© Nigel Young / Foster + Partners

Mimar: Foster + Partners, Blumer Lehmann

Yer: Muğla, Türkiye

Yapım yılı: 2019

Foster + Partners’ın Muğla’da özel bir arazi üzerine tasarladığı Dolunay Villa, modern mimari ile el işçiliğinin harmanlandığı özgün bir tasarım. Deniz kıyısında dağlık bir arazi üzerinde bulunan yapının form ve konumu arazi koşulları göz önünde bulundurularak belirlenmiş. Villaya kuzeyden, bir dağ yolu üzerinden ulaşılıyor. Villa, arazinin eğiminden yararlanılarak konumlandırıldığı için buradan bakıldığı zaman yapı tek katlı, alçak bir ev izlenimi veriyor. Buradan sağlanan ana giriş, evin merkezine açılıyor. Evin iç mekanları bu merkezin iki tarafında bulunan kanatlara yerleştirilmiş. Evin doğu kanadında özel yatak odaları bulunurken batı kanadına ise ortak yaşam ve yemek alanları yerleştirilmiş. 

© Nigel Young / Foster + Partners

Dolunay Villa üzerine oturduğu doğal mirasın tüm imkanlarından yararlanıyor. Evin güneye bakan her noktasından Ege Denizi’nin eşsiz manzarası seyredilebiliyor. Lavanta, kekik gibi Akdeniz bitkilerinin yetiştiği bir bahçenin içinde yer alan Dolunay Villa asırlık zeytin ağaçlarının da içinde bulunuyor. Bu bahçe ve deniz manzarası sayesinde villa kullanıcılarına pek çok duyuya hitap eden bir deneyim sunuyor. Böylesine zengin bir arazide konumlanan villanın içerisindeki mekansal yolculuk ‘opaktan açığa’ doğru ilerliyor. Bu sayede hem konutun içinde farklı mahremiyet seviyelerinde mekanlar yaratılmış oluyor hem de ortak alanlarda dış mekan-iç mekan kavramları birbiri ile entegre ediliyor. Evin içini bahçe ile ayıran büyük cam kapılar tamamen sürülerek açılabiliyor ve iç mekan tamamen bahçenin bir parçası haline getirilebiliyor. 

© Nigel Young / Foster + Partners

İsviçreli ofis Blumer Lehmann ile işbirliği kurularak tasarlanmış olan dalgalı ahşap çatı el işçiliği kullanılarak üretilmiş. Aynı zamanda taşıyıcı özelliği bulunan bu ahşap prefabrike strüktür betonarme bir çatı plağına kıyasla çok daha az karbona sahip. Çelik kolonların üzerine yerleştirilen meşe kirişler ile taşınan ahşap çatı tam 7.5 metrelik bir konsol çıkarak evin güney cephesinde gölgelik teras alanları oluştururken kuzey cephesindeki avlunun da üzerini kapatıyor.

© Nigel Young / Foster + Partners

Evin merkezinde yer alan dönel merdiven yapının dikkat çeken mimari unsurlarından. Evin iki katını birbirine bağlayan merdiven Portekiz’den getirilen kireçtaşları kullanılarak üretilmiş. Görünürde herhangi bir taşıyıcı desteği bulunmayan dönel merdiven strüktürel olarak sonradan gerilmiş halatlar ile destekleniyor. Merdivenin korkuluklarında da merdivenin hafif ve sade görünüşüne eşlik etmesi amacıyla cam ve ahşap tercih edilmiş. 

© Nigel Young / Foster + Partners

Dolunay Villa’daki el işçiliği yalnızca ahşap çatı ile sınırlı kalmıyor. Kullanıcıların isteği doğrultusunda, evin girişini süsleyen ahşap kapılardan banyolardaki seramik fayanslara kadar pek çok detayda eve özel el işçiliği var. Evin iç mekanlarında kullanılan renk ve malzeme paletinde de Muğla’nın doğal dokusundan ilham alınmış. Doğal taş, ahşap ve bronz ağırlık iç dekorasyon bölgenin dağlık arazileri ve kumluk sahilleri ile uyum içerisinde. Ortak alanlara hakim olan ahşap doğrama ve deri kaplamalar ise eve sakin ve şık bir karakter kazandırıyor. 

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post Dolunay Villa / Foster + Partners appeared first on Arkitektuel.

©Chuck Choi

Yale School of Management’ın yeniden yorumlanmış işletme eğitiminden ilham alan Edward P. Evans Hall, öğretim olanaklarını yenilikçi sosyal alanlarla birleştirmeyi hedeflemiş. Foster + Partners ekibinin 2014 yılında tamamlanan projesi, Yale’in fakülte bölümlerini ilk defa tek bir yerde birleştiriyor ve geleneksel olarak kapalı bulunan üniversite avlusuna yüksek düzeyde şeffaflık ve avlusuyla beraber kampüs topluluğu için yeşil bir merkez alan yaratıyor.

©Foster + Partners

Yapının şeffaf olan cephesi, binayı Whitney Bulvarı’na doğru açarken girişin her iki tarafındaki merdivenler okulun içindeki aktiviteleri dışarıdan görünür hale getiriyor. Dışarıya oldukça açık olması için cam cephelerle tasarlanan yapının çatısı ise, ince sütunlarla yüksekte tutulmuş. Böylece çatının hem cepheyi hem de geniş giriş meydanını gölgelendirmesi hedeflenmiş. Yale Üniversitesi’nin Edward P. Evans Binası’nın tasarımı tamamıyla açık, misafirperver bir yaklaşıma sahip. Foster+Partners ekibi bu şekilde, kampüsün tamamıyla etkileşim içinde olmayı başarabilen bir yapı hedefinde.

