Nida Ekenel / İstanbul Teknik Üniversitesi / Bitirme Projesi – Güz 2018

Sketchbooks are like dated litmus papers.

Eskiz defterleri turnusol kağıtlarından oluşan bir günlük.

Alper Turan / İstanbul Teknik Üniversitesi / Bitirme Projesi – Bahar 2018

İzmir deniz boyunca gelişmiş bir şehir. Dolayısıyla İzmir kültürü de kıyı çizgisi etrafında şekilleniyor. Liman-Kordon aksı, kıyı çizgisinin her bir adımda değişerek farklı mekanlar ve yaşam biçimleri oluşturduğu özgün bir örnek. Proje alanı olarak seçilen otopark alanı şehirde önemli bir konumda bulunuyor. Otopark, suya erişimin şehre açıldığı noktayı işaretler nitelikte. İzmir, insanların deniz ile doğrudan erişiminin olduğu kilometrelerce uzunlukta bir kıyı çizgisine sahip. Bu kamusal çizgi kuzeyde limana gelindiğinde kesiliyor ve denize erişim kısıtlanıyor. Alanın bu geçirimsiz yapısı Alsancak boyunca heterojen bir yapı oluşturmakta. Proje alanının bu kendine has karakteri tasarımı doğrudan etkileyen bir unsur. 

Izmir is a city developed around the sea. Therefore its culture revolves around shore-life. Liman-Kordon axis is a motley epitome of Izmir where a continuous shoreline deviates through the city to create various places and lifestyles. The idle carpark chosen as the project site is a crucial location in Izmir. It is the benchmark of access to water. Izmir has an accessible shoreline where people can touch the sea for kilometers long until the port, where shoreline becomes private. 

Manipulating the Shoreline

Proje alanının karakteristiği ile birlikte tasarımı etkileyen bir diğer unsur ise ‘müze nedir?’ sorusu. Müze çoğu zaman -ve oldukça isabetli bir şekilde- bir bilgi edinme merkezi olarak görülür, İnsan, müzeden gerekli veya gereksiz bir sürü bilgi toplar. Ancak günümüzde bilgiye erişim elimizdeki telefondan, önümüzdeki bilgisayardan sağlanabiliyorken neden yalnızca bilgi edinmek için müze ziyaret etme ihtiyacı hissedelim? Bu nedenle müze, benim için bir yolculuk halinde olmaktır. Yakın tarihte hiçbir teknolojik gelişmenin alternatifini sunamayacağı bir yolculuk. 

This non-permeability generates a heterogeneous structure around Alsancak. This character of the site is something that should directly reflect on the design. After analyzing the site, the second aspect that would define the course of this project would be the question, what is a museum? My understanding of a museum is a being on a journey. One gathers a bunch of information at a museum, whether it is necessary or not. However, nowadays you can see the pictures on your phone, so why visit a museum if your sole purpose is gaining information? 

Fake Museum

Bu nedenle yeni bir müze manifestosu yazılmalı ve müze konsepti aşağıdaki kurallara göre değişmelidir. 

Müze,

• Hareketli, dinamik olmalı.
• Yeni deneyimler önermeli.
• Varlığı ile ziyaretçi çekebilmeli, yalnızca sergilenen eserler ile değil. 
• Esnek ve aynı zamanda fonksiyonel olmalı.
• Genişleyebilmeli. 
• Zaman içinde aynı ziyaretçiye farklı hissettirmeli 
• Kamuya açık olmalı.
• Şehrin ikonu olmalı. 

Therefore a new museum, manifestation should be produced and the museum concept must change according to the following rules: 

A museum,

• must be moving/ dynamic.
• must offer new experiences.
• must attract visitors by its existence, not thanks to what is being exhibited.
• can be flexible but at the same time must be functional.
• must have room to expand.
• must feel different for the same visitor over time.
• must be open to the public.
• and most importantly must be the icon of the city.

