© Jan M. Lillebø

Mimar: Snøhetta

Yer: Luster, Norveç

Yapım yılı: 2019

Snøhetta’nın tasarladığı Tungestølen Hiking Kabini, Norveç’in batısında bulunan Luster platosunda yer alıyor. Jostedalen buzuluna bakan dağlık arazi üzerine inşa edilmiş yapı, birkaç kabinin bir araya gelmesiyle oluşan bir turizm kompleksi. Zorlu ve değişken dağ iklimine karşı mimari bir reaksiyon olarak ortaya çıkan beşgen prizma formundaki kabinler yaz ve sonbahar aylarında hiking amacıyla tepeye tırmanan ziyaretçilerin konaklaması için rahat ve korunaklı mekanlar sağlıyor. 

© Ketil Jacobsen

Norveç temelli mimarlık stüdyosu Snøhetta, Tungestølen Hiking Kabini’ni Norveç Ulusal Trekking Derneği’nin bir parçası olan Luster Turlag için tasarlamış. Luster Turlag, bölgede bulunan turist kabinlerinin 2011 yılında büyük bir kasırga sonucu kullanılamaz hale gelmesi üzerine bölgede yeni bir turizm tesisi inşa etmek üzere uluslararası bir yarışma açma kararı almış. Snøhetta’nın 2015 yılında yarışmayı kazanması üzerine başlayan inşaat süreci 2019 yılında tamamlanmış ve Tungestølen Hiking Kabini kullanıma açılmış. 

© Jan M. Lillebø

Orijinal kabinlerin dokusundan uzaklaşmadan tasarlanan tesis toplam dokuz beşgen şeklinde organik hacimden oluşuyor. Yapıştırma tabakalar ahşap (glu-lam) kullanılarak inşa edilen kabinler CLT ve özellikle İskandinav mimarisinde sıkça kullanılan bir tür çam ağacı ile kaplanmış. Kabinlerin dışarı bakan cepheleri bir açı ile kırılarak vadiden esen rüzgarın kabinlerin üzerinde etkisi hafifletilmeye çalışılmış. 

© Ketil Jacobsen

Kabinlerin formundan ortaya çıkan farklı geometrik formdaki açıklıklar, ziyaretçiler için eşsiz dağ manzarasının çerçeveleyen çeşitli pencereler olarak algılanabiliyor. Kompleksteki ana hacimde ziyaretçilerin bir arada yemek yiyebilecekleri geniş ahşap masa ve sandalyeler bulunuyor. En yüksek noktasında 4.6 metre tavan yüksekliğine sahip bu mekan ziyaretçilere ferah bir sosyal alan imkanı sunarken aynı zamanda panoramik dağ manzarasının da izlenebildiği bir buluşma noktası. Ana kabinde ayrıca soğuk yaz günlerinde ihtiyaç duyulabilecek bir şömine de bulunuyor. 

© Jan M. Lillebø

Kalan sekiz kabinde toplam 50 ziyaretçinin konaklayabileceği paylaşımlı ve özel odalar bulunuyor. Tungestølen, bulunduğu konum ve sunduğu konfor ile hem ekstrem sporlara ilgi duyan bireysel sporcuların hem de daha kısa ve emniyetli hiking turları yapmak isteyen ailelerin konaklayabileceği bir turizm tesisi olarak nitelendirilmekte. 

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta appeared first on Arkitektuel.

©Laurian Ghinitoiu

BIG (Bjarke Ingels Group) ekibinin Norveç’teki ilk projesi olan Twist Müzesi, Randselva nehrinin üstünden geçen yaşanabilir bir köprü şeklinde tasarlanmış ve Norveç’in Kistefos Heykel Parkı’nda yer alacak bir sanat eseri olarak düşünülmüş.Uluslararası bir yarışmada seçilen ve ilk olarak 2015 yılında ilan edilen yeni bina, müze ve heykel parkının doğal çevresine cevap niteliğinde. 1.000 m2’lik çağdaş sanat kurumu, Kuzey Avrupa’nın en büyük heykel parkından geçen kültürel rotayı tamamlıyor ve orman kenarındaki iki nehir kıyısını birbirine bağlayacak bir altyapı oluşturuyor. Böylesine karmaşık bir proje büyük bir işbirliğini gerektirmiş ve Element Arkitekter, AKT II, Rambøll, Bladt Industries, Max Fordham ve Davis Langdon Twist’in yapımında BIG’e ortaklık yapmış.