©Foster + Partners

Yapıda sınıflar, orta avlu etrafında düzenlenmiş on altı adet çift kat yüksekliğinde oval derslikler içine yerleştirilmiş. Resmi öğretim alanlarının dışındaki etkileşimlerin sınıf temelli öğrenim kadar önemli olduğu prensibine bağlı kalan ofis, beş katlı binada işbirliğini teşvik etmek ve okul ruhunun desteklemek için çeşitli sosyal alanlar da tasarlıyor. Bir kahve dükkanı, medya kütüphanesi ve avluya açılan geniş bir ortak salondan oluşan sosyal alanlar ise zemin seviyesinde yoğunlaştırılmış. Yapının ikinci katında sınıflar geniş bir iç dolaşım alanı ile birbirine bağlanmış. Avlu etrafındaki camlı cephe de, sınıfların bu dalgalanma hareketini takip ederek öğrencilerin oturup toplanabilecekleri alanlar yaratıyor. Üçüncü kat ise, bütün bu ilişkilerin görülebileceği, farklı katlar arasında görsel bağlantılar sağlayan bir asma kat oluşturmak için cepheden geri çekilmiş.

©Chuck Choi

Tasarım süreci, öğretim üyeleri ile yakın işbirliğini sürdürmenin yanı sıra sınıflardaki etkileşimleri analiz etmeyi, farklı mekansal konfigürasyonları denemeyi ve öğretim görevlilerinin ders alanını tecrübe etmelerini sağlamak için tam ölçekli modeller üretmeyi de içermiş. Bu süreçler sonucu ortaya çıkan 16 dersliğin her biri birbirinden farklı tasarlanmış.

Yapının derslikler ekip temelli çalışmalardan kalabalık derslere, tartışma ve video konferansı içeren derslere kadar farklı türde öğrenmeyi destekler nitelikte mekanlar. En son teknolojinin entegre edilmesiyle, dersliklerde, her öğrencinin net bir şekilde görmesini ve duymasını sağlamak için eşzamanlı çeviri, film, multimedya ekranları ve gelişmiş akustik çözümler kullanılmış.

©Chuck Choi

Evans Hall’un içerisinde aynı zamanda birçok önemli sanat eserine de yer verilmiş. Yapının iç mekanlarına entegre edilmiş olan bu eserler, çoğunluğu dersliklerden oluşan bu yapının daha sıcak ve iç açıcı bir atmosfer yakalamasına olanak tanıyor. Bu eserler arasında sirkülasyon alanlarını renk kıvrımlarıyla canlandıran Sol LeWitt’in cesur duvar resimleri ve İsviçreli sanatçı Adrian Schiess tarafından bina için özel olarak yapılmış, izleyiciler etraflarında hareket ettikçe renk değiştirmiş gibi görünen boyalı paneller yer alıyor.

©Foster + Partners

Evans Hall’un ikinci katında bulunan Beinecke Room (Beinecke Odası). Evans Hall’un ikinci katındaki yarı dairesel Beinecke Room, 80 kişi kapasiteli esnek bir etkinlik ve toplantı alanı sağlamış. Bu oda, doğuda bulunan doğa manzarasını gören geniş, kıvrımlı bir terasa bağlanıyor. Beinecke Room’un altındaki 350 kişilik oditoryum, Yale’nin ders serileri için etkileyici bir mekan yaratması amacıyla tasarlanmış ve geleneksel olarak kapalı bir tasarımın aksine dışarıdaki avlu ile görsel bir bağlantı ile kurgulanmış.

©Foster + Partners

“Eski bir öğrenci olarak, Yale’in kampüsü için bir bina tasarlamak, mimarlıkta Paul Rudolph ve Louis Kahn gibi mimarların yanında durmak çok özel bir onur. Öğrenme sadece sınıfla ilgili değildir; sosyal alanlar, zeminler, kafeler ve oluşan ilişkiler hakkındadır. Yale’de iletişim halinde olduğum insanlar ve orada bulduğum kolej çalışma tarzı, kendi uygulamamı oluşturma biçimimi etkiledi – Londra stüdyolarımız, Yale’deki gibi, dönem boyunca 24 saat açık, haftanın yedi günü…

…Her ikisi de; liderliğin temelini oluşturan bu sıkı çalışma ve işbirliği felsefesi, Edward P. Evans Hall’ın tasarımına bir girdi oldu. Umarım gelecek nesil iş dünyası liderlerine ilham verecek, ders çalışmak için ilham verecek bir yer sağlayacaktır.” Foster + Partners ekibinin kurucusu Lord Norman Foster.

©Yale School of Management

En yüksek çevre standartlarını sağlamak isteyen sürdürülebilir tasarım, New Haven’ın iklimine ve bir üniversite fakültesine özgü kullanım şekillerine göre şekillenmiş. Binada, havalandırma sistemi ve güneş kırma sistemi olarak soğuk tavan (chilled beams) sistemi kullanılmış ve güneşe duyarlı gölgelendirme özelliğine sahip yüksek performans dış cephesi doğal olarak enerji gereksinimini azaltmış. Yapı, LEED Gold sertifikasına sahip.

The post Edward P. Evans Hall appeared first on Arkitektuel.

Mimar: Buckminster Fuller

Yapım yılı: 1965

Sinek Gözü Kubbesi (Fly’s Eye Dome) Amerikan tasarımcı, mucit ve teorist R. Buckminster Fuller 1965 yılında yaptığı bir tasarım. Kubbe tasarımı asıl olarak ekonomik ve etkin konut yaratabilmesi amacıyla tasarlanmış. Bu tasarımına kadar yıllar boyu ordu ve endüstri için jeodezik kubbeler (en tanınan örneklerden Biyosfer’i buradan inceleyebilirsiniz) üzerine çalışmış olan Fuller, 1966 yılında fiberglas üzerine uzmanlaşmış  imalatçı John Warren’la ve mimar Norman Foster ile çalışarak kubbe için yeni bir tasarım yapmış.

