©Egemen Karakaya

Yalın Mimarlık, köyde büyüyen işverenleri için az malzeme çeşidi kullanarak yalın bir ev tasarlamış. Adını çevresindeki kayalıklarda gezinen hayvanlardan alan Keçi Evi, denize 5 km mesafede bulunan 20 hanelik bir köyde yer alıyor. Bu konum için ekip eğimli bir form önermiş ki böylece daha uzun olan pencereler yeşil Ege manzarasına boylu boyunca açılabilmiş.

©Egemen Karakaya

Evin planı merkezdeki çatısız, avlu benzeri bir mekanla iki bölüme ayrılıyor. Merkezin bir tarafı geniş bir salon, mutfak ve yemek alanı barındırıyor. Diğer taraf ise evin arka kısmından geçen bir koridorla yatak odası ve banyo bulunduran kısma bağlanıyor. Dışarıda ise tüm evin üstü beton çatının saçağıyleörtülü. Böylece tüm evin önünde zaman geçirilebilecek gölge bir alan yaratıyor. Evin arka kısmı ise daha korunaklı, çakıl döşeli bir alanda garaj ile köy yolunu birbirine bağlıyor. Tamamı beton olan evin etkisi, ahşap kepenklerle yumuşatılmış. Bu kepenkleri ise inşaat sürecinde kalıp olarak kullanılan ahşapların ileri dönüştürülmesiyle elde edilmiş.

©Egemen Karakaya

*Proje sürecine dair daha detaylı bilgi için mimar tarafından sağlanan metin:  ‘Keçi evi’ Orta Ege’nin denize 5 km mesafede tarım, seracılık ve arıcılık yapan 20 haneli ufak bir köyünde yer alıyor. Evin sahibesi, çocukluğunu geçirdiği köylerde, kayalıklarda sürekli gördüğü keçileri ve coğrafyanın peyzajını hiç unutmamış. Uzun süre sonra hayali olan bu köye ufak bir ev yapma fikriyle mimarlık ofisimize geldi. Talebi mümkün olduğunca az malzeme ile sakin bir yapı yapmamızdı. Şehir hayatından ve kalabalığından sıkılmış işverenimizin ilk aşamada bir kaçış için, sonrasında hayatının kalanını geçirmek istediği bir evdi düşlediği.

©Egemen Karakaya

Tasarımımız ilk gördüğümüzde biraz talihsizce kotlanmış, setlenmiş arazinin nasıl kullanılabileceğine odaklanıyor. İlk temel fikrimiz, arazinin üst setine kendisi bir seyir terası gibi oturan son derece basit bir dikdörtgenler prizması. Kuzeye bakan bir giriş avlusu ve güneye doğru yükselerek açılan bir yaşam cephesi var bu evin.

Yapının kesitte kuzeye doğru 210 cm kadar düşen yüksekliğini, güney cephesinde 420’ye çıkarıyoruz. Böylece daha dolu ve alçak bir kuzey cephesinden, daha açık ve yüksek bir güney cephesine geçen 25 x 8 m ebatlarında basit bir 3 boyutlu örgütlenme elde edebiliyoruz.

©Egemen Karakaya

Büyük ölçüde kaba yapıda ahşap kalıp brüt beton olarak biten yapının dış kepenklerinde beton için kullanılan ahşaplar dönüştürüldü. İç mekanlarda beyaz sıva boya ve zeminlerde beyaz tonlarda döküm terrazo kullanıldı. Harici mobilyalardan kurtulmak için dolaplar ve mobilyaların önemli bir bölümü eve bağlı olarak tasarlandı. Kullanılmadığı zamanlarda kapatılan kepenklerle tamamen kapalı bir kutuya dönüşen ev, yumuşak beton dokusu ve mütevazi yüksekliği ile uçsuz bucaksız, tepeler, seralar ve tarım alanları ile sarılmış Ege peyzajına açılan bir pencere olarak inşa edildi.

©Egemen Karakaya

Yalın Mimarlık ekibinin tasarımı Keçi Evi, bulunduğu alanın karakteristik özelliklerini kullanan ve alanın getirdiği avantajları kullanan bir mimari ortaya koyuyor. Tamamı eşsiz yeşil Ege manzarasına bakan eğimli beton çatılı ev, seçilen malzemelerle de iç mekanda sade bir havaya sahip.

The post Keçi Evi appeared first on Arkitektuel.

©Caner Bilgin (Çinici Mimarlık)

Ankara Fen Lisesi Yenileme ve Ek Bina projesi, Çinici Mimarlık ekibinin lisenin yenilenmesi ve liseye ek bina tasarlanması için görevlendirilmesiyle ortaya çıkmış. Türkiye’de örnek bir eğitim seviyesi ve kampüse sahip bir okul olarak Ankara Fen Lisesi, 1964 yılında yine Çinici Mimarlık ekibi tarafından tasarlanmış. Altuğ ve Behruz Çinici tasarımı olan ODTÜ kampüsündeki okul için daha önce birden çok kez yenilemeler yapılmış. Fakat 2017 yılındaki kapasite artışı sonucu kampüsün genel olarak yenilenmesine ve okula yeni, ek binalar tasarlanmasına karar verilmiş. Proje için orijinal yapının, ODTÜ Mimarlık Fakültesi ve hatta kampüsünün mimarlığını üstlenen Çinici ekibine başvurulmuş.