©Laurian Ghinitoiu

Tarihi bir kağıt fabrikasının yakınında inşa edilmiş olan Twist, heykelsi bir form oluşturmak için ortasından döndürülerek bükülen bir kiriş şeklinde tasarlanmış. Anish Kapoor, Olafur Eliasson, Lynda Benglis Yayoi Kusama, Jeppe Hein ve Fernando Botero gibi uluslararası sanatçıların sahaya özgü çalışmalarını içeren heykel parkını gezen ziyaretçilerin, sanat turunu tamamlamak için The Twist’ten geçmesi planlanmış. Köprü, heykel parkının karmaşık sirkülasyon şemasını düzenleyici bir köprü, bir sanat eseri olma düşüncesiyle tasarlanıyor. İkinci bir köprü ve parka doğal bir eklenti olan müze, Kistefos’un kapalı sergi alanını ikiye katlarken ziyaretçi deneyimine farklı bir yön veriyor. Projelerini, “Twist, birkaç geleneksel kategoriyi kapsayan bir hibrit: bir müze, bir köprü, ayrıca yaşanabilir bir heykel” diye belirtiyor BIG’in kurucusu Bjarke Ingels.

©Laurian Ghinitoiu

Binanın hacmindeki basit bir bükülme, köprünün güneydeki alçakta kalan ormanlık nehir kıyısından, kuzeydeki yamaç alanına kadar yükselmesini sağlamış. Peyzajda sürekliliği olan binanın her iki tarafı da ana giriş yaratma işlevine sahip. Güney girişinden itibaren ziyaretçiler,kuzey ucunun görünebildiği iki kat yüksekliğindeki alana ulaşmak için 16 m’lik alüminyum panellerle kaplanmış çelik bir köprüyü geçiyor. Müzenin çift kavisli geometrisi, hafif bir fan hareketine benzer şekilde birbiri üzerinden kayan bir kitap yığını gibi düzenlenmek istenmiş. Bu geometri 40 cm genişliğinde düz forma sahip, alüminyum panellerden oluşturulmuş. Geçici yerel ve uluslararası sergiler için zemin, duvar ve tavanı tek parça gibi göstermesi için, 8 cm genişliğinde beyaz, boyalı, köknar latalar iç mekanda kullanılmış. Her iki yönden de ziyaretçiler, bükülmüş galeriyi bir kamera deklanşöründen geçiyormuş gibi deneyimliyor.

©Laurian Ghinitoiu

Tasarım açısından, BIG, müzenin iç ve dış mekanları arasında görsel bir homojenlik oluşturmayı seçmiş. Binanın kuzey ucunda, yukarı doğru kıvrılarak 25 cm genişliğinde bir ışıklık şeridi oluşturan zeminden tavana uzanan pencereler kullanılmış. Ayrıca bu camdan duvarın kağıt hamuru değirmenine ve nehre panoramik görüntü sunması amaçlanmış.

Cam pencerelerin kavisli formu nedeniyle, müzeye giren gün ışığının çeşitliliği üç farklı galeri yaratmış: kuzey tarafında panoramik manzaralı geniş, doğal aydınlatmalı bir galeri; güney tarafında yapay ışıklandırmalı uzun, koyu bir galeri; ve arasında, bükülmüş bir tavan ışık şeridine sahip heykelimsi bir mekan.

©Laurian Ghinitoiu

Galeri alanlarının tek bir yapıda bölümlenmesindeki ve birleştirilmesindeki beceri, Kistefos’un küratöryel programlamasına da esneklik sağlamış. Binanın alüminyum alt yüzeyi, bodrum kat ve tuvalet için bir tavana dönüşüyor. Twist’in kuzey nehir setindeki bu alt kata cam bir merdivenle geçiş sağlanmış. Zeminden tavana uzanan başka bir cam duvar, ziyaretçileri aşağıdaki nehre daha da yaklaştırırken, Oslo’nun etkileyici pastoral görüntüler veren ormanlık alanlarında olmanın verdiği eşsiz deneyimini de tekrar gözler önüne seriyor. Temelde iki ögeyi birbirine bağlama düşüncesiyle ortaya çıkan tasarım, Kistefos’ta görülmesi gereken kültürel bir odak yaratıyor.

