Mimar: Thom Mayne ( Morphosis), Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

Yer: 7132 Hotel, Vals, İsviçre

Yapım yılı: 2017

House of Architects (Mimarlar Evi), Vals’te bulunan 7132 Hotel’e eklenen yeni bir bölüm. Projeye dünyaca ünlü 4 mimarın tasarımlarıyla katkı sağlaması istenmiş: Thom Mayne (Morphosis Architects), Tadao Ando, Kengo Kuma ve son olarak otelin bünyesinde olan Therme Vals’in tasarımcısı Peter Zumthor. Otelin ek kısmı olan House of Architects yine Morphosis tarafından tasarlanmış bir giriş, lobi alanı ve tek bir materyal üzerinden şekillenen tasarıma sahip 7 otel odasından oluşuyor.

Thom Mayne, Taş Otel Odası 2 / ©Global Image Creation

Bu 7 otel odasının 4’ü Morphosis ekibi tarafından tasarlanmış. Ekip bu 4 odadan ikisinin tasarımında ahşap üzerine; diğer ikisi için de taş üzerine odaklanıyor. Ahşap odalar baştan aşağı ahşap kaplanmış duvarlar, döşeme ve tavandan oluşuyor. Bu odalarda mobilyalarle araya sokulan renklerle ahşabın ön plana çıkması sağlanmış. Taş materyali üzerine yoğunlaşan odalar ise yerel madenlerden çıkarılmış kuvarsit taşıyla kaplanmış -kuvarsit, Zumthor’un alandaki ikonik tasarımı Therme Vals’te de kullanılan yerel bir taş. İki taş oda , taşın farklı kullanımlarını gözler önüne seriyor. Morphosis’in taş ve ahşap olan dört otel odası da odanın merkezinde farklı renklerde cam bir duşakabin ve Vals’in dağlı peyzajına bakan bir balkon barındırıyor. Cam duşakabinler, iki odada da merkezi niteleyecek dikkat çekicilikte öne çıkan tasarım ögeleri. Yine Morphosis’in tasarımı, yeniden tasarlanmış lobi ve giriş alanı da bir rampa, merdiven ve girişi kapayan üstü açık pavyondan oluşuyor. Üstünde amorf bir delik olan pavyon, gelenleri karşılıyor ve dağ manzarasını çerçeveliyor.

Kengo Kuma, Ahşap Otel Odası 2 / ©Global Image Creation

Diğer 3 mimar da yine belirli bir materyale odaklanan, Morphosis aksine tek bir oda tasarımı gerçekleştirmiş House of Architects’te. Tadao Ando’nun tasarımı olan otel odası, beklenen gibi yine ahşap üzerine odaklanmış. Ando’nun bu küçük ahşap otel odası tasarımıyla amaçladığı, Japonların çayevlerini hatırlatması. Kengo Kuma da Tadao Ando gibi ahşap üzerine odaklanıyor. Kuma’nın ‘meşe ağacı kozası’ olarak nitelendirilen otel odası, Japon marangozluğunun inceliğini vurguluyor. Bu odaların dışında son olarak Peter Zumthor’un tasarımı da İtalyan Rönesansına kadar uzanan bir sıva tekniği olan karanlık Stucco Lustro’ya yoğunlaşıyor. Zumthor’un tasarımında duvarlar ve tavanlar tamamıyla bu sıva tekniğiyle kaplanmış.

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor appeared first on Arkitektuel.

Mimar: Studio 10

Tasarım Ekibi: Shi Zhou, Xin Zheng, Xiangtong Wu, Zixia Huang, Ming Tang (Proje Asistanı)

Yer: Guangxi, Çin

Yapım yılı: 2018

Studio 10 tasarımı Impossible isimli iç mekan tasarımı, matematikten ilham alan tasarımlarıyla ünlenmiş Flemenk bir grafik tasarımcısı olan M.C. Escher’in işlerinden esinleniyor. Geniş ilgiye alanlarına rağmen sanat dünyasında ihmal edilmiş bir sanatçı olan Escher, Shenzhen, Hong Kong ve New York ofisleriyle faaliyet gösteren Studio 10 ekibinin Çin’in Pingle Count isimli kentinde bulunan iç mekan projesi için ilham kaynağı oluyor. ’The Other Place’ isimli nehir kenarında bulunan konukevinin bir kısmı için tasarlanan proje, canlı renkleri ve Escher-vari kompozisyonuyla hayat dolu bir mekan sunuyor. Impossible, aynı zamanda ilginç gizli detay çözümleriyle bu kompozisyonu bütüncül kılan bir tasarım.

Konukevi için yenileme projesinin bir parçası olan Impossible projesinde tasarım ekibi, bir dizi optik yanılsamayı barındıran bir iç mekan hedefliyor. Ekip, Escher’in işlerini odakta tutarak konukevi için ’gizemli, sonsuz ve imkansız bir alan’ yaratıyor. Bu bağlamda yaratılan mekanlar ‘labirent’ ve ‘rüya’ temalı. Labirent temalı alanlar orman yeşili renk düzeniyle betimlenirken; rüya temalı odalar ise projeye ferah ve sakin bir atmosfer katan toz pembe ve beyaz renklerle kurgulanmış. Bütün bir iç mekanda bu kaliteyi sekteye uğratmamak için de aydınlatma armatürleri ve odalardaki elektronik üniteler bir dizi siyah renk boyalı veya ahşap kapı arkasına gizlenmiş. Böylece proje, mistik bir atmosfere ve tablo benzeri bir görünüme sahip olarak kurgulanmış.

The post Impossible / Studio 10 appeared first on Arkitektuel.