Museum Catalogue

Bu kuralları belirledikten sonra İzmir’de şehrin yeni ikonu olacak bir kıyı kültürü ve kent müzesi tasarladım. Eklektik, mekansallık ile farklı deneyimler oluşturmayı hedefleyen yeni bir müze. Kıyının ucundaki otopark alanında bulunmasının yanı sıra müze Alsancak limanını değiştiren, kamusallaştıran ve yeniden canlandıran bir tasarım. Bu sayede müze tüm bölgenin kentsel kimliğini yeniden oluşturuyor. Tasarım teknoloji, doku,ve renk ile mekansal deneyler sunarken fonksiyonellikten ödün vermiyor. Renk, doku ve form olarak değişiklik gösteren hacimler sergi alanlarını oluşturuyor. 

After defining all these rules, I designed a new museum, in fact, the new museum that is the icon of Izmir. An eclectic, experimental coastal museum in that investigates the possibilities of experience through spatiality. Along with being located on an idle carpark site in Alsancak, the new museum alters, publicizes and revives Alsancak port, therefore changes the urban character of the whole area. Additionally, the design plays with technology, textures, and colors without compensating from functionality. 3D printed volumes varying in color and texture form the exhibition areas of the museum. 

New Pier

Müze, önceden proje alanında bulunan otoparkın küçük bir kısmına yerleşiyor. Bu sayede bu alan kamuya açılıyor ve İzmir’in tipolojik kıyı boyunca yerleşen kamusal meydanlarından biri haline geliyor. Proje alanında bulunan iki yapı ise restore edilerek müzenin bir parçası haline geliyor. Müze mağazası olarak formüle edilen bu yapı müzenin sağ kanadı ve kıyıya doğru uzanan iskele kısmı ile farklı kotlarda bağlanmış. Müzenin farklı girişleri bulunuyor. Yeni yapı, sırtını İzmir’in ikonik -eskiden brutalist şimdi eklenen metal paneller ile kimliksiz- otoparkına dönüyor. Müze, bu otoparka önerilen iki köprü/tünel ile bağlanıyor ve müze mevcut altyapıyı bünyesine katmış oluyor. Ziyaretçiler otoparkın 5 ve 7. katlarından müzeye giriş yapabiliyor. 

New Museum does not cover a lot of ground on the idle carpark, which was occupying this space before. This space is opened up to the public to be used as a public plaza. Also, the existing building is renovated and used as the museum shop. the right-wing of the museum and the pier is connected to this building on upper levels. it also has a separate street-level entrance. The building turns its back to the existing brutalist carpark building. There are two tunnels designed that go into the carpark building. Visitors can enter the building from the carpark’s 5th and 7th floors. 

New Experiences

Eskiden cruise gemilerinin bağlandığı ancak günümüzde kullanılmayan dolgu liman alanı kaldırılarak kıyı çizgisi yeniden çizilmiş. Böylece Kordon ile deniz ilişkisi tamamen değiştiriliyor. Müzeden çıkan kapsüller denize doğru uzayarak yaratılan yeni limanda kamusal alanlar oluşturuyor. İskele, parçalı karakteri sayesinde müzeden çıkan yeni kapsüllerin eklenmesine/çıkarılmasına olanak veriyor.

The impractical filled cruiser port is removed and the shoreline is re-shaped. by doing this, the museum has its port, which changes the relationship between Kordon and the sea completely. Capsules of the museum expand towards the sea to create recreational public spaces thanks to the fragmented character of the pier which enables additions/removals. 

Plans

Müzenin pek çok girişi bulunsa da ana giriş önerilen kamusal meydandan sağlanmakta. Ancak iç/dış mekan ayrımı yalnızca zemin katta bir katman camdan oluşuyor. Müze ışığa ve diğer çevresel faktörlere doğrudan geçirgen bir kabuğa sahip. Kapsül adı verilen farklı 3 boyutlu hacimler ve asma katlar ana sergi alanlarını oluştururken müze çoğu kısımda 6 metrelik tavan yüksekliklerine sahip. 

Although the museum has many entrances, the main entrance is located directly in front of the proposed urban plaza. However, the separation of inside and outside is just a layer of glass on the ground floor. The museum is impermeable to light and other outside factors. 3D printed capsules and mezzanine floors are the main exhibition areas. The physical nautical objects are exhibited on mezzanine floors, which have 6 meters ceiling height. 