©Laurian Ghinitoiu

“Bir köprü olarak The Twist heykel parkını, park içerisindeki yolculuğu sürekli bir döngüye dönüştürerek yeniden yapılandırıyor. Bir müze olarak, iki ayrı mekanı birbirine bağlıyor -içe dönük dikey bir galeri ve nehrin panoramik manzarasına sahip dışa dönük yatay bir galeri. Bükülmeyi oluşturan bu iki galeri arasında üçüncü bir alan yaratıldı. Ortaya çıkan form, parkın heykelleri arasında bir başka heykel haline geliyor. ”Bjarke Ingels.

The post The Twist appeared first on Arkitektuel.

© Ivar Kvaal

Snøhetta’nın tasarladığı, Avrupa’nın ilk su altı restoranı olan Under (Aşağıda) Norveç kıyı hattının en güney ucunda yer alıyor. Barındırdığı eşsiz restoran deneyiminin yanı sıra deniz yaşamı için bir araştırma merkezi görevi de görecek olan yapı, deniz ve kara hayvanları için yeni bir yaşam alanı yaratmayı hedefliyor.

© Inger Marie Grini / Bo Bedre Negre

Dünyanın en büyük su altı restoranı da olan yapı olabildiğince basit tasarlanmış. Monolitik bir “beton tüp” oluşturan kütle 34 metre uzunluğunda. Köşeleri kavisli ve yarım metre kalınlığında olan duvarlar, dalgalara ve su basıncına karşı optimum direnci sağlıyor. Pürüzlü ve yalın bırakılan beton yüzeyin ilerleyen zamanlarda yapay bir resif oluşturacağı öngörülmüş. Büyüyen resif sayesinde suyun temizlenip deniz canlıları için bir yaşam alanı oluşturması planlanmış.

© Ivar Kvaal

Arazinin zorlu iklim koşullarının ardından yapıya giren kullanıcıları, dışarıyla tezat oluşturacak şekilde sakin, meşe kaplı bir mekan karşılıyor. Karadan denize yolculuğun metaforunu kurgulayan fuayenin tekstil tavan kaplamasının rengi, derine inildikçe koyulaşarak okyanus altında gün batımı etkisi yaratıyor. Akustik panellerin üzerini kaplayan kumaşlar böylece, içeride huzurlu bir ortam sağlıyor.

© Ivar Kvaal

Bütün kütle, fuaye ve vestiyer, şampanya barı ve ana restoran alanı olmak üzere, birbirlerine meşe merdivenle bağlanan üç katmandan oluşmakta. Şampanya barının bulunduğu orta katta dikey bir pencere açıklığı bırakılmış. Yapının denizle birleştiği bu noktada, pencereden rüzgârın kuvvetine göre hareket eden deniz ve havanın birleşimi gözlemlenebiliyor. Restoranın odak noktası olan, 11 metre genişliğinde ve 3,4 metre uzunluğundaki panoramik akrilik pencere ise her kattan görülebiliyor. 40 kişilik restorandaki bu “panoramik göz” deniz yaşamıyla ziyaretçiler arasında görsel bağlantı kuruyor.

Pencerenin yansımasını en aza indirgeyerek dışarıdaki deniz yaşamının en iyi şekilde izlenebilmesi için 380 LED lambadan oluşan bir aydınlatma sistemi tavan panellerine monte edilmiş. İçerideki ışık binanın dışındaki ışık durumuna göre kolayca ayarlanarak hafif ancak yeterli bir aydınlık sağlıyor. Dışarıdaki deniz tabanı ise karanlık saatlerde balıkları çekmek için yapay olarak aydınlatılıyor.