Mimar: Adam Nathaniel Furman

Yer: Tokyo, Japonya

Yapım yılı: 2019

Tokyo’nun idari bölgesinde yer alan 160 metrekarelik bir apartman dairesinin iç mekan tasarımı olan Nagatacho Apartment, duyuları harekete geçiren olağanüstü bir estetik algıyla lüksleşen mimari ve ev hayatı üzerine güçlü bir manifesto kuruyor. Pastel renkler, doğal ve yapay malzemeler; evin merkezinde birleşen açık ve birbirine bağlı bir mekanlar dizisi yaratan plan şeması birlikteliği Nagatacho Apartment projesinde duysal, keyifli bir iç mekan dünyası yaratıyor. “Nagatacho dairesi, günlük yaşama renk, doku, malzeme ve formun etkisini mimari mekan yaratma uzmanlığında ele alan bir deneydir -kullanıcının günlük ritüellerini ve toplumsal aktivitelerini sürekli bir tatmin duygusu sağlayan estetik içerisinde yücelten bir mekan.”

Furman, iç mekan tasarımı için modern ve geleneksel zanaatçı teknikleri bir arada kullanıyor. Evin içeriside yetenekli marangozların imzasını taşıyan el yapımı dolaplar ve ahşap detaylarıyla; lazer kesim teknolojisiyle üretilmiş süslü kapılar bir arada kullanılmış. Tasarımda kullanılan materyaller seçilirken mimar için önemli noktalardan biri bu malzemelerin duyusallığı. Nagatacho Apartment i. mekanını oluşturacak malzemelerin kökeninden çok kullanıcın hayal gücü üzerindeki etkisi önemli olmuş. Bu yaklaşımla yarı saydam plastik yapay mermerler, el yapımı porselen kulplarla tasarlanmış yüksek kalite el işlemesi ladin materyal yanında; parlak naylon armatürler ve vinil de el yapımı halı, yarı mat plastik duvar kaplamaları ve dokulu duvar kağıdı yanında kullanılmış.

The post Nagatacho Apartment / Adam Nathaniel Furman appeared first on Arkitektuel.

©Engin Aydeniz

Tarihi Bomonti Bira Fabrikası’nın ‘Bomontiada’ adı altında, İstanbul’un yeni kültür, sanat ve eğlence üssü olarak dönüşümünün önemli bir parçası olan Kilimanjaro, şehre yeni bir öneri getiren ‘casual’ yeme-içme projesi. 2016 yılında tamamlanan ve İç mekan tasarımı Autoban tarafından gerçekleştirilen projede, mekanın bulunduğu tarihi endüstriyel yapı, hacmi ve orijinal dokusu dikkate alınarak, fabrika tipolojisi içinde çağdaş bir sosyal alan olarak yeniden işlevlendirilmiş.

©Engin Aydeniz

Projede Autoban, yapının fabrika olarak kullanıldığı dönemin zanaat geleneğinin hala varlığını sürdürdüğü fikirden yola çıkarak, başta iç mimariyi oluşturan kabuk olmak üzere, tüm malzeme seçimlerini de bu fikir doğrultusunda gerçekleştiriyor. Kilimanjaro projesinin iki temel fonskiyonu var: bar ve yemek alanı. Bu iki fonksiyon, mekanda sosyal iletişimi destekleyecek sıcak ve samimi bir ortam yaratmak amacıyla, birbirlerine olabildiğince yakın ve hatta bazı noktalarda iç içe geçmiş şekilde kurgulanmış. Yine aynı bakış açısıyla bu iki fonksiyonu destekleyen alt fonksiyonlar, örneğin DJ kabini yine mekana yaklaşımı destekler nitelikte, yemek alanın bir parçası olarak algılanan fakat ayrı üniteler olarak tasarlanmış.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro’nun en dikkat çekici kısmı, restoranın barı. Projenin odak noktası olarak saptanan organik kıvrımlara sahip bar, form ve kütlesel hacim itibariyle tıpkı bir enstalasyon gibi mekanın merkezinde konumlandırılırken; yemek ve oturma alanları ile tüm diğer fonksiyonlar barın etrafında şekillendirilmiş. İçinde bulunduğu hacim ile olan iletişimi dolayısıyla “mekan içinde mekan” kavramını güçlendiren bar, Autoban ekibi için, kendi içinde farklı buluşma/yalnız kalma alanları yaratabilecek amorf bir formda. Tüm strüktürün sergilendiği üst kafes yapısı içerisinde yeşil bitkiler de barındıran bu amorf form, içerideki endüstriyel atmosferin sert etkisini de kırıyor.

©Engin Aydeniz

Autoban, iç mekan tasarımına çok katmanlı bir bakış açısına sahip. Ekibin imzası haline gelmiş bu yaklaşımın yeni bir yorumu olarak, yapının orijinal çıplak tuğla duvarları ile tezat oluşturması ve aynı zamanda mekana sıcaklık katması açısından Kilimanjaro, parapet hizasinda biten ahşap bir iç mimari kabuk ile çerçevelenmiş.

Bu iç kabuk, binanın geniş iç mekanı için aydınlatma ve mekanik işlevlerin çözümlendiği fonksiyonel bir katman görevi yapıyor ve ahşap yüzeylerinde Autoban tarafından projeye özel geliştirilmiş üç boyutlu, geometrik bir deseni barındırıyor. Ahşap zeminlerde ise, aynı desenin iki boyutlu yorumuna yer verilmiş. Böylede mekan içinde zengin bir bütünlük ve kimlik anlayışı yakalanmış.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro’nun tüm mobilya ve aydınlatma üniteleri, yine Autoban tarafından projeye özel tasarlanmış. Mekandaki ünitelerin tamamı da endüstriyel kimliği desteklemek amacıyla, ham malzemelere özel bitişler uygulanarak üretilmiş. Ağırlıklı olarak metal profilli mobilyaların kullanıldığı projede, mermer yüzeyler honlama, kumlama ve fırçalama gibi işlemlerden geçirilerek, malzemenin dokusu üzerinde yeni denemeler yapılımış malzeme potansiyeli arttırılması hedeflenmiş. İç içe geçmiş spirallerden oluşan metal aksamlı bar taburelerine uyumlu olarak; oturma alanlarında aynı form bu kez ahşapyle tekrar edilmiş. Aydınlatmalar için ise, yine endüstriyel dönemin izlerini taşıyan tasarımlar tercih edilmiş.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro projesinde iç-dış mekan ilişkisi, Bomontiada kompleksinin kamusal kullanıma  açık iç avlusuna giriş ve çıkışta yer alan teras alanında, kompleksin kamusallık yaklaşımın vurgu yapacak bir öge olarak bir kutu ile güçlendirilmiş. Ziyaretçiler Bomontiada’nın avlu kısmından, Kilimanjaro’nun dökme demir masa ve ağaçlar etrafına sarılan ahşap banklar kullanılmış bir dış mekan oturma alanına; oradan da rüzgarlık görevi gören, aynı zamanda iç mekandaki kabuk sisteminin devam ettirildiği bir kutu ile mekanın içine yönleniyor.

