© Nigel Young / Foster + Partners

Mimar: Foster + Partners, Blumer Lehmann

Yer: Muğla, Türkiye

Yapım yılı: 2019

Foster + Partners’ın Muğla’da özel bir arazi üzerine tasarladığı Dolunay Villa, modern mimari ile el işçiliğinin harmanlandığı özgün bir tasarım. Deniz kıyısında dağlık bir arazi üzerinde bulunan yapının form ve konumu arazi koşulları göz önünde bulundurularak belirlenmiş. Villaya kuzeyden, bir dağ yolu üzerinden ulaşılıyor. Villa, arazinin eğiminden yararlanılarak konumlandırıldığı için buradan bakıldığı zaman yapı tek katlı, alçak bir ev izlenimi veriyor. Buradan sağlanan ana giriş, evin merkezine açılıyor. Evin iç mekanları bu merkezin iki tarafında bulunan kanatlara yerleştirilmiş. Evin doğu kanadında özel yatak odaları bulunurken batı kanadına ise ortak yaşam ve yemek alanları yerleştirilmiş. 

© Nigel Young / Foster + Partners

Dolunay Villa üzerine oturduğu doğal mirasın tüm imkanlarından yararlanıyor. Evin güneye bakan her noktasından Ege Denizi’nin eşsiz manzarası seyredilebiliyor. Lavanta, kekik gibi Akdeniz bitkilerinin yetiştiği bir bahçenin içinde yer alan Dolunay Villa asırlık zeytin ağaçlarının da içinde bulunuyor. Bu bahçe ve deniz manzarası sayesinde villa kullanıcılarına pek çok duyuya hitap eden bir deneyim sunuyor. Böylesine zengin bir arazide konumlanan villanın içerisindeki mekansal yolculuk ‘opaktan açığa’ doğru ilerliyor. Bu sayede hem konutun içinde farklı mahremiyet seviyelerinde mekanlar yaratılmış oluyor hem de ortak alanlarda dış mekan-iç mekan kavramları birbiri ile entegre ediliyor. Evin içini bahçe ile ayıran büyük cam kapılar tamamen sürülerek açılabiliyor ve iç mekan tamamen bahçenin bir parçası haline getirilebiliyor. 

© Nigel Young / Foster + Partners

İsviçreli ofis Blumer Lehmann ile işbirliği kurularak tasarlanmış olan dalgalı ahşap çatı el işçiliği kullanılarak üretilmiş. Aynı zamanda taşıyıcı özelliği bulunan bu ahşap prefabrike strüktür betonarme bir çatı plağına kıyasla çok daha az karbona sahip. Çelik kolonların üzerine yerleştirilen meşe kirişler ile taşınan ahşap çatı tam 7.5 metrelik bir konsol çıkarak evin güney cephesinde gölgelik teras alanları oluştururken kuzey cephesindeki avlunun da üzerini kapatıyor.

© Nigel Young / Foster + Partners

Evin merkezinde yer alan dönel merdiven yapının dikkat çeken mimari unsurlarından. Evin iki katını birbirine bağlayan merdiven Portekiz’den getirilen kireçtaşları kullanılarak üretilmiş. Görünürde herhangi bir taşıyıcı desteği bulunmayan dönel merdiven strüktürel olarak sonradan gerilmiş halatlar ile destekleniyor. Merdivenin korkuluklarında da merdivenin hafif ve sade görünüşüne eşlik etmesi amacıyla cam ve ahşap tercih edilmiş. 

© Nigel Young / Foster + Partners

Dolunay Villa’daki el işçiliği yalnızca ahşap çatı ile sınırlı kalmıyor. Kullanıcıların isteği doğrultusunda, evin girişini süsleyen ahşap kapılardan banyolardaki seramik fayanslara kadar pek çok detayda eve özel el işçiliği var. Evin iç mekanlarında kullanılan renk ve malzeme paletinde de Muğla’nın doğal dokusundan ilham alınmış. Doğal taş, ahşap ve bronz ağırlık iç dekorasyon bölgenin dağlık arazileri ve kumluk sahilleri ile uyum içerisinde. Ortak alanlara hakim olan ahşap doğrama ve deri kaplamalar ise eve sakin ve şık bir karakter kazandırıyor. 

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post Dolunay Villa / Foster + Partners appeared first on Arkitektuel.

© palaisbulles.com / BF images

Macar mimar Antti Lovag tarafından tasarlanan Le Palais Bulles (Bubble Palace), Türkçe’ye Baloncuk Sarayı olarak çevrilebilir. Mimarlığa sürprizlerle dolu, eğlenceli ve spontane bir oyun olarak bakan Lovag’ın mimari ideolojisini yansıtan tasarımı 1975 ile 1989 yılları arasında inşa edilmiş. Le Palais Bulles daha sonra Fransız mofa tasarımcısı Pierre Cardin tarafından yazlık ev olarak satın alınmış.