© Inger Marie Grini / Bo Bedre Negre

Malzemeler yapıda bulundukları yere göre şekillenmiş. Girişteki kaplama yalın haliyle mekanın çevre ile olan ilişkisini vurgularken binanın odağı olan restorana doğru inildikçe işlenerek karakter değiştiriyor. Duvarlar, çatı ve döşeme yerel Norveç meşesi ile kaplanmış. Deniz tabanında bulunan restoranın döşemesi için deniz yosunlarından ilhamla mavi ve yeşil tonlarında tasarlanmış akustik panellerle uyumlu bir terrazzo seçilmiş. Bar ise deniz kabukları ve kumlardan yola çıkarak pembe tonları ağırlıklı kurgulanmış. Alazlanmış meşe kullanılarak yapılan masalar, kavisli formlu sandalyeler ve seramikler yerel sanatçılar tarafından tasarlanmış.

© Ivar Kvaal

Under’ın mutfağı yüksek kaliteli, yerel üretimlere odaklanıyor. Bunu başarmak için Nicolai Ellitsgaard öncülüğünde, Michelin restoranlarında deneyimli 16 kişilik bir mutfak ekibi oluşturulmuş. Restoran olmanın ötesinde Under, halkı denizdeki biyolojik çeşitlilik hakkında bilgilendirmeyi de amaç ediniyor. Restoran olarak kullanıldığı saatler dışında, deniz biyologları tarafından bir laboratuvar olarak kullanılacak yapıda balıkların davranışları, özellikle ışığa karşı tepkileri; ses kullanarak eğitilip eğitilemeyecekleri ve mevsimlere göre davranış değişiklikleri incelenecek.

© André Martinsen

Su altındaki bir yapının inşa süreci de yapının kendisi kadar ilginç. Suya batırılma sırasında strüktür kendi kendine süzüldükten sonra son noktasına vinç ve çekiciler yardımıyla yerleştirilmiş. Batırılma işlemi sonrasında yapı deniz tabanının altındaki ana kayaya bağlı beton bir tablaya montelenmiş. Montelenme işleminin doğru yapıldığından emin olmak için bütün yapı suyla doldurularak batırılmış. Bütün bulonlar yeterince sıkılaştırıldıktan sonra içerideki su tahliye edilmiş ve iç mekan düzenlemesi başlamış.

The post Under appeared first on Arkitektuel.

© Ketil Jacobsen

Tverrfjellhytta, diğer ismi ile Norwegian Wild Reindeer Centre Pavillion (Norveç Vahşi Ren Geyiği Merkezi Pavyonu), 2009 yılında Snøhetta tarafından tasarlanmış. Proje, Hjerkinn’in eteklerinde Dovrefjell Doğal Parkı’nda, mimarlık ofisine ismini veren Snøhetta Dağı’na bakan bir yamaçta yer alıyor. Ziyaretçilerin kullanımına açık olan 90 metrekarelik yapı, ren geyikleri ile alakalı eğitim programlarının gerçekleştirildiği bir seyir pavyonu olarak kullanılıyor.

© diephotodesigner.de

Pavyon deniz seviyesinden 1200 metre yükseklikteki bir yamaçta bulunuyor ve buraya ulaşım 1,5 kilometre uzunluğundaki bir patika ile sağlanıyor. Dovrefjell sıradağları, Norveç’in kuzey ve güney olarak iki kısma ayırıyor ve burası ren geyikleri başta olmak üzere pek çok hayvan ve bitki için eşsiz bir doğal habitat. Ayrıca bu sıradağların Norveç yazılı ve sözlü kültüründeki önemi de oldukça büyük.

© Ketil Jacobsen

Snøhetta, Dovre dağlarının sahip olduğu doğal, kültürel ve mitolojik mirastan yola çıkarak tasarım kararlarını vermiş. Pavyon, organik bir iç bölümün sert ve rijit bir kabuk ile kapatılması ile oluşuyor. Güneye bakan dış duvar ve yapının içindeki organik form korunmuş ve sıcak bir toplanma mekanı oluştururken ziyaretçilere Snøhetta dağlarının eşsiz manzarasını sunuyor.

Tverrfjellhytta’nın tasarımındaki en önemli kararlardan biri ise malzeme seçimi. Pavyonda soğuk ve sert iklim koşullarına dayanım sağlayabilecek malzemeler tercih edilmiş. Yapının kabuğunu oluşturan dikdörtgen çerçeve ham çelik kullanılarak inşa edilmiş. Bu kutunun basit formu ve kullanılan çelik lokal inşaat tekniklerine referans veriyor.

