©Virgile Simon Bertrand

Zaha Hadid Architects (ZHA) ekibinin en güncel projelerinden biri olan Changsha Meixihu Uluslararası Kültür Sanat Merkezi (Changsha Meixihu International Culture & Arts Centre), Çin’in Changsha kentinde Meixi isimli bir gölün kenarına kurgulanmış 115,000 metrekarelik bir kültür kompleksi. Bünyesinde çağdaş sanat müzesi, bir tiyatro ve çok amaçlı salon barındıran tasarım oldukça büyük bir nüfus artışı ve dolayısıyla ani bir kentsel gelişim geçiren Hunan eyaletinde bu sebeple açılan yarışmada kazanan öneri olmuş.

©GSVisuals

Kıvrımlı hacimlerin kompozisyonu olarak ayırt edici bir mimariye sahip olan Changsha Meixihu Uluslararası Kültür Sanat Merkezi’nin bu organik mimari dili, komşu sokaklarla bağlantı kurmak için bu alan üzerinden tanımlanan yaya yollarıyla şekilleniyor. Yapının ortasında bulunan meydan, rastlantısal toplanma alanları ve heykel bahçesi ile geniş sergi alanı sayesinde kültürel bir merkez üreterek yayanın kentsel deneyimini vurguluyor. Bitişiğindeki Meixi gölüne manzaralar sunan ve göl üzerindeki adadaki parklara ve yürüyüş parkurlarına erişim sağlayan üç ayrı kültür kurumundan oluşan merkez, etkinliklere ve sergilere elverişli bir dış avlu ağı kurguluyor.

©Virgile Simon Bertrand

Changsha Meixihu Uluslararası Kültür Sanat Merkezi bünyesinde bulunan çağdaş sanat müzesi MICA olarak anılıyor. MICA, merkezdeki ikinci büyük ve 3 kollu forma sahip olan hacim. Çağdaş sanat müzesi, büyük ölçekli entalasyonlar veya etkinlikler için düşünülmüş geniş bir atrium etrafında çözümlenen 8 adet galeriden oluşuyor. Yapının dış dünya ile görsel iletişimi, galerilere gün ışığını sağlayan ve göl manzaralarını çerçeveleyen cam ve balkon şeritleri tarafından sağlanıyor. MICA hacmi aynı zamanda bünyesinde atölye alanları, bir amfi derslik, kafe ve müze dükkanı barındırıyor.

©GSVisuals

Changsha Meixihu Uluslararası Kültür Sanat Merkezi’nin odak noktası ise 180 kişilik oturma kapasitesi ile kentin en büyük performans mekanı olması planlanan büyük tiyatro hacmi. Yeni Zelandalı bir akustik mühendisliği firması Marshall Day işbirliği ile tasarlanan, kompleksin en büyük hacmi yapının en dikkat çeken, geniş yaprakları andıran 4 koldan oluşan kütlesi.

Çeşitli sahne sanatları için tasarlanan büyük tiyatro, heykel lobileri, barlar, yönetim ofisleri, prova stüdyoları, sahne arkası lojistiği, gardırop ve giyinme odalarını barındırıyor. Kompeksin diğer birimlerine kıvrımlı geçitlerle bağlanan bu hacim, diğer hacimlere benzer mimari dilin giderek büyüyüp en uç noktaya ulaştığı hali izlenimini veriyor.

©Seven7Panda

Kopmleksin üçüncü ve en küçük hacmi ise yine bir tiyatro. Bu tiyatro ise esnek tasarımyla farklılaştırılmış bir kurguya sahip. Çok amaçlı salon olarak da anılan bu hacmin kapasitesi 500 kişi. Kompleksin en küçük hacmi, küçük oyunlardan, defileler, müzik performansları, banketler ve ticari etkinliklere kadar çok çeşitli işlevlere ve performanslara uyum sağlamak için farklı yapılandırmalara elverişli bir tasarıma sahip. Aynı zamanda bu hacim, kompleksin farklı büyüklüklerdeki kütlelerinin görüldüğü kotun altında kurgulanmış batık avluda yer alan perakende alanlara ve restoranlara halkın erişiminin sağlandığı kısım.

©Virgile Simon Bertrand

“İşlevsellik, zarafet ve yenilikçilik değerleri ile şekillenen bir tasarım süreciyle Changsha Meixi Gölü Uluslararası Kültür Sanat Merkezi, Changsha şehri için yeni kültürel ve kamusal düğüm noktası; dünya çapında da küresel bir kültürel destinasyon olmayı hedefliyor.” diyor ekibin yöneticisi Patrick Schumacher ve ekliyor: “Her ne kadar bu kamusal kurumlar benzersiz bir şekilde fakat birbirlerinden ayrı olarak tanımlanmış olsa da; bu meydanlarla kurgulanmış, adeta bir halı gibi zengin dokunmuş düzenleri içerisinde bir dizi kentsel ambiyans dizisi sunarak birbirlerini besliyor ve alana kentsel bir önem yüklüyorlar.”

©GSVisuals

Kompleksteki üç ana program, ayrı binalar olsa da kıvrımlı geçitler ve kavisli beyaz düzlemler ile birbirine bağlantılı hale getirilmiş. Merkez aynı zamanda göl kenarında ve hacimlerinin ortasında yarattığı kamusal alanlarla da bölgede yeni bir yaya deneyimi tanımlıyor. Zaha Hadid Architects ekibinin imzası haline gelmiş kıvrımlı formlardan türetilmiş farklı büyüklükte ve benzer formlardaki hacimler, eyaletin en büyük ve dünya çapında da çok yönlülüğü ile dikkat çeken bir kültür kompleksi tasarımı. Kompleks özellikle en büyük hacmiyle MAD Architects tasarımı Harbin Opera Binası’nı andırıyor.

The post Changsha Meixihu Uluslararası Kültür Sanat Merkezi / Zaha Hadid Architects appeared first on Arkitektuel.

© Laurian Ghinitoiu

Zaha Hadid Architects’in Dubai’deki son projesi Opus, Orta Doğu’daki ilk ‘ME by Melia’ oteline ev sahipliği yapacak. Dubai’nin şehir merkezinde, dünyanın 2020 itibariyle en yüksek yapısı Burj Khalifa’nın ismini verdiği Burj Khalifa bölgesinde yer alan yapı mimarisi ile şehrin ikonlarından biri olmayı hedefliyor.