© palaisbulles.com / BF images

Fransa’nın Cannes şehrinde bulunan yapı baloncuk şeklindeki özgün formları ile dikkat çekiyor ve adını bu hareketli mimarisinden alıyor. Her ne kadar bu formlar ilk başta görsel olarak algılansa da, Lovag tüm bu hacimlerin nasıl kullanılacağına da kafa yormuş. Habitoloji adını verdiği bir tarz oluşturan Lovag, insan yaşamı için optimum mekan arayışına girmiş.

© Ken Sparkes

“Gerek ekonomik sorunlar gerek ise teknik çözümlerin yetersizliğinden, insanoğlu, hareketini kısıtlayan ve uyumunu bozan dik açılar ve çıkmazlarla dolu küplerin içinde yaşamayı seçmiş.” Lovag, tasarladığı küre şeklindeki hacimleri bu sözler ile nedene bağlıyor. Lovag, düz çizgiler kullanmayı ‘doğaya karşı bir agresyon’ olarak tanımlıyor. Lovag’a göre insan uzuvlarının hareketi mekanda dairesel olarak gerçekleşiyor ve bu nedenle dairesel mekanlar insan hayatını tanımlıyor.

Lovag, mimarlık hayatı boyunca çalışmalarını bu fikirler etrafında ilerletmiş ve kendi manifestosunu oluşturmuş. Lovag’ın ortaya çıkardığı mimari anlayış alışılagelmiş ortagonal sistemi tamamen reddediyor. Lovag mekansal prototipler ve deneysel yapılar tasarlayarak insan bedeninin mekanı nasıl kullandığı üzerine araştırmalar yapmış. Le Palais Bulles, Lovag’ın bu çalışmalarının en bilinen örneği. Lovag’ın tasarladığı küre şeklindeki mekanlar her ne kadar göze farklı gelse de insan duyularına hitap eden estetik mekanlar.

© palaisbulles.com / BF images

Le Palais Bulles’in küresel hacimlerden oluşmasının bir başka sebebi ise kürenin inşası kolay bir geometrik şekil olması. Küre şekli,mimara hafif, dayanıklı ve malzeme kullanımı bakımından ekonomik çözümler sunabiliyor. Yapıyı tanımlayan bir diğer mimari unsur bu organik kütlenin üzerindeki dairesel açıklıklar. Lovag, yapının üzerindeki pencereleri tamamen müşterilerinin isteklerine göre yerleştirmiş.

© palaisbulles.com / BF images

Orijinal olarak Fransız sanayici Pierre Bernard için inşa edilen Le Palais Bulles 1200 metrekareye yayılan büyük bir ev. Yapının içinde bir resepsiyon salonu, 500 kişilik açık bir amfi tiyatro, 10 adet yatak odası ve farklı boyutlarda yüzme havuzları bulunuyor. Evin içindeki 10 yatak odası da farklı sanatçılar tarafından dekore edilmiş. Bu devasa ev, Bernard’ın 1991 yılında hayatını kaybetmesinden sonra Pierre Cardin tarafından satın alınmış. 5 yıllık geniş çaplı bir yenilenme çalışmasına giren yapının restorasyonu 2016 yılında tamamlanmış. Le Palais Bulles’in günümüzdeki tahmini değeri 350 milyon Euro.

The post Le Palais Bulles appeared first on Arkitektuel.

Zaha Hadid’in tamamlanmış tek ev projesi olarak bilinen Capital Hill Residence, Rus iş adamı Vladislav Doronin için tasarlandı. 2006 yılında, Rusya’nın James Bond’u olarak bilinen Doronin, Zaha Hadid’le yıllar önce Londra’da tanışmış. Hadid’in mimari yeteneğini özel bulan Doronin, dünyaca ünlü mimarı Moskova’ya çağırmış ve Moskova’nın dışında bulunan Barkhiva Ormanı’ndaki özel arazisi için sıradışı bir tasarım istemiş. Böylece Zaha Hadid, hayatının tek ev projesine başlamış.

© OKO Group

Doronin’in özel mülkü için seçtiği alan 30 metre yüksekliğindeki çam ağaçlarıyla kaplı bir ormanlık arazi. Hadid’in tasarladığı yapının şekli de doğal olarak üzerinde bulunduğu doğal ortama uyum sağlıyor. Eğimli arazinin bir kısmının içine gömülmüş şekilde tasarlanan yapının içinden, peyzajla uyumlu kıvrımlı hatlara sahip geometrik parçalar yükseliyor.

© OKO Group

Vladimir Doronin, Zaha Hadid’e hayalindeki evi anlatırken “Her sabah uyandığımda sadece mavi gökyüzünü görmek istiyorum.” demiş. Zaha Hadid, Doronin’in bu isteğini yerine getirmek için Capital Hill Residence’ı iki ana bölüme ayırmış. İlk bölüm eğimli arazi üzerine yerleşmiş, topoğrafya ile uyumlu kütlelerden oluşurken, yapının ikinci bölümü evin geri kalan parçalarından ayrılmış ve 22 metre yükseklikte yer alıyor. Bu kule yapı sayesinde ağaçların üzerine çıkılabilmiş. Tahmin edilebileceği gibi, Doronin’in süiti bu kulenin üzerinde yer alıyor.