©Caner Bilgin (Çinici Mimarlık)

Ankara Fen Lisesi Yenileme ve Ek Bina projesi temel hatlarıyla dört bölümden oluşan bir proje. Çinici ekibi ilk olarak proje kapsamında yeni bir kapmüs planı geliştiriyor. Daha sonra bu kapasiteyi karşılayabilmesi için büyümesi gereken kampüs ana binasına ek bir yapı tasarlıyor ve son olarak da okula yeni bir yurt binası ve spor binası ekliyor. Yeni kampüs planı kapsamında eski kampüs temelde kurulduğu şekli ile bırakılmış. Yapı orijinalinde bir orta bahçe etrafında kümelenen kampüs binaları ile kurgulanmış. Çinici ekibi bu yaklaşıma sadık kalarak kampüs bulunan doğu-barı ve kuzey-güney doğrultularında ilerleyen, kampüsün ağaçlı yollarını daha berligin hale getirmiş. Gereken yerlerde bu akslardaki kampüs yollarının uzatılmasını ve servis trafiğine ayrılmış kampüs içi yolların bu akslardan bağımsız hale getirilmesini sağlamış.

©Caner Bilgin (Çinici Mimarlık)

Kampüs planı iyileştirilmesinden sonra Ankara Fen Lisesi’nin ana binasına proje kapsamında bir ek bina yapılmış. 10 derslik, 4 atölye ve 3 laboratuardan oluşan eski ana binaya 9 yeni derliği ve 3 yeni laboratuarı barındıran ek bir yapı tasarlanmış. Diğer yapılar gibi betonarme taşıyıcıya sahip ek binada ana binanın brüt beton bırakılmış yapı kurgusu devam ettirilmiş. Bu ek yapı, ana yapının eski halinde bulunan tek katlı kütüphaneyi yıkıp yapının mevcut bloğnun güney kısmına yerleşiyor. Bu uçta yeni yapı, eski yapıyla bir L oluşturacak şekilde uzatılıyor. Uzatılan kısımda yeni bloğun önünde lisenin ana binasına bir bahçe de kazandırılmış.

©Caner Bilgin (Çinici Mimarlık)

Ek bloğun zemin katında da yıkılan kütüphane yerine giriş hacminde bulunan yeni bir kütüphane tasarlanmış. Yeni kütüphane, kampüsün esas giriş holünün sonunda bulunan hacim. Zemin kattaki kütüphane doğu ve batıya dönük cephelerinden kampüsteki yeşillik alanlara bakacak şekilde kurgulanmış.

Ana binaya ek olarak kurgulanan yapıda yeni bir hacim de gözlem evi. Bu gözlem evi ODTÜ kampüsüne ve lisenin kendi yeşil içindeki kampüsüne bakıyor. Gözlem evine ek olarka tasarlanan bloğun çatı katından ulaşılıyor. Binanın yeni kısımlarındaki bu yaklaşımlar, kampüste doğayla daha iç içe ve daha ferah bir ortam yakalanmasına yol açıyor.

©Caner Bilgin (Çinici Mimarlık)

Ana bina ve ek bloğundan sonra kampüse bir de yeni yurt binası eklenmiş. Ankara Fen Lisesi, kurulduğu haliyle 100 kadın 100 erkek olacak şekilde 200 kişilik bir yurda sahip. Bu yurt binası, kaçak katlar bulunduruyor ve zamanında kötü müdahelelere maruz bırakılmış. Kampüsün yeni halinde ise oda düzenlerini değiştirilmesi ve yurt kapasitesinin 2 katına çıkarılması gerekli olmuş. Bu nedenle bu eski müdaheleler ve hacim yetersizliği, eski yurdun korunarak geliştirilmesini imkansız hale getirmiş. Sonuç olarak kampüste 200 kadın 200 erkek olmak üzere 400 kişilik yepyeni bir yurt binası tasarlanmış.

©Caner Bilgin (Çinici Mimarlık)

Yurt binası, eski halinde olduğu gibi kampüsün batı kenarını tanımlayacak şekilde konumlandırılmış. Yapı, eskisine benzer bir lineerlikte, yeni yurt binasının orijinal konumuna yakın fakat kampüs arazisinin doğal bırakılmış alt kotlarına yakın bir yere ötelenmiş. Yeni yurttaki odalar ise dörder kişilik olarak düşünülmüş. Her oda doğal ışıktan olabildiğince çok faydalanacak fakat enerji kaybına yol açmayacak, büyük olmayan pencere açıklıkları ile planlanmış. Yurt binasında odaların yer aldığı aksta yapının cephesi ısı yalıtımlı beyaz prekast beton paneller ile kurgulanmış. Yurdun banyoları ve sirkülasyon çekirdeği de genel açıklık kurgusundan farklı olarak koridorlara doğal ışık sağlayabilecek şekilde düzenlenmiş. Yıkılmış yurtların alanı yeni yurt binasında orta bahçeye eklenmiş. Bu kısım bir kotların düzenlenmesi ile altında ek okuma salonu bulunan, üstü yeşil örtü kaplı bir hacim olarak değerlendirilmiş.

