Mimar: Thom Mayne ( Morphosis), Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

Yer: 7132 Hotel, Vals, İsviçre

Yapım yılı: 2017

House of Architects (Mimarlar Evi), Vals’te bulunan 7132 Hotel’e eklenen yeni bir bölüm. Projeye dünyaca ünlü 4 mimarın tasarımlarıyla katkı sağlaması istenmiş: Thom Mayne (Morphosis Architects), Tadao Ando, Kengo Kuma ve son olarak otelin bünyesinde olan Therme Vals’in tasarımcısı Peter Zumthor. Otelin ek kısmı olan House of Architects yine Morphosis tarafından tasarlanmış bir giriş, lobi alanı ve tek bir materyal üzerinden şekillenen tasarıma sahip 7 otel odasından oluşuyor.

Thom Mayne, Taş Otel Odası 2 / ©Global Image Creation

Bu 7 otel odasının 4’ü Morphosis ekibi tarafından tasarlanmış. Ekip bu 4 odadan ikisinin tasarımında ahşap üzerine; diğer ikisi için de taş üzerine odaklanıyor. Ahşap odalar baştan aşağı ahşap kaplanmış duvarlar, döşeme ve tavandan oluşuyor. Bu odalarda mobilyalarle araya sokulan renklerle ahşabın ön plana çıkması sağlanmış. Taş materyali üzerine yoğunlaşan odalar ise yerel madenlerden çıkarılmış kuvarsit taşıyla kaplanmış -kuvarsit, Zumthor’un alandaki ikonik tasarımı Therme Vals’te de kullanılan yerel bir taş. İki taş oda , taşın farklı kullanımlarını gözler önüne seriyor. Morphosis’in taş ve ahşap olan dört otel odası da odanın merkezinde farklı renklerde cam bir duşakabin ve Vals’in dağlı peyzajına bakan bir balkon barındırıyor. Cam duşakabinler, iki odada da merkezi niteleyecek dikkat çekicilikte öne çıkan tasarım ögeleri. Yine Morphosis’in tasarımı, yeniden tasarlanmış lobi ve giriş alanı da bir rampa, merdiven ve girişi kapayan üstü açık pavyondan oluşuyor. Üstünde amorf bir delik olan pavyon, gelenleri karşılıyor ve dağ manzarasını çerçeveliyor.

Kengo Kuma, Ahşap Otel Odası 2 / ©Global Image Creation

Diğer 3 mimar da yine belirli bir materyale odaklanan, Morphosis aksine tek bir oda tasarımı gerçekleştirmiş House of Architects’te. Tadao Ando’nun tasarımı olan otel odası, beklenen gibi yine ahşap üzerine odaklanmış. Ando’nun bu küçük ahşap otel odası tasarımıyla amaçladığı, Japonların çayevlerini hatırlatması. Kengo Kuma da Tadao Ando gibi ahşap üzerine odaklanıyor. Kuma’nın ‘meşe ağacı kozası’ olarak nitelendirilen otel odası, Japon marangozluğunun inceliğini vurguluyor. Bu odaların dışında son olarak Peter Zumthor’un tasarımı da İtalyan Rönesansına kadar uzanan bir sıva tekniği olan karanlık Stucco Lustro’ya yoğunlaşıyor. Zumthor’un tasarımında duvarlar ve tavanlar tamamıyla bu sıva tekniğiyle kaplanmış.

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor appeared first on Arkitektuel.

The Twist / BIG

©Laurian Ghinitoiu

BIG (Bjarke Ingels Group) ekibinin Norveç’teki ilk projesi olan Twist Müzesi, Norveç’in Kistefos Heykel Parkı’nda yer alacak bir sanat eseri gibi düşünülmüş. Heykel parkından geçen kültürel rotayı tamamlayan ve orman kenarındaki iki nehir kıyısını birbirine bağlayan bir altyapı oluşturan The Twist, heykelsi bir form oluşturmak için ortasından döndürülerek bükülen bir kiriş şeklinde tasarlanmış. Müzenin çift kavisli geometrisi, hafif bir fan hareketine benzer şekilde birbiri üzerinden kayan bir kitap yığını gibi düzenlenmek istenmiş. Alüminyum panellerden oluşturulan bu geometri, bir kamera deklanşörünü andırıyor. Temelde iki ögeyi birbirine bağlama düşüncesiyle ortaya çıkan tasarım, Kistefos’ta görülmesi gereken kültürel bir odak yaratıyor. “Bir köprü olarak The Twist heykel parkını, park içerisindeki yolculuğu sürekli bir döngüye dönüştürerek yeniden yapılandırıyor. Bir müze olarak, iki ayrı mekanı birbirine bağlıyor -içe dönük dikey bir galeri ve nehrin panoramik manzarasına sahip dışa dönük yatay bir galeri. Bükülmeyi oluşturan bu iki galeri arasında üçüncü bir alan yaratıldı. Ortaya çıkan form, parkın heykelleri arasında bir başka heykel haline geliyor.” Bjarke Ingels. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

Katar Ulusal Müzesi / Ateliers Jean Nouvel

©Iwan Baan

Ateliers Jean Nouvel’in tasarımı Katar Ulusal Müzesi (National Musaum of Qatar – NMoQ) Katar’ın hikayesini anlatan, heykelimsi, fütüristik bir müze. Müzenin kompleks formu, çöl gülü olarak bilinen doğal bir mineral oluşumdan etkilenilerek, farklı çaplara ve kıvrımlara sahip disklerin kesiştirilmesiyle oluşturulmuş. Birbirine kenetlenen diskler yapının içerisinde de düzensiz hacimlerin oluşmasına yol açıyor; bu parçalanmış mekanlar da içeride sürükleyici bir küme oluşturuyor. Şeyh Abdullah Bin Jassim Al Thani’nin tarihi sarayını çevreleyerek bu tarihi alana saygılı ve onu yüceltecek bir tutumla tasarlananan müze, ülkenin kültürel mirasını yapının bir parçası haline getirmeyi hedefliyor. Yapı, bu tarihi ziyaretçileri birbirine geçen geometrik düzlemler arasındaki düzensiz boşlukları işgal eden bir dizi galeri boyunca yönlendiren eliptik bir kurgu ile 11 galeride anlatıyor. “Bir çöl gülünü tasarımın temel noktası olarak hayal etmek, ileri derecede düşünce isteyen bir süreçti -hatta ütopik bir süreç. Oldukça kıvrımlı, kesişimli ve konsollu büyük disklerden –çöl gülünün şekilleri gibi– oluşan bir yapı inşa etmek için oldukça zor teknik gereklilikleri sağlamak zorundaydık. Bu yapı, Katar’ın kendisi gibi en gelişmiş teknolojileri kullanıyor. Sonuç olarak müze bütün bir obje: içerisinde başka yerde bulunmayan mekanlarıyla tek seferde mimari, mekansal ve duyusal deneyim.” Jean Nouvel. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

