© Laurian Ghinitoiu

Zaha Hadid Architects’in Dubai’deki son projesi Opus, Orta Doğu’daki ilk ‘ME by Melia’ oteline ev sahipliği yapacak. Dubai’nin şehir merkezinde, dünyanın 2020 itibariyle en yüksek yapısı Burj Khalifa’nın ismini verdiği Burj Khalifa bölgesinde yer alan yapı mimarisi ile şehrin ikonlarından biri olmayı hedefliyor.

© Laurian Ghinitoiu

‘ME by Melia’ 39 ülkede 350’den fazla oteliyle yüzünü geleceğe dönen bir otelcilik anlayışına sahip. Bu nedenle Dubai’deki otelin tasarımı için Zaha Hadid Architects ile anlaşmaları sürpriz olmamış. Yapının tasarımı ZHA’nın yenilikçi karakteri ile tamamen örtüşmekte. Anıtsal bir karakteri olan Opus, doluluk ve boşluk; opaklık ve transparanlık; iç mekan ve dış mekan gibi kavramların dengesini yeniden kurgulayan bir tasarım.

© Zaha Hadid Architects

Opus iki kulenin birleşmesi ile meydana gelen bir hacme sahip. İki kulenin tekil karakterini tamamen kaybettiği yapı, ortasında büyük bir boşluk bulunan kübik bir forma evrilmiş. Yapıya formal karakterini veren bu boşluk fonksiyonel yönden de oldukça önemli. Otel binasının merkezinde bulunan odaların dış mekan ile bağlantısını kuruyor. Böylece kübik yapının içinin çok daha aydınlık ve ferah olması sağlanmış. Ayrıca 8 kat yüksekliğindeki boşluğun akışkan ve organik bir şeklinin olması yapıyı Dubai’nin neredeyse tamamını oluşturan dik açılı yüksek yapılardan ayırıyor.

© Laurian Ghinitoiu

Opus’u oluşturan iki kule zemin katta dört katlı bir atrium ve yerden 72 metre yüksekte üç katlı asimetrik bir köprü ile birbirine bağlanıyor. Ön cephesinden bakıldığında bu köprü binanın genel kütlesel kompozisyonunun bir parçası olarak gözükse de arka cephesinde iki kulenin farklı iki kütle olduğu anlaşılabiliyor. Asıl işlevi otel olan Opus ek olarak 12 restoran, rooftop bar ve ofis alanlarını da içinde bulunduruyor.

The post Opus / Zaha Hadid Architects appeared first on Arkitektuel.

©Virgile Simon Bertrand

Parametrik mimarinin dünyadaki en önemli temsilcilerinden olan Zaha Hadid Architects (ZHA) ekibi tarafından tasarlanmış olan Dongdaemun Design Plaza (DDP), Tasarım Meydanı olarak adlandırabileceğimiz, içerisinde sergi ve dinlenme salonları, bir tasarım müzesi ve herkese açık bir kafe bulunduran kamusal bir alan. Seul’a devasa bir kamusal alan katan 2014 yılında tamamlanmış olan DDP, Kore’de üç boyutlu BIM (Building Information Modelling – Yapı Bilgi Sistemi) kullanan ilk kamusal proje.

©Virgile Simon Bertrand

*Ekip BIM ile ilerleyen tasarım süreçlerinden bahsediyor: Birden çok yapıdan oluşan DDP, oldukça özgün bir tasarım süreci ve anlayışına sahip. Zaha Hadid Architects ekibi DDP’nin tasarım süreci boyunca yapının bünyesindeki her binanın gereksinimini, projenin içinde ve çevresinde sosyal etkileşimleri ve kullanıcıların davranışsal yapısını tanımlayacak, birbiriyle bağlantılı mekansal ilişkiler olarak kabul edip bu anlayışla tasarlıyor. Tanımlanan ve birbirlerini etkileyip yönlendiren bu ilişkiler Dongdaemun Design Plaza tasarımı için ana girdiler oluyor. BIM sistemi ile ilerleyen böyle bir tasarım anlayışı, bir projenin mekansal organizasyonu, program gereksinimleri ve mühendisliği gibi farklı boyutlarının nasıl bir araya geldiğini gösteren önemli bir örnek.

©Forgemind Archimedia

Parametrik BIM sistemi ve işlemsel tasarım (computational design) yazılımlarıyla DDP’nin her aşamasında tasarım müşterinin sürekli evrilen isteklerine göre hızlı bir şekilde değiştirilebilmiş ve bunu sonucunda ortaya çıkan yeni teknik gereklilikler de tasarıma hızlı şekilde yansıtılıp, test edilebilmiş. Bu sayede aslında projede, tasarımın özüne sadık kalınarak birçok değişikliğe gidilebilmiş. Aynı zamanda danışmanlarla koordinasyonu arttıran ve maksimum bilgiyle tasarım kararlarının alınmasını sağlayan bu süreç, ekibe göre, DDP yapısının yaşamı boyu başarılı bir tasarım olarak kalabilmesini sağlıyor.

©Edmon Leong

Parametrik modelleme süreçlerinin yapının konstrüksiyonu yönünden de birçok yararı olmuş. DDP’nin BIM altyapısıyla yapılmış dijital tasarım modeli, konstrüksiyonun yapılacağı yerdeki koşullar, yerel yönetmelikler, mühendislik gereksinimleri ve maliyet kontrolleri gibi her konuyla ilgili tasarım ve inşaat süreci boyunca rafine edilebilir bir çalışma modeli.

ZHA ekibi tasarım ve tasarım detaylarının her noktasında daha büyük bir kontrole sahip. Bu tasarım süreci yaının tekniği açısından aynı zamanda geleneksel strüktür tasarım süreçlerinden çok daha kesin sonuçlar veriyor ve böylece müşteri ve yüklenicilerin tasarımın özünü daha iyi kavrayıp buna uygun çözümler geliştirmelerini kolaylaştırıyor.

