©Rogers Stirk Harbour + Partners

Wimbledon Evi (Wimbledon House) veya 22 Parkside olarak da bilinen Rogers Evi (Rogers House), 1968 yılında Richard Rogers ve eşi Su Rogers tarafından tasarlanmış. Mimarlık tarihine önemli katkıları olan Rogers’ın az bilinen işlerinden biri olan Rogers Evi, mimarın ailesi için yapılmış. Rogers’ın tasarımı aynı zamanda 1967 Paris Bienali’nde İngiliz mimarisini temsil etmiş. Yapı, İngiliz mimari mirası için oldukça önemli bir yere sahip.

©Iwan Baan

Richard Rogers evi ‘dahil olduğum en başarılı küçük ölçekli proje’ olarak anlatıyor. Bunun sebebi tasarımın bir ev olarak Rogers’ın ebeveynlerine istenen özel alanı ve gözlerden uzaklığı sağlaması ve bu kapalılığı tamamı cam cepheler ve açık plan şeması ile dengeleyen bir yaklaşıma sahip olması. Güneybatı Lonra’da geniş bir yol bitişik, uzun ince ormanlık bir kentsel alandaki yapı, yolla evin arasındaki bir ses bariyesi olması amacıyla evden tamamen kopuk bir çömlek atölyesiyle tasarlanmış. Rogers Evi, iç avluya bakan iki ayrı unsurdan meydana gelmiş. Ev, Rogers’ın tanımıyla ’sağlam sınır duvarları ile şeffaf bir tüp’.

©Iwan Baan

“Ev, bir dizi portaldan oluşuyor…Ana fikir esneklik. Biz ailenin değişen ihtiyaçlarına uyum sağlayabilecek bir ev tasarlamayı hedefledik.” diyor Richard Rogers. Yapının çelik taşıyıcı sistemi, bakım masraflarından kaçınmak ve yapının strüktürü ve cephesi arasındaki bağlantıları kolaylaştırmak için yapının içerisine alınmış. Bu strüktür standart çelik kesitleriyle üretilmiş, birbiriyle aynı açıklığı geçen 8 adet rijit, kaynaklı portalla oluşturulmuş. Böyle bir taşıyıcı kurgu maksimum sökülebilirlik ile evi saran sisteme yeniden kullanılabilme ve iç mekan bölücülerinin istenilene göre tekrar düzenlenebilme özelliği sağlamış.

©Iwan Baan

Rogers Evi’nin duvarları kompozit panellerden oluşuyor: plastik kaplı alüminyum iç yüzey, köpük plastik çekirdekli ve neopren bağlantı sistemli paneller. Evin esneklik ilkesi etrafında şekillenen tasarım kurgusu nedeniyle bu panellerin çoğu hareket edebilen ayırıcılar olarak tasarlanmış.

Evin açıklıkları için canlı renklerde boyalı çelik çerçevelerin içi maksimum büyüklükteki camlar ile doldurulmuş. Evin tuvalet kısımlarında çatı olarak da çift katlı camlar tercih edilmiş. Çatıyı oluşturan camlar bu bölgelerde güneş ışığı yansıtıcı özelliğe sahip.

©Iwan Baan

Rogers Evi için Richard Rogers, ev için konsept fikrin çeşitli boyutlarda ucuza evler inşa etme imkanı sağlayacak bir dizi hazır eleman geliştirmek olduğunu belirtiyor. “Fikir, bütün bu evin bir fabrikada yaratılabileceğiydi.” diyor Rogers ve ekliyor: “Artık bu standart ögeler tasarlanmış olduğu için etrafınızda bulunan dükkanlardan alabilecektiniz.”. Rogers’ın bu fikirle amaçladığı o yıllar İngiltere’deki konut sorununa çözüm üretmek. “Bu İngilizlerin bütün konut sorunun çözen standartlaşmış bir sistem olacaktı. Olamadı! Ancak kesinlikle 50 yıl sonrasında ve hatta daha da uzun süre yaptığım işlerin çoğuna yol gösterdi.” diyor Rogers

©Iwan Baan

Richard ve eşi Su Rogers’ın tasarımında yarattığı konsept ortaya çıkmamış olsa da yapının arkasındaki fikirler, mimarın bundan sonraki işlerinde geliştirilmiş. Rogers Evi, özellikle Richard Rogers’ın bu evden 9 yıl sonra İtalyan mimar Renzo Piano ile tasarlayacağı Centre Pompidou’nun habercisi niteliğinde.

Küçük ölçekli bu projedeki konsept fikirleri kariyerinde geliştiren Rogers’ın bundan sonra gelecek olan işlerini tasarım fikirleriyle yönlendiren ev tasarımı, mimarın halen en çok bilinen eserlerinden bir tanesi. Rogers, Piano ile tasarladığı yapının da dayandığı konsept fikirlerin temelinin Rogers Evi’nde atılmış olduğunu belirtiyor.