The Shed / Diller Scofidio + Renfro

© Iwan Baan

Diller Scofidio + Renfro ve Rockwell Group işbirliğiyle tasarlanan The Shed, Nisan 2019 itibariyle New York’un yeni kültür odaklarından bir tanesi. Yapı tamamen gönüllü amaçlar ile tüm disiplinlerden sanat eserlerini toplamayı ve farklı kesimlerden insanlar ile buluşturmayı amaçlayan bir kurumun merkezi. Üzerini kaplayan bir kabukla tasarlanan yapının en dikkat çekici özelliği, bu kabuğun zeminde bulunan raylar ile binanın yanındaki meydana doğru hareket ederek geniş çaplı performansların gerçekleşebileceği, enstalasyonların ve etkinliklerin yer alabileceği büyük bir yarı kapalı alan oluşturabilmesi. 37 metre yüksekliğindeki ve çelik diagrid sistemden oluşan kabuk, şu ana kadar üretilen en büyük ETFE panellerle yapılmış. Esneklik ve çok amaçlılık göz önünde bulundurularak tasarlanmış bir sanat merkezi olarak The Shed; açık strüktürel sistemiyle, gelecekteki sanatın ve sanatçıların ihtiyaç duyabileceği ölçek, medya ve teknoloji değişimlerine ayak uydurabilecek bir karaktere sahip. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

Ruby City / Adjaye Associates

©Dan Baldinger

San Antonio, Teksas’ta bir çağdaş sanat müzesi olan Ruby City (Yakut Şehir), David Adjaye önderliğindeki Adjaya Associates ekibi tarafından tasarlanmış. 2007’de ölen bir hayırsever, koleksiyoncu ve sanatçı olan Linda Pace’in anısına inşa edilmiş olan müze, kentin yaratıcı komünitelerinin dünyanın dört bir yanından ve yerel sanat eserlerini deneyimleyebileceği bir mekan yaratıyor. Yapı, şehirde 16.-19. yüzyıllar arası hüküm sürmüş İspanyon egemenliğinin eseri olan barınaklardan esinlenilerek tasarlanmış. Yapının dış kaplaması, binaya yakut (ruby) ışıltısı veren bir kırmızı tonunda prekast bir beton plakalardan oluşuyor. İç giriş ve lobisi de aynı kıpkırmızı renkte kurgulanmış olan yapı, Linda Pace’in ‘yakut bir şehir’ vizyonunu aktarıyor.

Exploratorium / Bernard Tschumi + Tianjin Urban Planning and Design Institute (TUPDI)

© Kris Provoost

Çin’in Tianjin şehrinde Bernard Tschumi tarafından tasarlanan müze, bakır renkli perfore panelleri ve sanayi bacaları şeklindeki sergi alanları ile dikkat çekiyor. Tschumi’nin Çin’de yaptığı ilk büyük ölçekli proje olan müze, şehrin endüstriyel tarihinin bir simgesi olması amacıyla inşa edilmiş. Müzeyi oluşturan tüm mekanlar koni şeklindeki devasa bir strüktürün etrafına yerleşmiş. Bu kesik koni yükselerek müze duvarlarını delip geçiyor ve bir baca etkisi yaratıyor. Merkezi oluşturan 5 konik yapı birbirine cam bir kanopi ile örtülmüş kamusal bir koridor ile bağlanıyor. En büyük konisinde üç kat yüksekliğindeki bir lobiyi ve spiral bir rampayı bulunduran yapı, burada cepheye yerleştirilen gemi penceresi şeklindeki açıklıkları takip edecek şekilde bir rota kurguluyor. Yapının diğer küçük konileri ise sergi alanlarını barındırıyor. Tschumi’nin pasif havalandırma bacaları olarak düşündüğü ve kesik yüzeylerini çatı pencereleriyle örttüğü konileri, perfore bakır renkli alüminyum panellerle kaplı ve cepheye kimlik kazandıran en önemli mimari unsur yapı için. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

James-Simon-Galeris / David Chipperfield Architects 

©Simon Menges

David Chipperfield Architects’in Berlin ofisi tarafından tasarlanan James-Simon-Galerie son yüzyılda Berlin’in müzeler adasında yapılan ilk yeni bina. Neoklasik ve modern mimarinin melezi olarak oluşturulmuş tarzıyla James-Simon-Galerie, giriş seviyesinde çevreyle ilişki kurarak yayılacak ve halka açık bir teras kurgulayacak; alt katlarda ise asıl müze fonksiyonlarını barındıracak şekilde tasarlanmış. Yapı, mimari anlamda müze adasının mevcut unsurlarını benimseyerek çevresine referanslarla tasarlanmış. “Programsızlık” etkisi hedefleyen ve iç mekanda bu ilkeyi odaklanarak tasarlanan yapı için Chipperfield: “Proje bu kadar büyük bir alanı esnek aktiviteler için ayırarak bizi müzenin ne olduğunu ve kimin için var olduğunu yeniden düşünmeye teşvik ediyor. Müzeler bir zamanlar dünyadan yalıtılmış kapalı kutulardı, ancak günümüz müzelerinin dinamik sosyal alanlar olması gerekiyor.”. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

Odunpazarı Modern Müze / Kengo Kuma and Associates

©NAARO

Türkiye’deki en  çok yankı uyandıran projelerinden biri olan Odunpazarı Modern Müze (OMM), Eskişehir’de Kengo Kuma and Associates ekibi tarafından tasarlandı. Türkiye’den ve dünyadan sanatçıların modern ve çağdaş eserlerini sergilemek, Türk sanatını dünyaya tanıtmak ve Eskişehir’e kültürel bir değer katmak amaçlarıyla müze, bulunduğu bölgenin tarihini ve hafızasını tasarımlarıyla yansıtma fikriyle yola çıkmış. “Odunpazarı’ndaki eski evlerin konsolları ve yönelimleri, şehrin sokak dokusunu özgün ve beklenmedik kılan özellikleri…Projede niyetimiz kutuları üst üste koyarak ve döndürerek bölgedeki Osmanlı evlerinin yarattığı dokuyla bir bağ kurmak…Formalist bir tutumdan çok, sokağı içeride devam ettirmek ve doğrusal olmayan bu gezinti rotasını müzenin içinde tekrar yaratmak için.” proje lideri Yuri Ikeguchi. Ekibin tasarım stratejisi, hacmi toplulaştırmak; kentsel ölçekte kendini gösteren bir mimari oluşturmak için küçük kutuları birbileri üzerine istifleme üzerine kurgulanmış. Sanatın yalnızca metropollerde kolayca erişilebilen karakterinden çıkıp kültürel dokusu ile farklı olan şehirlere de yeni bir heyecan kazandırmasını ve böylece daha geniş kitlelere ulaşmasını kendine misyon edinmiş bir platform olarak OMM, kentten doğan anlayışı ve şehrin iki farklı merkezi arasında kurduğu ilişkiyle Eskişehir hatta Türkiye için yepyeni bir kültürel değer. Yapı ile ilgili detaylı bilgi için tıklayınız.