 Harris Vamvakas / University of Thessaly / Bitirme Tezi (Graduation Thesis) – 2019 (Paniyiris Costis)

Masterplan

SS Regeneration, Le Havre şehrinin  kıyı şeridinde bir dizi kentsel müdahaleden oluşan bir kentsel tasarım önerisi. Fransa’nın en büyük ikinci liman şehri olan Le Havre’nin yaşadığı kentsel sorunlar, şehrin bu problemler ile yüzleşme stratejilerini önemli kılıyor. 

SS Regeneration is an urban design proposal consisting of a series of urban interventions in the seafront of Le Havre, France. Le Havre which is also the second largest port in France, is currently facing a lot of problems and challenges that raise the question of the city’s future as well as what direction will choose to confront them.

Kıyı Müzesi Aksonometrik / Port Museum Axo

Bu problemleri daha iyi anlayabilmek için şehrin tarihini, limanın önemini ve şehrin geleceğe yönelik planlarını araştırdık. Bu araştırma, bahsedilen problemlerin çözümü için temel oluştururken yalnızca Le Havre için değil, ortalama Fransız şehirlerinde ve pek çok liman şehri için de bir model oluşturabilir. 

In order to understand these problems at a deeper level, we research the history, the significance of the port, the city’s development plans and goals for the near future. In this brief research, we will discover the ambitious approach to the matters mentioned before that Le Havre follows. This is an ambition that can be studied in relevance with the ambition we meet in most medium-sized French cities on the one hand, and the one we spot in most port-cities on the other hand.

Kesit + Diyagramlar / Kesit + Plan / Section + Diagrams

Tasarım önerimiz bu çok seviyeli yaklaşım ile örtüşen nitelikte. Bir dizi kentsel analizden sonra hedeflerimizi, projenin yerini, mimari programı ve önerimizin karakterini belirledik. Proje Le Havre kıyı şeridi boyunca uzanan bir liman müzesi, spor merkezi, üç yaratıcı atölye alanı, yüzen bir meydan, küçük bir pazar yeri ve bir gözlem evinden oluşuyor. Her ne kadar bu müdahalelerin çoğu tekil bir kentsel varlık gibi davransa da her biri ortak bir tasarım dili ve karakter ile ortak bir kentsel tasarım önerisinin altında buluşuyor. 

Our design proposal keeps up exactly with this multilevel ambition. Through a series of urban analysis, we define the goals, the exact location, the architectural program and finally the character of our proposal. The final project consists of a port museum, a sports center, three creative workshops, one floating square, a small market and an observatory and it stretches along the seafront of Le Havre. Even though each of these interventions functions as an independent urban entity, they all unify under a common design language ensuring the coherent character of the urban design proposal. 

Landscape Toolbox

Building Toolbox

Auguste Perret’nin kendine özgü modernist tarzı ile yeniden tasarladığı şehir merkezinin karakteri projenin tasarım sürecinin önemli bir parçası. SS Regeneration, kentsel dokuyu ve şehir karakterini yok sayan devasa projelerin aksine kent kimliğine saygı duymakla kalmıyor, bu kimliği bünyesine dahil ederek ön plana çıkarıyor. Bu nedenle SS Regeneration, sıradan bir şehircilik önerisi değil, ana limanı Le Havre’ye doğru yelken açan bir gemi. 

The reconstructed historic center of the city in the unique modernist style of Auguste Perret and the special character of the city plays a significant role in the design process. In contradiction to the grandiose projects that usually ignore their urban context and character of the cities, being carried out within the speculative ambition mentioned before, SS Regeneration endeavors not only to respect the unique urban identity but incorporate it and eventually highlight it. Thus, SS Regeneration is not another mainstream extravagant urban proposal, but a ship. It is a ship sailing to its mother port, the port of Le Havre. 

Kıyı Müzesi Render / Port Museum Render

Çağla Kaplan + Muhammet Ali Atmaca / İstanbul Bilgi Üniversitesi / Bitirme Projesi – 2019 (Alper Derinboğaz ve Kutay Karabağ)

Proje çalışma alanı, Kuruçeşme Arena ve Galatasaray Adası’dır. Kuruçeşme, Halide Hanım Korusu’nu arkasına alan bir boğaz köyüdür. Proje alanının kuzey tarafında Kuruçeşme Parkı; güney tarafında ise Cemil Topuzlu Parkı bulunmaktadır. Arazinin üç tarafı yeşille çevrili olmasına rağmen mevcut durumda yeşil ile deniz bağlantısı kesintiye uğramaktadır.

