Render / ©MAS

Barjeel, MAS (Miskavi Architecture Studio) tarafından tasarlanan bir enstalasyon. MAS ekibinin tasarımı, bu sene 11-16 Kasım tarihleri arasında 5.’si düzenlenecek olan Dubai Design Week’te (Dubai Tasarım Haftası) Türkiye’yi temsil edecek. İlk olarak 2015 yılında düzenlenen Dubai Design Week, Ortadoğu’nun en büyük yaratıcılık odaklı festivali olarak değerlendiriliyor. Festival mimari, iç mimari, ürün tasarımı ve multimedya gibi birçok farklı disiplinden uluslarası katılımcıyı bünyesinde barındırıyor.

Render / ©MAS

İstiflenmiş oluklu mukavva modüllerden oluşan Barjeel, önümüzdeki hafta Dubai Design Week bünyesinde etkinliğin gerçekleşeceği Dubai Design District (d3)’te sergilenecek. 6,5 metre yüksekliğindeki enstalasyon, körfez coğrafyasında yüzyıllardır pasif iklimlendirme için kullanılan ikonik rüzgar kulelerinden esinlenerek tasarlanmış. MAS, rüzgar kulesi konseptine geri dönüşüm fikriyle yaklaşarak, tasarım haftalarında sanatçı ve sanat eserlerinin yol açtığı tüketime dikkat çekmek istiyor. Enstalasyon, geri dönüştürülmüş mukavva ve alüminyum gibi hafif ve sürdürülebilir malzemeleri geometrik soyutluk kavramı aracılığıyla ele alıyor. Bu bağlamda Barjeel,  geleneksel rüzgar kulesini yeniden yorumlayarak, Dubai Design District’te ziyaretçiler için serin ve dingin bir dinlenme alanı yaratmayı hedefliyor.

©MAS

Tasarımda İslam Mimarisinde sıkça rastlanan geometrik formlardan referans alınarak, mukavva katmanlarının içinde kalan boşluk aşağıdan yukarıya çıktıkça daireden kareye dönüşen heykelsi bir hacim kurgulandı. Bu değişken iç formun gelişiminde sokak kotunda ziyaretçiler için samimi bir oturma alanı yaratılırken, üst kotta gün ışığı ve hâkim rüzgârın etkisinin maksimize edilmesi amaçlandı. İç hacmin üzerinde asılı duran 0.8 mm kalınlığında alüminyum levhalardan oluşan “yelkenlere” çarparak aşağıya alınacak esintiler ile üst ve yan açıklıklardan içeriye süzülen gün ışığı sayesinde gün boyunca değişken ışık oyunlarına imkan veren tasarımıyla enstalasyon, gece ise karton katmanlar arasına gizlenmiş lineer LED armatürler ile aydınlatılarak içten dışa ışık saçan bir kütle olarak algılanacak.

Kesit / ©MAS

Barjeel, Türkiye’den Metal Yapı Holding, Kasso Mühendislik ve Tepta Aydınlatma, Dubai’den ise Advanced Engineered Solutions (AES) ve ALEC Engineering and Contracting L.L.C’nin işbirliği ile üretilmiş. Tasarımıyla coğrafyanın geçmişine referans olurken bir yandan sürdürülebilirliği vurgulayan enstalasyon, 11-16 Kasım 2019 tarihlerinde ziyarete açık olacak.

*Barjeel metni, MAS ekibi tarafından sağlanan proje metninden oluşturulmuştur.

The post Barjeel appeared first on Arkitektuel.

© Kéré Architecture

Sarbalé Ke, Burkina Faso’lu mimar Francis Kéré’nin Coachella 2019 Festivali için tasarladığı bir enstalasyon. 2019 yılında 20. yaşını kutlayan müzik ve sanat festivali Coachella zamanla dünyaca ünlü tasarımcıların görsel sanatlar, moda ve mimari eserlerini sergilediği bir medya haline gelmiş. Dünyanın farklı yerlerinden gelen onlarca sanatçı her sene festival için geçici bir şehir oluşturuyor. Kéré’nin tasarımı da bu ‘pop-up’ şehrin bir parçası.

© Lance Gerber / Coachella

Burkina Faso’da konuşulan yerel Moore dilinde ‘Kutlama Evi’ anlamına gelen Sarbalé Ke toplam 12 kuleden oluşan bir enstalasyon. Kéré’nın tasarım sürecindeki en büyük ilham kaynağı Burkina Faso’da bulunan bir ağaç türü olan Burkinabé Baobab olmuş. Burkina Faso’da tıbbi amaçlarla kullanılan ve halk tarafından çok değer verilen bu ağaç Coachella’da yaratılan ‘yapay’ köyün de en önemli parçası olarak düşünülmüş.

© Lance Gerber / Coachella

Enstalasyonun merkezinde yer alan en uzun üç kule sırasıyla 19, 18 ve 17 metre yüksekliğinde. Bu üç yüksek ağaç enstalasyonun en büyük toplanma alanını oluşturuyor. Buradan ziyaretçiler renkli kütlelerin arasından farklı yollar ile festival alanının farklı noktalarına doğru dağılabiliyor. Sarbalé Ke festival alanının önemli bir parçası. Festival alanına renk katan kuleler gece olduğunda özel olarak ışıklandırılmış. Bu sayede ‘ağaçlar’ festival alanının ışık kaynağı olarak görev yapıyor. Francis Kéré, Sarbalé Ke’yi tasarlarken dikkat ettiği en önemli özelliklerden birinin göğe bakan bir insanın bakış açısı olduğunu söylüyor. Her bir kule içerisinde gölgeli, ışık dolu, serin bir iç mekan yaratıyor. Kulelerin altından yukarı bakıldığında ise aydınlık gökyüzü dar ve yuvarlak bir çerçeveden seyredilebiliyor.