Jishou Sanat Müzesi / Atelier FCJZ

©Tian Fangfang

Çin’in Xiangxi eyaletinn başkenti olan Jishou’daki Jishou Sanat Müzesi (Jishou Art Museum – JAM), kentteki Wanrong nehrini geçen iki köprü şeklinde tasarlanmış bir yapı. Çin’de toplumdan uzak yerlere bir anıt niteliğinde konumlandırılan kültür yapılarının aksine kentin göbeğinde kente bir müdahele olarak tasarlanmış olan JAM, müzenin dışında bünyesinde dükkanları, restoranları ve konutları da barındırıyor. Bu multi-programatik kurgusu sayesinde yapı, sokağa ve böylece kentlinin günlük yaşamına entegre edilmiş. Yapı, biri daha alçak olan iki köprüden oluşuyor. Bu köprülerden aşağıdaki çelik strüktürle kurgulanmış, üstü kapalı bir sokak gibi davranırken; üstteki beton kemerli köprü ise müze fonksiyonlarını barındırıyor.

Jining Sanat Müzesi / Ryue Nishizawa

©Office of Ryue Nishizawa

SANAA kurucularından olan ryue Nishizawa’nın Çin’deki müze tasarımı, göl kenarında ağaçlarla çevirili bir arazide için yapılan masterplanın parçası. Yapı, alanla daha bütüncül bir etki yaratmak için tek katlı ve organik bir çatı ile kurgulanmış. Cam koridorlarla birbirine bağlanan müze hacimleri, açık bir avlu etrafında konumlandırılmış. İçeriye maksimum güneş ışığı alınımı ve yapının dış dünya ile görsel iletişimini sağlayan cam cepheye ek olarak yapının bazı kısımları yerel olarak elde edilmiş tuğlalarla kaplanmış. Bu yaklaşım aynı zamanda Çin mimarisinin geleneksel yapım metodlarına da referans veriyor.

Tai Kwun / Herzog & de Meuron

©Iwan Baan

Hong Kong’da eskiden merkez olan Tai Kwun (Büyük Terminal) isimli bölgenin yenileme ve canlandırılması projesi kapsamında İsviçreli firma Herzog & de Meuron tarafından tasarlanan sanat kompleksi, bölgenin ziyaratçisinde uyandırdığı ‘açıklık’ hissini esas alarak kurgulanmış. ‘Bölgede var olan yapıların dokusuna aykırı fakat bir o kadar da özenli bir tutumla yerleştirilmiş’ olan yapı, JC Contemporary isimli galeri binası ve JC Cube isimli performans sanatları merkezinden oluşuyor. Yapının cephesi de ölçek ve oran anlamında alanın taş dokusuna referans veren %100 geri dönüştürülmüş alüminyum panellerle kaplanmış. “Amacımız bölgedeki açıklığı ve özgün karakteri koruma ve bunu kentte ‘yeni keşfedilmiş’ bir mekan olarak kamusal hayata tekrar kazandırmak oldu.” Herzog & de Meuron.

Lozan Güzel Sanatlar Müzesi / Barozzi Veiga

©Simon Menges

Barselona temelli bir stüdyo olan Barozzi Veiga ekibi tarafından İsviçre’nin Lozan kentinde tasarlanan Lozan Güzel Sanatlar Müzesi (Musée Cantonal des Beaux-Arts de Lausanne / Museum of Fine Arts – MCBA), uzun bir monolitik hacim olarak kurgulanmış. Kentin tarihi bir bölgesinde eski tren istasyonu arazisinde tren raylarına paralel yapı, keskin geometrisi ve tuğla kullanımı ile alanın eski endüstriyel karakterine referans veriyor. Yapı, istasyonun bir kısmını kullanarak yeni kütlesi üzerindeki vurguyu arttırıyor. Girişte, ziyaretçiler eski yapının kemeriyle arkadaki rayların manzarasını görüyor. Bu ‘kaydedilmiş fragman’ yapının programı da yapılandırmış: üst katlara ana dolaşımı organize eden ve yapıdaki kalıcı ve geçici sergileri ayıran öge olmuş. Yapının kuzey cephesi ise, doğrudan güneş ışığının binaya girmesini engelleyen dikey, tuğla kanatlar ile kurgulanmış.

Bauhaus Museum Dessau / Addenda Architects

©Thomas Mayer

Barselonalı stüdyo Addenda Architects tarafından tasarlanan müze, binası Walter Gropius tarafından tasarlanmış tasarım okulunun eski evi Dessau’da bulunuyor. Bauhaus tarihi ve kültürüne adanmış bir müze olarak yapı, basit bir cam blok. Geçici sergileri barındıracak bir zemin kat ve yüzen bir ‘siyah kutu’ ile tasarlanan müze, mimari tarafından sınırlanmayan açık bir alan yaratıyor. Beton strüktüre sahip müzenin siyah hacmi, 50 metre merkezi açıklık ve kenarlarda 18 metrelik konsollarla kurgulanmış. Yapı, 3 kat camla kaplanmış aynı gridal düzende 4 cepheye sahip. Oldukça Bauhaus bir tasarıma sahip olan yapı için ekibin kurucusu Roberto Gonzalez: “Yeni bina hakkında hiçbir şey doğrudan bir Bauhaus referansı olarak düşünülmedi. Ancak Barselona’dan mimarlar olarak Mies van der Rohe ile her zaman yakın bir ilişkimiz var diyebilirim…Barselona Pavyonu sayesinde tabi. Elbette, Barselona’daki her mimar pavyona bayılmıyor ama biz kesinlikle Mies taraftarlarından oluşan bir ekibiz.”

The post Yıl Biterken: 2019’un En Çok Dikkat Çeken Kültür Yapıları appeared first on Arkitektuel.