©Caner Bilgin (Çinici Mimarlık)

Ankara Fen Lisesi Yenileme ve Ek Bina projesi bünyesinde kampüse son olarak yeni bir spor binası tasarlanmış. Projenin orijinal halinde kampüsün güney ucunda bir spo binası bulunuyor. Bu yapı, üçgen kesitli ve çatısına çıkılabilen bir kurguya sahip ve bu nitelikleriyle kampüsün en dikkat çeken yapılarından biri. Fakat yapının müellifliğinin Çinici Mimarlığa ait olup olmadığı dahi tespit edilememiş. Yenileme projesinin gereklilikleri ve zamanla niteliksizleşmiş halinden dolayı bu yapı da yenileme projesi kapsamında yıkılmış. Yapı yerine yeni spor binası ise yaklaşık aynı yerde konumaldırılmış. Yeni spor binası kampüse, bünyesindeki spor işlevlerine ek olarak, 500 kişilik tribünü ile kapalı tören alanı olarak da hizmet verebilecek şekilde tasarlanmış.

©Caner Bilgin (Çinici Mimarlık)

Çinici Mimarlık’ın Can Çinici, Cem Katkat ve Begüm Yılmaz Bilgin’den oluşan proje ekibi, 4 ay gibi çok kısa bir süre içinde projeyi tamamlanmak zorunda bırakılmış. Bunun sebebi yapının yeni ders yılına yetiştirilmek istenmesi. Ekip bu süreç yüzünden projede birtakım sıkıntılar yaşamış. Çinici ekibi beraber çalıştıkları yüklenici şirketin bu acele süreçle ilgili tecrübe eksikliğinden dolayı yapının inşai kalitesinin epeyce düşük bir şekilde kullanıma açılmış olduğunu belirtiyor. XXI dergisinin yapı ile ilgili, tasarımı ve süreçteki sorunları da anlatan, Can Çinici ile yaptığı detaylı röportaja buradan ulaşabilirsiniz.

The post Ankara Fen Lisesi Yenileme ve Ek Bina Projesi appeared first on Arkitektuel.

©Cemal Emden

2015 yılında başlayan inşaat süreci sonucu 2016 yılında tamamlanan KA Evi, Erginoğlu & Çalışlar ekibinin tasarımı. Erzincan’da ağaçlık bir araziye konumlandırılmış ev, uluslararası camiada da tanınan bir çağdaş sanatçı ve direktör için tasarlanmış. Projede sanatçının ruhunu yansıtma fikriyle yola çıkan ekip, yönetmenin aynı zamanda kendi ve ailesi için sığınacağı sakin, güvenli ve doğayla iç içe bir konut hedefliyor.

©Cemal Emden

Uluslararası sanat çalışmalarına imza atmış, sıklıkla sergiler açan bir film yönetmeninin evi olan KA Evi, yönetmenin ve ailesinin çiftçilik ve hayvancılığa duydukları ilgiyi de besleyecek ögelerle tasarlanmış. KA Evi, aile yadigarı arazisinde, hem çiftlik işleri ile ilgilendiği zaman kalınabilecek bir konut hem de ev sahibinin sanat ve film çalışmalarına konsantre olabileceği bir inziva noktası. Bunlara ek olarak ev, bir proje için mekana ihtiyacı olan uluslararası sanatçılara dönemlik konaklama sağlayacak bağımsız bir atölyeyi de bünyesinde barındırıyor.

©Cemal Emden

KA Evi, sık ağaçlık içinde çevreden izole, gün batımında Munzır Dağlarının harika manzarasına hakim bir konut olarak tasarlandı. Hem konum hem tasarım itibariyle bu “izolelik” kavramına önem veren ekibintasarım sürecinde en önemli koşullarından biri “azami mahremiyet” sağlmak olmuş. Bu tasarım yaklaşımıyla KA Evi’nde evin iç mekanlarının ve özellikle dış mekan kullanımının evin yakın çevresinde yaşayanlar tarafından algılanmaması istenmiş.

©Cemal Emden

Erginoğlu & Çalışlar ekibini projeden en çok zorlayan noktalardan biri evin inşaat süreci olmuş. KA Evi’nin Erzincan dışında kalan arazisi, kolay inşaat yapımına izin vermemiş. Zorlu inşaat süreci ekibi, daha pratik bir malzeme olarak bina taşıyıcısını hem estetik hem de strüktürel anlamda daha gelişmiş bir materyal olan çelik sistem ile kurgulamaya itiyor.