©Iwan Baan

“Bir anlamda 22 Parkside, Centre Pompidou’ya doğru bir prototipti…Eğer Wimbledon Evi’ni (22 Parkside) Renzo’nun işleri yanına koyarsanız bir nevi Centre Pompidou’ya benzer bir yapı elde edersiniz. Tabiki Centre Pompidou çok daha büyük -gerçek anlamda açık mekanlar ve katlar 2 futbol sahası büyüklüğünde.” diyor Roger ve ekliyor “Ama konsept ve onu destekleyen canlı renkler orada da var.”. Açık plan şemasının ve esnek mekanların denendiği bu küçük ev, Rogers’ın bu bağlamlarda hem de bu fikirleri ortaya koyan diğer işlerin öncüsü olarak mimarlık tarihine önemli bir katkısı olarak değerlendiriliyor.

©Iwan Baan

Tasarlandıktan çok sonra ev, 2013 yılında 2. Derece miras listesine alınmış (Grade II Listing). İngiltere’de bu kadar yakın tarihli bir bina için oldukça nadir görülen bu ünvanın yapıya verilmesinin sebebi, Rogers Evi’in Birleşik Krallık’ın mimari mirası açısından büyük bir öneme sahip olması. Bundan 2 yıl sonra da yapı Philip Gumuchdijan tarafından aslına uygun olarak restore edilip Rogers ailesi tarafından Harvard Tasarım Enstitüsü’ne (Harvard Graduate School of Design) bağışlanmış.

The post Rogers Evi appeared first on Arkitektuel.

© Archdaily

Karl ve Martha Lemke Obersee çifti Berlin-Hohenschönhausen bölgesinden bir arsa alır ve Şubat 1932’de Ludwig Mies van der Rohe’yi burada bir konut yapmak için görevlendirir. 1932 yılında Mies’in projesine izin verilir ve Lemke Evi (Landhaus Lemke ya da Lemke House), 1933 yılının Mart ayında tamamlanır.

© Archdaily

Mies, 1938 yılında ABD’ye göçmek üzere Almanya’yı terk etmiştir ve Lemke Evi, Mies’in Almanya’da tasarladığı son evdir. Aynı zamanda Lemke Evi, Bauhaus’un Dessau ve Berlin’de kapatıldığı dönemde inşa edilmiştir. Mies, bu yığma yapıyı oldukça basit ve fonksiyonel detaylar kullanarak tasarlamış. L şeklindeki plan kurgusuna sahip olan ev bir açık avluya ve Obersee Gölü’ne bakan bir terasa sahip.

© Archdaily

Lemke Evi, Mies van der Rohe’nin diğer evleri ile kıyaslandığında oldukça sade ve basit kalmaktadır. Tuğladan yapılan bu bungalov tek katlı ve düz çatılı bir yapı. Evin en dikkat çeken mimari unsuru binanın bahçeye bakan cephesindeki açılı geniş cam açıklıklar. Bu cam açıklıklar sayesinde evin içinde ferah ve canlı bir atmosfer yaratılmış.

Evin göle bakan cephesinde geniş açıklıklar tercih edilirken, sokağa bakan cepheye iste küçük pencereler yerleştirilmiş. Bu sayede ev yaşamının mahremiyeti korunmuş oluyor.  Lemke Evi, bu bağlamda Mies’in tipik ev tasarımına oldukça benzer. Evin bahçesi ile iç mekan arasında opak bir sınır olmaması, yapının içindeki mekan algısını değiştirmektedir. Kullanıcılar, evdeyken hem içerde hem de dışarda hissedebiliyor.

© Archdaily

Lemke Evi, 1945 yılında sonra önce sırasıyla garaj ve çamaşırhane olarak kullanılmış. Yapı 2000-2002 yılları arasında restore edilmiş. Günümüzde Mies van der Rohe Haus adı verilen bina modern sanat sergilerine ev sahipliği yapıyor.

Kaynaklar:

• İzmir Mimarlık Merkezi Bauhaus Sergisi
• “AD Classics: Landhaus Lemke / Mies van der Rohe” 08 Aug 2011. ArchDaily. Accessed 18 Feb 2019. <https://www.archdaily.com/152464/ad-classics-landhaus-lemke-mies-van-der-rohe/> ISSN 0719-8884

The post Lemke Evi appeared first on Arkitektuel.

© Alexandra Timpau

Tugendhat Evi (Villa Tugendhat) Brno’da yaşayan tekstilci Tugendhat ailesinin isteği üzerine Ludwig Mies van der Rohe tarafından tasarlandı. Grete ve Fritz Tugendhat, Mies van der Rohe ile 1927 yılında tanışıyor. Ferah, geniş ve basit formlara sahip bir ev isteyen çift, Mies’in mimari üslubundan ve Edwards Fuchs için tasarladığı Zehlendorf Evi’nden çok etkileniyor. Çift daha sonra Brno’nun önde gelen modern mimarlarından Arnost Wiesner ile görüşseler de sonuç olarak evlerini tasarlaması için Mies van der Rohe ile anlaşıyorlar.