Kesit / © Zaha Hadid Architects

Binanın dikey düzlemde birbirine bağlanan iki farklı kütle olarak düşünülmesi Capital Hill Residence’ı özgün yapan en önemli etkenlerden biri. En üst katın tamamı cam ile kaplı. Cam kaplama döşeme bitiş hizasından başlamadığı için yapının iki tarafında da balkonlar oluşuyor. Doronin’in süitini taşıyan kolonların arası camla kaplanmış ve burada bir asansör ve merdiven bulunuyor. Böylece kuleye çıkarken veya kuleden inerken Doronin’in doğa manzarasını seyredebilmesi hedeflenmiş.

Capital Hill Residence toplam dört kattan oluşuyor. Evin aşağıdaki kütlesinde, bir kısmı yere gömülmüş üç kat bulunuyor. Bu kütlelerin ormana bakan cepheleri, süitte olduğu gibi tamemen cam ile kaplanmış. Kütlelerin şekli ise yine doğadan referans alan kıvrımlara sahip.

© OKO Group

Evin en alt katı tamamen dinlenme alanı olarak kullanılıyor ve fitness salonu, sauna, hamam ve dinlenme odalarını bulunduruyor. Bir üst kat olan zemin katta bir oturma odası, mutfak, eğlence odaları ve bir yüzme havuzu bulunuyor. Birinci katta ise giriş, misafir ve çocuk odalarıyla birlikte bir kütüphane var.

Render / © Zaha Hadid Architects

Zaha Hadid’in 2016 yılında ölümünden sonra eski ortağı Patrik Schumacher projeyi devralmış. Schumacher, Capital Hill Residence’ın Zaha Hadid’in hayal evi olduğunu ve projenin hiçbir mimarın reddedemeyeceği türden bir proje olduğunu söylüyor.

The post Capital Hill Residence appeared first on Arkitektuel.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Ricardo Bofill Taller de Arquitectura, Alicante’nin kuzeyinde Calpe’de bir sahil bölgesinde bir masterplan projesi olan La Manzanera’ya 1962 yılında başladı. Akdeniz kıyısındaki diğer yazlık konut kompleksi projeleriyle ortak bir programa sahip olan La Manzanera yıllar süren bir proje. Devremülk daireleri, aile yazlık evleri, küçük bir otel, bar, restoranlar ve spor alanlarını bulunduran proje bir yaz döneminde 2,500-3,000 kişilik bir kapasiteye sahip.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Ricardo Bofill, La Manzanera’yı anlatırken asıl amaçlarının Eden Bahçesi’ne (Garden of Eden) benzeyen, kendi içinde işleyen, kapalı bir cennetvari mekan yaratmak olduğunu söylüyor. Bu pastoral, huzurlu dünya bakışı ütopik şehircilerin ve mimarların öğretilerinden esinlenilerek üretilmiş. Bu bağlamda La Manzanera, Ebenezer Howard, Le Corbusier gibi isimlerin ürettikleri ütopik şehircilik akımının bir parçası olarak kabul edilebilir.

Calpe’nin doğası, taş teraslar ve doğal amfitiyatro şeklindeki vadi kurgusu bu muhteşem doğal alanın bir tatil ve şehir hayatından kaçış yerine dönmesine karar veren faktörler. La Manzanera kapsamında inşa edilen ilk bina ile daha sonra inşa edilen binalar arasında tasarım açısından genel bir uyum olsa da belirli farklar var. Bofill tarafından tasarlanan yapıların genel mimari dili ise post-kübist olarak tanımlanabilir.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Projenin ardından yıllar geçtikçe, La Manzanera’nın önemi gittikçe arttı ve Ricardo Bofill Taller de Arquitectura’nın dünya çapında tanınmasına öncü oldu.  Her bir binanın form, dil, yer ve mekansal olarak ayrı bir önemi var. La Manzanera’da, Archigram’dan esinlenen formlardan Akdeniz mimarisine, modern mimarlık tarihinin geçirdiği değişimler tek bir mekanda gözlemlenebiliyor.

Plexus (1966)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

1966 yılında inşa edilen Plexus Devremülkleri, La Manzanera’nın ilk yapılarından. Aile villaları, apartman binaları, bar, restoranlar ve spor tesislerini bir arada bulunduran Plexus, arazide nispeten yüksek bir bölgede konumlanıyor.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Plexus, doğayı bir mimari projenin en büyük odağı haline getirmeye çalışan bir site. Yerel tarım arazilerinde bulunan taş teraslarda kullanılan yapım yöntemlerinin aynısı kullanılarak inşa edilen kompleks, Kritik Bölgeselcilik (Critical Regionalism) akımının Akdeniz kıyısında uygulanışı.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Projenin kat planları da bölgesel teraslama yöntemine adapte edilmiş durumda. Teraslar şeklinde yukarı çıkan yapılar Plexus’un yarattığı görsel etkiyi hafifletiyor. Projede, geleneksel Akdeniz evlerinde kullanılan panjurlu pencereler, kemerler ve beşik çatılar gibi vernaküler motifler kullanılmış.