Kocaeli’nde imal edilip yerinde monte edilen çelik sistem, deprem bölgesi olan -1939 ve 1992’de iki büyük deprem yaşayan- Erzincan’daki arazide hem güvenlik hem de yarattığı mimari atmosfer nedeniyle tercih edilmiş. Tüm dış duvarlarda ve çatıda yine kuru imalat sistemleri kullanılarak inşaat kalitesini arttırmak hedeflenmiştir.

©Cemal Emden

Ekibin üzerinden durduğu bu “izolelik” kavramı yanında tasarım sürecini yönlendiren noktalardan bir başkası da, Erzincan’ın 1939 ve 1992’de geçirdiği bu iki büyük deprem ve yaşanılan kayıpların hala hafızalarda olması nedeniyle, hem ev sakinleri hem de gelecek misafirler için psikolojik olarak sağlam bir noktada bulunma hissini yaratmak olmuş. Bu yaklaşım, evin strüktürüne ek olarak, evin iç mekan tasarımına da yön veriyor: evin çelik strüktürünün iç mekanda da algılanması sağlanmış. Aynı zamanda evin hem de bir atölye hissi oluşturması, bu şekilde sağlanmış denebilir.

©Cemal Emden

KA Evi, 468 metrekarelik tek bir kütleden oluşuyor. Bu tek kütlede, bütün mekanların birbiri ile görsel ilişkisinin olması sağlanmış. Ekip, bunu galeri boşluğuna ve evin zemin katına bakan bir yatak odası ile sağlıyor. Aynı zamanda bu tek kütleye rağmen atölye kısmı dışarıdan ayrı bir girişe sahip şekilde planlanmış. Yine de atölye ve evin girişlerinin ortak bir saçak ile çözülerek evin tek kütle algısının değişmemesi sağlanmış. Bu iki giriş sebebiyle KA Evi kütlesinin ortasında bir boşluk oluşuyor. Farklı mekanlara girişi barındıran bu boşluk, Erzincan’ın soğuk ve karlı kışında kapı önlerinin korunaklı olmasını sağlıyor.

©Cemal Emden

KA Evi’nde dış kaplama olarak, yerel olarak adlandırılabilecek bir tutumla, ahşap tercih edilmiş. Ahşabın üzerine çelik taşıyıcı sistem ile aynı renkte doğramalarla bu ahşap kaplama ön plana çıkarılmış. Evin iç mekanında ise çelik taşıyıcı sistem gözler önünde. Duvarın iç yüzü de kontrplak olarak bırakılmış. Böylece ev iç mekanda da dışarıda da ahşap ve gri çelik birliğini yakalıyor. Evin mobilyaları ise ev sahibi tarafından özel olarak seçilmiş, aile yadigarı evden kalan tavan göbekleri tavana asılmış ve ev sahibinin sanat koleksiyonundan bazı parçalarla iç mekan zenginleştirilmiş.

©Cemal Emden

Hasan Çalışlar, Zeynep Şankaynağı, Duygu Uzunalı ve Mustafa Tural’dan oluşan ekibin tasarımı KA Evi projesi, World Architecture Community 2017 (Dünya Mimari Topluluğu 2017) kapsamında hem jüri ödülünü aldı, hem de program kapsamında üyelerin oylarıyla seçilen proje oldu.Yönetmen ve ailesinin tarım ve hayvancılığa duydukları ilgiyi besleyecek ögeleri de ön plana çıkaran KA Evi, kullanıcıları için, Erzincan’da Erzincan’ın doğasıyla iç içe bir inziva noktası.

The post KA Evi appeared first on Arkitektuel.

©flufoto

Koç ailesinin kurduğu Koç Vakfı’na bağlı bir kurum olan Arter, İstiklal Caddesi’ndeki yerinden sonra Dolapdere’deki yeni binasına taşındı. Arter’in yeni evi, 2013 yılında açılan uluslararası bir proje yarışması sonucu birinci olan Grimshaw Architects tarafından tasarlandı. Grimshaw Architects ekibi, yapıyı ziyareçilerin sanatı keşfedebileceği bir yer haline getirmesi için tasarımlarını iki tema etrafında şekillendiriyor: açıklık ve akışkanlık. Ekibin hedefi Arter’in yeni binasının bulunduğu çevreyle güçlü ilişkiler kuran bir sanatsal bir buluşma noktası haline gelmesi olmuş.

©Cemal Emden

Grimshaw Architects ekibinin projedeki odak noktalarından bir tanesi, Arter’in ziyaretçilerinin şehirden kopmuş hissetmeden yeni binanın içinde farklı sanatsal ve hatta mekansal deneyimler elde edebilmesi olmuş. Bu yaklaşımla Arter, ekip tarafından bir çeşit dinamik mekanlar dizisi olarak kurgulanmış. Eski binasından sonra birçok programı ve imkanı bünyesinde barındırabilecek ve İstanbul’un kültürel yapıları arasında önemli bir yere oturan Arter için Grimshaw Architects’ten Kirsten Lees: “İzleyicinin bakış açısına göre sürekli değişkenlik gösterebilen, çok katmanlı, iç içe geçmiş, disiplinler arası bir kamusal yapı. Müzenin zengin programı ise çeşitli sanat dalları arasında yeni sinerjilerin geliştirilmesi ve yaşatılmasının yanı sıra çağdaş sanatla fiziksel ve entelektüel ilişkilendirmelerin yapılması için yeni bir odak noktası olacaktır.” 