©art.brianpick.com

DDP’nin cephesini oluşturan kaplama da bu sürecin sonuçlarından bir tanesi. Yapının dış kabuğunun oluşturulması, kaplama sisteminin 45.000’den fazla farklı boyutlara ve eğriliklere sahip farklı panellerden oluşması sebebiyle oldukça zorlu bir süreçmiş. Bu kaplama da yine parametrik modelleme süreçleri ve yapıya özel seri metal levha üretimi ile mümkün kılınmış. Yine BIM sayesinde cephe, oldukça kaliteli ve maliyet kontrollü süreçlerle elde ediliyor.

©Virgile Simon Bertrand

Yapının cephesi, pikselli ve delikli olmak üzere iki çeşit modelleme ile üretilmiş. Böylece yapının ışık durumlarına ve mevsimsel olaylara bağlı olarak değişen dinamik bir görsel etkiye sahip olması sağlanmış. DDP, çevresine uyumlu şekilde değişen karaktere sahip: cephe sayesinde yapı kimi zaman bu çevre içerisinde tek bir eleman; kimi zaman da kendisini çevreleyen peyzajla uyum içinde olarak Dongdaemun’un bir parçası haline geliyor. Akşamları ise yapı etrafında tüm binaların neon tabelalarını ve LED aydınlatmalarını yansıtıyor. Akşamları, yerleşik cephe aydınlatmaları sayesinde görünürlüğünü kaybetmeyen yapı, kendine özgü kentsel ortamların özelliklerini yansıtan bir cepheye sahip.

©Virgile Simon Bertrand

Dongdaemun Design Plaza’nın tasarımı, alanın geçmişine ve yeni keşfedilmiş olan tarihini ayarattığı yeni ortama dahil ediyor. Plazanın kurguladığı mimari çevre, tasarımın merkez noktası olarak Seul’un antik surları ve tarihi bulguları belirleyerek yaratılan yapının çevresiyle bağ kurmasını sağlıyor. DDP ile yaratılan dış mekanlar da Seul’u daha yeşil bir kente dönüştürme hedefinde. Yapının yüzeyindeki boşluklar ve açık alanlar yaratan kıvrımları, yenilikçi tasarım dünyasına bir bakış oluştururken yapıyı aynı zamanda kentin çağdaş kültürü, tarihi ve doğası arasında bir bağlantı haline getiriyor.

©Virgile Simon Bertrand

Dongdaemun Design Plaza, Kore’nin çağdaş mimarlık ve mühendislik geleneklerini teknolojinin en gelişmiş yöntemleriyle sürdüren bir tasarım. Devasa tasarım meydanı Zaha Hadid Architects ekibine ve projede görev alan binlerce kişiye göre böyle bir üst düzey yapının hayata geçmesine yardımcı olan herkesin yetenek ve mimarlık konusundaki tutkusunun yerleşik bir örneği. Yapı, süreçleri ve fikirleriyle hem Kore hem de Seul toplumu için sosyal ve teknik açıdan oldukça önemli bir mimari eser.

The post Dongdaemun Design Plaza appeared first on Arkitektuel.

© Hufton+Crow

Pekin Daxing Uluslararası Havalimanı (Beijing Daxing International Airport) Zaha Hadid Architects’in Çin’de tamamladığı son projesi. Pekin şehir merkezine 46km uzaklıkta bulunan yeni havalimanı başkentte bulunan mevcut havalimanının üzerindeki yolcu yükünü hafiftletmek amacıyla inşa edilmiş. Çin’in hızla ilerleyen ekonomik ve teknolojik gelişimi göz önünde bulundurulduğunda, yeni havalimanının uluslararası yolculuklar için oldukça tercih edilen bir bağlantı noktası olacağı düşünülüyor. 

© Hufton+Crow

2019 yılında açılan Pekin Daxing Uluslarası Havalimanı’nın açıldığı senede 45 milyon yolcuyu ağırlaması bekleniyor. Ek projeler ile birlikte bu sayının 2025 yılında 72 milyon yolcuyu bulması ve havalimanının 100 milyon yolcu, ve 4 milyon ton kargo kapasitesine ulaşması planlanıyor. Toplam 700 bin metre kare genişliğindeki yolcu terminalininin içinde 80 bin metre karelik ulaşım merkezi var. Havalimanının ülke boyunca hizmet veren hızlı tren ve yerel tren hatları geçiyor. Böylece yeni havalimanı yalnızca başkent Pekin için değil, Tianjin ve Hebei bölgeleri için de öneme sahip. 

© Hufton+Crow

Zaha Hadid Architects, yeni terminalin tasarımında merkezi bir avlu etrafında kurgulanan birbirine bağlı mekanlardan oluşan geleneksel Çin mimarisinden ilham almış. Yolcu geliş, gidiş terminalleri ve transfer noktalarına terminalin ‘kalbini’ oluşturan çok katlı bir toplanma noktası olan merkezi avludan ulaşılıyor. 

© Hufton+Crow

Tasarımın en dikkat çekici noktalarından biri yapının ana taşıyıcı sistemini oluşturan tonoz çatı sistemi. Havalimanının çatısı 6 noktada kıvrımlı bir şekilde zemin ile birleşerek yapıya destek sağlarken aynı zamanda iç mekanların güneş ışığı almasını sağlayan yarıklar oluşturuyor. Terminaldeki yolcu rotalarına göre yerleştirilen bir ek dizi tavan penceresi de bulunuyor. Bu açıklıklar yolculara adeta yol göstererek kullanıcıları merkezi avluya ve kalkış noktalarına ulaştırıyor. 

Pekin Daxing Uluslarası Havalimanı’nda kullanılan strüktürel sistem sayesinde 100 metreye varan dudak uçuklatıcı açıklıklar geçilebilmiş. Bu sayede terminalin içinde ferah ve açık kamusal mekanlar ortaya çıkıyor. Ayrıca terminalin plan şeması yapının pek çok farklı kurguya göre yeniden şekillenebilmesine imkan sağlıyor. 

