The Twist / BIG

©Laurian Ghinitoiu

BIG (Bjarke Ingels Group) ekibinin Norveç’teki ilk projesi olan Twist Müzesi, Norveç’in Kistefos Heykel Parkı’nda yer alacak bir sanat eseri gibi düşünülmüş. Heykel parkından geçen kültürel rotayı tamamlayan ve orman kenarındaki iki nehir kıyısını birbirine bağlayan bir altyapı oluşturan The Twist, heykelsi bir form oluşturmak için ortasından döndürülerek bükülen bir kiriş şeklinde tasarlanmış. Müzenin çift kavisli geometrisi, hafif bir fan hareketine benzer şekilde birbiri üzerinden kayan bir kitap yığını gibi düzenlenmek istenmiş. Alüminyum panellerden oluşturulan bu geometri, bir kamera deklanşörünü andırıyor. Temelde iki ögeyi birbirine bağlama düşüncesiyle ortaya çıkan tasarım, Kistefos’ta görülmesi gereken kültürel bir odak yaratıyor. “Bir köprü olarak The Twist heykel parkını, park içerisindeki yolculuğu sürekli bir döngüye dönüştürerek yeniden yapılandırıyor. Bir müze olarak, iki ayrı mekanı birbirine bağlıyor -içe dönük dikey bir galeri ve nehrin panoramik manzarasına sahip dışa dönük yatay bir galeri. Bükülmeyi oluşturan bu iki galeri arasında üçüncü bir alan yaratıldı. Ortaya çıkan form, parkın heykelleri arasında bir başka heykel haline geliyor.” Bjarke Ingels. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

Katar Ulusal Müzesi / Ateliers Jean Nouvel

©Iwan Baan

Ateliers Jean Nouvel’in tasarımı Katar Ulusal Müzesi (National Musaum of Qatar – NMoQ) Katar’ın hikayesini anlatan, heykelimsi, fütüristik bir müze. Müzenin kompleks formu, çöl gülü olarak bilinen doğal bir mineral oluşumdan etkilenilerek, farklı çaplara ve kıvrımlara sahip disklerin kesiştirilmesiyle oluşturulmuş. Birbirine kenetlenen diskler yapının içerisinde de düzensiz hacimlerin oluşmasına yol açıyor; bu parçalanmış mekanlar da içeride sürükleyici bir küme oluşturuyor. Şeyh Abdullah Bin Jassim Al Thani’nin tarihi sarayını çevreleyerek bu tarihi alana saygılı ve onu yüceltecek bir tutumla tasarlananan müze, ülkenin kültürel mirasını yapının bir parçası haline getirmeyi hedefliyor. Yapı, bu tarihi ziyaretçileri birbirine geçen geometrik düzlemler arasındaki düzensiz boşlukları işgal eden bir dizi galeri boyunca yönlendiren eliptik bir kurgu ile 11 galeride anlatıyor. “Bir çöl gülünü tasarımın temel noktası olarak hayal etmek, ileri derecede düşünce isteyen bir süreçti -hatta ütopik bir süreç. Oldukça kıvrımlı, kesişimli ve konsollu büyük disklerden –çöl gülünün şekilleri gibi– oluşan bir yapı inşa etmek için oldukça zor teknik gereklilikleri sağlamak zorundaydık. Bu yapı, Katar’ın kendisi gibi en gelişmiş teknolojileri kullanıyor. Sonuç olarak müze bütün bir obje: içerisinde başka yerde bulunmayan mekanlarıyla tek seferde mimari, mekansal ve duyusal deneyim.” Jean Nouvel. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