©NAARO

Türkiye’de son zamanlarda en  çok yankı uyandıran projelerinden biri olan Odunpazarı Modern Müze (OMM), 7 Eylül’de kapılarını ziyaretçilerine açtı. Polimeks Holding’in kurul başkanı ve mimar Erol Tabanca’nın modern sanat koleksiyonunu içinde barındıracak olan müze, Eskişehir’de Odunpazarı isimli bölgede bulunuyor. Müze, ahşabın özgün kullanımlarıyla yarattığı projelerle adını tüm dünyaya duyurmuş olan Japon mimar Kengo Kuma’nın tasarımı. Eskişehir’e  büyük bir değer katan ve Türkiye’de oldukça büyük bir yankı uyandıran proje, ününü mimarlarına ve özgün tasarımına borçlu.

©OMMArt

Sahibinin doğduğu ve büyüdüğü yer olan Eskişehir’deki OMM, Türkiye’den ve dünyadan sanatçıların modern ve çağdaş eserlerini sergilemek, Türk sanatının dünyaya tanıtmak ve Eskişehir’e kültürel bir değer katmak amaçlarıyla yola çıkmış bir platform. Bu hedeflerle müze, Türkiye’nin çağdaş yüzünü yansıtan, üniversite kenti olarak anılan ve bu nedenle yoğun genç nüfusa ve canlı bir atmosfere sahip Eskişehir’de Unesco Dünya Kültür Mirası Geçici Listesi’nde yer alan Odunpazarı bölgesinde inşa edildi. Odunpazarı, isminden de anlaşılabileceği gibi, eskiden odun ticareti yapılan bir bölge. Kengo Kuma ve ekibi bölgenin tarihini ve hafızasını tasarımlarıyla yansıtma fikriyle yola çıkmış.

©Batuhan Keskiner

“Odun, kentin mirasında önemli bir yere sahip.” diyor Kengo Kuma & Associates ortaklarından, projenin lideri Yuki Ikeguchi ve ekliyor, “Yapının bu bölgenin tarihine ve hafızasına dair bir söz söylemesi bizim için bu tasarımda her zaman merkezdeki düşünce oldu. Etrafına konfor katan ve sıcak bir atmosfer yaratan bir materyal olan ahşapla inşa etmek, ekibimizin her zaman ilgilendiği bir konuydu.”. Odunpazarı bölgesinin de ahşabı merkezine alan tasarım yaklaşımına sahip ekibin tarihiyle ilgisini çeken bir yer olduğunu söylemek yanlış olmaz.

Yönelim Diyagramı

Odunpazarı’ndaki OMM, aynı zamanda kentin yeni gelişen kısmıyla, geleneksel Osmanlı ahşap evlerinden oluşan küçük ölçekli bölgenin arasında bir çeşit eşik yaratan bir alanda bulunuyor. Üst katlarında konsol alanlar bulunduran (cumba) bu geleneksel ahşap evler, sokak dokusunu ve bölgenin yürüyerek deneyimlenen karakterini düzenleyen çizgiler haline gelmiş.

“Konsollar ve yönelimler, şehrin sokak dokusunu özgün ve beklenmedik kılan özellikleri…Projede niyetimiz kutuları üst üste koyarak ve döndürerek Osmanlı evlerinin yarattığı dokuyla bir bağ kurmak…Formalist bir tutumdan çok, sokağı içeride devam ettirmek ve doğrusal olmayan bu gezinti rotasını müzenin içinde tekrar yaratmak için.” Yuri Ikeguchi.

©NAARO

Kengo Kuma and Associates ekibi de bu dokuyu müzenin tasarımında yansıtmayı amaçlıyor. Ekibin tasarım stratejisi, hacmi toplulaştırmak; kentsel ölçekte kendini gösteren bir mimari oluşturmak için küçük kutuları birbileri üzerine istifleme üzerine kurgulanmış. Sokak seviyesindeki istiflenmiş kutularla oluşturulan yapı, müzeyi çevreleyen evlerin ölçeğinde okunarak, bölgeyi kentte yeni bir kültür odağı haline getirme amacıyla, bu kutuların merkeze doğru büyütülmesiyle oluşturulmuş.

©Batuhan Keskiner

Odunpazarı Modern Müze’yi oluşturan birbine üzerine kenetlenerek oturan kutuları, farklı ölçeklerde düşünülmüş. Bunun sebebi içeride farklı büyüklüklerde sergi mekanlarını oluşturabilmek. Zemin kattaki kutular, büyük ölçekli sanat eserleri ve enstalasyonlara imkan tanıyan bir hacme sahip. Yukarı çıkıldıkça küçülen kutular da daha küçük ölçekli eserlere yönelik düşünülmüş. Binanın ortasında, yığılmış blokların dördünün birleştiği yerde, binanın üç katı boyunca uzayan bir atriyum bulunuyor. Geniş bir tavan penceresiyle aydınlatılan bu kısım, müzenin farklı katlarını birbirine bağlıyor. Hafifçe kıvrılarak yukarıdaki ışıklığa ulaşan bu kısım da yapının kutuları gibi, Osmanlı döneminden gelen sokak dokusunu yansıtma fikriyle, kalın lamine ahşap kirişlerle kaplı.

©Batuhan Keskiner

Odunpazarı Modern Müze, eski bir konut alanını yeni bir kent ile birleştiren, bina boyunca uzanan basamaklarla geniş bir plazaya açılıyor. Bu bağlamda yapı aslında bu yeni kültürel odak noktasında kente geniş bir kamusal alan da tanımlıyor. Yapı, sergi alanlarının yanı sıra bir restoran, kafe, müze dükkanı ve çeşitli etkinlik mekanlarını da bünyesinde bulunduruyor. Eğitim programlarının da gerçekleştirilebileceği hacimler kurgulayan OMM, sanatın tarihsel sürecinin aktarılmasını, atölye çalışmalarıyla da kentin sanatsal birikiminin arttırılmasını hedefliyor.

©NAARO

OMM, sanatın yalnızca metropollerde kolayca erişilebilen karakterinden çıkıp kültürel dokusu ile farklı olan şehirlere de yeni bir heyecan kazandırmasını ve böylece daha geniş kitlelere ulaşmasını kendine misyon edinmiş bir platform. Kengo Kuma imzasıyla, kentten doğan tasarımıyla mimari anlamda büyük ilgi gören yapı, Eskişehir hatta Türkiye için yepyeni bir kültürel değer ortaya koyuyor.

The post Odunpazarı Modern Müze appeared first on Arkitektuel.