© Hufton+Crow

Zaha Hadid Architects’in önem verdiği bir diğer konu ise terminal binasının kompakt bir kimliğe sahip olması. Yıldız şeklindeki formu sayesinde Pekin Daxing, hem oldukça fazla uçağın park edebildiği hem de yapının merkezi ile uçaklar arasındaki mesafenin olabildiğince kısa tutulduğu bir havalimanı. Havalimanında her biri doğrudan terminale bağlı ve 6 adet Airbus A380 uçağın yolcu kapasitesini kaldırabilecek 79 adet kapı bulunuyor. Yapının kompakt tasarımı sayesinde pasaport kontrolü ve check-in kontuarları ve kapılar arasındaki mesafeler de oldukça kısa tutulmuş. Terminaldeki en uzak kapı, 8 dakika yürüme mesafesinde. 

© Hufton+Crow

Beijing Daxing International Airport sürdürülebilir yapısı ile de öne çıkan bir kompleks. Havalimanı boyunca yerleştirilmiş fotovoltaik paneller ile enerji üretimi sağlanırken yapı yağmur suyu toplama ve su arıtma sistemlerini de içerisinde barındırıyor. 

The post Pekin Daxing Uluslararası Havalimanı appeared first on Arkitektuel.

Dünyanın dört bir yanından mimarlıkla uğraşan sanatçılar, fotoğrafçılar, ekipler, stüdyolar, kurumlar ve hatta sitelerin yarattığı yeni yıl görselleriyle ARKITEKTUEL ailesi yeni yılınızı kutluyor!

The post Mimarlardan Size, Mutlu Yıllar! appeared first on Arkitektuel.

© Helene Binet

Bergisel Atlama Kulesi (Bergisel Ski Jump) Avusturya’nın Innsbruck kentinde bulunuyor. Alp dağlarının arasındaki kentin Bergisel isimli dağının tepesindeki kule, Zaha Hadid tarafından 1999-2002 yılları arasında tasarlanmış. Bu tasarım, 1926 yılından beri Bergisel Dağı’nın demirbaşı olan tarihi atlama kulesinin modern vücut bulmuş hali ekibe göre.

© Wikimedia Commons

Zaha Hadid için Bergisel Atlama Kulesi, mimaride bir anlatım/ifade çalışması. Yapının akan çizgileri ve minimalist estetik anlayışı gösterişli ve yüksek hızda bir hareket betimliyor. Böylece kule, bir kayakçının yaptığı atlama hareketinin dinamik, heyecan verici hissini anıtsal bir strüktürde yansıtmayı başarmış. Bu özellikleriyle tarihi bir kent olan Innsbruck’aa yüksek eğimli dağların arasında yeni bir nitelik kazandırıyor da denebilir Bergisel Atlama Kulesi için.

© Helene Binet

Daha öncede bahsettiğimiz gibi Bergisel’in tepesindeki atlama kulesinin tarihi 1926 yılına kadar dayanıyor. Kule, iki kere Kış Olimpiyatları’na ev sahipliği yapmış (1964 ve 1976). Bunun dışında da çok aktif bir şekilde kullanılmış.

1999 yılında ise Innsbruck eskiyen olimpik arenasını yenileme çalışmalarına girişmiş. Bergisel’deki eski kule de artık modern uluslararası standartları karşılayamadığı için yenilenmesine karar verilmiş. 

© Helene Binet

Bergisel Atlama Kulesi yaklaşık 92 yıllık tarihe sahip olan, kayakçılar için önemli bir nokta. Bu nedenle önceki halinden çok daha geniş yelpazede hzimet vermesine de dikkat edilmiş tasarımda. Özelleşmiş spor programı -kayakçılar için atlama tepesi- yanında tesise izleme teraslar ve kafeden oluşan kamusal mekanlar da eklenmiş. Ulusal standartları karşılaması sağlanan yeni kulede Avusturya Kayak Federasyonu (Austrian Ski Federation) yalnızca atletik bir altyapı tesisi değil yeni bir anıt yaratmak arayışında olmuş.

Öneriler

Federasyonun gereklilikleri doğrultusunda 1999 yılında uluslararası bir tasarım yarışması açılmış. Zaha Hadid de yarışmanın kazananı olmuş ve Bergisel Atlama Kulesi’nin modern yüzü ortaya çıkmış.

Hadid’in önerisi 90 metre uzunluğunda ve dağın zirvesinden yaklaşık 50 metre yukarıda devasa bir tasarım -büyüklüğüne rağmen dağ ile kusursuz bir uyum içinde. Öneride tüm programlar minimal bir hacimde, dağın eğimini takip eden uzun bir rampa ile tasarlanmış.

© James Taylor Foster

Zaha Hadid tasarımını kule ve köprü arasında ‘organik melez’ olarak tanımlamış. Kule, planda 7 metrekarelik alana yayılan uzun bir betonarme şaft. Zemin kotundan iki asansör ziyaretçilerini kafenin olduğu kota -dağın zirvesinden 40 metre yukarıya- taşıyor. Kafe, yapının üst kısmını oluşturan daha geniş hacmin bir parçası. Bu kısım, kayakçıların kullandığı uzun rampayı ve kullanıcılara yönelik kamusal alanı birbirine bağlı bir bütün haline getiren ögesi yapının. Bunun yanında üst kısmında seyir terasları bulunuyor. Teraslar da her yöne bakan eşsiz Alp dağları ve Innsbruck manzaraları sunuyor kullanıcıya tek bir mekandan.