The Shed / Diller Scofidio + Renfro

© Iwan Baan

Diller Scofidio + Renfro ve Rockwell Group işbirliğiyle tasarlanan The Shed, Nisan 2019 itibariyle New York’un yeni kültür odaklarından bir tanesi. Yapı tamamen gönüllü amaçlar ile tüm disiplinlerden sanat eserlerini toplamayı ve farklı kesimlerden insanlar ile buluşturmayı amaçlayan bir kurumun merkezi. Üzerini kaplayan bir kabukla tasarlanan yapının en dikkat çekici özelliği, bu kabuğun zeminde bulunan raylar ile binanın yanındaki meydana doğru hareket ederek geniş çaplı performansların gerçekleşebileceği, enstalasyonların ve etkinliklerin yer alabileceği büyük bir yarı kapalı alan oluşturabilmesi. 37 metre yüksekliğindeki ve çelik diagrid sistemden oluşan kabuk, şu ana kadar üretilen en büyük ETFE panellerle yapılmış. Esneklik ve çok amaçlılık göz önünde bulundurularak tasarlanmış bir sanat merkezi olarak The Shed; açık strüktürel sistemiyle, gelecekteki sanatın ve sanatçıların ihtiyaç duyabileceği ölçek, medya ve teknoloji değişimlerine ayak uydurabilecek bir karaktere sahip. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

Ruby City / Adjaye Associates

©Dan Baldinger

San Antonio, Teksas’ta bir çağdaş sanat müzesi olan Ruby City (Yakut Şehir), David Adjaye önderliğindeki Adjaya Associates ekibi tarafından tasarlanmış. 2007’de ölen bir hayırsever, koleksiyoncu ve sanatçı olan Linda Pace’in anısına inşa edilmiş olan müze, kentin yaratıcı komünitelerinin dünyanın dört bir yanından ve yerel sanat eserlerini deneyimleyebileceği bir mekan yaratıyor. Yapı, şehirde 16.-19. yüzyıllar arası hüküm sürmüş İspanyon egemenliğinin eseri olan barınaklardan esinlenilerek tasarlanmış. Yapının dış kaplaması, binaya yakut (ruby) ışıltısı veren bir kırmızı tonunda prekast bir beton plakalardan oluşuyor. İç giriş ve lobisi de aynı kıpkırmızı renkte kurgulanmış olan yapı, Linda Pace’in ‘yakut bir şehir’ vizyonunu aktarıyor.

Exploratorium / Bernard Tschumi + Tianjin Urban Planning and Design Institute (TUPDI)

© Kris Provoost

Çin’in Tianjin şehrinde Bernard Tschumi tarafından tasarlanan müze, bakır renkli perfore panelleri ve sanayi bacaları şeklindeki sergi alanları ile dikkat çekiyor. Tschumi’nin Çin’de yaptığı ilk büyük ölçekli proje olan müze, şehrin endüstriyel tarihinin bir simgesi olması amacıyla inşa edilmiş. Müzeyi oluşturan tüm mekanlar koni şeklindeki devasa bir strüktürün etrafına yerleşmiş. Bu kesik koni yükselerek müze duvarlarını delip geçiyor ve bir baca etkisi yaratıyor. Merkezi oluşturan 5 konik yapı birbirine cam bir kanopi ile örtülmüş kamusal bir koridor ile bağlanıyor. En büyük konisinde üç kat yüksekliğindeki bir lobiyi ve spiral bir rampayı bulunduran yapı, burada cepheye yerleştirilen gemi penceresi şeklindeki açıklıkları takip edecek şekilde bir rota kurguluyor. Yapının diğer küçük konileri ise sergi alanlarını barındırıyor. Tschumi’nin pasif havalandırma bacaları olarak düşündüğü ve kesik yüzeylerini çatı pencereleriyle örttüğü konileri, perfore bakır renkli alüminyum panellerle kaplı ve cepheye kimlik kazandıran en önemli mimari unsur yapı için. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

James-Simon-Galeris / David Chipperfield Architects 

©Simon Menges

David Chipperfield Architects’in Berlin ofisi tarafından tasarlanan James-Simon-Galerie son yüzyılda Berlin’in müzeler adasında yapılan ilk yeni bina. Neoklasik ve modern mimarinin melezi olarak oluşturulmuş tarzıyla James-Simon-Galerie, giriş seviyesinde çevreyle ilişki kurarak yayılacak ve halka açık bir teras kurgulayacak; alt katlarda ise asıl müze fonksiyonlarını barındıracak şekilde tasarlanmış. Yapı, mimari anlamda müze adasının mevcut unsurlarını benimseyerek çevresine referanslarla tasarlanmış. “Programsızlık” etkisi hedefleyen ve iç mekanda bu ilkeyi odaklanarak tasarlanan yapı için Chipperfield: “Proje bu kadar büyük bir alanı esnek aktiviteler için ayırarak bizi müzenin ne olduğunu ve kimin için var olduğunu yeniden düşünmeye teşvik ediyor. Müzeler bir zamanlar dünyadan yalıtılmış kapalı kutulardı, ancak günümüz müzelerinin dinamik sosyal alanlar olması gerekiyor.”. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