©Cemal Emden

Dinamik mekanlar dizisi olarak Arter, görsel olarak birbirine bağlana ve fiziksel olarak birbirine açılan mekanlardan oluşuyor. Bu kurgu farklı disiplinleri bir araya geitrebilecek bir program ağı ve mekanların her biri ile yaratıcılığa ve etkileşime teşvik eden bir yapıya yol açıyor. Yapının 6 kata yayılmış 6 galeriden oluşan ana foksiyon alanlarının merkezi bir atrium etrafında kurgulanışı da bu hedefi destekler nitelikte. Arter bu özelliğiyle İstanbul’un en önemli kültürel odak noktalarından biri haline gelmeye başladı bile. Yapı, aynı zamanda herkesin ücretsiz olarak 300’ü aşkın sanatçıdan 1300 işi görebileceği, Türkiye’de çağdaş Türk sanat eserlerinden oluşan ilk kalıcı sergiyi oluşturmasıyla da İstanbul kültür hayatı için oldukça büyük bir öneme sahip diyebiliriz.

Karbon / ©Cemal Emden

Yapı, genel olarak merkezdeki iki performans salonu etrafında kurgulanmış. Bunlardan ilki 168 koltuklu ve teleskopik koltuk sistemiyle Sevgi Gönül Oditoryumu. Esnek bir oditoryum olarak tasarlanmış olan Sevgi Gönül Oditoryumu, esnek zemini ve aynaya dönüşen duvarlarıyla farklı birçok etkinliğe elverişli bir mekan yaratıyor. Bu oditoryumda sinema gösterimleri, konferanslar ve dans/konser performansları da yapmak mümkün.

Arter’deki diğer salon ise tam teşekküllü bir ‘Black Box’ olarak tasarlanmış Karbon. 332 kişilik esnek oturma alanına sahip Karbon, salonun ihtiyacı olan ekipmanların asılabileceği ve istendiği zaman istenen şekilde teknik değişiklerin yapılabilmesine imkan sağlayan çelik gergi halatlarıyla oluşturulmuş bir tavana sahip. İki salon da tamamen düzayak hale gelebilecek koltuk sistemiyle donatılmıi ve böylece büyük enstalasyonlar ve çok kanallı projeksiyon gerektiren işlere de hizmet edebilecek salonlar.

©Cemal Emden

Bunların dışında Arter bünyesinde atölyeler, kütüphane, kafe, kitabevi ve bir bahçe bulunduruyor. Atölyeler de yapının bünyesindeki oditoryumlar gibi esnek mekanlar; kullanılan modüler sistemler sayesinde buluşma, konuşma, atölye çalışması gibi farklı programlara kullanım alanı sağlıyor. Yapının bünyesinde kurgulanmış olan bahçe de açık hava performanslarına ev sahipliği yapabilecek şekilde tasarlanmış. Ek olarak yapının terasları da heykel sergi olarak kullanılabilecek alanlar olarak düşünülmüş. Farklı pek çok programa cevap verebilecek nitelikte mekanlar yaratan Arter, çok yönlü ve multidisipliner bir kültürel nokta.

©kultur.limited

Arter’in en dikkat çekici noktalarından bir tanesi yapının cephesi. Arter’in cephesi, cam takviyeli betondan yapılmış düzemlerden oluşuyor. Bu düzlemler de üçboyutlu konkav ve konveks şekilde baklava formunda birçok panelin biraraya gelmesiyle oluşturulmuş. Cephenin bir kısmı bu düzemlerden oluşurken; bu harekete zıt bir dil olarak bir kısmı da el yapımı sırlı seramik yüzeylerle kurgulanmış. Cephe gün boyunca değişen ışıkla farklı ışık-gölge oyunları yaratıyor. Güneşin hareketiyle ışık ve gölge her bir düzlemin farklı yüzeylerinde toplanıyor. Sırlı seramik yüzeyler de güneşin hareketiyle şehrin dinamiğini ve gökyüzünü yansıtıyor. Böylece yapı dışarıdan gözlemlendiğinde, bir çeşit renk-doku-ışık-gölge paleti haline geliyor. Bir mozaik gibi dokunmuş cephe aynı zamanda Türk kültür tarihine de referans veriyor.

©Cemal Emden

İstanbul’un yeni çağdaş sanat mekanı Arter, şehrin en hareketli ve gürültülü noktalardan biri olan Dolapdere’de adeta başka bir dünyaya açılan kapı: göz alan cephesiyle, Joseph Beuys, Geta Bratescu, Mona Hatoum ve Sophie Calle gibi dünyaca ünlü aydınların eselerini barındıran oldukça geniş koleksiyona sahip bir kültür odağı. Grimshaw Architects liderliğinde Thornton Thomasetti, Max Fordham ve Neill Woodger Acoustics’in imzasını taşıyan Arter, 2015 yılında başlayan inşaatından sonra geçtiğimiz ay kapılarını açtı.