© Laurian Ghinitoiu

‘ME by Melia’ 39 ülkede 350’den fazla oteliyle yüzünü geleceğe dönen bir otelcilik anlayışına sahip. Bu nedenle Dubai’deki otelin tasarımı için Zaha Hadid Architects ile anlaşmaları sürpriz olmamış. Yapının tasarımı ZHA’nın yenilikçi karakteri ile tamamen örtüşmekte. Anıtsal bir karakteri olan Opus, doluluk ve boşluk; opaklık ve transparanlık; iç mekan ve dış mekan gibi kavramların dengesini yeniden kurgulayan bir tasarım.

© Zaha Hadid Architects

Opus iki kulenin birleşmesi ile meydana gelen bir hacme sahip. İki kulenin tekil karakterini tamamen kaybettiği yapı, ortasında büyük bir boşluk bulunan kübik bir forma evrilmiş. Yapıya formal karakterini veren bu boşluk fonksiyonel yönden de oldukça önemli. Otel binasının merkezinde bulunan odaların dış mekan ile bağlantısını kuruyor. Böylece kübik yapının içinin çok daha aydınlık ve ferah olması sağlanmış. Ayrıca 8 kat yüksekliğindeki boşluğun akışkan ve organik bir şeklinin olması yapıyı Dubai’nin neredeyse tamamını oluşturan dik açılı yüksek yapılardan ayırıyor.

© Laurian Ghinitoiu

Opus’u oluşturan iki kule zemin katta dört katlı bir atrium ve yerden 72 metre yüksekte üç katlı asimetrik bir köprü ile birbirine bağlanıyor. Ön cephesinden bakıldığında bu köprü binanın genel kütlesel kompozisyonunun bir parçası olarak gözükse de arka cephesinde iki kulenin farklı iki kütle olduğu anlaşılabiliyor. Asıl işlevi otel olan Opus ek olarak 12 restoran, rooftop bar ve ofis alanlarını da içinde bulunduruyor.

The post Opus / Zaha Hadid Architects appeared first on Arkitektuel.

©Hufton+Crow

Londra Su Sporları Merkezi (London Aquatics Centre), 2012 yılında Londra’da düzenlenecek Yaz Olimpiyatları için tasarlanan Olimpik Park’ın bir parçası. Merkez, Zaha Hadid ve ekibi tarafından tasarlanmış. Nehrin kenarındaki Olimpik Park için ekip, akıcı formlardan doğan bir kütle kurgulamış.

©Hufton+Crow

Yapının mimari konsepti hareket halindeki suyun akıcı geometrilerinin mekanlar yaratması ve nehir kenarındaki park arazisinin peyzajını yansıtması şeklinde kurgulanmış. Hareketli forma sahip çatı, yerden yükselerek merkezin içinde bulunan programlara bir örtü oluşturuyor. Bütün programları birleştiren devasa dalga, özgün bir akıcı formla aynı zamanda yüzme ve atlama havularının hacimlerini tanımlıyor. Yarattığı bu büyük hacimle Londra Su Sporları Merkezi, kendi içinde yarattığı esnekliğiyle oyunların izleneceği ‘Olimpik’ mod için 17.500 seyirciyi, oyunlardan sonraki ‘Miras’ (Legacy) modu için de 2.000 seyirciyi barındırabilecek şekilde tasarlanmış.

©Hufton+Crow

Londra Su Sporları Merkezi, Olimpik Park masterplanının bir parçası. Bu masterplanın güneydoğusunda yer alan merkez, karşısında bulunan Stratford’a uzanan ve parkın girişi olan köprünün (Stratford City Bridge) bir ayağı. Burası, parkın ana girişlerinden bir tanesi. Parkı kanalın karşısına bağlayacak başka köprüler de masterplanda düşünülmüş. Merkez, parkın başlıca kütlelerinden biri ve bu nedenle tasarımı da masterplan için önemli bir nokta. Su Sporları Merkezi, parkın ve köprünün yarattığı kamusal alanlara ve kanal boyunca devam eden parkı yansıtan kütle.

©Helene Binet

Londra Su Sporları Merkezi, Stratford Şehir Köprüsü’ne dik ortogonal bir aks üzerinde planlanmış. Yapının içindeki üç havuz da bu aksın üzerine konumlandırılıyor. Bunun yanında yapının içinde bir tane de antreman havuzu mevcut.

Bu havuz, dalgalı çatıyla örtülmüş yarış ve atlama havuzlarından ayrı olarak, merkezin köprünün altında kalan hacminde düşünülmüş. Merkez bu şekilde kurgulanırken ekibin stratejisi, havuzların bulunduğu büyük salonun podyum kısmının Stratford Köprüsü’ne direkt olarak bir bağlantı sağlaması.

©Hufton+Crow

Podyum, hücresel ve birbirinden farklı çeşitteki birçok programı köprü ile özdeşleşen tek bir hacim içinde barındıran bir kütle olarak tasarlanmış. Podyum, köprüden doğan ve havuzların bulunduğu geniş salon kotundan kanal seviyesine basamaklanan kısım. Podyumun yarattığı havuz salonu devasa hacim de kanalın ve bünyesinde barındırdığı suyun karakterini yansıtacak bir ögeyle örtülmüş: dalgalı çatı.

©Helene Binet

Havuzların bulunduğu salon podyumun üzerinde havuzlarla aynı aks üzerinde kemerlenen geniş bir çatıyla örtülü. Formu Olimpik modda 17.500 kişinin görüş hattı düşünülerek tasarlanmış. İkili eğirilikli geometrisi parabolik bir kemer strüktürü yaratması amacıyla kullanılmış. Çatı yapıya özgün karakterini sağlayan eleman.

Bu geniş dalgalı örtü, yarış havuzunu ve atlama havuzunu barındıran hacimler arasında da farklılık gösteriyor. Havuzların bulunduğu salonların ötesinde çatı, dış mekanlar ve köprüden gelişte ana girişin üzerine uzanıyor.

Kısa Kesit (Olimpik Mod-Miras Modu)

Çatı strüktürü 3 geniş ayakla taşınıyor. Çelikle sistemle kurgulanan örtü, podyum kısmından yükselen geniş beton ayaklarla taşınıyor. Podyumla çatı arasından kalan geniş açıklık da ek seyirci koltuklarını barındıracak şekilde düşünülmüş. Koltukların bulunduğu alan açıklığın tamamı boyunca uzanmıyor. Böylece en üst kısımda cam cephe yaratılmış. İçerinin doğal olarak aydınlamasını sağlayan, havuzların bulunduğu salonu çevreleyen bir cam cephe bulunuyor.