The post Kilimanjaro appeared first on Arkitektuel.

© Ivar Kvaal

Snøhetta’nın tasarladığı, Avrupa’nın ilk su altı restoranı olan Under (Aşağıda) Norveç kıyı hattının en güney ucunda yer alıyor. Barındırdığı eşsiz restoran deneyiminin yanı sıra deniz yaşamı için bir araştırma merkezi görevi de görecek olan yapı, deniz ve kara hayvanları için yeni bir yaşam alanı yaratmayı hedefliyor.

© Inger Marie Grini / Bo Bedre Negre

Dünyanın en büyük su altı restoranı da olan yapı olabildiğince basit tasarlanmış. Monolitik bir “beton tüp” oluşturan kütle 34 metre uzunluğunda. Köşeleri kavisli ve yarım metre kalınlığında olan duvarlar, dalgalara ve su basıncına karşı optimum direnci sağlıyor. Pürüzlü ve yalın bırakılan beton yüzeyin ilerleyen zamanlarda yapay bir resif oluşturacağı öngörülmüş. Büyüyen resif sayesinde suyun temizlenip deniz canlıları için bir yaşam alanı oluşturması planlanmış.

© Ivar Kvaal

Arazinin zorlu iklim koşullarının ardından yapıya giren kullanıcıları, dışarıyla tezat oluşturacak şekilde sakin, meşe kaplı bir mekan karşılıyor. Karadan denize yolculuğun metaforunu kurgulayan fuayenin tekstil tavan kaplamasının rengi, derine inildikçe koyulaşarak okyanus altında gün batımı etkisi yaratıyor. Akustik panellerin üzerini kaplayan kumaşlar böylece, içeride huzurlu bir ortam sağlıyor.

© Ivar Kvaal

Bütün kütle, fuaye ve vestiyer, şampanya barı ve ana restoran alanı olmak üzere, birbirlerine meşe merdivenle bağlanan üç katmandan oluşmakta. Şampanya barının bulunduğu orta katta dikey bir pencere açıklığı bırakılmış. Yapının denizle birleştiği bu noktada, pencereden rüzgârın kuvvetine göre hareket eden deniz ve havanın birleşimi gözlemlenebiliyor. Restoranın odak noktası olan, 11 metre genişliğinde ve 3,4 metre uzunluğundaki panoramik akrilik pencere ise her kattan görülebiliyor. 40 kişilik restorandaki bu “panoramik göz” deniz yaşamıyla ziyaretçiler arasında görsel bağlantı kuruyor.

Pencerenin yansımasını en aza indirgeyerek dışarıdaki deniz yaşamının en iyi şekilde izlenebilmesi için 380 LED lambadan oluşan bir aydınlatma sistemi tavan panellerine monte edilmiş. İçerideki ışık binanın dışındaki ışık durumuna göre kolayca ayarlanarak hafif ancak yeterli bir aydınlık sağlıyor. Dışarıdaki deniz tabanı ise karanlık saatlerde balıkları çekmek için yapay olarak aydınlatılıyor.

© Inger Marie Grini / Bo Bedre Negre

Malzemeler yapıda bulundukları yere göre şekillenmiş. Girişteki kaplama yalın haliyle mekanın çevre ile olan ilişkisini vurgularken binanın odağı olan restorana doğru inildikçe işlenerek karakter değiştiriyor. Duvarlar, çatı ve döşeme yerel Norveç meşesi ile kaplanmış. Deniz tabanında bulunan restoranın döşemesi için deniz yosunlarından ilhamla mavi ve yeşil tonlarında tasarlanmış akustik panellerle uyumlu bir terrazzo seçilmiş. Bar ise deniz kabukları ve kumlardan yola çıkarak pembe tonları ağırlıklı kurgulanmış. Alazlanmış meşe kullanılarak yapılan masalar, kavisli formlu sandalyeler ve seramikler yerel sanatçılar tarafından tasarlanmış.

© Ivar Kvaal

Under’ın mutfağı yüksek kaliteli, yerel üretimlere odaklanıyor. Bunu başarmak için Nicolai Ellitsgaard öncülüğünde, Michelin restoranlarında deneyimli 16 kişilik bir mutfak ekibi oluşturulmuş. Restoran olmanın ötesinde Under, halkı denizdeki biyolojik çeşitlilik hakkında bilgilendirmeyi de amaç ediniyor. Restoran olarak kullanıldığı saatler dışında, deniz biyologları tarafından bir laboratuvar olarak kullanılacak yapıda balıkların davranışları, özellikle ışığa karşı tepkileri; ses kullanarak eğitilip eğitilemeyecekleri ve mevsimlere göre davranış değişiklikleri incelenecek.