The post Arter appeared first on Arkitektuel.

©Engin Aydeniz

Tarihi Bomonti Bira Fabrikası’nın ‘Bomontiada’ adı altında, İstanbul’un yeni kültür, sanat ve eğlence üssü olarak dönüşümünün önemli bir parçası olan Kilimanjaro, şehre yeni bir öneri getiren ‘casual’ yeme-içme projesi. 2016 yılında tamamlanan ve İç mekan tasarımı Autoban tarafından gerçekleştirilen projede, mekanın bulunduğu tarihi endüstriyel yapı, hacmi ve orijinal dokusu dikkate alınarak, fabrika tipolojisi içinde çağdaş bir sosyal alan olarak yeniden işlevlendirilmiş.

©Engin Aydeniz

Projede Autoban, yapının fabrika olarak kullanıldığı dönemin zanaat geleneğinin hala varlığını sürdürdüğü fikirden yola çıkarak, başta iç mimariyi oluşturan kabuk olmak üzere, tüm malzeme seçimlerini de bu fikir doğrultusunda gerçekleştiriyor. Kilimanjaro projesinin iki temel fonskiyonu var: bar ve yemek alanı. Bu iki fonksiyon, mekanda sosyal iletişimi destekleyecek sıcak ve samimi bir ortam yaratmak amacıyla, birbirlerine olabildiğince yakın ve hatta bazı noktalarda iç içe geçmiş şekilde kurgulanmış. Yine aynı bakış açısıyla bu iki fonksiyonu destekleyen alt fonksiyonlar, örneğin DJ kabini yine mekana yaklaşımı destekler nitelikte, yemek alanın bir parçası olarak algılanan fakat ayrı üniteler olarak tasarlanmış.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro’nun en dikkat çekici kısmı, restoranın barı. Projenin odak noktası olarak saptanan organik kıvrımlara sahip bar, form ve kütlesel hacim itibariyle tıpkı bir enstalasyon gibi mekanın merkezinde konumlandırılırken; yemek ve oturma alanları ile tüm diğer fonksiyonlar barın etrafında şekillendirilmiş. İçinde bulunduğu hacim ile olan iletişimi dolayısıyla “mekan içinde mekan” kavramını güçlendiren bar, Autoban ekibi için, kendi içinde farklı buluşma/yalnız kalma alanları yaratabilecek amorf bir formda. Tüm strüktürün sergilendiği üst kafes yapısı içerisinde yeşil bitkiler de barındıran bu amorf form, içerideki endüstriyel atmosferin sert etkisini de kırıyor.

©Engin Aydeniz

Autoban, iç mekan tasarımına çok katmanlı bir bakış açısına sahip. Ekibin imzası haline gelmiş bu yaklaşımın yeni bir yorumu olarak, yapının orijinal çıplak tuğla duvarları ile tezat oluşturması ve aynı zamanda mekana sıcaklık katması açısından Kilimanjaro, parapet hizasinda biten ahşap bir iç mimari kabuk ile çerçevelenmiş.

Bu iç kabuk, binanın geniş iç mekanı için aydınlatma ve mekanik işlevlerin çözümlendiği fonksiyonel bir katman görevi yapıyor ve ahşap yüzeylerinde Autoban tarafından projeye özel geliştirilmiş üç boyutlu, geometrik bir deseni barındırıyor. Ahşap zeminlerde ise, aynı desenin iki boyutlu yorumuna yer verilmiş. Böylede mekan içinde zengin bir bütünlük ve kimlik anlayışı yakalanmış.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro’nun tüm mobilya ve aydınlatma üniteleri, yine Autoban tarafından projeye özel tasarlanmış. Mekandaki ünitelerin tamamı da endüstriyel kimliği desteklemek amacıyla, ham malzemelere özel bitişler uygulanarak üretilmiş. Ağırlıklı olarak metal profilli mobilyaların kullanıldığı projede, mermer yüzeyler honlama, kumlama ve fırçalama gibi işlemlerden geçirilerek, malzemenin dokusu üzerinde yeni denemeler yapılımış malzeme potansiyeli arttırılması hedeflenmiş. İç içe geçmiş spirallerden oluşan metal aksamlı bar taburelerine uyumlu olarak; oturma alanlarında aynı form bu kez ahşapyle tekrar edilmiş. Aydınlatmalar için ise, yine endüstriyel dönemin izlerini taşıyan tasarımlar tercih edilmiş.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro projesinde iç-dış mekan ilişkisi, Bomontiada kompleksinin kamusal kullanıma  açık iç avlusuna giriş ve çıkışta yer alan teras alanında, kompleksin kamusallık yaklaşımın vurgu yapacak bir öge olarak bir kutu ile güçlendirilmiş. Ziyaretçiler Bomontiada’nın avlu kısmından, Kilimanjaro’nun dökme demir masa ve ağaçlar etrafına sarılan ahşap banklar kullanılmış bir dış mekan oturma alanına; oradan da rüzgarlık görevi gören, aynı zamanda iç mekandaki kabuk sisteminin devam ettirildiği bir kutu ile mekanın içine yönleniyor.