Bu kubbe, hafif bir materyal olan fiberglastan yapılan ve ‘oculi’ denilen yuvarlak açıklıkları bulunan bir stüktür. Açıklıklar, bir sineğin göz yapısından esinlenerek, belirli bir örüntüye göre kurgulanmış. Fuller’a göre yapı, ekonomik ve taşınabilir bir konut ünitesi: bu nedenle yapıdaki açıklıklar ve pencereler üzerlerinde güneş paneli ve su toplama elemanları bulundurması planlanarak tasarlanmış. Böylece Sinek Gözü Kubbesi, kendi kendine yeten bir ünite hedefliyor. Önceden bir çevreci olan Fuller, projelerini dünyada hayatta kalmak için tüm kaynakların ortak kullanılması ve her konuda ortak çalışılması gerektiği fikriyle tasarlamış. Bu şekilde büyük bir topluluğun yararına işleyecek ve kullanılırken elinden gelebildiğinde az kaynak tükecetecek olan konut birimleri tasarımlarına yönelmiş.

©ArchDaily

Fuller kubbesinde açıklıklarıyla içeri maksimum aydınlanma ve havalandırma sağlayacak ve bunu yaparken strüktür bütünlüğünü bozmayacak bir tasarım hedeflemiş. John Warren ve Fuller’ın üstünde çalıştığı ilk prototip o zamana göre yeni bir materyal olan fiberglası, strüktürün kabuğunu ve taşıyıcısını birleştirmek amacıyla kullanıyor. Fiberglasla Sinek Gözü Kubbesi’nde bir böceğin dış iskeletine benzer bir yapı kurgulanıyor. Bu yapı ilginç bir şekilde Buckminster’ın ölümünden 2 yıl sonra keşfedilmiş bir karbon molekülünün geometrisi. 1985’te keşfedilen molekül, neo-fütürist mimarı onurlandırmak adına, Fullerene olarak adlandırılmış.

1981’e kadar Buckminster Fuller Sinek Gözü Kubbesi’ne 3 prototip geliştirmiş: yaklaşık 3.6 metrelik, 7 metrelik ve 15 metrelik prototipler. Strüktürün en küçük prototipi şu an Norman Foster, 7 metrelik protoripi Craig Robins ve son, en büyük prototipi de Crystal Bridges Museum of American Art’ta bulunuyor. 2013 yılında restorasyonu yapılan 15 metrelik prototip, müzede 2017 itibariyle ziyarete açılmış bir enstelasyon olarak kullanılıyormuş. 

The post Buckminster Fuller’ın Sinek Gözü Kubbesi appeared first on Arkitektuel.

Foster + Partners imzalı köprü, Paris’in güneyindeki Millau şehrinde bulunuyor. Millau Viyadüğü (Millau Viaduct), buradaki Tarn Nehri vadisinin iki yakasını birleştiriyor. Bir direğinin uzunluğunun zeminden en üst noktasına kadar yaklaşık 343 metre olması nedeniyle dünyanın en uzun köprü strüktürü ünvanını almış olan Millau Viyadüğü, 2004 yılı Aralık ayında tamamlanmış.

© Foster + Partners

Köprü aynı zamanda gelmiş geçmiş en üstün mühendislik başarılarından biri olarak değerlendiriliyor. Millau Viyadüğü, aslen köprülerin mimarlıktan çok bir mühendsilik ürünü olduğu düşüncesine karşı çıkan bir altyapı ögesi. Mühendisler ve mimarların işbirliğinin mükemmel bir ürünü olan Millau Viyadüğü, altyapı mimarisinin doğal çevre üstündeki etkisinin büyüklüğünü ve mimarin bu süreçte oyandığı bütünleyici rolü gösteren en başarılı örneklerdendir. Köprü, fonksiyon, estetik ve teknoloji arasındaki ilişkiyi inceliklikli tasarlanmış strüktürü ve yapısıyla yansıtan bir öge olarak değerlendirilmiş.

© Foster + Partners

Millau Viyadüğü’nün önemli özelliklerinden biri de Paris’ten Akdeniz’e oradan da Barselona’ya uzanan otoyolu kesintisiz, hızlı bir rota haline getirmesi. İki yüksek plato arasındaki köprü, tasarımının başında strüktürel açıdan iki konuda ekibi zorlamış.

Bunlar; bir nehrin üstünden kurgulanacak olması, iki plato arası 2.46 kilometrelik mesafeyi en ekonomik ve ‘zarif’ şekilde geçecek olması. Nehrin bu alanda oldukça daralan bir yapıda olması nedeniyle de ekip ikinci noktaya odaklanmış tasarımında. Strüktüre yön verecek öge de bu nokta olmuş.

© Foster + Partners

Millau Viyadüğü’nün her bir açıklığı yaklaşık 342 metreyi geçiyor, köprünün ayakları zeminden 75 metreden 245 metreye değişen yüksekliklerde, köprü üstünde kalan direkler ise yoldan 87 metre kadar yukarı ulaşıyor. Köprüyü oluşturan beton döşemenin büzülme ve genleşmesini karşılaması içinde kolonlar yolun aşağısında kalan kısımda daha ince ve daha esnek iki parçaya ayırlıyor. Yukarıda ‘A’ şeklinde bir çerçeve oluşturuyor böylece. Kolonların bu şekilde oluşturulmuş konik uçlu formu, hem üstüne binen yükler açısında bir hafifleme sağlıyor hem de daha ince profillerele oluşturulabilmesini sağlıyor. Böylece Millau Viyadüğü hem etkileyici bir görünüme sahip oluyor hem de çevresindeki eşsiz doğaya minimum müdahele eden bir yaklaşıma hizmet ediyor.