© André Martinsen

Su altındaki bir yapının inşa süreci de yapının kendisi kadar ilginç. Suya batırılma sırasında strüktür kendi kendine süzüldükten sonra son noktasına vinç ve çekiciler yardımıyla yerleştirilmiş. Batırılma işlemi sonrasında yapı deniz tabanının altındaki ana kayaya bağlı beton bir tablaya montelenmiş. Montelenme işleminin doğru yapıldığından emin olmak için bütün yapı suyla doldurularak batırılmış. Bütün bulonlar yeterince sıkılaştırıldıktan sonra içerideki su tahliye edilmiş ve iç mekan düzenlemesi başlamış.

The post Under appeared first on Arkitektuel.

© Alexandra Timpau

Tugendhat Evi (Villa Tugendhat) Brno’da yaşayan tekstilci Tugendhat ailesinin isteği üzerine Ludwig Mies van der Rohe tarafından tasarlandı. Grete ve Fritz Tugendhat, Mies van der Rohe ile 1927 yılında tanışıyor. Ferah, geniş ve basit formlara sahip bir ev isteyen çift, Mies’in mimari üslubundan ve Edwards Fuchs için tasarladığı Zehlendorf Evi’nden çok etkileniyor. Çift daha sonra Brno’nun önde gelen modern mimarlarından Arnost Wiesner ile görüşseler de sonuç olarak evlerini tasarlaması için Mies van der Rohe ile anlaşıyorlar.

© Alexandra Timpau

“Her zaman net ve basit hatları olan büyük ve modern bir ev istemişimdir. Bir de eşim tavana kadar figürler ve süsler olan evlerden hiç hoşlanmazdı.” Grete Tugendhat hayalindeki evi bu cümlelerle anlatıyor.

“Yılın sonuna doğru Mies taslağı tamamladığını haber verdi. 31 Aralık günü öğleden sonra buluştuk; yeni yıl kutlamalarını iptal etmiştik. Gece saat bire kadar planın başında oturup konuştuk, sadece bir yarım daire ile düz bir çizgiden ibaret olan tasarımı inceledik. Çizim üzerindeki küçük çarpı işaretleri dikkatimizi çekti. Bu işaretler ne anlama geliyor diye sorduk. Mies bu çok doğal bir şeymiş gibi, onlar evi taşıyan çelik kolonlar, diye cevap verdi.”

© Alexandra Timpau

Mies’in taşıyıcı çelik kolonlar kullanması, yapının içindeki duvarların yük taşıyıcı özellikte olması şartını ortadan kaldırıyor. Bu sayede Tugendhat Evi’nin içi çok daha rahat ışık alan, ferah ve açık bir mekana dönüşüyor. Yapı bodrum katı ile beraber üç kattan oluşuyor. Her biri farklı plan organizasyonuna sahip bu üç kat, üzerinde bulunduğu eğimli araziye göre şekilleniyor. Evin güneydoğu ve bahçeye bakan cepheleleri tavandan döşemeye kadar cam ile kaplanmış.

Tugendhat Evi, Mies’in diğer evleri ile kıyaslandığında görece büyük bir yapı. Ailenin tüm ihtiyaçlarının karşılanabilmesi amacıyla evin içinde iki çocuk odası ve bir bakıcı odası bulunuyor. Bu mekanlar evin ön kısmında bulunurken, arka kısımda ise ebeveyn odası ve banyosu terasa açılıyor. Mies, bu mekanlara ek olarak evde çalışan görevlilerin konaklaması için de ayrı bir bölüm tasarlamış.

© Alexandra Timpau

Grete Tugendhat’ın “sadece yarım bir daire ile düz bir çizgi” olarak betimlediği mekana yukarı kottan dar bir merdiven veya bahçeden gelen geniş bir merdiven ile ulaşılabiliyor. İki merdiven de 180 derece dönüyor ve bahçe merdiveninden içeriye doğru ilerlerken evin çarpıcı cam cephesinden içerisi görülebiliyor. Tamamen açık plan düzlemi üzerinde tasarlanmış iç mekanda ilk dikkat çeken parça, siyah ve açık kahverengi çizgili abanozdan yapılmış yarım daire şeklindeki duvar. Bu duvar mekanın içinde bir sınır oluştururken yemek masasını evin geri kalanından ayırıyor. Abanoz duvarın arkasında ise belki de evin en önemli parçası bulunuyor: iki krom kaplamalı çapraz kolonun arkasında kalan ve iç mekandan kopuk duran Onyx dore mermer duvar.

© Alexandra Timpau

Tugendhat Evi’nin yapılması inşa edildiği dönemin şartları göz önüne alındığında oldukça pahalıya patlamış. Evin bedelinin otuz müstakil evin bedeline denk geldiği söyleniyor. Mies, Tugendhat Evi ile son derece radikal ve kesin bir biçimde modernitenin dilini destekliyor ve dönemin reformcularının sosyal iddialarını yerle bir ediyor. Ancak Mies ve tasarımı, çoğu mimar tarafından ağır biçimde eleştirilmiş. En ağır eleştiri Çek avangard mimarlarından gelmiş. Kare Teige binayı modern mimarlığın hedef ıskalamasının bir örneği olarak değerlendiriyor ve “modern züppeliğin zirvesi” olarak nitelendiriyor.

© Alexandra Timpau

Tugendhat Ailesi, 1938 yılında Çekoslavakya’yı terk ediyor ve bir daha geri dönmüyorlar. Ev, bu tarihden sonra Nazi birlikleri tarafından kullanılıyor ve orijinal mobilyalarının tümü çalınıyor. Son olarak, 1 Temmuz 1994 tarihinde müze olarak açılıyor ve 2001 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alınıyor. Yapı, 2010-2012 yılları arasında orijinal tasarımına sadık kalınarak restore ediliyor.

Kaynaklar:

• İzmir Mimarlık Merkezi Bauhaus Sergisi
• “AD Classics: Villa Tugendhat / Mies van der Rohe” 09 Ekim 2011. ArchDaily. Erişim 14 Şubat 2019. <https://www.archdaily.com/157555/ad-classics-villa-tugendhat-mies-van-der-rohe/>

The post Tugendhat Evi appeared first on Arkitektuel.