Xanadu (1971)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Xanadu hakkında detaylı bilgi için Xanadu yazısını okuyabilirsiniz.

La Muralla Roja (1973)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

La Muralla Roja hakkında detaylı bilgi için La Muralla Roja yazısını okuyabilirsiniz.

La Manzanera Villaları (1982)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

La Manzanera’nın yerleşim planı, manzaraya paralel olarak düşük yoğunluklu tasarımın oluşturulmasını sağlıyor ve denize inen zeytin ağaçlarından oluşan teraslardan oluşan doğal bir amfitiyatro ortaya çıkıyor.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Çevre bilinci, villaların tasarımında önemli bir faktör. Eğimli topoğrafyanın avantajını kullanarak tasarlanan şema, her biri panjurlu, perdeli ve eğimli çatı çatıları olan Akdeniz pencereleri gibi yöresel motiflerin kullanımıyla karakterize edilen üç konut tipolojisi oluşturuyor.

El Anfiteatro (1983)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

El Anfiteatro hakkında detaylı bilgi için El Anfiteatro yazısını okuyabilirsiniz.

The post La Manzanera appeared first on Arkitektuel.

Swissotel Bodrum, Gökhan Avcıoğlu GAD Mimarlık tarafından tasarlanan, Bodrum Turgutreis’te yer alan bir tatil köyü. Turtgutreis sahilinin yenilenmesinin öncü projelerinden biri olan Swissotel Bodrum, sahil şeridinde 26,000 metrekarelik bir alan üzerinde bulunuyor.

© GAD – Soner Gürsoy

Turgutreis’in nispeten eğimli alanlarından birinde bulunan proje, 60 otel odası, 46 apartman, 27 özel villaya sahip. Otel kompleksindeki tüm hacimler, hepsi tamamen deniz manzarasına hakim olacak şekilde tasarlanmış ve alana yerleştirilmiş. Komplekste farklı tipte konaklama imkanlarının bulunması hem mimariyi çeşitlendiriyor hem de otelin müşterilerine farklı deneyimler yaşama imkanı sunuyor. Otelde konaklama mekanlarına ek olarak büyük bir spa, spor salonu ve havuz kompleksi bulunuyor.

© GAD – Soner Gürsoy

Proje alanının eğiminin çok olmaması, mimarlar için bir dezavantaj olmuş, çünkü Gökhan Avcıoğlu & GAD Mimarlık, Swissotel Bodrum’u tasarlarken tüm odaların tamamen denizi görmesine oldukça önem göstermiş. Binaların sıklığı, iki bina arasındaki mesafe ve yükseklikleri bu kıstas göz önünde bulundurularak belirlenmiş.

Swissotel Bodrum’un en büyük kütlesi olan otel binası arazi üzerinde dönerek denize paralel ilerleyen bir yapı. Otel binası arazinin en yüksek kısmında bulunuyor ve otel alanının geri kalanı için bir giriş mekanı görevine sahip. Otelin lobisi, bir yaya yolu ile denize bağlanmış durumda. Bu yaya yolu sayesinde lobiden deniz kenarındaki bar, restoran gibi mekanlara ulaşılabiliyor ve böylece deniz kenarında bir odak noktası belirlenmiş oluyor. Bu yol otelin tamamının sirkülasyonunun sağlandığı ana aks.

© GAD – Soner Gürsoy

Apartmanlar ve özel villalar otel binasından ayrılmış şekilde otel alanının geri kalan kısımlarına dağılmış durumda. Her biri farklı binadan oluşan bu yapılar platformlar üzerinde duruyor ve denize doğru inildikçe kademelenerek aşağı iniyor. Böylece her bir yapının içinde, olabilecek en iyi deniz manzarası oluşturulmak isteniyor.

Villa Planı / © GAD

Her bir villa iki kattan oluşuyor. Üst katta yatak odaları bulunurken zemin katta ise geniş bir oturma odası var ve zemin kat villanın bahçesine açılıyor. Vilaların yan duvarlarında açılan pencereler ise binanın cephesini genişletiyor, içeri giren ışık miktarını ve denize bakan oda sayısını arttırıyor. Villaların cephelerinin transparanlığına bir önem olarak ahşap güneş kontrol elemanları kullanılmış. Böylece ziyaretçiler içeri giren güneş ışığı miktarını kontrol edebiliyor.

Kaynaklar

GAD Architecture. https://www.gadarchitecture.com/tr/swissotel-resort-bodrum-beach

“Swissotel Resort Bodrum Beach / GAD & Gokhan Avcioglu” 04 Sep 2015. ArchDaily. Accessed 9 Mar 2018. <https://www.archdaily.com/773110/swissotel-resort-bodrum-beach-gad-plus-gokhan-avcioglu/> ISSN 0719-8884

The post Swissotel Bodrum appeared first on Arkitektuel.