© Lance Gerber / Coachella

Kére’nin her işinde olduğu gibi Sarbalé Ke’de de yerel, ucuz ve kolay ulaşılabilir malzemeler tercih edilmiş. Çelik iskelet sistemi tüm baobab ağaçlarının ana taşıyıcısı konumunda. Kuleleri kaplayan mat renkli turuncu, pembe, mavi ve kırmızı üçgen ahşap paneller ise yapıya ana karakterini kazandırıyor. Güneş ışığı enstalasyonun üzerine vurduğunda bu paneller yansıttığı renkler ve gölgeler ile Colorado çölüne ve Coachella’nın cıvıltılı renk paletine referans veriyor. Coachella festivali bittikten sonra alandan kaldıralacak olan Sarbalé Ke’nin festival alanına çok uzak olmayan bir yere kalıcı olarak yerleştirilmesi planlanmış.

The post Sarbalé Ke appeared first on Arkitektuel.

©Salon Alper Derinbogaz

Salon Alper Derinboğaz tarafından geliştirilen Augmented Structures (Aktif Strüktürler) projesinin ilk ürünü olan Augmented Structures v1.1: Acoustic Formations (Aktif Strüktürler: Akustik Formasyon) İstiklal Caddesi’nde bulunan Yapı Kredi Kültür Merkezi’nin cephesine yapılmış bir enstalasyon. Mimarlık, matematik, görsel sanatlar ve işitsel hafızayı bir araya getiren, farklı disiplinler arası alış veriş ile mekansal deneyimi geliştiren bir konsept olarak Augmented Structures isimli serinin ürünü olan enstalasyon, 2011 yılında Alper Derinboğaz ve Refik Anadol ortaklığıyla gerçekleştirilmiş.

©Salon Alper Derinbogaz

Ekibin enstalasyonu cadde için oldukça önemli bir nokta olan Yapı Kredi Kültür Merkezi’nin (YKK) cephesinde. Enstalayonun yapıldığı yıllarda sürekli gelişen bir yaya gezinti yolu olarak İstiklal Caddesi üzerindeki YKK, o yıllardan beri giderek artan, İstanbul’un gece hayatı ve turizm endüstrisinin kalbi olmaya zorlanan bu caddede kentsel konumunu yeniden ayarlama mücadelesi içine girmişti. Yenilendikten sonra da bu durumuna devam eden yapının kentsel konumunun önemi ekibe Augmented Structures için yol gösterici bir tasarım girdisi olmuş.

©Salon Alper Derinbogaz

Augmented Structures, bu kalabalık ve işlek cadde üzerindeki kaçınılmaz ses topluluğunu fiziksel bir cepheye ve bu sesleri sentezleyen dinamik bir görsel performansa dönüştürüyor. Burada tasarımın hedefi yayaların caddedeki deneyimini, kentin içerisindeki enstalasyonla daha aktif bir katılım haline getirmek. Aslında Augmented Structures bir çeşit kavramsal bir paradigma ortaya koyuyor: yapının cildi, ses, yaya ve çevreyi kentsel durumda ayrı etkenler olarak ele alıyor ve kullanıcıların yapılı çevreleri ile arasındaki ilişkiyi, yapıları ve yaşayanları etkenlerini de içine alan bir tasarım yaratarak sorguluyor. Bu sorgulama, kentsel konum savaşında kritik bir örnek olan YKK ve dinamiğiyle İstiklal Caddesi üzerinde.

İstiklal Caddesi Ses Kesitleri / ©Salon Alper Derinbogaz

İstiklal Caddesi, İstanbul’un merkezinde önemli bir sosyal aks olarak yıllardır varlığını sürdüren bir cadde; tarihi boyunca kentsel dönüşümlerle değişen İstanbul dokusunu gözler önüne seren bir mekan. Sosyal, ticari ve hatta kentsel anlamda oldukça katmanlı olan bu cadde, Augmented Structures’ı yaratacak ses hafızası için de oldukça zengin bir kaynak.

Cadde, sürekli geçen tramvayların gürültüleri, yüzlerce dondurmacının zillerine vuruş sesleri ve bir şekilde gizlenmiş ezici kalabalığın (günde yaklaşık 3 milyon insan) cadde üzerinde bir yukarı bir aşağı gezinti rotası ile asla uyumayan şehrin taşkın kalp atışlarının en çok hissedildiği noktalardan biri.

İstiklal Caddesi Ses Kesitleri / ©Salon Alper Derinbogaz

Mimarlık, sayısal tasarım, ses mühendisliği ve görsel sanatları birleştiren bir süreç olarak Augmented Structures, caddenin akustik hafızasını birçok dijital süreçten geçiren ve fiziksel hale dönüştüren bir proje. Enstalasyon için ilk olarak tramvay yolu boyunca seslerin sürekli kuadrofonik kayıtları alınmış. Daha sonra bu kayıtlar, fiziksel bir yapıya sonuçlanmak üzere, üretken modelleme süreçleri ile türetilmiş farklı geometrilere dönüştürülmüş. Elde edilen görseller, YKK cephesinde yapılacak dinamik ses performansının parçaları.