The post Kilimanjaro appeared first on Arkitektuel.

©Perin Ören Öztürker

Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi, Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kabatepe Tanıtım Merkezi için açılan bir yarışma sonucu ortaya çıkmış. 2010 yılında tamamlanan proje Peb Mimarlık tarafından tasarlanmış. Ekip müze için tasarımında Çanakkale Savaşları’nın tarihsel önemini ve anısını canlı tutmak amacıyla anıtsal bir yapı kurgusu üzerine yoğunlaşmış.

©Perin Ören Öztürker

Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi (Gelibolu Kabatepe Tanıtım Merkezi veya Çanakkale Destanı Tanıtım Merkezi) tamamı toprak altına gömülmüş bir yapı ortaya koyuyor. Ekibin bu yaklaşımla amacı yapıda mezar havası oluşturmakmış. Ekibin tasarladığı ‘mezar’ ortadan bir yarıkla ikiye ayrılmış. Bu yarık, yapının ana omurgasını oluturan iki anıt duvarla oluşturulmuş. Duvarlar yapıya gelen ziyaretçileri sıfır kotundan karşılıyor ve en yaklaşık 9 metre kadar yukarı uzanıyor. Duvarların aynı zamanda Çanakkale Boğazı’nı da sembolize ettiği söyleniyor. Boğazların bir tür kapı olma niteliğinde esinlenerek tasarım, içerisinde kurguladığı açık ve kapalı anma mekanlarına buradan giriş veriyor.

©Perin Ören Öztürker

Açık ve kapalı, anı ve anmaya odaklanmış hacimlerden ve iki anıtsal, kıvrımlarıyla heykeli, plastik duvarlardan oluşan tasarım, ekibe göre Çanakkale için bir çeşit manevi şehitlik yaratıyor. Şehitlik yaklaşımına da anıtlaşarak yeni bir kurgu kazandırıyor. Peb ekibinin amacı, içeride tarihi savaşın anılarından ve kaybedilen şehitlerin anısını onurlandırmadan oluşan kapalı ve ziyaretçiler için manevi boyutta bir deneyim yaratmak.

©Perin Ören Öztürker

Peb Mimarlık’ın Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi için tasarım kurgusunu iki karşıt düşünce şekillendirmiş: savaş ve barış. İki anıtsal duvar birbirine zıt kıvrımlarıyla bu iki düşünceyi de çakıştıran ögeler aslında. Binaya girerken solda kalan duvar barış temalı düz beyaz duvar. Bu barış duvarı, ziyaretçiyi karşılayan öge.

Yapının giriş noktasında başka beyaz öge de dikkat çekiyor. Bu, üç beyaz sütundan oluşan bir çeşit heykel. Türk askerinin inanç, cesaret ve vatan sevgisini temsil eden beyaz öge, barış duvarı gibi sadelik ve dinginliğini temsil ediyor. Beyaz duvar ve heykelin bu yaklaşımla tasarımının amacı, Çanakkale’de ölümün sessizliğini ve yalnızlığını anlatmak.

©Perin Ören Öztürker

Girişte görülen koyu renkli duvar da savaş temalı olan duvar. Bu duvar, şehitliğe (ek olarak işgal, ölüm, sömürü, şiddet, çatışma kavramlarına) vurgu yapıyor. Koyu renkli kıvrımlı duvar aynı zamanda anma platformu olarak tasarlanmış olan yapının açık hava müzesi kısmının çeperini oluşturuyor. Yapının açık hava müzesi, ekibe göre “sömürgecilik anlayışının sonucu olarak ortaya çıkan bu işgale karşı savaşırken şehadet mertebesine eren Mehmetçiğin ruhlarını” temsil ediyormuş. Yapı kurgusu ve tasarımıyla Çanakkale’ye hem yeni bir anıt hem de kentsel bir odak kazandırmış.

©Perin Ören Öztürker

Bir anma platformu olarak Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi, savaşın şiddetini gülleler ve mermileri sembolize edecek ögelerle temsil etmeyi hedefliyor. Bunun için kurşun deliklerini anımsatması amacıyla tavanda çeşitli boyutlarda yuvarlaklar düşünülmüş. Aynı zamanda yapının açıklıklarını oluşturan bu delikler, gündüz içeri ışığın sızmasını ve böylece içerinin mistik bir havaya bürünmesini sağlıyor. Açıklıklar gece ise dışarıya ışık veriyor ve böylece zemin üstünden görülen yapının altta barındırdığı manevi şehitliğe ruhani bir atmosfer sağlıyor.

Yapı içerisinde bir de simülasyon merkezi bulunduruyor. Yapıya gelen ziyaretçiler anıtsal duvarların arasından köprüyle geçerek buraya ulaşıyorlar. Merkezde amaç ziyaretçilere, savaşın öncesi, savaş sırası ve savaş sonrasında yaşananları anlatmak. Buradan sonra ziyaretçiler, yürüyen rampalarla ve asansörlerle sergi alanları ve kafeteryaya çıkabiliyor.

