Baltık Modern Sanat Merkezi (Baltic Centre for Contemporary Arts), İngiltere’nin Newcastle şehrinde bulunan bir kültür ve sanat merkezi. 1994 yılında Gateshead Belediye Meclisi, Tyne Nehri’nin kenarında yer alan Baltık Un Değirmeni (Baltic Flour Mill) binasını bir çağdaş sanat merkezine dönüştürme amacıyla bir mimarlık yarışması açmış. Yarışmayı Manchester tabanlı mimarlık ofisi Ellis Williams Architects’in önerisi kazanmış.

© Flickr: Christopher Durstanburgh

40 metre yüksekliğinde ve 50 metre genişliğindeki mevcut yapıda toplam 148 tane kare tabanlı silo bulunuyormuş. EWA’nın getirdiği yeni öneri ile bu silolar yapıdan kaldırılarak sanat merkezi için binanın içinde yeterli alan açılmış. Böylece binanın net kat alanı 8.537 metrekareye kadar çıkmış. Eski fabrika yapısı 7.4 metreye kadar çıkan tavan yükseklikleri ve tonlarca yük taşıyabilecek kapasitedeki betonarme taşıyıcı sistemi ile modern sanat eserlerini sergilemek için oldukça uygun bir mekana dönüşebilmiş.

© Edmund Sumner – Architecture Now

“Asıl amacımız modern sanatın hangi formda olursa olsun gerçekleşmesine izin vermek. Genellikle sanat eserleri içinde bulundukları mekanın doğasını ele geçirir. Mevcut binanın asıl amacı unu toplamak, depolamak ve içinde ne yapıldığını görmediğimiz silolar ile dağıtmak. Her ne kadar bina yeni bir işlev kazansa da bu görevler aslında değişmeyecek. Sanat eserleri gelecek, üretilecek ve bir mekandan diğerine gidecek. Ancak aynı duvarlar arasında yer alsa da tüm bu işler daha az ‘gizli’ olacak. Bu duvarların arasına yerleştirilen galeri katları, kafe ve kütüphane gibi mekanlar sayesinde binanın içinde yeni bir yaşam alanı üreyecek.” Projenin mimarlarından Dominic Williams Baltık Modern Sanat Merkezi’ni bu sözler ile anlatıyor.

Sanat merkezi şehrin en merkezi noktalarından birinde bulunuyor. Tyne Nehri’nin kıyısında yer alan yapı Gateshead Milenyum Köprüsü’nün hemen karşısında. Böyle kentsel önemi bulunan bir noktada eski bir fabrika binasını sanat merkezine dönüştürmek için gerekli izinleri almak çok da kolay olmamış. Ancak yeni proje, eski yapının görsel özelliklerinin büyük bir kısmını koruyor.

© Flickr: markb30

Yeni müzenin çevreci bir kimliğinin olması da mimarları motive eden sebeplerden bir diğeri. Yalıtım, ısı korunumu ve havalandırma sistemlerine önem veren ekip tasarımlarını yapının ısı depolama özelliğini etkili bir şekilde kullanmış. Aynı zamanda yapı, özellikle yaz aylarında kontrollü bir şekilde gün ışığı alıyor. Yapının içindeki galeri alanları 25 metre genişliğindeki kısa cephesi üzerine yerleştirilen cam açıklıklar ile aydınlanıyor.

© Edmund Sumner – Architecture Now

Merkezin içinde modern, açık ve ferah alanlar bulunuyor. Endüstriyel yapının içinin açık bir şekilde çözülmesi sergilenecek sanat eserlerinin değişkenliğine ayak uydurabiliyor. Buna ek olarak, akılcı malzeme tercihi sayesinde iç mekanlardaki modern ve ferah karakter devam ettirilmiş.

The post Baltık Modern Sanat Merkezi appeared first on Arkitektuel.

© Tomio Ohashi

Yatshusiro Belediye Müzesi (Yatshushiro Municipal Museum), Toyo Ito tarafından 1991 yılında tasarlandı. Ito’nun tasarımı Artpolis projesinin bir parçası. Artpolis, eyalet hükümetinin başlattığı ve bir dizi mimarın kentin belirli bölgelerine kültürel yapılar tasarlamasına yönelik bir plancılık projesi. 22 senedir devam eden bu projenin en önemli örneği ise Yatsushiro Belediye Müzesi binası.