©Koray Erkaya

2004 yılında İstanbul’da iç mimar ve tasarımcı Yasemin Arpaç ve Sabahattin Emir tarafından kurulan Ofist ekibinin tasarımı olan Karaköy Loft, 2014 yılında tamamlanmış. Tek kişinin yaşayacağı, İstanbul’un merkezi noktalarından birindeki 180 metrekarelik çatıkatı, eski bir Ermeni kilisesi olan Getronagan ve Galata Kulesi’ne bakan cepheleriyle eşsiz bir lokasyona sahip. Karaköy Loft’u tasarlarken Ofist ekibi de evin bu özelliğine özellikle dikkat çekiyor.

©Koray Erkaya

Ekip bu iç mekan tasarımının ana parametrelerinin evin lokasyonuiburada yaşayacak olan 45 yaşındaki bekar müşterinin kişiliği, yaşam tarzı ve ihtiyaçları olduğunu söylüyor. “Karaköy her zaman İstanbul için ticaretin merkezlerinden biri olmuş. Şimdilerde bu eski mahalle, gün geçtikçe yeni sanat garileri, butikler, restoranlar, otellerle gittikçe daha modern ve aktif bir yer haline geliyor. Bu ev de tam da bu koşuşturmanın ortasında bulunuyor. Aynı zamanda müşterinin dışarıdaki kimliği ve hayatı da bizim makenı yaratırken ve materyal seçerken ana dürtülerimizden biri oldu.” diyor ekip. Karaköy Loft projesi için doğallık, nötrallik, rahatlık ve kullanışlılık anahtar kelimeler olmuş.

©Koray Erkaya

Projenin strüktürüne ilişkin yaklaşım evin açılıp daha fazla ışık ve manzara almasını sağlamak üzere olmuş. Eskiden evin ön cephesinde bulunan küçük pencere açıklıkları genişletilmiş ve tüm cepheyi kaplayan katlanabilir doğramalar kullanılmış. Böylece evin bütün yaşam alanı pencerelerin tamamen açılmasıyla bir balkona dönüşüyor -bu da eski evin eksiklerinden bir tanesi ekibe göre. Işık ve manzara dikkat alınarak çatının eğimli kısmına da yeni bir tavan penceresi eklenmiş. Böylece içerisi daha da aydınlık olabiliyor ve evin asma kat kısmının da manzaraya bakması sağlanabiliyor.

©Koray Erkaya

Karaköy Loft projesinde tasarım yaklaşımlarından biri de ‘çok fazla fikre sahip olmamak’ Ofist ekibine göre. Ekip bu bağlamda bütün evi bir bütün ve tek bir mekan olarak değerlendiriyor. Evin düzeni tek bir kişinin kullanacağı şekilde oluşturulacağı için bütün mekanlar birbirine geçecek şekilde düşünülüyor.

Ofist bu nedenle bütün evin birçok küçük hacme bölünmesini gereksiz bulmuş. Tüm ev tek bir mekanı tanımladığı zaman daha bütüncül bir tasarım yaklaşımına sahip olunabileceği düşünülmüş -her oda için farklı bir tasarıma kaymamak adına. Böylece birkaç önemli nokta tüm evin tasarımı yaklaşımını tanımlamaya yetiyor.

©Koray Erkaya

İlk olarak evin uzun duvarlarından birinin depolama olarak kullanılması kararlaştırılmış. bunun çin tüm ev boyunca uzanan ve iki kat boyunca yükselen demir çubuklarla oluşturulmuş bir raf alanı yaratılmış. Duvardan 12 milimlik demir çubuklar 16 milimlik dikey çubuklarla tüm ev boyunca mekan değişimini dikkate almadan depolamanın gerçekleşebileceği girdleri yaratıyor. Bu sistem için özel olarak raf üniteleri ve aksesuarlar da tasarlamış ekip: tek katlı, 2 katlı, veya 3 katlı raflar, dikey ayrıcı elemanlar veya bir şeyler asabilmek için kullanılan elemanlar gibi. Evin sahibi bu depolama kısmını istediği gibi düzenleyebiliyor -örneğin bir kitaplık, odunluk, mutfak dolabı veya giysi dolabı olarak.

©Koray Erkaya

Bu duvarın karışısında evin ikinci uzun duvarı da, yoğun depolama duvarına zıt olarak, oldukça sakin ve durgun olarak tasarlanmış. Duvar bu etkisine katkı sağlamak amaçlı, farklı büyüklerde doğal taşlarla kaplanmış. Bu duvar da bütü ev boyunca aynı şekilde sürdürülmüş. Diğer bir nokta da yer kaplamaları. Evin zemini, 60×60 santimetrelik doğal taş karolarla kaplanmış. Bu taşlar gelişigüzellik hissi vermesi açısından düzensiz açılarla yerleştirilmiş. Yine tüm ev boyunca devam eden bu yaklaşımın yerini ahşap kaplamaya bıraktığı tek nokta kuzeye bakan misafir yatak odası.

©Koray Erkaya

Evin asma kat kısmında ise bütün yüzeyler çimento esaslı materyalle kaplanmış. Çıplak ayak için daha hoş bir his yakalamak amacıyla kullanılan malzeme üst katta banyo zemini, yatağın durduğu kısım ve küveti oluşturarak bütün yüzeylerde kesintisiz olarak devam ettirilmiş.

Evin içinde daha samimi br atmosfer yakalamak için de tavanın ahşap düşünülmüş. KAraköy Loft’un ahşap kısımları için ekip, iroko ahşabını tercih ediyor. Duvardan tavana ilerleyen ahşap malzeme, aynı zamanda yaşam alanında kalabalık zamanlar için bir oturma alanı da yaratıyor.