©Hufton+Crow

Londra Su Sporları Merkezi, parkın başlıca kütlelerinden biri oluşu ve yarattığı özgün çatısıyla dikkat çeken bir tasarıma sahip. Dalgalı, kıvrımlı çatı örtüsü ekibin imzası haline gelmiş tasarım sürecini yansıtan bir öge. Merkez de bu anlamda parka etkileyici, bütüncül ve çevresiyle şekillenen bir hacimden oluşan ve ekibin parametrik tasarımı esas alan yaratım sürecini yansıtan bir yapı.

The post Londra Su Sporları Merkezi appeared first on Arkitektuel.

© Helene Binet

Bergisel Atlama Kulesi (Bergisel Ski Jump) Avusturya’nın Innsbruck kentinde bulunuyor. Alp dağlarının arasındaki kentin Bergisel isimli dağının tepesindeki kule, Zaha Hadid tarafından 1999-2002 yılları arasında tasarlanmış. Bu tasarım, 1926 yılından beri Bergisel Dağı’nın demirbaşı olan tarihi atlama kulesinin modern vücut bulmuş hali ekibe göre.

© Wikimedia Commons

Zaha Hadid için Bergisel Atlama Kulesi, mimaride bir anlatım/ifade çalışması. Yapının akan çizgileri ve minimalist estetik anlayışı gösterişli ve yüksek hızda bir hareket betimliyor. Böylece kule, bir kayakçının yaptığı atlama hareketinin dinamik, heyecan verici hissini anıtsal bir strüktürde yansıtmayı başarmış. Bu özellikleriyle tarihi bir kent olan Innsbruck’aa yüksek eğimli dağların arasında yeni bir nitelik kazandırıyor da denebilir Bergisel Atlama Kulesi için.

© Helene Binet

Daha öncede bahsettiğimiz gibi Bergisel’in tepesindeki atlama kulesinin tarihi 1926 yılına kadar dayanıyor. Kule, iki kere Kış Olimpiyatları’na ev sahipliği yapmış (1964 ve 1976). Bunun dışında da çok aktif bir şekilde kullanılmış.

1999 yılında ise Innsbruck eskiyen olimpik arenasını yenileme çalışmalarına girişmiş. Bergisel’deki eski kule de artık modern uluslararası standartları karşılayamadığı için yenilenmesine karar verilmiş. 

© Helene Binet

Bergisel Atlama Kulesi yaklaşık 92 yıllık tarihe sahip olan, kayakçılar için önemli bir nokta. Bu nedenle önceki halinden çok daha geniş yelpazede hzimet vermesine de dikkat edilmiş tasarımda. Özelleşmiş spor programı -kayakçılar için atlama tepesi- yanında tesise izleme teraslar ve kafeden oluşan kamusal mekanlar da eklenmiş. Ulusal standartları karşılaması sağlanan yeni kulede Avusturya Kayak Federasyonu (Austrian Ski Federation) yalnızca atletik bir altyapı tesisi değil yeni bir anıt yaratmak arayışında olmuş.

Öneriler

Federasyonun gereklilikleri doğrultusunda 1999 yılında uluslararası bir tasarım yarışması açılmış. Zaha Hadid de yarışmanın kazananı olmuş ve Bergisel Atlama Kulesi’nin modern yüzü ortaya çıkmış.

Hadid’in önerisi 90 metre uzunluğunda ve dağın zirvesinden yaklaşık 50 metre yukarıda devasa bir tasarım -büyüklüğüne rağmen dağ ile kusursuz bir uyum içinde. Öneride tüm programlar minimal bir hacimde, dağın eğimini takip eden uzun bir rampa ile tasarlanmış.

© James Taylor Foster

Zaha Hadid tasarımını kule ve köprü arasında ‘organik melez’ olarak tanımlamış. Kule, planda 7 metrekarelik alana yayılan uzun bir betonarme şaft. Zemin kotundan iki asansör ziyaretçilerini kafenin olduğu kota -dağın zirvesinden 40 metre yukarıya- taşıyor. Kafe, yapının üst kısmını oluşturan daha geniş hacmin bir parçası. Bu kısım, kayakçıların kullandığı uzun rampayı ve kullanıcılara yönelik kamusal alanı birbirine bağlı bir bütün haline getiren ögesi yapının. Bunun yanında üst kısmında seyir terasları bulunuyor. Teraslar da her yöne bakan eşsiz Alp dağları ve Innsbruck manzaraları sunuyor kullanıcıya tek bir mekandan.

© Helene Binet

Bergisel Atlama Kulesi’nde yapının farklı parçalarını tek, eklemsiz bir bütünde toplamak programın oluşturduğu bir durum değildi. Kule, çok yüksek hızın yapılacağı bir alandı. Zaha Hadid’e de tasarımında ilham veren bu hareketin karakteri oldu.

Hadid, tasarımında atlama kulesinin içinde gerçekleştirilmesi için yapılan sporun doğasını yansıttı. Fakat hareketin minimalist uyarlaması olan bu modern yapı birçok kötü eleştiriye de maruz kaldı. Bunun sebebi Innsbruck’un Alpler arasında geleneksel, tarihi bir karakterinin olması. 

© Innsbruck Info

Karşı çıkan düşüncelere rağmen Bergisel Atlama Kulesi 2002 yılında hizmete açıldı ve önceki hali gibi sürekli aktivitenin yeri haline geldi. Tesis, ocak aylarında Four Hills Tournament (bir Almanya ve Avusturya kayakla atlama haftası) etkinliğinin mekanı, yazın ise olimpiyatlara antreman için gelen kayakçının uğrak noktası. Kule kamusal fonksiyonlarıyla da etkinlikleri veya manzarayı izlemeye gelen birçok kullanıcının ilgisini çekiyor.

Kaynak: Luke Fiederer. “AD Classics: Bergisel Ski Jump / Zaha Hadid Architects” 09 Mayıs 2016. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/786967/ad-classics-bergisel-ski-jump-zaha-hadid-architects-innsbruck-austria/>

The post Bergisel Atlama Kulesi appeared first on Arkitektuel.

Morpheus* Oteli (Morpheus Hotel), Asya’daki en popüler turistik merkezlerinden biri olan Macau’da bulunuyor. Zaha Hadid Architects tasarımı otel, geçtiğimiz günlerde tamamlandı ve hizmete açıldı. Macau’nun Cotai isimli bölgesinde Rüyalar Şehri (City of Dreams) adlı bir kumarhane, iki tiyatro, bir alışveriş merkezi, 20 restoran ve 4 oteli bünyesinde barındıran kompleksteki otel oldukça dikkat çekici bir tasarıma sahip -ekibin birçok tasarımı gibi. 