Oluşum Diyagramı / ©Salon Alper Derinbogaz

Daha sonra, mimar ve besteci Iannis Xenakis’in “Metastaseis” eserinin ilk notlarından esinlenerek, ses kayıtları 3 boyutlu formlara dönüştürülmüş. Bu aşamada ekip VVVV ve Rhino Grasshopper platformlarında, dalga dosyalarını ses kesitlerine dönüştüren bir method kullanmış. Ses kayıtlarının elde edildiği gezinti rotası, YKK cephesine yerleştirilmiş ve önceden yaratılmış olan sürekli yüzeyin altına İstiklal Caddesi’nin farklı bölümlerine ait farklı ses kesitleri yerleştirilmiş. 

Kesitler / ©Salon Alper Derinbogaz

Daha sonra duyarlı animasyon görsellerle birlikte yüzeye daha fazla ses detayı işlenmiş ve cepheye yerleştirilmiş İstiklal Caddesi rotası üzerinde bu detaylar, haritalandırılmış. Böylece kayıtlarda değişen seslere duyarlı, kritik noktalarında ses kesitleriyle 3. boyuta uzayan bir enstalasyon yaratılmış.

Enstalasyonun ses kesitleriyle oluşan formu ise 3 ay içerisinde üretilmiş. Tüm strüktür hibrit bir sisteme sahip: metal gergi kabloları, ahşap kesitlerin çelik strüktürünü bu strüktürü kapatan gerilme zarı ile birleştiriyor.

©Salon Alper Derinbogaz

Augmented Structures, mimari uygulamanın sürekli evrim olasılığını ve mimarlığın statik tektoniğinin, sürekli olarak gelişen çağa ayak uydurarak, dinamizm ile kesintisiz bağlantısını vurgulayan bir tasarım. Tasarım, aslen mimari tektoniği ile kurgulanan kavramsal anlamını, ifade gücü yüksek bir yüzeye; sürekli evrim geçiren bir cilde aktarıyor. Bu sayede yer aldığı çevredeki kentsel koşulları bir bütün olarak anlatabiliyor ve yapılı çevrenin sakinleri ile olan aktif ve zorunlu iletişimi görsel hale getiriyor. Ekip tasarımı bu gibi yönleriyle “Sosyo-Teknolojik Paradigma” olarak anıyor.

©Salon Alper Derinbogaz

İstiklal Caddesi üzerindeki Augmented Structures, serinin ürünlerinden bir tanesi. Yapı Kredi Kültür Merkezi’nin cephesindeki görsel performans, çevresinden beslenen ve çevresinin verisiyle doğan bir tasarım. Bir nevi İstiklal Caddesi’nin günlük hayatından türeyen enstalasyon, Salon Alper Derinbogaz ekibinin dikkat çeken tasarımlarından yalnızca biri. Enstalasyonun videosu için: https://salonarchitects.com/projects/augmented-structures-v1-1/

The post Augmented Structures appeared first on Arkitektuel.

© Yong Ju Lee Architecture

Türkçe ‘Kök Bankı’ anlamına gelen Root Bench, Yong Ju Lee Architecture tarafından tasarlanan bir enstalasyon. Seul’deki Hangyang Parkı için tasarlanan bir kentsel mobilya olan Root Bench, 30 metre çapındaki dairesel şekli ile bir ağacın köklerini andırıyor. Üzerine oturduğu alanda kimi zaman yükselen, kimi zaman ise çimlere değen yapı farklı şekillerde oturma alanları üretiyor ve geniş parkın geri kalanı ile görsel bir tezat oluşturuyor.

Merkezden çıkan parçaların tamamı metal bir iskelet üzerinden kurgulanmış. Beton ile kaplanan bu parçalar, ahşap kaplanarak son haline getirilmiş. Root Bench’in inişli çıkışlı yapısı, strüktürün bazı noktalarda tamamen yer ile birleşmesini sağlıyor ve böylece yapay enstalasyon ile doğal çevre arasındaki sınırlar kayboluyor.

Bu özgün kentsel mobilya, parkın kullanıcılarına farklı imkanlar sağlıyor. Root Bench farklı noktalarda 25 cm yüksekliğindeki bir çocuk sandalyesi, 45cm yüksekliğinde standart bir oturak ve 75 cm yüksekliğindeki bir masa olarak kullanılabiliyor. Aynı zamanda Yong Ju Lee Architecture’ın hareketli ve ritmik tasarımı, parka yeni bir kimlik kazandırıyor.

The post Root Bench appeared first on Arkitektuel.