©Koray Erkaya

Son olarak ekip, mutfak tezagını yaratmak için Karaköy Loft’ta dökme beton kullanmış. İnce beton zemin mutfak tezgahını oluşturuyor ve bundan bir seviye aşağıda da ilerleyerek uzun bir yemek masası yaratıyor. Masanın bittiği nokta da ise beton bir kolon kaidesi benzeri kısım oluşturacak şekilde dökülerek yemek masasına ekstra oturma alanı ve şömine mekanı kurguluyor. Bu beton zemin mutfak kısmında demir bir çerçeveyle sınırlandırılmış. Yine kesintisiz dökme beton, mutfakta birden çok işlevi yaratan bir materyal.

©Koray Erkaya

2014 yılında tamamlanan Karaköy Loft hala oldukça dikkat çeken bir iç mekan tasarımına sahip. B mekan tasarımı için Yasemin Arpaç, Sabahattin Emir ve ekibi Avrupa Emlak Ödülleri’nde İç Mekan Tasarımı’nda (European Property Awards Interior Design 2017-2018) ödül almış.  Eşsiz manzara ve lokasyonuyla ev, İstanbul’daki evler için en ilgi çekici iç mekan tasarımlarından birini gözler önüne seriyor demek yanlış olmaz.

The post Karaköy Loft / Ofist appeared first on Arkitektuel.

©Klein

A45, BIG (Bjarke Ingels Group) tarafından tasarlanmış bir küçük ev (tiny house) projesi. 2018 yılında tasarlanan ev, Klein isimli girişimin ilk küçük ev tasarımı. Klein‘ın amacı, dünyaca ünlü mimarlar tarafından tasarlanmış, New York merkezine uzakta 4-6 ay içerisinde inşa edilebilecek, içinde yaşayacaklara göre ayarlanabilen ve değiştirilebilen, her konum ve amaca uygun küçük evler oluşturmak.

©Klein

A45 de bu bağlamda kişiye özel ayarlanabilen bir ev olmayı amaçlıyor. A45’in tasarımı, geleneksel A-çerçeve kulübelerden esinlenerek, onlar gibi beşik çatı ve eğimli duvarlara sahip. Ekibin böyle bir tasarıma yönelmesinin sebebi, tipin kolay bir yapım sürecine ve yağmur suyu akışını olanak veriyor olması. Bu klasik strüktürün olanaklarını maksimize etmek için de küçük ev, daha kullanılabilir bir zemin alanı yaratıyor. BIG ekibi bunu, kare bir altlığı 45 derece döndürüp 4 metre yukarı tırmanan bir çatı yaratarak gerçekleştirmiş. Sonucunda ortaya kristal şeklinde, farklı açılardan değişen görünümlü bir yapı ortaya çıkıyor.

©Klein

Yapının içi 17 metrekarelik bir alana sahip. A45 içeride minimal Nordik (İskandinav) tarzda dekore edilmiş bir yaşam alanı. İç mekanda yine kuzeyden gelen bir stil olan ‘hyggelig’ (Danca ve Norveççe sıcakklık ve konforluluk modu/keyfi için kullanılan sözcük) tasarımına öncelik verilmiş.

İçerden gözlemlenebilen çam ahşabı çerçeve strüktür, kaliforniya ladini döşeme ve yalıtımlı mantar duvarlar A45’in doğayı yapının içine almasını sağlıyor. İçeride bir köşeye de şömine yerleştirilmiş. Bunun dışında evin içinde ekibin ortalıkta bulunmaması gerektiğini düşündüğü ekipmanlar (mutfak vb ekipmanları) evin arka kısmına gizlenmiş.

©Klein

A45, alanda modüllerden birleştirilen ve %100 geri döüştürülebilir materyallerle yapılan bir ev. Ev, ahşap çerçeve, duvar modülleri, alt döşeme katmanı, üçgensel yerden başlayan tavan kısmı, yine yerden tavana uzanan, 7 parça camı barındıran ve doğal ışığjn içeri dolmasını sağlayan  pencere kısmından oluşuyor. Tüm strüktür 4 adet beton ayak ile yerden biraz yükseltilmiş. Bunun sebebi eve optimal desteği sağlamak ve sevin sahiplerine evi istenilen lokasyonda makinelere ihtiyaç duymadan yerleştirebilmelerine imkan tanımak.

©Klein

A45, 17 metrekarelik yaşam alanında bir banyo, mutfak, yatak barındırıyor. Evin içerisindeki her mobilya Norveçli ünlü isimler tarafından tasarlanmış. Seçilen mobilyalar da, evin doğallığı ön plana koyan karakteriyle, el yapımı tercih edilmiş. Evin küçük tuvalet alanı, sedir ağacı ahşabıyla donatılmış. Hygge felsefesi doğrultusunda şirin, konforlu, küçük ve doğal bir mekan yaratıyor BIG. A45’e benzer küçük ev tasarımları için Mikro Ev Trendine Örnek 10 Yenilikçi Tasarım makalemize göz atabilirsiniz.

The post A45 appeared first on Arkitektuel.