© Helene Binet

Bergisel Atlama Kulesi’nde yapının farklı parçalarını tek, eklemsiz bir bütünde toplamak programın oluşturduğu bir durum değildi. Kule, çok yüksek hızın yapılacağı bir alandı. Zaha Hadid’e de tasarımında ilham veren bu hareketin karakteri oldu.

Hadid, tasarımında atlama kulesinin içinde gerçekleştirilmesi için yapılan sporun doğasını yansıttı. Fakat hareketin minimalist uyarlaması olan bu modern yapı birçok kötü eleştiriye de maruz kaldı. Bunun sebebi Innsbruck’un Alpler arasında geleneksel, tarihi bir karakterinin olması. 

© Innsbruck Info

Karşı çıkan düşüncelere rağmen Bergisel Atlama Kulesi 2002 yılında hizmete açıldı ve önceki hali gibi sürekli aktivitenin yeri haline geldi. Tesis, ocak aylarında Four Hills Tournament (bir Almanya ve Avusturya kayakla atlama haftası) etkinliğinin mekanı, yazın ise olimpiyatlara antreman için gelen kayakçının uğrak noktası. Kule kamusal fonksiyonlarıyla da etkinlikleri veya manzarayı izlemeye gelen birçok kullanıcının ilgisini çekiyor.

Kaynak: Luke Fiederer. “AD Classics: Bergisel Ski Jump / Zaha Hadid Architects” 09 Mayıs 2016. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/786967/ad-classics-bergisel-ski-jump-zaha-hadid-architects-innsbruck-austria/>

The post Bergisel Atlama Kulesi appeared first on Arkitektuel.

Morpheus* Oteli (Morpheus Hotel), Asya’daki en popüler turistik merkezlerinden biri olan Macau’da bulunuyor. Zaha Hadid Architects tasarımı otel, geçtiğimiz günlerde tamamlandı ve hizmete açıldı. Macau’nun Cotai isimli bölgesinde Rüyalar Şehri (City of Dreams) adlı bir kumarhane, iki tiyatro, bir alışveriş merkezi, 20 restoran ve 4 oteli bünyesinde barındıran kompleksteki otel oldukça dikkat çekici bir tasarıma sahip -ekibin birçok tasarımı gibi. 

© Ivan Dupont

Morpheus, rüya tanrısı anlamına gelen bir sözcük. Rüyalar Şehri (City of Dreams) kompleksi içinde farkını ortaya koyuyor ekip tasarıma verdiği isimle. Bu tasarımın çıkış noktası, Çin’in zengin gelenekleri. Tasarımda ortaya çıkan akıcı formlar, amorf taşıyıcı bu geleneklerin büyük bir parçası olan yeşimtaşı oyma sanatından doğuyor. Morpheus bu verileri, yenilikçi bir mühendislik yaklaşımı ile yarattığı kamusal alanlar ve özel otel odalarıyla bir bütünde topluyor.

© Virgile Simon Bertrand

Morpheus Oteli, zemin katında Rüyalar Şehri’nin 3 katlı podyum kısmına bağlanıyor. Üst katlarda ise konuklara hizmet eden 770 yatak odası ve kamusal alanlar olarak toplantı, etkinlik salonları, oyun odaları, teras havuzu bulunuyor.

Morpheus, bu çok sayıda programı tek bir kütlede topluyor; proje 2012’de başladığında ZHA, aslında arazide önceden kazılmış olan temele bir kütle oturttu. Ekip, bu temelin sınırlarına uyacak bir dikdörtgen bir kütle kurguladı. 

© Macau Bussines

Kütle, ZHA tarafından heykelleştirilmiş, arazinin sınırlarını kullanan bir dikdörtgenler prizması. Ekip, Morpheus Oteli içindeki toplumsal alanları şehre bağlamak ve heykeli bir form yaratmak için bu prizmayı kütlenin içine kıvrılan geniş boşluklarla deliyor. Tasarımda istenen akıcılığı da vurgulayan bu boşluklar, ekibin özgün bir form yakalamasını sağlıyor. Bu özgün form hem ZHA (Zaha Hadid Architects)’in dünya çapında tanınmış çizgisine işaret eden hem de otelin ortak alanlarını betimleyen bir karar.

© Ivan Dupont

40 kat yükselen Morpheus Oteli, en üst kotunda ve zemin kotunda birbirine bağlanan iki dikey sirkülasyon çekirdeğiyle kurgulanmış. Bölgenin imar yasalarına uymak için 160 metre yükseliyor. Daha sonra Zaha Hadid, bu monolitik kütlenin üzerinde boşluklar açmış.

İki kulenin ortasında aynı zamanda tüm hacim boyunca ilerleyen bir atirum bulunuyor. Hacimde oluşturulan boşluklarda bu atirumda düşünülmüş. Boşluklar, Morpheus Oteli’nin kuzey ve güney cephesini birbirine bağlıyor.

© Virgile Simon Bertrand

Hacimdeki üç büyük delik, bir çeşit vorteks, otelin içindeki kamusal noktalara vurgu yapıyor dramatik bir etkiyle. Aynı zamanda otelde atriumu ve şehri aynı anda gözlemleme imkanı bulan suit odalar yaratıyor. Yani ekibin tasarıma yaklaşımı hem manzaraya sahip oda sayısını maksimuma çıkarıyor hem de iki kulelede de bu özelliğe sahip odaların eşit sayıda dağılmasını sağlıyor. Ortadaki atirumdan geçen amorf boşlukların arasındaki köprülerle de otelin restoranlarına, barlarına ve lounge alanlarına özgün mekanlar sağlanmış oluyor.

© Virgile Simon Bertrand

Morpheus Oteli’nin en dikkat çekici yanlarından bir tanesi taşıyıcı sistemi. Yapının hacminin dışından yapıyı destekleyen bir taşıyıcı sistemi olan eksoskeleton sistem ile kurgulanmış otel. Bu taşıyıcı sistem, içeride destekleyici kolonlar veya duvarlara gerek duymadığı için iç mekan alanının maksimuma çıkmasını sağlıyor.