Mastaba Londra / Christo

© 2018 Christo – Foto: Wolfgang Volz

Mastaba Londra, Londra Hyde Park’ın içinde bulunan Serpentine Gölü üzerine Christo ve Jeanne-Claude tarafından tasarlanmış bir enstelasyon. Tarihi Mısır mezarlarından ve mastabaların kesik piramit formundan esinlenilerek ortaya çıkan 20 metrelik yüzen heykel, Jeanne-Claude’un ölen karısıyla paylaştığı hayalin sonuç ürünü. 7506 adet renkli fıçının üst üste yerleştirilmesiyle oluşan ve yalnızca Jeanne-Claude’un kendisi tarafından finanse edilen enstalasyon, 3 ay gölün üzerinde kaldı. 7506 fıçının tamamı da yine sanatçının kendisi tarafından boyanmış. Enstaslayon hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

The Orb / BIG

©Kai-Uwe Bergmann

BIG ekibi mimarları Bjarke Ingels ve Jakob Lange tarafından tasarlanan Küre (The Orb), dünyaca ünlü bir etkinlik olan Burning Man festivali için tasarlanmış. Dev, yansıtıcı özelliğe sahip sanat eseri, internette yürütlen kitlesel fonlama kampanyasıyla finanse edilmiş. Çöldeki sürekli kum fırtınaları nedenyile ekibin planladığı kadar parlak, yansıtıcı olamayan The Orb, alanda şişirilmiş bir aynalı balon. Çelik direklerle desteklenen dev balon, gündüz festivale gelenleri ve çölü yansıtırken; akşam da altındaki ışıklarla etkileyici bir toplanma mekanı yaratıyor.

Colour of Time / Emmanuelle Moureaux

©Daisuke Shima

Zamanın Rengi (Colour of Time) enstalasyonu Fransız sanatçı Emmanuelle Moureaux’nun, Japonya’daki Toyama Prefectural Museum of Art and Design isimli müzede bulunan tasarım, rengarenk bir sayı ormanı. Sergi mekanını, 100 katmandan oluşan ızgaralarda düzenlenmiş 120.000 rakam ile dolu bir sayı ormanına dönüştüren tasarım, zamanın geçişini görselleştiriyor. Moureaux, enstalasyonunda farklı renkleri günün farklı zamanlarını göstermek amacıyla kullanıyor. Git gide koyulaşan renklerden oluşan ızgaraların en sonu da geceye geçişi göstermek amacıyla siyah rakamlarla dolu.

Flooded Modernity / Asmund Havsteen-Mikkelsen

©Asmund Havsteen-Mikkelsen

2018 Yüzen Sanat Festivali (The Floating Art 2018 Festival) kapsamında yapılan Suya Batmış Modernite (Flooded Modernity) enstalasyonunda Mikkelsen, Le Corbusier’in en ünlü yapılarından biri olan Villa Savoye’un bir köşesinin 1:1 replikasını suya batırdı. Yarısı Theejel Fiyardu’nda suya batırılan heykel Brexit, Donald Trump, The Cambridge Analytica gibi güncel sosyopolitik olaylara ve sosyal medyanın demokratik seçimleri manipüle etmek için kullanılışına ‘batan’ bir yorum aslında. Asmund Havsteen-Mikkelsen, modern toplumun desteklerinin tehlikede olduğunu ve tamamen batmadan bir şeyler yapılması gerektiğini vurguluyor.

Temple Galaxia / Arthur Mamou-Mani

©Jane Hu

Burning Man ismini festivalin son gününde temsili bir kuklanın (the Man) yakılmasından alan bir festival. Tapınak da kukla gibi festivalin son gününde kukladan sonra yakılıyor. Festivalin en önemli noktalarından biri olan tapınak, katılanların kişisel mesajlarının yapının gövdesine kazındığı bir yer olarak iyileşme, duygusal deneyimleri paylaşma ve yanarken diğer katılanlarla ve kişinin kendisiyle iletişimine imkan veren bir mekan. 2018’deki Burning Man için yapılan tapınak da Arthur Mamou-Mani tarafından tasarlanan Temple Galaxia. Galaxia, Isaac Asimov’un Foundation serisindeki Gaia’dan esinlenerek tüm canlıları tek bir yerde birleştiren bir evren dokusu olarak kurgulanmış. Enstalasyon, 20 ahşap kafesin spiral oluşturarak yerde yüksek bir noktada bir araya gelmesiyle oluşturulmuş. Üçgensel kafesler, Galaxia’nın 3D yazıcıyla elde edilmiş birleşme çemberini yani strüktürün merkez noktasını (kalbini) taşıyor. Ahşap modüller insanların huzur içinde yazabilecekleri küçük çardaklar oluşturarak incelerek gökyüzüne doğru yükselip mandala (bütünleşme çemberi) kısmını meydana getiriyor.

Trump Baby / Matt Bonner

©ABC News

“Onun mizacında biri için uygun bir sembol gibi geldi. Alaycı bir tavır kullanarak tasarladık çünkü Trump’ın anladığı dil bu.” Matt Boner

Trump Baby balonu, sanatçıya göre Donald Trump ile kendi anladığı dilden iletişime geçme çabası. 6 metre yüksekliğindeki balon, Amerika Birleşik Devletleri başkanı Trump’ın Birleşik Krallık ziyareti sırasında Londra’daki Houses of Parliament binasının tepesinde uçuruldu. Enstalasyon, halkı bu ziyarete olan tepkisini yansıtan ve Londra belediye başkanı Sadiq Khan’ın onayıyla yapılan bir tasarım. 

Moving Creates Vorticles Create Movement / TeamLab

©Ikkan Art Gallery

Japon sanat kolektifi TeamLab, dijital enstalasyonlarıyla üne ulaşmış bir ekip. 2018’de birçok yayına konu olan ekibin en dikkat çeken enstaslayonlarından biri Moving Creates Vorticles Create Movement. Melbourne’daki Victoria’nın Ulusal Galerisi’nde (National Gallery of Victoria) bulunan tasarım, girdaplar yaratan ‘üç boyutlu ve duyarlı’ ışıklarla üretilmiş. Işıklar odanın içindeki insanların hareketlerine göre şekilleniyor, odadaki biri bir noktaya ilerleyince bir güç uygulamış oluyor ve böylece bir akıntı yaratılıyor. Enstalasyonun bulunduğu oda da aynalarla kaplanmış -hareket odanın her yerine yansıtılıyor.