Rachofsky Evi, Richard Meier tarafından Howard Rachofsky’nin kullanımı için tasarlanmıştır. Günümüzde Rachofsky ailesinin sanat eserleri koleksiyonunun sergilendiği bir müze görevi görse de, Rachofsky Evi, aile evi özelliğini kaybetmemiş. Rachofsky ailesi çocuklarının doğumunun ardından daha geniş bir eve geçseler de Rachofsky Evi’ni kullanmaya devam etmişler.

© Scott Frances – richardmeier.com

Richard Meier, tasarımında birkaç önemli nokta üzerinde durmuş; iç ve dış mimarinin birbiri ile ilişkisi, insan yapımı olan ev ile dışarıdaki doğal peyzajın uyumu, güneş ışığının yaşanan yerler üzerindeki etkisi ve toplum ile özel yaşam alanının ilişkisi. Howard Rachofsky bekarken tasarlanan Rachofsky Evi, aile yaşam tarzına uymayan bazı özellikler gösteriyordu. Yalnızca bir kişinin yaşaması için tasarlanan ev, bu bağlamda mimarinin ödünler vermeden yaşam alanı oluşturma deneyi olarak da görülebilir.

© Scott Frances – richardmeier.com

Dallas’ta, şehirden uzak bir arazide bulunan Rachofsky Evi, toprak üzerine yerleştirilmiş siyah, granit bir podyum üzerinde duruyor. Bu siyah podyum üzerinde yükselen beyaz kütle, pilotis adı verilen kolonlar üzerinde, yer seviyesinden yüksekte duruyor. Evin genel kütlesi opak bir kutuyu andırıyor. Kütlenin bazı kısımlarında açılmış delikler içeriye güneş ışığı ve havanın girmesini sağlıyor.

Birbirini takip eden katmanlar şeklinde tasarlanmış hacimler, granit podyumdan çıkarak evin genel mekanlarını oluşturuyor. Evin ön kısmı yaşam alanlarını kapayan metal bir cepheye sahip. Kuzey ve batı cephelerde ise geçirgen cam perde duvarlar bulunuyor.  Evin arka kısmında, granit podyumun üstünde bir yansıma havuzu bir de yüzme havuzu var.

© Scott Frances – richardmeier.com

Üç katlı evin içinde sirkülasyon iki ayrı merdiven ile sağlanıyor. Evin güney kısmında bulunan merdiven tamamen kapalı, spiral bir merdiven. Kuzey bölümdeki merdiven ise açık bir dönel merdiven. Evin içinde iki farklı merdiven olması, yapının iki farklı fonksiyonuna hizmet ediyor. Merdivenlerden biri yapının ev kısmı için Rachofsky ailesinin kullanımı için tasarlanmış. İkinci merdiven ise müze kısmı için ziyaretçilerin kullanması amacıyla binanın içine yerleştirilmiş.

© Scott Frances – richardmeier.com

Ziyaretçilerin kullanması için tasarlanan merdiven fuayeden birinci kattaki iki kat yüksekliğindeki oturma odasına çıkıyor. Silindir şeklindeki özel merdiven ise birinci kattan başlıyor ve ikinci kattaki kütüphaneye, üçüncü kattaki ebeveyn yatak odasına çıkıyor. Evin üçüncü katında bir yatak odası, ayrı bir çalışma odası ve bir spor odası bulunuyor. Her bir oda bahçeye ve evin içindeki yaşam alanlarına bakıyor.

The post Rachofsky Evi appeared first on Arkitektuel.

Norton Evi, ressam Lynn Norton ve yazar William Norton oturması amacıyla Frank Gehry tarafından 1984 yılında tasarlanmıştır. Norton Evi, alışılmışın dışındaki formu ve yapımında kullanılan malzemelerin özgünlüğü ile bilinen bir bina. Yapı, bu bağlamda Frank Gehry’nin kendi ailesi için tasarladığı Gehry Evi ile benzerlikler göstermektedir. William ve Lynn Norton, Gehry Evi’nin görmüş ve Frank Gehry’nin mimari çalışmalarından etkilenmiş, ve Gehry’den kendileri için bir ev tasarlamasını istemişlerdir.

© Samuel Ludwig

Gehry, Norton Evi’nin tasarımında da günlük malzemeler kullandığı, düşük maliyetli ve ilginç şekillere sahip mimari deneylerine devam etmiştir. Norton Evi, içeriden ve dışarıdan merdivenler ile birbirine bağlanmış olan kutu şeklindeki hacimlerin bir araya gelmesi ile oluşan bir yapı. Los Angeles’taki Venice Broadwalk üzerinde bulunan evin bir cephesi direkt olarak okyanusa bakıyor. Evin giriş katında iki yatak odası, bir stüdyo ve bir garaj bulunuyor. Sokak duvarının hemen arkasında bulunan giriş katını oluşturan kutu mavi seramik ile kaplanmış.