Odunpazarı Modern Müze / Kengo Kuma and Associates

©NAARO

Türkiye’deki en  çok yankı uyandıran projelerinden biri olan Odunpazarı Modern Müze (OMM), Eskişehir’de Kengo Kuma and Associates ekibi tarafından tasarlandı. Türkiye’den ve dünyadan sanatçıların modern ve çağdaş eserlerini sergilemek, Türk sanatını dünyaya tanıtmak ve Eskişehir’e kültürel bir değer katmak amaçlarıyla müze, bulunduğu bölgenin tarihini ve hafızasını tasarımlarıyla yansıtma fikriyle yola çıkmış. “Odunpazarı’ndaki eski evlerin konsolları ve yönelimleri, şehrin sokak dokusunu özgün ve beklenmedik kılan özellikleri…Projede niyetimiz kutuları üst üste koyarak ve döndürerek bölgedeki Osmanlı evlerinin yarattığı dokuyla bir bağ kurmak…Formalist bir tutumdan çok, sokağı içeride devam ettirmek ve doğrusal olmayan bu gezinti rotasını müzenin içinde tekrar yaratmak için.” proje lideri Yuri Ikeguchi. Ekibin tasarım stratejisi, hacmi toplulaştırmak; kentsel ölçekte kendini gösteren bir mimari oluşturmak için küçük kutuları birbileri üzerine istifleme üzerine kurgulanmış. Sanatın yalnızca metropollerde kolayca erişilebilen karakterinden çıkıp kültürel dokusu ile farklı olan şehirlere de yeni bir heyecan kazandırmasını ve böylece daha geniş kitlelere ulaşmasını kendine misyon edinmiş bir platform olarak OMM, kentten doğan anlayışı ve şehrin iki farklı merkezi arasında kurduğu ilişkiyle Eskişehir hatta Türkiye için yepyeni bir kültürel değer. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

Jishou Sanat Müzesi / Atelier FCJZ

©Tian Fangfang

Çin’in Xiangxi eyaletinn başkenti olan Jishou’daki Jishou Sanat Müzesi (Jishou Art Museum – JAM), kentteki Wanrong nehrini geçen iki köprü şeklinde tasarlanmış bir yapı. Çin’de toplumdan uzak yerlere bir anıt niteliğinde konumlandırılan kültür yapılarının aksine kentin göbeğinde kente bir müdahele olarak tasarlanmış olan JAM, müzenin dışında bünyesinde dükkanları, restoranları ve konutları da barındırıyor. Bu multi-programatik kurgusu sayesinde yapı, sokağa ve böylece kentlinin günlük yaşamına entegre edilmiş. Yapı, biri daha alçak olan iki köprüden oluşuyor. Bu köprülerden aşağıdaki çelik strüktürle kurgulanmış, üstü kapalı bir sokak gibi davranırken; üstteki beton kemerli köprü ise müze fonksiyonlarını barındırıyor.

Jining Sanat Müzesi / Ryue Nishizawa

©Office of Ryue Nishizawa

SANAA kurucularından olan ryue Nishizawa’nın Çin’deki müze tasarımı, göl kenarında ağaçlarla çevirili bir arazide için yapılan masterplanın parçası. Yapı, alanla daha bütüncül bir etki yaratmak için tek katlı ve organik bir çatı ile kurgulanmış. Cam koridorlarla birbirine bağlanan müze hacimleri, açık bir avlu etrafında konumlandırılmış. İçeriye maksimum güneş ışığı alınımı ve yapının dış dünya ile görsel iletişimini sağlayan cam cepheye ek olarak yapının bazı kısımları yerel olarak elde edilmiş tuğlalarla kaplanmış. Bu yaklaşım aynı zamanda Çin mimarisinin geleneksel yapım metodlarına da referans veriyor.