© Tuomas Kivinen

Yatsushiro şehrindeki proje için Toyo Ito’nun seçilmesi oldukça riskli bir karar. Proje alanının hemen yanında tarihi Shohinken Köyü ve Yatsushiro Kalesi’nin kalıntıları bulunuyor. Ito’nun teknolojik ve modern mimari üslubu, bölgenin karakteri ile doğrudan tezat oluşturuyor. Ancak Ito, bölgenin tarihi yapısının kendi geleceğe bakan mimari dilini engellemesine izin vermemiş ve bu tarihi alanda, çelik ve cam kullanarak modern bir pavyon inşa etmiş.

© Tuomas Kivinen

Müze iki katlı olmasına rağmen yapının etrafındaki toprak zemin yükseltilmiş ve müzeye küçük bir tepenin üstünde yükselen tek katlı bir bina izlenimi kazandırılmış. Müzeyi oluşturan mekanlar yapıyı örten dalgalı, cam bir kanopin altında konumlandırılmış. Yarımm silindir şeklinde yatay bir depo hacmi de bu kanopinin altında yer alıyor. Bölgedeki su basma tehlikesine karşın arşiv alanını yerin altında tasarlanmamış ve böyle bir çözüme gidilmiş.

© Yuki Seto

Yatsushiro Belediye Müzesi, Toyo Ito’nun diğer yapılarıyla da benzerlikler gösteren bir tasarım. Yapı, Ito’nun Rüzgar Kulesi’nin (Tower of Winds) de bulunduğu ‘Rüzgar Serisi’ altında tasarladığı binalar arasında gösterilebilir.  Ayrıca müzenin strüktürel yapısı, kendi evi Silver Hut’ı andırıyor.

Kaynak:

• Rory Stott. “AD Classics: Yatsushiro Municipal Museum / Toyo Ito” 21 Mar 2013. ArchDaily. Accessed 28 May 2019. <https://www.archdaily.com/347211/ad-classics-yatsushiro-municipal-museum-toyo-ito/> ISSN 0719-8884

The post Yatsushiro Belediye Müzesi appeared first on Arkitektuel.

© Kris Provoost

Bernard Tschumi tarafından tasarlanan Exploratorium 2019 yılının Ocak ayında tamamlandı. Çin’in Tianjin şehrinde bulunan müze, bakır renkli perfore panelleri ve sanayi bacaları şeklindeki sergi alanları ile dikkat çekiyor. Tschumi’nin Çin’de yaptığı ilk büyük ölçekli proje olan müze, şehrin endüstriyel tarihinin bir simgesi olması amacıyla inşa edilmiş.

© Kris Provoost

Bernard Tschumi, Exploratorium’un tasarımında Tianjin Kentsel Planlama ve Tasarım Kurumu (Tianjin Urban Planning and Design Institute) ile bir arada çalışarak projeyi tasarlamış. Bu bağlamda Binhai bölgesinin yeni bir masterplanı oluşturulmuş ve bölgeye yeni bir kültürel merkez önerilmiş. Exploratorium, Binhai Kültürel Merkezi’ni oluşturan beş yapıdan bir tanesi. MVRDV tarafından tasarlanan Tianjin Binhai Kütüphanesi de bu kültürel merkezin bir diğer parçası. Merkezi oluşturan 5 yapı birbirine cam bir kanopi ile örtülmüş kamusal bir koridor ile bağlanıyor.

© Kris Provoost

Exploratorium, içerisinde sergi alanları, galeriler, kültürel etkinlik mekanları, ofis alanları, restoranlar ve küçük mağazalar bulunduran bir müze yapısı. Müzeyi oluşturan tüm mekanlar koni şeklindeki devasa bir strüktürün etrafına yerleşmiş. Bu kesik koni yükselerek müze duvarlarını delip geçiyor ve bir baca etkisi yaratıyor.

Müzenin en büyük konisi içinde üç kat yüksekliğindeki bir lobiyi ve spiral bir rampayı bulunduruyor. Bu rampa cepheye yerleştirilen gemi penceresi şeklindeki açıklıkları takip edecek şekilde yükseliyor ve müzenin kamusal alanlarına ulaşım sağlıyor. Ziyaretçiler, rampa ile baca şeklindeki hacimler arasında yer alan seyir terasına kadar çıkabiliyor.