© Alexandra Timpau

“Her zaman net ve basit hatları olan büyük ve modern bir ev istemişimdir. Bir de eşim tavana kadar figürler ve süsler olan evlerden hiç hoşlanmazdı.” Grete Tugendhat hayalindeki evi bu cümlelerle anlatıyor.

“Yılın sonuna doğru Mies taslağı tamamladığını haber verdi. 31 Aralık günü öğleden sonra buluştuk; yeni yıl kutlamalarını iptal etmiştik. Gece saat bire kadar planın başında oturup konuştuk, sadece bir yarım daire ile düz bir çizgiden ibaret olan tasarımı inceledik. Çizim üzerindeki küçük çarpı işaretleri dikkatimizi çekti. Bu işaretler ne anlama geliyor diye sorduk. Mies bu çok doğal bir şeymiş gibi, onlar evi taşıyan çelik kolonlar, diye cevap verdi.”

© Alexandra Timpau

Mies’in taşıyıcı çelik kolonlar kullanması, yapının içindeki duvarların yük taşıyıcı özellikte olması şartını ortadan kaldırıyor. Bu sayede Tugendhat Evi’nin içi çok daha rahat ışık alan, ferah ve açık bir mekana dönüşüyor. Yapı bodrum katı ile beraber üç kattan oluşuyor. Her biri farklı plan organizasyonuna sahip bu üç kat, üzerinde bulunduğu eğimli araziye göre şekilleniyor. Evin güneydoğu ve bahçeye bakan cepheleleri tavandan döşemeye kadar cam ile kaplanmış.

Tugendhat Evi, Mies’in diğer evleri ile kıyaslandığında görece büyük bir yapı. Ailenin tüm ihtiyaçlarının karşılanabilmesi amacıyla evin içinde iki çocuk odası ve bir bakıcı odası bulunuyor. Bu mekanlar evin ön kısmında bulunurken, arka kısımda ise ebeveyn odası ve banyosu terasa açılıyor. Mies, bu mekanlara ek olarak evde çalışan görevlilerin konaklaması için de ayrı bir bölüm tasarlamış.

© Alexandra Timpau

Grete Tugendhat’ın “sadece yarım bir daire ile düz bir çizgi” olarak betimlediği mekana yukarı kottan dar bir merdiven veya bahçeden gelen geniş bir merdiven ile ulaşılabiliyor. İki merdiven de 180 derece dönüyor ve bahçe merdiveninden içeriye doğru ilerlerken evin çarpıcı cam cephesinden içerisi görülebiliyor. Tamamen açık plan düzlemi üzerinde tasarlanmış iç mekanda ilk dikkat çeken parça, siyah ve açık kahverengi çizgili abanozdan yapılmış yarım daire şeklindeki duvar. Bu duvar mekanın içinde bir sınır oluştururken yemek masasını evin geri kalanından ayırıyor. Abanoz duvarın arkasında ise belki de evin en önemli parçası bulunuyor: iki krom kaplamalı çapraz kolonun arkasında kalan ve iç mekandan kopuk duran Onyx dore mermer duvar.

© Alexandra Timpau

Tugendhat Evi’nin yapılması inşa edildiği dönemin şartları göz önüne alındığında oldukça pahalıya patlamış. Evin bedelinin otuz müstakil evin bedeline denk geldiği söyleniyor. Mies, Tugendhat Evi ile son derece radikal ve kesin bir biçimde modernitenin dilini destekliyor ve dönemin reformcularının sosyal iddialarını yerle bir ediyor. Ancak Mies ve tasarımı, çoğu mimar tarafından ağır biçimde eleştirilmiş. En ağır eleştiri Çek avangard mimarlarından gelmiş. Kare Teige binayı modern mimarlığın hedef ıskalamasının bir örneği olarak değerlendiriyor ve “modern züppeliğin zirvesi” olarak nitelendiriyor.

© Alexandra Timpau

Tugendhat Ailesi, 1938 yılında Çekoslavakya’yı terk ediyor ve bir daha geri dönmüyorlar. Ev, bu tarihden sonra Nazi birlikleri tarafından kullanılıyor ve orijinal mobilyalarının tümü çalınıyor. Son olarak, 1 Temmuz 1994 tarihinde müze olarak açılıyor ve 2001 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alınıyor. Yapı, 2010-2012 yılları arasında orijinal tasarımına sadık kalınarak restore ediliyor.

Kaynaklar:

• İzmir Mimarlık Merkezi Bauhaus Sergisi
• “AD Classics: Villa Tugendhat / Mies van der Rohe” 09 Ekim 2011. ArchDaily. Erişim 14 Şubat 2019. <https://www.archdaily.com/157555/ad-classics-villa-tugendhat-mies-van-der-rohe/>

The post Tugendhat Evi appeared first on Arkitektuel.