Evin ikinci katında salon ve mutfak gibi ana yaşama alanları bulunuyor. Bu hacim, Norton’ların mahremiyeti de göz önünde bulundurularak, daha geriye atılmış durumda. İkinci katta ayrıca okyanus manzarasına açılan bir de teras bulunuyor. Üçüncü katta ise ayrı bir yatak odası ve yapının çatı terasına çıkan bir merdiven bulunmakta.

©LA Times (Tim Street-Porter)

Norton Evi’‘nin en dikkat çeken bölümü ise stüdyosu. Yalnızca dışarıdan bir merdiven aracılığıyla ulaşılan bu stüdyo, ana girişin ön kısmında, bir kolona asılmış şekilde duruyor. Evin okyanus tarafında bulunan stüdyonun dört tarafından da manzaraya bakmak mümkün. Stüdyonun geniş cam cephesinin üstünde ahşap güneş kontrol elemanları bulunuyor. Evin sahibi William Norton’un gençliğinde cankurtaranlık yapması ve stüdyonun  okyanusun sahile bakan kısmında bulunması sebebiyle, stüdyoya çoğu kişi tarafından cankurtaran kulübesi benzetmesi yapılmaktadır.

© Samuel Ludwig

Frank Gehry, Norton Evi’ni tamamlamak için oldukça mütevazi bir bütçe kullanmış. Gehry’nin daha önce ucuz ve standart malzemelerle deneyimler yapmış olması, günlük, her yerde bulunabilecek malzemeleri işlevsel hale getirebilmesi sonucunda ortaya ucuz ve özgün bir yapı çıkmış. Norton Evi’nde, evin tamamı boyunca devam eden hiçbir detay yok. Yapı belirli parçalara ayrılmış ve her bir parçada farklı bir mimari dil var. Bu sayede evin geneli bir bütün olabilmeyi başarıyor. Değişik ve birbirinin kontrastı olan detaylar bir araya gelerek uyumlu bir bütün oluşturuyor. Alçı duvarların her biri, geometrik şekillerine göre farklı renklere boyanmış. Kimi yerlerde kontrast renklerde seramik karolar kullanılmış. Evin içinden çıkan uzun kırmızı baca, önündeki cam kaplamanın ardından görülebiliyor ve evin üstünde bir kanopi görevi görüyor.

The post Norton Evi appeared first on Arkitektuel.

Gehry Evi (Gehry Residence), Frank Gehry’nin kendi ailesinin yaşaması için Kaliforniya’nın Santa Monica bölgesinde tasarladığı konut projesi. Frank Gehry ve karısı Berta, 1977 yılında Santa Monica’da 1920’li yıllarda yapılmış, iki katlı, pembe bir bungalov satın aldılar. Frank Gehry, ortağı Paul Lubowicki ile beraber çalışarak Gehry Evi’ni ortaya çıkardı.

© Flickr : Ken McCown

Gehry, kendi ev projesinde, daha önceden kullandığı oluklu metal, kontrplak (plywood) ve zincir baklası gibi malzemelerin potansiyellerini keşfetmeyi ve ahşap iskelet kullanarak yapabileceklerini görmeyi amaçlamıştır. Gehry, yaptığı eskizlerde çizgiler ile oynayarak, perspektifi bozarak, aksonometrik üç boyutlu görseller oluşturarak birbirinden farklı kolajlar oluşturmuştur. Bu eskizler sayesinde benzer malzemelerin nasıl bir araya gelebileceğini görmüştür.

© Liao Yusheng

Gehry, tasarımında eski pembe evi yeni bir kabuk ile sarmıştır, ancak eski evin bir kısmı hala dışarıdan gözükmektedir. Gehry’nin kabukta kullandığı oluklu metal tabaka, evi kuzey ve doğu cephelerini kapamaktadır çünkü bu cepheler daha kamusal alanlara bakmaktadır.

Daha özel alanlara bakan güney ve batı cephesine dokunulmamış. Yapının cephesinde duran bir cam küp, yeni kabuk ile eski ev arasında sıkışmış gibi durmakta. Bu küpün altında kuzey cepheye bakan mutfak bulunmaktadır. Yapının kuzeydoğu cephesinde bulunan ikinci bir cam küp ise yemek odası için bir pencere görevi görmekte.

© Flickr : Ken McCown

Gehry Evi’nin kuzey köşesinde, oluklu metal duvar uzayarak evin iç kısmında özel bir avlu oluşturuyor. Bu duvar sedir ağaçları ile kapatılmış durumda. Avlunun içinde ise metal duvarın ikizkenar yamuk şeklindeki boşluğundan çıkan dev bir kaktüs bulunuyor. Gehry Evi’ne, evin doğu köşesinde bulunan teras bahçeden geçilerek giriliyor. Evin içinde duvarlar ve tavan çıplak bırakılarak, yapıyı ayakta tutan ahşap iskeletin gözükmesi sağlanmış.