Tai Kwun / Herzog & de Meuron

©Iwan Baan

Hong Kong’da eskiden merkez olan Tai Kwun (Büyük Terminal) isimli bölgenin yenileme ve canlandırılması projesi kapsamında İsviçreli firma Herzog & de Meuron tarafından tasarlanan sanat kompleksi, bölgenin ziyaratçisinde uyandırdığı ‘açıklık’ hissini esas alarak kurgulanmış. ‘Bölgede var olan yapıların dokusuna aykırı fakat bir o kadar da özenli bir tutumla yerleştirilmiş’ olan yapı, JC Contemporary isimli galeri binası ve JC Cube isimli performans sanatları merkezinden oluşuyor. Yapının cephesi de ölçek ve oran anlamında alanın taş dokusuna referans veren %100 geri dönüştürülmüş alüminyum panellerle kaplanmış. “Amacımız bölgedeki açıklığı ve özgün karakteri koruma ve bunu kentte ‘yeni keşfedilmiş’ bir mekan olarak kamusal hayata tekrar kazandırmak oldu.” Herzog & de Meuron.

Lozan Güzel Sanatlar Müzesi / Barozzi Veiga

©Simon Menges

Barselona temelli bir stüdyo olan Barozzi Veiga ekibi tarafından İsviçre’nin Lozan kentinde tasarlanan Lozan Güzel Sanatlar Müzesi (Musée Cantonal des Beaux-Arts de Lausanne / Museum of Fine Arts – MCBA), uzun bir monolitik hacim olarak kurgulanmış. Kentin tarihi bir bölgesinde eski tren istasyonu arazisinde tren raylarına paralel yapı, keskin geometrisi ve tuğla kullanımı ile alanın eski endüstriyel karakterine referans veriyor. Yapı, istasyonun bir kısmını kullanarak yeni kütlesi üzerindeki vurguyu arttırıyor. Girişte, ziyaretçiler eski yapının kemeriyle arkadaki rayların manzarasını görüyor. Bu ‘kaydedilmiş fragman’ yapının programı da yapılandırmış: üst katlara ana dolaşımı organize eden ve yapıdaki kalıcı ve geçici sergileri ayıran öge olmuş. Yapının kuzey cephesi ise, doğrudan güneş ışığının binaya girmesini engelleyen dikey, tuğla kanatlar ile kurgulanmış.

Bauhaus Museum Dessau / Addenda Architects

©Thomas Mayer

Barselonalı stüdyo Addenda Architects tarafından tasarlanan müze, binası Walter Gropius tarafından tasarlanmış tasarım okulunun eski evi Dessau’da bulunuyor. Bauhaus tarihi ve kültürüne adanmış bir müze olarak yapı, basit bir cam blok. Geçici sergileri barındıracak bir zemin kat ve yüzen bir ‘siyah kutu’ ile tasarlanan müze, mimari tarafından sınırlanmayan açık bir alan yaratıyor. Beton strüktüre sahip müzenin siyah hacmi, 50 metre merkezi açıklık ve kenarlarda 18 metrelik konsollarla kurgulanmış. Yapı, 3 kat camla kaplanmış aynı gridal düzende 4 cepheye sahip. Oldukça Bauhaus bir tasarıma sahip olan yapı için ekibin kurucusu Roberto Gonzalez: “Yeni bina hakkında hiçbir şey doğrudan bir Bauhaus referansı olarak düşünülmedi. Ancak Barselona’dan mimarlar olarak Mies van der Rohe ile her zaman yakın bir ilişkimiz var diyebilirim…Barselona Pavyonu sayesinde tabi. Elbette, Barselona’daki her mimar pavyona bayılmıyor ama biz kesinlikle Mies taraftarlarından oluşan bir ekibiz.”

The post Yıl Biterken: 2019’un En Çok Dikkat Çeken Kültür Yapıları appeared first on Arkitektuel.