© Kris Provoost

Exploratium’u oluşturan diğer küçük koniler içlerinde sergi alanlarını barındırıyor. Bu koniler cepheye kimlik kazandıran en önemli mimari unsur olarak ön plana çıkıyor. Yapının cephesinde perfore bakır renkli alüminyum paneller tercih edilmiş. Farklı tonda renklere sahip olan bu delikli paneller yapıyı oluşturan hacimlere ‘birlik’ kazandırıyor ve ısı kaybının engellenmesini sağlıyor.

© Kris Provoost

Kesik koni şeklindeki hacimlerin üstleri çatı pencereleri ile kapatılmış, böylece müzenin iç mekanları olabildiğince gün ışığından yararlanıyor. Güneş ışığının yetmediği noktalara ise dairesel aydınlatma elemanları yerleştirilmiş. Ayrıca Tschumi, bu konileri pasif havalandırma bacaları olarak düşünmüş. Koninin yarattığı hava koridoru yaz aylarında sıcak havanın binadan uzaklaşmasını sağlıyor. Kış aylarında ise yapı tam tersi bir etki yaparak içeri giren havayı filtreliyor.

The post Exploratorium appeared first on Arkitektuel.

Gerrit Rietveld, Amsterdam’da bulunan Vincent Van Gogh Müzesi’ni tasarlamak için 1963 yılında görevlendirildi. Rietveld, 25 Haziran 1964’te, projeye başladıktan 1 yıl sonra vefat edince, Rietveld’le birlikte projede çalışan mimar Joan van Dillen projenin başına geçti ve Rietveld’in orijinal eskizlerindeki tasarımına büyük ölçüde bağlı kalarak Vincent van Gogh Müzesi’nin tasarımını tamamladı. Ancak, Joan van Dillen’in de 1966 yılında hayatını kaybetmesi sonucunda, tasarımın detay kısımlarını mimar Jan van Tricht üstlendi.

Rietveld’in Tasarımı

Vincent van Gogh’un ölümünden sonra, ressamın geniş resim koleksiyonu ailesinde kaldı. Ressamın abisinin oğlu olan Vincent Willem van Gogh, amcasının tüm koleksiyonunu topladı ve Hollanda Hükümeti ile işbirliği kurarak, van Gogh’un ulusal değere sahip koleksiyonunun sergilenmesi için bir müze projesi geliştirdi. Vincent van Gogh’un resimleri, bu müze projesinden önce Stedelijk Müzesi’nde sergileniyordu.

Wikimedia Commons

van Gogh’un resimlerinin milli bir değeri olmasından ötürü, Hollanda’nın mimari açıdan en önemli değerlerinden olan Gerrit Rietveld’in yeni müze projesi için seçilmesi sürpriz olmadı. Tasarım aşamasında Rietveld’den istenen iki ana kriter vardı: müze binasının çevredeki binalara (özellikle Stedelijk Müzesi’ne) göre dikkat çekici bir büyüklükte olması ve müzenin avlusunun doğal güneş ışığı ile aydınlatılması.

© Minke Wagenaar

Rietveld’in tasarımında yukarı çıkan her bir kat daha az alana sahip. Böylece müzenin ziyaretçileri avludan aşağı katlara baktıklarında diğer katlarda sergilenen resimleri de görebiliyor. Rietveld, De Zonnengof Müzesi tasarımında uyguladığı bu ilkeyi, çok daha kompleks bir şekilde Vincent van Gogh Müzesi’ne taşımış. Müzenin en ikonik elemanlarından biri de konsol bir şekilde avlunun merkezine doğru çıkan merdiven. Ziyaretçiler bu merdivenden yukarı çıkarken müzenin tamamına hakim olabiliyor.

© Minke Wagenaar

1931 yılında Theo van Doesburg’un ölümünden sonra, Hollanda temelli De Stijl akımı başında bir lider olmadığı için dağıldı. Rietveld’in tasarladığı Schröder Evi, De Stijl akımının en önemli temsilcilerinden olsa da, Rietveld 1931 yılından sonra De Stijl standartlarına göre binalar tasarlamayı bıraktı. Bu nedenle, Rietveld’in son eseri olarak sayılan Vincent van Gogh Müzesi, mimarın ilk tasarımlarından oldukça farklı. Vincent van Gogh Müzesi, Schröder Evi ve Kırmızı Mavi Sandalye’sine göre çok daha geometrik ve işlev esaslı bir tasarım.