Görünüş

Gergi askılı, direkli strüktürüyle Millau Viyadüğü, görünüş olarak narin, şeffaf bir tasarıma sahip. Köprüyü taşıyan direkler arasındaki mesafeler de bu ilkeleri sağlamak isteyen ekip tarafından en uygun şekilde kurgulanmış. Sonucunda ortaya birkaç rekoru birden kıran bir konstrüksiyon çıkmış: dünyadaki en uzun çelik pilonlara (çelik direklere) sahip konstrüksiyon, Avrupa’daki en yüksek yol köprüsü. Bunun yanında Millau Viyadüğü, Eyfel’in Fransa’daki en uzun yapı ünvanını da elinden almış.

© Foster + Partners

‘Millau Viyadüğü, 19. ve 20. yüzyıllarda Gustave Eiffel ile başlayan Fransız uzun ve ihtişamlı geleneğinin içinde cesaretli sanat işlerinin muhteşem örneklerinden biri.’ Foster + Partners ekibi.

Kaynak: ”Millau Viaduct” Foster + Partners. <https://www.fosterandpartners.com/projects/millau-viaduct/>

The post Millau Viyadüğü appeared first on Arkitektuel.

Bund Finans Merkezi (The Bund Finance Centre), dünyaca ünlü Heatherwick Studio ve Foster + Partners grubunun ortak bir projesi. Aslen Şangay’ın deniz kıyısında kalan bölgesini canlandırmak için oluşturulmuş masterplan, şehrin en meşhur caddesi olan Bund’un sonunda bulunuyor.

© Laurian Ghinitoiu

Şangay’da düzenlenmiş bu masterplanın asıl amacı şehrin merkezine doğru yoğunlaşmış hayatını deniz kıyısı bölgesine de yansıtmak ve burada bankaların ve finans kuruluşlarının bulunduğu bir bölge oluşturmak. 420.000 metrekarelik bir alanda düzenlenen masterplanın en önemli beklentilerinden bir tanesi bölgede yapılacak olan tasarımların caddeden geçen yayalar için geçirgen olması. Bund Finans Merkezi, eski şehir merkezi ve yeni finans bölgesini bağlayan ögesi oluyor alanda.

Masterplan Alanı Perspektif

Alanın güney kısmına, Şangay’ın varolan kentsel dilinden esinlenilerek, iki adet 180 metrelik kuleler yerleştirilmiş. Bu kulelerin Şangay’ın kent simgelerinin arasında yerini alması bekleniyor. 180 metrelik kulelere karşılık Bund Finans Merkezi’nin denize bakan yapıları, çok daha kısa tutulmuş ve Bund’da bulunan 19. yüzyıla ait önemli yapıların ritmine ve ölçeğine uygun olması sağlanmış. Bu yapılardan en dikkat çekeni de masterplanın kalbini oluşturan Fosun Vakfı (Fosun Foundation).

© Laurian Ghinitoiu

Bund Finans Merkezi’ndeki Fosun Vakfı, esnek bir kurgulanışa sahip bir sanat ve kültür merkezi. Yapı, Bund Finans Merkezi masterplanının sergi alanlarını, geleneksel Çin tiyatrolarının açık sahnelerinden esinlenilerek oluşturulmuş etkinlik ve performans mekanlarını barındıran ögesi.

Bund Finans Merkezi’nin sosyal hayatının kalbindeki Fosun Vakfı Kültür Merkezi, bölgede düzenlenecek uluslararası sanatsal ve kültürel etkinlikler için bir platform olarak kurgulanmış -bunun yanında birtakım marka etkinlikleri, ürün tanıtımları vb. programlara da uygun. Yapı, hareket eden borularla oluşturulmuş bir perdeyle örtülmüş. Bu örtü, binanın farklı kullanımlarına adapte olacak şekilde tasarlanmış kinetik bir örtü: ihtiyaç duyulduğunda balkonda bulunan sahnenin kullanımını mümkün kılıyor.

© Laurian Ghinitoiu

Cephedeki bu hareketli örtü yerel birçok mühendisle ortak bir çalışma sonucu oluşturulmuş. Örtü, üç katmanlı perdeden oluşuyor. Bu perdeler de ‘püskül’lerle oluşturulmuş. Tam olarak 675 magnezyum alaşımı boru -perde püskülü-  ile oluşturulmuş hareketli cephe perdesi, yine Çin’in geleneklerine referans veren bir karaktere sahip. Borular 2 metreden 16 metreye değişen uzunluklara sahip. Burada amaç her bir perde bandının birbirinden bağımsız algılanmasını kolaylaştırmak olmuş. Sonucunda ortaya kaydıkça farklı aralıklarla birbirinin üstüne denk gelen ve bu hareketleriyle yapıda görsel bir etki ve farklı opasitelikler yaratan bir karakter çıkıyor, Bund Finans Merkezi’nin kalbinde oldukça dikkat çeken yapıyı oluşturarak. Yapı, kinetik mimarinin farklı bir yorumlanışı anlaşılacağı üzere.

Kinetik Mimari: Bütüncül strüktürel sağlamlığı azaltmadan, strüktürün bir kısmının hareketine olanak sağlayan tasarım konsepti.

© Laurian Ghinitoiu

Bund Finans Merkezi, bulunduğu alanda farklı programlarda 8 yapı ile oluşturulmuş. Ofisler, butik otel, kültür merkezi, lüks mağazaların hepsi peyzaj düzenlemesi gerçekleştirilmiş geniş bir kamusal meydanda yerini bulmuş bu masterplan içerisinde. Yapıların dilinde ortak olan, bronz detaylar ve işlenmiş taşlarla kurgulanmış olan yüzeyler; Bund Finans Merkezi’ni hem dikkat çekici kılıyor hem de yapıları değerli taşlara benzetiyor. Her binanın kenarları, süslü, el ile işlenmiş granit ile kaplanmış. Yukarılara çıkıldıkça daralan bu kaplama, zeminde katı şekle vurgu yaparken, yukarıda yerini cama bırakıp yapıların saydamlığına katkı sağlıyor.