Casa Volta / Ambrosi I Etchegaray

©Sergio Lopez

Meksikalı bir stüdyo olan Ambrosi I Etchegaray tarafından tasarlanan Casa Volta, Meksika’nın Oaxacan kıyı bölgesinin yoğun yeşilliği arasından yükselen 3 tuğla kemeriyle dikkat çekiyor. İnce bir patika yolla eve yaklaştıkça bu üç kemer kayboluyor ve kullanıcılar küçük bir havuz ve bu havuzun yanında yükselen iki simetrik kolon ile süslenmiş bir açıklığa ulaşıyor. Bu giriş, terkedilmiş klasik bir tapınağa varılmış hissi veriyor. Evin kendisi ise 3 açık avlu ve 3 kemerli hacim olmak üzere 6 daha küçük dikdörtgensel alana bölünmüş büyük bir dikdörtgen plan şemasına sahip. Kapalı kemerli hacimler, yatak odaları ve banyolarını; üçüncü ve sürekli açık olan kemerli hacim ise mutfak, yaşam ve yemek alanını bulunduruyor. Evin merkezine ise bir havuz konumlandırılmış. Evin materyalleri belirlenirken pratik ve ekonomik çözümler esas alınmış. Evin yakınında Tadao Ando’nun tasarımı olan Casa Wabi’den kalan kullanılmamış tuğlalarla hızlı bir yapıma sahip kemerler elde edilmiş. Kemerler aynı zamanda kapalı hacimlerde hava akışına katkıda bulunuyor; havıuz ise dışa mekanlara serinlik sağlıyor. Casa Volta, ekibe göre, mimarlık ve doğa arasında elverişli bir ilişkinin olabileceğini ve sadeliğin her zaman şıklığı getireceğini gösteren bir kanıt niteliğinde. 

Villa RA / MORQ

©Givlio Aristide

İtalya’nın en güney noktalarından biri olan Calabria’da konumlanan MORQ tasarımı Villa RA, kırsal alana yeni bir konut yaklaşımı getiriyor. Mekansal organizasyonu ve monokrom materyal kartelasıyla, görsel ve dokunsal olarak peyzajın devamlılığını yaratan Villa RA bağlamının güzelliğini korumayı hedefleyen bir tasarım yaklaşımına sahip. Ortasında yapıyı blok halinden çıkaran açıklıkla ev, Akdeniz konut tipolojisine bu anlamda geleneksel sayılabilecek modern bir örnek. Villa RA, Calabria’nın doğal taşı ve ‘cocciopesto’ isimli malzemenin kullanımıyla karakteristik fakat doğal, yerel ve çevresiyle uyumlu bir konut ortaya koyuyor.

Terasaki Evi / Ryue Nishizawa

©Ryue Nishizawa

Tokyo’nun dışında bir vadinin tepe noktasında bulunn Terasaki Evi, Ryue Nishizawa tarafından tasarlanmış. Çatısıyla tanımalanan bir ev olan Terasaki House, bulunduğu arazinin özgün özelliklerinin avantajlarını kullanan tek katlı avlulu bir konut kurguluyor. Tek eğimli veya beşik bir çatı yerine tercih edilen kuzey-güney doğrultusu boyunca uzanan evin üzerini ikiden çok eğimli ve kıvrımla geçen çatı, evin hacimlerini ve avlusunu kaplayarak saçaklarıyla cam duvarlardan dışarı taşan iç mekanlar yaratılmasına imkan sağlıyor. “Terasaki Evi gibi çatı odaklı mimari geleneksel Japon yapılarında görülen bir özellik…Uzaktan yalnızca çatı olarak algılanan eve yaklaşıtğımızda bu görsel etki yerini evin mimarisine bırakıyor…Çatının saçakları altına girdiğimizde kendimizi evin içinde hissediyoruz…Çatı, böylelikle katmanlı bir sınır yaratıyor ve ara mekanlarla içeriye kullanıcıyı kademeli olarak alan bir giriş sekansı oluşturuyor. Bu aslında çatı odaklı mimariyi ilginç kılan noktalardan biri: iç mekan ve dış mekan birleştiriyor ve yapı ile doğa bütünleşmesinin arttırılmasını sağlıyor.” Ryue Nishizawa.