The post Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi appeared first on Arkitektuel.

Zaha Hadid’in Kartal Kentsel Dönüşüm projesi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Metropoliten Planlama ve Kentsel Tasarım Merkezi (İMP) tarafından 2006 yılında açılan yarışmanın birincisi olmuştur. Kartal-Pendik aksını İstanbul’un yeni merkezlerinden biri olarak tasarlayan Zaha Hadid’in projesi, günümüzde oldukça değiştirilerek uygulanmaya çalışılmaktadır.

© Zaha Hadid Architects

Kartal Dönüşüm Projesi, şehir içinde şehir konseptinden yola çıkmaktadır. Proje, Kartal-Pendik hattına yeni bir ticaret merkezi, yüksek segment yaşam alanları, kültürel aktivitelerin gerçekleşeceği konser, tiyatro salonları ve bir marina gibi yeni mekanlar önermektedir. Kartal-Pendik hattının, Asya ile Avrupa’yı birbirine bağlayan çevreyollarını içinde bulundurması ve kıyı şeridine yakınlığı ile İstanbul için önemli bir yere sahip olması, yeni kentsel dönüşüm projesini daha önemli kılıyor.

© Zaha Hadid Architects

Zaha Hadid Architects, bu ulaşım ağlarını göz önünde bulundurarak şekillendirmiş. Proje, doğu-batı yönünde ilerleyen uzun yatay merkezi aks üzerine takılan belirli dikey bağlantıların birleşmesi ile şekilleniyor. Oluşturulan ana hatlar üzerine farklı işlevlere hizmet eden bina tipolojileri tasarlanmış. Projenin kimi bölgelerinde yüksek gökdelenler ve onları çevreleyen nispeten açık ve ferah bir plan düzeni tasarlanmış. Kimi bölgelerde ise bina yoğunluğu artarak, yapılar birbirinden yalnızca dar sokaklar tarafından ayrılıyor. Kimi bölgelerde ise yapılar tamamen yok olarak park ve açık mekanlar oluşturuluyor.

Zaha Hadid Architects tarafından yapılan tüm render ve çizimler: 

The post Kartal Kentsel Dönüşüm Projesi appeared first on Arkitektuel.

Emre Arolat Mimarlık Ofisi, 2013 yılında tasarladığı Vicem Bodrum Yalıları ile geleneksel Bodrum mimarisinin dışına çıkıyor. Proje, peyzaj kurgusu ve iç mimarisinin bir bütün olduğu birbirinden bağımsız fakat aralarında geçişler bulunan evlerden oluşuyor. Bodrum merkezine 3 kilometre uzaklıkta, İçmeler koyunda bulunan Vicem Bodrum Yalıları, an itibariyle Bodrum’un en önemli konut projelerinden biri.

© Cemal Emden

Doğal dokusunu ve tazeliğini koruyan İçmeler sahil şeridi, proje için eşsiz bir alan. Kayalık bir alan üzerine konumlanan yalılar, doğa ile kurduğu ilişki ile de göze çarpmakta. Evlerin taşlık arazi ile entegre olabilmesi adına, binalar parçalanmış kütleler halinde üretilmiş ve yapıların zemine oturduğu kısımları olabildiğince doğal bırakılmaya çalışılmış.

© Cemal Emden

Binaların cephelerini oluşturan kalın taş duvarlar ısı korunumu ve depolaması sağlamakta. Bu duvarlar sayesinde evlerin içi yaz günlerinde soğuk, kış günlerinde ise sıcak kalabiliyor. Binaları oluşturan diğer elemanlar, bu kütlece yoğun taş duvarlara nazaran çok daha hafif ve ‘geçici’ tasarlanmış. Taş duvarların üzerine adeta kondurulan bu elemanlar evlerin yoğun kütlesel özellik kazanmasının önüne geçiyor.

4. Ev tipi planı

Evlerin cephelerinde güneşin yönüne göre hareket edebilen ahşap panjur kullanılmış. Aşağıda kalan kütlelerin tamamen açılabilen cepheleri ise farklı mekanların birleşmesini sağlamakta. Katlanabilir cam cepheler aynı zamanda evlerin içini havalandırmayı da kolaylaştırmakta. Bu cephe tasarımı sayesinde nispeten gölgede kalan avlu alanları oluşturulmuş.

© Cemal Emden

Oluşturulan sitenin peyzaj düzenlemesine, evlerin mimarisi kadar önem verilmiş. Evlerin bahçelerini fazlaca yeşil bitki ve çimen ile kapatmak yerine, kayalık topoğrafyaların doğal örtüsüne yakın bir yeşil örtü oluşturulmuş. Binaların dışındaki taşlık yürüme alanları ile 21 ev arasındaki geçişler sağlanmakta.

The post Vicem Bodrum Yalıları appeared first on Arkitektuel.