© Laurian Ghinitoiu

Heatherwick Studio’nun kurucusu Thomas Heatherwick: ‘’Şangay’ın tarihi kesimine giriş kapısı olan bu önemli lokasyonda yeni bir şey yapma fırsatı gerçekten olağanüstü. 420.000 metrekarelik geniş alanı kapsayan bu projeyle biz, Çin’in inşa edilmiş mirasını bağlayan ve binlerce insanın biraraya geleceği, birarada çalışacağı anlamlı bir kamusal mekan yaratan yeni yollar aradık. Bund’un etrafında varolan tarihi binaların ölçeklerinden ve maddeselliğinden esinlenerek, yüksek performans cam sistemler ve el ile işlenen taşı harmanlayan ofis binaları, alışveriş mekanları ve kültürel binalar yarattık. Sonucunda Bund Finans Merkezi’ndeki bu yapılar, yeni kamusal mekanları oluşturdu ve tarihi Bund yapılarının mirasıyla bir iletişim kurdu.’’.

Kaynak: 

“Bund Finance Centre / Foster + Partners + Heatherwick Studio” 13 Oct 2017. ArchDaily. Accessed 19 Jan 2018. <https://www.archdaily.com/881511/bund-finance-centre-foster-plus-partners-plus-heatherwick-studio/> ISSN 0719-8884

The post Bund Finans Merkezi appeared first on Arkitektuel.

©Luc Boegly/Artedia

Daniel Libeskind

“Montparnasse Paris’in en nefret edilen binası olduğu için efsanevi bir öneme sahip. Ben bu yapıyı çok güzel bir gökdelen olduğu için değil, temsil ettiği düşünceden dolayı savunuyorum. Parisliler, bu yapıyı gördükleri zaman paniklediler ve yoğun sürdürülebilir şehircilik anlayışını da terk ettiler. Tüm yüksek yapıları La Defense gibi şehirden uzak yerleşim bölgelerine ittikleri için şehirsel büyümeden uzaklaştılar. Parisliler, bu duruma estetik açıdan yaklaştı. Paris’in yaşayan, aktif bir şehir olması için yaşaması gereken sonuçları göz ardı ettiler. Böylece yaşayan bir şehirden çok bir müze şehri tercih ettiler. İnsanlar, şehir kavramına aşırı önem gösterdikleri için, karbon ayak izi, hızla tükenen kaynaklar, ve şehirlerin gittikçe azalan kapasiteleri gibi unsurlara dikkat etmediler. İnsanlığın kaliteli, düşük maliyetli yüksek binalara bu yüzden ihtiyacı var. İnsanların Londra’ya sadece iş için değil, kullanılabilir uygun mekanlar için de gitmeleri bir tesadüf değil. Hiçbir yeni kurulmuş şirket Paris’te iş kurmayı karşılayamaz. Evet belki Montparnasse Kulesi mimari bir dehanın sonucu ortaya çıkmamış fakat yapı gelecekte kurulması gereken şehir anlayışına dair izler taşıyor.”

Orange County Hükümet Binası, Goshen, NY  

© Jeff Goldberg/Esto

Zaha Hadid

“ 1960‘lar sosyal reform için dikkat çekici bir dönemdi. Değişim, özgürlük ve bağımsızlık önemli fikirlerdi. Günümüzde insanlar kamusal binaların daha süslü olmasını istiyor fakat o dönemde mimarlar zor projeler yapıyorlardı. Orange County hükümet Binası birbirleri içinden geçen iç ve dış kamusal mekanların birbirleri ile bağlandığı bir mimariye sahip. Yapının tasarımında bağlayıcılık ve insan ilişkileri ön planda. Yapının içinde nsanların etkileşim halinde olabileceği heyecanlı bir çok mekan üretilmiş. Bir yönetim merkezi olarak, bina demokrasi kavramını mekansal kurgusu ile ön plana çıkarıyor. Rudolp’un ortaya çıkardığı iş oldukça basit, fakat tasarımın güzelliği onun basitliğinde. Yapıyı daha şirin ve kibar yapmak için herhangi bir ekleme yapılmamış.”

Empire State Plaza, Albany

© Connie Zhou/Otto

Anabelle Selldorf

“ Ben bu kompleksi seviyorum. Mimari ve soyutluk açısından uçlarda bir tasarım. Uzaktan bakınca yapı Albany’nin silüetine karakter ve güç katarken, insan ölçeğine inilince Plaza toplum hayatında önemli bir rol oynuyor. İnsanların bu yapıyı çok kaba ve ürkütücü bulduklarını biliyorum, fakat bence yapı anıtsal özelliği ile ön plana çıkıyor. Bence, Plaza biraz daha yeşil alanlar ile zenginleştirilip günlük hayatın bir parçası haline getirilebilirse yapı bu kadar eleştirilmezdi. En nihayetinde Empire State Plaza’nın eleştirilme nedeni kucaklayıcı, insanları kendisinin bir parçası hissettiren bir havasının olmaması. Yapıya yaşamın girmesine izin verilirse, mekanlar daha yaşanabilir oluyor.