Coralarium / Jason Decaires Taylor

©Jason Decaires Taylor

Maldivler’deki Sirru Fen Fushi adasında bulunan heykeller, bir su altı sanat müzesinin parçası. Sanatçı ve çevreci Jason Decaires Taylor tarafından tasarlanan enstalasyon, adadaki ilk mercan yenileme projesi. Paslanma çelik elemanlarla yaratılan enstelasyon, projenin ilk aşaması olarak tamamlanmış. Müze batırılmış galeri mekanları, su üzerindeki heykeller ve yarısı batırılıan heykelleri barındırıyor. Proje, su seviyesinin yükselmesi sonucu yok olan mercanlara dikkat çekmeyi amaçlıyor.

MINI Living – Built By All Exhibition / Studiomama

©Dezeen

“Bir yaşam alanının kalitesi, içinde yaşayanın mekanı ne kadar kimliklendirebildiğiyle alakalı. MINI Living – Built By All, insanları aktif tasarımcılara dönüştürüyor ve onları tasarım sürecinin merkezi haline getiriyor.” MINI Living kreatif direktörü Oke Hauser

MINI’nin Londralı mimarlık firması Studiomama ile işbirliği sonucu ortaya çıkan sergideki enstelasyonlar, küçük, modüler ve kişiselleştirilebilir yaşam alanları. Milan Tasarım Haftası (Milan Design Week) kapsamındaki sergide, eski bir fabrika içinde, modüler sisteme dayalı farklı yaşam tarzlarına adapte edilebilecek küçük evler bulunuyor. Enstalasyonlar, esnek modüler sistemlerin sahiplerine uyumlu şekilde tasarlanabileceklerini göstermeyi hedefliyor.

Zero Wate Bistro / Finnish Cultural Institute

©Nicholas Calcott

Sıfır tık Bistro (Zero Wate Bistro), İskandinavya’daki ilk sıfır-atık restoran. Geri dönüştürülmüş yemek kutularından üretilen geçici restoran, tüm atıklarını gübreleme için kullanıyor. Enstelasyonun hedefi, döngüsel ekonomi tasarımcılarını, mühendislerini ve mimarlarını teşvik etmek ve atık yönetimi ile su tasarrufu hakkında düşündürmek. Tasarım, NYCxDesign etkinliği çerçevesinde düzenlenen WantedDesign sergisi için New York’a götürülmüş.

The post Yıl Biterken: 2018’in En Çok Dikkat Çeken 10 Enstalasyonu appeared first on Arkitektuel.

Mastaba Londra, Londra Hyde Park’ın içinde bulunan Serpentine Gölü üzerine Christo ve Jeanne-Claude tarafından tasarlanmış bir enstelasyon. 2009 yılında kaybettiği eşi Jeanne-Claude’un sanatı özgürleştirme isteğini yerine getirmek amacıyla Christo’nun tamamını kendisinin finanse ettiği projenin yapımı 19 Haziran 2018’de tamamlandı ve enstelasyon 23 Eylül’e kadar gölün üzerinde duracak.

*Mastaba:  Antik Mısır uygarlığında, toprak altına gömülen ölülerin anısına, mezarın hemen üstüne kurulan tepesi düz odacık.

© 2017 Christo – Foto: Andre Grossman

Christo ve Jeanne-Claude, hayatları boyunca tarihi Mısır mezarlarından ve mastabaların kesik piramit formundan oldukça etkilenmiş. Christo, eşinin ölümünden sonra harekete geçerek neredeyse yarım yüzyıldır hayal ettikleri projeyi gerçeğe dönüştürmüş. Her ne kadar Mastaba Londra, Serpentine Galeri’si ile iş birliği kurularak üretilmiş olsa da, Christo projenin tamamını kendisi finanse etmiş ve hiçbir sponsordan destek almamış. Christo bu devasa eseri oluşturabilmek için ihtiyacı olan parayı kendi orijinal sanat eserlerini satarak elde etmiş.

© 2018 Christo – Foto: Wolfgang Volz

Hyde Park’ı ziyaret eden herkese açık olan enstelasyon, farklı renklerde boyanmış 7506 fıçının üst üste yerleştirilmesi ile ayakta duruyor. Christo, bu fıçıların hazırlanması aşamasında da hiçbir yardım kullanmamış. 7506 fıçının tamamı sanatçının kendisi tarafından boyanmış. “Bu yüzden sevdiğimiz işleri yapıyoruz. Kimse benden mastaba yapmamı istemedi, tüm kararları biz aldık. Bu, durdurulamaz sanat tutkusunun bir sonucu.”

1935 yılının aynı gününde doğan Christo ve Jeanne-Claude, gençlik yıllarında Paris’te tanışmış ve birlikte sanat eserleri üretmeye başlamışlar. Mastaba’ların etkileyici formundan etkilenen çift, dünyanın çeşitli şehirlerinde fıçı kuleler ve topoğrafyalar tasarlamayı hayal etmiş. Çiftin en büyük hayallerinden biri, Abu Dabi çölüne 170 metre yüksekliğinde, yine fıçılardan oluşan bir mastaba yapısı inşa etmek.