Quadrant House / KWK Promes

©Juliusz Sokoàowski

KWK Promes tasarımı Quadrant House (Kuadrant Evi), Polonya’da bulunuyor. Tasarım düzenli sınırlara sahip, şehir dışında ve etrafı müstakil evlerle çevrili bir araziye yine düzgün bir dikdörtgenler prizması yerleştirilmesiyle başlayan bir sürece sahip. Daha sonra bu prizma hem müşterinin isteklerini karşılayacak (teras çatı isteği) hem de arazinin gerekliliklerini yerin getirecek bir forma evrilmiş: caddeden bakıldığında beşik çatıya; evin bahçesinden bakıldığında ise teras çatıya sahip bir hacim. İki farklı hacimden oluşan evde iki katlı hacim, zeminde yaşam alanlarını ve üst katta ise daha özel fonksiyonları barındırıyor; bu hacme dik tek katlı kısım ise spa ve spor salonu. Zemin katta peyzaj ve mimari arasındaki sınırları bulanıklaştırmayı hedefleyen yaklaşımıyla Quadrant House’un en dikkat çekici kısmı ise güneşin hareketine bağlı olarak hareket edebilen terası. Yıldızların konumu ölçmek için kullanılan aletten (kuadrant) esinlenilerek tasarlanan teras, gün boyu güneşin konumuyla yer değiştiriyor. Terasın hareketi yazın gölge alanlar yaratılmasına ve evin havalanmasına; kışın ise daha çok gübeşin evin içine alınmasına yönelik. Quadrant House, gün içinde raylı sistemlerle çimlerin üzerinde sürekli bir hareket halinde.

n.n. Residence / J. Mayer H + Alexander Erman Architecture & Design

©Ilya Ivanov

Moskova’da Moskva nehri yanında kırsal bir alanda bulunan, aile evi n.n. ‘saklanma’ ve ‘açık bırakma’ arasında bir tür mekansal keşif ortaya koyuyor. Evin topoğrafya katmanlarını andıran döşeme plakları mimari ve peyzajı birbirinden ayıran keskin çizgileri yok ediyor. Bu kıvrımlı, konsollu katlarla içerisi ve dışarısı arasında dinamik geçişler sağlanmış. Ev bunlara tırmanma duvarlar, süs havuzları, behçeler ve dokunulmamış doğal alanlar ekleyerek içinde bulunduğu kırsalın bir uzantısını yaratıyor. Yeşil çatılar ve kalın ‘topoğrafya parçası’ döşemeler, aynı zamanda evin iç mekanına da daha iyi bir iklim sağlıyor: ısı depolama ve yüzey buharlaşma kapasitesi ile. Her yerde cam kaplanmış cephe de yeterli güneş ışığının evin içine alınmasını ve her hacimden bahçeye ulaşılabilmesini mümkün kılmış. Parselin tüm topografyası da arsanın kenarlarında yükselerek komşuların görünümünü gizleyecek şekilde düzenlenmiş. Evdeki yatak odaları alt katlarda sıcaklık ve gizililik ihtiyacı nedeniyle yapının iç kısımlarına itilmiş; üst katlardaki yatak odaları ise rampa benzeri yeşil çatılarla bahçeye doğrudan erişime sahip şekilde kurgulanmış. n.n. Evi’nde mahremiyetin topoğrafyası kırsal alanın örüntülerine dönüşüyor; binanın dalgalı kontürleri mimari ve doğa arasında yumuşak bir geçiş yaratıyor.

House in Monsaraz / Aires Mateus

©João Guimarães

Lizbon temelli bir stüdyo olan Aires Mateus’un güney Portekiz’deki Alqueva Gölü yakınındaki tasarımı, çevresi içinde kaybolan, adeta görünmez bir ev. Monsaraz’daki Evi (House in Monsaraz), yeşil çatısıyla peyzajın uzantısı haline geliyor. Evin en dikkat çekici kısmı evin göle dönük cephesinde bulunan ve bu gölü kucaklayan korunaklı avlusu. Mateus’un tasarımı, bir çeşit kubbe yaratmak için içine gömüldüğü toprağı kullanıyor ve bu kısmı evin merkezi haline getiriyor. Ters çevrilmiş bir kubbe ile de bu kubbe ile keserek bu alanın aydınlanmasını sağlıyor ve kubbenin geometrisini, sınırlarını şekillendiren bir tavan penceresi oluyor. Evin yatak odaları da yine dairesel verandalara açılıyor. Panoramik bir doğa manzarası içindeki evin ölçeği terasların ve büyük kubbenin ölçeği ile tanımlanmış. Bu kısımlar parlak beyaza boyanmış ve yukarıdan evin peyzaj içerisinde tek görünür kılınmış unsurları.