©VHF

Sheats-Goldstein Evi veya yalnızca Sheats Evi (Sheats-Goldstein Residence), adı bilinmese de aşina olunan bir yapı. The Big Lebowski-1998 gibi ünlü filmlerin, Charlie’s Angels gibi ünlü dizilerin sahnelerinin çekildiği, birçok fotoğraf, klip çekimlerinin yapıldığı bir nevi ünlü bir konut. Sheats Evi, Beverly Hills’in tepelerinde mimar John Lautner tarafından tasarlanmış. Evi bu kadar ünlü yapan da mimarının yenilikçi tasarımı ve detaycı işçiliği denebilir.

©Tom Ferguson Photography

Ev, ilk olarak 1963 yılında Paul ve Helen Sheats ve 5 çocukları için tasarlanmış. Daha sonra evi James F. Goldstein, Sheats ailesinden satın almış ve iyi durumuda olmayan evi yeniden biçimlendirmek ve genişletmek için yapının mimarı John Lautner’i görevlendirmiş. Bunun üzerine Lautner, 1989 yılında tasarımı üzerine tekrar çalışmaya başlamış. Bulunduğu alanda tüm şehri kuşbakışı gözlemleyebilen Sheats Evi, özellikle yapılan birçok değişiklikten sonra, Los Angeles’ta mimari bir simge haline gelmiş.

©WikiArquitectura

Sheats Evi, kumtaşı bir kaya parçasının içinde tasarlanmış. Lautner, tasarıma evin zeminden kendisinin oluştuğunu öngören bir konseptle başlıyor. Alanda dökülmüş beton ile dramatik bir şekilde eğimli, üçgensel bir çatı kullanıyor. Tepeden dışarıya açılan bir karaktere sahip olmuş bu şekilde ev. Bu özgün şekli evin diğer noktalarında da görebiliyoruz. Evde Frank Lloyd Wright’tan da birçok iz görmek mümkün -Lautner şaşırtmasıyla. Bunun sebebi John Lautner’in akıl hocalarından birinin Frank Lloyd Wright olması.

Planlar

Yapı, Lautner’e göre ‘içeriden dışarıya doğru’ tasarlanmış. Sheats Evi, doğayı ve manzarayı kucaklamak üzere açılan bir mağara-ev. Etrafındaki doğal çevrenin bir uzantısı olmayı amaçlayan formu ile bir organik mimari örneği. Tepenin bir parçası haline geliyor ev. İçerisinde de açık bir plan şemasına sahip.

Sheats Evi, bulunduğu alanın zorluklarını çözümlemeyi amaçlayan fikir ve strüktürden doğan bir yaklaşım Lautner’e göre. Mimar, yalnızca evin kendisi değil; iç mekanını, pencerelerini, aydınlatmasını, halılarını, mobilyalarını da evin estetiğini yansıtan çizgisiyle tasarlamış. Bu iki nokta da Lautner’in akıl hocasını hatrılatıyor.

©VHF

Ev, 5 yatak odası, 4 banyo ve terasa tamamıyla açık bir oturma odası barındırıyor. İç mekan ve teras yalnızca bir hava perdesiyle ayrılmış. Bu şekilde evin sınırları da bulanıklaştırılmış. Oturma odasının kaset döşemeli tavanı Louis Kahn’ın Yale University yapısını hatırlatan bir karaktere sahip. Evin giriş kısmı ise, ortak alanı ve özel odaları ayıran bir nokta olarak tam ortadan. Evin alt katında da Helen Sheats’in stüdyosu bulunuyor. Güney Kaliforniya iklimi sayesinde her cephenin camla kaplanabilmesi, aşağı kattan yukarıdaki odaların da gözlemlenebilmesini sağlamış.

©VHF

Sheats Evi, yoldan yaklaşırken görünmeyen bir karaktere sahip, doğanın ve tepenin içine gömülü. Kullanıcı evin ilk olarak garajın yanındaki üçgensel beton duvar ile içeriye giden yola yönlendiriliyor. Evin içerisi de kullanıcıyı yönlendirecek şekilde tasarlanmış. Evin giriş holü dahi hiçbir kütlesi kapalı bir hacim gibi hissettirmiyor. Giriş kısmı üstten yalnızca bitkilerle ve bir giriş saçağı ile örtülü. Garaj kısmından gelen kullanıcı açık giriş koridorundan ilerleyerek yapay bir göle ulaşıyor, buradan eve giriyor. Evin yatak odaları, arka tarafta. Ana alandan ve girişten yalnızca yemek odasından üçgen duvarlarla yaratılan farklı perspektiflerle ayrılmış.

©Yellowtrace

Evin ana mekanı olan oturma odası, bulunduğu tepenin en yüksek noktası ve aşağıdaki ana yatak odasına ulaştıran yol arasında bulunuyor. Grişiten bir yapay göl önde de bir havuzla sınırlanmış. Bu odanın etkileyici tavanı, bütün mekanı şehre ve önde bulunan havuza doğru hareketlendirmiş. Geniş oturma odası, önündeki Los Angeles manzarasına doğru uzanıyor.