©Shinkenchiku Sha

Uluslararası bir “tasarla-inşa et” proje yarışması sonucu ortaya çıkan Nest We Grow isimli pavyon, Kengo Kuma Associates ekibi ve UC Berkeley Environmental Design öğrencileri ortaklığında çıkan bir proje. 2014 yılında tamamlanan proje, yapılı çevreyi meydana getiren materyaller üzerine ortak bir ilgi üzerinden doğuyor ve bu materyallerin yeniden kullanıma elverişli olanlarıyla mekanı ‘yetiştiriyor’ (growing). Ekibin Kaliforniyalı yaklaşım olarak adlandırdığı tutumları hala dünyaya hala yeni sayılabilecek sürdürülebilirlik düşüncelerini tasarımın odak noktası haline getiriyor.

©Shinkenchiku Sha

Nest We Grow, girdiği yarışmada (4th Annual LIXIL International design-build competition – 4. LIXIL Uluslararası tasarla-inşa et yarışması) 2014 yılında kazanan tasarım olmuş. Bunun sebeplerinden bir tanesi sürdürülebilirliği projenin teması haline getiren tasarımın önceki kazananlardan farklı olarak açık ve tamamen kamusal bir mekan kurgusu sunması. Nest We Grow tasarımının niyeti Hokkaido, Japonya’nın yerel yiyeceklerini depolamak, hazırlamak ve beraber tatmak için insanları bir araya getirmek. Bunun üzerine Kengo Kuma’yla beraber çalışan mezunlardan oluşan bir ekip, “nasıl bir strüktür ve materyal kurgusunda toplumu ve yemeği odak haline getiren bir mekan yaratılabilir?” sorusu üzerine çalışmış. Bu bağlamda bu ekibin amacı aynı zamanda Berkeley’nin de çizgisi haline gelmiş mütevazı materyal ve tasarım anlayışı ile yaratılan mekanın Asya’daki coğrafyasına nasıl bir etki yaratacağını anlamak.

©Shinkenchiku Sha

Ekibin tasarım süreci Kaliforniya’da yaygın olan teknikleri araştırmakla başlamış. Bu araştırmalar hasır (saz) balya kullanarak elde edilen konstrüksiyon ve sıkıştırılmış toprak duvarlar üzerine yapılmış. Elde edilen düşünceler ve teknikler projeyi şekillendirmiş. Tasarım, bu araştırmalar doğrultusunda bulgularıyla yenilenebilir yapım tekniklerini Japonya’nın bu bölgesine tanıtan öge olmayı hedeflemiş. Bunun sebebi ekibin Hokkaido bölgesinin bu konsepten yaralanabilecek bir bölge olarak değerlendirmesi. Projenin bu aşamasında ekip şöyle bir zorlukla karşılaşmış: uluslarötesi bir teknolojinin buraya uygulanmasının zorluğu.

Taşıyıcı Diyagramı

Nest We Grow’da Kengo Kuma ve ekibi konstrüksiyon olarak ağır bir ahşap strüktüre yönelmiş. Kalın kesitlerde ahşapla kurgulanan taşıyıcı yine ekibin Amerika’dan buraya getirdiği bir yaklaşım. Japonya’da ise bu teknik kompozit kolonlar yaratılarak uygulanmış. Ekip burada küçük kesitlli ahşapları bir araya getirerek daha geniş kolonlar elde etmiş.

Ahşapları bir araya getirmek için kullanılacak materyaller de önemli bir noktası olmuş bu taşıyıcı kurgusunun. Eklem yerleri için yerel ahşap işçiliğinden ve Japon materyal marketinden esinlenerek bir sistem geliştirilmiş. Bu noktada projenin 6 aylık gibi bir zaman kısıtlamasının olması da etikili.

Perspektif Kesit

Tasarımın ahşap çerçeve strüktürü, yiyeceklerin yetiştiği ve yetişenlerin kuruması için asıldığı Japon karaçamların oluşturduğu ormanları taklit ediyor. Ahşap strüktür yiyceklerin asılacağı yerleri de oluşturuyor. Böylece içerideyken insanlar etraflarında yiyeceklerin asılı olduğu bir ormanla karşı karşıya. Tüm bunların ortasında da bir çay platformu ve çukur bir şömine bulunuyor. Burası ise yiyecek ormanının ortasında bir toplanma alanı yaratıyor. Nest We Grow, Japon ormanlarının yapay bir yeniden canladırması haline gelmiş.

©Shinkenchiku Sha

Yapının temelinde ise bir duvar var. Bu duvar hem yapay bir topoğrafya yaratıyor hem de kuzeybatıdan gelen rüzgarı kesiyor. Duvarın ve ahşabın üstünde yuva (nest) şeffaf plastik koruge panellerle kaplanmış. Plastik levhalar, içeride yetişen bikilerin ışığı alabilmesi ve ısınma için şeffaf tercih edilmiş. Sürgülü olarak kurgulanan bu cephe ve çatı elemanları sıcak zamanlarda açık hava sirkülasyonunun sağlanmasına imkan veriyor. Yapının açık cephesi, yapıyı saran çevrenin içerideki iklime birleşmesini sağlıyor. Kapanabilmesi de iki farklı ortam arasında bir tampon bölge yaratılmasına olanak sağlamış. Nest We Grow huni şeklinde bir çatıya sahip. Bu çatı, yağmur suyunun ve eriyen kar suyunun toplanabilmesini sağlıyor. Toplanan su, yapının altında bulunan haznelere geliyor ve burdan beton duvar üstündeki bitkilerin sulanması için kullanılıyor.

Süreç Diyagramı

Yuvanın (nest) programına yerel besinlerin yaşam döngüsü düşünülerek karar verilmiş: yetiştirme, toplama, depolama, pişirme/yeme, gübreleştirme -süreç tekrar başlıyor. Yapıya dahil olan topluluğun her bir üyesi farklı bir sürecin tamamlanmasına yardımcı oluyor. Strüktür, yıl boyunca insanların öğrenebileceği, toplanabileceği bir yuva oluyor. Burada Yuva insanlar ve yiyeceklerin yaşam döngüsünü kurgularken onlara aynı zamanda barınabilecekleri yeri de vermiş oluyor.

The post Nest We Grow appeared first on Arkitektuel.