Vele di Scampa, Napoli

© Nick Hannes/Hollandse Hoogte/Redux

Ada Tolla

“Eğer biri Vele di Scampia’yı hiçbir tarihi arka plan eklemeden bile önüme koysa, ben bu yapının oldukça güçlü bir mimari eser olduğunu söylerdim. Vele di Scampia, barınma hakkını, herkesin bir evinin olması düşüncesini uygulayan ikonik yapılar. Bu evler inşa edildiğinde oldukça pozitif, iyimser ve yenilikçi oldukları düşünülüyordu. Evler bir mega yapının insanlığın bir sorunu olan kalabalık nüfusu ve şehir merkezinin kapasitesini aşması sorununu çözmesi fikrini taşıyordu. Ayrıca yapıları çevreleyen tüm yollara sosyalist İtalyan düşünce önderlerinin isimleri verilmişti, yapılar bu açıdan da iyimserdi. İç avlu ve yelkenli şekli Napoli şehrinin su ile yakınlığını yansıtıyor. Ancak Vele di Scampia hiç sevilmedi. Yapı tasarlandığı gibi inşa edilmedi. Mühendisler yapıyı değiştirdiler ve iç avluları azalttılar, bu nedenle içeri giren ışık miktarı oldukça azaldı. Okullar, ofisler gibi önerilen kamusal alanların hiçbiri inşa edilmedi. Yapı inşası sırasında, araziye izinsiz şekilde yerleştirildi, bu nedenle Camorra komplekse polislerin girişini engellemek için kapılar yaptı. Bu nedenle, Vele’ye mimari bir başarısızlık olarak bakmak çok yanlış. Yapılan hataların çoğu idari ve inşaat sırasında yapılan yanlışlıklar. Yıkım, yapılan hataları örtbas etmek için tercih edilen bir yöntem fakat doğru olan geçmişte yapılan hatalardan dersler çıkarmak.”

Tempelhof Havaalanı, Berlin

© Maximilian Meisse/Artur Images

Norman Foster

Tempelhof Havaalanı, modern çağın en önemli binalarından biri olmasına rağmen çoğu kişi tarafından hak ettiği takdiri göremiyor. Yapının mimarı Ernst Sagebiel, Musevi Erich Mendelsohn’un altında çalışmış, daha sonra Nazilere hizmet etmiş bir mimar. Yapı, gazetecilerin, politikacıların ve Musevilerin tutulduğu bir toplama kampının yanında bulunduğu için sürekli negatif yönleri ile ön plana çıkarılmış. Tempelhof Havaalanı, Nazi rejimine hizmet ettikten sonra, savaş sırasında farklı amaçlarla kullanılmış; Batı Berlin’deki insanlara buradan erzak götürülmüş. Yapı pek çok tezat ve paradoksu bünyesinde barındırıyor. Yapının ağırbaşlı, sert cephesi pek faşist bir izlenim vermiyor. İsveç’te görebileceğimiz türden bir cephe. Havaalanının arka cephesi ise konsol olarak çıkıyor ve kıvrılıyor. Eğer bu konsolun altından yürüseydiniz, bu tasarıma hayran kalırdınız. Tempelhof Havaalanı kahramansı bir mimariye sahip. Fakat bu anlamsız, şatafatlı bir şekilde değil. Bazı tarihi eserler geçmişleriyle ilgili rahatsız edici özelliklere sahiptirler ancak bu olumsuzluklara rağmen her biri çoğu açıdan insanlığa örnek olabilir.

BT Kulesi, Londra

© Andy Spain

Amanda Levete

“Beni BT Kulesi ile ilgili büyüleyen şey bir telekomünikasyon kulesi olan binanın fonksiyonu. Kulenin amacı yüksek olması. Şimdi aynı işe yarayan uydular olduğu için gereksiz gözüktüğü için kule görsel ve sembolik önemini kaybetti. BT Kulesi 1965 yılında tamamlandığında ben 10 yaşındaydım ve kule Londra’daki en yüksek yapıydı. Kuzeye doğru gittiğinizi BT Kulesi’ni görünce anlardınız. Bu Londra’nın günümüzdeki silüetine bakıldığında oldukça sıra dışı. Ayrıca BT Kulesi bir seyir terası olan ilk binaydı, böylece Londra ile etkileşim kurabiliyordunuz. Pek pahalı olmayan bir restoranı vardı. Günümüzde, yüksek yapılar şehrin silüetini özel çıkarlar uğruna sömürüyorlar. Ama Londralılar nostaljik de olabilir; eski bir elektrik santralini şuan bir sanat müzesi olarak kullanıyoruz. Bu bağlamda yapı şık ve ince bir silindirden çok daha fazlası.

Centre Pompidou, Paris

© Charles Platiau/Reuters

Vincent van Duysen

“Ben bu yapının cesurluğuna ve açıklığına hayranım. Centre Pompidou bir bina olarak şehre, zamana ve bulunduğu yere katkıda bulunuyor. Burası çevreye hiçbir saygı duymayan, önemli modern sanat koleksiyonlarını izleyebildiğiniz, oldukça dışavurumcu, renkli, kompleks bir kültürel fabrika. Centre Pompidou’nun, bulunduğu mahalleyi, Marais’yi ve Paris’in kendisini reddettiği söyleniyor. Yapı Paris’teki pek çok taş, güzel doğal renklerle bezenmiş binanın arasında bir mimari makine gibi ön plana çıkıyor. Diğer taraftan, Centre Pompidou yılda milyonlarca kişi tarafından ziyaret edilen bir kültür merkezi. Ben mimarlık okuduğum dönemde gözlerimi bu binadan ayıramazdım. Yapı tipik müze modelini davetkar ve kamuya açık bir kimliğe dönüştürüyor. O dönemde mimari bazı şeyleri alışılmadık şekilde yapıp şok yaratmalıydı. Bu şoklar pek çok olumsuz fikri ve duygusallığı beraberinde getirdi.”

Kaynak: Alexandra Lange, T Magazine

https://www.nytimes.com/interactive/2015/06/05/t-magazine/architects-libeskind-zaha-hadid-selldorf-norman-foster.html

The post 7 Mimar Dünyaca Nefret Edilen Binaları Savunuyor appeared first on Arkitektuel.