© 2018 Christo – Foto: Wolfgang Volz

Mastaba Londra, Christo ve Jeanne-Claude’ın Birleşik Krallık’ta bulunan ilk büyük ölçekli çalışması. Yapıyı gölün üzerinde tutabilmek için, gölün üzerine birbirine geçen polietilen yüzeylerden oluşan bir platform yerleştirilmiş. Bu platform 32 farklı noktadan demirlenerek yapının suyun üzerinde hareket etmesi engellenmiş. Üst üste istiflenen fıçılar ise inşa edilen çelik iskelet ile taşınıyor. Eserin tamamı yaklaşık 600 tonluk bir ağırlığa sahip ve Serpentine Gölü’nün %1 lik alanını kaplıyor.

© 2018 Christo – Foto: Wolfgang Volz

Christo, varillerin dışarı bakan yüzlerini kırmızı, mavi ve pembeye boyamayı tercih etmiş. Bu renkler Londra’nın silüetine empresyonist bir tepki oluşturuyor. Ayrıca fıçıların su üzerinde yaratacağı yansıma da göz önünde bulundurulmuş. Yapının yan kısımlarında ise daha soluk bir kırmızı ve beyaz çizgiler kullanılmış. Christo, kullandığı renklerin parkın yeşil ve mavi ağırlıklı yapısı ile uyum içinde olmasını amaçlamış.

The post Mastaba Londra appeared first on Arkitektuel.

Amerikan sanatçı ve film yapımcısı Doug Aitken tarafından tasarlanan Mirage -Türkçe anlamıyla Serap, Kaliforniya’da Palm Springs yakınındaki çölde bulunan ev şeklindeki bir enstelasyon projesi. Mirage, banliyö Amerikan çiftlik evlerinden esinlenilerek ortaya çıkmış. Baştan aşağı aynayla kaplı heykel ev, çevresini yansıtıyor ve aynı zamanda strüktürünü kamufle ediyor bu özelliğiyle.

© Doug Aitken

Doug Aitken çalışması hakkında: ‘’Mirage, banliyö evlerinin tanındık ve sürekli kendini tekrar eden yapısını çizgilerine kadar damıtıyor; büyük bir boşluk olan batı çölünün peyzajında etrafını yansıtarak yok olarak.’’ Nesne ve özne, iç ve dış, psikolojik ve fiziksel; birbirine karşıt bütün bu kuvvetler yapıda sabit bir gerilimde aktratılmaya çalışıyor; sürekli değişen çöl peyzajına da uyumlu bir değişim geçirerek. Bu gibi düşünceleriyle oldukça ilgi çekici bir eser çıkmış ortaya.

© Lance Gerber

Doug Aitken bu çalışmasını geçtiğimiz aylarda çölde düzenlenen bir sanat festivali için yapmış: Desert X. Festival, bölgeye özel bir bienal sergisi. İlk olarak 2017 yılının bahar ayında düzenlenmiş. Dünyanın çeşitli yerlerinden davet edilen sanatçılar Coachella Vadisi’nin kendisine özgü durumlarını yansıtacak eserler yapmışlar. Desert X, çöl peyzajının kendisini bir sergi mekanı olarak kullanışıyla oldukça özgün bir festival. Bu yıl tam 16 çalışmanın sergilendiği festival, 2019 yılında tekrar gerçekleştirilecek. ‘’Eğer çöl insan olmadan Tanrı’nın kendisiyse, Desert X  de sınırlamalar olmadan sanat.’’ diyor Neville Wakefield Desert X festivali için.

© Doug Aitken

Mirage’ın yansıttığı mimari dil (Kaliforniye Çiftliği), Frank Lloyd Wright’ın modernist fikirlerinden etkilenip bunu Amerika’nın batısındaki geleneksel çiftlik ile birleştiren ve 1920-1930’lar arasında bir grup mimar tarafından benimsenmiş bir akımın ürünü. ‘’II. Dünya Savaşı’ndan sonra çiflik evinin moderneleştirilmiş basitliği, ticaret amaçlı inşaatçıların bu formu yaratmada kullandığı basitleştirilmiş birleştirme teknikleri ile büyüme hızının artmasıyla popülerlik kazandı. Bu toplu üretim çiftlik evleri, Amerika peyzajını öyle bir hızla doldurdu ki çok geçmeden ülkenin her yanında tanıdık bir şey haline geldi. ‘’ Doug Aitken.

© Lance Gerber

Aitken’in fikri, bu banliyö evlerini içinden sahiplerini ve kullanıcılarını çıkarıp yeniden şekillendirmekmiş en başta. İlk olarak evin, kapıları ve pencerelerinden kurtulmuş. Böylelikle ev, artık özel veya güvenli bir alan olmaktan çıkmış ve çevresiyle tamamen açık, akıcı bir ilişki kurmuş. Bu minimal enstelasyon, artık tamamen peyzajına bir yanıt olarak çalışıyor. İçeride de kullandığı ayna yüzeylerle sürekli değişen bir efekt yaratmak istemiş evde Doug. Burada tipik bie evde önemli olan ‘konfor’ kavramı yerine ‘karmaşa’yı ayaklandırmak istemiş. İçte amacına ulaşan Aitken, dışarıda da çevresini bütünüyle yansıtan tasarımı bir nevi bulunduğu çölün peyzajına gömmüş.