Ground House / Tomohiro Hata

©Tomohiro Hata Architect and Associates

Osaka’nın yoğun mahallerinden birinde bulunan Ground House (Zemin Evi) tasarımının arkasındaki konsept, mimarın alanın bir zamanlar bitişik dağ aralığından taşan zengin bitki örtüsü ile karakterize edildiği spekülasyonundan doğuyor. Bu düşünceyle Hata ilk olarak beton plakalarla yeni bir “mikro topografisini” geliştirmek için bölgenin coğrafi özelliklerini inceliyor. Ev, bir arazi geliştirme dalgası içinde inşa edilmiş orta katlı binaların kalabalıklaşmasını eleştrien bir tasarım. Hata ve ekibinin amacı rüzgar yönü, güneş açısı ve ağaçların konumu gibi alanın özellikelerine yanıt verecek bir yapı. Ev, temelde, bu çevresel koşullara göre yerel olarak manipüle edilmiş bir yığın yığılmış levha koleksiyonu. Bu levhalar, ağaç dalları gibi kurgulanmış kolonlara sahip bir strüktürle taşınıyor. Bu strüktür, dönüştürülebilir, açık bir plana imkan sağlamış. Tasarımda pasif havalandırma ve iç mekanlara güneş ışığı optimizasyonu sağlamak için plaklara farklı farklı kesimler uygulanmış. Bu işlem kullanıcıya evde olağandışı perspektifler sunuyor.

A Brutalist Tropical Home in Bali / Patisandhika + Dan Mitchell

©Tommaso Riva

Tasarımcı Dan Mitchell ve mimari stüdyo Patisandhika ortaklığında gerçekleşen tasarım, Bali’de yer alan tropikal, beton bir ev. Bali’de Tropik Bir Brütalist Ev (A Brutalist Tropical Home in Bali) olarak adlandırılan 512 metrekarelik ev, adanın güney kıyısındaki pirinç tarlalarının içinde küçük bir araziye konumlandırılmış. Evin dış cephesi, yatay olarak uzanan abartılı yapısal beton plakalarla kaplanmış. Böylece monolitik ve “bloklu” bir görünüme sahip olan yapının merkezinde, iki kat yüksekliğinde bir yaşam alanı yerleştirilmiş. Yapının tropikal manzaralarla çevrili alanı renk, doku ve daha da önemlisi bitkilerle doludur. Bu nedenle evin bazı hacimleri duvarsız kurgulanmış: Mitchell zamanla bitkilerin evi ele geçirmesini umuyor. Tropikal iklimler göz önünde bulundurularak, bina aynı zamanda gölgelik alanlar oluşturmak ve böylece elektrik kullanmadan aşırı ısınmayı önleyecek şekilde tasarlanmış. Ek olarak evin çatısınaa güneş panelleri ve evin çevresel performansını iyileştirmeye yardımcı olacak bir yağmur suyu toplama sistemi yerleştirilmiş.