Morpheus Oteli, dünyanın bu tarz bir taşıyıcı sistem kullanan ilk serbest formlu yüksek binası. Otel, ekibin mühendisliğin sınırlarını zorlayan tasarımlarından yalnızca bir tanesi.

© Ivan Dupont

ZHA ekibinin iç ve dış mekan, özel ve kamusal, dolu ve boş, Dekartçı ve Einsteincı bütünleşmesi konusundaki 40 yıllık araştırmasından faydalanan bir tasarım olan Morpheus Oteli, yoğun bir taşıyıcı içerisinde örülmüş bir mekan. Tasarım, apayrı programları birlikte ve sürekli olarak aralarında bağlantılar oluşturmasını sağlayan eşsiz bir mimari yaklaşımı ortaya koyuyor. Bu nedenle dünya çapında büyük bir ilgi gördü. “Morpheus, düzenini heykeli formu ve stürktürel bütünlüğüyle ortaya koyuyor. Tasarım, geleneksel hiçbir mimari tipolojiye referans yapmayan yapısıyla etkileyici olmayı başarıyor.” ZHA Proje Direktörü Viviana Muscettola.

© Virgile Simon Bertrand

“…Morpheus, hayal gücünün yolculuğunu ortaya koyuyor. Kıvrımlı hacminden dramatik iç mekanlara otel hem göze hitap ediyor hem de kullanıcısını heyecanlandırıyor…Morpheus, gelecek nesiller tarafından beğenilecek çağdaş bir başyapıt…”

Kaynak: “Morpheus Hotel / Zaha Hadid Architects” 14 Haziran 2018. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/896433/morpheus-hotel-zaha-hadid-architects/>

The post Morpheus Oteli appeared first on Arkitektuel.

2003 yılında tamamlanan Rosenthal Modern Sanat Merkezi (Rosenthal Center for Contemporary Art – Rosenthal CAC), Ohio, Cincinnati’de bulunuyor. Şehirdeki ilk müze yapısı olan Rosenthal Modern Sanat Merkezi, açılan uluslararası bir yarışma sonucu Zaha Hadid ve ekibinin kazanmasıyla ortaya çıkmış. Aynı zamanda müze, ekibin Amerika’daki ilk projesi.

© Larry Speck

Lois ve Richard Rosenthal Modern Sanat Merkezi, bir yapının farklılığıyla dikkat çekerken aynı zamanda çevresiyle uyum içinde olabileceği inancı sonucu ortaya çıkmış. Masif kütleleriyle bağımsız ve etrafına kapalı büyük bir heykeli andırıyor. Formu ve kurgusuyla ekibin imzası haline gelmiş özgün dilinden oldukça farklı bir yaklaşıma sahip olduğunu anlayabiliyoruz. Bunun yanında aslen foksiyonu ve yaklaşımıyla müze, şehri içine çekecek bir nokta için tasarlanmış. Cincinnati’nin merkezinde olması sebebiyle bu yaklaşıma yönelmiş ekip.

© Paul Warchol

1939’da yapılmış olan asıl merkez, Amerika’da modern görsel sanata yönelen ilk kuruluşlardan bir tanesiymiş. 1960’lardan beri Modern Sanat Merkezi (Center for Contemporary Art – CAC), Cincinnati’de bir ticari binanın bünyesinde yer alıyormuş. 1980’de ise bulunduğu yapıda kaybolmuş hale gelen Modern Sanat Merkezi için yeni yapı tasarlama, tamamen modern sanata adanmış bir yapı tasarlama fikri ortaya çıkmış. 1997’de de bunun için bir yarışma açılmış Rosenthal Modern Sanat Merkezi için.

Konsept Çizim

Zaha Hadid, yarışmadaki üç finalistten biri olmuş; Daniel Libeskind ve Bernard Tschumi’nin yanında. Her bir finalistten bir kitapçık hazırlaması istenmiş. Bu kitapçık fiziksel bir tasarım içermeyen, önerinin yalnızca kavramsal yaklaşımı anlatan bir üretim olarak istenmiş.

Hadid, müzeyi birbirinden bağımsız galeri alanlarıyla düzenleyen bir öneri sunmuş. Bu galerilerin her biri eğri bir beton düzlemden yükseltilmiş kütleler olarak düşünülmüş. Ayrıca bu galeri kütleleri hem müzenin kitlelerini tanımlayan hem de dışarıdan görünüşüne referans verecek ögeler.

Konsept Çizim

Projenin alanı ise Cincinnati’de şehrin merkezinde işlek bir caddenin köşesi. İnsan ve özellikle yaya yoğunluğunun rotası üzerinde bir yere sahip. Bu yaya hareketliliği de Zaha Hadid’in Rosenthal Modern Sanat Merkezi’ni tasarlarken ortaya attığı, müzeyi tanımlayan 2 tasarım yaklaşımından biri olan ‘Kentsel Halı’ (Urban Carpet) için ilham veren etken olmuş.

© Roland Halbe

Kentsel Halı, şehrin dokusunu müzenin duvarları içine taşıyan method. Müzenin zeminindeki giriş kısmı tamamen cam cepheyle kurgulanmış ve halka açık. Halkı içeriyle davet eden ve içeride kapalı bir meydan oluşturan Rosenthal Modern Sanat Merkezi, tasarım yaklaşımıyla kendisini şehrin kamusal ağında önemli bir kentsel nokta olarak tanımlıyor; aynı zamanda önceki Modern Sanat Merkezi’nin de şehrin içinde görünmezliğini de bütünüyle değiştirmiş oluyor. Girişteki yukarı kıvrılan beton döşeme, müzenin arka duvarıyla bağlanıp bu kentsel halıyı, dolayısıyla kapalı meydandaki kullanıcıları, yükseltilmiş galerilere yönlendiriyor.