© Lance Gerber

25 Şubat 2017’de açılmış olan Desert X, 30 Nisan 2017’ye kadar devam etmiş. Aitken’in eseri Mirage ise 31 Ekim’e kadar kalmış. Bunun sebeplerinden biri de saantçının her yerinden veya bakış açısından deneyimlenmesi eşsiz olacak bir eser çıkarmış olmasıdır belki de.

The post Mirage appeared first on Arkitektuel.

©Jean Baptiste Beranger

Mats Bigert ve Lars Bergström tarafından tasarlanan Güneş Yumurtası (Solar Egg), İsveç’te bir enstelasyon projesi. Karla kaplı çevresi içinde parlayan Güneş Yumurtası aslında bir sauna yapısı. Sauna tasarımına aykırı yaklaşımıyla proje, 2017 yılının geçtiğimiz aylarında tamamlanmış.

©Jean Baptiste Beranger

‘Yumurta’ şeklindeki enstelasyon, 5 metre yüksekliğinde ve 4 metre genişiliğinde, çok yüzeyli paslanmaz çelik kabuktan oluşmuş bir sauna. Dışı işe tamamen altın kaplama ve bu dış yüzey tam 69 ayrı parçadan bir araya getirilmiş. Bulunduğu yer olan Kiruna’nın kutup ikliminden etkilenerek tasarlanan yapı, aydınlanma durumunun mevsimsel olarak değişip 24 saatlik gecelerin yerini devamlı yaz ortası güneşine bıraktığı karakterinden esinlenmiş. Altın dış yüzeyi de, hem bunu hem de uzakta kalan Luossabacken kasabasını vurguluyor.

©Jean Baptiste Beranger

Projenin ortaya çıkışı ise şu şekilde olmuş: ünlü bir İsveç firması olan Riksbygen, Kiruna’nın on yıllardır demir madeni kaynağı olması sonucu toprakta ortaya çıkan çöküntüler nedeniyle tüm bölgelerinin yeniden konumlandırılması ve bunun Kiruna’nın aynı zamanda kentsel peyzaj olarak büyümesine yol açması anısına Mats Bigert ve Lars Bergström (Bigert & Bergström) bir tasarım yapmaları için görevlendirmiş. Bigert & Bergström da bu istekle karşı karşıya kaldıklarında akıllarına ilk gelen fikir; Kiruna’nın yeniden doğuşuna bir sembol ve demir madenlerine saygı amaçlı ovel bir sauna tasarımı olmuş. Hayallerindeki fikri de, bu alışılmışın dışında fakat tanıdık form ile sağlamışlar. Formuyla enstelasyon, karların içine iniş yapmış bir araç gibi gözüküyor.

©Jean Baptiste Beranger

Güneş Yumurtası’nın sauna kısmına dış kabuktan kırılmış hissi veren, kabuğu kırıklarıyla kesintiye uğratan, ziyaretçiye davetkar bir merdivenle giriliyor. Dıştan içeri girildiğinde çok yüzeyli cephe karakterinin içerde de korunduğunu görüyoruz; yalnızca altın kaplama yerine çam ahşabı ile devam ediyor.

Yumurtanın içindeki boşluk heykeli bir şekilde tasarlanmış. Saunanın tam ortasında kalp şeklindeki bir ısıtıcı dikkat çekiyor. Isı, saunaya bu kalp şeklindeki, odun ateşini kullanan demir ısıtıcı ve içindeki taşlardan yayılıyor.

©Jean Baptiste Beranger

Bu eşsiz sauna deneyimini ziyaretçilere İsveç’in en kuzeyindeki kasaba sunan yapı, bölgeye aynı zamanda sıcak ve samimi bir ‘hoşgeldin’ niteliğinde ziyaretçiler ve yerliler için. Sauna da bunun bir dışavurumu olarak düşünülebiliyor projede. Bu bağlamda, ülkede farklı yerlere de taşınabilmesi için taşınabilir şekilde tasarlanmış Güneş Yumurtası (Solar Egg); çok yüzeyli yapının her bir parçası ayrılıp tekrar birleştirilebiliyor.

©Jean Baptiste Beranger

‘’Saunalar hayranlık uyandıran mekanlar. Riksbygen bizden Kiruna’yı yorumlayan bir ese istediğinde, sohbeti birleştiren ve cesaretlendiren bir mekan keşfine çıkmamızın doğal olacağını düşündük. Saunalar da büyükten küçüğe her türlü konuyu farklı farklı insanlarla tartışabileceğiniz bir nevi kutsal alanlar. Bu fikirle yola çıktık. ‘’ diyor Mats Bigert ve Lars Bergström projeleri için.

©Jean Baptiste Beranger

Güneş Yumurtası (Solar Egg) aynı zamanda Bigert & Bergström için insalığın iklim, doğa ve enerjiyle ilişkisini keşfeden bir öge. Bu bağlamda yumurta, yeniden doğuş ve konuşma ile fikir alışverişini besleyen bir kuluçka makinası hayalini teşvik eden bir sembol aslında.

The post Güneş Yumurtası (Solar Egg) appeared first on Arkitektuel.