© Ivan Dupont

Morpheus, rüya tanrısı anlamına gelen bir sözcük. Rüyalar Şehri (City of Dreams) kompleksi içinde farkını ortaya koyuyor ekip tasarıma verdiği isimle. Bu tasarımın çıkış noktası, Çin’in zengin gelenekleri. Tasarımda ortaya çıkan akıcı formlar, amorf taşıyıcı bu geleneklerin büyük bir parçası olan yeşimtaşı oyma sanatından doğuyor. Morpheus bu verileri, yenilikçi bir mühendislik yaklaşımı ile yarattığı kamusal alanlar ve özel otel odalarıyla bir bütünde topluyor.

© Virgile Simon Bertrand

Morpheus Oteli, zemin katında Rüyalar Şehri’nin 3 katlı podyum kısmına bağlanıyor. Üst katlarda ise konuklara hizmet eden 770 yatak odası ve kamusal alanlar olarak toplantı, etkinlik salonları, oyun odaları, teras havuzu bulunuyor.

Morpheus, bu çok sayıda programı tek bir kütlede topluyor; proje 2012’de başladığında ZHA, aslında arazide önceden kazılmış olan temele bir kütle oturttu. Ekip, bu temelin sınırlarına uyacak bir dikdörtgen bir kütle kurguladı. 

© Macau Bussines

Kütle, ZHA tarafından heykelleştirilmiş, arazinin sınırlarını kullanan bir dikdörtgenler prizması. Ekip, Morpheus Oteli içindeki toplumsal alanları şehre bağlamak ve heykeli bir form yaratmak için bu prizmayı kütlenin içine kıvrılan geniş boşluklarla deliyor. Tasarımda istenen akıcılığı da vurgulayan bu boşluklar, ekibin özgün bir form yakalamasını sağlıyor. Bu özgün form hem ZHA (Zaha Hadid Architects)’in dünya çapında tanınmış çizgisine işaret eden hem de otelin ortak alanlarını betimleyen bir karar.

© Ivan Dupont

40 kat yükselen Morpheus Oteli, en üst kotunda ve zemin kotunda birbirine bağlanan iki dikey sirkülasyon çekirdeğiyle kurgulanmış. Bölgenin imar yasalarına uymak için 160 metre yükseliyor. Daha sonra Zaha Hadid, bu monolitik kütlenin üzerinde boşluklar açmış.

İki kulenin ortasında aynı zamanda tüm hacim boyunca ilerleyen bir atirum bulunuyor. Hacimde oluşturulan boşluklarda bu atirumda düşünülmüş. Boşluklar, Morpheus Oteli’nin kuzey ve güney cephesini birbirine bağlıyor.

© Virgile Simon Bertrand

Hacimdeki üç büyük delik, bir çeşit vorteks, otelin içindeki kamusal noktalara vurgu yapıyor dramatik bir etkiyle. Aynı zamanda otelde atriumu ve şehri aynı anda gözlemleme imkanı bulan suit odalar yaratıyor. Yani ekibin tasarıma yaklaşımı hem manzaraya sahip oda sayısını maksimuma çıkarıyor hem de iki kulelede de bu özelliğe sahip odaların eşit sayıda dağılmasını sağlıyor. Ortadaki atirumdan geçen amorf boşlukların arasındaki köprülerle de otelin restoranlarına, barlarına ve lounge alanlarına özgün mekanlar sağlanmış oluyor.

© Virgile Simon Bertrand

Morpheus Oteli’nin en dikkat çekici yanlarından bir tanesi taşıyıcı sistemi. Yapının hacminin dışından yapıyı destekleyen bir taşıyıcı sistemi olan eksoskeleton sistem ile kurgulanmış otel. Bu taşıyıcı sistem, içeride destekleyici kolonlar veya duvarlara gerek duymadığı için iç mekan alanının maksimuma çıkmasını sağlıyor.

Morpheus Oteli, dünyanın bu tarz bir taşıyıcı sistem kullanan ilk serbest formlu yüksek binası. Otel, ekibin mühendisliğin sınırlarını zorlayan tasarımlarından yalnızca bir tanesi.

© Ivan Dupont

ZHA ekibinin iç ve dış mekan, özel ve kamusal, dolu ve boş, Dekartçı ve Einsteincı bütünleşmesi konusundaki 40 yıllık araştırmasından faydalanan bir tasarım olan Morpheus Oteli, yoğun bir taşıyıcı içerisinde örülmüş bir mekan. Tasarım, apayrı programları birlikte ve sürekli olarak aralarında bağlantılar oluşturmasını sağlayan eşsiz bir mimari yaklaşımı ortaya koyuyor. Bu nedenle dünya çapında büyük bir ilgi gördü. “Morpheus, düzenini heykeli formu ve stürktürel bütünlüğüyle ortaya koyuyor. Tasarım, geleneksel hiçbir mimari tipolojiye referans yapmayan yapısıyla etkileyici olmayı başarıyor.” ZHA Proje Direktörü Viviana Muscettola.

© Virgile Simon Bertrand

“…Morpheus, hayal gücünün yolculuğunu ortaya koyuyor. Kıvrımlı hacminden dramatik iç mekanlara otel hem göze hitap ediyor hem de kullanıcısını heyecanlandırıyor…Morpheus, gelecek nesiller tarafından beğenilecek çağdaş bir başyapıt…”

Kaynak: “Morpheus Hotel / Zaha Hadid Architects” 14 Haziran 2018. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/896433/morpheus-hotel-zaha-hadid-architects/>

The post Morpheus Oteli appeared first on Arkitektuel.

Phaeno Bilim Merkezi (The Phaeno Science Center), Zaha Hadid tarafından tasarlanmış bir müze yapısı. Bilim merkezinin yapımına 2000 yılında başlanmış. 2005 yılında tamamlanmış olan müze, Almaya Wolfsburg’da bulunuyor. Müzenin hedefi, çocukların ve gençlerin fizik, biyoloji, kimya bilimlerine ilgilerini çekecek bir merkez olabilmek.