V&A Dundee / Kengo Kuma and Associates

©Ste Murray

“V&A Dundee, doğal ile yapay arasındaki diyaloğun dışavurumu” Kengo Kuma

İskoçya’nın ilk tasarım müzesi V&A Dundee, Eylül 2018’de hizmete açıldı. Nehre bakan alanda müze, doğa ile uyumu sağlamayı tasarımın odak noktası haline getirmiş. Açılı strüktürün yarattığı falezimsi formuyla ve yatay beton panellerden oluşan kaplamasıyla müze, Tay Nehri’nin ucunda etrafındaki çevreyi hatırlatan bir tasarım hedefliyor. Yapı hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

IK Lab / Jorge Eduardo Neira Sterkel

©IK Lab

Santiago Rumney Guggenheim, meşhur sanat eseri koleksiyoncusu Peggy Guggenheim’in torunun oğlu, tarafından başlatılan proje sonucu ortaya çıkan IK Lab, Tulum’da bulunuyor. Dalgalı alçı duvarları ve sarmaşıklardan oluşan yerleriyle müze, sanat eserleri için, sergi barındıran yapılarla eşleştirilmiş tipik beyaz kutunun aksine, alışılmadık bir arkaplan yaratıyor. IK Lab organik bir müze yapısı: yerel ahşap malzeme ve kıvrımlı beton yüzeyleriyle ağaç dalları ve sarmaşıkları tasarımına dahil eden bir kurgu.

Fondazione Prada Torre / OMA

©Bas Princen

İtalya, Milano’da yine OMA tarafından eski bir endüstriyel alana tasarlanan Fondazione Prada kopmleksindeki kule, çağdaş sanat eserlerinin sergileneceği bir yapı. Komplekse bu yıl eklenen Fondazione Prada Torre, vakfın vizyonunu yansıtan farklı sergi türlerine bir mekan sağlıyor. OMA tasarımı Torre, 9 katında farklı iç mekan kurgularına ev sahipliği yapacak şekilde kurgulanmış. Her bir kat ‘plan boyutları, temiz yükseklik ve yönelim’ üçlüsünü farklı şekilde ele alışıyla birbirinden ayrıştırılmış.

Tsuruoka Kültür Merkezi / Kazuyo Sejima

©SANAA

Tsuruoka Kültür Merkezi (Tsuruoka City Culture Hall), Tokyolu bir firma olna SANAA’nın kurucularından Pritzker ödüllü Kazuyo Sejima tarafından tasarlandı. Japonya’nın kuzeybatısındaki kentte bulunan yapı, kıvrımlı kanopilerle örtülmüş hacimlerden oluşuyor. Yapının bulunduğu arazinin sınırlarına yaklaştıkça küçülen hacimlerle Sejima, hem kütlenin büyüklüğünü azaltmayı hem de çevreyle daha bağlantılı bir yapı hedeflemiş.

Guardian Art Center / Ole Scheeren

©Dezeen

“Guardian Sanat Merkezi’nde tarih ve modernizm arasındaki daimi gerilim aksine iki olguyu bir hacimde birleştirme konusuna odaklandım.” Ole Scheeren

Çin’in başkenti Pekin’de bulunan yapı, Ole Scheeren tarafından ‘büyük bir kültürel makine’ olarak kurgulanmış. Bünyesinde sanat galerileri, sanat konuşmak için ayrılmış hacimleri, bir oteli ve etkinlik mekanlarını barındıran Guardian Sanat Merkezi (Guardian Art Center), birden fazla küçük bloğun bir araya gelmesiyle oluşturulmuş. Gri bazalt kaplı zemin üzerindeki yine gri renkteki blok hacimler yuvarlak pencerelerle donatılmış. Zemini arazinin tarihi karakterini bloklara devam ettiren bir öge olarak kurgulayan ve bloklarda tarihe modernizmi dahil eden kurgusuyla Scheeren, hem iç hem de dışta bir çeşit payboz algısı yaratan bir yapı tasarlamış.

Saya Park / Alvaro Siza + Carlos Castanheira

©Fernando Guerra | FG+SG

Portekizli ikili tarafından tasarlanan 3 yapıdan oluşan kültürel bir kompleks Saya Park. Güney Kore’de ağaçlı bir arazinin ortasındaki projenin en büyük kütlesi çeşitli sergi mekanlarını bünyesinde barındıran beton bir pavyon. Kıvrımlı, büyük sanat pavyonu, büyük boşluklarla doğal şekilde aydınlanan monolitik bir kütle. Saya Park, brüt beton hacimde doğal ışıkla etkileyici iç mekanlar kurguluyor. Proje hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Katar Ulusal Kütüphanesi / OMA

©Iwan Baan

Katar Ulusal Kütüphanesi (Qatar National Library – QNL), Doha’nın eğitim şehri masterplanının bir parçası. “Mekanı her bir kitabın tek bir panoramada görülebileceği şekilde tasarladık. İçer girdiğinizde tamamen tüm kitaplarla gerçek anlamda sarılıyorsunuz -hepsi orda, görünür, herhangi bir ekstra çaba gerektirmeden ulaşılabilir. İç mekan o kadar geniş ki neredeyse şehir ölçeğinde değerlendirilebilir. Yapı, bütün bir nüfusu ve bütün bir kitap nüfusunu aynı anda bünyesinde barındırabilir.” OMA ekibinin kurucusu Rem Koolhas. Yapı hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Amos Rex / JKMM Architects

©Tuomas Uusheimo

Helsinki’deki Amos Rex yapısı, bir yeraltı müzesi. JKMM ekibinin tasarımı olan yapı, yerin altındaki sergi mekanlarını örten kubbelerle zemin üstünde eğlenceli bir dış mekan yaratıyor. Kubbeler yeraltındaki hacimlerden taşıp, krem ve turuncu karolarla kaplı çatılarıyla baloncuklardan oluşan kamusal bir alan yaratıyor. 1930’lu yıllardan kalma Lasipalatsi isimli yapının yenilenmesi sonucu ortaya çıkan proje için ekibin kurucusu Asmo Jaaksi: “Alandaki planlama sınırlandırmaları nedeniyle müzenin yer altında tasarlanması gerekiyordu, ama yine de yapı kentsel bağlamda görünür hale gelmeliydi.” diyor.

Menil Çizim Enstitüsü / Johnston Marklee

©Richard Barnes

3 Kasım 2018’de hizmete başlayan enstitü, Los Angeles’lı mimar Johnston Marklee tarafından Houston, Teksas’ta tasarlanmış. Proje, özellikle modern ve çağdaş çizimlerin satılması, sergilenmesi, çalışılması ve korunması için tasarlamış. Yaklaşk 16 metre yükseliğindeki hacmiyle enstitü, etrafını saran kampüsteki konut bungalovlarının ve ana müze binasının arasındaki bir geçiş ölçeği aratıyor. Yapı 2 meydan, geniş bir avlu ve revaklı bir avlu etrafında ‘yaşam alanı’ olarak adlandırılan, hem bir toplanma mekanı hem de sirkülasyon ağını barındıran geniş bir kütleden oluşuyor.