Evin yeniden düzenlenmesi sonucu, alçı tavanlar kızılağaç ahşap malzemeyle, çelik dikmeler de çerçevesiz camlarla değiştirilmiş. Cam duvar, havuz ile odayı ayıran tek eleman. Eğimli çatının başlangıcı içeride bir şömineyle belirtilmiş. Dışta ise doğayı ve havuzun bir kısmının çerçevesi olarak düşünülmüş. Oturma odasındaki ilginç noktalardan biri tavandaki 750 adet delik. Ağaçlardan gelen ve içeriyi etkileyici bir şekilde aydınlatan açıklılar, beton duvarda camla kaplı küçük delikler.

©Tom Ferguson Photography

Sheats Evi tekrar bi düzenlemeye gidildiğinde evin mutfağı, mutfaktaki tava açıklıları, bahçesi, ışıkları ve yatak odaları tekrar gözden geçirilmiş. Bahçe için peyzaj mimari Eric Nagelmann ile çalışılmış. Nagelmann, Bali ve Tahiti’den esinlenen bir peyzaj tasarımı gerçekleşmiş -alanın kuru tropikal iklimine uyacak şekilde. En çok değişsen kızım ise ebeveyn yatak odası. Yerden aşağı cam kaplı, beton oda 3.66 metre çapta, raysız bir cam ile tamamen dışarı açılıyor.

©VHF

Ev şu anda LACMA (Los Angeles County Museum of Art) kuruluşuna bağışlanmış ve müze olarak kullanılıyor. Zamanına göre oldukça yenilikçi bir estetiğe ve kurguya sahip bir ev Sheats Evi. Kendi mimarıyle yeniden modellenmesiyle de karakteri korunmuş olan ev, Los Angeles’ın simgelerinden biri olması ve ilginç, mimari dehaları hatırlatan yaklaşımlarıyla dikkat çeken bir eseri John Lautner’in.

The post Sheats Evi appeared first on Arkitektuel.

Farnsworth Evi (Farnsworth House), 1951 yılında arasında Amerika’nın Plano kentinde tamamlanmış, Dr. Edith Farnsworth için bir haftasonu evi olarak kurgulanmış konut yapısı. Mies Van der Rohe tarafından tasarlanan ev, mimarlık tarihinde oldukça önemli bir yere sahip; 20. yüzyılın süsten uzak, kesin geometri ve simetriyi essas alan rasyonel mimari anlayışla (Uluslararası Üslup olarak da geçer) ortaya çıkmış. Geleneksel yapı dilinde, yarattığı şeffaflık, askıda durma hali ve yalın yapı elemanları ilkeleriyle köklü değişikliğe yol açan bir dile sahiptir Farnsworth Evi.

© National Trust for Historic Preservation

Mies Van der Rohe, kendi tüm mimarlık serüveninde üç konuyla uğraşıyor: serbest mekan, taşıyıcı iskeletin ifade en birleşme noktaları sorunları ve demir konstrüksiyon teknik çözümleri. Dünyaca ünlü yapısı Farnsworth Evi de bunları çözdüğü ve aktardığı en önemli eserlerinden. İlk olarak, Van der Rohe’nin Bauhaus için tasarladığı mobilyalar ve Barselona Pavyonu’ndan sonra ortaya attığı serbest mekan arayışının, total mimarinin sağlanabildiği yapı. Ev incelendiğinde iç mekanın taşıyıcılardan tamamen ayrıldığı, tüm cepheler yukarıdan aşağıya cam olup çevresine açılan bir evin oluşturulduğunu görmek mümkün. Yapı, dışarıdan 2 sıra kolonla destekleniyor; ne cephe ne de iç mekan hiçbir taşıyıcıyla kesintiye uğratılmamış.

Total Architecture – Total Mimari: Nötralize edilmiş serbest mekan arayışı. 20. yüzyıl mimarisinde tek başına bir dönem sayılabilecek Mies Van der Rohe’nin yapılarında yakalamaya çalıştığı mekan algısı. Total mimaride amaç, taşıyıcılar tarafından bölünen iç mekandan tamamen kurtulmak, özgür bir iç mekan yaratmak.

Plan

Farnsworth Evi’nin platformlar üstüne oturtulduğunu görüyoruz. Amaç her iki plağın da toprakla temasını keserek yüzme efektini vermek. Evi oluşturan yatay düzlemler (döşeme ve tavan) ve doğada salınan 8 adet taşıyıcı, buna katkı sağlayan yapısıyla arazide asılı duruyor. Mies bunu yatay ve dikey elemanları birbirine bağlamama, döşemeleri kendini taşıyan dikmelerle kaynaştırmama ile çözüyor; dikmeler yalnızca yüzeysel olarak temas ediyor döşemelere. Sonucunda binayı oluşturan her eleman tüm sadeliğiyle ayrı ayrı duruyorlar alanda; geleneksel inşaat tekniğindeki gibi tek bir eleman haline gelmeyerek. Yapı da sessizce yerinden kaldırılmış, uçan bir öge oluyor.