© Niemcy Swiatlo

Wolfsburg, 1930’larda daha sonra Volkswagen adını alacak şirkete çalışan işçilerin yaşaması için oluşuturulmuş küçük bir şehir. 1950’lerde şehirde, birçok kültürel yapı inşa edilmiş. Yarım asırdır yalnızca Volkswagen şehri olarak kalan bölgeyi kurtarmak amacıyla yapılan binalardan biri Phaeno Bilim Merkezi. Wolfsburg şu an Volkswagen Müzesi, Autostadt Eğlence Parkı ve bunun yanında birçok turist atraksiyonuyla birçok ziyaretçiye ev sahipliği yapıyor. Dünyaca ünlü mimarlar Alvar Alto, Hans Scharoun, Peter Schweger ve son olarak Zaha Hadid imzalı yapıların katkısı ile.

© Werner Huthmacher

Phaeno Bilim Merkezi, Zaha Hadid ekibinin en ilgi çekici eserlerinden. Bunun sebeplerinden biri tasarım sürecinde yapılmış olan çizimlerin çarpıcılığı. Ekip, merkezin inşası sırasında -2004- dünya çapında kanıtladıkları yetkin mimari yaklaşımları ile Prtizker ödülüne layık görülmüş. Bilim merkezi, zamanındaki mühendislik ve mimarlık anlayışına büyük katkıları olan bir yapı olarak mimarlık tarihine geçmiş, ekibin layık görüldüğü Prtizker ödülüne büyük bir katkısı olduğu düşünülüyor.

© Baunetz Wissen

Bilim merkezi, Wolfsburg’un kalbinde ticari binalar ve ofis binaları arasında bulunuyor, şehrin bu iki alanını birbirine bağlıyor. Şehirle direkt olarak bir bağlantı kuruyor. Yaratılan yapının zemin kotunda yaya ve araç trafiğine izin verişiyle de bu ilişki güçlendirilmiş.

Phaeno Bilim Merkezi, yapının formu sayesinde oluşan yol ile şehirde kesintisiz bir rotanın oluşmasına katkı sağlıyor ve şehirde peyzajın bir parçası oluyor. Yapının altında ekip tarafından tasarlanmış yapay zemin, dalgalı tepeleri ve vadileriyle bir meydan oluşturuyor şehirde.

© Klemens Ortmeyer

Yapı, hacimsel olarak 2 büyük elemanla kurgulanmış; zeminden 8 metre yükseltilmiş olan yatay bir gövde ve bunu taşıyan 10 adet beton konik. Oldukça ağır bir kütle olarak algılanan yapısı, keskin köşeleri ve yataylığıyla müze, havaya kaldırılmış etkisiyle çarpıyor kullanıcının gözüne. Formu, çelik, cam ve betondan yapılmış bir botu simgeliyormuş. Kıvrımlı yüzeyleriyle de hafif, pürüzsüz bir etki yakalanmış yapıda. Buna ek olarak duvarlarda, tavanda ve zeminde açılı çizgiler kullanılmış. Uzatılmış, yere değmeyen şekli, yuvarlanmış köşeye sahip açıklıkları ve yapıya hareket halinde etkisi veren duvarlarıyla Phaeno Bilim Merkezi, şehri saran peyzajın dinamik etkisini de yakalıyor.

© Werner Huthmacher

Taşıyıcı beton konilerin arasında meydan yaratan müze, aynı zamanda bu geniş taşıyıcıların içinde birçok programı da barındırıyor. Yapının ayakları olan, yapıya ağırlıksızlık etkisi katan beton strüktürlerde, kütüphane, konferans salonu ve 250 kişilik bir oditoryum bulunuyor. En geniş olanlarının içine de üstteki sergi alanlarına ulaştıracak sirkülasyon elemanları yerleştirilmiş. Sergi alanları da bu yuvarlak şekle uyum sağlacak biçimsiz tavan ve duvarlarla kurgulanmış. Buradaki amaç, yapının dışarıdan verdiği uzay aracı etkisini içeride de pekiştirebilmek.

© Zaha Hadid Architects

Müzenin zemininde geniş bir oyuk dikkat çekiyor. Farklı kotların gözlemlenmesi, gözenekli yapıyı yaratması ve şeffaflığı sağlaması için düşünülmüş. Phaeno Bilim Merkezi’nin sergi için oluşturulmuş açık mekanında bulunuyor bu boşluk.

Sergi alanından dışarının ve sergi alanının dışarıdan gözlemlenmesi için de iç mekanlarda açıklıklar ile tünelimsi koridorlar oluşturulmuş yapı boyunca. Zeminden yükseltilmiş gibi duran iç mekanın diğer hacimleri ise farklı fonksiyonlara ayrılmış.

© Helene Binet

Müzenin içi, resimlerden de anlaşılabileceği üzere, birbirine eklemlenen, düzensiz formlu mekanlardan oluşturulmuş. Kullanılan yüzeyler ve mekanlar arasında net bir ayrım var. Bunun yanında duvarlar ve diğer ayırıcı elemanlar arasında beklenmedik boşluklar kurgulanmış. Yapının içinde değişik bakış açılarından birçok farklı perspektif oluşmasına sebep oluyor. İç mekanı etkileyici kılıyor. Aynı zamanda içeride vakit geçirirken kullanıcının dışarıyı da panoramik olarak algılamasına olanak sağlıyor bu boşluklar.

© Maurizio Mucciola

Toplamda yaklaşık 12000 metrekarelik alana sahip Phaeno Bilim Merkezi, betonarme bir hacimle oluşturulmuş. Dışarıdan bunu gözlemlemek mümkün, özellikle büyük oranda duvarla kurgulanmış ön cephede. Geniş boşlukların bulunduğu cephelerde ise cam perde kullanılmış. Yapıda çelik strüktürü örtmek için yaklaşık 27000 metreküp beton bununla birlikte 3500 çelik kiriş gerekli olmuş.

© WikimediaCommons

Stürktür kurgusuyla oldukça özgün ve yenilikçi olan Phaeno Bilim Merkezi için UNStudio kurucusu Ben van Berkel: ‘’Zaha Hadid, onun ekibinde bulunduğum 1 sene boyunca  bana her zaman mimarların ne yaptığını değil mühendislerin neler yaptığını takip etmemi tavsiye etti. Phaeno Bilim Merkezi, bu yaklaşımın mükemmel bir örneği; boşluklu kolonlar ile taşıyıcı kurgusu özgün, şimdiye kadar kimse tarafından böyle bir şey denendiğini görmedim.’’