© Ketil Jacobsen

Pavyonun içindeki organik formun tasarımı ve inşa edilmesi aşamasında ise teknolojik gelişmelerden sonuna kadar yararlanılmış. Norveçli gemi mühendisleri, içerideki organik şekli 3 boyutlu dijital modelden referans alarak freze makinesi kullanarak oluşturmuş. Çam kereste kirişlere şekil verilmiş ve şekli verilmiş ahşap parçalar geleneksel bir birleştirme metodu ile bir araya getirilmiş. Tverrfjellhytta’nın dış duvarına çam katranı uygulanırken, içerdeki organik ahşap hacim yağ ile cilalanmış. Bu organik hacim kıvrılarak pavyonun içindeki oturma elemanlarını oluşturuyor.

Kaynak

•  “Tverrfjellhytta / Snøhetta” 02 Nov 2011. ArchDaily. Accessed 4 Feb 2019. <https://www.archdaily.com/180932/tverrfjellhytta-snohetta/> ISSN 0719-8884

The post Tverrfjellhytta appeared first on Arkitektuel.

©Hudven-Clements Photography

2014 yılında tamamlanan Knarvik Kilisesi, Norveç’in batı sahil kesiminde yer alıyor. Konumu itibariyle oldukça güzel bir manzaraya sahip olan kilise, bulunduğu yerin şehir merkezine bakacak şekilde konumlandırılmış. Yapı, araziye dikkatli bir şekilde adapte edilmeye çalışılmış ve bu da kilisenin bulunduğu çevreyle ortak bir bağlamı olmasını sağlamış. Rieulf Ramstad Arkitekter ekibi bu yaklaşımla kilisenin herkes için davetkar hale gelmesini amaçlıyor.

©Hudven-Clements Photography

Geleneksel Norveç ahşap kiliselerinden esinlenerek yapılmış olan Knarvik Kilisesi, belli ve ana geometriler, materyaller ve konstrüksiyonlardan oluşturulmuş. Bunun yanı sıra özgün şekliyle fonksiyonuna referans veren kilise, bu amacı belirli yerlerinde yükselen çatı düzlemleriyle sağlamış. Bunlar; kilisenin çan kulesi, şapeli ve ibadethane kısmı.

©Of RRA

Kompaktlığıyla da dikkat çeken Knarvik Kilisesin, dikdörtgen bir plan üzerine oturtulmuş. İki kata yayılan planın ilk katında kültürel ve yönetim fonksiyonları yer alırken; üst katta dini fonksiyonlara yer verilmiş.

Kilise içindeki hol kısmında atriyum merdivenlerle bu iki kat birbirne bağlanıyor. Aynı zamanda bu kısım ibadethaneyle birleştirilebilir/ayrılabilir bir yapıda -sürgülü cam kapılarla. Amaç 500 kişiye yakın bir kapasiteyi sağlamak.

©Hudven-Clements Photography

Ahşap, klasik soğuk iklim mimari karakteri ile, ana materyali yapının. İki farklı çam ahşap malzeme seçilmiş; cephede homojen ve sade görünüm için daha koyu bir çam, içeride ise yansıtıcılığından faydalanmak amacıyla daha açık bir çam türü. Knarvik Kilisesi’nde içeriye ışık alınımı uzun, dar, yukarıya doğru sivrilen camlarla pencerelerle sağlanıyor. Bu da aynı zamanda dini yapıda alışılagelmiş loş ortam hissinin yakalanmasına hizmet eden bir özellik.

©Hudven-Clements Photography

Knarvik Kilisesi, yalnızca kilise olarak değil; çocuk ve genç yetiştirme, sanat, müzik ve diğer kültürel aktiviteler için bir ev olma amacı güdüyor. Yapı, mekansal çözümleri, mimari tarzıyla da din, kültür ve bulunduğu araziyi birleştiren bir proje olmayı başarmış. Alışılagelmiş dini yapı mimarisinden farklı oluşuyla da oldukça dikkat çeken bir yapı halini alıyor.

The post Knarvik Kilisesi appeared first on Arkitektuel.