© Luuk Kramer

Yeni Giriş

1999 yılında, Kisho Kurokawa Architect and Associates, Vincent van Gogh Müzesi için geçici sergilerin yer alacağı ek bir bina tasarladı. Kurokawa, müze için yeni bir giriş taslağı da oluşturdu. Hans van Heeswijk Architects, Kurokawa’nın taslağı üzerinden giderek, Rietveld’in ana müze binasını ve Kurokawa’nın tasarladığı binayı bir bütün haline getiren yeni bir giriş önerisi sundu.

© Ronald Tilleman

Tamamı cam olarak tasarlanan giriş 18 ay içinde tamamlanan bir yüksek kalite mühendislik işi. Yeni tasarımın ürettiği ferah cam fuaye alanı sayesinde müzeye daha ferah mekanlar, erişirebilirlik ve daha iyi bir lojistik sistem kazandırılmış. Yeni giriş sayesinde müzeyi birleştiren iki binaya da müzenin üstünde bulunduğu kamusal meydandan giriliyor.

© Ronald Tilleman

Heeswijk’in yeni girişi Hollanda’nın en büyük cam yapısı. 12 metre genişliğindeki cam kanatların bir araya getirilmesiyle oluşturulan transparan kabuk çelik strüktüre bağlanmış ve iki malzeme bir bütün gibi hareket ediyor.

Kaynaklar :

“Van Gogh Museum’s New Entrance / Hans van Heeswijk Architects” 05 Eylül 2015. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/772991/van-gogh-museum-hans-van-heeswijk-architects/>

Jules Gianakos. “AD Classics: AD Classics: Vincent van Gogh Museum / Gerrit Rietveld” 05 Ağustos 2011. ArchDaily.<https://www.archdaily.com/153568/ad-classics-rijksmuseum-vincent-van-gogh-gerrit-rietveld/> 

The post Vincent van Gogh Müzesi appeared first on Arkitektuel.

Phaeno Bilim Merkezi (The Phaeno Science Center), Zaha Hadid tarafından tasarlanmış bir müze yapısı. Bilim merkezinin yapımına 2000 yılında başlanmış. 2005 yılında tamamlanmış olan müze, Almaya Wolfsburg’da bulunuyor. Müzenin hedefi, çocukların ve gençlerin fizik, biyoloji, kimya bilimlerine ilgilerini çekecek bir merkez olabilmek.

© Niemcy Swiatlo

Wolfsburg, 1930’larda daha sonra Volkswagen adını alacak şirkete çalışan işçilerin yaşaması için oluşuturulmuş küçük bir şehir. 1950’lerde şehirde, birçok kültürel yapı inşa edilmiş. Yarım asırdır yalnızca Volkswagen şehri olarak kalan bölgeyi kurtarmak amacıyla yapılan binalardan biri Phaeno Bilim Merkezi. Wolfsburg şu an Volkswagen Müzesi, Autostadt Eğlence Parkı ve bunun yanında birçok turist atraksiyonuyla birçok ziyaretçiye ev sahipliği yapıyor. Dünyaca ünlü mimarlar Alvar Alto, Hans Scharoun, Peter Schweger ve son olarak Zaha Hadid imzalı yapıların katkısı ile.

© Werner Huthmacher

Phaeno Bilim Merkezi, Zaha Hadid ekibinin en ilgi çekici eserlerinden. Bunun sebeplerinden biri tasarım sürecinde yapılmış olan çizimlerin çarpıcılığı. Ekip, merkezin inşası sırasında -2004- dünya çapında kanıtladıkları yetkin mimari yaklaşımları ile Prtizker ödülüne layık görülmüş. Bilim merkezi, zamanındaki mühendislik ve mimarlık anlayışına büyük katkıları olan bir yapı olarak mimarlık tarihine geçmiş, ekibin layık görüldüğü Prtizker ödülüne büyük bir katkısı olduğu düşünülüyor.

© Baunetz Wissen

Bilim merkezi, Wolfsburg’un kalbinde ticari binalar ve ofis binaları arasında bulunuyor, şehrin bu iki alanını birbirine bağlıyor. Şehirle direkt olarak bir bağlantı kuruyor. Yaratılan yapının zemin kotunda yaya ve araç trafiğine izin verişiyle de bu ilişki güçlendirilmiş.

Phaeno Bilim Merkezi, yapının formu sayesinde oluşan yol ile şehirde kesintisiz bir rotanın oluşmasına katkı sağlıyor ve şehirde peyzajın bir parçası oluyor. Yapının altında ekip tarafından tasarlanmış yapay zemin, dalgalı tepeleri ve vadileriyle bir meydan oluşturuyor şehirde.