Kaynaklar:

1. ”Phaeno Science Center”. Zaha Hadid Architects. <http://www.zaha-hadid.com/architecture/phaeno-science-centre/>
2. ”Phaeno Science Center”. WikiArquitectura. <https://en.wikiarquitectura.com/building/phaeno-science-center/>
3. Metropolis Contributors. ”The 16 Best Architecture Projects of the 21st Century (So Far)” 11 Temmuz 2016. Metropolismag. <http://www.metropolismag.com/architecture/best-architecture-projects-21st-century/>

The post Phaeno Bilim Merkezi appeared first on Arkitektuel.

©Helene Binet

Zaha Hadid Architects ekibinin kurucusu vefat ettikten sonra tamamlanan ilk projesi olan Salerno Maritime Terminali, 25 Nisan 2016’da hizmete açılmış. Proje, ilk olarak Salerno şehrinin ekonomik, sosyal ve çevresel yenilenmesi için geliştirilmiş projeler ve programlar kapsamında ortaya çıkan bir tasarım. 1993’te başlayan yenileme projeleri kapsamında 2000 yılında uluslararası bir yarışma açılmış ve Zaha Hadid Architects bu tasarımıyla yarışmada birinci olmuş, fakat yaklaşık 16 yıl sonra hayata geçirilmiş.

©Archello

Salerno Maritime Terminali, vapur, feribot ve gemi seferlerinin sağlandığı bir terminal niteliğinde. Yapı, şehirde aynı zamanda kamusal alan olan, şehrin limanına ve marina alanı boyunca ilerleyen bir iskele üzerinde yer alıyor. Yenileme projesi kapsamında ortaya çıkmış yapının tasarımında hedef, şehrin denizle olan bağlantısını kesmemek ve hatta bu bağlamda şehrin denizle olan ilişkisini bir nebze arttırmak. Denizle şehir arasındaki ilişki, Salerno’nun yerel yapısı ve denizden esinlenen yapının istiridyeyi andıran formu da ekibin bu düşüncesini destekler nitelikte.

©Helene Binet

Salerno Maritime Terminali, asimetrik yapıda bir kabukla oluşuturulmuş. Bu istiridye kabuk, yapının içinde kendinden daha hassas olan elemanları korurken aynı zamanda yolcuların yoğun turist sezonunda Akdeniz güneşinden kaçabilmesine olanak sağlıyor.

Bu kabuğun koruduğu iç mekan üç ana, birbirine kenetlenen program etrafında kurgulanmış: gümrük kontrolleri ve gemi seyahatlari için yönetim ofisleri, uluslararası feribot, gemi seferleri terminali ve yerel, bölgesel vapur seferleri terminali.

©Helene Binet

Salerno Maritime Terminali, şehirden gelirken hafif eğimli iskele alanıyla karşılıyor kullanıcıyı. Burada aslında bir nevi içerideki rampalı kurgunun sinyali veriliyor. İskelenin şehir tarafından yaklaşan kullanıcı terminalin içine girdiğinde birbirinin içinden akan mekanlardan ilerliyor. Rampalarla düzenlenmiş olan terminal, kademe kademe yükselerek yolcuları ulaşım araçlarına ulaşacakları seviyeye kadar çıkarıyor. Bu rota üstünde kullanıcıların geçtiği mekanlar, yapıda restaurant ve bekleme alanı olarak kullanılan merkez kısmının etrafında düzenlenmiş şekilde.

©Helene Binet

Salerno Maritime Terminali’nde farklı kullanımlar için üç farklı sirkülasyon düzenlenmiş. İtalya bölgeleri arası taşıtları kullanacak olan yolcular için terminalde hızlıca ilerleyebilecekleri bir rota düşünülmüş. Zemin kata ulaşan yolcular, rampalarla bir üst kottaki taşıt girişi bölgelerine ulaştırılıyor. Diğer bir yandan uluslararası yolculuk yapacak olan kullanıcılar dizi dizi mekanlardan geçip gemilerin olduğu alanlara ulaşılıyor.

Bu ikinci rota da ekibin en çok dikkat ettiği nokta, mekanlar arası eklemsiz bir bağlantı oluşturmak ve bu sayede yolcuların gerekli kontrollerden akıcı bir şekilde taşıta ulaşmasını sağlamak. Bir diğer rota da gelen yolcular için; tüm gelen yolcular aynı salona ulaşıp buradan Salerno Maritime Terminali’nin çıkışına ve tekrar hafif meyilli iskeleye ulaşıyor.

©Helene Binet

Terminalin en dikkat çekici yanlarından biri aynı zamanda liman girişinin yakınında bir deniz feneri görevi görmesi. Işıklandırmasıyla limanın içinde parıldıyor. Hem limana yaklaşan gemileri hem de terminale gelecek olan yeni yolcuları karşılayan bir yaklaşımı var.

©Hufton+Crow

Terasları ve pencerelerinden İtalya’nın kıyı şeridine eşsiz manzaralar yaratan Salerno’nun yeni terminali deniz ve kara arasında hem görsel hem de işlevsel olan pürüzsüz bir bağlantı yaratıyor. Ekip yapıyı akışkan ve masif mekanı birleştiren bir formasyon olarak nitelendiriyor. Terminal aynı zamanda, Salerno’ya gelen yolcu kapasitesini de arttıyor.

Kaynak: 

“Salerno Maritime Terminal / Zaha Hadid Architects” 25 Nisan 2016. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/786203/salerno-maritime-terminal-zaha-hadid-architects/> 

The post Salerno Maritime Terminali appeared first on Arkitektuel.

Proje ilk olarak Weil am Rhein’daki Vitra Kampüsü’nün kuzeydoğusuna bir itfaiye istasyonu yapılması için Zaha Hadid’in görevlendirilmesiyle ortaya çıktı. Kısa sürede bu iş, yapının etrafına bir duvar tasarlanması, kapalı bisiklet park yeri isteği ve yangın söndürme için bir antreman alanı tasarımı ile gittikçe büyüdü. Bu şekilde 1989’da başlayan Vitra İtfaiye İstasyonu (Vitra Fire Station), 1993 yılında tamamlandı.

© Christian Richters

Vita Kampüsü, Vitra Fabrikasının etrafında şekillenmiş bir yer. İtfaiye istasyonu yapılırken yalnızca büyük bir fabrika bulunuyormuş. Bu nedenle tasarımın ilk aşaması fabrikanın arazisi ile ilgili çalışmalarla başlamış. Sonucunda ilk eğilim, devasa fabrika hangarları arasında kaybolmayacak bir yerleşim oluşturmak olmuş. Hangarlar ve istasyon, kompleks boyunca uzayan caddeye kimliğini ve ritmini kazandıracak elementler haline geliyor tasarımda -bu cadde Vitra Kampüsü’ndeki sandalya müzesinden kampüsün diğer ucundaki fabrikaya şimdiki yangın istasyonuna kadar uzanan cadde.