Norman Foster (Pritzker 1999) önderliğindeki Foster+Partners tarafından tasarlanan Steve Jobs Tiyatrosu (Steve Jobs Theatre), geçtiğimiz Nisan ayında tamamlanan yine Foster+Partners tarafından tasarlanmış olan Kaliforniya, Cupertino’daki Apple Park’ta bulunuyor. Hem mimarların hem de Apple firmasının vizyonunun vücut bulmuş hali olan tiyatro binası, 8 yıllık bir çalışmanın ürünü.

© Duncan Sinfield

Steve Jobs Tiyatrosu, toprak üstündeki lobi yapısıyla oldukça dikkat çekiyor. Tiyatronun fuayesi olarak tasarlanan bu alan dairesel bir forma sahip; tamamı cam kaplanmış bir daire. Tepesinde mercek şeklinde bir çatısı var. Bu çatı, yalnızca resimde de gördüğünüz 44 dairesel cam panelle destekleniyor. Zeminden itibaren tamamen şeffaf olan lobi alanı, dünyadaki en büyük -tam 80.7 ton- karbon fiber çatısına sahip. İnanılmaz bir mimari çözümle, yalnızca cam destekli çatı yüzüyormuş hissi yaratıyor ziyaretçilerde.

© Lane Unaloff / Mashable

Steve Jobs Tiyatrosu’nun mercek çatısı 41 metre çapında. Çatıyıyı oluşturan paneller yapım sırasında, şantiyede, birleştirilmiş ve lobinin strüktürüne uygun bir şekilde tek bir kütle olarak camların üstüne kaldırılarak yerleştirilmiş. Sonucunda dünyada camla desteklenen en büyük strüktür ortaya çıkmış. Apple neredeyse her projesi gibi, mimarlık ve bunu teknolojiyle birleştirme konusunda sınırları zorlayan bir yaklaşıma sahip bu yapıda da görebileceğimiz mimari çözümler ile.

© Nigel Young / Foster+Partners

Dünyanın farklı yerlerinde görebileceğiniz tarzları benzer, oldukça iyi çözülmüş detaylar ve sınırları zorlayan tasarım yaklaşımıyla ünlenmiş olan Apple’ın bu tiyatro binasında da durum farklı değil. Yapıda istenen, bazı apple mağazalarının son yıllarda dikkat çeken tasarımı gibi, yangın söndürme elemanları, elektrik boruları, güvenlik ekipmanları vb hiçbir servis elemanının kullanıcı tarafından gözlemlenemesi, yapının içinde gizlenmesi. Bu da mimarları bir hayli zorlayıcı detay çözümlerine iten bir öge tasarımda. Sonuç olarak her türlü servis sistemi elemanı, camlar arasındaki silikon eklem yerlerine entegre ediliyor.

© Chance Miller

Cupertino’daki cam strüktür aynı zamanda bir kaya gibi sağlam. 8 büyükülüğündeki depreme dayanıklı olarak tasarlanmış.Yapının dış terası, cam panelleri ve çatısı seismik yalıtım (pendulum isolators) üstüne oturtulmuş.

Bu şekilde bina altındaki zemin hareket ettiğinde bile sabit kalmasını sağlayan bir sisteme sahip. Bunun dışında tiyatro, cam panellerin çökmesi ihtimaline de dayanıklı. Bütün 44 panel çökse de yapı sağlam kalıyor. Apple’ın yaptığı deprem testleri sonucu ortaya çıkan özellikler saydıklarımız.

© Nigel Young / Foster+Partners

Steve Jobs Tiyatrosu aynı zamanda oldukça ilginç bir asansöre sahip. Lobi ile aşağı kattaki tiyatro salonunu birbirine bağlayan cam asansör, 13 metre uzunluğunda ve sarmal klavuz raylara sahip. En aşağıdan yukarıya kullanıcıyı 171 derece döndürüyor. Dünyada bu teknolojiyi bir yolcu asansörü için kullanan ilk asansör olmasıyla ünleniyor bu yaklaşım da.

© Nigel Young / Foster+Partners

Tiyatro binası, Apple’ın birçok mağazasında görebileceğiniz bir merdiven tasarımı ve detayına sahip. Kıvrımlı bir merdiven ziyaretçileri kireçtaşı (özel bir türü olan serpeggiante castagna kireçtaşı seçilmiş.) döşemeye sahip zemindeki lobiden, yer altındaki oditoryuma yönlendiriyor. Oditoryumu Foster+Partners bir yelpaze şeklinde planlamış. İtalyan derisi koltuklar oluşturulan bu geometriyi takip edecek şekilde yerleştirilmiş. Tasarımın bütünlüğü aynı zamanda döşemenin ahşap kaplı yüzeyinin de koltukların çizdiği yayı takip etmesini gerektirmiş. Bunun üzerine ekip şöyle bir çözüm bulmuş; düz, beyaz meşe levhalar beş eşit şeride ayrılmış ve dairesel bir formda birleştirilmiş.

© Nigel Young / Foster+Partners

Foster+Partners’ın kıdemli üst düzey yönetici partneri Stefan Behling: ‘’Fikir oldukça basit; hassas bir şekilde süzülen çatı, güzel Kaliforniya peyzajının ortasında bir barınak yaratıyor. Bunu çaba göstermeden başardığı hissini vermek, bizim ofis olarak çözmekte en çok zorlandığımız teknik ve mühendislik detayları gerektirdi.’’ diyor.

The post Steve Jobs Tiyatrosu appeared first on Arkitektuel.

Bloomberg Merkez Binası, şirketin Avrupa’daki yeni yönetim merkezi olması amacıyla Foster + Partners tarafından tasarlandı. Londra’nın göbeğinde, St. Paul Katedrali, Bank of England, St. Stephen Walbrook Kilisesi’nin bulunduğu bölgeye inşa edilen yapı, şehrin dokusuna saygılı mimarisi ile ön plana çıkıyor.