© Klemens Ortmeyer

Yapı, hacimsel olarak 2 büyük elemanla kurgulanmış; zeminden 8 metre yükseltilmiş olan yatay bir gövde ve bunu taşıyan 10 adet beton konik. Oldukça ağır bir kütle olarak algılanan yapısı, keskin köşeleri ve yataylığıyla müze, havaya kaldırılmış etkisiyle çarpıyor kullanıcının gözüne. Formu, çelik, cam ve betondan yapılmış bir botu simgeliyormuş. Kıvrımlı yüzeyleriyle de hafif, pürüzsüz bir etki yakalanmış yapıda. Buna ek olarak duvarlarda, tavanda ve zeminde açılı çizgiler kullanılmış. Uzatılmış, yere değmeyen şekli, yuvarlanmış köşeye sahip açıklıkları ve yapıya hareket halinde etkisi veren duvarlarıyla Phaeno Bilim Merkezi, şehri saran peyzajın dinamik etkisini de yakalıyor.

© Werner Huthmacher

Taşıyıcı beton konilerin arasında meydan yaratan müze, aynı zamanda bu geniş taşıyıcıların içinde birçok programı da barındırıyor. Yapının ayakları olan, yapıya ağırlıksızlık etkisi katan beton strüktürlerde, kütüphane, konferans salonu ve 250 kişilik bir oditoryum bulunuyor. En geniş olanlarının içine de üstteki sergi alanlarına ulaştıracak sirkülasyon elemanları yerleştirilmiş. Sergi alanları da bu yuvarlak şekle uyum sağlacak biçimsiz tavan ve duvarlarla kurgulanmış. Buradaki amaç, yapının dışarıdan verdiği uzay aracı etkisini içeride de pekiştirebilmek.

© Zaha Hadid Architects

Müzenin zemininde geniş bir oyuk dikkat çekiyor. Farklı kotların gözlemlenmesi, gözenekli yapıyı yaratması ve şeffaflığı sağlaması için düşünülmüş. Phaeno Bilim Merkezi’nin sergi için oluşturulmuş açık mekanında bulunuyor bu boşluk.

Sergi alanından dışarının ve sergi alanının dışarıdan gözlemlenmesi için de iç mekanlarda açıklıklar ile tünelimsi koridorlar oluşturulmuş yapı boyunca. Zeminden yükseltilmiş gibi duran iç mekanın diğer hacimleri ise farklı fonksiyonlara ayrılmış.

© Helene Binet

Müzenin içi, resimlerden de anlaşılabileceği üzere, birbirine eklemlenen, düzensiz formlu mekanlardan oluşturulmuş. Kullanılan yüzeyler ve mekanlar arasında net bir ayrım var. Bunun yanında duvarlar ve diğer ayırıcı elemanlar arasında beklenmedik boşluklar kurgulanmış. Yapının içinde değişik bakış açılarından birçok farklı perspektif oluşmasına sebep oluyor. İç mekanı etkileyici kılıyor. Aynı zamanda içeride vakit geçirirken kullanıcının dışarıyı da panoramik olarak algılamasına olanak sağlıyor bu boşluklar.

© Maurizio Mucciola

Toplamda yaklaşık 12000 metrekarelik alana sahip Phaeno Bilim Merkezi, betonarme bir hacimle oluşturulmuş. Dışarıdan bunu gözlemlemek mümkün, özellikle büyük oranda duvarla kurgulanmış ön cephede. Geniş boşlukların bulunduğu cephelerde ise cam perde kullanılmış. Yapıda çelik strüktürü örtmek için yaklaşık 27000 metreküp beton bununla birlikte 3500 çelik kiriş gerekli olmuş.

© WikimediaCommons

Stürktür kurgusuyla oldukça özgün ve yenilikçi olan Phaeno Bilim Merkezi için UNStudio kurucusu Ben van Berkel: ‘’Zaha Hadid, onun ekibinde bulunduğum 1 sene boyunca  bana her zaman mimarların ne yaptığını değil mühendislerin neler yaptığını takip etmemi tavsiye etti. Phaeno Bilim Merkezi, bu yaklaşımın mükemmel bir örneği; boşluklu kolonlar ile taşıyıcı kurgusu özgün, şimdiye kadar kimse tarafından böyle bir şey denendiğini görmedim.’’