Kanada’nın Ottawa şehrine Libeskind Studio tarafından tasarlanan Kanada Soykırım Anıtı’nın inşaatı, 2017 yılında tamamlandı. Kanada Hükümeti tarafından açılan bir yarışmada birinci seçilen proje, ülkede yaşayan soykırım kurbanlarını ölümsüzleştirmek ve soykırımdan geriye kalan insanları anmak için yapılmış. Kanada Soykırım Anıtı, Wellington ve Both caddelerinin kesişim noktasında, yaklaşık üç dönümlük bir alana inşa edilmiş. Proje alanı Kanada Savaş Müzesi’nin karşısında olduğu için sembolik olarak da bir değere sahip.

© doublespace photography

Kanada Soykırım Anıtı, Nazi rejimi sırasında hayatını kaybeden masum insanları ve soykırımdan kurtulmayı başarıp Kanada’ya yerleşen binlerce Musevi vatandaşı anıyor. Bu bağlamda, mimari; sanat, peyzaj ve bilim ile bir araya gelerek, insanlık tarihinin en karanlık sayfalarından biri ile bağ kuruyor ve insanoğlunun yaşama gücünü yansıtan önemli bir mesaj veriyor.

© doublespace photography

Anıt, altı üçgensel beton kütlenin bir araya gelmesiyle oluşuyor. Yerinde dökülmüş beton kullanılarak inşa edilen anıtın beton yüzeyleri çıplak bırakılmış. Bu kütleler bir yıldızın altı farklı ucunu sembolize etmekte. Bu yıldız hayatını kaybeden Musevi vatandaşların görsel bir sembolü. Yaratılan üçgen mekanlar ise Nazi rozetlerini ve Nazi rejiminin homoseksüelleri, Musevileri ve diğer azınlık gruplarını toplumun geri kalan kısmından dışlama çabasını temsil ediyor.

© doublespace photography

Her bir üçgen parçanın beton duvarlarında, Edward Burtynsky tarafından çekilmiş büyük ölçekli, monokrom toplama kampı fotoğrafları sergileniyor. Bu fotoğraflar ile, anıta gelen ziyaretçiler için eğik duvarlar ve labirente benzeyen iç mekan kurgusundan farklı bir boyut yaratmak amaçlanmış. Anıt’ın çevresinde ise iğneyapraklı ağaçların oluşturduğu küçük bir orman var. Bu ağaçlar, soykırımdan kurtulup Kanada’ya gelen Kanada vatandaşlarının ülkeye verdikleri katkıyı sembolize ediyor.

© doublespace photography

The post Kanada Soykırım Anıtı (National Holocaust Monument) appeared first on Arkitektuel.

Son Ahşap Ev (Final Wooden House) Sou Fujimoto’nun dünya üzerindeki en üst düzeydeki, son hale gelmiş ahşap evini yapma arayışı sonucunda üretilmiştir. Ahşapın çok yönlü, pek çok yerde kullanılabilen bir malzeme olması sayesinde, yalnızca basit kütükleri üst üste yığarak çok işlevli bir mekan ortaya çıkabilmesi fikrinden yola çıkılmıştır.

Kolon, kiriş, temel, duvarlar, döşemeler, sirkülasyon elemanları, pencereler, yalıtım, kaplama… Bir yapıyı oluşturan tüm strüktürel elemanlar ahşap malzemeler kullanılarak üretilebilir. Ahşapın mimari bakımdan bu denli çok yönlü oluşu, Fujimoto’nun aklına bir soru getirmiştir: “Tüm bu işlevleri sağlayan bir kural kullanılarak mimari mekan üretilebilir mi?” Fujimoto, bu sorudan yola çıkarak, ilkel fakat kendi içinde uyumlu bir mekan tasarlamıştır.

Fujimoto’nun tasarladığı 15 metre karelik ahşap hacimde tavan, duvar, döşeme ayrımı yoktur. Duvarın tavana, tavanın oturma yerine dönüştüğü bir hacim üretilmiştir. Hepsi birbirinin aynısı olan ahşap elemanların hiçbiri tek bir fonksiyona sahip değildir. Farklı yüksekliklerdeki döşeme kotlarının yarattığı mekansal algı, içindeki kullanıcının bulunduğu yüksekliğe göre değişmektedir.

Değişken ve dinamik bir iç mekana sahip olan ahşap Son Ahşap Ev, içindeki kullanıcıya amorf bir arazi üzerinde yaşama deneyimini yaşatmaktadır. Bu deneyim sayesinde, kullanıcılar hiçbir zaman farkına varamayacakları yeni mekansal keşifler yapmaya imkan bulmuşlardır. Aynı zamanda mekanın çok yönlü olması, mimar tarafından bile düşünülmemiş yeni fonksiyonların kullanıcılar tarafından geliştirilebilmesine olanak sağlayan bir tasarıma yol açıyor.

0-1-2-3. kot planlar

4-5-6-7. kot planlar

8-9-10-11. kot planlar

Fujimoto’nun ahşap evini diğer ahşap evlerden ayıran ve onu ‘son’ yapan unsur, ahşap mimariden ayrılmasıdır. Ahşap mimari, ahşap kullanılarak yapılan bir şey olarak tanımlanıyorsa, Son Ahşap Ev bu tanımın dışına çıkmaktadır. Çünkü Son Ahşap Ev, ahşabın mimari prosedürleri atlayarak, direkt insanların yaşadığı yeri oluşturduğu bir örnektir. Bu nedenle, bir mimari türe ait olmak yerine, yeni bir varoluş ve başlangıç olmuştur.

The post Son Ahşap Ev appeared first on Arkitektuel.