© Chicago Architecture Foundation – CAF

Evin yapıldığı yıllara, 1940’lara kadar mimaride strüktürel açıdan önemli bir gelişme gerçekleşmemişti. Düşey taşıyıcı elemanlar ile yatay taşıyıcı elemanların birbirinin üstüne binerek kenetlenmesi dışında taşıyıcının kurgulanabileceği başka bir teknik bilinmiyordu. 1940’larda ise ‘kaynak’ kullanımıyla tarihte ilk kez bu düşey ve yatay elemanlar yanyana bir birleşim detayı gösterebilecek hale geldi. İki elemanda kendi formunda, fakat tek bir öge olarak çalışmaya başladı bu teknikle. Mies Van der Rohe’nin istediği de buydu: ayrı gözüken, bünyeleri bir taşıyıcı elemanlar. Bu tekniğin kullanımına, Farnsworth Evi ile başlanmış oldu. Önceki sistemle farkı, Mies’in gözünde, binayı algısal olarak birliğe itmesiydi. Farnsworth Evi’nde iki önemli algı yıkıldı bu teknik konuda: algısal birlik ve yapının yere bağlılığı.

© Archdaily

Tek kat yükselen ev, 8 tane I profil çelik kolonla desteklenmiş. Çatıyı ve döşemeyi taşıyan sistem, geniş açıklığı geçen yenilikçi strüktürel etkisinin yanında evin mimarisinde çıplak olarak gözlemlenebilen bir öge. Kolonların arasında da yapının en üstünden altına kadar cam cepheleri görüyoruz; evi çevresindeki ormana tamamen şeffaf hale getiriyor. Bu bağlamda Illinois eyaleti’ndeki Farnsworth Evi, Plano’nun doğal çevresine mükemmel bir düzen içinde yerleştirilmiş. Tamamının cam cephelerden oluşması da yapının çevresiyle olan bağlantısını güçlendirmeye yönelik. Ludwig Mies van der Rohe’nin mimari konspetlerinden biri olan doğa ve yapı arasındaki güçlü uyumu sağlıyor.

© Chicago Architecture Foundation – CAF

Camlar, sakin çevresiyle evi bağlarken akla gelen sorulardan biri bir konut mimarisinde aranan özellik olan gizlilik. Mies, bunu evin bulunduğu özel arazideki ağaçlarla sağlıyor. Kendisi bu yaklaşım için şunları dile getirmiş bir röportajında: ‘’Doğa da kendi hayatını yaşamalı. Onu, evlerimizin renkleri ve içerideki mekanizmalarla bozmamalıyız. Üstelik, doğayı, evleri ve insanları büyük bir birlik yaratacak şekilde biraraya getirmeye çalışmalıyız.’’

© Flickr user David Wilson

Platformlar üstünde yükseltmenin arkasında bir başka yaklaşımdan da bahsetmek mümkün. Mies, evin bulunduğu alanda olabildiğinde aydınlık olmasını amaçlamış ve yapıyı yerden yaklaşık 150 cm kaldırıyor. Yere kadar uzanan tek ögenin yalnızca çelik kolonların olması, alanın peyzajının da kesintiye uğramadan devam etmesini sağlamış.

Binanın suya yönelen tarafında binaya teğet ve biraz kaydırılmış yerden 75 cm yükseltilmiş ikinci bir döşeme mevcut. Farnsworth Evi’nin verandası olarak tahmin edilen bu alan, bir taraftan kendi boyu kadar çelik dikmeler bir taraftan ise evin dikmelerine bağlanmış.

© Chicago Architecture Foundation – CAF

Traverten kaplı döşemeleriyle sadeliğine vurgu yapılan evde, profillerden başka düşey eleman kullanılmıyor. Bunun sebebi yukarıda bahsettiğimiz serbest, total iç mekanı sağlayabilmek. Evdeki tek duvar, tuvaleti ayıran duvar. Bu duvar da mobilyaya dönüştürülerek kaydebilmiş iç mekanda. Düşey algı yaratmamaları için de platformalara ve dolayısıyla eve ulaşmak için kullanılmış merdivenler birbirine bağlanmadan, tek tek yatay elemanlar olarak kurgulanmış. Farnsworth Evi’nde düşey ve yatay büyük bir özveriyle birbirinden tamamen koparılıyor; birbirine bağlanarak büyük ve tek kütle etkisine yol açmamaları için.

© National Trust for Historic Preservation

Bulunduğu alanda belirli aralıklarla gerçekleşen sele dayanıklı olması amaçlı da yükseltilen yapı, günümüze kadar birkaç koruma sıkıntısıyla uğraşmış. Sel, iç mekanda zayıf havalandırma ve yüksek maliyet gerektiren ısıtma sorunlarıyla karşı karşıya kalmış Farnsworth Evi, bunlara rağmen şüphesiz sadeliğin kusursuz bir formda işlendiği önemli bir 20. yüzyıl mimarisi örneği. Tasarımındaki mükemmellik, plan düzeninde kurgulanan açıklık ve minimalist yaklaşımıyla gelecek birçok esere ilham kaynağı oluyor. İnsan eliyle yaratılmış kusursuz geometri ve tasarımına arka plan olan düşüncelerle Mies de kendinden sonraki 30 yıla yön veren mimari düşüncelerini aktarıyor bu başarısıyla.