Kaynaklar:

1. ”Phaeno Science Center”. Zaha Hadid Architects. <http://www.zaha-hadid.com/architecture/phaeno-science-centre/>
2. ”Phaeno Science Center”. WikiArquitectura. <https://en.wikiarquitectura.com/building/phaeno-science-center/>
3. Metropolis Contributors. ”The 16 Best Architecture Projects of the 21st Century (So Far)” 11 Temmuz 2016. Metropolismag. <http://www.metropolismag.com/architecture/best-architecture-projects-21st-century/>

The post Phaeno Bilim Merkezi appeared first on Arkitektuel.

©Francisco Nogueira

MAAT Lizbon (Museum of Art, Architecture and Technology), Lizbon’un Tagus, Belem bölgesinde nehir kıyısında dışa yönelen yapısıyla yer almıştır. Belem’in kıyıları Portekiz’in ünlü keşifçilerinin denize açıldığı yer olarak bilinir. Nehirle ve dış dünyayla yeni bir ilişki öneren bu sanat galerisi güçlü olduğu kadar hassas ve düşük yükseltili yapısında çağdaş sanat, mimarlık ve teknoloji yakınsallığını keşfeder.

©Francisco Nogueira

Bina EDP Foundation’ın sanat kampüsünün ana planında merkezde yer alır. Bu sanat kampüsü aynı zamanda yeni işlev kazandırılan Central Tejo elektrik santraline de ev sahipliği yapar. Peyzajda kaybolan yapısıyla MAAT Lizbon, ziyaretçilerin kibarca tasrif edilmiş bir kemerin -batı mimarisinin en eski formlarından biri- içine doğru ve ya bu kemerin üzerinden yürümesine izin verir.

©Hufton+Crow

Çatı fiziksel ve kavramsal olarak şehrin kalbi olan Tejo nehriyle ilişki kuran, ziyaretçilerin nehirden uzaklaşarak şehir manzarasının tadını çıkarabildiği, geceleri Lizbon’u arka plan alarak film izleyebildiği ortak bir dış odaya dönüşür. Aşağısında ise deneyim ve etkileşimler oluşturması için, akıcı bir şekilde iç içe geçmiş, 3 farklı disiplinin keşistiği noktada sergi alanları, kamusal alanların uzantısıdır. Bu mekanlar dönüştürülen Central Tejo binasının galerilerini tamamlar.

©Francisco Nogueira

Portekiz’in zengin seramik ve el işi geleneği üzerine tasarlanan  üç boyutlu kırık yapılı seramik karolar dış cepheyi belirgin hale getirir ve su, ışık, gölgenin değişik oyunlar oluşturduğu  kompleks bir yüzey oluşturur. Çatının ön çıkıntısı, giriş için bir gölgelik oluştururken aynı zamanda sudan yansıyan gün ışığını binanın içine yansıtır.

The post MAAT Lizbon appeared first on Arkitektuel.

2014 Dünya Kupası ve 2016 Olimpiyat Oyunlarıyla gözleri üzerine çeken renkli ve hareketli hayatıyla Brezilya’nin en turistik şehirlerinden biri olan Rio de Janeiro’nun merkezinde yer alan projede amaç farklı mimari dillere sahip olan üç binayı, Escola de Olhar Okulu ve çeşitli kültürel mekanları da bulunduran Rio Sanat Müzesi (MAR Rio) altında bir araya getirebilmekti.

© Leonardo Finotti

Rio Sanat Müzesi, erken yirminci yüzyıl eseri olan Dom João Sarayı’nın yenilenmiş iç mekanlarında, Escola de Olhar Okulu ise eski polis merkezi ve yan tarafındaki otobus terminalinde yer alıyor. Teras katında ise bar ve etkinlik alanları dalgalı bir tenteyle üstü örtülerek oluşturulmuş. Müzede sekiz adet yüksek tavanlı galeri, dört kata yerleştirilmiş. Giriş katı ziyaretçileri cephelerin merkezine alıyor ve iki seçenek sunuyor, doğrudan sergi alanlarına ve ya asansör ile çatı katına ulaşım.

© Leonardo Finotti

Yan tarafta yer alan okul yapısı yükseltilmiş ve taşıyıcı ayaklarla desteklenmiş. Mimarlar burada zemin katı boşaltıp içinde heykel sergi alanı da bulunan kamusal bir meydan yaratmışlar. Jacobsen Ofisi tasarım sürecini şöyle anlatmış;  Kullanım dışı olan üç binanın (Palacate Dom João Sarayı, polis merkezi ve Rio’nun eski otobüs terminali) sanat müzesi altında birleşmesi tarihi şehir merkezinin kentsel dönüşümün büyük bir parçasını oluşturuyordu. Her parçayı farklı ölçeklerde koruma ile inceledik.