©Chile Sotheby’s International Realty

OchoQuebradas Evi: İlkelin Ruhu, Alejandro Aravena’nın kurduğu ofis Elemental’in 2014 yılında tasarladığı ev. OchoQuebradas Evi (Casa OchoQuebradas) Şili’nin falezli kıyı bölgesinde bulunuyor. Ekibin tasarımı alanın kayalıklı peyzajından esinlenerek yine bu şekilde pürüzlü ve beton hacimlerden oluşan ilkel bir haftasonu evi yaratmayı amaçlıyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

Ekibin ev için tasarımı şekillendiren haftasonu evi üzerine düşüncesi “bir haftasonu evi en nihayetinde insanların kendilerine normal hayatın düzenini askıya almaya izin verdikleri ve en temel şekilde yaşamaya döndükleri yer” şeklinde. Bu düşünce etrafında şekillenen OchoQuebradas Evi dışarıya tamamen açılabilen bir ana yaşam alanı ve evin merkezindeki bir ateş ögesiyle tasarlanmış. Ev, basit kütle kompozisyonlarıyla Aravena’nın hedeflediği ilkel ruhu yakalayan yaklaşımları, evin gerekli hacimleriyle bütünleştiriyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

Aravena: “Doğrusunu söylemek gerekirse son zamanlarda olabildiğince ilkel olmaya çalışıyoruz; orjinalliğe açlığın mimariyi anında demode hale getirdiği bir çağda zamansız olanı arıyoruz.” diye açıklıyor Elemental’in yaklaşımını. “Bu yapıda evin bulunduğu arazi ve program bizim doğal bir hareketle ilkele yönelmemizi sağladı.” Tasarım sürecinde ekip bu bağlamda, insanın içindeki çıplak ayaklı mağara adamını model olarak alıyor. Fakat ünlü bir iş adamı için tasarlanan ev, ilkele yönelmeye çalışan nostaljik bir kaçış değil; yeniliğin getirdiği klişelere karşı doğal bir filtre olmayı amaçlamış.

©Chile Sotheby’s International Realty

“Eğer bir adam tüm hafta boyunca kravat takmak zorundaysa, haftasonları şortunu giyip evinde çıplak ayakla dolaşması çok muhtemel.” yazıyor Aravena yapıyla ilgili ofisiyle aynı isimdeki Elemental kitabında. Elemental, yaklaşımına göre bir kullanıcı profilini model olarak alıyor ve tasarımının sınırlarını bununla belirliyor.

Aravena müşterinin rahatlayıp doğal haline döneceği düşüncesini kabul edip evi tasarlamış olsa da aslında evde kullanıcının hayatına müdaheleden kaçınan bir yaklaşım güdülmüş. Aravena bu yaklaşımı projeyi hangi yönde sınırları zorlayan bir proje olacağına yalnızca kendinin karar vermesi şartıyla kabul edişiyle anlatıyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

OchoQuebradas Evi, 3 hacimden oluşuyor: birincisi yatak odalarını ve tuvaletleri barındıtan dik hacim; ikincisi ise bunun altında şömineli yaşam alanını barındıran alçak, yatay hacim; üçüncüsü ise bu ikisini bağlayan eğik, ateşe baca görevi gören hacim. Ekip, tüm bu hacimlerin merkez noktasını ateş ögesi olarak görüyor. Bunu sebebi, ateşin amaçladıkları ilkelliği cisimleştiren eleman olması. Aynı zamanda Elemental bu ögeden “baca (medeni bir öge olması nedenyle) değil ateş (insanoğlunun yaptığı en eski ve devrimsel nitelikle keşif)” olarak bahsediyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

OchoQuebradas Evi, çoğunlukla dökme betondan oluşturulmuş. Tek bir cephede başka bir malzeme görüyoruz. Burası çatı terası. Teras, betonun dökülmesi için yapılan kalıpta kullanılan ahşap malzeminin aynısıyla kaplanmış. “Biz bu parçaların bir kaya gibi eskimesini bekliyoruz; mekanın brütalist yaklaşımını daha çok yansıtabilmesini fakat yine de kullanıcıya doğanın ve buradaki yaşamın tadını çıkarabilecek derecede yumuşak olabilmesini.” diyor ekip materyal seçimleriyle ilgili.

©Chile Sotheby’s International Realty

2,690 metrekarelik ev, bütün mekanları bir bütün haline getirilebilme düşünceiyle tasarlanmış. Bu nedenle cephelerde ve iç mekanda tabandan tavana cam kullanılmış. Böylece hem arazinin manzalarından maksimum faydalanan bir ev yaratılmış hem de sürgülü cam duvarlarla açık, tek bir hacim haline gelebilen hacim. Ekibin hedelediği pürüzlü ve ilkel tasarım olan OchoQuebradas Evi’nin iç dekorasyonu da dikkat çekici. Müşterinin de isteği ve aslında biraz da profiliyle Alejandro Aravena, evin içindeki her bir hacimde lüks bitişler ve maksimum konfor sağlayacak mobilayaları tercih ediyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

Yeni mimarinin, sürekli yenilenmeye çalışmanın getirdiği klişelerden kaçmaya ve çağın mimariyi hemen eskittiği görüşten uzaklaşmaya çalışan OchoQuebradas Evi, tasarım yaklaşımıyla Aravena’nın dikkat çeken eserlerinden bir tanesi. Modern klişe ve alışılagelmişliklere doğası ve ilkelliğiyle bir filtre yaratmaya çalışan konut buna zıt algı yaratan iç tasarımıyla da çeşitli yazılara konu olmuş.

The post OchoQuebradas Evi appeared first on Arkitektuel.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus (Fiyort Evi), Danimarkalı sanatçı Olafur Eliasson’un ilk binası. Danimarka’nın Vejle Fiyordu’nda suda yüzen bir kaleyi andıran binanın tasarımını Eliasson, mimar ortağı Sebastian Behman ile gerçekleştirmiş. Kirk Kapital isimli şirketin ofis binası olarak kullanılacak olan Fjordenhus, sanatçının özel tasarım mobilya ve aydınlatmalarıyla donatılan ofisi kamusal bir zeminle kurgulamış.

©Anders Sune Berg

Eliasson’un tasarımı, Vejle kentinin liman bölgesinde sudan yükselen bir kütle. Kentin kara parçasına bir köprü ve liman kısmına da zemin altında bir pasajla bağlanıyor. Yaya köprüsü yapının ziyaretçilerini yapının kamusal alanı olan zemin katına bağlıyor. Bu alan, tüm limana manzaraları olan ve Eliasson tarafından alana özel olarak tasarlanmış eserlerle donatılmış olan kısım. İki kat yüksekliğindeki kamusal alanın üzerinde 3 katlı bir ofis binası yaratılmış. 