© Paul Warchol

Kentsel Halı (Urban Carpet) yapının zemin kotunu tanımlarken bir diğer yaklaşım ise galeri mekanlarını kurgulamış: Yapboz (Jigsaw Puzzle). Hadid, bu kavramı farklı büyüklüklerdeki beton kutuların karmaşık düzenini tanımlamak için kullanmış. Birbirinden farklı kesitlere sahip hacimler ve aralarındaki boşluklar, 3 boyutlu bir bulmaca olarak değerlendirilebilir.

Bu yaklaşımın ardındaki mantık ise şöyle: Hadid modern sanatın birçok formda, yaklaşımda ve hatta boyutta gerçekleşen bir sanat olduğunu dolayısıyla modern sanatı sergileyecek galerilerin de birbirinden farklı olmaları gerektiğini düşünüyor. Sonuç olarak galerileri, uzunlukları, yükseklikleri ve aydınlatmaları farklılık gösteren kütlelerle oluşturuyor -mimari bir tesadüfilik yaratıyor.

© Helene Binet

Rosenthal Modern Sanat Merkezi’nde bu iki farklı yaklaşımdan arasındaki sirkülasyon da oldukça dramatik. Dikey sirkülasyon müzenin arka duvarına boyun cailerleyen merdiven ve rampalarla sağlanıyor, zik zak oluşturan merdivenler zeminden en üst kata ulaştırıyor kullanıcıyı. Her bir merdiven kolu, dövme çelik ile yapılmış ve siyaha boyanmış. Yapının içinde dikkat çarpıcı etki yaratan merdivenlerin her biri, çatıda oluşturulmuş tavan pencereleriyle aydınlanıyor. Bu da tüm mekanı baştan aşağı saran bir ışık ve yapıya da etkileyici bir aydınlanma sağlıyor.

© Roland Halbe

Rosenthal Modern Sanat Merkezi, 2003’te tamamlandığında ve hizmete başladığında, Zaha Hadid, Amerika sanat müzesi tasarlayan ilk kadın oldu. Bunun yanında Rosenthal Modern Sanat Merkezi, bu dalda en seçkin kurumlardan birine yakışır şekilde, Amerika’nın en büyük, en dinamik modern sanat galerilerinden biri haline geldi.

Kaynaklar:

1. Luke Fiederer. “AD Classics: Rosenthal Center for Contemporary Art / Zaha Hadid Architects” 07 Mayıs 2016. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/786968/ad-classics-rosenthal-center-for-contemporary-art-zaha-hadid-architects-usa/>
2. ‘’Center for Contemporary Art in Cincinnati’’ WikiArquitectura. <https://en.wikiarquitectura.com/building/center-for-contemporary-art-in-cincinnati/>

The post Rosenthal Modern Sanat Merkezi appeared first on Arkitektuel.

Mimar: Zaha Hadid Architects

Yer: Kensington, Londra, İngiltere

Yapım yılı: 2016

Londra Bilim Müzesi (London Science Museum) içinde yer alan, matematik bilimine sergi salonu olan galerinin tasarımı Zaha Hadid Architects tarafından yapılmış. 2016 yılında tamamlanmış olan Matematik: Winton Galerisi (Mathemetics: Winton Gallery), müzenin içerisinde, onun hedefine uygun, gelecek nesillere matematiğin içgüdüsel ve fiziksel yönlerine teşvik eden bir tasarım olma hedefinde. Galeri, matematiği bir akademik konsept değil, etrafımızdaki çevreyi değişmeye açık hale getiren ve teknolojiyi etkileyen bir uygulama olarak ele alıyor.

©Luke Hayes

Winton Galerisi’nde yapılan tasarımın büyük bir kısmı ekibin matematiksel mantık ve geometriye olan hayranlığıyla şekillenmiş. Tasarım teknolojisinde matematiği sağladığı yeniliklerle Zaha Hadid Architects, formu ve tanımlanan mekanı tekrar düşünme, keşfetme yoluna gidiyor. Ekip, kendilerinin imzası haline gelmiş ilginç, özgün formların bilimsel innovasyonların bir ürünü olduğunu ve Winton Galerisi’nde de böyle bir eforun gözler önüne serildiğini vurguluyor. Matematik: Winton Gallerisi’nin mekansal organizyonunun ilham kaynağı ise 1929’da düzenlenen yarışmada Handley Page’in uçağıyla yapıtğı başarılı uçuş. Havacılık için önemli bir adım olan ve matematik hatta genel olarak bilim için oldukça önemli bu İngiliz uçak tasarımı, tarihte kilit noktalardan biri oluşu ve içinde barındırdığı aerodinamik bilimi konseptleriyle yön veriyor galeriye. Hesaba dayalı akışkan matematiksel yaklaşımın ürünü olan galeride, hava akımının sana çizgileri fiziksel bir hal alıyor. Sonuçta ortaya matematiğin hayata dokunuşunu anlatan algılanabilir bir mekan çıkıyor.

The post Winton Galerisi / Zaha Hadid Architects appeared first on Arkitektuel.

Phaeno Bilim Merkezi (The Phaeno Science Center), Zaha Hadid tarafından tasarlanmış bir müze yapısı. Bilim merkezinin yapımına 2000 yılında başlanmış. 2005 yılında tamamlanmış olan müze, Almaya Wolfsburg’da bulunuyor. Müzenin hedefi, çocukların ve gençlerin fizik, biyoloji, kimya bilimlerine ilgilerini çekecek bir merkez olabilmek.