1. Kat Planı

İlk olarak müze ve okul içinde bütün ve etkili bir kullanıma izin veren bir akış sistemi oluşturmaktı. Polis merkezinin çatı katında bar ve kültürel mekanları bulunduran bir asma meydan yaratmayı teklif ettik böylece ziyaret akışı yukarı katlardan aşağıya doğru olacaktı. Çatısı ise dalgalardan esinlenerek üç yapıyı da içine alan dalgalı bir beton tente ile örtüldü.

Saray yüksek tavan seviyesi ve serbest taşıyıcı sisteme sahip olduğu için müzenin sergi alanları kısımına uygun görüldü. Polis merkezi ise okul, konferans salonu, yönetim, multimedya sergi alanları ve teknik hacimler için ayrıldı.

© Leonardo Finotti

Şu anki vaziyetinde yola giriş çıkış sağlayan ayaklar, bütün kompleks için açık bir fuaye alanına dönüştürüldü ve heykel sergi alanları buraya dahil edildi. Komplekse bütünsel, açık ve kapalı bir hava vermesi için giriş iki bina (polis merkezi ve saray) arasına alındı.  Yol tarafındaki şehrin kültürel bir değeri olan giriş saçağı  teknik ihtiyaçlar ayrıldı.

Ziyaretçilerin iki bina arasındaki sirkülasyon ve bağlantısı yeni binaya ait olan ve alışılmadık bir tavır segileyen asma dar köprü ile sağlandı.

© Leonardo Finotti

Polis binasında ise iki binanın yüksekliğinin eşitlenmesi için en üst kattaki yığma cephe elementlerin yarı saydam cam ile yer değiştirilmesini önerdik, böylece taşıyıcı sistemin kolonları daha göz önünde olacak ve fuayedeki ayaklara referans verecekti.

Kullanım Diyagramı

Son olarak projenin temel simgesi olması için,  hayali ve soyut bir kimliği olan asma bir meydan önerdik.  Akıcı ve son derece hafif olan bu yapıda, dalgarın yüzey şekilleri taklit edildi. Basit, şiirsel, ve anlam dolu bu yapı aynı zamanda yapısal hesaplamasıyla modern bir tasarım.  Bu parça yakından, uzaktan, aşağıdan Maua Meydanına varanlar tarafından, yukarıdan ise Conceiçao manzara duvarından manzarayı seyredenler tarafından görülebilir.

The post MAR – Rio Sanat Müzesi appeared first on Arkitektuel.

ABC Müzesi, Madrid’in kültürel sembolü ve uluslararası bir sanat merkezi olması amacıyla Aranguren & Gallagos Architects tarafından tasarlanmış bir müze, çizim ve illüstrasyon merkezi. Aranguren & Gallagos Architects, eski bir fabrika binasını, yapının tarihi kimliğine zarar vermeden değiştirerek modern bir müze binasına dönüştürmüş.

© Jesús Granada

ABC Müzesi, 1,500 sanatçının toplam 200,000’i aşkın eserine ev sahipliği yapmaktadır. Genellikle çizimler ve illüstrasyonlardan oluşan müzenin koleksiyonunda modern zaman yazarlarının eserleri de bulunmaktadır. Müzenin iki temel amacı var: ABC Koleksiyonunu koruyup sunmak ve geniş bir kültürel program oluşturmak. Geçici sergiler, atölyeler, konferanslar, münazaralar gibi çeşitli sanatsal aktiviteler aracılığıyla müzeyi canlı, yaratıcı ve dinamik bir mekana çevirmek amaçlanmış.

Eski fabrika binasının olduğu ‘tekil’ bir alanı yeni bir sanatsal merkeze dönüştürmek için Aranguren & Gallegos çeşitli çözümler geliştirmiş. Bu mekanı kentsel çevreyi ve kullanım zenginliğini göz ününde bulundurarak yeniden modelleyen mimarlar şehrin tarihi dokusuna saygılı fakat mimari olarak yenilikçi bir tasarım üretmiş.