In Bamboo / Archi-Union Architects

©Philip F. Yuan

Çin’in kırsal kentlerinden biri olan Daoming’teki yapı sergi, konferans ve başka etkinlikler için salonları barındıran bir kültürel merkez. Projenin en dikkat çekici özelliği yapıyı, komşusu olan köylerin ve bölgenin doğal ekolojisiyle bir hale getirmek için, geleneksel yapım teknikleriyle hayta geçirmesi. Prefabrik sistemler ve geleneksel metodların harmanı olan In Bamboo Kültür Merkezi, Möbius şeridini andıran kompleks bir geometriye sahip. Buna rağmen prefbrika çelik konstrüksiyon ve lokal malzeme olan seramik kaplamasıyla yapı yalnızca 52 günden tamamlanmış.

The post Yıl Biterken: 2018’in En Dikkat Çeken 10 Kültürel Yapısı appeared first on Arkitektuel.

©Ste Murray

İskoçya’nın kuzeyindeki Dundee şehrinin kıyısında bir müze olan V&A Dundee, Kengo Kuma and Associates ekibi tarafından tasarlanmış. Geçtiğimiz aylarda tamamlanan proje, Dundee’nin kıyı bölgesindeki müze için 2012 yılında bir tasarım yarışması açılmasıyla ortaya çıkmış. V&A Dundee, İskoçya’nın ilk tasarım müzesi.

©Hufton+Crow

V&A Dundee’nin alanı şehirdeki Tay Nehri’ne bakıyor. Nehre bakan alanda müze, doğa ile uyumu sağlamayı tasarımın odak noktası haline getirmiş. Aynı zamanda yaratılan yapay falezle Kuma, İskoçya’nın doğasının bir parçası olan etkileyici uçurumları yansıtıyor. Ülkeye ve şehre göndermeleriyle V&A Dundee, İskoçya’da yeni bir kültürel merkez. Yapıda, V&A koleksiyonundan eserler, çağdaş İskoç eserleri ve ürün tasarımları sergilenecek.

©Hufton+Crow

Kengo Kuma, tasarımına yapının şehir için yeni bir ‘oturma odası’ yaratması fikriyle başlamış. Bunun üzerine Dundee’nin kıyı bölgesini yenileme için yapılan projeler kapsamında bir proje olarak başlamış. “Projenin yeri oldukça özgün, su ve kara arasında. Biz bu özgünlüğü bir çeşit falez yaratarak göstermeye çalıştık, su ve karanın arasında olan. Bu düşünce aslında doğal ile yapay arasındaki diyaloğun dışavurumuydu.” Kengo Kuma.

©Ste Murray

“Cephelerin eğimli olması ziyaretçi için yapıya oldukça farklı bir deneyim katıyor. Eğer çok dikey olsaydı, insanları reddeden bir karaktere sahip olabilirdi. Fakat V&A Dundee’de amaç insanları Dundee’nın kıyısına çekebilmek” Kengo Kuma.

Kuma’ya göre yapı, yalnızca güzel bir obje olmaktan çok daha büyük kaygılara sahip: “V&A Dundee, bağımsız bir bina değil; topluluğu değiştirebilecek. kentsel tasarımın önemli ve büyük bir parçası.”

©Hufton+Crow

Yapı, açılı bir kütle ve bu kütlelerin yatay beton çizgilerle kaplanmasıyla şekillenmiş. Böylece V&A Dundee’nin, sivri köşeleriyle suyun üzerinde bir geminin burnu gibi algılanması amaçlanmış. Alışıldık müze yapılarından oldukça farklı bir çizgiye sahip olan bir proje V&A Dundee. Bir beton kutu olan fakat yalnızca bir beton kutu olmaktan çok uzak olan proje için 20. yüzyıl müzelerinden ayrışan bir dile sahip olduğunu söylemek yanlış olmaz.

©Ste Murray

Yapının kütlesinin Kengo Kuma ve ekibi tarafından rüzgarla ve dalgalarla aşınmış bir obje etkisini yaratması istenmiş. Bu nedenle de proje aslında yepyeni bir seviyede mühendislik ve teknoloji gerektiriyor.

Kuma, bu kütleyi sağlayabilmek amacıyla, Arup adında bir şirket ve mühendisleriyle çalışmış. Mühendisler, kütlenin değişik formlarını araştırmak amacıyla bir 3D model üretimi yapmışlar; kütlenin doğa le bir bütün, organik olmasını sağlamak amacıyla.

©Ste Murray

“Doğal, organik kaliteyi özgün cephe ve özgün kütle ile yakalamaya çalıştık” Kengo Kuma. Açılı yükselen beton duvarları kaplayan yine beton yatay elemanlar, bütün bir strüktürü sarıyor. Bu cephe elemanlarının her biri rastgele ve yıllardır rüzgar ve yağış ile ufalanmış gibi bir etki yaratmak üzere tek tek modellenmiş. Bunun da ancak yeni bri teknoloji ve yükek mühendislik teknikleriyle mümkün olabileceğini ortaya koyuyor Kengo Kuma. Müzenin son şekli, en yüksek kotta birleşen burulan iki hacim ve bu birleşme yerinin altında oluşturduğu, aşınma yoluyla oluşmuş etkisi olan, bir mağara geçit.

©Ste Murray

V&A Dundee’yi oluşturan eğimli cepheli iki kütle arasındaki delik, yapının merkezi. Geçit, dundee’nin önemli bir caddesini (Union Street) ve Tay Nehri’ni birbirine bağlıyor. Böyle bir özelliğin müzede düşünülmesinin sebebi doğayı ve toplumu bütünleyen 21. yüzyıl tipi bir kültürel tesis yaratmak. Bu fikrin, doğadan tamamen koparılmış 20. yüzyıl müzelerinin yerini tamamen değiştirebileceği fikriyle yol çıkılmış.

©Hufton+Crow

Ziyaretçiler müzeye yüksek tavanlı bir ana salondan giriyor. Burada kafe, oturma alanları ve fuaye alanı mevcut. Fuaye, yerel bir ahşap malzemeyle kaplanmış bir boşluk. Burası herkesi içerideki etkinlikler için toplayacak bir olacağı için, oturma odası konforunda tasarlanmış.

İlk katta ise galeri alanları mevcut. Ziyaretçiler buraya banklarla sarılmış bir merdivenle ulaşılıyor. Oturma alanları ziyaretçilerin oturup okuyabileceği bir yer olabilmesi için kitaplıklarla sarılmış.

©Ste Murray

“Mekanların geometrisi insanların rahat edebilmesi için oldukça cömert ve enformel. Elimizden geldiğince çok doğal materyal kullanarak bunu sağlamaya çalıştık.” Kengo Kuma. İçerisi duvarları kaplayan meşe paneller, açık renk ahşap döşeme kaplaması ve buna karşıt fossilerle kirli görüntüye sahip Carlow, İrlanda kireçtaşı ile kurgulanmış. Müzenin bazı yüzeyleri için de inci gibi kaplanmış midye ile beyaz beton karıştırılarak bir kaplama oluşturulmuş.