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un özgün formu, Vejle Fiyort’unun eşsiz doğasına bir çeşit referans olarak tasarlanmış. Eliasson: “Müşteri bizden sahip oldukları uzun temelli şirkete yakışır bir çalışma ortamı tasarlamamızı istedi. Bunun üzerine yapıda bizler için önemli olan, şirketin görüşüyle de örtüşen, kaliteler doğa, ışık, hava, mevsim ve Vejle Fiyort’unun kendisini yansıtmak oldu.” diyor Dezeen isimli mimarlık ve tasarım dergisi ile olan röportajında.

©Anders Sune Berg

“Biz tasarımımıza başlarken müşteriye yapıyı suyun içinde inşa edip gelip geçici, organik bir dile sahip bir dile sahip olup olamayacağını sorduk. Suyla bütünleşik ve organik bir kütle başlangıç noktası olabilirdi. Müşteriyle konuşup yapının karadan suya atlamasına ikna etmeye çalıştık…”

“…Tek demeleri gereken ‘Hadi kara parçasından kurtulup suya, endüstriyel limanın içine atlayalım ve ışığı, rüzgarı, su kalitesini ve Vejle’yi tanımlayan atmosferini yansıtan, öven bir yapı yaratalım’ demekti.” diye devam ediyor Eliasson.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus aslında çok daha geniş ölçekli bir geliştirme projesinin parçası. Vejle limanını konu alan materplan doldurma alanları, konut alanları, yeni peyzaj alanları ve geniş bir meydanı barındırıyor. Birçok şehirde de olduğu gibi Vejle limanını canlandırmak için girişimler yapılmış yıllar içerisinde. Hepsinin ortak noktası şehir merkezine yoğunlaşan ilgiyi biraz limana kaydırabilmek ve liman bölgesinin canldırmasını sağlamakmış. Kirk Kapital isimli şirkietin katkılarıyla ilerleyen masterplana Eliasson’un alan katkısı da bir ofis binası olmuş.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un kurguladığı kamusal alanın, masterplan çerçevesinde tasarlanan meydanın devamı olması planlanmış. Şehrin merkezinden fiyorda uzanan bir promenad olarak tasarlanan rotanın son noktası yapının zemin katı. Bune ek olarak ekipten beklenen, yapının şehre yeni bir nokta kazandırmasıymış. Eliasson ve ekibi de tasarım süreçlerini limanın ve tüm kentin yeni bir simgesi haline gelebilmesi amacıyla sürdürmüş. Yapının özgün ve dikkat çeken formunun sebeplerinden biri de bu.

©Anders Sune Berg

Fjordenhus’un geometrik şekli, birbiryle kesişen 4 çember ile oluşturulmuş. Daha sonra yükseltilen ve silindirleştirilen bu kütlelerin hepsi, oyulmuş. Oyuklar kütlelerin bir ucunda dairesel diğer uçunda ise eliptik bir kıvrım yaratıyor. 4 oyuklu silindir yer yer cam kaplı açıklıklara sahip. Açıklılar da kütleden kemer şeklinde yapılan boşaltmalar.

Yapı, beton strüktüre etrafında kurgulanmış. İç ve dış duvarları ise betonun üzerinde tuğla kaplanmış. Eliasson yapının iç ve dış kaplaması içn 15 farklı tonda tuğla seçmiş. Bunların için normal tuğla tonları, mavi, yeşil ve gümüş kaplı tuğlalar da mevcut.

©Anders Sune Berg

Her bir dış cephe fakrlı kombinasyonlarda tuğla düzenine sahip. Cephelerdeki tuğlalar cephenin alacağı ışık miktarına göre koordine edilmiş. Örneğin, mavi cam tuğalalar daha çok yapının tabanın yakın; mavi tuğlalar ise en üst noktalarında kullanılmış. İç mekanda ise cephelerin tuğla koordinasyonunu belirleyen odanın kullanım amacı oluyor. Örneğin merdivenlerde yalnızca gri ve gümüş tuğlalar kullanılmış. İç mekanda kulllanılan tuğlaların bazıları delikli: hem yapının havalanmasını, hem iç ses ve sıcaklık kalitesini sağlama amacıyla tercih edilmiş. Yapıda görünür her bir tuğlanın yeri, Eliasson’un taktığı isimle, ‘minik sanatsal kompoziyonlar’ yaratmak amacıyle dijital olarak tek tek belirlenmiş.

©Anders Sune Berg

Toplantı salonları, yönetim kurulu birimleri, yemek hacimleri ve çatı terası barındıran Fjordenhus’un sandalyeler dışında tüm mobilyaları yine Eliasson tasarımıymış. Sanatçı yapıya, kendisi ve stüdyo için, birçok sanat eseri ve enstelasyon üzerinde kazanılan deneyimi büyük bir ölçeğe aktarımı olarak bakıyor. “Proje bizim bakış, fiziksel hareket, ışık, doğa ve mekan deneyimi üzerine yıllar süren araştırmalarımızı sanat eseri olan ve tamamıyla işleyen bir mimariye dönüştürmemizi sağladı. “ diyor Eliasson.

©Anders Sune Berg

Ekip gerisinin gelmesini umduğu mimari projeler için 2014 yılında Studio Other Spaces (SOS) isimli bir mimarlık ofisi kurmuş. Fjordenhus, daha önce karşımıza 2007 Serpentine Pavyonu ve Harpa Konser Salonu projeleriyle çıkan Studio Olafur Eliasson’un ilk solo tasarımı. SOS ekibi, Fjordenhus gibi etkileyici mimari projlerini ilerde daha sık görmenin mümkün olacağını belirtiyor.

The post Fjordenhus appeared first on Arkitektuel.