© Niemcy Swiatlo

Wolfsburg, 1930’larda daha sonra Volkswagen adını alacak şirkete çalışan işçilerin yaşaması için oluşuturulmuş küçük bir şehir. 1950’lerde şehirde, birçok kültürel yapı inşa edilmiş. Yarım asırdır yalnızca Volkswagen şehri olarak kalan bölgeyi kurtarmak amacıyla yapılan binalardan biri Phaeno Bilim Merkezi. Wolfsburg şu an Volkswagen Müzesi, Autostadt Eğlence Parkı ve bunun yanında birçok turist atraksiyonuyla birçok ziyaretçiye ev sahipliği yapıyor. Dünyaca ünlü mimarlar Alvar Alto, Hans Scharoun, Peter Schweger ve son olarak Zaha Hadid imzalı yapıların katkısı ile.

© Werner Huthmacher

Phaeno Bilim Merkezi, Zaha Hadid ekibinin en ilgi çekici eserlerinden. Bunun sebeplerinden biri tasarım sürecinde yapılmış olan çizimlerin çarpıcılığı. Ekip, merkezin inşası sırasında -2004- dünya çapında kanıtladıkları yetkin mimari yaklaşımları ile Prtizker ödülüne layık görülmüş. Bilim merkezi, zamanındaki mühendislik ve mimarlık anlayışına büyük katkıları olan bir yapı olarak mimarlık tarihine geçmiş, ekibin layık görüldüğü Prtizker ödülüne büyük bir katkısı olduğu düşünülüyor.

© Baunetz Wissen

Bilim merkezi, Wolfsburg’un kalbinde ticari binalar ve ofis binaları arasında bulunuyor, şehrin bu iki alanını birbirine bağlıyor. Şehirle direkt olarak bir bağlantı kuruyor. Yaratılan yapının zemin kotunda yaya ve araç trafiğine izin verişiyle de bu ilişki güçlendirilmiş.

Phaeno Bilim Merkezi, yapının formu sayesinde oluşan yol ile şehirde kesintisiz bir rotanın oluşmasına katkı sağlıyor ve şehirde peyzajın bir parçası oluyor. Yapının altında ekip tarafından tasarlanmış yapay zemin, dalgalı tepeleri ve vadileriyle bir meydan oluşturuyor şehirde.

© Klemens Ortmeyer

Yapı, hacimsel olarak 2 büyük elemanla kurgulanmış; zeminden 8 metre yükseltilmiş olan yatay bir gövde ve bunu taşıyan 10 adet beton konik. Oldukça ağır bir kütle olarak algılanan yapısı, keskin köşeleri ve yataylığıyla müze, havaya kaldırılmış etkisiyle çarpıyor kullanıcının gözüne. Formu, çelik, cam ve betondan yapılmış bir botu simgeliyormuş. Kıvrımlı yüzeyleriyle de hafif, pürüzsüz bir etki yakalanmış yapıda. Buna ek olarak duvarlarda, tavanda ve zeminde açılı çizgiler kullanılmış. Uzatılmış, yere değmeyen şekli, yuvarlanmış köşeye sahip açıklıkları ve yapıya hareket halinde etkisi veren duvarlarıyla Phaeno Bilim Merkezi, şehri saran peyzajın dinamik etkisini de yakalıyor.

© Werner Huthmacher

Taşıyıcı beton konilerin arasında meydan yaratan müze, aynı zamanda bu geniş taşıyıcıların içinde birçok programı da barındırıyor. Yapının ayakları olan, yapıya ağırlıksızlık etkisi katan beton strüktürlerde, kütüphane, konferans salonu ve 250 kişilik bir oditoryum bulunuyor. En geniş olanlarının içine de üstteki sergi alanlarına ulaştıracak sirkülasyon elemanları yerleştirilmiş. Sergi alanları da bu yuvarlak şekle uyum sağlacak biçimsiz tavan ve duvarlarla kurgulanmış. Buradaki amaç, yapının dışarıdan verdiği uzay aracı etkisini içeride de pekiştirebilmek.

© Zaha Hadid Architects

Müzenin zemininde geniş bir oyuk dikkat çekiyor. Farklı kotların gözlemlenmesi, gözenekli yapıyı yaratması ve şeffaflığı sağlaması için düşünülmüş. Phaeno Bilim Merkezi’nin sergi için oluşturulmuş açık mekanında bulunuyor bu boşluk.

Sergi alanından dışarının ve sergi alanının dışarıdan gözlemlenmesi için de iç mekanlarda açıklıklar ile tünelimsi koridorlar oluşturulmuş yapı boyunca. Zeminden yükseltilmiş gibi duran iç mekanın diğer hacimleri ise farklı fonksiyonlara ayrılmış.

© Helene Binet

Müzenin içi, resimlerden de anlaşılabileceği üzere, birbirine eklemlenen, düzensiz formlu mekanlardan oluşturulmuş. Kullanılan yüzeyler ve mekanlar arasında net bir ayrım var. Bunun yanında duvarlar ve diğer ayırıcı elemanlar arasında beklenmedik boşluklar kurgulanmış. Yapının içinde değişik bakış açılarından birçok farklı perspektif oluşmasına sebep oluyor. İç mekanı etkileyici kılıyor. Aynı zamanda içeride vakit geçirirken kullanıcının dışarıyı da panoramik olarak algılamasına olanak sağlıyor bu boşluklar.

© Maurizio Mucciola

Toplamda yaklaşık 12000 metrekarelik alana sahip Phaeno Bilim Merkezi, betonarme bir hacimle oluşturulmuş. Dışarıdan bunu gözlemlemek mümkün, özellikle büyük oranda duvarla kurgulanmış ön cephede. Geniş boşlukların bulunduğu cephelerde ise cam perde kullanılmış. Yapıda çelik strüktürü örtmek için yaklaşık 27000 metreküp beton bununla birlikte 3500 çelik kiriş gerekli olmuş.

© WikimediaCommons

Stürktür kurgusuyla oldukça özgün ve yenilikçi olan Phaeno Bilim Merkezi için UNStudio kurucusu Ben van Berkel: ‘’Zaha Hadid, onun ekibinde bulunduğum 1 sene boyunca  bana her zaman mimarların ne yaptığını değil mühendislerin neler yaptığını takip etmemi tavsiye etti. Phaeno Bilim Merkezi, bu yaklaşımın mükemmel bir örneği; boşluklu kolonlar ile taşıyıcı kurgusu özgün, şimdiye kadar kimse tarafından böyle bir şey denendiğini görmedim.’’