Bloomberg Merkez Binası, tarihi ve kültürel birikimi ile bilinen Londra’nın merkezindeki kentsel dokuyu koruyarak devam ettiriyor. Ayrıca yapı, kentin sürdürülebilir stratejilerinin de önemli bir parçası. BREEAM Outstanding derecesi alan yapı, dizayn aşamasındaki büyük çaplı bir ofis binasının BREEAM değerlendirmesinde aldığı en yüksek dereceye sahip.

© Nigel Young

Şehrin merkezinde büyük bir parselin tamamını kaplayan yapı, iki ayrı binadan oluşuyor. Bu iki bina, Roma İmparatorluğu’ndan kalma bir yürüyüş yolu olan Watling Caddesi’nin üstünden geçen köprüler ile birbirine bağlanıyor. Merkez binasının şehirde oluşturduğu yeni kentsel yapı, şehirdeki yayalar için yeni bir alternatif. Zemin katta bulunan kafe ve restoranlar ve yapının üç ucuna yerleştirilen meydanlar, şehrin Square Mile bölgesindeki kamusal kullanımı değiştirmiş durumda.

© Nigel Young

Bloomberg Merkez Binası’nın en çarpıcı mimari özelliklerinden biri dış cephesi. Kumtaşı kullanılarak oluşturulmuş bir iskelet ve tüm kat yüksekliğini geçen cam açıklıkları gölgeleyen bronz güneş kontrol elemanları cepheye özgün bir kimlik kazandırıyor. Kullanılan güneş kontrol elemanları hem fonksiyonel olaral binaların içinin doğal olarak havalanmasını sağlayan önemli bir yapı elemanı hem de yapıya hiyerarşik bir düzen ve ritim kazandıran estetik elemanlar.

© Nigel Young

Sanat, bu projenin çok önemli bir parçası. Cristina Iglesias’ın ‘Forgotten Streams’ isimli üç parçadan oluşan su heykeli Bloomberg Arcade’in üç köşesindeki kamusal mekanları tanımlamakta. Ayrıca, yeni Bloomberg Merkez Binası tasarımı sayesinde, Roman Temple of Mithras (Antik Roma döneminden kalma arkeolojik bir tapınak), orijinal yerine geri getirilmiş. Yeni bir kültürel merkez tasarlanarak, binanın kullanıcı ve ziyaretçilerinin bu arkeolojik tapınağı deneyimlemeleri ve bölgede tarihi özelliklerin önem kazanması hedeflenmiş.

© Nigel Young

Binanın ana girişi, oldukça büyük bir araba giriş kapısı ile tanımlanıyor. Yapıya giren kullanıcıların tamamı, binanın lobisinden geçerek Vortex adı verilen, üç adet eğimli ahşap kabuğun bir araya gelerek oluşturduğu iki kat yüksekliğindeki bir mekana ulaşıyor. Burada direkt olarak Merkez Binası’nın altıncı katına çıkan asansörler bulunuyor. Bu yüksek hıza sahip cam asansörlerin mekanik kısımları yapıya özgün bir tasarım ile gizlenmiş.

Kesit model

Bloomberg Merkez Binası’nın altıncı katında bulunan çift kat yüksekliğine sahip mekan yapının kalbi. Bu mekan, Bloomberg şirket felsefesini yansıtan bir mimari dile sahip. Binaya giren herkes, bu alandan geçerek ofislerine ulaştığı için, çalışanların ve müşterilerin birbirleri ile karşılaşma olasılığı artıyor. Bu sistem, şirketin paylaşım ve işbirliği odaklı çalışma prensibi ile örtüşüyor.

© Nigel Young

Yapının içinde, hipotrokoit basamaklı bir rampa yükselmekte. Tüm binayı dolaşan bu rampa yapıya farklı bir kimlik kazandırıyor. Bronz kaplama malzemesi kullanılarak üretilmiş bu rampa da, altıncı kattaki gibi insanların karşılaşmaları, ayaküstü sohbet gerçekleştirmeleri ve birbirleri ile etkileşim halinde olmaları için tasarlanmış bir mekansal çözüm.

The post Bloomberg Merkez Binası appeared first on Arkitektuel.

©Nigel Young, Foster + Partners

Foster + Partners tarafından tasarlanan Monaco Yat Kulübü, Monaco şehrinin yenilenen liman projesinin bir parçasıdır. Monaco limanının en önemli noktalarından birine inşa edilen yapı, limanda var olan marinanın doğu yönünde genişlemesini sağlamıştır. Bu sayede Monaco marinasının kapasitesi arttırılmıştır.

©YCM, Carlo Borlenghi

100 metre uzunluğundaki super-yatlardan ufak yelkenlilere kadar birçok tekneyi ağırlayabilecek altyapısı bulunan yat kulübü, bir marinada bulunması gereken tüm özelliklere sahiptir. Girişi cam ile kaplı bir avluya açılan kulüp binasının ilk katında bir kulüp odası, bar ve restoran bulunmaktadır. Üst katlar ise denizcilik etkinliklerinde kullanılmak üzere tasarlanmış etkinlik odalarını bulundurmaktadır.

©Nigel Young, Foster + Partners

Yapı aynı zamanda kürek ve yelkencilik okullarına ev sahipliği yapmaktadır. Çocuklar için tasarlanmış bu okullar küçük tekneler ve denizcilik ekipmanlarıyla çocuklara denizciliği öğretmektedir. Bu nedenle yapıda küçük sınıflar ve atölye alanları eklenmiştir.

©Nigel Young, Foster + Partners

Mimarisi ile bir tekneyi andıran Monaco Yat Kulübü, bu doğrultuda her katında güverte benzeri teraslar bulundurmaktadır. Bu teraslar, şehrin ve denizin manzarasını izlemek için ideal alanlardır. Monaca Formula 1 Grand Prix yarışları bile bu teraslardan izlenebilmektedir.

The post Monaco Yat Kulübü appeared first on Arkitektuel.