©Hufton+Crow

“İskoçya ve Japonya, iki kültür için de doğa oldukça önemli. İki kültür de doğadan birçok şey öğreniyor.” Kengo Kuma. Yapının çevresi ve kentle olan bağlantılarını tekrar düşünerek Kuma, müzenin Dundee’liler için bir tür ilişkilerini güçlendirecek bir mekan yaratmasını umuyor.

The post V&A Dundee appeared first on Arkitektuel.

The post breath/ng / Kengo Kuma appeared first on Arkitektuel.

Sanatçı: Kengo Kuma

Yer: Pekin, Çin

Yapım yılı: 2017

Çin’in başkenti Pekin’de bulunan geleneksel avlulu evleri yenileme projesi kapsamında Kengo Kuma and Associates tarafından oluşturulan cephe, varolan cepheye yeni bir ekleme. Göze çarpmayan yapısıyla yapboz cephe, bu gelenksel evlerin karakteristik cephesine oldukça ilginç bir karakter katıyor. İki farklı alüminyum elemanın yapboz parçaları gibi birleştirilmesiyle oluşturulan yapboz cephe, aynı zamanda kontrollü bir şeffaflığın oluşmasını sağlıyor iç mekan için.

© Maxim Hu

Yapboz cephe, geleneksel Çin deseni ‘Huagechuang’ı anımsatan bir organik bir desen oluşturmuş. Huagechuang, örgü şeklinde desenlerle oluşturulan, geleneksel mimaride camlarda ve kapılarda gözlemlenebilen bir tür motif. ‘Biz yükek geleneksel şehrin yerini almış yüksek binalar yerine, az katlı, alçak binları canlandıran bir tasarıma yanaştık’ Kengo Kuma.

The post Yapboz Cephe / Kengo Kuma appeared first on Arkitektuel.

Kengo Kuma & Associates tarafından 2015 yılında tasarlanan Çin Sanat Akademisi Halk Sanatları Müzesi Çin’in doğu kıyısıda bulunan Hangzhou kentinde yer almakta. Daha önce çay tarlası olarak kullanılan alanda konumlanan yapı, zemindeki kot farkını hissettirecek şekilde parçalanmış ve her biri kendi beşik çatısına sahip, paralelkenar biçimli evlerden oluşan bir köyü andıracak şekilde tasarlanmış.

© Eiichi Kono

Yapının dış cephesinde paslanmaz çelik tellerden oluşan ağa tutturulmuş kiremitler asılı durmakta. Cam cephenin önünde ikinci bir örtü oluşturan bu ağ, içeriye giren gün ışığını kontrol ederken aynı zamanda iç mekan boyunca gölgesiyle özgün bir motif de oluşturmakta.

© Eiichi Kono

Hem çatıda hem de cephe örtüsünde bölgede bulunan evlerin eski kiremitleri kullanılmış. Kullanılan bu yerel malzemenin her birinin boyutları farklı ve mimara göre bu durum yapının zemine daha kolay karışmasını sağlamış.

© Eiichi Kono

Baklava dilimi formu, iç mekana akışkanlık verirken farklı seviyeleri birbirine bağlayan rampalar ziyaretçilerin rotasını programa uygun olacak biçimde belirlemelerini kolaylaştırmış. Kütle ve cephe kurgusunda ön planda tutulan bölgeye uyum sağlama amacı içeride de rampalara uygulanan taş ve sedir kaplamalarla devam ettirilmiş.

The post Çin Sanat Akademisi Halk Sanatları Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Daici Ano

Sunny Hills, Kengo Kuma’nın kendisi ile özdeşleşmiş ahşap yapılarının önemli örneklerinden biridir. Japonya’nın başkenti Tokyo’da, ananaslı kekler satan bir dükkan olarak kullanılan Sunny Hills, ahşap dış cephe tasarımı ile bambu bir sepeti anımsatmaktadır. Yapıyı oluşturan özgün ahşap cephe, geleneksel Japon mimarisinden ilham alınarak tasarlanmıştır. Jiigoku-Gumi adı verilen sistem, ahşap parçalarının belli eklem yerlerinden bir araya gelmesiyle bütün yapıyı oluşturduğu bir sistemdir.

©Daici Ano

Yapı, Tokyo’nun Aoyama bölgesinde, daha çok konutların bulunduğu bir alanda olması sebebiyle, mimarlar yapının daha yumuşak ve bölgenin atmosferine uyacak bir tasarıma sahip olmasını istemişlerdir. Düz beton yüzeylerin bu havayı yaratacağına inanmayan mimarlar, ahşap cephe tasarımını bu nedenle tercih etmişlerdir.

©Daici Ano

Binanın yapımın 5000 metreden fazla ahşap parça kullanılmıştır. 3 katlı binanın cephesiyle birlikte iç yüzeylerini de saran ahşap örgü, kimi bölgelerde form değiştirerek yapının bazı kısımlarının öne çıkmasını sağlamaktadır. Aynı zamanda, Kengo Kuma, ahşap şablonun tekdüze olmasından kaçınmak için yapının bazı bölgelerinde farklı karakterlerde ahşap elemanlar kullanmış, böylece oluşturulan örgünün lineer bir yapı kazanması engellenmiştir. Bu sayede, yapı daha çok bir buluta benzemektedir.

©Kengo Kuma & Associates

Ahşap çubuklar, 30 ve 60 derecelik açılarla yerleştirilmiştir. Bu sayede, çubukların arasında yüzlerce karo şeklinde boşluklar oluşturulmuştur. Kuma, basmakalıp mimari alışkanlıkları yıkmak için bu açıları tercih ettiğini söylemektedir. Alışılagelen 90 derecelik birleşme detayları yerine 30 ve 60 dereceler kullanılarak eşi olmayan bir yapı üretilmek istenmiştir.

Strüktürel Birleşim Diyagramı

Aynı zamanda, ahşaplar ‘anahtar-kilit’ modeli ile iç içe geçmektedir. Ahşap parçaların birbirine yapışması için herhangi bir kimyasal yapıştırıcı veya başka bir madde kullanılmamıştır. Kendi içinde eklemlenen ahşap elemanlar bu eklem yerlerinden birbirlerine tutunarak ayakta durmaktadır. Kuma’ya göre, bu birleşme detayı geleneksel Japon mimarisinin en önemli özelliklerinden biridir.

The post Sunny Hills appeared first on Arkitektuel.