Our area in the graduation project is Kuruçeşme Arena and Galatasaray Island. Kuruçeşme Arena is a Bosphorus village where Halide Hanım Grove is located on back side. Also, Kuruçeşme Park is located on the left side of the area and Cemil Topuzlu Park is on the right side. Although the 3 sides of the area is surrounded by green areas, the area in the current state breaks the connection between the green and the sea. 

İstanbul’daki diğer koruları incelediğimizde, bu bağlantıyı kesen unsurun ana araç yolları olduğu tespit edilmiştir. Ancak Kuruçeşme özelinde, kesintiye sebep olan şey alanın kendisidir.

When we examined the other groves in Istanbul, we realized that the factor that cuts this connection is the main roads. However, we observed that the area itself was the cause of this.

Analizler doğrultusunda yeşil ve deniz arasındaki bu bağlantı, bir ‘path’ (yürüme hattı) tasarlanarak tekrar kurulmaya çalışılmıştır. Koru içerisinden uzanan path’lerin, binayla ilişki kurduğu noktalara farklı fonksiyonlara dönüştürülebilen ‘foli’ler yerleştirilmiştir. Bina, foli ve path ilişkisini güçlendirebilmek amacıyla 8×8 metrelik bir grid sistemi kullanılmıştır. Tasarıma açık alanların tasarlanması ile başlanılmıştır. Ana işlevin performans sanatları merkezi olduğu yapının içinde; müzikal sahnesi, tiyatro sahnesi ve modern sanatlar müzesi bulunmaktadır.

In line with our analysis and studies, we aimed to reestablish this connection, we have created a path line between the green and the sea. We used the follicles that can be turned into different functions at the points reached by the path. We used 8*8 m grids to strengthen the relationship between building, foli, and path. In the architectural decisions that we started by designing the open space, the general function of our building is the performing arts center. It has a musical theater, a drama scene and a museum of modern art.

Galatasaray Adası’na ulaşım, Cemil Topuzlu Parkından uzanan ve iki foliyi birbirine bağlayan bir köprü aracılığıyla sağlanmaktadır. Festival alanı olarak kullanılan adada konser alanı, sahil kulübü ve kafe işlevleri yer almaktadır.

The transportation to Galatasaray island is provided by the bridge extending from Cemil Topuzlu Park, which connects to two foli. Island is used as a festival area on the island and has a concert area, beach, pop and kitchen cafes.

Doruk Kayalı / İstanbul Teknik Üniversitesi / Bitirme Projesi – Güz 2018

Proje kurgusu, kentlerde hayatta kalmanın zorluğunu konu alan bir senaryo etrafında gelişiyor. Artan fiyatlar ve düşen gelir seviyesiyle yaşamak günden güne imkansız hale geliyor. Sorun, en temelde, insanların içinde yaşadığı düzen ile başlıyor. Bu senaryo, daha önce yüzen kentler vb. şekillerde karşımıza çıkmış örneklerin yanında, yeni bir yaşama yolu denemesi. Senaryoyla hedeflenen üretimi, yaşam kalitesini arttıracak ve şehirleri nefes alınamaz, karşılanamaz beton ormanlar olmaktan kurtaracak yeni bir yaşam modülü ortaya koyabilmek. Senaryoda bir grup insan toplanır ve kolektiflerden beslenen bir yaşam hayal eder. Bu kolektif yaşamlar, kendi ulaşım ve üretim tesisleri olan küçük yerleşimlerle kurgulanıyor. Hedef, dünyanın birçok yerine yayılan ve bu fikirlerle ortaya çıkmış yerleşimler arasında global bir bağlantı kurmak ve bu şekillde her kolektifin birbirinden beslenebileceği bir ağ yaratmak.

The motivation of the scenario was the obvious difficulty of surviving in the cities. Increasing costs and decreasing income, slowly, making it impossible to afford living. The problem, under the skin, is about the order we live in. This scenario, besides the experimented floating city designs, is the an attempt of a new way of living. It seeks to enhance the production, quality of life and to rescue cities from being unbreathable and unaffordable concrete jungles. To solve this problem, a group of people envisioned a life fed by the collectivity. The basis notion was to create a network with the settlements they build having their own production and transportation facilities. Each collective of this network would share their outputs with the other. 