© Jesús Granada

Tasarlanan yeni müze binası toplam 3,000 metre karelik bir alana sahip, ikisi yer altında olmak üzere toplam altı kata dağılmış bir yapı. Yapının önünde oluşturulan kamusal bir meydanın altında tasarlanan yüksek tavanlı alan ana sergi alanı olarak tasarlanmış. Zemin kotunun altında tasarlanan ana serge alanı modern mimari unsurların fabrikanın tarihi dokusu ile birleştiği detayları içermekte. Odanın zemininde kullanılan oksitlenmiş demir zeminden yükselerek fabrikanın iç cephesini kaplıyor. Cephede açılan üçgen açıklıklar ise yapıya kendine özgü bir karakter kazandırmış.

© Jesús Granada

Giriş katı bir ‘karşılama mekanı’ olarak tasarlanmış. ABC Müzesi’nin ikinci katı ise müzenin idari mekanlarına ayrılmış. Sanat eserlerinin sakklandığı müzenin deposu ise üst düzey güvenlik ve korunma şartlarının sağlanabilmesi için bodrum katında bulunuyor.

Müzeye giriş, yapının bir cephesini kaplayan, üçgen camlar ve çelik fayanslar ile bezenmiş bir avludan sağlanmakta. Avluyu kaplayan cam ile kaplanmış üçgen açıklıklar, yapının bodrum katında bulunan, illüstrasyonlar ve çizimlerin sergilendiği galeri alanlarına ışık sağlamakta.

© Jesús Granada

Eski fabrika binasının bulunduğu zeminin yukarısındaki katta ise ikinci bir sergi alanı, atölye alanları, ofisler ve bir resepsiyon var. Müzenin tasarımında, eski binanın tarihi özellikleri korunmaya çalışılmış. Yapının sokağa bakan cephelerinde orijinal tuğla cephe korunmuş. Bu cepheye bitişik olarak tasarlanan tek katlı cam kafe ise giriş avlusunu örtmekte.

The post ABC Müzesi appeared first on Arkitektuel.

Panama Kanalı’nın girişinde Amador Causeway adı verilen bir bölgede 4,000 metre karelik bir alan üzerine kurulmuş Biomuseo bir Biodiversity (Biyolojik çeşitlilik) müzesi. Frank Gehry’nin Latin Amerika’da tasarladığı ilk bina olan müze, bünyesinde 8 galeri, geçici sergi alanları, bir dükkan ve bir kafe bulundurmaktadır.

©Fernando Alda

Müze binası, sergi alanı ve bu iki alanı çevreleyen park, Biomuseo’yu oluşturan üç temel element. Projenin merkezinde, renkli bir metal kanopi tarafından kapatılmış geniş, kamusal bir avlu bulunmaktadır. Avluyu kapatan metal kanopi, bölgede sıkça görülen yağmurlara karşı bir önlemdir. Yer yüksekliğinden 1 kat yukarıda bulunan avludan, Panama Kanalı’nın ve şehrin manzarası seyredilebilmektedir.

Her biri farklı bir parlak renkte ve açıda olan onlarca metal parçanın bir araya gelerek oluşturduğu metal kanopi, müze binasının en öne çıkan tasarım unsuru.

©Fernando Alda

Yapının renkli tasarımı, Panama’nın 3 milyon yıl önce denizden yükselerek Amerika’nın kuzey ve güney bölgelelerini birleştirmesini temsil etmektedir. Müzenin 8 galerisinin içerisinde de biyo-çeşitlilik konsepti ve biyo-çeşitliliğin Panama toprakları üzerindeki jeolojik ve doğal tarihi anlatılmaktadır. Müzenin içindeki sergilerde aynı zamanda doğal güçlerin insanların yaşamını nasıl etkilediği ve doğadaki tüm canlıların birbirlerine nasıl bağlı oldukları anlatılmaktadır.

©Fernando Alda

Biomuseo binasını çevreleyen 2400 metre karelik botanik bahçe, biyolojik çeşitliliğin bir başka temsilcisi olarak projeye yerleştirilmiştir. Bu büyük botanik park aynı zamanda bir dizi açık hava sergilerine de ev sahipliği yapmaktadır.

Frank Gehry, Biomuseo projesini “Bu proje benim için çok kişisel bir proje” sözleri ile açıklamaktadır. Gehry, bu proje sayesinde hem Panama kültürü ve insanı ile yakın ilişkiler kurabilmeyi başarmış, hem de günümüz dünyasının en önemli sorunlarından biri olan biyo-çeşitliliğin tehdit edilmesine karşı somut bir adım atmıştır.

©Fernando Alda

The post Biomuseo appeared first on Arkitektuel.