Kaynaklar:

1. ”Phaeno Science Center”. Zaha Hadid Architects. <http://www.zaha-hadid.com/architecture/phaeno-science-centre/>
2. ”Phaeno Science Center”. WikiArquitectura. <https://en.wikiarquitectura.com/building/phaeno-science-center/>
3. Metropolis Contributors. ”The 16 Best Architecture Projects of the 21st Century (So Far)” 11 Temmuz 2016. Metropolismag. <http://www.metropolismag.com/architecture/best-architecture-projects-21st-century/>

The post Phaeno Bilim Merkezi appeared first on Arkitektuel.

©Helene Binet

Zaha Hadid Architects ekibinin kurucusu vefat ettikten sonra tamamlanan ilk projesi olan Salerno Maritime Terminali, 25 Nisan 2016’da hizmete açılmış. Proje, ilk olarak Salerno şehrinin ekonomik, sosyal ve çevresel yenilenmesi için geliştirilmiş projeler ve programlar kapsamında ortaya çıkan bir tasarım. 1993’te başlayan yenileme projeleri kapsamında 2000 yılında uluslararası bir yarışma açılmış ve Zaha Hadid Architects bu tasarımıyla yarışmada birinci olmuş, fakat yaklaşık 16 yıl sonra hayata geçirilmiş.

©Archello

Salerno Maritime Terminali, vapur, feribot ve gemi seferlerinin sağlandığı bir terminal niteliğinde. Yapı, şehirde aynı zamanda kamusal alan olan, şehrin limanına ve marina alanı boyunca ilerleyen bir iskele üzerinde yer alıyor. Yenileme projesi kapsamında ortaya çıkmış yapının tasarımında hedef, şehrin denizle olan bağlantısını kesmemek ve hatta bu bağlamda şehrin denizle olan ilişkisini bir nebze arttırmak. Denizle şehir arasındaki ilişki, Salerno’nun yerel yapısı ve denizden esinlenen yapının istiridyeyi andıran formu da ekibin bu düşüncesini destekler nitelikte.

©Helene Binet

Salerno Maritime Terminali, asimetrik yapıda bir kabukla oluşuturulmuş. Bu istiridye kabuk, yapının içinde kendinden daha hassas olan elemanları korurken aynı zamanda yolcuların yoğun turist sezonunda Akdeniz güneşinden kaçabilmesine olanak sağlıyor.

Bu kabuğun koruduğu iç mekan üç ana, birbirine kenetlenen program etrafında kurgulanmış: gümrük kontrolleri ve gemi seyahatlari için yönetim ofisleri, uluslararası feribot, gemi seferleri terminali ve yerel, bölgesel vapur seferleri terminali.

©Helene Binet

Salerno Maritime Terminali, şehirden gelirken hafif eğimli iskele alanıyla karşılıyor kullanıcıyı. Burada aslında bir nevi içerideki rampalı kurgunun sinyali veriliyor. İskelenin şehir tarafından yaklaşan kullanıcı terminalin içine girdiğinde birbirinin içinden akan mekanlardan ilerliyor. Rampalarla düzenlenmiş olan terminal, kademe kademe yükselerek yolcuları ulaşım araçlarına ulaşacakları seviyeye kadar çıkarıyor. Bu rota üstünde kullanıcıların geçtiği mekanlar, yapıda restaurant ve bekleme alanı olarak kullanılan merkez kısmının etrafında düzenlenmiş şekilde.

©Helene Binet

Salerno Maritime Terminali’nde farklı kullanımlar için üç farklı sirkülasyon düzenlenmiş. İtalya bölgeleri arası taşıtları kullanacak olan yolcular için terminalde hızlıca ilerleyebilecekleri bir rota düşünülmüş. Zemin kata ulaşan yolcular, rampalarla bir üst kottaki taşıt girişi bölgelerine ulaştırılıyor. Diğer bir yandan uluslararası yolculuk yapacak olan kullanıcılar dizi dizi mekanlardan geçip gemilerin olduğu alanlara ulaşılıyor.

Bu ikinci rota da ekibin en çok dikkat ettiği nokta, mekanlar arası eklemsiz bir bağlantı oluşturmak ve bu sayede yolcuların gerekli kontrollerden akıcı bir şekilde taşıta ulaşmasını sağlamak. Bir diğer rota da gelen yolcular için; tüm gelen yolcular aynı salona ulaşıp buradan Salerno Maritime Terminali’nin çıkışına ve tekrar hafif meyilli iskeleye ulaşıyor.

©Helene Binet

Terminalin en dikkat çekici yanlarından biri aynı zamanda liman girişinin yakınında bir deniz feneri görevi görmesi. Işıklandırmasıyla limanın içinde parıldıyor. Hem limana yaklaşan gemileri hem de terminale gelecek olan yeni yolcuları karşılayan bir yaklaşımı var.

©Hufton+Crow

Terasları ve pencerelerinden İtalya’nın kıyı şeridine eşsiz manzaralar yaratan Salerno’nun yeni terminali deniz ve kara arasında hem görsel hem de işlevsel olan pürüzsüz bir bağlantı yaratıyor. Ekip yapıyı akışkan ve masif mekanı birleştiren bir formasyon olarak nitelendiriyor. Terminal aynı zamanda, Salerno’ya gelen yolcu kapasitesini de arttıyor.

Kaynak: 

“Salerno Maritime Terminal / Zaha Hadid Architects” 25 Nisan 2016. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/786203/salerno-maritime-terminal-zaha-hadid-architects/> 

The post Salerno Maritime Terminali appeared first on Arkitektuel.