The post Farnsworth Evi appeared first on Arkitektuel.

Puro Hotel, ASW Architecki tarafından Polonya’nın tarihi Poznan şehrinde 2014 yılında tasarlanmıştır. Otel, Poznan şehrinin tarihi şehir merkezinde, eski bir Musevi mahallesinde bulunuyor. Puro Hotel, şehrin önemli ikonlarından Big Synagogue’un yakınında, üç dar sokağın arasına inşa edilmiş. Yapı, Poznan şehrindeki nadir modern mimariye sahip binalardan bir tanesi.

© Fotoarchitektura Anna Gregorczyk

Puro Hotel’in geometric formunun oluşumu, yapının bulunduğu mahallenin şehirsel yapısı ile bağlantılı. Yapının iki cephesi elyaf takviyeli çimento paneller kullanılarak üretilmiş. Bu sayede, genellikle 18. yüzyıldan kalma binaların bulunduğu şehir merkezinin ritmi ve geleneksel dokusu ile uyum içinde olan bir otel binası ortaya çıkmış.

© Fotoarchitektura Anna Gregorczyk

Otelin farklı boyut ve şekillerdeki büyük pencereleri içeriye olabildiğince gün ışığı alınabilmesini sağlıyor. Aynı zamanda bu pencere tasarımı, bölgedeki tarihi binaların cepheleri ile benzerlik göstermekte. Bu bağlamda, Puro Hotel, Poznan şehrinin tarihi yapılarının modern bir yorumu olarak gösterilebilir. Yapının kuzey cephesi ise batı ve doğu cephelerinden farklı bir mimari dilde üretilmiş. Kuzey cephesi, diğer Puro Hotel binaları ile ortak bir dil oluşturulabilmesi amacıyla kahverengi seramik ile kaplanmış.

© Fotoarchitektura Anna Gregorczyk

Toplam 5970 metrekarelik bir alan üzerinde bulunan otelin 1 tanesi bodrum katı olmak üzere toplam 6 katı bulunuyor. Otelin bodrum katında küçük bir otopark ve otel personelinin kullandığı alanlar bulunuyor. Otelin zemin katı ise tamamen kamusal ve ortak kullanıma ayrılmış durumda.

© Fotoarchitektura Anna Gregorczyk

Zemin katta bulunan resepsiyon alanı otelin tüm mekanlarına eşit uzaklıkta olacak şekilde, merkezi bir konumda tasarlanmış. Otelin 100 kişi kapasiteli restoranı, barı ve lobisi birbirinden mekansal olarak ayrılmamış. Zemin kattan, büyük bir cam kayar kapı ile otelin içinde bulunan avluya geçilebiliyor. Tasarlanan avlu, hem ferah bir alan sağlarken hem de kamusal mekan – özel mekan ilişkisini kurmaya yarıyor.

Zemin Kat Planı

Puro Hotel, 137 odayı bulunduruyor. Yapının cephesinde büyük pencereler kullanılması, kullanıcı konforunu arttırıyor. Odaların içi doğal olarak aydınlanabilirken, aynı zamanda ziyaretçiler tarihi şehir merkezinin manzarasını odalarından izleyebilmekte.

The post Puro Hotel appeared first on Arkitektuel.

© Iwan Baan

Açılımı 21. Yüzyıl Sanat Eserleri Müzesi olan MAXXI Müzesi, Zaha Hadid tarafından tasarlanmıştır. 2009 yılında yapımı tamamlanan müze, kültürel ve sanatsal zenginliği ile bilinen Roma’nın en önemli müzelerinden biri haline gelmiştir. MAXXI, Roma’daki ilk ulusal modern sanatlar müzesidir.

©Iwan Baan

Zaha Hadid, müzeyi tasarlarken yapının bir ‘sanat kampüsü’ olmasını hedeflemiştir. Hareketli ve interaktif bir iç mekan tasarımı ile, yapının içindeki yolların ve insanların kullandığı geçiş alanlarının çakışması amaçlanmıştır. Esneklik olgusu temel alınarak plan düzeni oluşturulmuştur. Üretilen sergi alanlarının devamlılığı, bu mekanların geçici ve hareketli sergiler için kullanılabilmesini sağlamıştır. Sergi alanlarında devamlılığı etkileyecek duvarların veya herhangi bir engelin olmasından kaçınılmıştır.

