepti, müzenin girişinden çıkışına kadar ziyaretçilerin müzedeki deneyimlerini şekillendirmektedir. Yapının ortasında asılı duran opak, ağır kütle, içeri doğru oyularak müzenin lobisini ve sirkülasyon alanlarını oluşturmaktadır. Bu kütlenin üst kısmı ise üçüncü kat galerilerinin zeminidir.

Yapının ortasındaki opak depo kısmı, delikli, geçirgen, bal peteği şeklinde bir yapısal eleman ile örtülmüştür. Bu kabuk, müzenin içindeki kütleyi kapatmaktadır. Aynı zamanda, tüm cepheleri saran bu kabuğun delikleri, yapının içine gün ışığı almasına imkan sağlamaktadır.

© Iwan Baan

The post Broad Müzesi appeared first on Arkitektuel.

© Flickr: Paul N.

Kristal Katedral (The Crystal Cathedral), dini bir tiyatro ve televizyon stüdyosu olması amacıyla 1980 yılında inşa edilmiştir. Televizyon yoluyla misyonerlik yapan Robert Schuller isimli bir din adamının isteği üzerine Phillip Johnson ve John Burgee tarafından tasarlanmıştır. Toplam 3000 kişilik cemaati barındırabilen katedral, Schuller’in ‘kilise gökyüzüne ve dışarıdaki dünyaya açık olsun’ isteği üzerine tamamıyla cam ile kaplanmıştır.

©Flickr: Amir Nejad

10,000‘den fazla cam panel, çelik bir iskelete sabitlenerek katedralin cephesini oluşturmaktadır. Cam panellerin birleşim detaylarının göze çarpmaması için, her bir cam parçası silikon ile yapıştırılarak yerleştirilmiştir.

©Flickr: siphorous

Tek parçadan oluşan ve monokromatik bir mekan oluşturmak için, katedral yıldız şeklinde bir plan düzenine sahiptir. Oluşturulan yekpare devasa hacim, 120 metre uzunluğa ve 60 metre genişliğe varan ölçüleri ile ihtişamlı bir iç mekan tanımlamaktadır. Phillip Johnson ve John Burgee tarafından tasarlanan plan şeması, Hristiyan mimarisinde sıkça görülen Latin Haç plan düzleminin farklı bir yorumudur. Kilisede bulunan tüm oturma yerlerini rahibin ve koronun bulunduğu mihraba yaklaştırabilmek için kilisenin nef(nave) kısmı kısaltılmış ve transept kısmı genişletilmiştir. 

©Flickr: siphorous

Mimarlar, Los Angeles’ın araba kültürünü de dikkate alarak, kilisenin otoparkını işlevsel hale getirmişlerdir. Mihrabın yanında bulunan yaklaşık 27 metre uzunluğundaki yüksek kapılar, otoparka açılmaktadır. Böylece insanlar araba ile katedralin otoparkına park edip, kilisenin içindeki ayini izleme ve dinleme şansına sahiptir.

©Flickr: OZinOH

Johnson, katedrali “ortamı olmayan bağımsız bir bina” olarak tanımlamıştır. Cam cephenin üzerinde basit dikdörtgen açıklıklar oluşturularak yerleştirilen girişler, estetikten çok işlevsellik göz önünde bulunarak tasarlanmıştır. Yapının içindeki merkezi transparan alana, opak, beton balkonlardan geçilerek ulaşılmaktadır. 

©Flickr: Paul N.

Yapıyı bütünüyle saran beyaz çelik kafes, katedralin hem duvarlarını hem de çatısını oluşturmaktadır. Bu çelik kafes cam paneller ile kapatılmış ve yapının kabuğu oluşturulmuştur. Kabuğun içinde kalan beton balkonlar ise yapının köşe noktalarından büyük kolonlar ile desteklenmektedir.

Zemin Kat Planı

Kristal Katedral, sahip olduğu çevre dostu yaklaşımlar ile de ön plana çıkmaktadır. Katedralin cam cephesinde kullanılan aynalı cam paneller, katedralin içinde dışarıdaki ışığın yalnızda %8‘ini ve güneş enerjisinin %10‘unu almaktadır. Bu sayede, katedralin hava dolaşımının tamamı pasif havalandırma ile sağlanabilmektedir.

The post Kristal Katedral appeared first on Arkitektuel.