Program

Bu yaşam modüllerinden biri olan Kadıköy yerleşimi, konumunu da dikkat alarak kendini büyük ağın bir parçası haline getirmesi için, ulaşım tesisi olarak bir liman yaratıyor -kıyıdaki arazisinde limanın kirli endüstriyel karakterini kendi üretim ve konut birimleriyle harmanlama hedefinde. Buna ek olarak Kadıköy’deki yerleşim, tarımsal üretim gerçekleştiriyor. Bunun sebebi ise bu yeni yaşam modülünün ilk örneklerinden biri olarak kendi kolektifine katılan insanların temel ihtiyaçlarını karşılayabilerek öncü yerleşimlerden biri olmak. Ana hatlarıyla Kadıköy Kolektifi, başka bir deyişle Co-Port, tarımsal üretim birimler, araştırma merkezi, liman tesisleri ve konut birimlerinden oluşuyor.

For the collective in Kadıköy, the transportation facility is a port. On a site on shore, the dirty industrial character of a port facility is integrated with production and housing functions. Chosen type of production of this collective is agriculture -because it is one of the first hubs, and aims to encourage other hubs to be a settlement able to provide basic needs for its participants. Mainly, Kadıköy Collective (a.k.a Co-Port) has agricultural production units, a research center, port facilities and housing modules.

Co-Port’un tarımsal üretimi, seralarda ve dikey bahçelerde. Liman için konut birimlerini, yiyecekleri saklayacak, metro bağlantısı olan geniş bir antrepo, gelen teknelerin bakımı için tersane birimleri ve yine depolama için geniş silolar bulunuyor. Co-Port’un konut kısmı içinse taşınabilir, esnek modüller düşünülmüş. Bu modüller, limana gelen Ro-Rolarla başka kolektiflere; başka kolektiflerden de Kadıköy’e taşınabilecek şekilde tasarlanmış. Konut birimleri, Ro-Rolardan vinçlerle alınarak Kadıköy’de yaşayan kolektif tarafından inşa edilmiş ‘konut rafı’na konuyor ve kullanıcılarıyla yaşamına devam ediyor. Bu şekilde farklı kolektiflerin üyeleri birimleriyle başka bir kolektife gidip başka bir üretimin parçası haline gelebiliyor. Bu senaryoda kolektifler, geçici veya kalıcı olarak, herkese açık yaşam modülleri.

Greenhouses and vertical gardens provide agricultural areas. For the port, there is a large warehouse storing housing units, production outputs and provides a subway connection, dockyard for maintenance services in a small scale and silos, again for storage. For the housing part, there are mobile, flexible, expandable modules. This units can be carried by a Ro-Ro to another collective or from other collective to Kadıköy. Units are collected with cranes and put on the ‘housing shelf’. Consequently, people can travel between different hubs with their homes and can be part of another production for a time period they desire. The collectives are open to everyone temporally or permanently.

Yeni yeni İstanbul’un büyük limanları arasındaki yerini almış olan Co-Port, bünyesindeki araştırma merkezi, organik market ve sera atölyeleriyle Kadıköy halkı ve farklı kolektifleri birleştiren bir buluşma noktası halin geliyor. Co-Port tarımsal üretimi öğretmeyi, organik markette elde edilen ürünlerin satılmasını sağlamayı ve bu şekilde kendini döndürmeyi, deniz suyunun filtrelenip kullanılarak hidroponik tarım yapımına teşvik için araştırmalar yapmayı hedefliyor. Kent ölçeğinde zamanla farklı roller kazanmış limanlar arasında Co-Port, tarımla ilişkili faaliyetleriyle anılıyor.

Newly being one the big ports of Istanbul, Co-Port aims to be a meeting point with a research center, an organic market and a greenhouse atelier. The hub encourages people to come to learn more about the agricultural production, to sell their goods in the organic market and to make researches about hydroponics. Between other ports in Istanbul, Co-Port is mentioned with its activities related to agriculture. 