Tasarımda cadde, doğrusal düzenlenmiş bahçe olarak planlanıyor, arazide var olan doğrusal tarım alanları ve bağların yapısına uygun yapay bir uzantı gibi düşünülerek. Bu yaklaşımla tasarımla ilgili şöyle çıkarımlar yapılabilir; yapıyı izole bir obje olarak tasarlamak yerine, düzenlenmiş alanın sınırı haline getiriyor. Bu şekilde Vitra İtfaiye İstasyonu, bulunduğu alanı meşgul eden bir tasarım olmaktan çıkıp orayı tanımlayan bir yapı oluyor. Zaha Hadid ve ekibi bunu programları uzun ince bir yapıya yayıp, cadde boyunca uzatarak sağlamış.

© Helene Binet

Vitra İtfaiye İstasyonu, caddenin önceden ani bir dönüş yaptığı nokta konumlanmış ve bu ani değişim yapıda da vurgulanmış. Yapının geometrisi, araziyi tanımlayan iki ana geometriden türüyor ve bunları yansıtıyor. Kompleksi saran tarım alanlarının ve fabrikanın doğrultusu ikinci bir doğrultu olan Weil am Rhein’den geçen trenin demiryolu ile kesişiyor. Aksi takdirde dümdüz bir arazi olacaktı karşımızda. Bu iki doğrultunun kesişimi Vitra İtfaiye İstasyonu’nda yansıtılmış -özellikle doğrusal arazideki dikey değişimler. Fabrika arazisinin sınırlarını işaretlerken Vitra İtfaiye İstasyonu, aynı zamanda sınırdaki binalara karşı da bir perdeleme olarak işlev görüyor. Vitra Kampüsü’nin kimliğiyle ilgili kafa karıştıran bir algı yaratıyor.

Arazi Analiz / © Zaha Hadid Architects

Bölge tanımlama ve perdeleme işlevleriyle yapının mimari konsepti şu şekilde gelişmiş; doğrusal, kat kat yapılmış bir dizi duvar. İstasyonun işlevleri de bu duvarlar arasında barındırılıyor. Programlara göre duvarlar yer yer delinmiş, eğilmiş veya kırılmış tasarımda. Bu şekilde doğrusal duvarlarla oluşturulmuş bina sonuçta özellikle ön cepheden anlaşılması zor, sımsıkı kapalı bir yapı olarak okunuyor. Yapının içi ise yalnızca bulundukları cepheye dik, belirli noktalardan gözlemlenebiliyor. Vitra İtfaiye İstasyonu’nun önünden geçerken kullanıcının gözüne yalnızca büyük, kırmızı yangın söndürme makineleri çarpıyor.

© Christian Richters

Asfaltta bu büyük araçların ve yangın söndürme ekibinin antremanları işlenmiş; bir dizi kareografik işaret ile. İstasyonu bütün olarak bir harekette -donuk bir harekette- tanımlıyor bu çizgiler. Her zaman tetikte ve hazır olan, olması gereken yapıp yansıtmak amaçlı. Dizi dizi duvarlar da birbirinden kayarak çıkan bir form oluşturuyor, büyük sürgülü kapılar da duvarların hareketli hissini arttırıyor. Yapı, genel olarak düzlemsel bir hareketle gözlemleniyor tasarımıyla.

© Helene Binet

Vitra İtfaiye İstasyonu, yerinde döküm brüt beton ile oluşturulmuş. Yapıda her köşe özel bir dikkatle işlenmiş. Keskin köşelerle oluşturulmuş yapıda, kaplama, çatı kenarları gibi detayların görünürlüğünden tamamıyla kaçınılmış. Bunun sebebi, yapının konsepti olan somut kalitesinden ve prizmatik formun yarattığı sadelikten uzaklaşmama isteği.

Doğramasız camlar ve sürgülü kapılarda da aynı sebeple işlenmiş detaysız görünüm. Garajı saran geniş kapı ve içerideki aydınlatmaya kadar bu yaklaşımla tasarlanmış. Dıştaki aydınlatmayla da binanın yaklaşımıyla kazanılan keskinliğin vurgulanması ve hızlı, kesin hareketinin açığa çıkması istenmiş.

© Christian Richters

Zaha Hadid’in klasiklerinden biri olan Vitra İtfaiye İstasyonu’nun garaj ve yangın söndürme ekibinin kulübü ve fitness kısmı, şu anda Vita Kampüsü’ndeki sandalye müzesi olarak hizmet veriyor. Yaklaşık 750 metrekarelik bir alana sahip müze.

Kaynak: Schumacher, Patrik, ve Ruby, Andreas. Zaha Hadid Architecktur. Viyana: MAK, 2003.

The post Vitra İtfaiye İstasyonu appeared first on Arkitektuel.

©Hufton+Crow

Tam ismi KAPSARC (King Abdullah Petroleum Studies and Research Centre) olan Kral Abdullah Araştırma Merkezi, Zaha Hadid Architects tarafından tasarlandı. KAPSARC, Bir enerji hammadesi olarak petrolün potansiyellerini araştırmak ve petrolün efektif bir şekilde kullanılmasını sağlamak üzere kurulmuş. Bu merkezdeki araştırmalar sayesinde enerji üretiminin daha doğa dostu bir yaklaşım kazanması ve petrol işlenirken ortaya çıkan maliyetlerin düşürülmesi amaçlanıyor.

©Hufton+Crow

KAPSARC, Enerji Araştırma Merkezi, Enerji Bilişim Merkezi, 300 kişilik bir konferans salonu, 100,000 eseri barındıran bir araştırma kütüphanesi ve Musalla adı verilen bir ibadet yeri olmak üzere toplam beş yapıdan oluşan, 70,000 metre kare genişliğindeki bir kampüs. KAPSARC’ı oluşturan bu beş unsur, bir bütün gibi davranıyor ve böylece yapıya genel bir bütünlük algısı kazandırılıyor.

©Hufton+Crow

Yapının kütle organizasyonu hücresel, yarı-modüler bir sistemin yapının farklı departmanları ile birleşmesi ve tek bir kütle oluşturması ilkesine dayanıyor. Bu parçaların birleştiği kesişim noktalarında kamusal alanlar yaratılmış.