© storiesofhouses.com

1978 yılında tasarımı biten binanın inşaatı 1991 yılında başladı. Arada geçen sürede Gehry ailesinin ihtiyaçları da değişmiş, Gehry’nin çocukları büyümüştü. Bu nedenle Frank Gehry, bir başka ortağı Jon Drezner ile çalışarak eski tasarıma ek birkaç eklenti geliştirdi. Eski evin mevcut garajı, Gehry’nin çocuklarının kullanımı için yenilendi. Avludaki büyük kaktüs korunarak, bahçeye Japon seramikleri ile kaplanan uzun ince bir havuz eklendi. Evin önündeki caddeyi evin giriş terasına bağlayan geçici bir köprü inşa edildi. Teras, metal kabuğa bağlanan toplanabilir bir güneş kırıcı tente ile kapatıldı.

Plan / © greatbuildings.com

Evin batı köşesinde iç mekan ile dışarısı birleşiyor. Terası ile oturma odası, zeminden tavana kadar uzanan cam bir kapı ile birbirinden ayrılmış. Mevcut pembe evde de birkaç değişiklik yapılmış. Yemek odası ile mutfak birbirinden cam kapılar ile ayrılmış. Gehry’nin çocukları için iki yeni yatak odası ve banyo evin güneydoğu kısmına yerleştirilmiş. Bu odalardan bir tanesi koyu renkli Fin kontrplağı ile kaplanmış. Diğer odada ise Douglas fir adı verilen Kaliforniya ladin ağacı kullanılmış. Ailenin kör ve yaşlı köpeğinin rahat dolaşabilmesi için ise evin içine bir rampa tasarlanmış.

© Liao Yusheng

Üst katta bulunan ebeveyn yatak odasının zemininin bir kısmında cam kullanılmış. Bu sayede, aşağıda bulunan oturma odası daha fazla ışık alabiliyor. İkinci katta ayrıca yatak odası için bir banyo, ve çalışma odası bulunuyor. İkinci kattan çıkılabilen asma katta ise Los Angeles manzarasına sahip bir teras var.

Frank Gehry, evinin bölgeden geçen pek çok mimar ve gazeteci tarafından rahatsız edilmemesi için peyzaj mimarı Nancy Powers ile çalışarak Gehry Evi’nin kamusal alanlara bakan cephelerinde peyzaj düzenlemeleri yapmış. Bu cephelerde bahçeye dikilen ağaçlar ile eve gizlilik kazandırılmış.

The post Gehry Evi appeared first on Arkitektuel.

© Flickr – Sean Munson

Dünyanın en ünlü villalarından biri olan Villa Malaparte, 1938 yılında İtalyan mimar Adalberto Libera tarafından tasarlanmıştır. Rasyonalist mimarinin önemli temsilcilerinden Libera’nın tasarladığı Villa Malaparte, modern İtalayan mimarisinin en önemli eserlerinden biri olarak anılmaktadır. Dünyaca ünlü yapı, İtalya’nın Napoli bölgesindeki Capri Adası’nda bulunmaktadır.

Villa Malaparte, bulunduğu yer itibari ile medeniyetten tamamen izole edilmiştir. Yalnızca yürüyerek veya deniz yolu ile ulaşılabilen bu yapı, Capri Adası’nda bulunan Salerno Körfezi’nde bir kayalık üzerine oturmaktadır. Villanın da üzerinde bulunduğu 32 metre yüksekliğindeki kayalıkların üstüne inşa edilen merdiven sayesinde deniz seviyesine inilebilmektedir.

© Gloria Saravia Ortiz

İtalyan yazar Curzio Malaparte’nin kullanması için yapılan Villa Malaparte’nin yapımı sırasında Malaparte ve mimar Libera arasında pek çok sorun çıkmıştır. Malaparte, villanın kendi kişisel karakterini yansıtmasını istemiş. Melankolik, ıssız ve kendine özel bir mekan isteyen Malaparte, evinin bu özelliklere sahip olması için tasarım aşamasında Libera’nın pek çok kararına karşı çıkmış. Libera’nın, kimi noktalarda Malaparte’nin tasarımı değiştirmesine izin vermesi, kimi noktalarda ise kendi fikirlerini koruması sonucunda Villa Malaparte bugünkü şeklini almış.

Villa Malaparte, mimari stil bakımından modern ve klasik mimarinin bir karışımı olarak tanımlanabilir. Villanın anıtsal duruşu, yapıya klasik bir özellik katmaktadır. Öte yandan, çevresi ile kurduğu ilişki ve işlevsellik açısından bina oldukça modern gözükmekte.