©Iwan Baan

Yapının girişinde bulunan avlu, müze binasının temel elemanlarını bulundurmaktadır. Eğimli beton duvarlar ve katları bağlayan siyah asma merdivenler yapının ana mimari kimliğini oluşturmaktadır. Avlu ve müzedeki bazı sergi alanları, güneş ışığı ile doğal olarak aydınlanmaktadır. Zaha Hadid, farklı perspektif noktaları ve parçalara ayrılmış geometrik bir düzen ile mekanlar arası akışı sağlamaya çalışmıştır. Bu önerilen sistem, hayatın kendisinde de olduğu gibi düzenli değil, kaotik bir yapıdadır.

©Iwan Baan

Zaha Hadid’in sunduğu kaotik sistem ve yeniden inşa edilmiş akış modeli, Roma’nın klasik, tarihi ve statik yapısı ile çelişmektedir. Ancak mimar, tasarımında klasik dokunuşlara yer vererek bu zıt ilişki arasında bir köprü kurmaya çalışmıştır.

Eğimli, pürüzsüz duvarlar ve yapının genel dokusu klasik simetrik cephe tasarımı ile örtüşmektedir. Aynı zamanda, bulunduğu arazinin çevresindeki binaların durumuna göre yapının şekli belirlenmiştir. Yapının çevresindeki yapıların akslarına göre şekillenen geometrisi, müze binasının şehrin dokusu ile uyumlu olmasını sağlamıştır.

©Iwan Baan

MAXXI Müzesi’nin doğal yollardan, güneş ışığı ile aydınlatılmasına önem verilmiştir. Yapının çatı kısmını taşıyan kalın beton kirişlerin arasına yerleştirilen açıklıklar cam ile kaplanmıştır. Bu taşıyıcı kirişler aynı zamanda sanat eserlerinin asılması için de kullanılmıştır. Kirişler, merdivenler ve yerde kullanılan ışıklandırma sistemi, müzeye giren ziyaretçiler için bir seyir rotası oluşturmaktadır.

The post MAXXI Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Flickr: August Fischer

20. yüzyılın en önemli mimarlarının arasında anılan Le Corbusier’nin unutulmaz eserlerinden biri olan Villa Savoye, dünyanın en önemli yapıları arasında gösterilir. Le Corbusier ve kuzeni Pierre Jeanneret tarafından tasarlanan yapı, Modernizm akımının özellikleri ve Le Corbusier’nin mimari prensipleri doğrultusunda tasarlanmıştır. Modern Fransız banliyö evi olarak tasarlanmış Villa Savoye, Le Corbusier’nin mimari tasarımlarında esas aldığı 5 tasarım prensibini de taşır.

©Flickr: August Fischer

1. Yapı yeryüzünden yukarıda ve toprakla teması kesilmiş bir şekilde tasarlanmıştır. Birinci kat, kolonlar ile bir üst kota taşınmıştır. Bu prensipe “pilotis” denir. Bu nedenle, Corbusier zemin katı yalnızca servis katı olarak tasarlamıştır ve cephesi yeşile boyanarak, pilotis ile ulaşılmak istenen ‘havada durma’ etkisi yaratılmaya çalışılmıştır.

©Flickr: Esther Westerveld

2. Teras çatı kullanılarak, çatı kotunun kullanıma açılması sağlanmıştır. Bu sayede çatı sadece strüktürel bir eleman olmaktan çıkmış, bir fonksiyon kazanmış ve mimarın sunduğu yaşam senaryosunun bir parçası olmuştur. Teras katı bir bahçe olarak tasarlanmıştır.

©Flickr: Victortsu

3. Yatay doğrultuda devam eden pencereler kullanılmıştır. Le Corbusier, bu şekilde binanın %40 oranda daha fazla ışık aldığını savunmuş olsa da, bu iddiası kanıtlanmamıştır. Betonarme yapı beyaz ile boyanarak da bu aydınlanma etkisinin arttırılması planlanmıştır.

4. Açık plan sistemi kurularak plan düzlemindeki sınırlar ortadan kaldırılmış ve daha geçirgen bir tasarım ortaya çıkmıştır. Ancak, açık plan sistemini kullanmasına ragmen, Le Corbusier özel ve ortak kullanıma açık mekanların ayrılmasına önem vermiştir. Duvarların taşıyıcı eleman olmaması ve yerleşimlerinin tamamen estetik ve fonksiyonel kaygılara dayanarak yapılması, bu ayrımın kolayca yapılabilmesini sağlamıştır.

5.Binanın cephesi taşıyıcı elemanlardan ayrılarak, cephe tasarımında serbestliği sağlamıştır.

İki katlı yapıda dolaşım merdivenlerin yanı sıra rampalar kullanılarak da sağlanmıştır. Açık plan düzeninin bir sonucu olarak daha serbest dolaşımı sağlayan rampa tercih edilmiş ve çatı katına kadar ulaşım bu şekilde sağlanmıştır.

©Flickr: Yo Gomi

Bu ikonik yapı 1932’de Amerikan tarihçi Henry Russel Hitchcock’un International Style isimli kitabında yayınlanmıştır.

Ayrıca Villa Savoye UNESCO tarafından Dünya Miras Listesi’ne eklenmiştir.

The post Villa Savoye appeared first on Arkitektuel.