Kurgulan bu sürekli yaşama-üretme-depolama-hereket ettirme-etkileşime geçme zinciri bir program ağını keşistiriyor; bunu da demiryolu ulaşımı ve deniz ulaşımı arasında bir birleşim noktası olarak kentin geri kalanına ve parçası olduğu global ağa yayıyor. Co-Port ve diğer kolektiflerin katılımcıları beraber yaşamak, beraber üretmek ve birlikte büyük bir ağın parçası haline gelmek için orada.

The constant living-producing-storing-moving-interacting chain intersecting a large program network, diffuses itself by being a junction point in the middle of a railway and a port. Participants of Co-Port, and other collectives, is there to live, produce and be a part of a much bigger network together.

Alper Turan, Doruk Kayalı, İlayda Memiş, Nida Bilgen, Sena Başgül / Rönesans Sürdürülebilir Geleceği Tasarla 2018 – Yenilikçi Fikir ve Detay Çözüm Özel Ödülü

Proje Metni

İstanbul’da varolan hızlı dönüşüm ve gelişim senaryosunda sürdürülebilirlik kavramını fikrimizle olabildiğince bütünleştirmeyi hedefledik. Günümüz iklim değişikliği koşullarında, yapıların doğanın döngülerine katkı sağlamadan varolması ne kadar sürdürülebilir bir sonuç yaratır sorusuyla yola çıktık. Sürdürülebilirliği kent ölçeğinden başlayarak detayına kadar işleyen bir sisteme dönüştürdük. İstanbul’da hızla günümüzün işlek noktalarından birine dönüşmekte olan Kağıthane’ye odaklandık. Kağıthane’de artmakta olan konut sayısıyla nüfusun ihtiyaçlarına cevap verebilecek nitelikte bir kültür merkezi tasarladık. Kültür merkezinin konumuyla kent dokusunda tampon bir bölge oluşturan bir konum seçtik.

Zemin Kat Planı

Bir yapı tasarlarken ve inşa ederken yapının araziyle kurduğu ilişkinin göz ardı edilmesi yapının tasarımını ve sürdürülebilir yönünü zayıflattığını düşündüğümüz için tasarım sürecimiz boyunca doğal dokuyu korumaya dikkat ettik. Hedefimiz değişen iklim koşulları ve tarım alanlarının giderek azalması gerçeklerini göz önüne alarak,  doğa düzenin sürdürülebilir bir şekilde yapı üzerinden devam edebileceği bir senaryo tasarlamaktı. Yağmur suyunun toprak tarafından emilmesine ve ekolojik dengeyi sağlamasına katkıda bulunan kültür merkezi, kullanıcılara tarım ve geri dönüşüm kültürünün tanıtıldığı ve bu deneyimin bizzat yaşatıldığı bir alan sağlar. Tükettiğinin daha fazlasını yenilenebilir enerji kaynaklarıyla elde edebilmesi ve kaynakları geri dönüştürmesiyle kendi kendine yeten bir 22. yüzyıl yapısı tasarlamayı hedefledik. Atölye XXII, kültür merkezini temel alarak etrafında kurguladığı kentsel tarım alanları ve geri dönüşüm merkeziyle Kağıthane’de sürdürülebilir bir gelecek senaryosu yaratır.

Sürdürülebilirlik Diyagramı

Atölye XXII temelde üç fonksiyondan oluşur; kültür merkezi, geri dönüşüm merkezi ve kentsel tarım alanları. Proje bünyesinde bu üç fonksiyona hizmet eden oditoryum, tarım atölyesi, geri dönüşüm atölyesi, çok amaçlı atölye, kafeterya, geri dönüşüm merkezi, geri dönüşüm merkezi bünyesinde sergi alanı ve teknik alanlar yer almaktadır. Yapının girişi, kullanıcıları yoğun trafik gürültüsünden uzaklaştırarak peyzaj ile programına dahil eder. 300 kişilik oditoryum, zeminden yükseltilmiş yapısıyla toprağa minumum müdahalede bulunur. Kültür merkezinin fuayesini oluşturan platform, aynı zamanda tarım alanlarına geniş bir perspektiften bakmaya imkan sağlamaktadır. Fuayeden kültür merkezinin devamına platformlarla  ulaşılmaktadır. Bu platformlar oditoryumdan geri dönüşüme kadar devam ederek mekanın bütün olarak deneyimlenmesinde önemli rol oynar. Kentsel tarım alanlarının üzeri tarımı yıl boyunca devam ettirebilmek için uygun koşulları sağlayan çatı örtüsüyle kaplanmıştır. Bu örtü aynı zamanda yarı saydam güneş panellerinden oluşmaktadır.