© Tuomas Uusheimo

Kilden Performans Sanatları Merkezi, Kristiansand Senfoni Orkestrası için tasarlanmış 1200 koltuk kapasiteli bir konser salonuna ve Agder Tiyatrosu için tasarlanmış 750 koltuk kapasiteli bir tiyatro sahnesine sahip olan bir sanat merkezi. Yapı, Norveç’in güneybatısında bulunan Kristiansand şehrinin kültürel merkezi.

© Tuomas Uusheimo

PSM, ana iki sahnesinin yanı sıra, bir çok fonksiyonlu salon, deneysel tiyatro sahnesi, 400 araçlık otopark, ofis, prova ve atölye alanlarını da içinde bulundurmaktadır. Toplam 24,600 metrekarelik bir alan üzerine tasarlanan ve 2011 yılında tamamlanan proje için 226 milyon Euro harcanmıştır. 

© Tuomas Uusheimo

Projenin en önemli özelliği, CNC freze makinesi kullanılarak sıkıştırılmış yerel meşe ağaçlarının oluşturduğu devasa eğik duvar. Bu ahşap duvarın oluştuğu dalgalı yapı, giriş cephesinden yapının içine kadar ilerlemektedir. Bu heybetli duvarın oluşturduğu organik form, Performans Sanatları Merkezi’nin doğa ile birleşmesini sağlamakta. Bu organik duvar dışında dikdörtgensel iki kütle kullanılarak oluşturulan yapıda, iki ana sahne birbirlerine komşu olacak şekilde yerleştirilmiş.

© Tuomas Uusheimo

Yapının ahşap cephesi bilgisayar programları ve son teknoloji frezeleme makineleri kullanılarak üretilmiştir. Bu sayede cepheye dalgalı, organik ve düzensiz bir şekil verilebilmiştir. Konsol olarak çıkan bu ahşap duvar, yapının cephesini oluşturmanın yanı sıra, bir çatı görevi görerek yapının girişindeki kamusal alanı ve fuayeyi de kapatmaktadır. Bu duvar, PSM’nin salonları ve fuaye arasında bulunduğu için; ‘gerçek ve sanal dünyayı ayıran duvar’ olarak da anılmaktadır. Mimara göre, bu büyüleyici duvar/cephenin bir yanında gerçeklik bir yanında ise fantezi bulunmaktadır.

© Tuomas Uusheimo

PSM’nin özgün ve çarpıcı bir mimari dile sahip olmasının en önemli nedeni 85,000 nüfuslu Kristiansand şehrinin kültürel merkezi olması. Şehrin kültürel bir ikona ihtiyaç duyması ve yapının bu ihtiyacı karşılamak amacıyla yapılması, mimarisinin de oldukça sıra dışı ve ilgi çekici olmasını sağlamıştır. Yapı, inşa edildiği gibi Kristiansand ve etrafındaki yerleşim yerlerine farklı bir kültürel kimlik kazandırmıştır.

© Tuomas Uusheimo

Yapının diğer cepheleri, giriş cephesinden farklı bir dile sahip. Dikey olarak katlanmış metalik yüzeylerden oluşan cepheler yapıya şık ve zarif bir hava katmakta ve yapının giriş cephesini ön plana çıkarmakta. Bu sayede, Kilden Performans Sanatları Merkezi ’ne gelen ziyaretçiler, ana cepheye doğru yöneltilmiş ve duvarın yarattığı ‘gerçek & sanal’ ayrımını deneyimlemeleri amaçlanmış.

© Tuomas Uusheimo

Kilden Performans Sanatları Merkezi, 4 temel bölümden oluşuyor.  Birbirine paralel olarak tasarlanmış bölümlerden ilki halka açık fuaye alanı. İnsanların birbiri ile iletişim kurduğu bu bölümde serbest ve akışkan bir tavır hakim. Oditoryumlar ikinci bölgeyi oluşturuyor.

Bu bölümün mimari dili resmi ve düzenli. Oditoryumların arkasında bulunan 6 metre genişliğindeki ‘üretim sokağı’ ise üçüncü bölge. Bu sokak sahneler ve üretim alanları arasındaki geçişi sağlıyor. Dördüncü ve son bölge ise üretim alanları. Atölyeler, depo alanları ve çalışanlar için ofis alanları bu bölümde bulunuyor.

The post Kilden Performans Sanatları Merkezi appeared first on Arkitektuel.