© Gloria Saravia Ortiz

Yapı, içinde bulunduğu çevreden farklı bir mimari dil üretmekte. Villa Malaparte, üzerinde durduğu kayalığın içinde kaybolan bir bina değil. Aksine, ıssız kayalık bir alanın üzerinde bir anıt gibi yükselen ve kendi kurallarını koyan bir yapı. Ancak, bu anıtsallık villanın çevresindeki peyzajdan kopuk olmasına sebep değil. Yapı çevresi ile uyumlu olarak tasarlanmış ve üzerinde bulunduğu alanın doğal dokusuna zarar vermiyor.

Adalberto Libera, seçtiği malzemeler ile de Villa Malaparte’ye farklı bir dil kazandırmış. Döneminin modern mimarisinin en önemli unsurlarından biri olan ‘beton karakteristiği’ni reddeden Libera, binada bizzat proje alanından çıkartılan lokal taşları kullanmış. Bunun bir sonucu olarak, yapı çevresi ile bir bütünlük kurmakta ve binanın ters piramit şeklindeki merdivenleri adeta 32 metre yüksekliğindeki uçurumun bir devamı olarak yükselmekte.

© Flickr – John Athayde

Yapının en ikonik tasarım detaylarından biri ise, binanın üstünde bulunan ters piramit şeklindeki merdiven. Bu merdiven, ufka doğru yükseliyormuş hissi veren yeni bir kata çıkıyor. Solaryum adı verilen bu kat villanın geri kalan kısımlarından tamamen alakasız. Bu kata çıkış yalnızca bu merdiven üzerinden gerçekleşebiliyor, evin içinden buraya çıkış yok. Binanın geometrik saflığını bozmamak adına bu merdivenin etrafında bir korkuluk, teras katının etrafında koruyucu bir duvar tasarlanmamış.

Eskiz / © Gloria Saravia Ortiz

Villa Malaparte 3 katlı bir yapı. Zemin katta servis mekanları, killer ve çamaşır odaları bulunmakta. Binaya güneybatı cephesinden girişi de bulunduran birinci katta mutfak ve misafir odaları var. Üçüncü kat ise Malaparte’nin dairesi olarak adlandırılmış. Bu katta Malaparte’nin yaşadığı mekanlar bulunuyor.

Curzio Malaparte 1957 yılında vefat ettikten sonra, Villa Malaparte başka biri tarafından kullanılmamış ve 20. yüzyılın büyük bir kısmını boş geçirmiş. Villa, 1990‘ların başında restore edilmiştir.

The post Villa Malaparte appeared first on Arkitektuel.

Emre Arolat Mimarlık Ofisi, 2013 yılında tasarladığı Vicem Bodrum Yalıları ile geleneksel Bodrum mimarisinin dışına çıkıyor. Proje, peyzaj kurgusu ve iç mimarisinin bir bütün olduğu birbirinden bağımsız fakat aralarında geçişler bulunan evlerden oluşuyor. Bodrum merkezine 3 kilometre uzaklıkta, İçmeler koyunda bulunan Vicem Bodrum Yalıları, an itibariyle Bodrum’un en önemli konut projelerinden biri.

© Cemal Emden

Doğal dokusunu ve tazeliğini koruyan İçmeler sahil şeridi, proje için eşsiz bir alan. Kayalık bir alan üzerine konumlanan yalılar, doğa ile kurduğu ilişki ile de göze çarpmakta. Evlerin taşlık arazi ile entegre olabilmesi adına, binalar parçalanmış kütleler halinde üretilmiş ve yapıların zemine oturduğu kısımları olabildiğince doğal bırakılmaya çalışılmış.

© Cemal Emden

Binaların cephelerini oluşturan kalın taş duvarlar ısı korunumu ve depolaması sağlamakta. Bu duvarlar sayesinde evlerin içi yaz günlerinde soğuk, kış günlerinde ise sıcak kalabiliyor. Binaları oluşturan diğer elemanlar, bu kütlece yoğun taş duvarlara nazaran çok daha hafif ve ‘geçici’ tasarlanmış. Taş duvarların üzerine adeta kondurulan bu elemanlar evlerin yoğun kütlesel özellik kazanmasının önüne geçiyor.

4. Ev tipi planı

Evlerin cephelerinde güneşin yönüne göre hareket edebilen ahşap panjur kullanılmış. Aşağıda kalan kütlelerin tamamen açılabilen cepheleri ise farklı mekanların birleşmesini sağlamakta. Katlanabilir cam cepheler aynı zamanda evlerin içini havalandırmayı da kolaylaştırmakta. Bu cephe tasarımı sayesinde nispeten gölgede kalan avlu alanları oluşturulmuş.

© Cemal Emden

Oluşturulan sitenin peyzaj düzenlemesine, evlerin mimarisi kadar önem verilmiş. Evlerin bahçelerini fazlaca yeşil bitki ve çimen ile kapatmak yerine, kayalık topoğrafyaların doğal örtüsüne yakın bir yeşil örtü oluşturulmuş. Binaların dışındaki taşlık yürüme alanları ile 21 ev arasındaki geçişler sağlanmakta.

The post Vicem Bodrum Yalıları appeared first on Arkitektuel.