©Hufton+Crow

Kral Abdullah Araştırma Merkezi, Zaha Hadid Architects’in ilk LEED Platin sertifikası alan yapısı. Riyad Platosu’nun coğrafi koşulları göz önüne alınarak tasarlanan yapının detayları, kullanılan enerji ve kaynakları minimuma indirme prensibi doğrultusunda çözülmüş.

Yapının altıgen prizma şeklindeki bal peteğini andıran strüktürel yapısı az malzeme kullanımı ile bir kafes sistemi oluşturulmasının önünü açıyor. Bu strüktürel sistem, çöl peyzajından yola çıkılarak oluşturulan kristalize formların bir araya gelmesini kolaylaştırıyor ve bu şekilde yapı son formuna ulaşıyor.

©Hufton+Crow

KAPSARC’ın futuristik mimarisi, bir araştırma merkezinin sahip olması gereken vizyon ile de örtüşmekte. Yapı hem mimarisi hem de fonksiyonu ile geleceğe dönük olarak tasarlanmış. Yapının altıgen modüler tasarımı, pek çok kullanım alternatifini de beraberinde getiriyor. Dikdörtgensel plan şemalarının sunduğu daha kısıtlı ve belirli birleşim detayları yerine, altıgenin sunduğu daha çeşitli kesişim noktaları ve bu noktalardan üreyen değişik karakterdeki mekanlar tercih edilmiş.

©Hufton+Crow

KAPSARC kampüsünü oluşturan beş bina da boyut ve işlev açısından farklılık gösteriyor. Her bina, farklı çalışma biçimlerinin gerektirebileceği değişikliklere uyumlu olacak şekilde tasarlanmış. Araştırma Kampüsü’nün başka bir eklentiye ihtiyacı olması halinde, bal peteği şeklindeki hücrelere yeni eklemeler yapılabilir.

©Hufton+Crow

Araştırma Merkezi, kamu kullanımına açık geniş bir avluyu çevreliyor. Bu avlu, tasarlanan metal kolonların oluşturduğu kanopi ile Riyad platosunun kavurucu sıcağından korunuyor. Yapının güney cephesinde katı bir kabuk tasarlanmış. Böylece yapı güneyden gelen sıcağa karşı korunurken, açıklıklar batı ve kuzey cephelerine yerleştirilmiş. Bu sayede kampüsün kuzeyden gelen serinletici rüzgarlardan faydalanması amaçlanıyor.

©Hufton+Crow

Kampüsü oluşturan beş binaya da bu ortak avludan giriliyor. Bu avlu ayrıca kısmen soğuk havalarda bir buluşma noktası olarak düşünülmüş. Bu beş yapı aynı zamanda yer altından da birbirlerine bağlanıyor. Bu sayede, yaz aylarında, avlunun bile kullanılamayacak kadar sıcak olduğu durumlarda kampüsün içinde dolaşım hava sıcaklığından etkilenmiyor.

©Hufton+Crow

KAPSARC, dış cephesinde katı ve koruyucu bir kabuğa sahip olsa da, yapının içinde delikli ve geçirgen bir tabaka da bulunuyor. Her bir binanın yüzeyine yerleştirilen altıgen prizma hacimler yapının içinde korunmuş küçük avlular oluşturuyor ve gün ışığının yapının içine daha kontrollü bir biçimde girmesini sağlıyor. Yapıların güney cephelerindeki çatı profillerine yerleştirilen ‘rüzgar yakalayıcılar’ kuzeyden esen serinletici rüzgarların avluları serinletmesini kolaylaştırıyor.

©Hufton+Crow

LEED Platin Sertifikası

KAPSARC’ın sahip olduğu birçok doğa dostu strateji, yapının LEED Platin sertifikasına sahip olmasını sağlıyor.

• Yapının kütlesel organizasyonu, cephe tasarımı, sistem tercihleri ve yapının cephesine yerleştirilen güneş enerjisi sağlayan paneller sayesinde enerji tüketimi %45 oranında azaltılmış.
• Yapıda kullanılan tüm içilebilir sular geri dönüştürülerek yapıda tekrar kullanılıyor. Sulama için kullanılan suların tamamı geri dönüştürülmüş.
• Yapının inşaatında kullanılan malzemelerin %40’ı yerel malzemeler ve kullanılan malzemelerin %30’u geri dönüştürülmüş malzeme.
• Kullanılan ahşap elemanların %98’i FSC sertifikalı.

The post KAPSARC – Kral Abdullah Araştırma Merkezi appeared first on Arkitektuel.

Zaha Hadid’in Kartal Kentsel Dönüşüm projesi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Metropoliten Planlama ve Kentsel Tasarım Merkezi (İMP) tarafından 2006 yılında açılan yarışmanın birincisi olmuştur. Kartal-Pendik aksını İstanbul’un yeni merkezlerinden biri olarak tasarlayan Zaha Hadid’in projesi, günümüzde oldukça değiştirilerek uygulanmaya çalışılmaktadır.

© Zaha Hadid Architects

Kartal Dönüşüm Projesi, şehir içinde şehir konseptinden yola çıkmaktadır. Proje, Kartal-Pendik hattına yeni bir ticaret merkezi, yüksek segment yaşam alanları, kültürel aktivitelerin gerçekleşeceği konser, tiyatro salonları ve bir marina gibi yeni mekanlar önermektedir. Kartal-Pendik hattının, Asya ile Avrupa’yı birbirine bağlayan çevreyollarını içinde bulundurması ve kıyı şeridine yakınlığı ile İstanbul için önemli bir yere sahip olması, yeni kentsel dönüşüm projesini daha önemli kılıyor.

© Zaha Hadid Architects

Zaha Hadid Architects, bu ulaşım ağlarını göz önünde bulundurarak şekillendirmiş. Proje, doğu-batı yönünde ilerleyen uzun yatay merkezi aks üzerine takılan belirli dikey bağlantıların birleşmesi ile şekilleniyor. Oluşturulan ana hatlar üzerine farklı işlevlere hizmet eden bina tipolojileri tasarlanmış. Projenin kimi bölgelerinde yüksek gökdelenler ve onları çevreleyen nispeten açık ve ferah bir plan düzeni tasarlanmış. Kimi bölgelerde ise bina yoğunluğu artarak, yapılar birbirinden yalnızca dar sokaklar tarafından ayrılıyor. Kimi bölgelerde ise yapılar tamamen yok olarak park ve açık mekanlar oluşturuluyor.

Zaha Hadid Architects tarafından yapılan tüm render ve çizimler: 

The post Kartal Kentsel Dönüşüm Projesi appeared first on Arkitektuel.