+4.00 Planı

Strüktür güneş ışığının bir kısmıyla enerji üretirken bir kısmını iç mekana aktarır. Silolar bu örtünün içinde yer almaktadır. Bu alandaki teknik ve sosyal ihtiyaçlar, yenilikçi bir tasarımla siloların içinde çözülmüştür. Siloların birincil amacı çatı dokusunda biriktirilen yağmur suyunun depolanması ve gerektiğinde yapının diğer bölümlerine aktarılmasıdır. Yağmur suyu, toplanması ve geri kazanımı en kolay olan su kaynağıdır. Bu sistemle günümüzdeki ciddi su problemiyle başa çıkabilecek miktarda su geri dönüştürülmektedir ve gri şebeke suyundan %60’a kadar tasarruf sağlayabilmektedir. Su geri dönüştürüldükten sonra yapı içinde dağıtılır ve tarım alanlarında sulama amaçlı kullanılır.

Kentsel tarım alanlarının arasına hafif strüktüre sahip atölyeler yerleştirilmiştir. Yerleşimleri fonksiyonlarına göre belirlenmiştir. Atölye ve tarım alanları arasında kullanıcılar için serbest bir sirkülasyon kurgulanmıştır. Atölyelerin kentsel tarım alanlarıyla güçlü bir ilişki kurması için cepheleri tamamen saydamdır.

Geri dönüşüm merkezi su arıtma sistemleri ve atık kağıt dönüşüm sistemiyle kentin sürdürülebilirliğine katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Teknik hacimler ve ofisler bodrum katta, sistemler ve sirkülasyonlar ise üst katlarda  çözülmüştür. Geri dönüşümün bünyesinde yer alan sergi alanı ile sadece geri dönüşümü değil aynı zamanda kullanıcılara geri dönüşüm bilincini aktaran bir deneyim sağlamaktadır.

Kentsel Tarım + Fuaye

Oditoryum, kentsel tarım alanları ve geri dönüşüm merkezini bünyesinde barındıran Atölye XXII, sürdürülebilirliği temel alarak oluşturulmuştur. Su depolama ve arıtma teknolojileri, kent dokusuna yeşili dahil eden tarım alanları, pasif havalandırma ve güneş panelleri gibi çevreci çözümlerle geleceğin sürdürülebilirliğine teşvik eden bir yaklaşımdır.

English Text

Atolye XXII is the cultural center prototype of the 22nd century. The design promotes the importance of sustainability, not just by using eco-friendly details but rather creating a holistic concept of social sustainability. The project aims to create a sustainability culture in Istanbul’s most industrial area by coalescing urban agriculture and recycling with a public auditorium. The building acts as a factory to offer its users a unique experience in which they have the chance to explicitly observe concepts like recycling, reuse, water collection, and cultivation.

Kesitler

The project site, Kagithane, is a district directly affected by the urban regeneration process in Istanbul. Kagithane is a place with lots of idle and desolated factory buildings converted into high rise residential monstrosities. Money is the only real design criteria for this huge transformation in urban identity. Thus, it is the perfect place to place an architectural manifest. We ignited the sustainability fire in the heart of the problem.

The building consists of three main parts; the auditorium, recycling center & museum and the transparent, light-weight indoor farming space connecting these two volumes. The design strategy is based on visitor experiences. Visitors of the center are encouraged to observe and be a part of everything that is going on in the building to make the world a better place. Steel catwalks spanning the whole length of the building, silos containing restrooms and cafes, open workshop spaces and transparent surfaces are designed considering the involvement of people to the process.

Kesitler

The building works as a self-sufficient machine. The sloped roof structure collects water and the water is stored in silos for agricultural use. The semi-transparent solar panels on the roof provide energy for the auditorium and workshops. Paper and solid waste are recycled and greywater is depurated in the recycling center for re-use.