House in the Landscape / Niko Architect

©Vasiliy Khurtin

Moskova, Rusya’da inşa edilen ve Frank Lloyd Wright’ın organik mimari felsefesinden (binaların doğal çevresi ile birleştirilmeleri için bir araya gelmeleri) esinlenerek inşa edilen bu etkileyici ev, konuksever ve peyzajla sürekli bir akışı hissettiren bir konut. Betonarme olarak yeşile entegre olarak inşa edilen ev, kendisini çevreleyen bitki örtüsüne batmış hissi veriyor. Evin iç mekanı da mimaride oluşturulan organik atmosfere karışan çeşitli modern sanat eserleri, heykeller, mobilyalar ve yer yer Japon etkilerine sahip. Ev dışardaki hareketli peyzajı taklit eden, iç mekan boyunca kavisli duvarlar ve tavanlarla kurgulanmış. Bu sayede evdeki mekanlar geniş ve serbest bir akışa sahip olabiliyor. Zeminden tavana pencereler de dışarıdaki doğal dünyayla bağlantıyı teşvik ediyor. Zemin kattaki bu pencerelerin bazıları aynı zamanda doğal bir göle benzemesi için tasarlanmış sonsuzluk havuzunu sınırlayan bi açık avlu alanına açılıyor. Ev üç yatak odası, oturma alanı, yemek alanı, dinlenme odası ve ikinci katta yer alan bir ofisi barındırıyor. Ekibe göre Peyazjın İçindeki Ev (House in Landscape), alanda yaratılmış olan yapay peyzajın içinde ‘organik mimarinin metabolizması’.

Villa Stgilat Aiguablava / Enric Ruiz Geli

©Enric Ruiz Geli

Enric Ruiz Geli / Cloud 9 ekibi tarafından hafif ve sürdürülebilir yapılar oluşturmak için yeni nesil malzemeleri kullanma ilkesiyle, bir Akdeniz mülkü vizyonunu bir tür “Case Study”ye (Vaka Çalışması) çeviren Villa Stgilat Aiguablava tasarımı, İspanya’da Katalan Empordá bölgesinde bulunuyor. Villa Stgilat Aiguablava, Richard Neutra ve Charles ve Ray Eames gibi uluslararası mimarların yanı sıra Pep Llinàs ve öğretmeni Esteve Bonell gibi yerel mimarlardan ilham alan deneysel bir tasarım. Villa Stgilat Aiguablava, bölgeye değer katan ve Akdeniz’i somutlaştıran sürdürülebilir, yenilikçi ve dijital olarak üretilmiş bir mimari kültür ve yaşam biçimi sunan bir tasarım hedefliyor. Yapı araştırma, geliştirme ve yenilik (R+D+I – research, development, innovation) kavramlarını keşfetmeye odaklanıyor. Katalan tonozlu tavan şeklini tasarıma entegre eden yapının dalgalı çatısı, kullanıcılarına hava durumuna bağlı olarak sıcaklık veya serinlik sağlayan geniş hacimler yaratılmasına olanak sağlıyor ve ev için çarpıcı bir ilk izlenim yaratıyor. Tasarıma Akdeniz etkilerinin dokunuşları, evin yapımında kullanılan malzeme seçimi dahi birçok süreçte mevcut. Villa Stgilat Aiguablava, küçük bir yüzme havuzunun her iki tarafındaki iki ayrı hacimle kurgulanmış. Sahil şeridi manzarasına bakan tavandan tabana pencerelerin önündeki havadar teraslara sahip ev, bölgenin peyzajı, kültürü ve materyalleri ile bir diyalog içinde tasarlanmış. Proje, Pasadena Sanat Merkezi Tasarım Koleji (Art Center College of Design Pasadena) işbirliği ile tasarlanan, yeniliğe adanmış geçici ve deneysel bir pavyonu da içeriyor.

The Twins House / DELUTION

Kebayoran Lama, Endonezya’da bulunan İkiz Evler (The Twins House), 4 kişilik iki aile için oldukça dar ve yoğun bir alanda tasarlanmış. Ev, çevredeki genel dokuya tepki netleştirmek için ortaya çıkmış bir tasarım. TWINS konseptini ev, “kardeş-kız kardeş” arasındaki ilişkiyi benzer bir şekil fakat farklı bir boyutta iki hacimle ortaya koyuyor. İki ev de ıslak hacimler, iki yatak odası, mutfak ve yemek alanı ile her ailenin aynı arazide de olsa mahremiyetine ve özel alanlarına saygı duyularak kurgulanmış. Tasarımda aynı zamanda dar alanın etrafından dolaşmak için kamusal alan boşlukları bırakılmış. The Twins House, aileler birbirleriyle iletişim kurabilecek şekilde, ortak kullanım alanlarının iki eve de erişimi olacak şekilde tasarlanmış.

The post Yıl Biterken: 2019’un En Çok Dikkat Çeken Ev Tasarımları appeared first on Arkitektuel.